| |||||||
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Πορείες Πολυτεχνείου 2010
Πολυτεχνείο 2010
Οι σημερινές κινητοποιήσεις με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου έχουν ήδη ξεκινήσει ανά την Ελλάδα, με την Αθήνα να κάνει την αρχή με προσυγκεντρώσεις που καλέστηκαν ήδη από τις 2 σε όλο το μήκος της οδού Σταδίου, με συμμετοχή από τα Πρωτοβάθμια Σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τον ΣΥΡΙΖΑ οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτκής αριστεράς, του αναρχικού χώρου κ.α. με τις προσυγκεντρώσεις του ΚΚΕ να ακολουθούν . Η πορεία να βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.
Θεσσαλονίκη-πορεια πολυτεχνείου
Φωτογραφίες από την ανάρτηση του πανό
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2010
Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, νεολαία, ενάντια στο κοινωνικό ολοκαύτωμα που επιχειρεί ο κόσμος του κεφαλαίου
Το φετινό Πολυτεχνείο ένα μήνυμα μας στέλνει: δεν υπάρχει ανίκητη χούντα μπροστά σε έναν αποφασισμένο και εξεγερμένο λαό. Τη χούντα δεν την έδιωξε η υπομονή, αλλά η μαχητική στάση της νεολαίας και του λαού. Ο ερχομός της Τρόικας δυο μέρες πριν την επέτειο της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973, ήρθε να θυμίσει ότι ζούμε και σήμερα σε μια ιδιόμορφη χούντα. Τότε ήταν τα τανκς, τα ξερονήσια και το ΕΑΤ-ΕΣΑ των συνταγματαρχών. Τώρα είναι τα σπρεντ, οι απολύσεις και η «ιερή συμμαχία» κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ, το πολιτικό σκηνικό της άμεσης ή της ουσιαστικής συναίνεσης (ΝΔ, ΛΑΟΣ, Κουβέλης, Μπακογιάννη). Τότε τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μπήκαν στο «γύψο». Τώρα «παγώνουν» και ψαλιδίζονται. Πάντα για να σωθεί η πατρίδα...
Η κρίση ανήκει στον καπιταλισμό. Το μέλλον σε μας!
Η καταχνιά που σκεπάζει την κοινωνία γεννιέται από την επιλογή του κεφαλαίου να πληρώσουμε την καπιταλιστική κρίση όλοι εμείς, εργαζόμενοι, άνεργοι, αγρότες, νεολαία. Οι δημιουργοί του πλούτου, που διαρκώς πληρώνουν. Να πληρώσουμε για τους σύγχρονους τοκογλύφους τις τράπεζες, για το χρεοκοπημένο κράτος που δεν φορολογεί τους εργοδότες, τις επιχειρήσεις που μας θέλουν θυσία στο βωμό της ανταγωνιστικότητας. Την ίδια στιγμή αφήνεται ο καθένας να χρεοκοπήσει από το χρέος για το στεγαστικό και το καταναλωτικό δάνειο, στην πιστωτική κάρτα... Καταδικάζουν το λαό στη χρεοκοπία για να σώσουν το χρεοκοπημένο τους σύστημα.
Η σύγχρονη «χούντα» ΠΑΣΟΚ – ΕΕ - ΔΝΤ ξέρει πολύ καλά ότι έχει την κοινωνία απέναντί της. Το είδε σε κάθε μικρή και μεγάλη κινητοποίηση των εργαζομένων και της νεολαίας, με αποκορύφωμα τον πανεργατικό ξεσηκωμό στις 5 Μάη. Το κατάλαβε από τον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών, όπου κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΝΔ και το ΛΑΟΣ είχαν μεγάλη πτώση. Αυτό που φοβάται η κυβέρνηση και τα στηρίγματά της είναι μήπως αυτή η οργή γίνει πολιτική δύναμη ανατροπής. Για αυτό έχει επιστρατεύσει τον προπαγανδιστικό μηχανισμό που συκοφαντεί τους εργαζόμενους με το «όλοι μαζί τα φάγαμε», με το «φταίνε τα ΚΑΠΗ για το έλλειμμα» και αθωώνει τα υπερκέρδη και τη Ζήμενς. Γι’ αυτό και τα ΜΑΤ και οι εισαγγελείς είναι η απάντηση σε κάθε κοινωνικό αγώνα.
Όμως όπως δείχνει και το παράδειγμα του Νοέμβρη, δε φτάνει να περισσεύει ο θυμός για να αλλάξει ο κόσμος. Το Πολυτεχνείο, επίκαιρο όσο ποτέ, μας καλεί σε ξεσηκωμό, σε αγώνα αντίστασης και ανατροπής. Μας θυμίζει ότι ιστορία έγραψε η νεολαία της ανυπακοής και όχι όσοι τη συμβούλευαν να κάτσει στα αυγά της. Μας θυμίζει ότι όταν ο αγώνας είναι στα χέρια των πολλών, δεν είναι χαμένος, δεν οδηγεί στην ηττοπάθεια. Για αυτό πρέπει να ανατραπεί, με τη δημοκρατία των πρωτοβάθμιων σωματείων, των γενικών συνελεύσεων, των επιτροπών αγώνα, η υποταγή των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που μας οδηγεί από ήττα σε ήττα.
ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΙΣΤΟΡΙΑ: ΜΕ ΑΓΩΝΑ – ΡΗΞΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Ο Νοέμβρης είχε ξεκάθαρους στόχους και ονόμασε με σαφήνεια τους εχθρούς. Αρνήθηκε τη συναλλαγή με τη δικτατορία και τους Αμερικάνους και για αυτό χρεοκόπησε η παρωδία των εκλογών που ετοίμαζε η χούντα. Σήμερα δεν μπορεί να υπάρξουν καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους, εάν δε συγκρουστούμε με την κυβέρνηση και την ΕΕ, το ευρωπαϊκό επιτελείο της συντεχνίας τραπεζιτών και εργοδοτών.
