Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
ανακοινωση
Η εκτεταμένη εκλογική καταδίκη του ΠΑΣΟΚ, με αποκορύφωμα την 14 ποσοστιαίες μονάδες πτώση του συνδυασμού Σγουρού στην περιφέρεια Αττικής σε σχέση με το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του 2009, εκφράζουν την ξεκάθαρη καταδίκη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού απέναντι στην κυβέρνηση του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Στο δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός, η απάντηση ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ανυπακοής. Ό,τι και εάν λέει ο πρωθυπουργός, το μήνυμα των εκλογών είναι καταδίκη της κυβέρνησής του και του Μνημονίου, άρνηση των περιβόητων «μεταρρυθμίσεων», απαίτηση για ρήξη.
Τη φθορά και την αποδοκιμασία του ΠΑΣΟΚ δεν την εισπράττει η ΝΔ. Το ισχνό αποτέλεσμα Κικίλια αλλά και η αποδοκιμασία του «Ομέρ-πριόνι» Κακλαμάνη, δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι πίσω από την «αντιμνημονιακή» ρητορική της ΝΔ κρύβεται η ίδια αντιδραστική πολιτική. Σημαντικό είναι επίσης ότι ο ακροδεξιό δεκανίκι του Μνημονίου και του ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, δεν βγαίνει ωφελημένο από τη φθορά του ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη αποχή είναι σύμπτωμα βαθιάς κρίσης του πολιτικού συστήματος, αποδοκιμασίας της κοινωνίας απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική αλλά και απογοήτευσης εξαιτίας της αδυναμίας της Αριστεράς να συγκροτήσει εναλλακτική αντικαπιταλιστική λύση.
Ελπιδοφόρο γεγονός είναι η συνολική άνοδος των ποσοστών της Αριστεράς και κυρίως η σημαντική ενίσχυση των ποσοστών της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς κατέγραψαν σημαντικά ποσοστά στις 11 περιφέρειες που κατέβηκαν, ενώ ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα κατέγραψαν και δεκάδες ριζοσπαστικά αριστερά δημοτικά σχήματα σε όλη την Ελλάδα, κάτι που αποτυπώνεται και στη διαφαινόμενη εκλογή αρκετών περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων.
Όσο και εάν προσπάθησαν να το αποσιωπήσουν συστηματικά σε όλη την προεκλογική περίοδο, σήμερα υπάρχει ένα υπαρκτό αριστερό αντικαπιταλιστικό πολιτικό ρεύμα σε όλη την Ελλάδα, ένας υπαρκτός και υπολογίσιμος πόλος στην κοινωνία και την Αριστερά. Οι απόψεις που επιμένουν στην αντικαπιταλιστική ανατροπή του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, που διαλέγουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, που επιδιώκουν σε αυτήν την βάση την κοινή δράση της αριστεράς, που αρνούνται τις λογικές της συναλλαγής κερδίζουν έδαφος μέσα στην κοινωνία. Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν θα είναι ίδια για το κίνημα και την Αριστερά. Ανεβάζει τον πήχη για την συνέχιση και κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή του Μνημονίου και συνολικά του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, της ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενισχυμένες από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη.
Το Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 7/11/2010
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
ΚΟΝΤΙ-Βόλος
4η συνάντηση του Σωματείου Εργαζομένων ΚΟΝΤΙ -Επιτροπή Αγώνα, την Πέμπτη στις 4/11, στις 6.30μμ στο “Χώρο Κινημάτων”, Ιωλκού 33, Βόλος
ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Η σημερινή εργατική συγκέντρωση στο Βόλο, με επίκεντρο τις διαθεσιμότητες στην εταιρεία ΚΟΝΤΙ που εδρεύει στη Β’ ΒΙΠΕ Βελεστίνου (Βόλος), θυγατρική της πολυεθνικής ArcelorMittal και τις απειλές της εργοδοσίας για μαζικές απολύσεις ή λουκέτο, καταγγέλλει και απορρίπτει τα εκβιαστικά διλήμματα που αφορούν ολόκληρη την εργατική τάξη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.
Απορρίπτουμε τους εκβιασμούς για διαθεσιμότητες, ελαστικοποίηση της δουλειάς, , τη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τη μείωση μισθών και συντάξεων, τη κατάργηση της δημόσιας δωρεάν υγείας και παιδείας.
Απορρίπτουμε την μαζική ανεργία, τα λουκέτα και τα μνημόνια, αναδιαρθρώσεις χρεών, κρατικές πτωχεύσεις. Όλα τα μέτρα αλλά κι αυτά που ακολουθούν, πτωχεύουν τη ζωή της εργατικής τάξης.
Τα χρέη τους ΔΕΝ είναι δικά μας. Κι όμως καλούμαστε να πληρώσουμε τοκογλύφους, τραπεζίτες, βιομήχανους, εφοπλιστές, το μαύρο πολιτικό χρήμα.
Η σημερινή εργατική συγκέντρωση σπάει την αδράνεια, την αναμονή, την ηττοπάθεια. Η 2 Νοέμβρη είναι η αρχή της δράσης της εργατικής τάξης στη Μαγνησία της ανεργίας, της φτώχιας και της απόγνωσης.
Δεν υπάρχουν σωτήρες: H μόνη απάντηση βρίσκεται σήμερα εδώ, στο δρόμο για τη δικιά μας ανεξάρτητη ταξική απάντηση στη κρίση. Αγωνιζόμαστε για τη δουλειά μας και τη ζωή μας.
Καλούμε όλη την εργατική τάξη να μπει τώρα στο δρόμο του αγώνα. Αύριο ίσως να είναι πολύ αργά.
- Καμία απόλυση – Απαγόρευση των απολύσεων
- Καμία διαθεσιμότητα – Καμία ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων – Όχι στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων – Καμία μείωση μισθών και συντάξεων
- Κανένα λουκέτο σε κανένα εργοστάσιο
- Άμεση επαναλειτουργία του εργοστασίου της ΚΟΝΤΙ
- Δεν χρωστάμε σε κανέναν, μας χρωστάνε.
Βόλος (Ελλάδα), 2 Νοεμβρίου 2010
Καρδίτσα
4/11/10 ΣΤΟ KAFE ΕΝΤΕΚΑ
ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡEΜΒΑΣΗΣ-Ανταρσία για την Ανατροπή
ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ-Καλλικράτης
ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΝΕΚΡΟ ΣΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.
Το δυστύχημα έγινε όταν έσπασε συρματόσχοινο, με αποτέλεσμα να πέσει κάδος που περιείχε τηγμένο μέταλλο. Ο άτυχος άνδρας έδωσε μάχη επί 19 ημέρες για να κρατηθεί στη ζωή.
Το υπουργείο Εργασίας εξέφρασε τα συλληπητήριά του στους οικείους του, ενώ ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στον 35χρονο Ιμανούμ Πάρη, που νοσηλεύεται με εγκαύματα στα χέρια και τα πόδια.Όπως ανακοίνωσε, στη Χαλυβουργία έγιναν από την Επιθεώρηση Εργασίας 26 έλεγχοι και επιβλήθηκαν οκτώ πρόστιμα ύψους 29.500 ευρώ.
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
Ψηφοδέλτιο στη Θεσσαλία
Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010
η κεντρικη της Λάρισας
κεντρική εκδήλωση στην Λάρισα
Στην Λάρισα πραγματοποιήθηκε η κεντρική εκδήλωση Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο της
Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή
ομιλητές ήταν περισσότερα εδώ
κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης
Σήμερα
Στην Λάρισα θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση την Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.
ομιλητές θα είναι.
