ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ!
Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλίας εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της στη πώληση ενεργειακών μονάδων της ΔΕΗ αλλά και οποιαδήποτε αδειοδότηση παραγωγής ενέργειας σε ιδιώτες.
Η μαύρη ύφεση της «πράσινης ανάπτυξης», συνοδεύεται με τη δραματική επιδείνωση των λαϊκών εισοδημάτων (πληθωρισμός, περικοπές μισθών κλπ) και την εκτίναξη της επίσημης ανεργίας, με συνταγή την ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών όπως είναι τα λιγνιτικά κοιτάσματα της Βεύης, της Ελασσόνας, τη πιθανή πώληση ενεργειακών μονάδων (έως και 40% της ισχύος) της ΔΕΗ, η οποία παράγει, εξαιτίας του δημόσιου χαρακτήρα της και του ενεργειακού της μίγματος, το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη. Τα σχέδια «εθνικής ανάτασης» δεν έχουν τέλος και περιλαμβάνουν εθνικούς δρόμους, μεταφορές, υποδομές, υπηρεσίες υγείας ακόμα και το νερό.
Κατ΄ αντιστοιχία της παραχώρησης των εθνικών δρόμων σε μεγαλοκατασκευαστές που φύτεψαν σε κάθε χιλιόμετρο διόδια αυξάνοντας δραματικά το κόστος μετακίνησης, έτσι και στην ενέργεια, η παραχώρηση στους μεγαλοβιομήχανους της ενεργειακής «ανάπτυξης» οδηγεί στη δραματική αύξηση της τιμής του ρεύματος (έως και 100%), φυτεύοντας σε κάθε κιλοβάτ που καταναλώνουμε το κόστος εγκατάστασης των μονάδων τους και την απόσβεση τους σε ελάχιστο χρόνο, το κέρδος των εταιρειών τους και των τραπεζιτών δανειστών τους.
Οποιοσδήποτε κοινωνικός σχεδιασμός εγκαταλείπεται άρον-άρον για μια απελευθέρωση που θα ωφελήσει ποιον; Ποιος εργαζόμενος θα μπορεί να πληρώνει τους λογαριασμούς της ΔΕΗ όταν το διαθέσιμο εισόδημα επαρκεί για τις πρώτες 15 ημέρες του μήνα και οι άλλες 15 ημέρες είναι δανεικά; Πως θα αντεπεξέλθει ο άνεργος, ο συνταξιούχος, ο αγρότης, ο μικροκαταστηματάρχης; Πόσο θα επηρεάσουν οι αυξήσεις του ρεύματος όλα τα καταναλωτικά προϊόντα; Ποιον θα σώσει η «έκπτωση» της υπουργού περιβάλλοντος όταν η τιμή του ρεύματος θα έχει διπλασιαστεί;
Οι εμπνευστές της εισόδου στην ΟΝΕ και την ΕΕ με απατηλό όραμα την ευρωπαϊκή σύγκλιση, «αγνόησαν» ότι η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου δημιουργούσε απόκλιση σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο. Οι ίδιοι οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και μόνο μέλημά τους είναι να φορέσουν το φέσι του χρέους των 310 δις ευρώ στον εργαζόμενο πληθυσμό.
Οι Επιτροπές Αγώνα έχουν δείξει τις πρακτικές δυνατότητες της μαζικής αντίστασης και ανυπακοής. Καλούμε όλους τους συναγωνιστές να επεξεργαστούμε από κοινού ένα νέο σχέδιο δράσης ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ μεγαλοκατασκευαστές και βιομήχανους που θέλουν να μετατρέψουν το κοινωνικό αγαθό της ενέργειας, φιλικό για τα κέρδη τους και αποτρεπτικό για την επιβίωση του εργαζόμενου λαού.
ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΦΕΣΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ, ΜΕΓΑΛΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ, ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ.
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ & ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ, ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ, ΤΟ ΝΕΡΟ.
17-8-2010
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Πάγωσαν για το 2010 τα δανειοδοτικά προγράμματα

Πάγωσαν για το 2010 τα δανειοδοτικά προγράμματα

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

ΝΤΙΝΑ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ

Αλλο ένα σοβαρό πλήγμα δέχτηκε το όνειρο των εργατικών οικογενειών στη στέγη. Στο πλαίσιο της παύσης πληρωμών στο οποίο επί της ουσίας λειτουργεί το δημόσιο, ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε το «πάγωμα» των δανειοδοτικών προγραμμάτων του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, τουλάχιστον για το 2010. Αυτό σημαίνει ότι κλείνει ερμητικά η στρόφιγγα της χρηματοδότησης για αγορά σπιτιού αλλά και επιδότηση ενοικίου που δικαιούνταν και υπολόγιζαν χιλιάδες οικογένειες.

