Οι αποικίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να έχουν δικές τους τράπεζες

Του Γ. Δελαστίκ - "Επίκαιρα'

Σοκ προκάλεσε στους Έλληνες η άρνηση της τρόικας να επιτρέψει τη συγχώνευση της Εθνικής με τη Eurobank αλλά και η ταπεινωτική συμμόρφωση του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, και της θλιβερής γερμανόδουλης κυβέρνησης του στις εντολές των υπαλλήλων της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

Συνιστά πλήρη γελοιοποίηση του κύρους του πρωθυπουργού το γεγονός ότι την Κυριακή το πρωί συναντήθηκε με τους υπαλλήλους της τρόικας και δήθεν τους ξεκαθάρισε ότι η συγχώνευση των δύο τραπεζών θα γίνει οπωσδήποτε, όμως το βράδυ της ίδιας μέρας υποχρεώθηκε να κάνει για μια ακόμη φορά πολιτική «κωλοτούμπα» και να υπακούσει στις εντολές των τροϊκανών υπαλλήλων, αποδεχόμενος την απαγόρευση της συγχώνευσης.

Μετά την εξέλιξη αυτή τόσο η Εθνική όσο και η Eurobank ανακοίνωσαν ότι αδυνατούν να καλύψουν με λεφτά των μετόχων τους το 10% όλο κι όλο του απαιτούμενου γα την ανακεφαλαιοποίησή τους, ομολογώντας με τον τρόπο αυτό έμμεσα την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει.

Κατόπιν τούτου πέρασαν και οι δυο τράπεζες στον ολοκληρωτικό έλεγχο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) το οποίο και θα καλύψει πλέον το σύνολο των απαιτούμενων χρημάτων για την ανακεφαλαίωσή τους.

Δούλοι των Γερμανών

Ανεξαρτήτως προσχημάτων, η ουσία της άρνησης της τρόικας είναι πεντακάθαρη: Η συγχώνευση Εθνικής-Eurobank θα δημιουργούσε μια πολύ μεγάλη τράπεζα για τα ελληνικά δεδομένα, η οποία θα υπερτερούσε κατά πολύ τόσο του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς (συν την ΑΤΕ και τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα που απέκτησε προσφάτως) όσο και του ομίλου Alpha Bank (που εξαγόρασε την Εμπορική).

Οι Γερμανοί όμως κατά κανέναν τρόπο δεν θέλουν να υπάρξει μια ισχυρή ελληνική τράπεζα όπως αυτή που θα δημιουργείτο με τη συγχώνευση Εθνικής - Eurobank και η οποία θα παρέμενε υπό ελληνικό έλεγχο του κράτους, της Εκκλησίας και ενός ωκεανού Ελλήνων μικρών και μεγάλων μετόχων. Μια τέτοια τράπεζα θα συνέχιζε να αποτελεί θεμελιώδη μοχλό για τις δραστηριότητες της ελληνικής οικονομίας, έστω και στρεβλό, εδραζόμενο στις σχέσεις διαπλοκής κράτους, πολιτικού προσωπικού, τραπεζιτών, επιχειρηματιών κλπ.

Το σημαντικό όμως είναι ότι αυτός ο τραπεζικός όμιλος θα ήταν πρακτικά πολύ δύσκολο να ελεγχθεί από τους Γερμανούς, πράγμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στρατηγική του Βερολίνου απέναντι στις χώρες της Ευρωζώνης. Οι Γερμανοί επιδιώκουν να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερα τραπεζικά συστήματα κρατών που χρησιμοποιούν το ευρώ, ει δυνατόν όλα, ώστε να έχουν υπό τον έλεγχο τους το νευρικό σύστημα όλων των οικονομιών της Ευρωζώνης και να μπορούν να τις παραλύουν ακαριαία, αν το θελήσουν.
Κατά τη γερμανική νοοτροπία, οι αποικίες του Δ' Ράιχ δεν επιτρέπεται να έχουν δικές τους τράπεζες, εκτός ελέγχου των Γερμανών.

Έλεγχος από Βερολίνο

Το πέρασμα των δύο τραπεζών στο Ταμείο Χρηματοπιστοτικής Σταθερότητας μπορεί να προκαλέσει την αυταπάτη ότι δήθεν η Εθνική και η Eurobank κρατικοποιήθηκαν. Αν όντως συνέβαινε κάτι τέτοιο, αυτό θα συνιστούσε θετική εξέλιξη για τα εκατομμύρια μικροκαταθετών, οι οποίοι θα αισθάνονταν ότι τα λεφτά τους, οι αποταμιεύσεις τους, είναι ασφαλέστερο να βρίσκονται σε κρατικά τραπεζικά χέρια παρά σε ιδιωτικές τράπεζες

Πρόκειται όμως για αυταπάτη, όπως προαναφέραμε. Είναι δυνατόν να νομίζει πραγματικά κάποιος ότι το ΤΧΣ, το οποίο θα παίρνει απευθείας λεφτά από τους Ευρωπαίους για την ανακεφαλαιοποίησή των ελληνικών τραπεζών, θα είναι πιο... ανεξάρτητο (!) και ανεπηρέαστο στις αποφάσεις του από τους Γερμανούς απ" όσο είναι έστω κι αυτή η αποκρουστική συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ; Πρέπει να είναι τραγικά αφελής κανένας για να νομίζει κάτι τέτοιο.

Η σκιά της καγκελαρίας

Εδώ ο πρόεδρος του πενταμελούς Γενικού Συμβουλίου του τύποις «ελληνικού» Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ο οποίος παραιτήθηκε την Παρασκευή 15 Μαρτίου - ακριβώς, δηλαδή, τη μέρα που το Eurogroup πήρε την πρώτη απόφαση να βάλει χέρι σε όλες ανεξαιρέτως τις καταθέσεις στην Κύπρο) ήταν... Ολλανδός! Ένας Ολλανδός ονόματι Πολ Κόστερ, ο οποίος είχε ως κύρια δουλειά του να είναι πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς στο Ντουμπάι και έκανε το πολύ δυο τρεις επισκέψεις το μήνα στην Αθήνα!

Αλλά και η Ελληνίδα πρόεδρος της τριμελούς Εκτελεστικής Επιτροπής του ΤΧΣ, Αναστασία Σακελλαρίου, εργάστηκε, μεταξύ άλλων, πριν έρθει στην Αθήνα και στην... Deutsche Bank!
Φαντάζεται κανείς έναν Ολλανδό και μια πρώην υπάλληλο της Deutsche Bank! να στήνουν... Θερμοπύλες ενάντια στους Γερμανούς και να γίνονται ολοκαύτωμα για να μην περάσει η γραμμή της Μέρκελ; 

Ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να το πει κανείς. Πολύ πιο αθόρυβα και με σαφώς μικρότερο πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση των εν Ελλάδι συνεργατών τους θα μπορέσουν οι Γερμανοί σταδιακά να ελέγξουν το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας και να το θέσουν πλήρως στην υπηρεσία των στόχων τους, κλείνοντας φυσικά όποια τράπεζα θελήσουν ποτέ και αρπάζοντας ενδεχομένως τα λεφτά των καταθετών, όπως έκαναν ήδη στην Κύπρο.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, η ουσία είναι ότι το πέρασμα της Εθνικής και της Eurobankστο ΤΧΣ
διευκολύνει τα μέγιστα τα σχέδια "εκγερμανισμού" του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.  Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Προσεισμοί όλα αυτά

Δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί κανείς ότι αυτά που προαναφέραμε προοιωνίζονται κατακλυσμιαίες αλλαγές στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Ανακατατάξεις που κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει τις διαστάσεις τους. Τώρα μόλις άρχισε το μεγάλο πανηγύρι. Για να γίνουμε σαφέστεροι: Η ανακεφαλοποίηση της Εθνικής και της Eurobank θα στοιχίσει στο ΤΧΣ, όπως έχει υπολογιστεί, περίπου 15,6 δις ευρώ, στα οποία πρέπει να προστεθούν κι άλλα 2,2 δις για επαναγορά -προνομιούχων - σύνολο, δηλαδή, 17,8 δισ.

Την περασμένη Παρασκευή όμως η χρηματιστηριακή αξία ολόκληρης της Εθνικής ήταν  μόλις... 638 εκατ. και της Eurobank... 83 εκατ. ευρώ! Με άλλα λόγια, το ΤΧΣ με τα λεφτά που θα δώσει για την ανακεφαλαιοποίησή των δύο τραπεζών αγοράζει, θεωρητικά μιλώντας, το σύνολο όλων των μετοχών τους... είκοσι πέντε φορές! Πληρώνει για το 100% των μετοχών τους είκοσι πέντε φορές τη χρηματιστηριακή αξία τους!

Μιλάμε για τέτοια καταβαράθρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, που η μετοχή της Εθνικής -η οποία πουλιόταν πάνω από 20 ευρώ- έχει πέσει στο... ένα πενηνταράκι, για την ακρίβεια 52 λεπτά! Όσο για τη Εurobank, η μετοχή της μετά βίας ξεπερνάει τη μια... δεκάρα - είχε 15 λεπτά, για να είμαστε ακριβείς, την Παρασκευή.