1,Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Φάνης Γενηκομσίου
2. Ο υπ. αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Ταλαχούπης Νίκος
Υποτίμηση της νοημοσύνης μας
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
«Η επιστροφή στη δραχμή θα φέρει φτώχεια», φέρεται να είπε ο διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων (CEDIMES) για τη Γαλλία Αλέν Μπιενεμέ, μιλώντας στις 18.10 σε εκδήλωση που οργάνωσε το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ και το Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, με τη συνεργασία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας. «Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και η επιστροφή της στη δραχμή θα έφερνε φτώχεια, δεν θα είχε καμία προοπτική για το μέλλον και ταυτόχρονα θα απαιτούσε τις θυσίες που έτσι κι αλλιώς πραγματοποιεί σήμερα ο ελληνικός λαός», ανέφερε ο Γάλλος οικονομολόγος.
Η δήλωση αυτή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Γι’ αυτό ψάξαμε να βρούμε σε ποια οικονομικά επιχειρήματα στηρίζεται. Το μόνο που βρήκαμε είναι γενικές αναφορές στο ότι, αν διαλυόταν η Ευρωζώνη, πολλές χώρες θα καλούνταν να εξοφλήσουν στο εθνικό τους νόμισμα δάνεια που έλαβαν σε ευρώ. Με άλλα λόγια, εκτός από τον φόβο του Μπιενεμέ μήπως και διαλυθεί η Ευρωζώνη και οι υπερχρεωμένες χώρες σταματήσουν να είναι τα θύματα των γαλλικών και άλλων τραπεζών, δεν βρήκαμε κανένα συγκεκριμένο οικονομικό επιχείρημα.
Όσο για το επιχείρημα ότι με τη διάλυση της Ευρωζώνης θα αυξανόταν το χρέος των χωρών που έχουν δανειστεί σε ευρώ, είναι τουλάχιστον αφελές. Διότι η διάλυση της Ευρωζώνης θα έφερνε την κατάργηση του ευρώ και επομένως τη μετατροπή των χρεών τους σε εθνικό νόμισμα. Αφήστε που θα συνοδευόταν με τη χρεοκοπία αρκετών τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων, η οποία, αν δεν φορτωθεί στα κράτη, θα σημάνει διαγραφή χρεών, ιδιωτικών και δημόσιων.
Επιπλέον η διάλυση του ευρώ θα έφερνε την αναβίωση της εγχώριας πιστωτικής αγοράς σε εθνικό νόμισμα που θα επέτρεπε τον δανεισμό με πολύ πιο ήπιους και διαχειρίσιμους όρους. Κανένα κράτος δεν χρεοκοπεί όταν δανείζεται από την εγχώρια αγορά με το δικό του νόμισμα. Η χρεοκοπία συνδέεται πάντα με χρέη από τις διεθνείς αγορές.
Σημίτης κατά Σημίτη
Ωστόσο το επιχείρημα ότι η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα σημάνει την καταστροφή για τη χώρα, είναι άκρως διαδεδομένο. Βεβαίως, το επιχείρημα αυτό δεν παίρνει καθόλου υπόψη του ένα πολύ απλό γεγονός. Την καταστροφή που σηματοδοτεί ήδη το ευρώ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Ξεχνά δηλαδή ότι τη μαζική φτώχεια, τη ραγδαία υποτίμηση, το πλήρες αδιέξοδο, τη χρεοκοπία, την ολοκληρωτική συντριβή της οικονομίας, δεν θα τη βιώσουμε άμα βγούμε από το ευρώ, αλλά τη βιώνουμε ήδη με το ευρώ.
Το ευρώ είναι που λειτούργησε καταλυτικά για τη σημερινή κατάσταση και το ευρώ είναι που δεν μας δίνει κανένα περιθώριο επιβίωσης ή ανάταξης της οικονομίας προς όφελος του λαού και της χώρας. Όσοι δεν έχουν καμιά απάντηση σ’ αυτό που ήδη συμβαίνει – εκτός φυσικά της πεπατημένης που αναπαράγει τη χρεοκοπία της χώρας – προσπαθούν εναγωνίως να σπείρουν τον φόβο για το τι τυχόν θα πάθουμε άμα απαλλαγούμε από το ευρώ.
Ένας από αυτούς είναι και ο κ. Σημίτης, ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε γράψει:
«Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα συνοδεύεται από την καθιέρωση της δραχμής ως νέου νομίσματος και την ταυτόχρονη αρχική επίσημη υποτίμησή της κατά 30% περίπου έναντι του ευρώ. Η πραγματική υποτίμηση πιθανόν να είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού η αγορά θα πιέσει την αξία της δραχμής σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Η αποχώρηση από την ΟΝΕ θα προκαλούσε καταστροφικούς κραδασμούς: μαζική έξοδο κεφαλαίων, απόσυρση των καταθέσεων από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας. Η οικονομία θα βρισκόταν πολύ γρήγορα σε πορεία συνεχώς επιτεινόμενης ύφεσης. Η κοινωνία θα διολίσθαινε σε χωρίς τέλος εξαθλίωση. Η αύξηση του χρέους κατά το ύψος της υποτίμησης θα επέβαλλε μακροχρόνια λιτότητα. Πιθανότατα έπειτα από ένα σύντομο διάστημα θα παρουσιαζόταν έντονος πληθωρισμός, ο οποίος θα εξάλειφε τα όποια προσωρινά οφέλη της υποτίμησης, επιβάλλοντας συνεχείς νέες υποτιμήσεις» («Πρώτο Θέμα», 16.05.2010).
Από πού προκύπτει αυτή η κατά 30% υποτίμηση; Ο κ. Σημίτης δεν μας εξηγεί. Θα μου πείτε, είναι υποχρεωμένος; Όχι, δεν είναι. Ούτε κι εμείς να πιστέψουμε τις αυθαίρετες εκτιμήσεις του.
Βέβαια αυτό το περί μαζικής εξόδου κεφαλαίων, απόσυρσης καταθέσεων, «με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας», μάλλον σαν αστείο πρέπει να το εκλάβουμε. Μιας και η ελληνική οικονομία βιώνει αυτή την κατάσταση ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ. Την περίοδο αυτή πάνω από 252 δισ. ευρώ κεφάλαια μετανάστευσαν από την Ελλάδα είτε με τη μορφή τόκων, μερισμάτων και κερδών, είτε για να κερδοσκοπήσουν με μετοχές, παράγωγα, ομόλογα κ.ο.κ. στο εξωτερικό.
Ακόμη και τον Ιανουάριο - Αύγουστο του τρέχοντος έτους είχαμε πάνω από 40,6 δισ. ευρώ εκροή κεφαλαίου από την Ελλάδα, όταν ο δανεισμός του Ελληνικού Δημοσίου κατά την ίδια περίοδο μέσω του μηχανισμού της τρόικας – για τον οποίο μας επιβλήθηκε το καθεστώς του μνημονίου – ανήλθε στα 18,5 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 8,7 δισ. ευρώ έφυγαν με τη μορφή αμοιβών, κερδών και τόκων στο εξωτερικό, τα 26,5 δισ. ευρώ προήλθαν από την εξαργύρωση ομολόγων και εντόκων γραμματίων από μη κατοίκους της Ελλάδας, καθώς και μετοχών από ελληνικές επιχειρήσεις. Ενώ 1,2 δισ. ευρώ έφυγαν από την Ελλάδα για να τοποθετηθούν σε μετοχές του εξωτερικού. Την ίδια περίοδο είχαμε 4,2 δισ. ευρώ επιπλέον τοποθετήσεις από εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα και θεσμικούς επενδυτές της χώρας σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό! Κι όλα αυτά σε περίοδο χρεοκοπίας και αδρών επιδοτήσεων στις τράπεζες.
