Ανακοίνωση ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας, για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας καταδικάζει απερίφραστα τη δολοφονία του Θεόδωρου Λαζανά και στέλνει τη συμπαράσταση της στην οικογένεια του θύματος. Η δολοφονία πρέπει να εξιχνιαστεί και οι δράστες να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και να δικαστούν σύμφωνα με το ποινικό δίκαιο. Οι λογικές συλλογικής απόδοσης ευθυνών σε ολόκληρες κοινωνικές ομάδες όπως οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν βοηθούν αλλά οδηγούν την δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση των κατοίκων της Πάτρας σε επικίνδυνα μονοπάτια και αφήνουν το πεδίο ελεύθερο για τη δράση ακραία αντιδημοκρατικών, ρατσιστικών και φασιστικών δυνάμεων.

Τέτοια άγρια εγκλήματα γεννιούνται από τις συνθήκες φτώχειας, εξαθλίωσης και κοινωνικού αποκλεισμού που έχουν ενταθεί σε ακραίο βαθμό από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των Μνηνονίων, του ΔΝΤ και της Τρόικας. Στις συνθήκες αυτές καταδικάζεται όλος ο ελληνικός λαός και συμπιέζεται ακόμα περισσότερο η κατάσταση στην οποία βρίσκονται περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες όπως οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Οι τελευταίοι, όντας σε κατάσταση παρανομίας και με ανοιχτή την απειλή της επιβίωσής τους στρέφονται σε κυκλώματα λαθρεμπορίας και αποτελούν θύματα και οι ίδιοι άγριας εκμετάλλευσης.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική σε εργασία, παιδεία και δημοκρατία, που οδηγεί στη ραγδαία υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών και τη γκετοποίησή τους. Όπλο της πολιτικής αυτής είναι η καλλιέργεια του φόβου για τον διπλανό, τον άνεργο, το μετανάστη, τον ξένο και η λύση που η πολιτική αυτή προτείνει είναι ο κοινωνικός εμφύλιος. Είναι τεράστιες οι ευθύνες των τοπικών αρχών, γιατί επαναλαμβάνοντας διαρκώς ότι δεν έχουν καμία αρμοδιότητα, ουσιαστικά συνεισφέρουν στην κοινωνική πόλωση και χαίρονται από την αστυνομική επίλυση των κοινωνικών ζητημάτων. Οι εργατικές και λαϊκές περιοχές της Πάτρας δεν υποβαθμίζονται από την παρουσία μεταναστών και προσφύγων αλλά από την πολιτική της ανεργίας, της αποβιομηχάνισης και της δήθεν «ανάπτυξης» ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων – με τρανό παράδειγμα το νέο λιμάνι.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην πόλη της Πάτρας, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας έχει πολιτική αιτία: η Ελλάδα είναι δεσμευμένη από τις συνθήκες του Σένγκεν και του Δουβλίνο ΙΙ να παίζει το ρόλο του χωροφύλακα της Ευρώπης απέναντι στο μεταναστευτικό ρεύμα που η ίδια η πολιτική της ΕΕ δημιουργεί. Πόλεις όπως η Πάτρα είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν σαν στρατιωτικοποιημένες ζώνες και να μοιάζουν με πραγματικά στρατόπεδα, αποκλείοντας τους ίδιους τους πολίτες τους από δημόσια κοινωνικά αγαθά, όπως η πρόσβαση στο θαλάσσιο μέτωπο. Το μεταναστευτικό ρεύμα δημιουργείται από την επέλαση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της αγοράς, που θέλει ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων και παράνομη διακίνηση ανθρώπων. Η προσφυγιά είναι αποτέλεσμα των  ιμπεριαλιστικών πολέμων που η Ελλάδα με τους «συμμάχους» της στο ΝΑΤΟ έχει διεξαγάγει και δεν είναι τυχαίο ότι η πλειονότητα των προσφύγων στην πόλη της Πάτρας προέρχεται από εκείνες τις χώρες.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας απαιτεί να αλλάξει εδώ και τώρα η συνθήκη κοινωνικής εξαθλίωσης που θέλουν να επιβάλλουν. Αδιαχώριστα από την πάλη για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, από τον αγώνα ενάντια στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, απαιτούμε να δοθούν χαρτιά σε όλους τους μετανάστες και να εξασφαλιστούν οι βασικές βιοτικές τους ανάγκες για στέγαση, τροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παλεύουμε για νομιμοποίηση των μεταναστών και των προσφύγων. Ζητάμε την ρήξη με την ΕΕ των συνθηκών Σένγκεν και Δουβλίνου ΙΙ και των αντεργατικών και αντιμεταναστευτικών οδηγιών.
Απάντηση στην πολιτική της εξαθλίωσης δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργάνωση των εργαζομένων και του λαού για τον εαυτό του, μέσα από δικές του δομές όπως συνελεύσεις στις γειτονιές και λαϊκές επιτροπές. Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη και να σπάσουμε το φόβο και την αποξένωση που θέλουν να μας επιβάλλουν. Σε καμία περίπτωση τα κοινωνικά προβλήματα δεν επιλύονται με μεταφερόμενες από την υπόλοιπη Ελλάδα στρατιωτικού τύπου ομάδες στη λογική των μαφιόζικων συμμοριών που «καθαρίζουν».

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας καταγγέλλει απερίφραστα την προσπάθεια καπήλευσης της μνήμης του δολοφονηθέντα και της δημιουργίας ακραίων γεγονότων από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, που με την πολιτική της βίας, του μίσους και του φασισμού θέλουν να στρέψουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία στην ακροδεξιά για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Η Χρυσή Αυγή είναι βαθιά αντιλαϊκή δύναμη, ενισχύει τον κοινωνικό εμφύλιο εντός των εργαζομένων και υποστηρίζει ανοιχτά το μεγάλο κεφάλαιο, το μνημόνιο και την ΕΕ. Καλούμε τους κατοίκους της Πάτρας να απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή – να μη βρει πάτημα το ακροδεξιό δηλητήριο!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη

Η Αριστερά δέχεται μια συκοφαντική εκστρατεία λάσπης από τις ηττημένες δυνάμεις του μαύρου μετώπου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τα στηρίγματα του Μνημονίου, της ΕΕ και  του ΔΝΤ.

Δυστυχώς, από την πλευρά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, οι προσαρμογές στις πιέσεις είναι ραγδαίες, με την αποδοχή της επαναδιαπραγμάτευσης με τους δανειστές πάντα εντός του ευρώ, αντί για την μονομερή κατάργηση των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων και τη διαγραφή του ληστρικού χρέους.

Η ηγεσία του ΚΚΕ, από την άλλη, αντί να επιμένει στην ενότητα των εργαζομένων, στους στόχους ανατροπής και την οργάνωση της πάλης, κατευθύνει τα βέλη της σε βάρος της υπόλοιπης Αριστεράς.

Σήμερα, η διέξοδος από την σκοπιά των εργαζομένων περνά από το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα για μια άμεση απάντηση με τη διαγραφή του χρέους, την παύση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και την έξοδο από ευρώ και ΕΕ. Σε αυτή τη βάση μπορούν να συσπειρωθούν οι δυνάμεις που τοποθετούνται ξεκάθαρα ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση σε όλη την γραμμή του μετώπου, στην ΕΕ, στον ιμπεριαλισμό, στη διαχείριση, στην ενσωμάτωση, αλλά και στην περιχαράκωση.

Στη βάση αυτή επιβάλλεται ο διάλογος, η κριτική και η αντιπαράθεση εντός της Αριστεράς, αλλά με αρχές και όχι με συκοφαντίες.  

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έγινε στόχος συκοφαντικής επίθεσης σε άρθρα του Ριζοσπάστη στις 23 και 24/5, όπου εμφανίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ σαν... 13^η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ! Με επιλεκτικά αποσπάσματα από κείμενα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οργανώσεων που συμμετέχουν στο μέτωπο και με αθέμιτη στοχοποίηση απευθείας κατά αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς ο συντάκτης του Ριζοσπάστη προσπαθεί να «αποδείξει» τα αναπόδεικτα...

Κι επειδή δεν μελέτησε καλά την απόφαση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις 13 Μάη παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα, για το τι πραγματικά λέει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

«Η οποιαδήποτε συμμετοχή της αριστεράς σε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόικα, της ΕΕ, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των Μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτουν «το σύμφωνο για το ευρώ» και η γενικότερη πολιτική της ΕΕ, θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα. Θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες. Η Αριστερά πρέπει να στοχεύει στην διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας, από ένα ανατρεπτικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου, με σύνδεση του ερωτήματος της κυβερνητικής εξουσίας με μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, με ρήξη με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι ικανό να επιβάλει τη δική του εξουσία και κυβέρνηση».

Και παρακάτω: «Τα αδιέξοδα της ευρωλαγνείας, του κυβερνητισμού και της αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας από τη μια, της αποφυγής-αναβολής κάθε σημαντικής ταξικής και πολιτικής σύγκρουσης μέχρι τη δεύτερη παρουσία της… ‘’Λαϊκής Εξουσίας’’ απ’ την άλλη, αλλά και τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της ‘’καθαρότητας’’, επιβάλλουν την αποφασιστική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ».

Κατά τους συντάκτες του Ριζοσπάστη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν αναδεικνύει το «σοσιαλδημοκρατικό σχέδιο της αστικής τάξης». Αντιγράφουμε από την απόφαση: «Οι δυνάμεις του συστήματος με την στήριξη του «διεθνούς παράγοντα» δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα, αλλά θα επιμείνουν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τους συσχετισμούς που αποτυπώθηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μάη. Θα αξιοποιήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση κάθε μέσο. Από την πίεση στις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς για την συμμόρφωσή τους σε μια γραμμή «διόρθωσης» των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης εντός του ευρώ και της ΕΕ, έως τους ανοικτούς εκβιασμούς, την απειλή της «χρεοκοπίας» και της πείνας, της «εξόδου από το ευρώ», την αξιοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς. Το επόμενο διάστημα θα είναι περίοδος κοινωνικής πόλωσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, όχι ανέμελων κυβερνητικών λύσεων». Απλώς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκτός από το σχέδιο ενσωμάτωσης, βλέπει και το σχέδιο ανοιχτής αντιπαράθεσης και συντριβής του λαϊκού κινήματος και της όποια αμφισβήτησης, γιατί το κύριο μέτωπό της είναι προς το «μαύρο μέτωπο» ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, και όχι προς τις δυνάμεις της Αριστεράς. Αυτό μάλλον δεν αρέσει στον Ριζοσπάστη.