Πού θα πουλήσει το ΤΧΣ;

Οι Ευρωπαίοι δεν δίνουν, βέβαια, τα ωραία τους δισεκατομμύρια στις ελληνικές τράπεζες για την ψυχή της μάνας τους ούτε επειδή συμπονούν τους Έλληνες καταθέτες μην τυχόν και χάσουν τις αποταμιεύσεις τους.
Το ΤΧΣ θα πουλήσει όποτε αυτό κρίνει και σε όποιον αυτό θελήσει τόσο την Εθνική όσο και τη Eurobank αντί πινακίου φακής ή ζητώντας κολοσσιαία ποσά, αν οι υποψήφιοι αγοραστές είναι ανεπιθύμητοι - Ρώσοι για παράδειγμα, λέμε εμείς, μιλώντας εντελώς υποθετικά.

Επειδή όμως εμείς έχουμε την άποψη, όπως προαναφέραμε, ότι το ΤΧΣ θα εκπληρώνει πειθήνια τις απαιτήσεις των Γερμανών, μέσα από τη διαδικασία πώλησης των ελληνικών τραπεζών που θα υπαχθούν στο ΤΧΣ θα επιβληθούν τα σχέδια του Βερολίνου για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, προσπαθώντας παράλληλα να κλείσει η καγκελαρία όποιες ελληνικές τράπεζες θέλει να βγάλει από τη μέση για να κυριαρχήσουν στην αγορά οι δικές της!

Θα μας φάνε τις καταθέσεις;

Προοιωνίζονται αυτές οι εξελίξεις την κατάσχεση μέρους των τραπεζικών καταθέσεων; Αυτό το ερώτημα βασανίζει όλους τους Έλληνες αλλά και όλους τους Ευρωπαίους πολίτες μετά την αρπαγή των καταθέσεων στην Κύπρο. Θα μας φάνε κι εμάς τις αποταμιεύσεις μας;
«Ναι!» απαντούν με τον πιο επίσημο τρόπο η Ευρωζώνη και η ΕΕ. Όπως αποκάλυψε, μάλιστα, ο αρμόδιος για την Οικονομία επίτροπος της Κομισιόν, Ολι Ρεν, μιλώντας στη φινλανδική τηλεόραση, το ανώτατο εκτελεστικό όργανο της ΕΕ ετοιμάζει και... νόμο με τη μορφή της οδηγίας που θα επισημοποιεί και θα γενικεύει σε όλα τα κράτη της ΕΕ, και όχι μόνο της Ευρωζώνης, την κατάσχεση των καταθέσεων!

«Η ευρωπαϊκή οδηγία θα προβλέπει πως σε περίπτωση κατάρρευσης ενός τραπεζικού ιδρύματος ή αναδιάρθρωσης του τραπεζικού τομέα, η ευθύνη θα βαρύνει και τους επενδυτές και τους μεγάλους καταθέτες!» δήλωσε ο Ρεν.

Στη συνέχεια προσπάθησε να περιορίσει τον πανικό, ισχυριζόμενος ότι δεν θα κατάσχονται οι καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ, αλλά ελάχιστοι πλέον τον πιστεύουν.
Αν περάσει ως θεμελιώδης αρχή της ΕΕ η ληστεία κατά βούληση των καταθέσεων, το από ποιο ύψος και πάνω θα βουτάνε οι κυβερνήσεις των ευρωληστών τα λεφτά του κοσμάκη θα είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Το ποσό θα πέφτει ανάλογα με τις κάθε φορά ανάγκες τους. 

από  ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Καταγγελία για την αστυνομική τρομοκρατία και τις νέες συλλήψεις στην Ιερισσό

Ξεπέρασε κάθε όριο η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με τις δυο νέες συλλήψεις τις πρώτες ώρες της Τετάρτης 10 Απριλίου. Μέσα στη νύχτα, στις 3.00 κουκουλοφόροι της αστυνομίας έσπασαν πόρτες και εισέβαλλαν σε σπίτια συλλαμβάνοντας κατοίκους της Ιερισσού μπροστά στα έντρομα μάτια των μελών της οικογένειάς τους. Η πρωτοφανής αυτή ενέργεια τρομοκράτησης ξεσήκωσε τη δίκαιη οργή των κατοίκων, με αποτέλεσμα τη μερική καταστροφή του αστυνομικού τμήματος της Ιερισσού.
Η κυβέρνηση προκαλεί καθώς λειτουργεί σαν μπράβος της Eldorado και των συμφερόντων του ομίλου Μπόμπολα που στοχεύει σε κέρδη μέσα από τη λεηλασία του περιβάλλοντος, της τοπικής κοινωνίας και της οικονομίας. Αυτή είναι η ανάπτυξη του Σαμαρά και των στηριγμάτων του: καταστροφή παντού για να γεμίζουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του κεφαλαίου. Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που απλώνει δίχτυ προστασίας στη Λίστα Λαγκάρντ, στη Ζήμενς και στην εργοδοσία, ενώ εξαθλιώνει καθημερινά των εργαζόμενους.
Η κυβέρνηση και ο Δένδιας δεν είναι σε θέση να κατηγορούν για τρομοκρατία. Είναι ένοχοι οι ίδιοι για αστυνομική τρομοκρατία, στηρίζονται στην τρομοκρατία των στρατευμένων στο Μνημόνιο ΜΜΕ. Η τρομοκρατία κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που βυθίζει στη φτώχεια και την απελπισία την κοινωνία είναι ο μεγάλος κίνδυνος για το λαό.
Δεν είναι απομονωμένο χωριό η Ιερισσός, αλλά έχει την στήριξη και την αλληλεγγύη του καθενός που υποφέρει αλλά και αγωνίζεται. Το Μαξίμου είναι μια απομονωμένη Βαστίλη, ένα άντρο της τυραννίας.
Ο λαός της Ιερισσού και της Χαλκιδικής έχει δικαίωμα να αγωνίζεται για το μέλλον των παιδιών και του τόπου του, για το μέλλον όλων μας. Αυτό το δικαίωμα δεν σβήνει με κανένα νόμο που ψηφίζουν οι προσκυνημένοι των Μνημονίων. Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την ανατροπή της βαρβαρότητας στη Χαλκιδική και σε όλη τη χώρα.

Απαιτούμε τώρα την απελευθέρωση των συλληφθέντων και τον τερματισμό κάθε δίωξης.
Να φύγουν οι δυνάμεις κατοχής από την περιοχή και να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων.
Έξω οι χρυσοθήρες από τη Χαλκιδική μαζί με τα τσιράκια και τους υποστηρικτές τους, από την κυβέρνηση και τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής μέχρι τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Είμαστε για τα ...κουλούρια

Submitted by aristeroblog on Sun, 2013-04-07 05:55

Printer-friendly version

Με ιδιαίτερη χαρά ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος  ανακοίνωσε ότι το πρόβλημα των υποσιτισμένων μαθητών που σωριάζονται στα σχολεία θα λυθεί με «ένα επιπλέον μέτρο στήριξης. Εξασφαλίστηκαν 20-25 εκατ. ευρώ ( 20 ή 25 εκ.; πλάκα μας κάνεις ρε γαμώτο; ούτε αυτό δεν ξέρεις; ακόμη κι αυτό, στο περίπου;) από το Κοινωνικό Ταμείο Στήριξης για να μπορέσουμε στο τέλος του μήνα να αρχίσουμε. Τα παιδιά θα μπορούν να λαμβάνουν κουλούρι και τυρί από το κυλικείο του σχολείου. Θα γίνει για όλα τα σχολεία».

Δε θα μου φανεί καθόλου περίεργο αν, όταν με το καλό ξεκινήσει αυτό το πρόγραμμα, δω στα κανάλια τον Αρβανιτόπουλο να μοιράζει κουλούρια στους μαθητές. Ελπίζω μάλιστα, να βρεθούν μαθητές που θα του δαγκώσουν το χέρι ή ακόμη και να τον μασήσουν ολόκληρο.

Όταν χρησιμοποιείς ευρωπαϊκά προγράμματα για να μοιράσεις 1 (ολογράφως: ένα) κουλούρι σε κάθε μαθητή, ομολογείς αυτομάτως ότι υπάρχει πρόβλημα υποσιτισμού. Όταν ομολογείς ότι έχεις στη χώρα σου πρόβλημα υποσιτισμού, παραδέχεσαι ότι η χώρα σου έχει μπει επισήμως σε φάση ανθρωπιστικής κρίσης. Αν δεν το παραδέχεσαι, είσαι ή ηλίθιος ή επικίνδυνος.