Μετά από πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου του οργανισμού, διακόπηκε η αποδοχή αιτήσεων από νέους δικαιούχους μέχρι το τέλος του χρόνου. Ενώ η απόφαση εκδόθηκε στις 29 Ιουλίου, έχει αναδρομική ισχύ και προβλέπει τη διακοπή παραλαβής αιτήσεων από τις 9 Ιουλίου. Έτσι, ακόμα και δικαιούχοι που είχαν καταθέσει αίτηση και αυτή έγινε δεκτή, τώρα θα μείνουν στον «αέρα». Την απόφαση έφερε στο φως ο Σύλλογος Εργαζομένων του ΟΕΚ, αφήνοντας σοβαρές αιχμές για τη διοίκηση και την κυβέρνηση. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του συλλόγου, Ηλίας Αθανασίου, «η απόφαση για το πάγωμα των αιτήσεων αφήνει στον αέρα τουλάχιστον 10.000 δικαιούχους με ήδη εγκεκριμένα δάνεια» ενώ υπογράμμισε ακόμα ότι δεν έχει δρομολογηθεί κάποια απόφαση για την ικανοποίηση 130.000 δικαιούχων της επιδότησης ενοικίου. Παρόλο που ο Α. Λοβέρδος τόνισε ότι δεν θα θιγούν όσοι έχουν καταθέσει αιτήσεις, η πραγματικότητα είναι ότι τέθηκαν τέτοιοι όροι και προϋποθέσεις, ώστε να ψαλιδιστεί δραστικά ο αριθμός των δικαιούχων.

Η κατάπτυστη υπουργική απόφαση καταργεί τα προγράμματα άτοκης δανειοδότησης, προγράμματα επιδότησης επιτοκίων, δάνεια για αποπεράτωση ή επισκευή κατοικίας αλλά και τα προγράμματα χορήγησης στεγαστικού δικαιώματος. Μόνο όσα δάνεια για αγορά ή ανέγερση κατοικίας, για τα οποία έχουν ήδη καταβληθεί δόσεις, θα εξακολουθούν να ικανοποιούνται ως προς τη χορήγηση των υπόλοιπων δόσεων. Ωστόσο, η εφαρμογή της απόφασης αδικεί κατάφορα πολλές οικογένειες, που έχουν προχωρήσει τις διαδικασίες, έχουν καταβάλει τα ανάλογα έξοδα και τώρα λόγω διατυπώσεων μένουν ξεκρέμαστες. Σύμφωνα με την απόφαση, οι δικαιούχοι από το πρόγραμμα αποπεράτωσης ή επισκευής κατοικίας θα ικανοποιηθούν εφόσον έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση εγγραφής προσημείωσης μέχρι και τις 9 Ιουλίου. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εργαζομένων που είναι σήμερα έτοιμοι για μετακόμιση αλλά δεν έχουν ειδοποιηθεί ακόμα για να προχωρήσουν τις διαδικασίες προσημείωσης.

Είναι φανερό ότι για μία ακόμη φορά, η κυβέρνηση θυσιάζει κοινωνικά δικαιώματα προκειμένου να παρουσιάσει κατασκευασμένα στοιχεία στην τρόικα για την αποτελεσματικότητα της πολιτικής της. Για να δικαιολογήσει την απόφασή του ο υπουργός Εργασίας ισχυρίστηκε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε τον ΟΕΚ με αποθεματικά 250 εκατ. ευρώ, έναντι δεσμεύσεων για προγράμματα ύψους 590 εκατ. ευρώ. Και στην περίπτωση του ΟΕΚ όμως δεν είναι οι εργαζόμενοι που δημιούργησαν τα ελλείμματα. Για να γεμίσουν τα ταμεία του ΟΕΚ αρκεί το δημόσιο να προβεί στην τακτοποίηση των οφειλών του όπως και το ΙΚΑ, που χρωστά στον οργανισμό 2 δισ. ευρώ. Όπως μάλιστα επισημαίνουν οι εργαζόμενοι του οργανισμού, το άρθρο 42 του τελευταίου ασφαλιστικού νόμου, που μειώνει τις εισφορές οι οποίες θα αποδίδονται στον ΟΕΚ, παράλληλα με το γεγονός ότι και αυτές που θα έπρεπε να αποδοθούν δεν καταβάλλονται από το ΙΚΑ, «οδηγούν στην κατεδάφιση της κοινωνικής κατοικίας και την απαξίωση της στεγαστικής πολιτικής».