Η «τρύπα» που δημιούργησε αυτή η εκροή, χάρις στην ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου της ΟΝΕ, όπως και οι αρνητικές αποταμιεύσεις που χαρακτήρισαν σχεδόν ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ, λόγω κυρίως της διαρκούς λιτότητας, οδήγησαν σε μια τρομακτική κρίση χρηματοδότησης την ελληνική οικονομία. Η κρίση αυτή επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστεί με δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη προσφυγή στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Έτσι οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία. Κι ενώ οι κυβερνώντες επιμένουν στην ίδια αδιέξοδη λογική, έρχονται και λένε πως, αν αυτή ανατραπεί, θα συμβεί αυτό ακριβώς που συμβαίνει ήδη. Πλήρης παραλογισμός.
Πότε είχε δίκιο;
Ας επανέλθουμε όμως στους ισχυρισμούς του κ. Σημίτη περί καταστροφικής υποτίμησης. Πότε ακριβώς η πολιτική υποτίμησης και διολίσθησης της δραχμής έγινε καταστροφική; Ρωτάμε διότι ο ίδιος ευθύνεται για τις δυο από τις τρεις επίσημες υποτιμήσεις της δραχμής που έγιναν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Να τι έλεγε το 1985 για το τι σημαίνει υποτίμηση:
«Σημαίνει ότι οι εξαγωγές μας, αν οι τιμές τους σε δραχμές είναι αμετάβλητες, θα κοστίζουν φθηνότερα. Αν πάλι οι τιμές των εξαγωγών μας σε δραχμές αυξηθούν κάπως, θα προκύψει ένα δυνατό κέρδος για εξαγωγές με επίσης ευεργετικά αποτελέσματα. Αντίστοιχα θα αυξηθεί το κόστος σε δραχμές των εισαγωγών με συνέπεια τα εγχώρια προϊόντα να γίνουν πιο ανταγωνιστικά και να υποκαταστήσουν πολλά ξένα στην αγορά. Θα πουλάμε επομένως περισσότερα στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό. Η κυβέρνηση δεν καινοτομεί με την υποτίμηση της δραχμής. Όλες οι χώρες με έναν σημαντικό ιδιωτικό τομέα στην οικονομία τους καταφεύγουν στην υποτίμηση όταν έχουν υποστεί σημαντική απώλεια στην ανταγωνιστικότητά τους... Η καινοτομία της πολιτικής μας εντοπίζεται στη ρύθμιση για τα εισοδήματα που θα αναλύσω.
Θα με ρωτήσετε γιατί περιμένουμε να διατηρηθεί το όφελος που θα προκύψει από την υποτίμηση, όταν προ τριετίας εξανεμίστηκε σε σύντομο διάστημα. Θα απαντήσω. Από τη διεθνή εμπειρία είναι γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διατηρείται και εκείνες κάτω από τις οποίες εξανεμίζεται. Εξανεμίζεται όταν οι αυξήσεις τιμών που προκύπτουν από την υποτίμηση περάσουν στα εισοδήματα και αλυσιδωτά από τα εισοδήματα στις τιμές και τανάπαλιν, μέσα σε έναν φαύλο πληθωριστικό κύκλο. Τα μέτρα τα οποία θα διαφυλάξουν την ανταγωνιστικότητα αφορούν την τροποποίηση της ΑΤΑ και τον έλεγχο των υπόλοιπων εισοδημάτων» (Βουλή, 12.10.1985).
Ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο κ. Σημίτης ισχυριζόταν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχυρίζεται σήμερα. Τότε η υποτίμηση της δραχμής δεν ήταν πηγή κάποιου «προσωρινού οφέλους», όπως λέει σήμερα, αλλά πηγή αναπτυξιακής δυναμικής για την ελληνική οικονομία. Η λιτότητα δεν ήταν επακόλουθο της υποτίμησης, αλλά αναγκαστικό συμπλήρωμά της για να μην εξανεμιστεί η υποτιθέμενη αναπτυξιακή δυναμική της. Πότε έλεγε την αλήθεια ο κ. Σημίτης; Τότε ή τώρα; Ούτε τότε ούτε τώρα. Αυτή είναι η αλήθεια.
Το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθαυτή η υποτίμηση του νομίσματος, αλλά οι σκοπιμότητες και οι συνθήκες που την επιβάλλουν, όπως και οι πολιτικές που τη συνοδεύουν. Ακόμη κι αν αναγκαστεί η οικονομία να υποστεί μια σημαντική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, αυτό δεν θα σημάνει την καταστροφή της. Αρκεί να σκεφτεί κανείς το εξής: Πότε τα πράγματα είναι καλύτερα; Με μια υποτίμηση, που όμως συνοδεύεται από μια πολιτική στήριξης του λαϊκού εισοδήματος, του μισθού και της σύνταξης, με εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, με προστασία της μικρής και μεσαίας επιχείρησης από τις μονοπωλιακές καταστάσεις της αγοράς, τις φορολογικές επελάσεις και τη ληστρική πρακτική των τραπεζών; Ή με τη σημερινή πολιτική, η οποία, προκειμένου να μην υποτιμηθεί το νόμισμα, υποτιμά την κοινωνία, την εργασία και την οικονομία ως σύνολο;
Αυτοί που κάποτε σκοπίμως ξεφτίλιζαν τη δραχμή
Μια αναγκαστική υποτίμηση δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό να συνοδευτεί από λιτότητα, εξαθλίωση και ύφεση. Ακόμη και ο κ. Σημίτης παραδεχόταν ότι μια πολιτική στήριξης του εισοδήματος θα εξανέμιζε τις επιδράσεις της υποτίμησης. Γι’ αυτόν ήταν κακό αυτό επειδή στόχευε με την υποτίμηση να ενισχύσει τα κέρδη. Όμως μια πολιτική ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος και παραγωγικής ανασυγκρότησης μπορεί όντως να εξανεμίσει ή έστω να εξισορροπήσει τις όποιες αρνητικές συνέπειες μιας υποτίμησης.
Γι’ αυτό και η τελευταία έκθεση της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη που δημοσιοποιήθηκε στις 14.9 έγραφε τα εξής χαρακτηριστικά για την εφαρμογή του μνημονίου στην Ελλάδα: «Όχι μόνο μια καθορισμένη διαδικασία υποτίμησης μισθών και τιμών είναι πολύ περισσότερο επώδυνη από μια νομισματική υποτίμηση, αλλά ένα πρόσθετο πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι, ενώ οι τιμές και τα τρέχοντα εισοδήματα πέφτουν κατ’ αυτή τη διαδικασία, η αξία του χρέους... παραμένει αμετάβλητη, έτσι ώστε η πραγματική επιβάρυνση του χρέους να αυξάνεται».
Ούτε που διανοείται η έκθεση να συγκρίνει την πολιτική δημοσιονομικής ασφυξίας και υποτίμησης της οικονομίας που εφαρμόζεται με τη νομισματική υποτίμηση και τις αρνητικές επιπτώσεις της.
Όλοι αυτοί που σήμερα εξισώνουν την υποτίμηση με την αυτοκαταστροφή της ελληνικής οικονομίας, είναι οι ίδιοι που σε κυβερνητικές θέσεις την εποχή της δραχμής δόξαζαν την πολιτική υποτιμήσεων και διολίσθησης ως σωτήρια για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Αρκεί να συνδυάζεται με πολιτικές αίματος σε βάρος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και της χώρας. Γι’ αυτό ξεφτίλισαν σκόπιμα τη δραχμή.