Για να φτάσει ένας μαθητής να υποσιτίζεται, σημαίνει ότι υποσιτίζεται και η υπόλοιπη οικογένεια. Για να φτάσει στο σημείο αυτή η οικογένεια να έχει κόψει το φαγητό, σημαίνει ότι έχει ήδη κόψει το ηλεκτρικό και το πετρέλαιο. Αν αυτό δεν είναι ανθρωπιστική κρίση, τότε τι είναι; Μόδα; Δίαιτα; Πώς ακριβώς χαρακτηρίζεται στη γαμημένη γλώσσα του νεοφιλελευθερισμού και της εξαπάτησης το στάδιο εκείνο πριν τον θάνατο από πείνα;

Πόσο θράσος μπορεί να έχει ένας υπουργός για να χαρακτηρίζει «λύση» για τον υποσιτισμένο μαθητή το ΕΝΑ κουλούρι και λίγο τυρί; Πόσο δύσκολο είναι για έναν κοινό νου να αντιληφθεί ότι ο υποσιτισμένος δεν πεινάει με την ιδιότητα του μαθητή, αλλά του ανθρώπου; Δηλαδή όταν φεύγει από το σχολείο σταματά αυτομάτως η πείνα του; Όταν κλείνουν τα σχολεία στις διακοπές του Πάσχα, των Χριστουγέννων και του καλοκαιριού, το παιδί δεν πεινάει;

Πόσο ζαβός πρέπει να είσαι για να πιστεύεις ότι το σχολείο είναι κάτι σαν εξοχή που ανοίγει την όρεξη στον μαθητή; Οι Αρβανιτόπουλοι αυτής της κυβέρνησης, και ζαβοί δεν είναι και τον κοινό νου διαθέτουν. Απλώς δεν τους ενδιαφέρουμε. Δεν ανήκουμε στις αρμοδιότητές τους. Η μόνη τους αρμοδιότητα είναι να εξυπηρετούν τους δανειστές και να ξεπουλάνε η χώρα.

«Τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, είναι ήδη ορατά» τόνισε ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς μιλώντας σε συνέδριο που οργάνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πόσο ακόμη πρέπει να μας φτύσουν, να μας κατουρήσουν, να μας χέσουν για να καταλάβουμε ότι η ζωή μας δεν αξίζει μία για την πάρτη τους; Τι άλλο πρέπει να μας κάνουν και να μας πουν για να ψοφήσει αυτή η τελευταία γαμημένη ελπίδα ότι «κάτι θα γίνει» έτσι, από μόνο του;

Τι άλλο πρέπει να γίνει για να αντιληφθούμε ότι αν δεν κάνουμε κάτι εμείς οι ίδιοι κι ο καθένας μόνος του, θ’ αρχίσουμε να βλέπουμε τα ραδίκια ανάποδα και η κυβέρνηση Σαμαρά θα στέλνει στις κηδείες μας κουλούρι αντί στεφάνου; Πρέπει να δεις το δικό σου παιδί να λιποθυμά από την πείνα για να ξυπνήσεις, ρε γαμώτο; Τόσο πια στο έχει κάψει το μυαλό το κωλοτούρκικο του MEGA και τα δελτία των 8;

Κι αν με γράφεις, που σου γράφω, παρ’τα από τη Γώγου μήπως και ντραπείς. Έστω και λίγο…

 Η ζωή μας είναι σουγιάδες

Σε βρώμικά αδιέξοδα

Σάπια δόντια, ξεθωριασμένα συνθήματα…

Πάνω – κάτω. Πάνω – κάτω, η Πατησίων.

…

Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε

την ίδια διαδρομή

Ξευτίλα – μοναξιά – απελπισία

Κι ανάποδα

Εντάξει δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε

Μονάχα όταν βρέχει

βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας

Και καπνίζουμε….

Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά…

Κατερίνα Γώγου. Τρία κλικ αριστερά..1, (αποσπάσματα).

Πηγή: ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Η αναθεώρηση του συντάγματος ως θεραπεία-σοκ