Άλλωστε, το πρόβλημα του ΟΕΚ δεν είναι ταμειακό αλλά πρόβλημα πολιτικής και προσανατολισμού. Στην πραγματικότητα, ο ΟΕΚ έχει σταματήσει να δίνει άτοκα δάνεια για πρώτη κατοικία, την ίδια στιγμή που δεν κατασκευάζει πλέον σπίτια για τους δικαιούχους του. Με άλλα λόγια, στρατηγική του οργανισμού είναι να τροφοδοτεί τις ιδιωτικές τράπεζες και τα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια με τα χρήματα του δημοσίου και όχι να στεγάζει τις εργατικές οικογένειες. Σύμφωνα με το νόμο 2224/1994, το κατασκευαστικό έργο του οργανισμού οφείλει να ξεπερνά το 50% του προϋπολογισμού του, πρόβλεψη που καταστρατηγείται διαχρονικά. Για παράδειγμα, για το 2010 ο προϋπολογισμός του ΟΕΚ προβλέπει ότι περίπου 300 εκατ. θα διατεθούν για το δανειοδοτικό του πρόγραμμα και ίδιο ποσό για το κατασκευαστικό. Παρόλ’ αυτά, τη στιγμή που τα δάνεια έχουν απορροφήσει ήδη το 50% των πόρων, η κατασκευή νέων σπιτιών έχει μείνει στο 4%!

Οι νέες περικοπές μπορεί να έχουν μικρό χρονικό ορίζοντα (μέχρι το τέλος του έτους) ωστόσο είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν σε ένα νέο πιο «σφιχτό» πλαίσιο, όπου οι δικαιούχοι θα είναι κατά πολύ λιγότεροι και οι παροχές πιο φειδωλές. Και από αυτή τη σκοπιά ενισχύονται οι ιδιωτικές τράπεζες που καλούνται και πάλι να καλύψουν τα κενά της κοινωνικής πολιτικής, με το αζημίωτο.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ; «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ» Ή ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ;

Posted on Αυγούστου 16, 2010 by seenerga

ΤΗΣ ΦΛΩΡΑΣ ΠΑΠΑΔΕΔΕ*

Tι συνιστά η παραγωγή κι ο εφοδιασμός μιας χώρας με ηλεκτρική ενέργεια; Κάλυψη μιας βασικής κοινωνικής ανάγκης, αφού κανείς σήμερα δεν μπορεί να δουλέψει και να ζήσει χωρίς ρεύμα; Ή «αφάγωτη πίτα 10 δις €», «χοντρό φιλέτο» για κρατικοδίαιτους «επενδυτές» και «ισχυρό μαγνήτη» για ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα;

Οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις του κεφαλαίου (Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ), ξένοι και ντόπιοι επιχειρηματικοί όμιλοι, κυβερνητικοί και «αντιπολιτευόμενοι» δοσίλογοι, απαντούν φυσικά το δεύτερο. Ακριβώς αυτή την αντίληψη ονόμασαν πριν 20 χρόνια «απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας» και την υλοποιούν στη χώρα μας την τελευταία δεκαετία.

Η «απελευθέρωση» στην Ελλάδα ούτε «καθυστέρησε», ούτε «στράβωσε». Το αποδεικνύουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και το ύψος του δημόσιου χρέους! Οι «βίαιες αλλαγές» που στον κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας ξεκίνησαν ήδη από το 1999, αποτέλεσαν το όχημα για μια τεράστια μεταφορά δημοσίων πόρων προς το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, που στο τέλος του «απελευθερωμένου» δρόμου των ιδιωτικοποιήσεων βρίσκεται περισσότερο κρατικοδίαιτο και παρασιτικό από ποτέ.

Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ

Η παράδοση της διαχείρισης του Συστήματος Μεταφοράς στα ιδιωτικά συμφέροντα πραγματοποιήθηκε το 2001. Το Δίκτυο Μεταφοράς που χτίστηκε με τα χρήματα του ελληνικού λαού και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στη ΔΕΗ, παραδόθηκε στην εταιρεία ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε. για να μπορούν να κάνουν χρήση οι ιδιώτες «επενδυτές». Μέχρι το 2010, η ΔΕΗ πλήρωσε 1,17 δις € για τέλη χρήσης του Συστήματος που παραμένει «στην κυριότητά της»! Τα χρήματα αυτά, πληρωμένα από τον ελληνικό λαό, «αξιοποιήθηκαν» από το ΔΕΣΜΗΕ για επιδοτήσεις, αποζημιώσεις και λοιπές διευκολύνσεις των ιδιωτών «επενδυτών»!!

Προχωρώντας στον ήδη ανοιγμένο δρόμο, το κεφάλαιο ζητά και το επόμενο βήμα: εκτός από τη διαχείριση, να τεθεί και η ιδιοκτησία των δικτύων στη διάθεση της «αγοράς», για να κερδοσκοπήσουν και να την απομυζήσουν. Στη νέα δομή των λογαριασμών αντανακλάται η μορφή που ετοιμάζεται να δώσει η «απελευθερωμένη» αγορά στη ΔΕΗ και οι χρεώσεις που θα προσθέσει στα οικιακά τιμολόγια. Κάθε εταιρεία Παραγωγής, Μεταφοράς, Διανομής και Προμήθειας θα χρεώνει τη δική της τιμή, το δικό της πάγιο και τη δική της αύξηση «ανάλογα με το κόστος λειτουργίας και συντήρησης, τις αποσβέσεις και το εύλογο κέρδος».

Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Το 2003, απαγορεύτηκε νομοθετικά στη ΔΕΗ να κατασκευάσει νέες μονάδες για να «ανοίξει χώρος» στους ιδιώτες. Από το 2004, σύμφωνα με τις επίσημες μελέτες του ΔΕΣΜΗΕ η χώρα βρίσκεται συνεχώς στα όρια του μπλακ-άουτ. Αυτό ήταν το «ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα» που απαιτούσαν οι ιδιώτες «επενδυτές» για να εκβιάζουν για αυξήσεις, επιδοτήσεις, εγγυήσεις, κ.ο.κ. Όπερ και εγένετο. Την επένδυση και για τις τρεις «ιδιωτικές μονάδες» κατέβαλε στην ουσία το ελληνικό δημόσιο:

1) Η Μονάδα του Ομίλου Μυτιληναίου αδειοδοτήθηκε ως Σταθμός Συμπαραγωγής, εντάχθηκε στον αναπτυξιακό νόμο κι έλαβε αδρή κρατική επιδότηση. Αντί να ηλεκτροδοτεί το δικό της ηλεκτροβόρο εργοστάσιο (ΑτΕ, πρώην ΠΕΣΙΝΕ), αγοράζει από τη ΔΕΗ φθηνά (40,50 €/MWh) και της πουλά ακριβά στο Χρηματιστήριο Ενέργειας.

2) Η Ενεργειακή Θεσσαλονίκης, η Μονάδα της Elpedison, κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από τα τότε κρατικά ΕΛΠΕ, μετά παραδόθηκε μαζί τους στο Λάτση και εν συνεχεία στην Edison.

3) Η Μονάδα της Ήρων Θερμοηλεκτρική, που πλέον ανήκει κατά 51% στη Γαλλική GdF-Suez χρηματοδοτήθηκε απευθείας από τη ΔΕΗ: από το 2003, η επιχείρηση του κου Μπόμπολα νοίκιαζε τους αεριοστροβίλους της στη ΔΕΗ έναντι 445 €/MWh!!! Η ΔΕΗ τότε πουλούσε 71,27 €/MWh. Η ενοικίαση αιτιολογήθηκε ως απαραίτητη για την ευστάθεια του συστήματος. Ήταν η μονάδα που προκάλεσε το μπλακ άουτ τον Ιούλη του 2004…

Μέχρι το 2010, η ΔΕΗ δαπάνησε για αναγκαστική αγορά ρεύματος από τους παραπάνω «ανταγωνιστές» 1,82 δις €. Τον Ιούνιο, η κυβέρνηση που περικόπτει μισθούς και συντάξεις, αύξησε την επιδότηση των ιδιωτικών μονάδων από 35.000 σε 100.000 ευρώ ανά εγκατεστημένο μεγαβάτ κατ’ έτος. Γιατί έτσι «επενδύουν» οι ιδιώτες!!!