Σήμερα απαιτείται ένα πολιτικό κίνημα ανατροπής της επίθεσης, στηριγμένο σε ένα ταξικό ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα της νέας εποχής και στο ανυπόταχτο δυναμικό των νεολαιίστικων αγώνων. Για να απαντηθεί το ερώτημα της εποχής μας: πώς από το «δεν πάει άλλο», να περάσουμε στο «να πάει αλλιώς». Υπάρχει άλλος δρόμος για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση. Για να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, να μειωθούν οι ώρες και τα χρόνια εργασίας, να απαγορευθούν οι απολύσεις, να κατοχυρωθούν με δημόσιο και δωρεάν τρόπο τα δικαιώματα σε παιδεία, υγεία, πρόνοια, πολιτισμό, πράσινο. Με την παύση πληρωμών και την άρνηση αποπληρωμής του ιμπεριαλιστικού χρέους που έχει πληρωθεί διπλά και τρίδιπλα από τους εργαζόμενους, την έξοδο από το ευρώ την ΟΝΕ και την ΕΕ, την εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, για να μη διαφύγει στο εξωτερικό ο κοινωνικός πλούτος, με τη δραστική φορολογία του κεφαλαίου και του συσσωρευμένου πλούτου, τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Είναι ο δρόμος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της ολοκληρωτικής επίθεσης του κεφαλαίου, με ή χωρίς Μνημόνιο. Σε μια τέτοια πορεία ανοίγει ο δρόμος για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τις κρίσεις του καπιταλισμού που εξοντώνουν τον άνθρωπο και τη φύση, θυσιάζοντας τα πάντα στην ανταγωνιστικότητα και το κέρδος. Μια κοινωνία που θα δικαιώνει τον κόσμο της δουλειάς, τα όνειρα, τις αγωνίες και τους αγώνες του, μέσα από την αντικαπιταλιστική επανάσταση. Μια κοινωνία της σοσιαλιστικής προοπτικής και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.
Αυτά προτείνουν -στο δρόμο του Νοέμβρη- το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση παλεύοντας στο πλάι των οργανώσεων και των αγωνιστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δίνοντας τη μάχη για μια άλλη Αριστερά, μαχόμενη και κριτική, επαναστατική και σκεπτόμενη, δημοκρατική και αποφασιστική. Μια αριστερά με επαναστατική στρατηγική της την απελευθέρωση του εργαζόμενου ανθρώπου, από κάθε εκμετάλλευση και καταπίεση. Που δεν φοβάται να πει τα απαραίτητα για την εποχή, να αναμετρηθεί με τις δυσκολίες και τις αγωνίες του κόσμου. Απαραίτητος σήμερα είναι ένας ισχυρός πόλος της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς, με σύγχρονη κομμουνιστική στρατηγική. Ήδη στις περιφερειακές και στις δημοτικές εκλογές καταγράφηκε, για πρώτη φορά και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο, ένα υπαρκτό πανελλαδικό πολιτικό ρεύμα αναζήτησης και στήριξης για μια αντικαπιταλιστική Αριστερά.
Η αναμέτρηση τώρα αρχίζει... Και μας καλεί όλους!
Στη σύγχρονη δικτατορία της αγοράς και του κεφαλαίου,
Στη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και των συνεργατών τους ΝΔ-ΛΑΟΣ
Απαντάμε με πολιτικό εργατικό κίνημα ανατροπής
και αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά.
Εμπρός για τους Νοέμβρηδες και τους Δεκέμβρηδες της εποχής μας
Η ιστορία γράφεται με ανυπακοή!
Η ελπίδα και η ομορφιά συγκροτείται με την ποίηση της επανάστασης σε όλα!
Νέο Αριστερό Ρεύμα
νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛ.ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ 17:30 ΜΜ
Λάρισα-Πολυτεχνείο
![]()
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 15-11-2010
37 χρόνια πριν, η εξέγερση των φοιτητών, των εργατών και της μαθητικής νεολαίας σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τη Χούντα των συνταγματαρχών. Η νεολαία και ο λαός τόλμησαν να πάνε κόντρα στον «γύψο» που είχε επιβληθεί στη χώρα, να βροντοφωνάξουν «κάτω η Χούντα-έξω το ΝΑΤΟ», να βάλουν στο στόχαστρο της εξέγερσης τον ιμπεριαλισμό, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Με καταλυτικό το ρόλο της επαναστατικής αριστεράς, τα αγωνιστικά σκιρτήματα μετατράπηκαν σε ποτάμι οργής που ανέτρεψε στο πέρασμά του τη Χούντα και τη «φιλελευθεροποίησή» της δείχνοντάς μας για πάντα ότι οι λύσεις για τους εργαζόμενους έρχεται από κάτω, από τους ίδιους, από τις εξεγέρσεις και τους αγώνες τους. Δείχνοντάς μας ότι οι «μονόδρομοι» ραγίζουν και ανατρέπονται ακόμα και όταν επιβάλλονται με την δύναμη της ωμής βίας, των βασανιστηρίων και του θανάτου. 37 χρόνια μετά, το μήνυμα της εξέγερσης και της ανατροπής είναι όσο ποτέ επίκαιρο.
Η εφαρμογή του Μνημονίου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, ο «μονόδρομος» που μας επιβάλλουν, απειλεί να σαρώσει κάθε δικαίωμα των εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας. Σε κόντρα με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όπως φάνηκε στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις καταλήψεις, αλλά και στις πρόσφατες εκλογές, το αστικό πολιτικό προσωπικό προσπαθεί να φορτώσει στις πλάτες μας το κόστος της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Την ίδια στιγμή, σε πολλές χώρες της Ευρώπης οι εργαζόμενοι ξεσηκώνονται, οι φοιτητές αρνούνται να υπακούσουν. Απέναντι στην «διεθνή του κεφαλαίου» της ΕΕ και του ΔΝΤ η διεθνής των αγωνιζόμενων μπαίνει στο προσκήνιο.