Η σπίλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συγκεκριμένων αγωνιστών δεν περνά. Οι τάσεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, που σήμερα αγωνίζονται μέσα από τις γραμμές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχουν πει το δικό τους σταθερό και διαχρονικό «Όχι!» σε κάθε λογική διαχείρισης του συστήματος, κυβερνητικής ενσωμάτωσης και υποταγής, και το 1989 και έκτοτε. Αντιστάθηκαν και αντιστέκονται έμπρακτα σε κάθε προσπάθεια επιβολής ή εκβιασμού της «συναίνεσης» της Αριστεράς σε ιστορικές στιγμές.

Στις κρίσιμες μάχες που έρχονται η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παλέψει για να μπολιάσει το λαϊκό και εργατικό κίνημα με μια ανατρεπτική αντικαπιταλιστική λογική, ενάντια στην ΕΕ και τον ιμπεριαλισμό, χωρίς να περιμένει «στη γωνία» να δει την ήττα της κοινωνικής αντίστασης ή τον ευνουχισμό της από τις φιλοΕΕ διαχειριστικές αντιλήψεις. Σε μια περίοδο που η συζήτηση μέσα στους εργαζόμενους για το ποια πρέπει να είναι η απάντηση στην ολοκληρωτική επίθεση κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ έχει φουντώσει, η συκοφαντία δεν πάει μακριά. Η ηγεσία του ΚΚΕ δεν μπορεί να αποφύγει την ανάγκη ουσιαστικού διαλόγου και ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής των μαχόμενων δυνάμεων του κινήματος και της Αριστεράς.

Για τη διπλή αυτοκτονία

Για τη διπλή αυτοκτονία

Η διπλή αυτοκτονία μάνας και γιου σήμερα στην πλατεία Βάθη έρχεται να προστεθεί σε καμπόσες ακόμη αυτοκτονίες και αμέτρητους θανάτους από τη φτώχεια, την απελπισία, την διάλυση της κοινωνικής πρόνοιας και των δομών προστασίας.

Οι πρωταίτιοι της κατάστασης αυτής, οι ηθικοί αυτουργοί των αυτοκτονιών, αντί να βρίσκονται στο εδώλιο έχουν το θράσος να κυκλοφορούν στα τηλεοπτικά παράθυρα και να διαφημίζουν το Μνημόνιο ως "ευλογία" για τον τόπο. Την ίδια στιγμή, οι ηγέτες της ΕΕ επιμένουν να επεκτείνουν αυτή την "ευεργετική" (για το κεφάλαιο) πολιτική στο σύνολο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιμένοντας στο νέο Σύμφωνο για τη φτωχοποίηση όλης της Ευρώπης.

Στο αγωνιώδες ερώτημα του σημερινού αυτόχειρα για το αν υπάρχει άλλη διέξοδος, χρειάζεται όλο το λαϊκό κίνημα και η Αριστερά να απαντήσει: ναι, υπάρχει άλλη διέξοδος έξω από το χρέος, το Μνημόνιο, το ευρώ και την ΕΕ. Αυτός ο δρόμος περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και την οικοδόμηση μιας άλλης πορείας, βασισμένης στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

 Ένας δρόμος που θα μετρά την "ευημερία" της κοινωνίας όχι σε καταναλωτικά δάνεια, ομόλογα και επιτόκια, αλλά σε δωρεάν υγεία, περίθαλψη, παιδεία, πολιτισμό για όλες και όλους. Ένας δρόμος που θα οδηγήσει τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων, με την εθνικοποίησή τους και των εργατικό έλεγχο. Ένας δρόμος που δεν χτίζεται μέσα από αυταπάτες περί "αναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου", αλλά βασίζεται στην ίδια τη δύναμη του λαού, σε ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα ρήξης και ανατροπής που θα επιβάλει τους δικούς του όρους στους σημερινούς εκβιαστές μας.

Ο ίδιος ο εργαζόμενος λαός πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, οικοδομώντας εκείνες τις συλλογικές μορφές αλληλεγγύης ανά γειτονιά, πόλη και εργασιακό χώρο, που θα αποτρέψουν την απελπισία, θα αντιστρέψουν τους μοναχικούς δρόμους, θα ξαναγεννήσουν την ελπίδα. Η συλλογική αλληλεγγύη και ο αγώνας να ξαναχτιστεί το κράτος πρόνοιας που έχουν διαλύσει είναι οι μόνοι τρόποι για να μη θρηνήσουμε κι άλλα θύματα.

Σε αυτό τον αγώνα για τη σωτηρία του λαού στρατεύεται η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλα τα μέλη της, πριν και μετά τις εκλογές.

Σε ανθρωπιστική καταστροφή οδηγούν τα μέτρα του Μνημονίου για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη

Η κινητοποίηση των φαρμακοποιών που αρνούνται να εκτελέσουν συνταγές λόγω της υπερδιόγκωσης του χρέους από τον ΕΟΠΥΥ προς αυτούς, φέρνει στο προσκήνιο την καταστροφική πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ΕΕ, ΔΝΤ σε ό,τι αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Οι επιλογές του Μνημονίου και της νέας δανειακής σύμβασης, σε συνέχεια των πολιτικών που «φούσκωναν» μέσω υπερτιμολογήσεων τα ταμεία των φαρμακευτικών εταιρειών, χρεοκόπησαν τα ταμεία, έφεραν σε αδιέξοδο τα φαρμακεία, αλλά το κυριότερο βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων ασφαλισμένων στερώντας τους τη φαρμακευτική αγωγή.

Πρόκειται για μια ανθρωπιστική καταστροφή που βρίσκεται σε εξέλιξη για την οποία ένοχοι είναι οι Λοβέρδος, Κουτρουμάνης και σία, ενώ την άμεση πολιτική ευθύνη έχουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και όλα τα μνημονιακά εξαπτέρυγα. Αποφάσισαν ότι η αποπληρωμή των τοκογλύφων του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου, έχει μεγαλύτερη αξία από την κάλυψη των αναγκών ενός λαού σε υγεία, παιδεία, περίθαλψη και κοινωνικές υποδομές.

Είναι ανάγκη ζωής η επιλογή ενός άλλου δρόμου έξω από χρέος, Μνημόνια και ευρώ, έξω από την ΕΕ.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ

22/5/2012

Αλληλεγγύη στους αντιΝΑΤΟϊκούς διαδηλωτές του Σικάγου

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Σικάγο των ΗΠΑ. Καταγγέλλει την αστυνομική βαρβαρότητα και καταστολή με την οποία αντιμετωπίστηκαν και στέλνει μήνυμα αλληλεγγύης στους αγωνιστές που χτυπήθηκαν.

Η Σύνοδος αυτή είναι απειλή την ειρήνη και τους κοινωνικούς αγώνες των λαών, καθώς σχεδιάζει τη δράση του ΝΑΤΟ από τη σκοπιά της υπεράσπιση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας σε πλανητικό επίπεδο. Σε συνθήκες κρίσης η δράση του ΝΑΤΟ παίρνει τη διάσταση μιας ολοκληρωτικής εκστρατείας ιμπεριαλιστικής επιβολής με πολέμους, επεμβάσεις πολιτικές και στρατιωτικές, συνομωσίες μυστικών υπηρεσιών, μαύρη προπαγάνδα. Κρίσιμη συνέπεια της δράσης αυτής της Μηχανής του Πολέμου είναι η συνεχής κούρσα εξοπλισμών, η κολοσσιαία σπατάλη πόρων, ανθρώπινης εργασίας και επιστημονικών δυνατοτήτων. Αυτοί οι πόροι που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για να αλλάξουν πραγματικά τη ζωή των ανθρώπων σε μια εποχή εκρηκτικού πλούτου, αλλά και πρωτοφανέρωτης φτώχειας για την πλειοψηφία των χωρών και των ανθρώπων.

Η δράση του ΝΑΤΟ είναι η αιτία για τη μαζική προσφυγοποίηση μεγάλων πληθυσμών του πλανήτη που στη συνέχεια αντιμετωπίζουν την εκμετάλλευση, τη στοχοποίηση και το ρατσισμό στο δυτικό κόσμο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε ασυμβίβαστο αγώνα για την επιστροφή του ελληνικού στρατού από το εξωτερικό και την άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ.

Ο Σαμαράς και τα μνημονιακά εξαπτέρυγα

Η χωρίς αρχές συνεργασία Σαμαρά-Μπακογιάννη μετά από δεκαετίες αλληλοκατηγοριών για «προδοσίες» και «μνημονιακά εξαπτέρυγα», αλλά και ο πολυσύχναστος διάδρομος προσγείωσης για στελέχη του ΛΑΟΣ στο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, δείχνει την ολοκληρωτική έλλειψη ηθικής από το χρεοκοπημένο πολιτικό κατεστημένο που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση και συνεχίζει να προπαγανδίζει τα Μνημόνια σαν σωτηρία της χώρας.
Μπροστά στην προοπτική της εξουσίας και της βουλευτικής καρέκλας και με κίνητρο τη διασφάλιση της παραμονής στο ευρωσφαγείο, ξεχάστηκαν οι δήθεν αγεφύρωτες διαφορές.
Παρά τις κατά καιρούς αντιμνημονιακές κορώνες, τα κόμματα της Δεξιάς, από τη ακραία νεοφιλελεύθερη των Μπακογιάννη, Μάνου, Τζήμερου μέχρι τη ΝΔ , το ΛΑΟΣ και ως τη φασιστική ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής, παρά τις διαφορές, έχουν ένα και μόνο οικονομικό πρόγραμμα: το τσάκισμα των εργαζομένων στο μονόδρομο που χαράζουν ΕΕ, ΔΝΤ και ΕΚΤ.
Η ταύτισή τους με τα συμφέροντα των τραπεζών και των μεγαλοεπιχειρηματιών (εμμονή στο ευρώ και στους θεσμούς της ευρωζώνης που είναι τα εργαλεία για την επιβολή και υλοποίηση των Μνημονίων) είναι η συγκολλητική τους ουσία. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι αυτοί ενώνονται στην ωμή επίθεση ενάντια σε κάθε αγωνιζόμενο κλάδο και ενάντια στην Αριστερά.

Η διέξοδος για την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία είναι πέρα από τον κλειστό ορίζοντα του χρέους, του Μνημονίου και της ΕΕ και των κομμάτων που τα στηρίζουν. Είναι η αγωνιστική ταξική ενότητα του λαού στη βάση ενός μετώπου ανατροπής της επίθεσης σε ρήξη με τις αιτίες που οδηγούν την πλειοψηφία της κοινωνίας στον όλεθρο και την καταστροφή.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε αυτή τη μάχη θα αναδείξει με σαφήνεια και αποφασιστικότητα τη δυνατότητα να δικαιωθούν οι κοινωνικοί αγώνες, προβάλλοντας ένα πλαίσιο πολιτικών προτάσεων που στο κέντρο του θα είναι οι σύγχρονες  ανάγκες της πλειοψηφίας, ένα πλαίσιο ανατροπών και ρήξεων με την πολιτική της Ε.Ε. και των Μνημονίων.