Μέσα στα τελευταία 20 χρόνια της δραχμής (1981-2001) – με τις τρεις εφάπαξ υποτιμήσεις και τις συνεχείς διολισθήσεις – η δραχμή έγινε φθηνότερη κατά 90%, ώσπου να φτάσει στην ισοτιμία με την οποία αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Όλα αυτά για να ξεκληριστεί το λαϊκό εισόδημα και να ενισχυθούν τα κέρδη των τραπεζών και των ιδιωτικών μονοπωλίων. Τα ίδια ακριβώς κέρδη που υπερασπίζονται και σήμερα με το να εμφανίζουν την έξοδο από το ευρώ ως συνώνυμο της καταστροφής.
Με το ευρώ είναι αδύνατον να δημιουργηθούν πλεονάσματα (εισοδήματα και αποταμιεύσεις) ικανά να χρηματοδοτήσουν μια γρήγορη παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας της χώρας. Τη μόνη ικανή να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του νομίσματος, αλλά και της οικονομίας συνολικά. Κι αυτό γιατί το ευρώ, επειδή δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και πρέπει να κρατά τη συναλλαγματική του αξία σε υψηλά επίπεδα για να διευκολύνει τη χρηματοδότηση των μεγάλων τραπεζών προσελκύοντας το ενδιαφέρον των διεθνών κερδοσκόπων, προϋποθέτει συνεχή λιτότητα και διαρκή υποτίμηση της οικονομίας.
Από τη στιγμή που δεν μπορεί να προσαρμοστεί η αξία του νομίσματος στην οικονομία, τότε προσαρμόζεται διά της βίας η ίδια η οικονομία στην αξία του νομίσματος. Αυτό συμβαίνει σε ολόκληρη την περίοδο του ευρώ. Με κερδισμένους μόνο τους διεθνείς επενδυτές, τις διεθνείς τράπεζες και τις πολυεθνικές με τα κυκλώματά τους σε κάθε χώρα.
Όσο θα υφίσταται αυτό το καθεστώς του κοινού νομίσματος, η χώρα είναι υποχρεωμένη αφενός να υποτιμά διαρκώς την εργασία και την οικονομία της και αφετέρου να καλύπτει τα όλο και μεγαλύτερα παραγωγικά της ελλείμματα με ιδιωτικό και δημόσιο δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις αγορές κεφαλαίου. Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αναπαραγωγή και διαιώνιση της σημερινής χρεοκοπίας. Για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο χρειαζόμαστε οπωσδήποτε εθνικό νόμισμα. Όχι για να πλημμυρίσουμε την οικονομία με χρήμα, αλλά για να χρηματοδοτήσουμε ορθολογικά τις ανάγκες της. Για να μας επιτραπεί να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα στην ανάταξη και την παραγωγική ανασυγκρότησή της. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο, αυτόν που εξηγούσε ένας από τους ιστορικούς διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος, ο Ξενοφών Ζολώτας:
«Πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν – και αυτό είναι γενικά, πλέον, παραδεκτό – ότι σε περίπτωσι υφέσεως δεν πρέπει ν’ αφήνουμε τους πραγματικούς μισθούς να πέφτουν. Η διατήρησι της αγοραστικής δυνάμεως των μισθών και ημερομισθίων είναι απαραίτητη, πρώτον για τη διατήρησι του επιπέδου ζωής των μισθωτών και δεύτερον γιατί, αν δεν αναπροσαρμόσουμε τα χρηματικά εισοδήματα των μισθωτών, ώστε να διατηρηθή η αγοραστική τους δύναμι, είναι δυνατό να διαιωνίσουμε την οικονομική ύφεσι...
Εξ άλλου, η ζήτησι των οικονομικά ασθενέστερων ατόμων – όπως των μισθωτών – στρέφεται, κατά βάσι, προς εγχώρια προϊόντα, ώστε από το ένα μέρος να προκύπτη αμεσότερη τόνωσι της εγχώριας παραγωγής και από το άλλο να μετριάζωνται, τουλάχιστο σε πρώτη φάσι, οι δυσμενείς επιπτώσεις στο ισοζύγιο πληρωμών. Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι, επί πλέον, κατά την αναπροσαρμογή των μισθών και των ημερομισθίων θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν και η αύξησι της παραγωγικότητος της εργασίας, που εξασφαλίζει τη συμμετοχή των μισθωτών στην αύξησι του εθνικού προϊόντος, χωρίς να δημιουργούνται κίνδυνοι πληθωρισμού».
Αυτά τα έλεγε το 1975 και διατηρούν στο ακέραιο την αξία τους σήμερα. Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή διέξοδος από την ύφεση, κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς και οποιεσδήποτε συνθήκες, αν δεν υπάρξει μια γενναία αύξηση των λαϊκών εισοδημάτων μέσα από μια αναδιανομή πλούτου. Μόνο έτσι η οικονομία μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια της. Υπό την προϋπόθεση ότι θα την απαλλάξουμε από τον βρόχο του δημόσιου χρέους, ενώ τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από το άγος του ιδιωτικού χρέους.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 28-10-10
Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010
Μαύρο στους ιδιοτελείς υποψηφίους
Παρακολουθώντας καθημερινά τους διαφόρους υποψηφίους των περιφερειακών εκλογών, εξαιρουμένων εκείνων της αριστεράς, οι οποίοι όσο πιο αριστερά τοποθετούνται τόσο λιγότερο προβάλλονται (αν και εδώ πια διακρίνω ουκ ολίγες προσωπικές φιλοδοξίες), να παρελαύνουν στα διάφορα κανάλια, σε εκπομπές διά πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, πείθομαι όλο και περισσότερο για τη φύση, το χαρακτήρα του «λειτουργήματος» που καλούνται να επιτελέσουν.
Πιο συγκεκριμένα, πείθομαι ότι όλο αυτό το συνονθύλευμα των χιλιάδων υποψηφίων μάλλον σε ίδιο οικονομικό, κοινωνικό ή άλλο όφελος αποβλέπει παρά στην ανιδιοτελή εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων, τα οποία έτσι κι αλλιώς και δη στην παρούσα φάση μόνον με αγώνες και όχι με εκλογικές καμπάνιες μπορούν να εξυπηρετηθούν.
Ετσι λοιπόν όλοι τούτοι οι υποψήφιοι περιφερειακοί έστω κυβερνήτες μας μάλλον τίποτε δεν έχουν να κάνουν με εκείνους που ο Rousseau θεωρούσε ότι έπρεπε να είναι ένας αριθμός υπαλλήλων του κυρίαρχου λαού οι οποίοι ασκούν την εξουσία για λογαριασμό του ως απλοί διαχειριστές, μια εξουσία η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να περιοριστεί, να μετατραπεί ή να τους αφαιρεθεί(1).
Αντίθετα, πρόκειται μάλλον γι' αυτήν την κατηγορία ανθρώπων που ο μεγάλος αναρχικός επαναστάτης Μπακούνιν περιγράφει με τον ακόλουθο γλαφυρό και συνάμα ειρωνικό τρόπο:
«Η μυσταγωγική φράση για τη διακυβέρνηση των λαϊκών μαζών, για το καλό τους αναμφίβολα, για τη σωτηρία των ψυχών τους αν όχι και των σωμάτων τους [....] είναι : "Ολα για το λαό, τίποτα από το λαό"[...]