Ας γίνει το φετινό Πολυτεχνείο η απαρχή ενός νέου, νικηφόρου γύρου αναμέτρησης του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος στη χώρα μας. Ενάντια στην κυβέρνηση, την Τρόικα, το κεφάλαιο και τους υποστηριχτές τους. Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη Frontex. Με αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση: παύση πληρωμών και διαγραφή του ληστρικού χρέους, έξοδο από το ευρώ-ρήξη με την ΕΕ, εθνικοποίηση των Τραπεζών με εργατικό έλεγχο, αναδιανομή του πλούτου σε όφελος των εργαζόμενων, απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, άσυλο και στέγη σε όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Με την αντικαπιταλιστική Αριστερά, για την ανατροπή που απαιτεί η εποχή μας.
Να δείξουμε ότι η Τρόικα και οι πολιτικοί της εκφραστές είναι ανεπιθύμητοι, μαζί με το Μνημόνιο, τον προϋπολογισμό-σφαγείο και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζουν από 15/11.
H ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας καλεί σε προσυγκέντρωση στην πλατεία νομαρχίας στις 17:30 μ.μ. την Τετάρτη 17/11 και συμμετοχή στην κοινή πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤA ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΝ 7η ΝΟΕΜΒΡΗ 2010
Οι εκλογές της 7ης Νοέμβρη για την αυτοδιοίκηση έδειξαν ότι η ελληνική κοινωνία διαφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης. Παρά την προπαγάνδα των ΜΜΕ, παρά τους εκβιασμούς του Πρωθυπουργού, παρά τις πιέσεις σε τοπικό επίπεδο, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων επέλεξε την αποχή από τις εκλογές ή το λευκό/άκυρο. Αυτή η τάση που πλησίασε το 50% του εκλογικού σώματος είναι στην πραγματικότητα και δείγμα συνολικής απαξίωσης του συνόλου του πολιτικού συστήματος. Η κοινωνία αρνείτε να νομιμοποιήσει τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, στο σύνολο τους και αγωνιά να βρει μια διέξοδο, οικονομική και πολιτική. Το σίγουρο είναι ότι η πολιτική του Μνημονίου και της κατοχής της χώρας από την Τρόϊκα αποδοκιμάστηκε με τον πιο ηχηρό τρόπο.
Σε αυτή την αναζήτηση, ένα μέρος της κοινωνίας στράφηκε προς την αριστερά, δίνοντας σημαντικό αριθμό ψηφοδελτίων στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και στο ΚΚΕ. Η εντυπωσιακή άνοδος του μετωπικού σχήματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έφτασε στις 100.000 ψήφους πανελλαδικά, δείχνει κυρίως την αναγκαιότητα της κοινωνίας και της εργατικής τάξης να αντιμετωπίσει ενωμένα την νεοφιλελεύθερη επίθεση. Το εγχείρημα της ενότητας, η συνέπεια των δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς στους αγώνες της προηγούμενης περιόδου οδήγησαν σε αυτή την επιτυχία. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει όμως, η αύξηση των ψήφων που κατευθύνθηκαν προς φασιστορατσιστικά ακροδεξιά ψηφοδέλτια.
Ενόψει του δεύτερου γύρου, η Κομμουνιστική Ανανέωση πιστεύει ότι οι δυνάμεις που οδήγησαν την εργατική τάξη και τη χώρα σε μια κατάσταση κατοχής από την ΕΕ και το ΔΝΤ πρέπει να ηττηθούν ολοκληρωτικά.
Καλούμε τους ψηφοφόρους να στηρίξουν στο δεύτερο γύρο τα αριστερά ψηφοδέλτια και να καταψηφίσουν τους υποψήφιους, της κυβέρνησης κατοχής, του ΔΝΤ και της ΕΕ.
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
μετεκλογικο παρτυ

H Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την ανατροπή καλεί όλους τους φίλους της στη Λάρισα σε μετεκλογικό πάρτυ στο χώρο του περιπτέρου στην Κεντρική πλατεία αύριο Παρασκευή στις 7 μμ
τη ΔΕΥΤΕΡΑ 15.11.10 στις 6.30 στην Κεντρική Πλατεία Λάρισας
Κάλεσμα για διαμαρτυρία εναντια σε ΕΕ.ΔΝΤ.ΕΚΤ
- Αρνηση του χιλιοπληρωμένου χρέους
- Εθνικοποίηση των Τραπεζών και όλων των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, με εργατικό έλεγχο.
- Εξοδο από ΟΝΕ-ΕΥΡΩ
- Αποδέσμευση από Ε.Ε.
- Απαγόρευση των απολύσεων
- Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις
- Υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων
- Δημόσια – καθολική κοινωνική ασφάλιση – παιδεία – υγεία - πρόνοια
¨Ακυρο στα αντιλαικα τους σχέδια
Ανακοινωση
- Την άρνηση του επαχθούς χρέους.
- Την έξοδο από ΟΝΕ - Ευρώ, αποδέσμευση από Ε.Ε .
- Εθνικοποίηση Τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση , με εργατικό έλεγχο.
- Αύξηση σε μισθούς και συντάξεις.
- Απαγόρευση απολύσεων.
- Δημόσια καθολική δωρεάν υγεία , παιδεία.
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
ανακοινωση-αποτιμηση αποτελεσματων τοπικων εκλογων
| Ανακοίνωση γραφείου τύπου ΝΑΡ για τα αποτελέσματα των εκλογών |
| Ανακοινώσεις - Δελτία Τύπου | |
| 08.11.10 | |
Τα αποτελέσματα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών δείχνουν ότι η προσπάθεια ωμού εκβιασμού των εργαζομένων από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για υποταγή στα αντεργατικά μέτρα, πέφτει στο κενό. Το θετικό αυτό αποτέλεσμα πιστώνεται στο σύνολο των εργαζομένων και αγωνιστών της Αριστεράς που επέλεξαν αυτά τα ψηφοδέλτια. Η ψήφος αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα συμφωνία με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και γενικά την πολιτική της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, αλλά αποτελεί τιμητική υποστήριξη και συμβολή στην ευρύτερη προσπάθεια για μια μαχόμενη Αριστερά, πρωτεργάτη και συνοδοιπόρο των λαϊκών αγώνων. | |
Αγωνιστικό μήνυμα από την θεσσαλία
7444 ψήφισαν στην περιφέρεια Θεσσαλίας την Αριστερή Παρέμβαση Θεσσαλίας-Ανταρσία για την Ανατροπή και 1.69%
Το ποσοστό του 1,69% είναι πολύ πάνω από το 0,35 %
της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των βουλευτικών εκλογών πέρυσι(μιλάμε για πενταπλασιασμό!)