του Λεωνίδα Βατικιώτη Η εκκρεμότητα που όφειλε να λυθεί με επίκεντρο το Σύνταγμα της Ελλάδας αφορούσε την κραυγαλέα αναντιστοιχία του με εκατοντάδες Μνημονιακούς νόμους που ψηφίστηκαν την τελευταία τριετία και πάνω απ’ όλα με αντιδημοκρατικές πρακτικές που αποτέλεσαν κανόνα στις αποφάσεις και τη λειτουργία της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Υπ’ αυτό το πρίσμα η επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, οι διαδικασίες της οποίας θα ξεκινήσουν επίσημα τον επόμενο μήνα, ενδέχεται να λειτουργήσει σαν από μηχανής Θεός επιτυγχάνοντας το απρόσμενο: Όχι να επιβάλουν την συνταγματική τάξη, αυστηροποιώντας για παράδειγμα τις σχετικές προβλέψεις και αίροντας τις δισημίες μέσω της επέκτασης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Αλλά, να «κοντύνουν» το Σύνταγμα στα μέτρα της σύγχρονης «κουτσουρεμένης δημοκρατίας» έτσι ώστε ποτέ στο μέλλον να μην καταγγελθούν «αντισυνταγματικότητες» ή ποτέ ξανά να μην γίνει επίκληση του συντάγματος ως μέσο άμυνας απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας, ενώ όμως θα συνεχίσουν να νομοθετούνται τα ίδια και χειρότερα εκτρώματα! Το Μνημόνιο δεν ήρθε μόνο του Αξίζει εισαγωγικά να σταθούμε στο «κεκτημένο» των τελευταίων ετών που πολύ πιθανά θα αποτελέσει και τον γνώμονα με τη βοήθεια του οποίου θα αναθεωρηθεί το υπάρχον Σύνταγμα. Ουσιώδες συστατικό αυτού του «κεκτημένου» είναι το «παρασύνταγμα του Μνημονίου», κατά την ορολογία του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργου Κατρούγκαλου, τους εμφανώς αντισυνταγματικούς νόμους δηλαδή που ενσωμάτωσαν στο δίκαιο τις εντολές των πιστωτών οι οποίες ήταν απαράβατος όρος για την χορήγηση των δόσεων. Αυτό το αντιδημοκρατικό «κεκτημένο» χαράζει από τώρα μια διαχωριστική γραμμή με το Σύνταγμα που ψηφίσθηκε το 2008 τόσο βαθιά ώστε να φαίνεται πως απαιτείται μάλλον Συντακτική κι όχι απλώς Αναθεωρητική Βουλή… Ξεχωρίζουμε σε αυτό το πλαίσιο, χωρίς αξιολογική ιεράρχηση: Πρώτο, την συνεχή χρήση Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου αντί για την ψήφιση νόμων έτσι ώστε να αποφευχθούν συγκρούσεις με απρόβλεπτη εξέλιξη στη Βουλή, ακόμη και για να ανοίξουν τα λεγόμενα κλειστά επαγγέλματα, ή να μειωθούν συντάξεις, μισθοί κι εφ’ άπαξ δεκάδων χιλιάδων λειτουργών του δημοσίου. Πρόκειται για κραυγαλέα περίπτωση κατάχρησης μιας συνταγματικής πρόβλεψης η οποία έπρεπε να εφαρμόζεται σε επείγουσες και απρόβλεπτες ανάγκες, που αντανακλά την υποβάθμιση της νομοθετικής εξουσίας. Δεύτερο, τα όλο και πιο συχνά περιστατικά επιστράτευσης απεργών, με τους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στο Μετρό να αποτελούν τα πιο πρόσφατα κρούσματα παραβίασης του «ιερού» κατά τ’ άλλα δικαιώματος στην απεργία. Το ενδιαφέρον μάλιστα που έδειξαν και τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης – ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ – να προαναγγείλουν μέτρα ενάντια στην «κατάχρηση του απεργιακού δικαιώματος», όπως υποκριτικά βάφτισαν την πρόθεσή τους να απαγορεύσουν τις απεργίες, έφερε στην επιφάνεια συζητήσεις που γίνονται στο παρασκήνιο. Τρίτο, την κατάφωρη παραβίαση δημοκρατικών δικαιωμάτων, όπως φάνηκε με την προσπάθεια του αρμόδιου υπουργού Νίκου Δένδια να νομιμοποιήσει τα βασανιστήρια με αφορμή τους συλληφθέντες στο Βελβεντό, εκχωρώντας στην ΕΛΑΣ ντε φάκτο δικαστικά καθήκοντα. Η σοβαρή αντίδραση της κοινωνίας απέναντι στην αστυνομική αυθαιρεσία που θύμισε μέρες χούντας και μετεμφυλιακού καθεστώτος μπορεί να οδήγησε την κυβέρνηση Σαμαρά να αναδιπλωθεί (και τους επίδοξους Μαστοράκηδες της χούντας του Μνημονίου να ανακαλέσουν τα τουίτ τους που χειροκροτούσαν τα βασανιστήρια) είναι ωστόσο θέμα χρόνου μια αυστηροποίηση της σχετικής νομοθεσίας με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Τέταρτο, την ωμή παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας, που έχει μετατραπεί σε όρο κενού περιεχομένου. Ο ορισμός επιτρόπων από την ίδια την Τρόικα σε νευραλγικές υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, η εκχώρηση δημοσίων εσόδων στους πιστωτές, η ανάθεση στρατηγικής σημασίας οικονομικών και πολιτικών επιλογών σε ξένους επικυρίαρχους οι οποίοι δεν εκλέγονται και δεν λογοδοτούν πουθενά εντός της επικράτειας, ακόμη κι η τοποθέτηση στην Ελλάδα των κατοχικών διοικητών Φούχτελ και Ράιχενμπαχ, παραπέμπουν στις χειρότερες μέρες της αποικιοκρατίας. Ποτέ άλλοτε σε ανεπτυγμένο καπιταλιστικό κράτος δεν παρατηρήθηκε τέτοιο πισωγύρισμα. Πέμπτο, την προτεραιότητα που αποκτά η εφαρμογή της πολιτικής των περικοπών, έναντι των συνταγματικά κατοχυρωμένων υποχρεώσεων του κράτους να παρέχει δημόσια υγεία και παιδεία ή να εγγυάται την απασχόληση. Η πολιτική της λιτότητας θα αποκτήσει συνταγματική θωράκιση με αφορμή την αναθεώρηση μέσω της ενσωμάτωσης του σχετικού όρου από το δημοσιονομικό σύμφωνο της ΕΕ για την υποχρέωση των κυβερνήσεων να καταθέτουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Με αυτό τον τρόπο θα εφαρμόζεται με ευλάβεια η άσκηση περιοριστικής οικονομικής πολιτικής, ακόμη κι αν σημαίνει κλείσιμο σχολείων. «Ελέω συνταγματικής υποχρέωσης» θα αντιτείνουν τότε… Το έκτο και τελευταίο από τα αντιδημοκρατικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων που ξεχωρίζουμε σχετίζεται με την κατίσχυση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων επί της πολιτικής. Η γελοιότητα της εξεταστικής επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ με δύο μέλη της να έχουν συγγενείς τους στη λίστα, τον επικεφαλής της να έχει πελάτη στο δικηγορικό του γραφείο άλλον εμπλεκόμενο στη λίστα, την μοναδική βουλευτή που υπηρετούσε τον ρόλο της να γίνεται αντικείμενο ομαδικής διακωμώδησης από τα ΜΜΕ, αλλά κυρίως με όσα προηγήθηκαν από την ημέρα που έφτασε η λίστα στην Αθήνα έως ότου συστήθηκε η επιτροπή, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου της διαφθοράς που ενδημεί στο πολιτικό προσωπικό, με βουλευτές όργανα επιχειρηματιών και μεγάλους ομίλους να συγκροτούν πλέον κοινοβουλευτικές ομάδες. Προφανώς διακομματικές… Εποχή μειωμένων ελευθεριών Ο ακρωτηριασμός των συνταγματικών εγγυήσεων που είναι σε εξέλιξη στην Ελλάδα μπορεί να συντελείται με αφορμή το Μνημόνιο και την δημοσιονομική κρίση, δεν συνιστά ωστόσο παγκόσμια εξαίρεση. Σίγουρα αποτελούμε πρωτοπορία και μάλιστα θλιβερή! Σε όλο τον κόσμο όμως παρατηρούνται ανάλογες αναπροσαρμογές, που ως κοινό γνώρισμα έχουν την αμφισβήτηση των κοινωνικών υποχρεώσεων του κράτους και την αναγόρευση δικαιωμάτων όπως η εργασία και η παιδεία ως επιλογών που επαφίενται στο κάθε μεμονωμένο άτομο. Ωστόσο, η σφοδρότητα με την οποία εμφανίστηκαν όλα τα παραπάνω φαινόμενα στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, με αφορμή την δημοσιονομική κρίση, επιβάλλουν μια συγκεκριμένη, καθόλου «φιλική προς τον χρήστη» συνταγματική αναθεώρηση, μια «δομική προσαρμογή» του συνταγματικού δικαίου στην οικονομία, για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του ΔΝΤ. Το πολιτικό σύστημα πρέπει να προσαρμοστεί στην οικονομία, αν κι όχι με ευθύγραμμο τρόπο, ώστε να δώσει μόνιμο και μη αντιστρεπτό χαρακτήρα στις αλλαγές που συντελέστηκαν κι επίσης να προλάβει και να καταστείλει μαζικές κι επικίνδυνες αμφισβητήσεις της σημερινής πολιτικής. Με αυτές τις φιλοδοξίες και τους περιορισμούς η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να επιβάλει τις ακόλουθες αλλαγές, εξασφαλίζοντας φυσικά τις αναγκαίες συμμαχίες που θα δώσουν τον μαγικό αριθμό των 180 βουλευτών που απαιτείται. Σε ότι αφορά το πολιτικό σύστημα η ΝΔ φαίνεται αποφασισμένη να οπλίσει ξανά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας με τις εξουσίες που έχασε μετά την αναθεώρηση του 1985. Το γνώρισμα εκείνων των αλλαγών δεν ήταν μόνο η προσωπική σύγκρουση του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου με τον Κώστα Καραμανλή, κι η προσπάθεια του πρώτου να «κοντύνει» τον δεύτερο, αλλά επίσης ο δημοκρατικός χαρακτήρας των αλλαγών που επιβλήθηκαν. Με την αναθεώρηση του 1985 ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχασε τη δυνατότητα που διέθετε να διαλύει την Βουλή με το επιχείρημα ότι βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα κι επίσης να προκηρύσσει πρόωρες εκλογές και να διορίζει ή να παύει εκλεγμένες κυβερνήσεις. Δεδομένου ότι ο πρόεδρος δεν εκλέγεται από τον λαό, η επαναφορά αυτών των εξουσιών συνιστά αντιδραστικοποίηση της πολιτικής ζωής. Λίγοι και καλοί βουλευτές για την …διαπλοκή Αντιδραστικοποίηση επίσης θα σημάνουν η συζητούμενη μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200 (μέτρο που μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς αναθεώρηση του συντάγματος) κι επίσης η εκχώρηση των υπουργικών θώκων σε τεχνοκράτες χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση. Και τα δύο μέτρα εμφανίζονται ως μέτρα θωράκισης της δημοκρατίας και αντιμετώπισης της διαφθοράς και της δημοσιονομικής κρίσης. Λέγεται για παράδειγμα και μάλιστα σοβαρά: «Αντί να πληρώνουμε 300 χαραμοφάηδες, να πληρώνουμε 200 για να μας έρχεται φθηνότερα»… Σε αυτή την περίπτωση όμως και πολύ περισσότερο αν η μείωση του αριθμού των βουλευτών συνδυαστεί με την αύξηση του αριθμού των βουλευτών οι οποίοι επιλέγονται από το κόμμα (δηλαδή από τον αρχηγό του κόμματος…) ο κάθε βουλευτής θα είναι έρμαιο του προέδρου. Στην δική του βούληση θα φροντίζει να υπακούει κι όχι στην βούληση των ψηφοφόρων του – υποχρέωση που έτσι κι αλλιώς έχει στιγματιστεί τα τελευταία χρόνια σαν «λαϊκισμός». Όσο δε λιγότεροι είναι οι βουλευτές τόσο πιο δύσκολη θα είναι η επαφή τους με τους ψηφοφόρους. Έτσι όμως θα οχυρώνονται από την λαϊκή αγανάκτηση. Θα ψηφίζουν όσα Μνημόνια θέλουν χωρίς να κινδυνεύουν να φάνε ξύλο από τους ψηφοφόρους τους που βλέπουν την σύνταξή τους να μειώνεται ή να χάνουν τη δουλειά τους εξ αιτίας των όσων ψήφισε ο βουλευτής τους, παραβιάζοντας προφανώς την λαϊκή εντολή. Εδώ αξίζει να θαυμάσουμε την υποκρισία της νεοφιλελεύθερης ηθικής καθώς έννοιες όπως η συνέπεια ή η λογοδοσία έχουν εξοβελιστεί στο πυρ το εξώτερον… Το σύνθημα των νεοφιλελεύθερων είναι «πάρε την ψήφο και τρέχα»… Η απρόσκοπτη εφαρμογή νομοθετικών τερατουργημάτων είναι επίσης το ζητούμενο από τον διορισμό εξωκοινοβουλευτικών υπουργών. Η επίκληση της αποτελεσματικότητας συγκαλύπτει την εκτίμηση πως οι μη εκλεγμένοι υπουργοί θα είναι έρμαια οικονομικών συμφερόντων και μη έχοντας την αγωνία να εκλεγούν θα μπορούν να εφαρμόζουν την πιο ταξική πολιτική. Όπως συμβαίνει για παράδειγμα σήμερα με τον πρώην τραπεζίτη και πρώην διευθυντή του μελετητικού ιδρύματος των βιομηχάνων, υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Στουρνάρα που κι αυτός αποδεικνύεται από μηχανής Θεός. Αν δεν υπήρχε έπρεπε να εφευρεθεί… Λίγο είναι να εφαρμόζει στο ακέραιο τα μέτρα που συμφωνούν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ με την Τρόικα, εξασφαλίζοντας έτσι το χρίσμα ΔΝΤ, ΕΕ στην σημερινή κυβέρνηση και την ίδια ώρα σύσσωμη η Τρόικα εσωτερικού, με πρώτο κόμμα απ’ όλα τη ΝΔ, να τον αποκηρύσσει; Σιδερά γροθιά εναντίον των εργαζομένων από την μεριά της κυβέρνησης και αλεξικέραυνο μαζί που απορροφά τους πολιτικούς κραδασμούς ή το επάρατο πολιτικό κόστος… Η πολιτική απάτη με τον κυνισμό σε συσκευασία ενός… Στόχος των μέτρων αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος είναι να διευκολύνουν τις απαιτούμενες αλλαγές στην οικονομία σε όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος των εργαζομένων. Καθόλου τυχαίο δεν είναι πως από τα ελάχιστα που έχουν ειπωθεί δημόσια μέχρι στιγμής εκ μέρους της κυβέρνησης, μια πρόταση αφορά την αναθεώρηση του άρθρου 16, με στόχο να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, άλλη προανήγγειλε την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος με πρότυπο τα όσα ισχύουν για τις ναυτιλιακές εταιρείες (δηλαδή φορολογική απαλλαγή με συνταγματική θωράκιση!) και μια τρίτη την συνταγματική πρόβλεψη για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς (Συνέντευξη υπουργού Εσωτερικών, Ευρυπίδη Στυλιανίδη, στην Ελευθεροτυπία, 10/2/2013). Δεν ξεφεύγει μάλιστα της προσοχής η συχνή χρήση από τους βουλευτές της πλειοψηφίας του όρου «σοκ» όταν μιλούν για τις επικείμενες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Προφανώς μετά την «θεραπεία σοκ» στην οικονομία ακολουθεί η «θεραπεία σοκ» στην πολιτική. Ένα αντίστροφο σοκ Στον αντίποδα όλων των παραπάνω, σήμερα έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για να μπει ένα τέρμα στην ραγδαία υποβάθμιση της ζωής μας μια σειρά αλλαγές στο σύνταγμα, που θα κατοχυρώνουν και θα διευρύνουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και την ίδια στιγμή θα εγγυώνται το βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας. Τέτοιες αλλαγές μπορεί, μεταξύ άλλων, να είναι: Σε ότι αφορά την πολιτική, κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, διευκόλυνση της προσφυγής σε δημοψηφίσματα, κάθε βουλευτής που θέλει να υπηρετήσει την κοινωνία να αμείβεται με τον βασικό μισθό και να μην απολαμβάνει κανένα προνόμιο, να είναι ανακλητός ανά πάσα στιγμή από τους εκλογείς του και να λογοδοτεί σε τακτική βάση σε αυτούς. Σε ό,τι αφορά το κοινωνικό περιεχόμενο του Συντάγματος να υπάρξει άρθρο για την δίκαιη φορολόγηση, για την απαγόρευση κάθε μορφής ιδιωτικοποίησης, για την απαράβατη υποχρέωση του κράτους να παρέχει δωρεάν και υψηλής ποιότητας παιδεία, υγεία, πολιτισμό, κοινωνική ασφάλιση και άλλα δημόσια αγαθά, για την θέσπιση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για κάθε κάτοικο της χώρας, για απαγόρευση κάθε μορφής εξωτερικού δανεισμού, όπως έχουν επιβάλλει μια σειρά χώρες μετά από κρίσεις χρέους, για την δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας στο πλαίσιο τους πλήρους διαχωρισμού κράτους – εκκλησίας, κοκ. Πηγή: Unfollow Μάρτιος 2013

ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΑΡΙΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ : "ΚΛΟΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΕΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ"

380   ΑΤΟΜΑ  ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ  ΤΗΝ  ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΤΗΣ  ΑΝΤΑΡΣΥΑ  ΛΑΡΙΣΑΣ  ΜΕ  ΤΟΝ  Σ. ΓΙΩΡΓΟ  ΔΕΛΑΣΤΙΚ  ΓΥΡΩ  ΑΠΟ  ΤΟ  ΘΕΜΑ  ΤΟΥ  ΕΥΡΩ ΚΑΙ  ΤΗΣ  ΕΕ.

Η ριζική μεταστροφή της λαϊκής κοινής γνώμης για την ΕΕ συνολικά, τη σαθρή ιδεολογική κατασκευή για το «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι» και τις απροκάλυπτα κοινωνικά βάρβαρες πολιτικές της, δεν είναι μόνο ελληνικό και κυπριακό φαινόμενο. Από κοντά ακολουθούν φυσικά οι βίαια πληττόμενες χώρες, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία κι η Ιρλανδία, αλλά και χώρες με φιλοευρωπαϊκή μέχρι πρότινος κοινή γνώμη, όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστρία, αλλά κι η ίδια η Γερμανία.

Οι εξελίξεις φαίνεται πως θα είναι ραγδαίες κι η απογειωμένη πολιτική αλαζονεία των επικυρίαρχων ευρωπαϊκών ελίτ μπορεί σύντομα, όπως συμβαίνει συχνά στην ιστορία, να πληρωθεί με το κατάλληλο «λαϊκό νόμισμα».

 

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ

Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις

Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς γνωρίσεις πάλι
ἄλλον θὰ λένε Κωνσταντὴ κι ἄλλον Μιχάλη
Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς γνωρίσεις πάλι
σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο θὰ γυρνοῦν
μὲ περηφάνια πιὸ μεγάλη
Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς μισήσεις πάλι
ἕναν μονάχα δὲ θὰ βρεῖς
τὸν πιὸ μικρό, τὸν πιὸ πικρό, τὸν πιὸ ἀγαπημένο
τὸν μοναχό, τὸν δυνατὸ καὶ τὸν ἀντρειωμένο
Αὐτὸν δὲ θὰ τὸν ξανεΐδεις νὰ τόνε βασανίσεις
καὶ τὴν μεγάλη του καρδιὰ νὰ τηνε σκίσεις
αὐτὸν δὲ θὰ τὸν ξαναβρεῖς τί τὸν φυλᾶνε τ᾿ ἄστρα
τί τὸν φυλάει ὁ ἥλιος του, τόνε φυλάει τὸ φεγγάρι
Αὐτὸν πού ῾χει τὴ χάρη τὸν πιὸ μικρὸ
τὸν πιὸ πικρὸ καὶ τὸν ἀγαπημένο
αὐτὸν μονάχα ἐγώ, μονάχα ἐγώ, ἐγὼ προσμένω

Μ.ΚΑΤΣΑΡΟΣ

---

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

Η Παγκόσμια Μέρα Αυτισμού θυμίζει ότι χιλιάδες συνάνθρωποί μας οδηγούνται στο περιθώριο από την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

2/4/2013

Πίσω από τις πανηγυρικές και τετριμμένες ανακοινώσεις για τις διάφορες παγκόσμιες μέρες, σήμερα, 2 Απριλίου, παγκόσμια μέρα αυτισμού, χιλιάδες συνάνθρωποί μας εξωθούνται όλο και περισσότερο στο περιθώριο. Υπό το βάρος των αλλεπάλληλων μνημονίων, το σύστημα υγείας και πρόνοιας καταρρέει και οι πρώτοι που γνωρίζουν τις οδυνηρές επιπτώσεις, είναι όσοι και όσες το έχουν πιο πολύ ανάγκη.

Οι αρμόδιες επιτροπές (ΚΕΠΑ) δεν μπορούν να στελεχωθούν λόγω της έλλειψης σε γιατρούς και χιλιάδες ΑμεΑ σε όλη τη χώρα περιμένουν από τον περασμένο Σεπτέμβριο για την ανανέωση των δικαιολογητικών ποσοστού αναπηρίας. Ελλείψει των δικαιολογητικών, στερούνται ακόμα και τα πενιχρά επιδόματα που παίρνουν. Παράλληλα, οι νοσοκομειακοί γιατροί που μόνο χάρη στη δική τους προσπάθεια κρατιέται στοιχειωδώς το σύστημα υγείας, έχουν μετατραπεί σε σύγχρονους σκλάβους.

Την ίδια ώρα διαλύονται συστηματικά οι υπηρεσίες πρόνοιας σε κάθε τομέα, από την εκπαίδευση μέχρι την καθημερινή παρακολούθηση (π.χ. Βοήθεια στο σπίτι, ειδική αγωγή κ.λπ.) και χιλιάδες οικογένειες έχουν εγκαταλειφθεί χωρίς καμία στήριξη. Οι εργαζόμενοι των δομών ζουν με την καθημερινή αγωνία της ανεργίας και περιμένουν την επόμενη «παράταση προγράμματος».

Καθηγητές δευτεροβάθμιας, διαφόρων ειδικοτήτων, αναγκάζονται, για να καλύψουν ώρες, να διδάξουν σε μαθητές με αυτισμό, χωρίς να έχουν καμία ειδική γνώση. Αν αρνηθούν, κινδυνεύουν να βρεθούν με ερωτήματα απόλυσης, τώρα που είναι της μόδας να βαφτίζεται «επίορκος» ακόμα και όποιος ζητάει το αυτονόητο.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν όμηροι μιας πολιτικής που η μόνη μέριμνα που έδειξε, ήταν να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά τους «αναπήρους-μαϊμούδες» που η ίδια έφτιαξε. Για τους χιλιάδες ΑμεΑ που υφίστανται καθημερινά τις επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής, η τρικομματική χούντα επιφυλάσσει το χειρότερό της πρόσωπο. 