«[Οι κυβερνώντες] θυσιάζοντας τα συμφέροντα τους και παραμελώντας τις υποθέσεις τους, πρέπει να αφοσιωθούν στην ευτυχία του μικρού τους αδερφού του λαού. Η διακυβέρνηση δεν είναι απόλαυση, είναι ένα επώδυνο καθήκον: δεν αναζητά κανείς σ' αυτήν την ικανοποίηση της φιλοδοξίας ή της ματαιοδοξίας ή της προσωπικής του πλεονεξίας, αλλά μόνο την ευκαιρία να θυσιαστεί για την ευτυχία όλου του κόσμου. Γι' αυτό αναμφίβολα και ο αριθμός των ανταγωνιζομένων για τις ανώτερες δημόσιες θέσεις είναι τόσο μικρός, και γι' αυτό οι βασιλιάδες κι οι υπουργοί , καθώς και οι ανώτεροι και κατώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, δέχονται την εξουσία με βαριά καρδιά»(2).
Αλλωστε δεν είναι μόνον ο αναρχικός Μπακούνιν που έχει αυτήν την άποψη περί εξουσίας αλλά ακόμη στοχαστές όπως ο Αριστοτέλης, ο Montesquieu, ο Rousseau.
Θυμίζω ότι ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά», θεωρώντας ως δεδομένο ότι οι κατέχοντες τα μεγάλα αξιώματα διαφθείρονται, προτείνει «ουδείς των πολιτών να ανέρχεται εις περιωπήν πολύ υπερέχουσα παρά την συμμετρίαν, αλλά τουναντίον να προσπαθούν όπως τα διδόμενα αξιώματα είναι μικρά κατά την δικαιοδοσίαν και μεγάλα κατά την διάρκειαν, ή μεγάλα κατά την δικαιοδοσίαν και μικρά κατά την διάρκειαν»(3). Ο Montesquieu από τη μεριά του υποστηρίζει ότι «αποτελεί αιώνια εμπειρία ότι ο κάθε άνθρωπος που κατέχει κάποια εξουσία έχει την τάση να την καταχραστεί»(4).
Τέλος ο Rousseau υποστήριζε ότι η όποια κυβέρνηση, εκτός από εκείνη στην οποία υπάρχει ταύτιση κυρίαρχου λαού και κυβέρνησης, έχει από τη φύση της ως επί μέρους και όχι γενικό σώμα την τάση να σφετεριστεί την εξουσία, ν' αποσπαστεί από τη γενική βούληση(5) και στην κάθε περίπτωση «όταν ο λαός έχει αρχηγούς που κυβερνούν αντί γι' αυτόν οι αρχηγοί τούτοι, όποιο όνομα και να 'χουν είναι πάντα αριστοκρατία.»(6)
Αν έτσι έχουν τα πράγματα ας βρει ο καθένας τον καλύτερο τρόπο να μαυρίσει πρώτα απ' όλα τους υπεύθυνους για το ξεπούλημα του λαού μας και για τα σκληρά μέτρα εναντίον του, και στη συνέχεια όλους τους επίδοξους σφετεριστές του.
(1) Ζαν Ζακ Ρουσό, «Το κοινωνικό συμβόλαιο» Εκδόσεις Δαρέμα, 1957 , σελίδα 106
(2) Μπακούνιν «Θεός και κράτος», Εκδόσεις Κατσάνος Θεσσαλονίκη , σελίδα 105
(3) Αριστοτέλης Πολιτικά V, vii & 7-&8 Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος σελίδα 539
(4) Μοντεσκιέ, «Το πνεύμα των νόμων», στο «Μοντεσκιέ επιλογή από το έργο του», Σύγχρονη Εποχή 1993, σελίδα 331
(5) Ζαν Ζακ Ρουσό, «Το κοινωνικό συμβόλαιο», ό.π. σελίδες 136 και επόμενες
(6) Στο ίδιο, σελίδα 137, υποσημείωση 1
Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010
ενδεχόµενο αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση??
Δρόμοι
του Ρούσσου Βρανά
... αντήχησαν σαν παραφωνία, την ώρα που η ιρλανδική κυβέρνηση παλεύει να καταστρώσει ένα σχέδιο που θα φέρει το διογκούµενο έλλειµµα της χώρας κάτω του 3% του ΑΕΠ µέχρι το 2014. Αψηφώντας όµως τα κελεύσµατα των Βρυξελλών, ο Μάικ Σόντεν, ανώτατο στέλεχος της ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, µοιάζει µε πρόβατο που έχει ξεφύγει από το µαντρί.
Η Ιρλανδία...
... θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόµενο να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν αυτή µας εµποδίσει να λάβουµε τις δικές αποφάσεις για τη διαχείριση της οικονοµίας µας, είπε το µέλος της επιτροπής της ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, που έχει διατελέσει διευθυντικό στέλεχός της. Και αµφισβήτησε έτσι την «ορθοδοξία» που πρεσβεύει πως οι περιφερειακές χώρες είναι αδύνατον να επιβιώσουν χωρίς την Ευρωπαϊκή Ενωση. «Ας αναρωτηθούµε για λίγο γιατί τα χέρια µας είναι δεµένα τώρα που είµαστε µέλη της Ενωσης», γράφει ο Μάικ Σόντεν στο βιβλίο του «Ανοιχτή διαφωνία», που αναφέρεται στην οικονοµική κρίση. «Αν η Ευρωπαϊκή Ενωση δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες µας τώρα που αναζητούµε µια λύση, µήπως θα έπρεπε να την αναζητήσουµε αλλού;». Και προχωρώντας τα επιχειρήµατά του ακόµη παραπέρα, καταλήγει: «Η συµµετοχή µας στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να είναι ισορροπηµένη από κάθε άποψη, ιδιαίτερα σε σχέση µε τον πολιτισµό µας, µε την κυριαρχία µας και µε το τίµηµα που πληρώνουµε. Μήπως έχουµε ασύνετα παραδώσει όλες αυτές τις αξίες της κοινωνίας µας ως τίµηµα για τη συµµετοχή µας στην Ευρωπαϊκή Ενωση;».
Ο Μάικ Σόντεν...
... που είναι τραπεζίτης καριέρας, δεν αποκλείει κανένα ενδεχόµενο. Και λέει πως ίσως είναι προτιµότερο οι Ιρλανδοί να πάψουν πια να κοιτούν προς Ανατολάς και να κοιτάξουν προς Δυσµάς. Εστω κι αν αυτό µπορεί να σηµάνει την αποχώρηση της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ένταξή της σε µια νέα συµµαχία µε τις ΗΠΑ, ως η πεντηκοστή πρώτη πολιτεία της. «Μπορεί κάτι τέτοιο να µας φαίνεται σήµερα αδιανόητο», λέει, «όµως το ίδιο αδιανόητη φαινόταν και πριν από πενήντα χρόνια η σκέψη να συµµετάσχουµε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ή στις Ηνωµένες Πολιτείες της Ευρώπης». Βέβαια, κάτι τέτοιο θα σήµαινε απώλεια της ιρλανδικής κυριαρχίας. «Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας µας θα ήταν κάτι απαράδεκτο. Οµως αυτό ακριβώς έχουµε κάνει σήµερα, αφού δεν µπορούµε να πάρουµε αποφάσεις για την οικονοµία της χώρας µας χωρίς να αναφερθούµε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».
Ο αποστάτης...
... τραπεζίτης γνωρίζει καλά πως οι απόψεις του θα αποδοκιµαστούν ζωηρά, τόσο από τους Ευρωπαίους όσο και από την κυβέρνηση της χώρας του. Αν και η ιρλανδική «Ιντιπέντεντ» αποκαλύπτει πως είχε ενηµερώσει τον υπουργό Οικονοµίας γι’ αυτές τις απόψεις του προτού ακόµη αυτός τον διορίσει µέλος της νεοσύστατης επιτροπής της κεντρικής τράπεζας. Οµως, η κρίση των περιφερειακών ευρωπαϊκών χωρών είναι τόσο βαθιά, που οδηγεί ακόµη και στους πιο παρακινδυνευµένους αναπροσανατολισµούς.