αλλά και σε ψήψους έχουμε τέσσερις φορές πάνω από το 1750 που πηρε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Θεσσαλία,
Σφήνα στο κατεστημενο η εκλογή έδρας περιφερειακου συμβούλου από τις δυναμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της μετωπικής Αριστερής Παρέμβασης που παρά τις σοβαρές δυσκολίες .
Ανακοίνωση σύντομα
Δείτε τα αποτελεσματα στην περιφέρεια εδώ
Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
ανακοινωση
Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εργαζόμενους που τίμησαν με την ψήφο τους την Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία - Ανταρσία για την ανατροπή.
Σήμερα ο λαός της θεσσαλίας με την ψήφο του γύρισε την πλάτη στα ψευτοδιλήματα της κυβέρνησης και τις πλαστές αντιμνημονιακές φωνές .Τον καλούμε από αύριο να κάνει ένα δεύτερο αποφασιστικό βήμα ενάντια στην ακολουθούμενη αντιλαική πολιτική συμμετέχοντας μαζικά στις απεργίες και τις διαδηλώσεις στη χώρα μας,τον καλούμε τέλος να συμβάλλει στην δημιουργία ενός ανατρεπτικού νέου εργατικού κινήματος που αποτελεί και την μόνη απάντηση στη κυβέρνηση
και στις δυνάμεις της τριμερούς “κατοχής”της χώρας μας(ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ).
ανακοινωση
Η εκτεταμένη εκλογική καταδίκη του ΠΑΣΟΚ, με αποκορύφωμα την 14 ποσοστιαίες μονάδες πτώση του συνδυασμού Σγουρού στην περιφέρεια Αττικής σε σχέση με το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του 2009, εκφράζουν την ξεκάθαρη καταδίκη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού απέναντι στην κυβέρνηση του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Στο δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός, η απάντηση ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ανυπακοής. Ό,τι και εάν λέει ο πρωθυπουργός, το μήνυμα των εκλογών είναι καταδίκη της κυβέρνησής του και του Μνημονίου, άρνηση των περιβόητων «μεταρρυθμίσεων», απαίτηση για ρήξη.
Τη φθορά και την αποδοκιμασία του ΠΑΣΟΚ δεν την εισπράττει η ΝΔ. Το ισχνό αποτέλεσμα Κικίλια αλλά και η αποδοκιμασία του «Ομέρ-πριόνι» Κακλαμάνη, δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι πίσω από την «αντιμνημονιακή» ρητορική της ΝΔ κρύβεται η ίδια αντιδραστική πολιτική. Σημαντικό είναι επίσης ότι ο ακροδεξιό δεκανίκι του Μνημονίου και του ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, δεν βγαίνει ωφελημένο από τη φθορά του ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη αποχή είναι σύμπτωμα βαθιάς κρίσης του πολιτικού συστήματος, αποδοκιμασίας της κοινωνίας απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική αλλά και απογοήτευσης εξαιτίας της αδυναμίας της Αριστεράς να συγκροτήσει εναλλακτική αντικαπιταλιστική λύση.
Ελπιδοφόρο γεγονός είναι η συνολική άνοδος των ποσοστών της Αριστεράς και κυρίως η σημαντική ενίσχυση των ποσοστών της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς κατέγραψαν σημαντικά ποσοστά στις 11 περιφέρειες που κατέβηκαν, ενώ ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα κατέγραψαν και δεκάδες ριζοσπαστικά αριστερά δημοτικά σχήματα σε όλη την Ελλάδα, κάτι που αποτυπώνεται και στη διαφαινόμενη εκλογή αρκετών περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων.
Όσο και εάν προσπάθησαν να το αποσιωπήσουν συστηματικά σε όλη την προεκλογική περίοδο, σήμερα υπάρχει ένα υπαρκτό αριστερό αντικαπιταλιστικό πολιτικό ρεύμα σε όλη την Ελλάδα, ένας υπαρκτός και υπολογίσιμος πόλος στην κοινωνία και την Αριστερά. Οι απόψεις που επιμένουν στην αντικαπιταλιστική ανατροπή του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, που διαλέγουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, που επιδιώκουν σε αυτήν την βάση την κοινή δράση της αριστεράς, που αρνούνται τις λογικές της συναλλαγής κερδίζουν έδαφος μέσα στην κοινωνία. Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν θα είναι ίδια για το κίνημα και την Αριστερά. Ανεβάζει τον πήχη για την συνέχιση και κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή του Μνημονίου και συνολικά του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, της ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενισχυμένες από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη.
Το Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 7/11/2010
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
ΚΟΝΤΙ-Βόλος
4η συνάντηση του Σωματείου Εργαζομένων ΚΟΝΤΙ -Επιτροπή Αγώνα, την Πέμπτη στις 4/11, στις 6.30μμ στο “Χώρο Κινημάτων”, Ιωλκού 33, Βόλος
ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Η σημερινή εργατική συγκέντρωση στο Βόλο, με επίκεντρο τις διαθεσιμότητες στην εταιρεία ΚΟΝΤΙ που εδρεύει στη Β’ ΒΙΠΕ Βελεστίνου (Βόλος), θυγατρική της πολυεθνικής ArcelorMittal και τις απειλές της εργοδοσίας για μαζικές απολύσεις ή λουκέτο, καταγγέλλει και απορρίπτει τα εκβιαστικά διλήμματα που αφορούν ολόκληρη την εργατική τάξη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.