Πατώντας στο στρωμένο έδαφος, παλιοί και νέοι «παράγοντες της αγοράς» θέλουν τώρα και τις Μονάδες της ΔΕΗ. Δεν χρειάζεται «να βάλουν δραχμή», τις έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός και λειτουργούν με εγχώριο φθηνό καύσιμο. Πολλές παραλλαγές του ξεπουλήματος κυκλοφορούν: Πώληση του 40% των μονάδων, πώληση του 40% της παραγόμενης λιγνιτικής κι υδροηλεκτρικής ισχύος σε τιμή κόστους στους «ανταγωνιστές», κ.ο.κ. Η τρόικα και οι συνεργάτες της ετοιμάζουν συνειδητά μια ακόμα κοινωνική καταστροφή. Επενδύσεις κι εγκαταστάσεις δισεκατομμυρίων, μεγάλο τμήμα του φυσικού πλούτου της χώρας παραδίνεται στα αρπακτικά της αγοράς με ένα μόνο στόχο: να κερδοσκοπήσουν ληστεύοντας κι απαξιώνοντάς τα.

Η «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ» ΤΩΝ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ

Στην Ελλάδα, το παραμύθι της «καλής απελευθέρωσης» που σκοτώνει τον «κρατικό μπαμπούλα» και φέρνει «οφέλη» στο λαό, ξέμεινε από «οφέλη» πριν σκοτώσει το «μπαμπούλα». Τρόικα, κυβέρνηση, «επιχειρηματίες» και λοιποί συνοδοιπόροι, αναλύουν καθημερινά ότι για μια «καλή απελευθέρωση» δεν αρκεί να διαμελιστεί η ΔΕΗ, να πωληθούν μονάδες, να χαρίζεται στους ιδιώτες παραγωγή, να τους προαγοράζει το κράτος την ισχύ, κ.ο.κ. Πρέπει να αυξηθούν και τα οικιακά τιμολόγια από 40% ως 110%! Γιατί μέχρι σήμερα, εξαιτίας «λανθασμένης κοινωνικής πολιτικής», αυξήθηκαν μόνο κατά 48%!! Ο ελληνικός λαός με το «κουρεμένο» του εισόδημα καλείται να δώσει εκτός από την περιουσία του και νέο πανωπροίκι στις «απελευθερωμένες» ορέξεις του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΣΕ Η «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ»

Δεν γνωρίζουμε πόσα εισέπραξαν οι «επενδυτές» από κίνητρα και άλλες επιδοτήσεις. Γνωρίζουμε όμως πόσα εισέπραξε το δημόσιο και πόσα πλήρωσε για την «απελευθέρωση» μέσω της ΔΕΗ. Συγκεκριμένα, την 9ετία 2001-2009, το ελληνικό δημόσιο εισέπραξε από την πώληση του 49% της ΔΕΗ κι από τα μερίσματά του συνολικά 2,3 δις €. Την ίδια περίοδο, οι διάφορες μερίδες του κεφαλαίου εισέπραξαν από τη ΔΕΗ 10,4 δις € δημόσιου χρήματος!! 10,4 δις € μόνο από την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τη μερική ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Δηλ. πάνω από το 3,5% του δημόσιου χρέους της χώρας ή όσο το 62% του σημερινού δημοσίου ελλείμματος! Κι ότι συνέβη στη ΔΕΗ, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι συνέβη και στον ΟΤΕ, στην ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, στον ΟΣΕ και όπου αλλού «απελευθερώθηκαν» οι αγορές.

Η υπερχρέωση της χώρας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική των απελευθερώσεων-ιδιωτικοποιήσεων που αποτελεί εδώ και 15 χρόνια μόνιμη πηγή οικονομικής αιμορραγίας και παραγωγικής υποβάθμισης. Τώρα η τρόικα και οι ντόπιοι συνεργάτες της ετοιμάζονται, στο όνομα του χρέους που δημιούργησαν, να μετατρέψουν τη χώρα σε ένα απέραντο πεδίο απροκάλυπτης κερδοσκοπίας και ξεπουλήματος.