Λάρισα,Εκδηλωση -συζήτηση
Το κεντρικό περίπτερο στην Λάρισα όπου θα βρειτε προκηρύξεις και ψηφοδέλτια της Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή
κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή
Στην Λάρισα θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση την Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.
ομιλητές θα είναι.
1,Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Φάνης Γενηκομσίου
2. Ο υπ. αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Ταλαχούπης Νίκος
Συνεντευξη τύπου Φάνης Γενηκομσίου για την κρίση
Συνεντευξη τύπου για μια εργατική απάντηση στην κρίση
Συνεντευξη τύπου του υποψηφίου Περιφερειαρχη Γενηκομσίου Θεοφάνη
παραχωρήθηκε
σήμερα για την κρίση
και πως απαντάει η Αριστερή Παρέμβαση-Ανταρσία για την Ανατροπή
περισσότερα εδώ
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
προγραμματισμενη συνεντευξη τυπου στα ΜΜΕ,εξορμήσεις,πρόγραμμα
Στην Συνέντευξη ο υποψήφιος Περιφερειάρχης θα μιλησει για την κρίση(Εργατική απάντηση) και την συνολικη πρόταση του συνδυασμού
το πρόγραμμα εξορμησεων της Αριστερης Παρέμβασης
Ε λοιπόν ενα άρθρο με τέτοιο"προβοκατόρικο" τίτλο
μας προκαλεί να διαβαστεί από τό μπλόγκ http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.comΌταν έχεσε ο Μεταξάς
Επειδή σε κάθε εθνική επέτειο ο πολιτικός κόσμος νιώθει την ανάγκη να πετάξει την εθνικοπατριωτική του κορώνα συνδέοντάς τη με το σήμερα, είναι πολύ συνηθισμένο κάποιοι να εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Αν και ο ΓΑΠ μας έχει συνηθίσει να δείχνει “τον κώλο της μαϊμούς”, το σημερινό του μήνυμα ξεπερνά -και πάλι- κάθε όριο ξετσιπωσιάς. Τελικά, αυτό το παλικάρι έχει ως χόμπι την προσωπική προσβολή κάθε πολίτη αυτού του τόπου.για την συνέχεια που ειναι πιο ενδιαφέρουσα πατηστε εδώ
αιρετοι-(ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ – ΚΥΣΔΕ).
Στις 3 του Νοέμβρη ψηφίζουμε «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις»
Συνάδελφοι,
την επόμενη Τετάρτη γίνονται οι εκλογές για την ανάδειξη των αιρετών μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων (ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ – ΚΥΣΔΕ).Σας καλούμε να ψηφίσετε στο ΚΥΣΔΕ τις «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις» για ν’ αναδειχτεί ισχυρή η φωνή της σύγκρουσης με το μπλοκ Κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ. Να υποστηριχτεί η άποψη ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι μαχητικός, αντικυβερνητικός, πάνω από τα κόμματα. Να περάσει η αντίληψη του ενιαίου παρατεταμένου πανεργατικού αγώνα. Να προωθηθεί το πανεκπαιδευτικό μέτωπο και ο διακλαδικός συντονισμός. Να υποστηριχτούν τα σωματεία ως αφετηρία κάθε σοβαρής διεκδίκησης.
Ταυτόχρονα πιστεύουμε ότι οι αιρετοί του κλάδου πρέπει να πάψουν ν’ αποτελούν (αυτό που τώρα σε μεγάλο βαθμό συμβαίνει) γρανάζια της διοίκησης και σε πολλές περιπτώσεις «το μακρύ χέρι» της κυβερνητικής αντιλαϊκής πολιτικής στην εκπαίδευση. Οι αιρετοί των δύο παρατάξεων ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ αποφεύγουν να λογοδοτούν στον κλάδο (στις συνελεύσεις, τις ΕΛΜΕ και τα σχολεία) και κινούνται αυτόβουλα ή κομματοκεντρικά, σε αρκετές περιπτώσεις σε αντίθεση με τις αποφάσεις του κλάδου.
Επιδιώκουμε να εκλεγούν αιρετοί εκπρόσωποι των καθηγητών, που θα ελέγχονται και θα λογοδοτούν στη βάση και φυσικά θα είναι σε άμεση επαφή με το σωματείο δεσμευόμενοι ολοκληρωτικά από τις αποφάσεις του κλάδου. Αιρετοί που θ’ αναδεικνύουν τα προβλήματα, θα διεκδικούν λύσεις μαχητικά, θ’ αποκαλύπτουν τις αυθαιρεσίες της πλειοψηφίας των Υπηρεσιακών Συμβουλίων, θα καταγγέλλουν, θ’ αποχωρούν, θα δημοσιοποιούν τα γεγονότα, σπάζοντας στην πράξη το «απόρρητο»). Αιρετοί, που χωρίς να αγνοούν τους νόμους θα τους ερμηνεύουν προς όφελος των σχολείων και των συναδέλφων, χωρίς να διακατέχονται από διαχειριστικά σύνδρομα. Αιρετοί, που δε θα συμμετέχουν σε διαδικασίες αξιολόγησης και θα μπλοκάρουν, σε συνεργασία με τις ΕΛΜΕ και τους συναδέλφους, οποιαδήποτε διαδικασία αντιβαίνει στις αποφάσεις του κλάδου και αμφισβητεί τις κατακτήσεις του κινήματος. Αιρετοί, τέλος, που θα προσπαθούν να επιβάλλουν λύσεις με συλλογικό τρόπο, μη πουλώντας εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια στους συναδέλφους, αιρετοί που δε θα καλλιεργούν στους συναδέλφους αυταπάτες περί προσωπικών λύσεων.
Για όλους αυτούς τους λόγους σας ζητάμε να υποστηρίξετε το ψηφοδέλτιο των «Αγωνιστικών Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων» στις εκλογές του ΚΥΣΔΕ, φιλοδοξώντας να μειωθεί η απήχηση και ν’ αμφισβητηθεί η πρακτική των δύο παρατάξεων, που εκπροσωπούν (ανεξάρτητα από προθέσεις) το αστικό μπλοκ εξουσίας.
Επίσης σας καλούμε στις εκλογές για αιρετούς στα ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ να υποστηρίξετε τα ψηφοδέλτια των «Παρεμβάσεων» όπου κατεβαίνουν.
Σε αρκετές περιπτώσεις οι σύντροφοι – συνάδελφοι έχουν επιλέξει ευρύτερα ψηφοδέλτια συνεργασίας με άλλους αριστερούς χώρους και ανένταχτους συναδέλφους. Τέτοια ψηφοδέλτια (όπως π.χ. η Ενιαία Αγωνιστική Κίνηση στα ΠΥΣΔΕ Ηλείας και Αχαΐας ή η Συμμαχία Ενιαίων Αγωνιστικών Κινήσεων στο ΑΠΥΣΔΕ Δυτικής Ελλάδας) έχουν προσφέρει πολλά τα τελευταία χρόνια στη διατήρηση και διασφάλιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού.
Σας καλούμε λοιπόν να στηρίξετε κάθε τέτοια προσπάθεια. Στις εποχές του Μνημονίου και της τρόικας δεν περισσεύει κανείς. Με συμμαχίες (βασισμένες πάνω σε αρχές), όπου αυτό είναι κατορθωτό, συμβάλλουμε στην ενότητα του κλάδου και τροφοδοτούμε τις μικρές και τις μεγάλες νίκες και κατακτήσεις του κινήματος.