Απορρίπτουμε τους εκβιασμούς για διαθεσιμότητες, ελαστικοποίηση της δουλειάς, , τη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τη μείωση μισθών και συντάξεων, τη κατάργηση της δημόσιας δωρεάν υγείας και παιδείας.
Απορρίπτουμε την μαζική ανεργία, τα λουκέτα και τα μνημόνια, αναδιαρθρώσεις χρεών, κρατικές πτωχεύσεις. Όλα τα μέτρα αλλά κι αυτά που ακολουθούν, πτωχεύουν τη ζωή της εργατικής τάξης.
Τα χρέη τους ΔΕΝ είναι δικά μας. Κι όμως καλούμαστε να πληρώσουμε τοκογλύφους, τραπεζίτες, βιομήχανους, εφοπλιστές, το μαύρο πολιτικό χρήμα.
Η σημερινή εργατική συγκέντρωση σπάει την αδράνεια, την αναμονή, την ηττοπάθεια. Η 2 Νοέμβρη είναι η αρχή της δράσης της εργατικής τάξης στη Μαγνησία της ανεργίας, της φτώχιας και της απόγνωσης.
Δεν υπάρχουν σωτήρες: H μόνη απάντηση βρίσκεται σήμερα εδώ, στο δρόμο για τη δικιά μας ανεξάρτητη ταξική απάντηση στη κρίση. Αγωνιζόμαστε για τη δουλειά μας και τη ζωή μας.
Καλούμε όλη την εργατική τάξη να μπει τώρα στο δρόμο του αγώνα. Αύριο ίσως να είναι πολύ αργά.
- Καμία απόλυση – Απαγόρευση των απολύσεων
- Καμία διαθεσιμότητα – Καμία ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων – Όχι στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων – Καμία μείωση μισθών και συντάξεων
- Κανένα λουκέτο σε κανένα εργοστάσιο
- Άμεση επαναλειτουργία του εργοστασίου της ΚΟΝΤΙ
- Δεν χρωστάμε σε κανέναν, μας χρωστάνε.
Βόλος (Ελλάδα), 2 Νοεμβρίου 2010
Καρδίτσα
4/11/10 ΣΤΟ KAFE ΕΝΤΕΚΑ
ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡEΜΒΑΣΗΣ-Ανταρσία για την Ανατροπή
ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ-Καλλικράτης
ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΝΕΚΡΟ ΣΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.
Το δυστύχημα έγινε όταν έσπασε συρματόσχοινο, με αποτέλεσμα να πέσει κάδος που περιείχε τηγμένο μέταλλο. Ο άτυχος άνδρας έδωσε μάχη επί 19 ημέρες για να κρατηθεί στη ζωή.
Το υπουργείο Εργασίας εξέφρασε τα συλληπητήριά του στους οικείους του, ενώ ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στον 35χρονο Ιμανούμ Πάρη, που νοσηλεύεται με εγκαύματα στα χέρια και τα πόδια.Όπως ανακοίνωσε, στη Χαλυβουργία έγιναν από την Επιθεώρηση Εργασίας 26 έλεγχοι και επιβλήθηκαν οκτώ πρόστιμα ύψους 29.500 ευρώ.
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
Ψηφοδέλτιο στη Θεσσαλία
Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010
η κεντρικη της Λάρισας
κεντρική εκδήλωση στην Λάρισα

Στην Λάρισα πραγματοποιήθηκε η κεντρική εκδήλωση Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο της
Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή
ομιλητές ήταν περισσότερα εδώ
κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης
Σήμερα
Στην Λάρισα θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση την Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.
ομιλητές θα είναι.
1,Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Φάνης Γενηκομσίου
2. Ο υπ. αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Ταλαχούπης Νίκος
Υποτίμηση της νοημοσύνης μας
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
«Η επιστροφή στη δραχμή θα φέρει φτώχεια», φέρεται να είπε ο διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων (CEDIMES) για τη Γαλλία Αλέν Μπιενεμέ, μιλώντας στις 18.10 σε εκδήλωση που οργάνωσε το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ και το Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, με τη συνεργασία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας. «Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και η επιστροφή της στη δραχμή θα έφερνε φτώχεια, δεν θα είχε καμία προοπτική για το μέλλον και ταυτόχρονα θα απαιτούσε τις θυσίες που έτσι κι αλλιώς πραγματοποιεί σήμερα ο ελληνικός λαός», ανέφερε ο Γάλλος οικονομολόγος.
Η δήλωση αυτή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Γι’ αυτό ψάξαμε να βρούμε σε ποια οικονομικά επιχειρήματα στηρίζεται. Το μόνο που βρήκαμε είναι γενικές αναφορές στο ότι, αν διαλυόταν η Ευρωζώνη, πολλές χώρες θα καλούνταν να εξοφλήσουν στο εθνικό τους νόμισμα δάνεια που έλαβαν σε ευρώ. Με άλλα λόγια, εκτός από τον φόβο του Μπιενεμέ μήπως και διαλυθεί η Ευρωζώνη και οι υπερχρεωμένες χώρες σταματήσουν να είναι τα θύματα των γαλλικών και άλλων τραπεζών, δεν βρήκαμε κανένα συγκεκριμένο οικονομικό επιχείρημα.
Όσο για το επιχείρημα ότι με τη διάλυση της Ευρωζώνης θα αυξανόταν το χρέος των χωρών που έχουν δανειστεί σε ευρώ, είναι τουλάχιστον αφελές. Διότι η διάλυση της Ευρωζώνης θα έφερνε την κατάργηση του ευρώ και επομένως τη μετατροπή των χρεών τους σε εθνικό νόμισμα. Αφήστε που θα συνοδευόταν με τη χρεοκοπία αρκετών τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων, η οποία, αν δεν φορτωθεί στα κράτη, θα σημάνει διαγραφή χρεών, ιδιωτικών και δημόσιων.