Όλοι και όλες στις διαδηλώσεις ενάντια στα Μημόνια, για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων την Τρίτη 22 Μάη

Παρά την καταδίκη της πολιτικής και των κομμάτων του Μνημονίου στην κάλπη της 6ης Μάη, η εφαρμογή των μέτρων που ψήφισε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται  με αμείωτη ένταση. Δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς: πέρα απο τα προεκλογικά πάνελ, στην πραγματική ζωή, χιλιάδες εργαζόμενοι και ημιαπασχολούμενοι υφίστανται τη σκληρή επίθεση του κεφαλαίου που προσπαθεί να βγει από την κρίση του φορτώνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων. Η αμείωτη επίθεση των εργοδοτών στους μισθούς, την ασφάλιση και κάθε εργατικό δικαίωμα δεν αντιπαλεύεται παρά μόνο με μαζικό εργατικό ανυποχώρητο κίνημα. Η κατάργηση της "μετενέργειας" που απειλεί δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους με δραστικές μειώσεις μισθών ή απόλυση (για να αντικατασταθούν με φθηνότερους κάτω των 25 ετών) και η υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων είναι ζήτημα πάλης του εργατικού κινήματος. Μια πάλη που πρέπει να διεξαχθεί ενωτικά και ανυποχώρητα προκειμένου να νικήσει. Με απεργίες και καταλήψεις στους χώρους δουλειάς, με εργατική ενότητα, με σύγκρουση απέναντι στην εργοδοσία, με αλληλεγγύη σε κάθε αγώνα που ξεσπά, με αντίσταση σε κάθε απόλυση, σε κάθε ατομική σύμβαση. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος, πριν και μετά τις εκλογές.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους άνεργους και τους νέους, να συμμετάσχουν ενεργά στις πορείες που διοργανώνονται την Τρίτη 22/5 από συντονισμούς πρωτοβάθμιων σωματείων ενάντια στα Μνημόνια, στους αντεργατικούς νόμους και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Στην Αθήνα συγκέντρωση στις 6 μμ στα Προπύλαια και πορεία στη Βουλή, στη Θεσσαλονίκη, στις 7μμ, στο άγαλμα Βενιζέλου.

Αυτοτελής εκλογική παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με θέμα την οργάνωση της αυτοτελούς εκλογικής παρέμβασης συνεδρίασε την Κυριακή 20 Μάη στην Αθήνα το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η συζήτηση στηρίχτηκε στην επεξεργασία της προηγούμενης απόφασης του ΠΣ στις 13 Μάη, στις αποφάσεις των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών, στις απόψεις και τη συμβολή των μελών και των φίλων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και στα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας επαφών με άλλες δυνάμεις στο πλαίσιο του καλεσματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη διαμόρφωση μιας πλατιάς εκλογικής συμπόρευσης των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς. 

Η ΠΣΕ συζήτησε σε βάθος το πλαίσιο της εκλογικής παρέμβασης και των συμμαχιών εξουσιοδώντας την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή για τη διαμόρφωση της εκλογικής διακήρυξης, των συνθημάτων και των άμεσων πρωτοβουλιών.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τα μέλη, τους συναγωνιστές και φίλους της, τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος να δώσουν την εκλογική μάχη από την σκοπιά του δρόμου που έχει ανάγκη η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία για άμεση ακύρωση του Μνημονίου και των δανειακών σύμβασεων με ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, καθώς και όλων των σχετικών αντιλαϊκών μέτρων,  παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους,  πέρασμα των τραπεζών στο δημόσιο με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, άμεση πολιτική αναδιανομής του πλούτου, έξοδο από την ευρώ και την ΕΕ. Προϋπόθεση, αλλά και συνέπεια αυτού του δρόμου είναι η αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και η δημοκρατία από το λαό για το λαό, η κατάργηση των ειδικών σωμάτων της ΕΛΑΣ, η απεμπλοκή από το ιμπεριαλιστικό ΝΑΤΟ.

Ο αγώνας θα είναι σκληρός, η νίκη θα είναι του λαού, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεχίζεται

για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.

Η Φράου Μέρκελ προχώρησε ένα ακόμη βήμα

Αφού τόσα χρόνια με μίζες, χαριστικές συμβάσεις και απ' ευθείας αναθέσεις απέκτησε τον έλεγχο κρίσιμων τομέων της οικονομίας σε τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, ενεργειακές πηγές και συγκοινωνίες, τώρα πια δεν διστάζει να έχει λόγο και για το πολιτικό διακύβευμα της χώρας.

Το δικαίωμα αυτό της το παραχώρησαν απλόχερα οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με τις δανειακές συμβάσεις και τα Μνημόνια που υπέγραψαν, πέρα και ενάντια στη θέληση του ελληνικού λαού. Οι ίδιοι που εγκατέστησαν γκαουλάιτερ, δίπλα στους επιτρόπους και επιτηρητές της Ε.Ε. του ΔΝΤ  και της Ε.Κ.Τ.

Μιλώντας προφανώς εξ ονόματος της “διεθνούς του κεφαλαίου” που συνεδριάζει στο Κάμπ Ντέϊβιντ, αλλά και ως “ευρωπαία αρχιστράτηγος” στον πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη της Ελλάδας και της Ευρώπης, απαιτεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να βάλει ακόμη πιο βαθιά το μαχαίρι του εκβιασμού  στον δοκιμαζόμενο λαό της χώρας μας και τον καλεί να αποφασίσει για την παραμονή μας στη Ε.Ε. ή όχι ταυτόχρονα με την επιλογή της κυβέρνησης που θα διαχειριστεί αυτή την απάντηση. Και μάλιστα με δημοψήφισμα, λες και ενδιαφέρθηκε ποτέ η Μέρκελ και οι όμοιοί της για τη γνώμη του ελληνικού λαού!

Ούτε οι πιο αδίστακτες συμμορίες της Καμόρα δεν συμπεριφέρονται έτσι.

Αφού αρχικά, εκφράσουμε τον εντυπωσιασμό μας με τη στάση του προέδρου της δημοκρατίας, καλούμε παράλληλα πριν απ' όλους, οι βασικοί υπεύθυνοι που παρέδωσαν την “ψιλή κυριότητα” της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους, τουλάχιστον να καταδικάσουν ως τέτοια, την ωμή και απροκάλυπτη παρέμβαση της Γερμανίδας καγκελάριου.

Δεν έχουμε όμως καμία αυταπάτη ότι  η όποια καταδίκη θα αφήνει ανέπαφη την νομιμοποιητική αρχή που στηρίζει και δικαιολογεί αυτές τις παρεμβάσεις: το μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις.

Ο ελληνικός λαός, η εργαζόμενη πλειοψηφία, οι άνεργοι, οι νέοι της απελπισίας και της αβεβαιότητας, είναι οι μόνοι που μπορούν να δώσουν την πρέπουσα απάντηση. Όπως την έχουν δώσει δύο χρόνια τώρα, στις απεργίες, στις πλατείες των συγκρούσεων και της αναζήτησης, με τη συμμετοχή τους στο κίνημα και τους δρόμους. Αντιπροτείνουμε στην κα Μέρκελ να γίνει όντως ένα δημοψήφισμα: να ψηφίσει ο ελληνικός λαός για το αν θέλει ή όχι την κα Μέρκελ στην καμπούρα του, αν δέχεται να του κάνει υποδείξεις η εκπρόσωπος του νεοφιλελευθερισμού και των Τραπεζιτών!

Το ερώτημα για τον ελληνικό λαό βρίσκεται στο ευρώ ή τη δραχμή ,στο μέσα ή έξω από την Ε.Ε, στο βαθμό και στο μέγεθος που εξασφαλίζει  και δεν μειώνει το εργατικό  εισόδημα, που προσθέτει και δεν καταργεί δικαιώματα, που αναβαθμίζει και δεν εξαθλιώνει τη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το δικό μας δημοψήφισμα γίνεται στους αγώνες, τις απεργίες και τις συγκρούσεις, που αμφισβητούν και επιχειρούν να ανατρέψουν στην πράξη την επίθεση του κεφαλαίου που στηρίζεται και οργανώνεται από την ΕΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβάλλει ένα πλαίσιο πολιτικής προς το εργατικό κίνημα για να ανατραπεί η πολιτική που συσσωρεύει κέρδη για το κεφάλαιο και τους συμμάχους του, τη στιγμή που ρίχνει στον καιάδα της εξαθλίωσης την πλειοψηφία της κοινωνίας. Βασική προϋπόθεση και πυρήνας της είναι η αποδέσμευση από την Ε.Ε του κεφαλαίου και των τραπεζιτών.

Η αναστροφή της πορείας που έχουν χαράξει, από ένα κίνημα ανατροπής και ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική, με πυρήνα αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις και τροφοδότη την Αριστερά, μπορεί να δώσει πίσω τη χαμένη αξιοπρέπεια.

Όχι τη λεγόμενη “εθνική” αξιοπρέπεια, στο όνομα της οποίας πολλοί θα επιχειρήσουν να ξεπλύνουν  ευθύνες και άλλοι να κρύψουν αιτίες, αλλά αυτήν την αξιοπρέπεια που χάνεται καθημερινά στις ουρές της ανεργίας, στα απλήρωτα ωράρια με τους εξευτελιστικούς μισθούς, στα άθλια νοσοκομεία, στις ουρές των λεωφορείων, στα σχολεία της ημιμάθειας και της εγκατάλειψης.