Στις 7 του Νοέμβρη λοιπόν στηρίζουμε τις «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις» και τις συμμαχίες τους. Δίνουμε «γερό χαστούκι» στο συνδικαλισμό της υποταγής. Αναδεικνύουμε το σχολείο των ονείρων μας, χωρίς διαχωρισμούς και αποκλεισμούς για τη συλλογική δράση την αλληλεγγύη, την ελευθερία.
Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2010
Ηλίας Παπαχατζής Εκπρόσωπος των «Παρεμβάσεων» στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ
Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε.
paremvaseis.de@gmail.com
http://www.paremvaseis.org
τηλ. 210 3318624
“Ψυχική Υγεία” δυνατή μόνο πάνω στα συντρίμμια του Μνημονίου ΕΕ/ΔΝΤ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ- ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΕΒ
Οι εργαζόμενοι και οι πολίτες της περιοχής μας εκφράζουμε τη διαμαρτυρία μας ενάντια στην επίσκεψη του πρωθυπουργού που βυθίζει τη χώρα στη φτώχεια και στο χάος, ενός πρωθυπουργού που ρίχνει τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους, αφαιρώντας τους εισοδήματα, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα ολόκληρων γενεών της εργατικής τάξης!
Οι εργαζόμενοι της περιοχής μας, όπως και οι εργαζόμενοι ολόκληρης της χώρας, πλήττονται βάναυσα από τις επιλογές της κυβέρνησης- εντολοδόχου της τρόικας και των βιομηχάνων, που υπέγραψε και εφαρμόζει το επαίσχυντο μνημόνιο, λαιμητόμο όλων των εργατικών καταχτήσεων και δικαιωμάτων ενός ολόκληρου αιώνα.
Ο κ. Παπανδρέου έρχεται να εκβιάσει μια ολόκληρη περιοχή που κατέχει τη θλιβερή πρωτιά της ανεργίας σ’ ολόκληρη τη χώρα και που τα σχέδια της κυβέρνησής του, της επιφυλάσσουν ακόμα μεγαλύτερη ανεργία και φτώχεια με το κλείσιμο μονάδων παραγωγής ρεύματος και ορυχείων, την διάσπαση και ιδιωτικοποίηση της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης της χώρας, επιλογές που εκτός από την ανεργία και τη φτώχεια θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη περιβαλλοντολογική επιβάρυνση στην περιοχή.
Ο κύριος πρωθυπουργός της Τρόικας είναι ανεπιθύμητος στην περιοχή μας και αυτό οφείλουν να το εκφράσουν όλοι οι πολίτες της Δυτικής Μακεδονίας, οι μαζικοί φορείς που τους εκπροσωπούν και πρώτα απ’ όλα τα συνδικάτα της ΔΕΗ.
Ελπίζουμε ότι αυτά τα συνδικάτα που (πολύ σωστά) πρωτοστάτησαν στις διαμαρτυρίες και την τελική ματαίωση της επίσκεψης του κ. Παπακωνσταντίνου Υπουργού των οικονομικών της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ γιατί «Οι επιλογές την Κυβέρνησης στην οικονομία, οι περικοπές στους μισθούς και στις αποδοχές των εργαζομένων και οι αυξήσεις στο σύνολο των προϊόντων και των κοινωνικών αγαθών, οδηγούν τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και υπανάπτυξης και τους εργαζόμενους στην ανεργία και τη φτώχεια», που όπως σωστά τόνιζαν ότι «Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και στην Περιοχή του λεκανοπεδίου έχουν και παραπάνω λόγους και παραπάνω δίκαιο να διαμαρτύρονται και να αγανακτούν από την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης και τις επιλογές του κ. Παπακωνσταντίνου», ανακοινώσεις που ξεσήκωσαν θύελλες αντιδράσεων από ανίδεους και ανιστόρητους κονδυλοφόρους οι οποίοι μίλησαν για διαδηλώσεις τύπου «καρφίτσας» δεν θα καταπιούν τώρα τη γλώσσα τους αλλά θα πρωτοστατήσουν και πάλι στη διοργάνωση ανάλογων συλλαλητηρίων που θα καταλήξουν στην ματαίωση της επίσκεψης και του «κατοχικού» πρωθυπουργού!
Το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Ενέργεια “Εργατική Αλληλεγγύη” καλεί όλους τους εργαζόμενους και τους μαζικούς φορείς στη διοργάνωση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας έξω από το εκθεσιακό κέντρο στα Κοίλα όπου θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός.
Το γραφείο Τύπου του ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
κατά πόλη
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
Ο πρωθυπουργός μάς έπεισε: Μαζική καταδίκη των κυβερνητικών συνδυασμών τώρα!
| Για τη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου |  |  |  |
| Monday, 25 October 2010 21:37 |
|
Απέτυχε πλήρως η προσπάθεια του πρωθυπουργού να εκβιάσει το λαό ενόψει των κρίσιμων εκλογών της 7ης Νοεμβρίου, κατά τη χθεσινή διακαναλική συνέντευξη, μια στημένη προπαγανδιστική διαδικασία. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση μας έλεγε ότι οι εκλογές γίνονται για τον Καλλικράτη και την επιλογή των κατάλληλων αυτοδιοικητικών προσώπων. Τώρα βλέποντας ότι οι εργαζόμενοι θέλουν να καταδικάσουν την κυβερνητική πολιτική, το μνημόνιο και την άγρια εξυπηρέτηση του χιλιοπληρωμένου χρέους και ότι οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ «πιάνουν πάτο», ο πρωθυπουργός σαν κοινός εκβιαστής προσπάθησε να απειλήσει τον κόσμο ότι εάν δεν ψηφίσει τους εκλεκτούς του Μαξίμου θα υπάρχει ακυβερνησία, θα δυσαρεστηθούν οι αγορές (!), θα απειληθούμε με χρεοκοπία. Η βαρετή επανάληψη των σαθρών κυβερνητικών «επιχειρημάτων» έπεισε ότι η αντιλαϊκή πολιτική είναι σταθερή επιλογή για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Δέσμιος των «αγορών», των τραπεζών και του κεφαλαίου ο Γ. Παπανδρέου δεν καταλαβαίνει ότι με όσα λέει κάνει ακόμα πιο ελκυστική την καταψήφιση των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ και όσων ανήκουν στο τόξο προώθησης της αντεργατικής πολιτικής, με αυτό το μνημόνιο ή με κάποιο άλλο. Αφού η καταψήφισή τους δημιουργεί τόσο μεγάλο πρόβλημα στην προώθηση του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, τότε αξίζει αυτό να γίνει μαζικά και μάλιστα με τον πιο αποφασιστικό, ξεκάθαρο και βαθύ τρόπο: με την υπερψήφιση των συνδυασμών της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής της επίθεσης της ολιγαρχίας, των συνδυασμών που στηρίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στηρίζουν ένα εργατικό πρόγραμμα απάντησης στην κρίση και στην αστική επίθεση. Με προμετωπίδα την ανάγκη στάσης πληρωμών και άρνησης πληρωμής – διαγραφή του ληστρικού δημόσιου χρέους, τη ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ, την αύξηση των μισθών, την απαγόρευση των απολύσεων, την προστασία των ελεύθερων χώρων, του δασικού και δημόσιου πλούτου και του περιβάλλοντος, την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και την ποιοτική δημόσια – δωρεάν παιδεία – υγεία και πρόνοια. |
Ο πρωθυπουργός μάς έπεισε: Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
Σχετικά με τα γεγονότα και την επίθεση στον Αγ. Παντελεήμονα
| Σχετικά με τα γεγονότα και την επίθεση στον Αγ. Παντελεήμονα |  |  |  |
| |
| Καταγγέλλουμε απερίφραστα τη θρασύδειλη επίθεση ακροδεξιών παρακρατικών ομάδων στον υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής και πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ Αλέκο Αλαβάνο και σε όσους τον συνόδευαν στην περιοδεία του που έλαβε χώρα στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα. Το συγκεκριμένο γεγονός έφερε με έντονο τρόπο και πάλι στο προσκήνιο την «πραγματικότητα» που έχει επιβληθεί εδώ και καιρό στην περιοχή: με την ανοχή της δημαρχίας Κακλαμάνη και της κυβέρνησης, με την στήριξη από την αστυνομία και κρυφούς ή φανερούς μηχανισμούς του κράτους, ομάδες ακροδεξιών και οργανωμένου εγκλήματος λυμαίνονται την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Δεν είναι μόνο οι καθημερινές εδώ και πολλά χρόνια ρατσιστικές επιθέσεις σε μετανάστες, η «κατάληψη» της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα και το κλείσιμο της παιδικής χαράς, είναι οι επιθέσεις και οι απειλές ενάντια σε όποιον κάτοικο της περιοχής, Έλληνα ή μετανάστη, ή όποιον αγωνιζόμενο πολίτη δεν αποδέχεται την ιδιότυπη «εξουσία» που θέλουν οι ομάδες αυτές να επιβάλλουν στην περιοχή.