Επιπλέον η διάλυση του ευρώ θα έφερνε την αναβίωση της εγχώριας πιστωτικής αγοράς σε εθνικό νόμισμα που θα επέτρεπε τον δανεισμό με πολύ πιο ήπιους και διαχειρίσιμους όρους. Κανένα κράτος δεν χρεοκοπεί όταν δανείζεται από την εγχώρια αγορά με το δικό του νόμισμα. Η χρεοκοπία συνδέεται πάντα με χρέη από τις διεθνείς αγορές.
Σημίτης κατά Σημίτη
Ωστόσο το επιχείρημα ότι η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα σημάνει την καταστροφή για τη χώρα, είναι άκρως διαδεδομένο. Βεβαίως, το επιχείρημα αυτό δεν παίρνει καθόλου υπόψη του ένα πολύ απλό γεγονός. Την καταστροφή που σηματοδοτεί ήδη το ευρώ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Ξεχνά δηλαδή ότι τη μαζική φτώχεια, τη ραγδαία υποτίμηση, το πλήρες αδιέξοδο, τη χρεοκοπία, την ολοκληρωτική συντριβή της οικονομίας, δεν θα τη βιώσουμε άμα βγούμε από το ευρώ, αλλά τη βιώνουμε ήδη με το ευρώ.
Το ευρώ είναι που λειτούργησε καταλυτικά για τη σημερινή κατάσταση και το ευρώ είναι που δεν μας δίνει κανένα περιθώριο επιβίωσης ή ανάταξης της οικονομίας προς όφελος του λαού και της χώρας. Όσοι δεν έχουν καμιά απάντηση σ’ αυτό που ήδη συμβαίνει – εκτός φυσικά της πεπατημένης που αναπαράγει τη χρεοκοπία της χώρας – προσπαθούν εναγωνίως να σπείρουν τον φόβο για το τι τυχόν θα πάθουμε άμα απαλλαγούμε από το ευρώ.
Ένας από αυτούς είναι και ο κ. Σημίτης, ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε γράψει:
«Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα συνοδεύεται από την καθιέρωση της δραχμής ως νέου νομίσματος και την ταυτόχρονη αρχική επίσημη υποτίμησή της κατά 30% περίπου έναντι του ευρώ. Η πραγματική υποτίμηση πιθανόν να είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού η αγορά θα πιέσει την αξία της δραχμής σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Η αποχώρηση από την ΟΝΕ θα προκαλούσε καταστροφικούς κραδασμούς: μαζική έξοδο κεφαλαίων, απόσυρση των καταθέσεων από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας. Η οικονομία θα βρισκόταν πολύ γρήγορα σε πορεία συνεχώς επιτεινόμενης ύφεσης. Η κοινωνία θα διολίσθαινε σε χωρίς τέλος εξαθλίωση. Η αύξηση του χρέους κατά το ύψος της υποτίμησης θα επέβαλλε μακροχρόνια λιτότητα. Πιθανότατα έπειτα από ένα σύντομο διάστημα θα παρουσιαζόταν έντονος πληθωρισμός, ο οποίος θα εξάλειφε τα όποια προσωρινά οφέλη της υποτίμησης, επιβάλλοντας συνεχείς νέες υποτιμήσεις» («Πρώτο Θέμα», 16.05.2010).
Από πού προκύπτει αυτή η κατά 30% υποτίμηση; Ο κ. Σημίτης δεν μας εξηγεί. Θα μου πείτε, είναι υποχρεωμένος; Όχι, δεν είναι. Ούτε κι εμείς να πιστέψουμε τις αυθαίρετες εκτιμήσεις του.
Βέβαια αυτό το περί μαζικής εξόδου κεφαλαίων, απόσυρσης καταθέσεων, «με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας», μάλλον σαν αστείο πρέπει να το εκλάβουμε. Μιας και η ελληνική οικονομία βιώνει αυτή την κατάσταση ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ. Την περίοδο αυτή πάνω από 252 δισ. ευρώ κεφάλαια μετανάστευσαν από την Ελλάδα είτε με τη μορφή τόκων, μερισμάτων και κερδών, είτε για να κερδοσκοπήσουν με μετοχές, παράγωγα, ομόλογα κ.ο.κ. στο εξωτερικό.
Ακόμη και τον Ιανουάριο - Αύγουστο του τρέχοντος έτους είχαμε πάνω από 40,6 δισ. ευρώ εκροή κεφαλαίου από την Ελλάδα, όταν ο δανεισμός του Ελληνικού Δημοσίου κατά την ίδια περίοδο μέσω του μηχανισμού της τρόικας – για τον οποίο μας επιβλήθηκε το καθεστώς του μνημονίου – ανήλθε στα 18,5 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 8,7 δισ. ευρώ έφυγαν με τη μορφή αμοιβών, κερδών και τόκων στο εξωτερικό, τα 26,5 δισ. ευρώ προήλθαν από την εξαργύρωση ομολόγων και εντόκων γραμματίων από μη κατοίκους της Ελλάδας, καθώς και μετοχών από ελληνικές επιχειρήσεις. Ενώ 1,2 δισ. ευρώ έφυγαν από την Ελλάδα για να τοποθετηθούν σε μετοχές του εξωτερικού. Την ίδια περίοδο είχαμε 4,2 δισ. ευρώ επιπλέον τοποθετήσεις από εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα και θεσμικούς επενδυτές της χώρας σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό! Κι όλα αυτά σε περίοδο χρεοκοπίας και αδρών επιδοτήσεων στις τράπεζες.
Η «τρύπα» που δημιούργησε αυτή η εκροή, χάρις στην ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου της ΟΝΕ, όπως και οι αρνητικές αποταμιεύσεις που χαρακτήρισαν σχεδόν ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ, λόγω κυρίως της διαρκούς λιτότητας, οδήγησαν σε μια τρομακτική κρίση χρηματοδότησης την ελληνική οικονομία. Η κρίση αυτή επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστεί με δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη προσφυγή στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Έτσι οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία. Κι ενώ οι κυβερνώντες επιμένουν στην ίδια αδιέξοδη λογική, έρχονται και λένε πως, αν αυτή ανατραπεί, θα συμβεί αυτό ακριβώς που συμβαίνει ήδη. Πλήρης παραλογισμός.