Νέο χαστούκι στα κόμματα του μνημονίου, νίκη των δυνάμεων της Αριστεράς και ραγδαία άνοδος της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

Νέο ηχηρό μήνυμα έδωσαν οι φετινές φοιτητές εκλογές. Για μια ακόμα φορά, μετά και τις εκλογές της 6^ης Μάη, τα κόμματα του μαύρου κυβερνητικού μετώπου και οι φοιτητικές παρατάξεις τους ΠΑΣΠ- ΔΑΠ, δέχονται μια συντριπτική ήττα. Και οι δύο υποστηρικτές της καταστροφικής μνημονιακής πολιτικής, οι εκφραστές της διαπλοκής με το επιχειρηματικό κατεστημένο των πανεπιστημίων, της αποπολιτικοποίησης και των πελατειακών σχέσεων σημειώνουν ραγδαία πτώση. Η ΠΑΣΠ πέφτει κατακόρυφα πάνω από 8% ενώ μικρότερη αλλά σημαντική πτώση έχει και η ΔΑΠ. Από την πτώση των δύο αυτών δυνάμεων οφείλεται και η αύξηση της αποχής. Αντίθετα, οι δυνάμεις της Αριστεράς και του φοιτητικού κινήματος σημειώνουν σοβαρή άνοδο. Η ΠΚΣ, σε αντιστοιχία με το ΚΚΕ, συγκρατεί το ποσοστό της στα ΑΕΙ και ανεβαίνει κατά 3% στα ΤΕΙ, αδυνατώντας να επικοινωνήσει με τη μαχητική αριστερή τάση του φοιτητικού σώματος, πληρώνοντας την γραμμή περιχαράκωσης και απουσίας από τους φοιτητικούς αγώνες. Η ΑΡΕΝ σημειώνει σημαντική άνοδο αξιοποιώντας το ανοδικό ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την παρουσία της στους αγώνες. Ωστόσο, στις ζωντανές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος μια διαχειριστική και φιλο-ΕΕ πολιτική λογική αδυνατεί να γίνει πλειοψηφική. Τη μεγαλύτερη άνοδο σε ψήφους και ποσοστά σημειώνουν οι δυνάμεις της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αριστεράς, η ΕΑΑΚ. Τα ποσοστά της ΕΑΑΚ, που στις μεγάλες πόλεις και σχολές διεμβολίζουν τις δυνάμεις του δικομματισμού, αποδεικνύουν ότι μια γραμμή ρήξης και ανατροπής, που βασίζεται πάνω στην ίδια την ανυποχώρητη πάλη, είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά μπορεί να βρει μαζική στήριξη.

Το φοιτητικό κίνημα έχει μπροστά του πολλά βήματα για την ανατροπή και εντός των πανεπιστημίων αλλά και συνολικά στην κοινωνία, μέσα και στην πρώτη γραμμή των αγώνων του λαού. Τα αποτελέσματα των εκλογών δίνουν έναν αέρα αισιοδοξίας για τις μάχες τις επόμενης μέρας, για τους αγώνες που όλοι μαζί πρέπει να δώσουμε και για την αναγκαία κοινή δράση της Αριστεράς σε αυτούς.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2012 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΑ

ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΘΑΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΑΑΚ   Φοιτητικές Εκλογές 2012


Συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε 152 AEI

Ψήφισαν Εγκυρα Ακυρα Λευκά 67112 64807 2305 1204   96.57% 3.43% 1.86%  Παράταξη 2012 2012 %   ΔΑΠ 24969 38.53% ΠΑΣΠ 12932 19.95% ΠΚΣ 9173 14.15% Ε.Α.Α.Κ. 8330 12.85% Αριστερή Ενότητα 4799 7.41% ΔΙΑΦΟΡΟΙ 1221 1.88% ΑΛΛΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 886 1.37% ΑΛΛΑ ΔΕΞΙΑ 880 1.36% Αγ. Κινήσεις 413 0.64%

Συγκριτικά συγκεντρωτικά αποτελέσματα2012 : 152 AEI 2011 : 157 AEI

Ψήφισαν	Εγκυρα	Ακυρα	Λευκά
67112	64807	2305	1204
	96.57%	3.43%	1.86%

Παράταξη	2012	2012 %	2011	2011 %	Μεταβολή	Μεταβολή %
ΔΑΠ	24969	38.53%	29178	37.99%	-4209	0.54%
ΠΑΣΠ	12932	19.95%	21918	28.54%	-8986	-8.59%
ΠΚΣ	9173	14.15%	10148	13.21%	-975	0.94%
Ε.Α.Α.Κ.	8330	12.85%	7400	9.64%	930	3.21%
Αριστερή Ενότητα	4799	7.41%	4048	5.27%	751	2.14%
ΔΙΑΦΟΡΟΙ	1221	1.88%	690	0.9%	531	0.98%
ΑΛΛΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ	886	1.37%	544	0.71%	342	0.66%
ΑΛΛΑ ΔΕΞΙΑ	880	1.36%	780	1.02%	100	0.34%
Αγ. Κινήσεις	413	0.64%	424	0.55%	-11	0.09%

Ξεπουλάνε κερδοφόρες επιχειρήσεις του δημοσίου

Μία απόφαση σκάνδαλο δημοσιεύει σήμερα το www.koutipandoras.gr, η οποία αφορά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στα πλαίσια των επιταγών των ξένων δανειστών.
Λίγες μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαϊου και ενώ η χώρα βρίσκεται επίσημα σε προεκλογικά περίοδο, η κυβέρνηση αποφασίζει να μεταβιβάσει στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.», το σύνολο σχεδόν των ασημικών του δημοσίου. Η απόφαση δημοσιεύεται στο ΦΕΚ τις 26ης Απριλίου 2012 (τεύχος Β΄ υπ. Αριθμ. 1363) και φέρει τις υπογραφές πέντε υπουργών. Φίλιππος Σαχινίδης, Άννα Διαμαντοπούλου, Μάκης Βορίδης, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Κουτρουμάνης και Παύλος Γερουλάνος συναινούν στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κατ’ επιταγή των ξένων δανειστών.

Συγκεκριμένα, στο Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ) μεταβιβάζονται οι εξής φορείς του δημοσίου:
«Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς Α.Ε» το 51%
«Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Α.Ε.» το 51%
«Δημόσια Επιχείρηση Αερίου Α.Ε.» το 65%
«Εταιρία Υδρεύσεως Αποχετεύσεως Πρωτευούσης Α.Ε» το 34%
«Εταιρία Υδρεύσεως Αποχετεύσεως Θεσσαλονίκης Α.Ε.» το 34%
«Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος Α.Ε.» το 13,697%
«Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων Α.Ε.» το 81%
«Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε.» το 25%
«Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε.» το 17%
«Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο Ελλάδος Α.Τ.Ε.» το 34%
«Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.» το 92%
«Ελληνικό Α.Ε.» το 100%
«Γενική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Ανώνυμος Εταιρία Λάρκο Α.Ε.» το 55%

Κερδοφόρες εταιρείες
Το σκανδαλώδες της όλης ιστορίας δεν έγκειται στο αυτό καθαυτό ξεπούλημα των οργανισμών, αλλά περιλαμβάνει δύο σκέλη. Το πρώτο, αφορά το γεγονός ότι πολλοί από τους φορείς που οδηγούνται προς πώληση κάθε άλλο παρά ζημιογόνοι είναι.
Για παράδειγμα ο ΟΛΠ διαθέτει κέρδη προ φόρων εισοδήματος 11.233.595 ευρώ, ενώ ο ΟΛΘ 10.618,659 €. Αντίστοιχα η ΔΕΠΑ παρουσίασε για το 2010 καθαρά κέρδη 90.800.000 ευρώ και η ΕΥΔΑΠ κέρδη προ φόρων εισοδήματος 24.311.000 ευρώ.
Τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν κόλαφο για τις ακολουθούμενες πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, οι οποίες λειτούργησαν ωσάν να πρόκειται για υπηρεσιακές κυβερνήσεις διορισμένες από τους ξένους δανειστές. Η επίσημη δικαιολογία περί ελλειμματικών φορέων του δημοσίου φαντάζει αστεία και αντιφατική συνάμα. Το πολιτικό σύστημα που δημιούργησε, και γιγάντωσε τα όποια ελλείμματα στους κρατικούς φορείς, μέσω της κακοδιαχείρισης των κομματικών τους εγκάθετων, τώρα μιλούν εκ των υστέρων για πώληση. Ωσάν να μην έχουν το παραμικρό μερίδιο ευθύνης.
Επιπλέον, η πώληση «ασημικών» του δημοσίου τη δεδομένη χρονική στιγμή κάθε άλλο παρά ωφέλιμη είναι για τη χώρα. Η διεθνής συγκυρία και το οικονομικό κλίμα στο εσωτερικό της ευρωζώνης μόνο ευνοϊκό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί για αποκρατικοποιήσεις. Η χρηματιστηριακή τους αξία βρίσκεται στο ναδίρ, με αποτέλεσμα να πουληθούν στους επίδοξους επενδυτές για ένα κομμάτι ψωμί. Τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου θα ήταν πολλαπλάσια, εάν τα ίδια «φιλέτα» έβγαιναν στο σφυρί σε κάποια άλλη χρονική στιγμή, που το κλίμα θα ήταν πιο ευνοϊκό. Το χειρότερο όμως, όλων είναι ότι η χώρα μας στερείται σημαντικών εργαλείων ανάπτυξης για τις επόμενες δεκαετίες, σε μια μελλοντική μεταστροφή του οικονομικού κλίματος. Επιπλέον, όπως επισημαίνουν σοβαροί και έγκυροι οικονομικοί αναλυτές, πολύ δύσκολα κάποιος σοβαρός επενδυτής θα έρθει να επενδύσει στη χώρα αυτήν την περίοδο. Και όταν λένε «σοβαροί» εννοούν, με αξιόπιστο, μελετημένο και μακρόπνοο σχέδιο.

Είμαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ και θα ξαναψηφίσω ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Σοφία Στεφανίδου

Πολύ πριν τις εκλογές ο λαός    στους αγώνες του, στις μεγαλειώδεις απεργίες του, στις πλατείες, καταδίκασε  τα κόμματα που από θέσεις κυβερνητικής διαχείρισης προώθησαν τα μνημόνια και την επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα. Ο λαός δεν υπέκυψε στους φόβους και τους εκβιασμούς, δεν αποδέχτηκε το «μονόδρομο» της φτώχειας, των απολύσεων, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας  και της εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας.

Βέβαια, ο λαός ψήφισε  για μια άμεση λύση, για μια εφικτή-υλική ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από την εφιαλτική κατάσταση. Έτσι, ένα κομμάτι του λαού ανάθεσε σε κάποιους -στην αριστερή κυβέρνηση που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, στους «μπρατσωμένους» της Χρυσής Αυγής κ.λπ.- να «κάνουν τη δουλειά» για λογαριασμό των λαϊκών μαζών, ιδιαίτερα, όταν νιώθει ότι οι αγώνες μέσα στα σωματεία του, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του, οι πλατείες δε το κατάφεραν.