Σε αυτούς τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους, δίνουμε το χέρι και περπατάμε μαζί στο δρόμο της αξιοπρέπειας και του αγώνα, της συλλογικότητας και της διεκδίκησης όλων όσων μας ανήκουν.

_______________________________________________

Epikoinwnia@antarsya.gr

Η Κύπρος, η έξοδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ και οι παραδοξότητες της αριστεράς

Στην Κύπρο, η ευρωζώνη, με το δικό της ‘’Σχέδιο Β’’, έναντι της πρώτης εναλλακτικής που απέρριψε η Κυπριακή Βουλή, εκτέλεσε όχι μόνο καταθέσεις, αλλά και τις προοπτικές μιας αξιοβίωτης ζωής για τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειονότητα του νησιού. Κάτι σαν μια καταστροφική πυρκαγιά, σχολίασε ένας αναλυτής: ‘’ένα δάσος που έχει κατακαεί, θέλει είκοσι χρόνια να ανασυσταθεί’’. Οι δραματικές αυτές εξελίξεις, είναι πολύ λογικό να προκαλέσουν ένα μάλε-βράσε στο ΣΥΡΙΖΑ, που δε λέει να καταλαγιάσει. Νέον Κυπριακόν Ανέκδοτον: ‘’ εκτός μνημονίων και εντός ευρωζώνης’’ Η πρώτη διάψευση αφορά την αυταπάτη πως υπάρχει χώρος για μια γραμμή ‘’ εκτός μνημονίων και εντός ευρωζώνης’’. Μέσα σε χρόνο ρεκόρ, με την απειλή της διακοπής της χρηματοδότησης, το κυπριακό πολιτικό σύστημα σύρθηκε άρον άρον, με το πιστόλι στον κρόταφο, γονυπετές στο έδαφος της ωμής ευρω-ενωσιακής πραγματικότητας: Και μνημόνιο και παραμονή στην ευρωζώνη και άμεση ληστεία εισοδήματος και διάλυση της οικονομίας. Να σημειώσουμε μάλιστα πως ξάφνου εμφανίστηκε ένα ευρώ Β’ κατηγορίας: Είναι το ευρώ στην Κύπρο, που έχει σαφώς χαμηλότερη αξία, μιας και δεν έχεις πρακτικά δικαίωμα να το χρησιμοποιείς! Οι τρεις ιερές αγελάδες: Δημόσιο χρέος, ‘’σωτηρία’’ τραπεζών, μακροημέρευση ευρώ Μαζί όμως με το μύθο που ήθελε τους ‘’γκάνγκστερς’’ της ΕΕ (ο χαρακτηρισμός ανήκει στην Αλ. Τσίπρα), να κόπτονται για την ‘’κοινή ευρωπαϊκή λύση’’, κάηκε με οδυνηρό τρόπο και το παραμύθι της ‘’διαπραγμάτευσης’’. Όντως πάτησε πόδι η Κυπριακή ηγεσία και επεχείρησε να ‘’διαπραγματευτεί’’. Τι και με ποιόν; Όπως είναι γνωστό οι ινδουιστές προτιμούν να πεθάνουν από πείνα, παρά να σφάξουν την αγελάδα που θεωρείται ιερή. Αντίστοιχα, στην Κύπρο και στην Ελλάδα, οι αστικές τάξεις και τα κόμματα που τις υπηρετούν, έχουν προαποφασίσει και δεσμευτεί απέναντι στους Ευρωπαίους ‘’εταίρους’’, ότι δεν πρόκειται να αγγίξουν τρεις ιερές αγελάδες. Και αυτές είναι: α. η πληρωμή του εξωτερικού δημόσιου χρέους προς τους δανειστές β. η σωτηρία των τραπεζών και γ. η μακροημέρευση του ευρώ με την παραμονή των χωρών στην ευρωζώνη. Είναι λογικό λοιπόν, με αυτές τις αφετηρίες, οι λεονταρισμοί περί ‘’διαπραγμάτευσης’’, να αποδεικνύονται αφενός απολύτως άσχετοι με τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και αφετέρου, απλές φούσκες και εξευτελισμοί ακόμη και για τις αστικές τάξεις καπιταλιστικών σχηματισμών δεύτερης ταχύτητας. Αριστερή πτέρυγα στην αριστερά της ευρωζώνης και της ‘’διαπραγμάτευσης’’; Οι εξελίξεις αυτές έχουν πραγματικά θορυβήσει τις ποικίλες αριστερές τάσεις μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Είχαν επιλέξει να κρατήσουν ‘’για αργότερα’’ της διαφωνίες τους για την στρατηγική της ηγεσίας που συνοψίζεται στο αμίμητο: ‘’θα κάνουμε ότι μπορούμε για τη σωτηρία του ευρώ, θα διαπραγματευτούμε με τους εταίρους μας για το χρέος’’. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Κύπρο, θέτουν σε πολιτική δοκιμασία τόσο το ‘’μεγάλο’’ εγχείρημα της ‘’αριστερής διακυβέρνησης’’ μέσα στην ευρωζώνη των μνημονίων, όσο και το ΄΄μικρότερο΄΄, δηλαδή αυτό της ‘’αριστερής μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν οξυνθεί η αντιπαράθεση΄΄, που είχε γοητεύσει ή παρηγορήσει πολλούς ως τώρα στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. ΚΚΕ: Ψευτοδίλημμα η έξοδος από την ευρωζώνη! Πολλοί ήταν αυτοί που πίστεψαν ότι το ΚΚΕ, μέσα σε αυτή την κινητικότητα, θα αρπάξει την ευκαιρία να επανακτήσει το χαμένο κύρος του μέσα στους εργαζόμενους, θέτοντας εδώ και τώρα το ζήτημα της αποχώρησης από την ληστο-συμμαχία της ευρωζώνης και της ΕΕ. Πριν το καλοσκεφτούν, διαπιστώνουν πικρά, ότι έχουν υποτιμήσει τη βαθειά συντηρητική πολιτική μετάλλαξη που έχει υποστεί η ιστορικότερη δύναμη της κομμουνιστικής αριστεράς στην Ελλάδα. Ο Ριζοσπάστης στις 29/3/2013, σε ανυπόγραφο- άρα επίσημο - πρωτοσέλιδο σχόλιό του (Δίλημμα - παγίδα), δίνει ανάσες όχι μόνο στον Τσίπρα που πρέπει να διαχειριστεί την αριστερόστροφη κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στο Σαμαρά και την τρόικα εσωτερικού. Γράφει η εφημερίδα: ‘’ξανάρχισε από αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις να μπαίνει το δίλημμα: «Μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη;»’’ Οι αστοί και οι οπορτουνιστές λοιπόν θέτουν το ζήτημα της εξόδου από την ευρωζώνη! Δεν πρέπει να το θέσουν λοιπόν οι κομμουνιστές, το εργατικό και λαϊκό κίνημα, ως όρο και αφετηρία για την σωτηρία των εργατικών συμφερόντων, την ανατροπή των μνημονίων, την επιβίωση των ανέργων, τη σύγκρουση για μια αντικαπιταλιστική πορεία και σοσιαλιστική διέξοδο; Και συνεχίζει η εφημερίδα του ΚΚΕ: ‘’Αυτό το δίλημμα αφορά στα ιδιαίτερα συμφέροντα τμημάτων της ελληνικής πλουτοκρατίας, και όχι το λαό που πλήττεται από την ενιαία βάρβαρη πολιτική εξαθλίωσης και χρεοκοπίας.’’ Μάλιστα. Η ελληνική αστική τάξη είναι διχασμένη για το αν θα μείνει ή θα φύγει από την ευρωζώνη, σύμφωνα με το ΚΚΕ. Έχει αυτό σχέση με την πραγματικότητα; Το αντίθετο συμβαίνει! Για λόγους οικονομικούς, αλλά και πολιτικούς και ιστορικούς η ελληνική ολιγαρχία έχει επιλέξει ως όρο επιβίωσής της την ταύτιση με τις ηγεμονικές καπιταλιστικές χώρες και την ιμπεριαλιστική ΕΕ συνολικά. Την ίδια επιλογή κάνει και σήμερα, παρά το γεγονός ότι είναι αναγκασμένη, από πιο υποβαθμισμένες θέσεις, να πληρώσει πολύ μεγαλύτερη οικονομική μίζα, αλλά και να εκχωρήσει κυριαρχία στους ευρωπαίους εταίρους της, που αποτελούν συμμάχους και αφέντες της ταυτόχρονα. Ακριβώς για αυτό, είναι αναγκαίο και δυνατό, να συνδεθεί η έξοδος από ευρωζώνη και ΕΕ με τον αγώνα επιβίωσης των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων και με τη σύγχρονη αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική πάλη. Υπάρχει μεγάλη δυνατότητα σήμερα, ο αντικαπιταλιστικός αγώνας να αποκτήσει μια άμεση και εκρηκτική δυναμική αν συνδεθεί με το ζήτημα της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, του δικαιώματος των λαών να καθορίζουν τις τύχες στη χώρα τους. Είναι αναγκαία και δυνατή μια νέα σύνδεση του κοινωνικού με το εθνικό, της εθνικής και διεθνικής πάλης, με ηγεμονία της αντικαπιταλιστικής σοσιαλιστικής διεξόδου. Εμβάθυνση ή ακύρωση του αιτήματος της αποδέσμευσης; Έχει τις εξηγήσεις του το ΚΚΕ, για αυτή την εξωφρενική και απολύτως λαθεμένη θέση και στάση: ‘’Η λύση για το λαό βρίσκεται στην αποδέσμευση από την ΕΕ, συνοδευόμενη απαραίτητα με ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία και το λαό πρωταγωνιστή. Διαφορετικά, εντός ή εκτός ευρώ, θα είναι έρμαιο των επιλογών του κεφαλαίου και των πολιτικών δυνάμεων που το υπηρετούν.’’ Εδώ το ΚΚΕ επιστρατεύει επαναστατική ρητορεία για να υπερασπίσει την πιο συμφιλιωτική και συντηρητική στάση. Πράγματι, η έξοδος από την ευρωζώνη, χωρίς την έξοδο από την ΕΕ συνολικά, στερείται νοήματος. Δεν έχει νόημα να μην είμαστε στην ΕΕ των 17 (ευρωζώνη) και να είμαστε στην ΕΕ των 27 (με όλες τις δεσμεύσεις των αντεργατικών και αντικοινωνικών πολιτικών). Και παραπέρα, η διπλή έξοδος από ευρωζώνη-ΕΕ, ασφαλώς θέτει επί τάπητος το ζήτημα της σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής προοπτικής. Δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής στον ελληνικό καπιταλισμό του 1980 (πριν την είσοδο στην ΕΕ), ούτε σε αυτόν του 2000 (πριν την είσοδο στην ευρωζώνη). Το ΚΚΕ όμως δεν έρχεται με τη θέση του, να βαθύνει το αίτημα της αποδέσμευσης από την ευρωζώνη, έρχεται να το πολεμήσει, να το απαξιώσει, να το διαστρέψει, να το ακυρώσει. Αντί να συνδεθεί με τα διευρυνόμενα αντι-ευρώ αισθήματα του λαού, με στόχο να τεθεί στη συζήτηση και τη δράση το ζήτημα της εξόδου από τον ευρω-ενωσιακό και καπιταλιστικό μονόδρομο, που σκορπίζει δυστυχία, τα χλευάζει και τα λοιδορεί. Χρησιμοποιεί μια αλήθεια τόσο γενικά και άκαιρα, που την καθιστά άχρηστη και χωρίς νόημα. Θα μπορούσε κάποιος, στο πλαίσιο αυτής της λογικής να έθετε το ερώτημα: «Μα καλά…Αφού αντιπαραθέτετε την έξοδο από την ευρωζώνη με την ‘’αποδέσμευση από την ΕΕ, συνοδευόμενη απαραίτητα με ριζικές αλλαγές(;) στην οικονομία και την εξουσία’’, μήπως και αυτή η δεύτερη εναλλακτική που δίνετε δεν είναι πολύ λίγη μπροστά στην απεραντοσύνη των σκοπών του κομμουνιστικού μετασχηματισμού;». Αλλά καλό είναι να μην δίνει κανείς τέτοιες ιδέες…Διότι, εκτός από τον διασυρμό της αποδέσμευσης από την ΕΕ θα έχουμε και μια νέα δυσφήμηση του κομμουνισμού.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Με     το   Γ. Δελαστίκ    (δημοσιογράφο εφημ.ΕΘΝΟΣ –ΠΡΙΝ /  &  μέλος  της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Στο  ξενοδοχείο  ΜΕΤΡΟΠΟΛ (6^Ος  ορ.)   την  Τετάρτη   3  Απρίλη    και   ώρα   20:00 μμ