Πότε είχε δίκιο;
Ας επανέλθουμε όμως στους ισχυρισμούς του κ. Σημίτη περί καταστροφικής υποτίμησης. Πότε ακριβώς η πολιτική υποτίμησης και διολίσθησης της δραχμής έγινε καταστροφική; Ρωτάμε διότι ο ίδιος ευθύνεται για τις δυο από τις τρεις επίσημες υποτιμήσεις της δραχμής που έγιναν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Να τι έλεγε το 1985 για το τι σημαίνει υποτίμηση:
«Σημαίνει ότι οι εξαγωγές μας, αν οι τιμές τους σε δραχμές είναι αμετάβλητες, θα κοστίζουν φθηνότερα. Αν πάλι οι τιμές των εξαγωγών μας σε δραχμές αυξηθούν κάπως, θα προκύψει ένα δυνατό κέρδος για εξαγωγές με επίσης ευεργετικά αποτελέσματα. Αντίστοιχα θα αυξηθεί το κόστος σε δραχμές των εισαγωγών με συνέπεια τα εγχώρια προϊόντα να γίνουν πιο ανταγωνιστικά και να υποκαταστήσουν πολλά ξένα στην αγορά. Θα πουλάμε επομένως περισσότερα στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό. Η κυβέρνηση δεν καινοτομεί με την υποτίμηση της δραχμής. Όλες οι χώρες με έναν σημαντικό ιδιωτικό τομέα στην οικονομία τους καταφεύγουν στην υποτίμηση όταν έχουν υποστεί σημαντική απώλεια στην ανταγωνιστικότητά τους... Η καινοτομία της πολιτικής μας εντοπίζεται στη ρύθμιση για τα εισοδήματα που θα αναλύσω.
Θα με ρωτήσετε γιατί περιμένουμε να διατηρηθεί το όφελος που θα προκύψει από την υποτίμηση, όταν προ τριετίας εξανεμίστηκε σε σύντομο διάστημα. Θα απαντήσω. Από τη διεθνή εμπειρία είναι γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διατηρείται και εκείνες κάτω από τις οποίες εξανεμίζεται. Εξανεμίζεται όταν οι αυξήσεις τιμών που προκύπτουν από την υποτίμηση περάσουν στα εισοδήματα και αλυσιδωτά από τα εισοδήματα στις τιμές και τανάπαλιν, μέσα σε έναν φαύλο πληθωριστικό κύκλο. Τα μέτρα τα οποία θα διαφυλάξουν την ανταγωνιστικότητα αφορούν την τροποποίηση της ΑΤΑ και τον έλεγχο των υπόλοιπων εισοδημάτων» (Βουλή, 12.10.1985).
Ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο κ. Σημίτης ισχυριζόταν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχυρίζεται σήμερα. Τότε η υποτίμηση της δραχμής δεν ήταν πηγή κάποιου «προσωρινού οφέλους», όπως λέει σήμερα, αλλά πηγή αναπτυξιακής δυναμικής για την ελληνική οικονομία. Η λιτότητα δεν ήταν επακόλουθο της υποτίμησης, αλλά αναγκαστικό συμπλήρωμά της για να μην εξανεμιστεί η υποτιθέμενη αναπτυξιακή δυναμική της. Πότε έλεγε την αλήθεια ο κ. Σημίτης; Τότε ή τώρα; Ούτε τότε ούτε τώρα. Αυτή είναι η αλήθεια.
Το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθαυτή η υποτίμηση του νομίσματος, αλλά οι σκοπιμότητες και οι συνθήκες που την επιβάλλουν, όπως και οι πολιτικές που τη συνοδεύουν. Ακόμη κι αν αναγκαστεί η οικονομία να υποστεί μια σημαντική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, αυτό δεν θα σημάνει την καταστροφή της. Αρκεί να σκεφτεί κανείς το εξής: Πότε τα πράγματα είναι καλύτερα; Με μια υποτίμηση, που όμως συνοδεύεται από μια πολιτική στήριξης του λαϊκού εισοδήματος, του μισθού και της σύνταξης, με εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, με προστασία της μικρής και μεσαίας επιχείρησης από τις μονοπωλιακές καταστάσεις της αγοράς, τις φορολογικές επελάσεις και τη ληστρική πρακτική των τραπεζών; Ή με τη σημερινή πολιτική, η οποία, προκειμένου να μην υποτιμηθεί το νόμισμα, υποτιμά την κοινωνία, την εργασία και την οικονομία ως σύνολο;
Αυτοί που κάποτε σκοπίμως ξεφτίλιζαν τη δραχμή
Μια αναγκαστική υποτίμηση δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό να συνοδευτεί από λιτότητα, εξαθλίωση και ύφεση. Ακόμη και ο κ. Σημίτης παραδεχόταν ότι μια πολιτική στήριξης του εισοδήματος θα εξανέμιζε τις επιδράσεις της υποτίμησης. Γι’ αυτόν ήταν κακό αυτό επειδή στόχευε με την υποτίμηση να ενισχύσει τα κέρδη. Όμως μια πολιτική ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος και παραγωγικής ανασυγκρότησης μπορεί όντως να εξανεμίσει ή έστω να εξισορροπήσει τις όποιες αρνητικές συνέπειες μιας υποτίμησης.
Γι’ αυτό και η τελευταία έκθεση της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη που δημοσιοποιήθηκε στις 14.9 έγραφε τα εξής χαρακτηριστικά για την εφαρμογή του μνημονίου στην Ελλάδα: «Όχι μόνο μια καθορισμένη διαδικασία υποτίμησης μισθών και τιμών είναι πολύ περισσότερο επώδυνη από μια νομισματική υποτίμηση, αλλά ένα πρόσθετο πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι, ενώ οι τιμές και τα τρέχοντα εισοδήματα πέφτουν κατ’ αυτή τη διαδικασία, η αξία του χρέους... παραμένει αμετάβλητη, έτσι ώστε η πραγματική επιβάρυνση του χρέους να αυξάνεται».