Μπορεί, όμως, να ακυρωθεί το μνημόνιο, χωρίς έξοδο από ευρώ και ευρώ, χωρίς αμφισβήτηση του δημοσιονομικού συμφώνου σταθερότητας του ευρώ; Προσπαθώντας να λύσουμε αυτή την περίεργη εξίσωση παραθέτω τα παρακάτω στοιχεία :

1. Η δανειακή σύμβαση, η οποία είναι μέρος του συμφώνου σταθερότητας του ευρώ προβλέπει δυο ειδών σημαντικές αναδιαρθρώσεις. Η πρώτη αφορά στα οικονομικά (μισθοί, χαράτσια , αύξηση ΦΠΑ κ.λ.π.), η άλλη σχετίζεται με τις διαρθρωτικές αλλαγές , όπως οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση του ορίου 2% των απολύσεων, καθιέρωση ελαστικών μορφών εργασίας, κατάργηση της μονιμότητας, αποκρατικοποιήσεις κ.α.)=μνημόνιο.
2. Όλα τα παραπάνω, όπως ρητά αναφέρεται στο κείμενο εντάσσονται στην «πλέον επείγουσα προτεραιότητα», την ανταγωνιστικότητα του ευρώ και της ευρωπαϊκής ένωσης έναντι των άλλων εταίρων της, δηλαδή, την Ινδία και την Κίνα. Καρδιά του μνημονίου είναι « εφαρμογή …μεταρρυθμίσεων για την αύξηση της παραγωγικότητας στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών και τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος». Με απλά λόγια οι επιχειρήσεις, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, είτε στην Ελλάδα, είτε μέσω της ένωσης τους- της ευρωπαϊκής ένωσης, προκειμένου να βελτιώσουν τη θέση τους στα πλαίσια του παγκόσμιου ανταγωνιστικού περιβάλλοντος και για να αυξήσουν τα κέρδη τους απαιτούν μείωση μισθών, ελαστικές σχέσεις εργασίας, μείωση των δημόσιων δαπανών για υγεία και παιδεία, ώστε το κράτος να δίνει τα χρήματα σε «επενδυτικές» δράσεις. Δεν είναι αλήθεια ότι πολλές  επιχειρήσεις ωμά και εκβιαστικά απαίτησαν μειώσεις μισθών και ταυτόχρονη μείωση ασφαλιστικών εισφορών του εργοδότη, γιατί αλλιώς θα πάνε στη Βουλγαρία; Ταυτόχρονα, το δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας του ευρώ προβλέπει Ζώνες ελεύθερου εμπορίου ,όπου ντόπιοι και ευρωπαίοι επιχειρηματίες θα κάνουν επενδύσεις, αλλά με μισθούς Βουλγαρίας και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα. Αυτό συμπληρώνεται από την Τρίτη πλευρά του μνημονίου 2 που διατυπώνει σαφέστατα ότι πρέπει να υπάρξουν «βελτιώσεις στο επιχειρηματικό περιβάλλον» και να αφαιρεθούν «υπάρχοντα εμπόδια στο επιχειρηματικό περιβάλλον» κι αυτό σημαίνει όχι μόνο μειώσεις μισθών , μείωση ασφαλιστικών εισφορών κ.λ.π., αλλά και πλήρης άρνηση οποιαδήποτε «περιβαλλοντικών δεσμεύσεων, κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, πολεοδομικών ορίων». Δηλαδή, πλήρης ασυδοσία .Όλα θα υποτάσσονται στην ανάγκη να ενισχύσουν τα κέρδη τους και τη θέση τους έναντι των ανταγωνιστών τους. Πώς γίνεται, λοιπόν, να αμφισβητείς τα μνημόνια και ταυτόχρονα να διαμηνύεις σε όλους τους τόνους ότι «προτεραιότητα είναι να μείνουμε στο ευρώ και στην ευρωζώνη »;
3. Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία, όμως, είναι ότι η Ελλάδα για να παραμείνει στο ευρώ και την ευρωζώνη πρέπει να έχει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, δηλαδή, να μην έχει έλλειμμα. Μπορεί να γίνει αυτό, χωρίς άρνηση πληρωμής του χρέους , το οποίο επιβαρύνει τον προϋπολογισμό με 68 δις ετησίως;
4. Με ποιο τρόπο θα ενισχύσεις τους μικρούς αγρότες, εμπόρους, βιοτέχνες, αν οι τράπεζες αρνηθούν να δώσουν χρήματα ; Ποιος θα αποφασίσει να μη δίνονται τα περισσότερα κεφάλαια του ΕΣΠΑ στις μεγάλες επιχειρήσεις- όπως γίνεται σήμερα; Τι θα γίνει αν οι μεγαλοκαταθέτες αποσύρουν τα κεφάλαιά τους και τα βγάλουν στο εξωτερικό; Πώς θα φορολογήσεις το μεγάλο κεφάλαιο, χωρίς να εμποδίσεις την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων- που ορίζεται στο δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας του ευρώ ; Μπορεί να γίνει αυτό χωρίς εθνικοποίηση των τραπεζών και έλεγχο από τους ίδιους τους εργαζόμενους ;
5. Πριν από λίγες μέρες η εφημερίδα «Le monde» είχε ως πρωτοσέλιδο «απαγορεύεται η ελεύθερη χρήση σπόρων στη Γαλλία» και αποκάλυψε ότι από πέρυσι η ευρωπαϊκή ένωση έχει ψηφίσει νόμο γι’ αυτό  που προβλέπει ότι οι ιδιοκτήτες σπόρων θα καταβάλλουν “αποζημίωση στους ιδιοκτήτες του πιστοποιητικού PVC” - εννοώντας, το να πληρώνονται οι εταιρείες σπόρων - “με στόχο αυτές να συνεχίσουν να αφιερώνουν την δύναμη τους στην έρευνα και τη συνεχή βελτίωση των γενετικών πόρων". Αν αυτό δεν ελλοχεύει ένα τεράστιο κίνδυνο η διατροφή σε παγκόσμιο επίπεδο να ελέγχεται από λίγες πολυεθνικές τροφίμων, τι είναι ; Μετά το υποχρεωτικό ξερίζωμα ντόπιων ποικιλιών (βλ. πορτοκάλια), τις ποσοστώσεις, τη συμβολαιακή γεωργία κ.α.) έρχεται και το τελειωτικό χτύπημα στον έλεγχο της αγροτικής παραγωγής. Μπορεί μια κυβέρνηση στην Ελλάδα να αμφισβητήσει το μνημόνιο και ταυτόχρονα να υιοθετεί την κοινή αγροτική πολιτική, μέρος της οποίας είναι και τα παραπάνω ;

Έχοντας πολλά ακόμα να πούμε , επιλέγω να προσθέσω ακόμα δυο ερωτήματα.

Όλη η φιλολογία για καταγγελία της δανειακής σύμβασης στηρίζεται στην υπόθεση ότι οι Ευρωπαίοι (Μέρκελ, Ολάντ κ.λ.π.) θα δεχτούν να διαπραγματευτούν, πολύ περισσότερο να υποχωρήσουν. Κι αν δε γίνει αυτό ; Πόσο έχεις εσύ-απευθυνόμενη σε κάθε πολιτική δύναμη- προετοιμάσει τον κόσμο, λέγοντας του την αλήθεια- για μια πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή ένωση , όχι μόνο στο επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά και στης δημιουργίας ενός κοινωνικού μετώπου που θα έρθει σε ρήξη με αυτή ;

Τέλος, επειδή, όμως, αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά ίσως τρομάζουν και φαίνονται μεγάλα, προσωπικά, θα έθετα τα εξής ερωτήματα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές- μιλώντας εκ μέρους  της κοινωνικής πλειοψηφίας των εργαζομένων κι όχι μόνο μέρους αυτής :

Δεσμεύεστε;

1. Να καταγγείλετε άμεσα τη δανειακή σύμβαση και τα δυο μνημόνια που τη συνοδεύουν ;
2. Να ακυρωθούν όλες οι μισθολογικές περικοπές και άμεση επαναφορά των μισθών στα επίπεδα του 2009 ;
3. Να δοθεί επίδομα ανεργίας, ίσο μα το βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις ;
4. Να καταργηθούν οι διατάξεις περί ελαστικής ή εκ περιτροπής εργασίας, ατομικές συμβάσεις;
5. Να απαγορευτούν οι απολύσεις ; θα αποζημιώνονται οι απολυμένοι με το προηγούμενο καθεστώς ; θα γίνουν μαζικοί διορισμοί σε υγεία και παιδεία ;
6. Να καταργηθούν όλα τα φορομπηχτικά μέτρα ; να αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών κερδών και των εφοπλιστών ;
7. Να μειωθούν οι τιμές των προϊόντων σε είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, καύσιμα, τιμολόγια ΔΕΚΟ) ;
8. Να μη μείνει κανένας πολίτης εκτεθειμένος για χρέη στις τράπεζες ;Να διαγραφούν όλα τα χρέη για αγορά πρώτης κατοικίας ;
9. Να μειωθούν οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί και να ακυρωθούν οι εξοπλιστικές παραγγελίες (βλ. υποβρύχια) ;
10. Να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι ;
11. Να μη γίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις ;
12. Να δοθούν ίσα δικαιώματα στους μετανάστες και τα απαραίτητα χαρτιά για να συνεχίσουν το θλιβερό ταξίδι της μετανάστευσης προς άλλες χώρες (επιδίωξη πολλών) ;
13.  Να αποκατασταθούν οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και ταυτόχρονα να διαλυθούν όλοι οι μηχανισμοί κρατικής καταστολής, όπως τα ΜΑΤ ;
14. Να μη πληρωθεί το χρέος, που δε φάγαμε μαζί και όλα τα δάνεια πηγαίνουν προς την εξυπηρέτησή του ; Να μη φορτωθεί η Ελλάδα με νέα δάνεια ;

Όλα αυτά για να γίνουν χρειάζεται ο λαός να οργανωθεί (στα σωματεία του, στις γειτονιές, στις επιτροπές), χρειάζεται η Αριστερά να ενωθεί στη βάση των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας, ξεκαθαρίζοντας ποιος είναι ο εχθρός και ποιος ο σύμμαχος.

Για όλα αυτά θα ξαναψηφίσω ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Λουκά, ξεφορτώσου μας!
Ο Λουκάς Παπαδήμος, που το τραπεζικό κατεστημένο επέβαλλε ως πρωθυπουργό, δεν έχει κανένα δικαίωμα να «νουθετεί» τον ελληνικό λαό και καμία αξιοπιστία να απειλεί παρουσιάζοντας την έξοδο από το ευρώ ως «χάος». Χάος είναι αυτό που ζούμε σήμερα, με τη φτώχεια και την ανεργία να καλπάζει, την ίδια ώρα που το κεφάλαιο απολαμβάνει φοροαπαλλαγές και χαρίζονται δις στις Τράπεζες. Χάος είναι το γεγονός ότι ο Παπαδήμος, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κούρεψαν κατά 70% τα χρήματα των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων, των ασφαλιστικών ταμείων, για να εξασφαλίσουν τα εκατομμύρια που χρειάζονταν για να πληρώσουν χτες το ομόλογο των 435 εκατ. ευρώ για να πλουτίζουν οι καρχαρίες των νησιών Κέυμαν!
Αντί να στέλνει επιστολές προς τον ελληνικό λαό, ο κος Παπαδήμος θα έπρεπε να απολογείται:

·        Για το κόλπο γκρόσο της εισόδου στο ευρώ μαζί με Σημίτη, Goldman Sachs και εταιρείες συμβούλων, που ενορχήστρωσαν την καταστροφή των εργαζόμενων και της χώρας.