   Στην Ελλάδα, όπως στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία, χρειάστηκε  να ψηφιστούν τρία μνημόνια. Να βγουν λόγοι για τη ‘’σωτηρία της πατρίδας’’ και την ‘’κοινή  ευρωπαϊκή προοπτική’’. Να φουντώσει η στρατιά των απολυμένων, να νεκρώσουν οι βιοτεχνίες και τα χωράφια. Να βγουν νόμοι και παρά-νόμοι για τις ιδιωτικοποιήσεις, τα χαράτσια και τις μειώσεις των μισθών. Να διοριστούν εγκάθετες κυβερνήσεις και να ξελαρυγγιαστούν ο Πρετεντέρης, ο Παπαδημητρίου και η Τρέμη. Να βγουν από τον υπόνομο οι φασίστες.  Να αδειάσει η αστυνομία από χημικά και δακρυγόνα.

Και όλα αυτά γιατί;

Για να μεταφερθεί πλούτος, χρόνος και μέλλον, από τους πολλούς στους λίγους. Για να ταϊστεί ένα καπιταλιστικό σύστημα σε βαθειά κρίση και να αναστηλωθεί μια Ευρωζώνη που είναι στο χείλος του γκρεμού.

   Στην Κύπρο, σαν από λήθαργο ξυπνά ο κόσμος και συνειδητοποιεί ότι τα προσχήματα δεν είναι καθόλου απαραίτητα. Όχι, εδώ θα γίνει πιο απλά το πράγμα. Θα γίνει ένα νέο πείραμα. Τίποτα από τα προηγούμενα δε χρειάζεται, αποφάσισε το Eurogroup.

Η απόφαση ήταν εξαιρετικά λιτή: ‘’Φέρτε τα βιβλιάρια, να πάρουμε, ότι έχετε στην άκρη’’!

Η ΕΕ και το ΔΝΤ δείχνουν και πάλι το αποκρουστικό πρόσωπο της καπιταλιστικής και ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, που δεν διστάζουν, μέσα σε μερικές μόνο μέρες, να καταστρέψουν έναν ολόκληρο λαό, εκβιάζοντας με κάθε δυνατό τρόπο. Οι δηλώσεις του Σόιμπλε ότι «η συμφωνία δεν είναι ανάγκη να εγκριθεί από την κυπριακή βουλή» δείχνει τον ολοκληρωτισμό στον οποίο κατρακυλάει η σημερινή ΕΕ και οι ηγεσίες της.

Καθρεφτάκια για ιθαγενείς  αποδεικνύονται (για άλλη μια φορά)  οι μύθοι περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», περί «διαπραγμάτευσης» εντός του ευρώ, περί μιας «ΕΕ χωρίς Τρόικες και Μνημόνια». Αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται ούτε να αλλάξει, ούτε να «λυπηθεί» κανέναν λαό. Είναι μια ένωση που εξυπηρετεί μόνο το συλλογικό συμφέρον των αστικών τάξεων και συντονίζει το σχέδιο του καπιταλισμού να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των λαών όλης της Ευρώπης.

Από το παράδειγμα της Κύπρου, απεδείχθη ότι εντός Ευρώ, μόνο περιπέτειες έχει να περιμένει ο ελληνικός λαός, αυξανόμενες και εντονότερες. Λύση σε αυτήν την Ευρώπη, δεν πρόκειται να έρθει, πόσο μάλλον σε αυτό το σύστημα.

Από το παράδειγμα της Κύπρου, απεδείχθη ότι το τέλος του μονόδρομου που μας υπαγορεύουν και επιβάλλουν,  είναι ο θάνατος, της κοινωνίας, της οικονομίας, της χώρας, του λαού.

Οι λαοί μπορούν να ανοίξουν μόνοι τους το δρόμο!

Συνεχή είναι τα μηνύματα ότι η Ευρώπη βράζει: οι τεράστιες κινητοποιήσεις σε Πορτογαλία και Ισπανία, ο ξεσηκωμός στην Βουλγαρία, η εκλογική αντίδραση στην Ιταλία και τώρα το «Όχι» της Κύπρου, δείχνει ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Ευρω-κρατίας.

Τώρα είναι η ώρα για να υπάρξει κοινός αγώνας των εργαζόμενων σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, με κοινά αιτήματα: Εδώ και τώρα έξοδος από το Ευρώ και την ΕΕ, που είναι η αναγκαία αφετηρία για οποιαδήποτε φιλολαϊκή εξέλιξη. Διαγραφή του χρέους των χωρών. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο όλων των τραπεζών.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ  ΛΑΡΙΣΑΣ

ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ & ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ

antarsyalarisas.blogspot.com

Έξοδος από τα πορνεία ευρωζώνης και ΕΕ

Submitted by aristeroblog on Sun, 2013-03-31 17:54

Γιώργος Ρούσης

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Από τα τραγικά για τον κυπριακό λαό τελευταία συμβάντα, εκτιμώ ότι μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε τα ακόλουθα πέντε σταράτα συμπεράσματα:

1. Όπως με την τουρκική εισβολή το 1974 αποδείχτηκε ότι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν διασφαλίζει καμία κυριαρχία, σήμερα αποδεικνύεται με τον πλέον ηχηρό τρόπο ότι η συμμετοχή στην ΕΕ ούτε την ευημερία ούτε βεβαίως την κυριαρχία των λαών διασφαλίζει.