Ούτε που διανοείται η έκθεση να συγκρίνει την πολιτική δημοσιονομικής ασφυξίας και υποτίμησης της οικονομίας που εφαρμόζεται με τη νομισματική υποτίμηση και τις αρνητικές επιπτώσεις της.
Όλοι αυτοί που σήμερα εξισώνουν την υποτίμηση με την αυτοκαταστροφή της ελληνικής οικονομίας, είναι οι ίδιοι που σε κυβερνητικές θέσεις την εποχή της δραχμής δόξαζαν την πολιτική υποτιμήσεων και διολίσθησης ως σωτήρια για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Αρκεί να συνδυάζεται με πολιτικές αίματος σε βάρος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και της χώρας. Γι’ αυτό ξεφτίλισαν σκόπιμα τη δραχμή.
Μέσα στα τελευταία 20 χρόνια της δραχμής (1981-2001) – με τις τρεις εφάπαξ υποτιμήσεις και τις συνεχείς διολισθήσεις – η δραχμή έγινε φθηνότερη κατά 90%, ώσπου να φτάσει στην ισοτιμία με την οποία αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Όλα αυτά για να ξεκληριστεί το λαϊκό εισόδημα και να ενισχυθούν τα κέρδη των τραπεζών και των ιδιωτικών μονοπωλίων. Τα ίδια ακριβώς κέρδη που υπερασπίζονται και σήμερα με το να εμφανίζουν την έξοδο από το ευρώ ως συνώνυμο της καταστροφής.
Με το ευρώ είναι αδύνατον να δημιουργηθούν πλεονάσματα (εισοδήματα και αποταμιεύσεις) ικανά να χρηματοδοτήσουν μια γρήγορη παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας της χώρας. Τη μόνη ικανή να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του νομίσματος, αλλά και της οικονομίας συνολικά. Κι αυτό γιατί το ευρώ, επειδή δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και πρέπει να κρατά τη συναλλαγματική του αξία σε υψηλά επίπεδα για να διευκολύνει τη χρηματοδότηση των μεγάλων τραπεζών προσελκύοντας το ενδιαφέρον των διεθνών κερδοσκόπων, προϋποθέτει συνεχή λιτότητα και διαρκή υποτίμηση της οικονομίας.
Από τη στιγμή που δεν μπορεί να προσαρμοστεί η αξία του νομίσματος στην οικονομία, τότε προσαρμόζεται διά της βίας η ίδια η οικονομία στην αξία του νομίσματος. Αυτό συμβαίνει σε ολόκληρη την περίοδο του ευρώ. Με κερδισμένους μόνο τους διεθνείς επενδυτές, τις διεθνείς τράπεζες και τις πολυεθνικές με τα κυκλώματά τους σε κάθε χώρα.
Όσο θα υφίσταται αυτό το καθεστώς του κοινού νομίσματος, η χώρα είναι υποχρεωμένη αφενός να υποτιμά διαρκώς την εργασία και την οικονομία της και αφετέρου να καλύπτει τα όλο και μεγαλύτερα παραγωγικά της ελλείμματα με ιδιωτικό και δημόσιο δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις αγορές κεφαλαίου. Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αναπαραγωγή και διαιώνιση της σημερινής χρεοκοπίας. Για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο χρειαζόμαστε οπωσδήποτε εθνικό νόμισμα. Όχι για να πλημμυρίσουμε την οικονομία με χρήμα, αλλά για να χρηματοδοτήσουμε ορθολογικά τις ανάγκες της. Για να μας επιτραπεί να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα στην ανάταξη και την παραγωγική ανασυγκρότησή της. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο, αυτόν που εξηγούσε ένας από τους ιστορικούς διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος, ο Ξενοφών Ζολώτας:
«Πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν – και αυτό είναι γενικά, πλέον, παραδεκτό – ότι σε περίπτωσι υφέσεως δεν πρέπει ν’ αφήνουμε τους πραγματικούς μισθούς να πέφτουν. Η διατήρησι της αγοραστικής δυνάμεως των μισθών και ημερομισθίων είναι απαραίτητη, πρώτον για τη διατήρησι του επιπέδου ζωής των μισθωτών και δεύτερον γιατί, αν δεν αναπροσαρμόσουμε τα χρηματικά εισοδήματα των μισθωτών, ώστε να διατηρηθή η αγοραστική τους δύναμι, είναι δυνατό να διαιωνίσουμε την οικονομική ύφεσι...
Εξ άλλου, η ζήτησι των οικονομικά ασθενέστερων ατόμων – όπως των μισθωτών – στρέφεται, κατά βάσι, προς εγχώρια προϊόντα, ώστε από το ένα μέρος να προκύπτη αμεσότερη τόνωσι της εγχώριας παραγωγής και από το άλλο να μετριάζωνται, τουλάχιστο σε πρώτη φάσι, οι δυσμενείς επιπτώσεις στο ισοζύγιο πληρωμών. Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι, επί πλέον, κατά την αναπροσαρμογή των μισθών και των ημερομισθίων θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν και η αύξησι της παραγωγικότητος της εργασίας, που εξασφαλίζει τη συμμετοχή των μισθωτών στην αύξησι του εθνικού προϊόντος, χωρίς να δημιουργούνται κίνδυνοι πληθωρισμού».
Αυτά τα έλεγε το 1975 και διατηρούν στο ακέραιο την αξία τους σήμερα. Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή διέξοδος από την ύφεση, κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς και οποιεσδήποτε συνθήκες, αν δεν υπάρξει μια γενναία αύξηση των λαϊκών εισοδημάτων μέσα από μια αναδιανομή πλούτου. Μόνο έτσι η οικονομία μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια της. Υπό την προϋπόθεση ότι θα την απαλλάξουμε από τον βρόχο του δημόσιου χρέους, ενώ τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από το άγος του ιδιωτικού χρέους.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 28-10-10


αυξημένες απαιτήσεις στους αγώνες για την ανατροπή του κοινωνικού μεσαίωνα κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ και ΔΝΤ.