Καταγγέλλουμε την αστυνομία που και σε αυτή την περίπτωση, όπως και τόσες άλλες φορές, όχι μόνο δεν αντιπαρατέθηκε με τις φασιστικές ομάδες και το οργανωμένο έγκλημα αλλά παρακολουθούσε απαθέστατα τα γεγονότα χωρίς να εντοπίσει ή να περιορίσει κανέναν από τους επιτιθέμενους. Που σε μια σειρά γεγονότων αποδεδειγμένα παρέχει κάλυψη και συνεργάζεται μαζί τους. Που την ίδια στιγμή που εισβάλλει και καταστέλλει βίαια την κινητοποίηση των συμβασιούχων του Υπουργείου Πολιτισμού στην Ακρόπολη, μεταφέρει με τις κλούβες των ΜΑΤ, όπως αποκαλύφθηκε από μέσο ενημέρωσης, τα μέλη της Χρυσής Αυγής σε περιοχές της Αττικής για να σκορπίσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο ανενόχλητοι. Που την ίδια ακριβώς στιγμή που «απουσίαζε» από τον Άγιο Παντελεήμονα, είχε κυριολεκτικά περικυκλώσει την Γαλλική Πρεσβεία για να «αντιμετωπίσει» σε πλήρη εξάρτηση την παράσταση διαμαρτυρίας που διοργάνωναν η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική και η Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας! Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η καθημερινή υποβάθμιση της ζωής στις γειτονιές της Αθήνας έχει συγκεκριμένες αιτίες: την πολιτική του κεφαλαίου που η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν επιβάλλει. Μια πολιτική αντεργατική, που σήμερα με το μνημόνιο και το ΔΝΤ γίνεται ακόμη πιο ανυπόφορη και καταδικάζει στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση τους εργαζόμενους, Έλληνες και μετανάστες. Μια πολιτική βαθιά αντιμεταναστευτική και αντιδημοκρατική που δίνει το δικαίωμα στους εργοδότες να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες σαν σύγχρονους δούλους την ίδια στιγμή που τους κρατά σε καθεστώς παρανομίας αφού δε τους νομιμοποιεί και τους στοιβάζει να ζήσουν σε απάνθρωπες συνθήκες. Απέναντι σε αυτή την πολιτική που σε τελική ανάλυση αναπαράγει και χρειάζεται τις κάθε λογής φασιστικές συμμορίες, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε, σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Όσο και αν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και λοιποί ακροδεξιοί και μη παρατρεχάμενοι μαζί με τα ΜΜΕ καλλιεργούν την ξενοφοβία και τον ρατσισμό παρουσιάζοντας τους μετανάστες ως «αποδιοπομπαίους τράγους». Η προχτεσινή επίθεση αλλά και οι χτεσινοί προπηλακισμοί σε κλιμάκιο της «Ανοιχτής Πόλης», έχουν ως στόχο να στείλουν ένα σαφές μήνυμα μίσους και φόβου στην κοινωνία, που να στοχοποιεί τη λογική του αγώνα, την αριστερά, την αλληλεγγύη τον αντιρατσισμό. Το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα οφείλει απαντήσει σε αυτό το μήνυμα, όπως και σε ολόκληρη την επίθεση που δέχεται όλο το τελευταίο διάστημα, όπως του αντιστοιχεί: με μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. |
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
διοδια- «ΔΥΟ (τρεις) ΓΑΙΔΑΡΟΙ ΜΑΛΩΝΑΝΕ ΣΕ ΞΕΝΟ ΑΧΥΡΩΝΑ»
δελτίο τυπου-διοδια
| Εκλογές 7 Νοέμβρη: με την αριστερά της ανατροπής και της νίκης |  |  |  |
| 23.10.10 | |
 |
Η ψήφος στα ανατρεπτικά ψηφοδέλτια που στηρίζουν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΡ, είναι ένα μικρό αλλά πολύ ουσιαστικό βήμα συμβολής σε νικηφόρους και αποτελεσματικούς αγώνες της «επόμενης μέρας», στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Βήμα αποφασιστικής συμβολής στο διάλογο και την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, αντί για το σημερινό κανιβαλλικό ενδοαριστερό ή και εσωκομματικό «εμφύλιο», που εμποδίζει σοβαρά την ενότητα της εργατικής τάξης και την ανατροπή της επίθεσης. Κυρίως, έμπρακτη συμβολή στη συγκρότηση του πόλου - μετώπου της Αριστεράς της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής και της Νίκης. Της σύγχρονης Επαναστατικής Κομμουνιστικής Αριστεράς, που απαιτούν οι ανάγκες των εργαζομένων, οι εκκρηκτικές αντιθέσεις του καιρού μας, οι σύγχρονες υλικές δυνατότητες της εποχής μας.
ολη η ανακοίνωση εδώ
διεθνης Αλληλεγγύη
Mas de 50mil personas en Plaza de Mayo exigiendo justicia por Mariano Ferreyra, militante del Partido Obrero asesinado por una patota sindical el día de ayer.
dsc_7059.jpg, image/jpeg, १३००क्ष९१७
Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010
Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΓΙΟΣ ΣΤΗ ΝΕΤ (video)
Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΓΙΟΣ ΣΤΗ ΝΕΤ (video)
(Edit : Ενημερωτικά η τηλεθέαση της συνέντευξης που ξεκίνησε στις 7:47 και τέλειωσε στις 8:59 κυμάνθηκε σε ΤΜΛ (Τηλεθέαση μέσου λεπτού - δηλαδή ποσοστό τηλεθεατών επί του πληθυσμού) από 0,9% στο ξεκίνημα μέχρι 1,1% στο τέλος ενώ έπιασε και 1,2% στη μέση . Σε ΜΡΔ (Μερίδιο τηλεθέασης, δηλαδή ποσοστό τηλεθεατών επί όσων είχαν ανοικτή τηλεόραση) ξεκίνησε με 7,4% για να τελειώσει με 8,6% περνώντας ενδιάμεσα απο το 9,5% .
Για σύγκριση να σημειώσω πως μετά τις 8:30 στην ίδια εκπομπή εμφανίστηκε ο υποψήφιος που υποστηρίζεται από τη ΝΔ, Βασίλης Κικίλιας που είχε 1,0-1,2% σε ΤΜΛ και 6,4%-9,8% σε ΜΡΔ .
Τα στοιχεία είναι από τις μετρήσεις της Nielsen )