2. Όταν μια Αριστερή κυβέρνηση διαμορφώνει μια οικονομία όπως η κυπριακή της οποίας η αναλογία του ΑΕΠ της με τις καταθέσεις των τραπεζών της είναι εντόνως δυσανάλογη υπέρ των δεύτερων, όταν αφήνει ασύδοτους τους τραπεζίτες να τζογάρουν επικίνδυνα, και όταν θεωρεί επίτευγμα την εισροή μαύρου χρήματος, φουσκώνει μια φούσκα η οποία αργά η γρήγορα θα σκάσει.

3. Είναι αδύνατον όπως μας προτρέπει να πράξουμε ο ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές φιλοευρώ δυνάμεις, να παραμένεις μέσα στα πορνεία του ευρώ και της ΕΕ και ταυτόχρονα να θεωρείς ότι μπορείς να διαπραγματευτείς με τους νταβάδες αυτών των πορνείων την μη εκπόρνευση σου.

Εξηγούμαι: Είτε πλανώνται πλάνη οικτρά, είτε είναι συνειδητά υπηρέτες του Γερμανικού ιμπεριαλιστικού κέντρου, όλοι εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι είναι δυνατόν να βρεθεί φιλολαϊκή διέξοδος στην κρίση εμμένοντας στην παραμονή μιας χώρας στην ευρωζώνη και στην ΕΕ, και μάλιστα διακηρύσσοντας ότι είναι οι καλύτεροι θεματοφύλακες τους.

Βεβαίως ακόμη χειρότεροι είναι εκείνοι οι αδίστακτοι ψεύτες όπως ο πρόεδρος της Κύπρου, Αναστασιάδης οι οποίοι είτε αποδέχονται είτε προτείνουν –λίγη σημασία έχει- την άμεση κλοπή του λαού τους για να ικανοποιήσουν τους τοκογλύφους του.

4. Όσα μας έλεγαν οι υπερασπιστές της παραμονής στην ευρωζώνη ότι θα συμβούν αν φύγουμε από αυτήν, κι’ ακόμη όσα μας έλεγαν ότι θα πράξουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία, συμβαίνουν και μάλιστα με το παραπάνω εντός ευρωζώνης εν πλήρη κυριαρχία του καπιταλισμού .

Εξηγούμαι και πάλι: Πέρα από τα καύσιμα που δεν έχουμε γιατί δεν μπορούμε να τα αγοράσουμε , πέρα από τα φάρμακα που όλο και περισσότερο λείπουν και δεν μπορούμε να πληρώσουμε, πέρα από το ότι οι ιδιοκτήτες των σπιτιών μέσω των χαρατσιών μετατράπηκαν σε νοικάρηδες, πέρα από το ότι τα κρατικά ομόλογα τα οποία υποτίθεται ότι ήταν για τους κοινούς θνητούς οι πλέον φρόνιμες τοποθετήσεις αποδείχτηκαν κουρελόχαρτα, ήλθε και το επιστέγασμα:

Οι ίδιες οι τράπεζες, αυτοί οι ναοί του Μαμωνά , οι οποίες παρόλα αυτά και συνεχίζουν μαζί με τα χρηματιστήρια σε Ευρώπη και ΗΠΑ να αντιμετωπίζονται ως η ατμομηχανή των οικονομιών τους, και ως εκ τούτου να τροφοδοτούνται με χρήμα πριν και πάνω απ’ όλους, αποδείχτηκαν ο πλέον αφερέγγυος μηχανισμός του συστήματος.

5. Αν πράγματι θέλουμε να βοηθήσουμε τον κυπριακό λαό και τους ίδιους μας τους εαυτούς, η μόνη λύση είναι όσο πιο γρήγορα γίνεται να σταθούμε μπροστάρηδες σε ένα μετωπικό κίνημα ρήξης με το ευρώ και την ΕΕ , που αν το ακολουθήσουν και άλλοι λαοί, οι οποίοι απ’ ότι φαίνεται από πρόσφατες δημοσκοπήσεις αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτήν την αναγκαιότητα, τότε αντί να μας τρέχουν θα τους τρέχουμε εμείς συνθλίβοντας τα πορνεία που κατασκεύασαν για να εκμεταλλεύονται τους λαούς.

Μόνο αν το ΝΑΙ σε όλα του Αναστασιάδη, και το λειψό ΟΧΙ της Κυπριακής Βουλής, μετατραπεί και από τους Κύπριους και από μας, και από τους άλλους λαούς της Ευρώπης σε άμεσο –και όχι του Αγίου σοσιαλισμού- ΟΧΙ στο ευρώ και στην ΕΕ, αλλά και σε κάθε άλλο ιμπεριαλιστή δυνάστη όπως οι ΗΠΑ, ή η Ρωσία μπορούμε να σωθούμε .

Όσο γρηγορότερα λοιπόν το βροντοφωνάξουμε αυτό το ΟΧΙ τόσο το καλύτερο και για τους Κύπριους αδελφούς μας και για μας τους ίδιους.

Η Τσαριτσάνη έδειξε τον δρόμο

Τα τελευταία γεγονότα στην Τσαριτσάνη με τον αποκλεισμό της Χ.Α από την εκδήλωση για την εθνική αντίσταση, που με την παρουσία της εκεί ήθελε να δολοφονήσει ξανά τα θύματα του φασισμού-ναζισμού, μας δείχνουν το δρόμο! Από το ‘41 έως το ‘44 και ενώ ο ελληνικός λαός με την εποποιία της αντίστασης (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) γινόταν για πρώτη φορά κυρίαρχος στον τόπο του, τα Τάγματα Ασφαλείας, οι ράλληδες και η ομάδα Χ του Γρίβα χτυπούσαν τους Έλληνες αγωνιστές και τον λαό μαζί με τις κατοχικές δυνάμεις.

Το ‘44 με την αλλαγή φρουράς και την επικυριαρχία των Άγγλων, οι ίδιες ομάδες τα ίδια άτομα, πήραν άφεση αμαρτιών και υπό την ηγεσία των νέων αφεντάδων τους χτυπούσαν τον επαναστατημένο λαό της Αθηνάς και έσπερναν την τρομοκρατία σε όλη τη χωρά.

Αυτούς θέλει να «τιμήσει» η φασιστική οργάνωση της  Χρυσής  Αυγής στην πόλη μας στις 31/3 και αυτών το έργο συνεχίζει.

Επίσης προσπαθούν να στήσουν έναν μύθο αλληλεγγύης κάνοντας κατά καιρούς διανομή τροφίμων σε ελάχιστο κόσμο μπροστά σε κάμερες με κύριο σκοπό την προβολή και διαφήμισή τους.

Πού ήταν όμως στον αγώνα ενάντια στα χαράτσια της ΔΕΗ, στα διόδια, στις διανομές τροφίμων χωρίς μεσάζοντες, σε συσσίτια, κοινωνικά ιατρεία, εργατικές λέσχες; Δηλώνουν διαρκώς αντισυστημικοί χωρίς να λένε ή να κάνουν τίποτα εναντίον του συστήματος. Το αντίθετο, επιδοτούνται παχυλά από το κράτος από τα χρήματα της φορολογίας μας και όπως όλα τα κόμματα υπόσχονται εξυπηρετήσεις και βόλεμα σε όσους τους ψηφίζουν και τους στηρίζουν.

Το ΔΝΤ η ΕΕ και όλος ο ελληνικός καπιταλισμός μαζί με τους ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ μας έχουν τσακίσει. Προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους πάνω στις πλάτες των εργαζόμενων. Χαράτσια, φόροι, περιορισμός των κοινωνικών παροχών σε παιδεία και υγεία έχουν οδηγήσει το 1/3 του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας. Η χρυσή αυγή όμως θεωρεί ότι ο εχθρός είναι άλλος και στοχοποιεί τους πλέον ευάλωτους, κυνηγημένους και καταπιεζόμενους, τους μετανάστες.

Η φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής βαδίζει επακριβώς στα βήματα των πολιτικών της προκατόχων, των Γκοτζαμάνηδων και των ταγματασφαλιτών. Πραγματικός τους στόχος είναι η εξαφάνιση κάθε διαφορετικής φωνής, οι δολοφονικές επιθέσεις στην Αριστερά και σε όποιον αγωνίζεται ενάντια στην πολιτική της Τρόικας και των μνημονίων. Δεν υπάρχει τίποτα το αντισυστημικό σε μια συμμορία που ως αντικειμενικό της σκοπό έχει να μεριμνά για να μείνουν αλώβητα τα συμφέροντα των αφεντικών και προστατών της.

Όλοι/ες στην Αντιφασιστική Πορεία την Κυριακή 31/3 στις 10:30 στην συγκέντρωση στην κεντρική Πλατεία Λάρισας.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