·        Για το ποιες είναι οι σχέσεις του δοτού πρώην πρωθυπουργού με τις ιδιωτικές εταιρείες συμβούλων που πληρώθηκαν για να «συμβουλέψουν» το ελληνικό δημόσιο; Ποιες συμφωνίες έγιναν κάτω από το τραπέζι για το ποια ομόλογα θα κουρευτούν και ποια όχι; Ποιοι ωφελήθηκαν από αυτή τη διαδικασία;

·        Για τις χρηματοδοτήσεις που αφειδώς υπέγραψε προς φίλους και γνωστούς, ακόμη και στο διάστημα της προεκλογικής περιόδου, όπως τα 18 δισ. προς τις Τράπεζες και το 1.450.000 στις μονές του Αγίου Όρους.

Αυτό που ο Παπαδήμος περιγράφει ως «χάος» είναι η μόνη λύση για τους εργαζόμενους: έξοδος από ευρώ και ΕΕ, διαγραφή του χρέους, παύση πληρωμών, εθνικοποίηση των τραπεζών και λειτουργία τους με εργατικό έλεγχο, διαγραφή των χρεών των νοικοκυριών που δεν έχουν να πληρώσουν. Όλα αυτά θα επιβληθούν από τον ίδιο τον ελληνικό λαό, με ισχυρή αντικαπιταλιστική Αριστερά, με ισχυρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ο σκοπός και τα «μέσα» του

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου μετά την πρόταση να είναι ο Αρσένης υπηρεσιακός πρωθυπουργός

Δεν ξεχνάμε τον Υπουργό Παιδείας της κυβέρνησης Σημίτη και την εκπαιδευτική του «μεταρρύθμιση» η οποία κατέστρεψε το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών που βρέθηκαν τα επόμενα χρόνια σε ένα εξεταστικό κάτεργο που το ονόμαζαν «σχολείο».

Δεν ξεχνάμε την κατάργηση της επετηρίδας, το θάψιμο των εργασιακών δικαιωμάτων ενός ολόκληρου κλάδου, που μας έχει φτάσει σήμερα σε εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους εκπαιδευτικούς και άδειες τάξεις από την έλλειψη καθηγητών.

Δεν ξεχνάμε το ξύλο και τα δακρυγόνα έξω από τα εξεταστικά κέντρα, τις συλλήψεις δασκάλων, φοιτητών, αδιόριστων καθηγητών και την παραπομπή τους σε δίκες-παρωδία μόνο και μόνο για να νομιμοποιηθεί η βία της σημιτικής εξουσίας.

Δεν ξεχνάμε ότι συμπλήρωμα της κρατικής βίας κατά των εκπαιδευτικών και των μαθητών ήταν η παρακρατική βία, όταν η φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής αποπειράθηκε να σκοτώσει τον Δημήτρη Κουσουρή, ούτε την επομένη που ο διαδηλωτής Α. Γκαγκόμοιρος βρέθηκε στο νοσοκομείο από σφαίρα αστυνομικού.

Δεν ξεχνάμε την νικηφόρα κατάληψη διαρκείας του Πολυτεχνείου Χανίων ενάντια στα Προγράμματα Σπουδών Επιλογής που καταργούσαν κάθε έννοια πτυχίου.

Δεν ξεχνάμε πώς αντιμετωπίστηκαν δύο χρόνια αγώνες της νεολαίας και όλης της εκπαίδευσης ενάντια στο εκτρωματικό νομοσχέδιο. Δεν ξεχνάμε τις επιθέσεις όλου του κυβερνητικού και μιντιακού συστήματος στους μαθητές, τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς. Ήμασταν εκεί, ήμασταν στην πρώτη γραμμή.

Δεν ξεχνάμε την πολιτική διαδρομή του Γεράσιμου Αρσένη μέχρι την οριστική καταδίκη του από το ίδιο το κίνημα: στέλεχος του ΟΟΣΑ, συνεργάτης του ΔΝΤ, Υπουργός Οικονομικών και αργότερα Άμυνας (στο γνωστό υπουργείο της μίζας) των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δεν ξεχνάμε ότι εδώ και δύο χρόνια δεν έχει πει ούτε λέξη ενάντια στο πρόγραμμα λιτότητας και την υπαγωγή της χώρας στις επιταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ, την οποία σε μεγάλο βαθμό ενορχήστρωσε και υλοποίησε η σύζυγός του Λ. Κατσέλη.

Δεν είναι δουλειά της Αριστεράς να ξεπλένει φθαρμένους πολιτικούς, ούτε να ανασύρει πρόσωπα τα οποία ο ίδιος ο κόσμος του κινήματος έστειλε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Η Αριστερά δεν έχει ανάγκη να δίνει «εχέγγυα» στην αστική τάξη και τα κέντρα εξουσίας, έχει υποχρέωση να δίνει εχέγγυα στον κόσμο του κινήματος, στον εργαζόμενο λαό, στη νεολαία. Έχει υποχρέωση να τιμά τους αγώνες του λαού.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνοντας «υπευθυνότητα» και «σύνεση», υποχωρώντας από τις «μη μονομερείς ενέργειες» και τη «διαπραγμάτευση» των όρων του Μνημονίου έως την υπόδειξη του Γ. Αρσένη ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού, συνεχώς αδυνατίζει το κίνημα που έφερε σε αδιέξοδο τα κόμματα του Μνημονίου.

Κι επειδή για την Αριστερά δεν υπάρχει κανένας «σκοπός» που να αγιάζει τα «μέσα», φαίνεται ότι ο σκοπός της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ταυτόσημος με τα μέσα που χρησιμοποιεί.

Μπροστά στις εκλογές της 17^ης Ιούνη, η αντικαπιταλιστική απάντηση είναι ακόμη πιο αναγκαία!

Με την αυλαία που έπεσε χτες στη φαρσοκωμωδία των διερευνητικών εντολών, έληξε και η αγωνιώδης προσπάθεια της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των κεντροαριστερών και δεξιών δεκανικιών και του κοινωνικο-οικονομικού κατεστημένου να ευνουχίσουν τη λαϊκή θέληση –όπως εκφράστηκε και με τις εκλογές– με μια νέα κυβέρνηση προσηλωμένη στο μνημονιακό άρμα ΕΕ και ΔΝΤ. Κατέρρευσε κάτω από το βάρος του κοινωνικού εγκλήματος της πολιτικής τους. Ήταν σαφές ότι ένα τέτοιο πραξικόπημα δεν θα μπορούσε να σταθεί!

Δεν τελείωσε όμως η προσπάθεια να «τιθασεύσουν» την οργή των εργαζομένων. Με όπλο τη μαύρη προπαγάνδα και τρομοκρατία από την εργοδοσία, συγκεκριμένα ΜΜΕ, τις τράπεζες και την ΕΕ θα προσπαθήσουν να ανακόψουν τη λαϊκή δυναμική. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σαμαράς έχει μέτωπο μόνο στην Αριστερά και τους κοινωνικούς αγώνες, ενώ αφήνει στο απυρόβλητο το ΠΑΣΟΚ.

Έγινε ξεκάθαρο, ακόμη, ότι παρά τον αντιμνημονιακό λαϊκισμό, η σκληροπυρηνική δεξιά του Καμμένου και η ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής τίθενται υπέρ του σκληρού πυρήνα της πολιτικής που έφερε την κοινωνική καταστροφή. Γι’ αυτό και δήλωσαν διαθεσιμότητα σε ενδεχόμενη «κυβέρνηση προσωπικοτήτων» με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Θλιβερός κομπάρσος σε όλη αυτή την ιστορία η ΔΗΜΑΡ, που δίνει ακούραστα εγγυήσεις ότι δεν έχει καμιά σχέση με ό,τι δίνει νόημα στην Αριστερά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μιλήσει ξανά την γλώσσα της αλήθειας και της ανατροπής: Για την κατάργηση των Μνημονίων και της νέας Δανειακής Σύμβασης απαιτείται η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την Ε.Ε., η έξοδος από το ΝΑΤΟ των εξοπλισμών και της ιμπεριαλιστικής επιβολής των αγορών. Τα Μνημόνια δεν είναι παρά η μετάφραση των οδηγιών της ΕΕ, που είναι ο ενορχηστρωτής της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης. Η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί απαραίτητο όρο για να μην πληρώσει η κοινωνική πλειοψηφία την κρίση του καπιταλισμού που βιώνουμε. Απαιτείται ένα λαϊκό και εργατικό κίνημα που θα επιβάλλει την αλλαγή πορείας σε όλα τα επίπεδα. Για να νικήσουν οι εργαζόμενοι, είναι αναγκαία μια Αριστερά με ένα τέτοιο ξεκάθαρο πρόγραμμα ανατροπής. Δεν οδηγεί μακριά η διεκδίκηση από το ΣΥΡΙΖΑ μιας αριστερής κυβέρνησης που απλώς θα επαναδιαπραγματευτεί το χρέος και τους όρους των μνημονίων χωρίς ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Ούτε η αποφυγή του ΚΚΕ να παλέψει στο σήμερα στόχους ανατροπής, η απουσία οποιασδήποτε κοινής δράσης, η ύψωση τειχών με την μαχόμενη Αριστερά.   

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τονίζει ότι ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα που θα έχει στην καρδιά του τους εργατικούς αγώνες και θα στηρίζεται στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στους αγρότες, με νέες μορφές οργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας, όπως λαϊκές συνελεύσεις, η συλλογική δράση, οι μορφές αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, μπορεί να επιβάλλει τα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα.

Η αντικαπιταλιστική ανατροπή είναι ο δρόμος για να μην είναι αντιστρέψιμη μια τέτοια πορεία, για να σπάσουν τα δεσμά του ευρώ και της ΕΕ, για να ηττηθεί η αρπακτικότητα και η ιδιοτέλεια της εργοδοσίας και των τραπεζών, η ανικανότητα της αγοράς να ικανοποιήσει τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες σε μια εποχή αφθονίας, η ισοπέδωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών για χάρη της ασυδοσίας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει η εποχή του σοσιαλισμού που δεν γνωρίσαμε, η εποχή που θα αφήσει πίσω της την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα.