Έπαψαν πια να μιλούν και για «οφέλη». Ο χαρακτήρας των μέτρων δεν κρύβεται, ούτε οι συνέπειές τους για το λαό. Γι’ αυτό καταφεύγουν στην τρομοκράτηση. «Ή θα δεχτούμε την απελευθέρωση, ή θα φύγουμε από την Ε.Ε.» Και τότε λένε, μας περιμένουν χιλιάδες σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί…

Ο λαός φτωχαίνει και το βιοτικό του επίπεδο καταποντίζεται μέσα στην Ε.Ε. Το 2008 στη χώρα μας, το 37-40% των νοικοκυριών υπέφερε από ενεργειακή ένδεια (ξόδευαν το 20% του εισοδήματός τους για πετρέλαιο και ρεύμα). Τι θα γίνει μετά τα «μέτρα σταθερότητας» και τις «απελευθερώσεις»; Πόσο διαφέρουν οι συνέπειες αυτές από την επιβολή εμπάργκο;;

Όμως για το κεφάλαιο αυτές είναι οι ιδανικές συνθήκες εκμετάλλευσης και κερδοσκοπίας σε βάρος μιας ολόκληρης χώρας και του λαού της. Συνιστούν πραγματική «απελευθέρωσή» του από κάθε εργατικό δικαίωμα, από κάθε κοινωνική υποχρέωση που είχε επιβάλει με την πάλη του ο λαός μας. Γιατί το ρεύμα και το νερό, ακριβώς όπως η μόρφωση και η υγεία, είναι αγαθά πρώτης ανάγκης για το σύγχρονο άνθρωπο, αλλιώς παύει να είναι σύγχρονος.

Θα υποταχτούν οι σύγχρονοι εργαζόμενοι σε αυτόν τον παραλογισμό; Στο ζουρλομανδύα της Ε.Ε.; Το συνδικαλιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, όλος ο ελληνικός λαός δεν έχουν κανένα λόγο να αποδεχτούν τη θηλιά που σφίγγει το λαιμό τους. Πρέπει να πρωτοστατήσουν για την ανατροπή των «απελευθερώσεων»-ιδιωτικοποιήσεων. Μόνο έτσι μπορεί να αποδεσμευτεί ο τεράστιος αυτός κοινωνικός πλούτος από τις αρπάγες των «αγορών» και να διοχετευτεί στη στήριξη του λαϊκού εισοδήματος και στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η αποδοχή της «απελευθέρωσης» σε οποιοδήποτε βαθμό και μορφή, θα οδηγήσει για μια ακόμη φορά τους εργαζόμενους σε σίγουρη ήττα.

Υπάρχει φιλολαϊκή λύση και το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί και οφείλει να τη διεκδικήσει σήμερα. Να αγωνιστεί για Επανεθνικοποίηση του συνόλου της ηλεκτρικής ενέργειας σε μία 100% δημόσια επιχείρηση με αποκλειστικότητα σε Παραγωγή, Μεταφορά, Διανομή ηλεκτρικής ενέργειας. Μια ΔΕΗ αμιγώς κρατική που θα εγγυάται φθηνό ρεύμα για το λαό, στρατηγική στήριξη της εθνικής παραγωγής, αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της χώρας με σεβασμό στο περιβάλλον, θέσεις εργασίας με δικαιώματα σε χιλιάδες εργαζόμενους.

*Πολιτικός Επιστήμονας – Οικονομολόγος ΜSc

Γραμματέας Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ

Έξω ο δολοφόνος Νετανιάχου!

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα Δευτέρα 16 Αυγούστου, 6:30 μ.μ

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή καταδικάζει την προκλητική επίσκεψη στην Αθήνα του σφαγέα ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου και καλεί σε συμμετοχή στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνεται την Δευτέρα 16 Αυγούστου, στις 6:30 μ.μ. στο Σύνταγμα.