Μια δυνατή -και εκλογικά- αντικαπιταλιστική Αριστερά θα δώσει ώθηση σε αυτή την προοπτική. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του παραπάνω αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ. Ταυτόχρονα καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμβάλλουν στην ανάπτυξη εκείνου του εργατικού κινήματος, πριν και μετά τις εκλογές, που θα απαντήσει με αποφασιστικότητα στην πρόκληση της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων, που συνεχίζεται ακόμη και μετά την σαφή καταδίκη τους από τον ελληνικό λαό: οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις, η διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, τα χαράτσια, η καταστολή, οι ρατσιστικές προκλήσεις είναι εδώ και απαιτούν άμεση κινηματική απάντηση.

Αυτό είναι το ενωτικό και μαχητικό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά στις εκλογές.

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κάτω τα χέρια από τους απεργούς χαλυβουργούς!

Κάτω τα χέρια από τους απεργούς χαλυβουργούς!

Ο αυταρχισμός της πανικόβλητης χούντας Παπαδήμου δε θα περάσει!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την επιχείρηση κυβέρνησης-εργοδοσίας να σπάσει η απεργία στην Ελ. Χαλυβουργία. Απαιτεί μαζί με το οργανωμένο εργατικό κίνημα, με κάθε εργαζόμενο και αγωνιζόμενο άνθρωπο να αποσυρθούν εδώ και τώρα τα εντάλματα σύλληψης σε βάρος του ΔΣ του σωματείου. Καλεί σε συμπαράσταση στους απεργούς χαλυβουργούς στις πύλες του εργοστασίου. Ο αγώνας ενάντια στο σπάσιμο των συλλογικών συμβάσεων, τις απολύσεις, τη μείωση μισθών είναι αγώνας ενάντια σε όσα προβλέπει το Μνημόνιο σε βάρος των εργαζόμενων. Γι’ αυτό είναι αγώνας όλων μας.

Πανικόβλητοι κυβέρνηση, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και εργοδοσία μετά την εκλογική τους συντριβή, προσπαθούν να τσακίσουν τους εργατικούς αγώνες με ωμό αυταρχισμό για να στρώσουν το δρόμο σε νέα αντιλαϊκά μέτρα και μνημόνια. Δε θα τους περάσει. Το μήνυμα των εκλογών δεν ήταν μια στιγμή οργής που πέρασε. Δε θα γυρίσουν το χρόνο πίσω για να κάτσουν και πάλι στο σβέρκο του λαού.

Ο δρόμος για την ανατροπή του καθεστώτος των Μνημονίων, του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ άνοιξε. Οι άνθρωποι του χρεοκοπημένου παρελθόντος δεν μπορούν να τον ξανακλείσουν.

Κάτω τα χέρια από διοίκηση του Σωματείου της Ελ. Χαλυβουργίας. Αλληλεγγύη στον αγώνα των απεργών Χαλυβουργών.

Όλοι στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας σήμερα και αύριο

Ούτε δεκάρα τσακιστή στους τοκογλύφους

Να μην πληρωθεί ούτε αυτό το ομόλογο, ούτε κανένα! Ούτε δεκάρα τσακιστή στους τοκογλύφους

Για δες τι μαθαίνει κανείς από σπόντα: στην προσπάθειά τους να εκβιάσουν τον λαό, οι Παπαδήμιοι και τα παπαγαλάκια τους στα κανάλια «θυμήθηκαν» το ομόλογο των 435 εκ. ευρώ που λήγει σήμερα και πως, αν δεν πληρωθεί, αυτό θα ισοδυναμεί με χρεοκοπία της χώρας. Μόνο που αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και μια άλλη αλήθεια, την οποία τόσον καιρό μας έκρυβαν: ότι το ομόλογο αυτό δεν συμμετείχε στο PSI!

Έχουμε και λέμε: την ίδια στιγμή που τα αποθεματικά Ασφαλιστικών Ταμείων, Νοσοκομείων, Πανεπιστημίων και λοιπών Νομικών Προσώπων του Δημοσίου κουρεύτηκαν από 53 μέχρι 99%, προκειμένου να «πανηγυρίζουν» για την επιτυχία του PSI οι κ.κ. Βενιζέλος και Σαμαράς, οι τοκογλύφοι θα αποζημιωθούν στο ακέραιο για τα ομόλογα που κατέχουν.

Την ίδια στιγμή δηλαδή που χρεοκόπησαν τον ελληνικό λαό, που «κούρεψαν» τις αποταμιεύσεις όλων μας, ετοιμάζονται να χαρίσουν 435 εκ. σε εκείνους που έχουν αγοράσει ομόλογα ελληνικού δημοσίου στην δευτερογενή αγορά στο μισό και κάτω της αξίας τους! Εκτός από το ομόλογο που λήγει σήμερα, ακολουθούν κι άλλα ομόλογα ύψους 6,4 δις ευρώ που δεν έχουν συμμετάσχει στο «κούρεμα». Κι αυτά θα τα πληρώσουμε;

Αυτή είναι η «επιτυχία» του PSI: εξαφάνισε σε μια νύχτα τα χρήματα των συνταξιούχων, των ασφαλισμένων, των φοιτητών, τα έσοδα του δημοσίου, αλλά πληρώνει στο ακέραιο τους κερδοσκόπους που, με την κάλυψη ΔΝΤ και ΕΕ, δεν συμμετείχαν στο κούρεμα.

Οι μάσκες έπεσαν: λεφτά υπάρχουν, λοιπόν, αλλά μόνο για τους κερδοσκόπους;

Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν έχει κανένα δικαίωμα να συνεχίζει κόντρα στη λαϊκή βούληση την υλοποίηση των Μνημονίων, δεν δικαιούται να δώσει ούτε ένα ευρώ στους κερδοσκόπους! Εδώ και τώρα να γίνει παύση πληρωμών στους γδάρτες της χώρας και να διαγραφεί ολόκληρο το «δημόσιο» χρέος με μονομερή απόφαση. Αυτό θα διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι, σε αυτό πρέπει να πάρει θέση και όλη η Αριστερά. Είναι ώρα για καθαρές κουβέντες και λαϊκή κινητοποίηση για να ηττηθεί η πολιτική των Μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ μετά το εκλογικό στραπάτσο ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ.

Αυτό το χρέος δεν ανήκει στον ελληνικό λαό, και δεν θα το πληρώσουμε.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την προσαγωγή των διαδηλωτών του March to Athens και καλεί στη σημερινή κινητοποίηση στις 8 μμ στο Σύνταγμα

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την παρενόχληση και τη βάναυση προσαγωγή διαδηλωτών της πρωτοβουλίας March to Athens σήμερα το πρωί στο Σύνταγμα. Οι διαδηλωτές από διάφορες χώρες έφτασαν στην Αθήνα για να ενώσουν τη φωνή τους μαζί με τη δική μας ενάντια στα μέτρα εξόντωσης των εργαζόμενων που απλώνονται σε όλη την Ευρώπη, να δείξουν ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους. Το ίδιο δείχνουν οι χιλιάδες διαδηλωτές που έχουν ξεχυθεί και πάλι στις πλατείες σε περισσότερες από 80 πόλεις στην Ισπανία, στο Λονδίνο, στη Βαρσοβία.

Από την ώρα που πάτησαν το πόδι τους στην Αθήνα, οι ακτιβιστές αντιμετωπίζονται ως "ανεπιθύμητοι" από την κυβέρνηση, την αστυνομία, με βίαιη εκδίωξη από το Δαφνί, από το Θησείο και τώρα από το Σύνταγμα, μετά από προτροπή του πάντοτε πρόθυμου Δημάρχου Αθηναίων κου Καμίνη! Προφανώς, η υπηρεσιακή κυβέρνηση Παπαδήμου και ο κος Καμίνης συνεχίζουν να λειτουργούν σαν να μην συνέβη τίποτα. Το «μήνυμα» δεν απευθύνεται μόνο στους ακτιβιστές από την Ευρώπη, το μήνυμα απευθύνεται πρωτίστως στον ελληνικό λαό: ο Παπαδήμιος και οι όμοιοί του θέλουν να μας δείξουν ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Τη μέρα που καταργείται η μετενέργεια και χιλιάδες εργαζόμενοι μένουν στο έλεος των εργοδοτών, τη μέρα που το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό αναζητά λύσεις επιβίωσης εκ... προσωπικοτήτων, οι προσαγωγές και οι συλλήψεις ακτιβιστών είναι το κερασάκι στην τούρτα. Θέλουν να ακυρώσουν τη θέληση του ελληνικού λαού να αντισταθεί στην πολιτική του Μνημονίου, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Να τους σταματήσουμε!

 
Καταγγέλλουμε τη στάση της ελληνικής αστυνομίας και των εντολέων της. Να αφεθούν άμεσα ελεύθεροι όλοι οι ακτιβιστές.

Καλούμε όλο τον κόσμο του κινήματος και της Αριστεράς να κατανοήσουν ότι σήμερα το στοίχημα είναι και πάλι στους δρόμους. Μόνο εκεί μπορεί πραγματικά να σπάσει ο αυταρχισμός και η προσπάθεια "αναστήλωσης" της πολιτικής του κεφαλαίου και της Τρόικας.

Όλες και όλοι στην κινητοποίηση στο Σύνταγμα σήμερα στις 8 μμ.

Ούτε δεκάρα τσακιστή στους τοκογλύφους

Να μην πληρωθεί ούτε αυτό το ομόλογο, ούτε κανένα!

Για δες τι μαθαίνει κανείς από σπόντα: στην προσπάθειά τους να εκβιάσουν τον λαό, οι Παπαδήμιοι και τα παπαγαλάκια τους στα κανάλια «θυμήθηκαν» το ομόλογο των 435 εκ. ευρώ που λήγει σήμερα και πως, αν δεν πληρωθεί, αυτό θα ισοδυναμεί με χρεοκοπία της χώρας. Μόνο που αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και μια άλλη αλήθεια, την οποία τόσον καιρό μας έκρυβαν: ότι το ομόλογο αυτό δεν συμμετείχε στο PSI!

Έχουμε και λέμε: την ίδια στιγμή που τα αποθεματικά Ασφαλιστικών Ταμείων, Νοσοκομείων, Πανεπιστημίων και λοιπών Νομικών Προσώπων του Δημοσίου κουρεύτηκαν από 53 μέχρι 99%, προκειμένου να «πανηγυρίζουν» για την επιτυχία του PSI οι κ.κ. Βενιζέλος και Σαμαράς, οι τοκογλύφοι θα αποζημιωθούν στο ακέραιο για τα ομόλογα που κατέχουν.  

Την ίδια στιγμή δηλαδή που χρεοκόπησαν τον ελληνικό λαό, που «κούρεψαν» τις αποταμιεύσεις όλων μας, ετοιμάζονται να χαρίσουν 435 εκ. σε εκείνους που έχουν αγοράσει ομόλογα ελληνικού δημοσίου στην δευτερογενή αγορά στο μισό και κάτω της αξίας τους! Εκτός από το ομόλογο που λήγει σήμερα, ακολουθούν κι άλλα ομόλογα ύψους 6,4 δις ευρώ που δεν έχουν συμμετάσχει στο «κούρεμα». Κι αυτά θα τα πληρώσουμε;

Αυτή είναι η «επιτυχία» του PSI: εξαφάνισε σε μια νύχτα τα χρήματα των συνταξιούχων, των ασφαλισμένων, των φοιτητών, τα έσοδα του δημοσίου, αλλά πληρώνει στο ακέραιο τους κερδοσκόπους που, με την κάλυψη ΔΝΤ και ΕΕ, δεν συμμετείχαν στο κούρεμα.

Οι μάσκες έπεσαν: λεφτά υπάρχουν, λοιπόν, αλλά μόνο για τους κερδοσκόπους;

Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν έχει κανένα δικαίωμα να συνεχίζει κόντρα στη λαϊκή βούληση την υλοποίηση των Μνημονίων, δεν δικαιούται να δώσει ούτε ένα ευρώ στους κερδοσκόπους! Εδώ και τώρα να γίνει παύση πληρωμών στους γδάρτες της χώρας και να διαγραφεί ολόκληρο το «δημόσιο» χρέος με μονομερή απόφαση. Αυτό θα διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι, σε αυτό πρέπει να πάρει θέση και όλη η Αριστερά. Είναι ώρα για καθαρές κουβέντες και λαϊκή κινητοποίηση για να ηττηθεί η πολιτική των Μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ μετά το εκλογικό στραπάτσο ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ.

Αυτό το χρέος δεν ανήκει στον ελληνικό λαό, και δεν θα το πληρώσουμε.

Όχι στην κατάργηση της μετενέργειας. Αυξήσεις, συλλογικές συμβάσεις και συνδικαλιστική ελευθερία για όλους τους εργαζόμενους.

Αλληλεγγύη στα μαχόμενα συνδικάτα

Με τη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 22% και κατά 32% για τους νέους ως 25 χρονών με βάση το Μνημόνιο 2, η κοινωνία κάνει ένα ακόμη βήμα προς την εξαθλίωση λόγω των επιλογών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ και ΔΝΤ. Ο δρόμος αυτός άνοιξε με το τσάκισμα των μισθών στο δημόσιο με το λεγόμενο «ενιαίο μισθολόγιο».

Η κατάργηση της μετενέργειας και των επιδομάτων, σε συνδυασμό με το ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, των συλλογικών συμβάσεων και της συνδικαλιστικής ελευθερίας, είναι μέρος του κόστους που καλείται να πληρώσει ο εργαζόμενος λαός για να παραμείνει η χώρα σε ευρώ και ΕΕ όπως ζητούν τράπεζες και κεφάλαιο με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Τα Μνημόνια έλυσαν τα χέρια των εργοδοτών που αυτές τις μέρες εκβιάζουν για μειώσεις μισθών ακόμα και 40%, ενώ οι απολύσεις είναι στην ημερήσια διάταξη

Το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε ότι η κοινωνική πλειοψηφία θέλει να σταματήσει αυτός ο κατήφορος. Είναι η ώρα του μαζικού κινήματος των εργαζομένων. Είναι η ώρα να στηριχτεί ο απεργιακός αγώνας των ομοσπονδιών  Τύπου- Χάρτου, Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών και του Σωματείων Βιβλίου-Χάρτου, για αυξήσεις και κατάργηση του Μνημονίου και των αντεργατικών του νόμων, για συνδικαλιστική ελευθερία. Είναι η ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ να απαιτήσουν άμεση σύγκλιση της Βουλής για να καταργήσει τα Μνημόνια, τους εφαρμοστικούς νόμους και τη συμμετοχή της Ελλάδας στο νέο σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας. Μια πρωτοβουλία που πρέπει να στηριχτεί με πολιτική γενική απεργία των συνδικάτων, την οποία ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ομοσπονδίες υποχρεούνται να κηρύξουν.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε μαζική δράση για δουλειά, μισθούς, συλλογικές συμβάσεις. Υπάρχει άλλος δρόμος έξω από μνημόνια, χρέος, ευρώ-ΕΕ.

Η νίκη των εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ δείχνει τον δρόμο

Η νίκη των εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ δείχνει τον δρόμο: οι συλλογικές συμβάσεις κερδίζονται με αγώνες!

Η δεκαπενθήμερη κατάληψη των γραφείων της Διοίκησης του ΟΚΑΝΑ από το Σύλλογο εργαζομένων έληξε χθες νικηφόρα, αφού η Διοίκηση αναγκάστηκε να υπογράψει νέα ετήσια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με ακέραιους τους μισθούς και όλες τις θεσμικές κατακτήσεις. Η νίκη αυτή πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για το εργατικό και λαϊκό κίνημα και όλη την Αριστερά.

Οι εργαζόμενοι του ΟΚΑΝΑ δεν τήρησαν καμία «στάση αναμονής» εν όψει εκλογών. Μέσα από μαζικές συνελεύσεις αποφάσισαν ανυποχώρητο αγώνα για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους και το πέτυχαν. Η παρελκυστική πολιτική της Διοίκησης, που περίμενε την 15η Μάη για να κατακρεουργήσει μισθούς και δικαιώματα μέσα από την εφαρμογή των επαίσχυντων μνημονιακών νόμων για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, προσέκρουσε στην αποφασιστικότητα των εργαζόμενων.

Σήμερα, που το Μνημόνιο και τα κόμματα που υπηρετούν την Τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν καταδικαστεί οριστικά από τον εργαζόμενο λαό, ο αγώνας των εργαζόμενων του ΟΚΑΝΑ δείχνει τον δρόμο για το πώς ο λαός μπορεί να ολοκληρώσει ότι άρχισε και να σαρώσει τη μνημονιακή πολιτική. Το παράδειγμα φωνάζει έντονα στο συνδικαλιστικό κίνημα και την αριστερή του πτέρυγα, ειδικά εκείνο το τμήμα της που εδώ και πολύ καιρό βλέπει ως περισσότερο «ρεαλιστική» τη λύση της υποταγής στον «άσχημο συσχετισμό», της αποδοχής των μειώσεων στους μισθούς και τα δικαιώματα, μπροστά στους εκβιασμούς που παρουσιάζουν οι εργοδότες ως «αντικειμενικούς». Φωνάζει ότι οι συσχετισμοί αλλάζουν, ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να νικάνε. Φωνάζει όμως και σε εκείνο το τμήμα της συνδικαλιστικής Αριστεράς που επιλέγει τη χωριστική πάλη, ότι ο ενωτικός αγώνας των εργαζόμενων είναι σήμερα το μεγάλο ζητούμενο.

Καλούμε όλη την Αριστερά και το συνδικαλιστικό κίνημα να πάρει θέση εν όψει της 15ης Μάη και του αγώνα για τη διατήρηση των συλλογικών συμβάσεων. Όλα τα σωματεία που βρίσκονται σε απεργία ή κινητοποίηση για τις ΣΣΕ και τις απολύσεις, πρέπει να στηριχτούν (Σύλλογος Βιβλίου-Χάρτου, ΣΕΦΚ, ΦΑΓΕ, Χαλυβουργία κ.λπ.). Να προκηρυχτεί άμεσα πανεργατική απεργία.

Καμιά αναμονή, καμιά κοινοβουλευτική αυταπάτη! Να σαρώσουμε τις πολιτικές των Μνημονίων με ανυποχώρητους αγώνες, το μόνο δρόμο που μπορεί να εγγυηθεί πραγματικά τα εργατικά δικαιώματα πριν και μετά τις εκλογές.

                                                                                                                                              14-5-2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Ο λαός θα πει την τελευταία λέξη!

Σαν έτοιμοι από καιρό, ο αρχιτέκτονας της μνημονιακής πολιτικής κος Βενιζέλος και το αριστερό του δεκανίκι κος Κουβέλης ανέλαβαν να λύσουν το πρόβλημα της… ακυβερνησίας της χώρας, προτείνοντας «οικουμενική κυβέρνηση» που ουσιαστικά θα αναλάβει να συνεχίσει την πολιτική του Μνημονίου! Είτε για 2 χρόνια, είτε για 3 χρόνια, με διαφοροποιήσεις ή μη, κάποιοι προσπαθούν να αναστήσουν τα Μνημόνια που ο λαός έστειλε στο καλάθι των αχρήστων.

Μπροστά στη λαϊκή οργή που σάρωσε την πολιτική των δανειακών συμβάσεων, της Τρόικας και της ΕΕ και τα κόμματα που τη στηρίζουν, νέες κυβερνήσεις Τσιριμώκων ετοιμάζονται από τους πρόθυμους του κεφαλαίου.

Οι «υπεύθυνες» δυνάμεις του τόπου δεν θέλουν να αφήσει τον λαό «ακυβέρνητο», προφασίζονται… Δεν είναι ακυβερνησία, είναι η απόφαση του λαού να ξεφορτωθεί την Τρόικα και τα κατοικίδιά της. Δεν θέλουν να κινδυνεύσει να βγει η χώρα από το ευρώ, λένε… Αυτό που τους φοβίζει είναι η απόφαση των εργαζόμενων να πάνε κόντρα στις «νουθεσίες» της Μέρκελ και του Τόμσεν, να πάψουν να φοβούνται το ΔΝΤ και την ΕΕ, να πάψουν να δέχονται τις ανθρωποθυσίες στο βωμό της «ευρωπαϊκής οικογένειας».

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επαναλαμβάνει τη θέση της ότι κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου, κάθε διαχειριστικής αντιλαϊκής συγκυβέρνησης, συνιστά πραξικόπημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί και να σαρωθεί από ένα λαϊκό ξεσηκωμό.

Σε περίπτωση που οι διεργασίες για μια τέτοια κυβέρνηση δείχνουν να προχωρούν τις επόμενες μέρες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλο το λαό να βγει στο δρόμο και στις πλατείες για να τις εμποδίσει, καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμμετάσχουν και να οργανώσουν από κοινού ένα πλατύ λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει τα σχέδια του κεφαλαίου.

Την Κυριακή έγινε ένα πρώτο βήμα. Ο λαϊκός ξεσηκωμός είναι ο μόνος που μπορεί να σαρώσει τα Μνημόνια και όσους προσπαθούν να τα νεκραναστήσουν!