Ενώ το αίμα των αγωνιστών στο Μαβί Μαρμαρά του «Στόλου της Ελευθερίας» για τη Γάζα δεν έχει ακόμα στεγνώσει, ενώ το κράτος του Ισραήλ αιματοκυλάει διαρκώς τους Παλαιστίνους και την περιοχή, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου καλούν τον «σίριαλ κίλερ» της Μέσης Ανατολής για επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα! Πρόκειται για μεγάλη πρόκληση για τον ελληνικό λαό και γι’ αυτό η κυβέρνηση του Μνημονίου καλεί το «σύντροφο» Νετανιάχου (αντιπρόεδρος της …Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στις 16 Αυγούστου, όταν η Αθήνα θα είναι άδεια. Η πρόκληση όμως δεν θα μείνει αναπάντητη!

Αντί να διακόψει τις διπλωματικές και όλες τις σχέσεις με το κράτος – τρομοκράτη, το οποίο πριν μερικούς μήνες κατέλαβε δύο ελληνικά πλοία αλληλεγγύης, απήγαγε, φυλάκισε, βασάνισε και λήστεψε δεκάδες Έλληνες αγωνιστές, η κυβέρνηση αναβαθμίζει διαρκώς τις διπλωματικές, στρατιωτικές και οικονομικές σχέσεις με το Ισραήλ.

Πρόκειται για πολύ επικίνδυνη εξέλιξη για την ειρήνη και τη φιλία των λαών. Η υλοποίηση του αντεργατικού προγράμματος σύνθλιψης σε συνεργασία με την τρόικα ΕΕ – ΕΚΤ - ΔΝΤ, πάει μαζί με την αντιδραστική θωράκιση του κράτους και την ενεργότερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή μας και ευρύτερα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί εργαζόμενους και νεολαία να διαδηλώσουν τη Δευτέρα 16 Αυγούστου, στις 6:30 μ.μ., στο Σύνταγμα (απέναντι από την Βουλή), στην κινητοποίηση που διοργανώνουν κινήσεις αλληλεγγύης και φορείς.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών.

Η δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας

Από Το Ποντίκι 12.8.2010, απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή

Μετά και τη «θετική αξιολόγηση» των ελεγκτών της τρόικας, η κυβέρνηση, μαζί με την προπαγάνδα του σύγχρονου δωσιλογισμού, κυριολεκτικά αφηνίασε. Όλα πάνε καλά!


Όλα πάνε καλά επειδή, ύστερα από μια πρωτοφανή συμπίεση μισθών και συντάξεων, ύστερα από ένα αληθινό όργιο περικοπών που οδήγησε νοσοκομεία και άλλες ζωτικές υπηρεσίες του Δημοσίου σε καθεστώς πλήρους διάλυσης, ύστερα από μια στάση πληρωμών προς επαγγελματίες, μικρομεσαίους και εργαζόμενους με σκοπό να «εξαφανιστούν» γύρω στα 10-13 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους, ύστερα από μια κατακόρυφη αύξηση της έμμεσης φορολογίας κ.λπ., το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010 εμφάνισε σημαντική μείωση.

Όσο για την οικονομία γενικά, αυτή ακολουθεί την προδιαγεγραμμένη ελεύθερη πτώση, η οποία «σηματοδοτεί τη χειρότερη ύφεση της χώρας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», όπως σχολίασαν οι Financial Times (5.8).


Όμως μην ανησυχείτε: «Η συρρίκνωση της οικονομίας εξελίσσεται σύμφωνα με τις προβλέψεις του προγράμματος του Μαΐου», όπως μας διαβεβαίωσε το κλιμάκιο ελέγχου της τρόικας. Κι έτσι μια ολόκληρη χώρα, η οικονομία, η κοινωνία και ο λαός της έχουν βρεθεί στην ίδια ακριβώς κατάσταση με τον γάιδαρο του Ναστρεντίν Χότζα, ο οποίος, πριν ακριβώς τα τινάξει, επέδειξε εξαιρετικές επιδόσεις προσαρμογής στη... λιτότητα.


Βαθύ μυστήριο οι... τόκοι!

Τι συμβαίνει όμως στ’ αλήθεια; Στη γενική εικόνα του κρατικού προϋπολογισμού αρχίζει να αποτυπώνεται η επίδραση της βαθιάς ύφεσης που πλήττει την ελληνική οικονομία. Τα κρατικά έσοδα μειώθηκαν τον μήνα Ιούλιο κατά 6,9% σε σχέση με τον περσινό Ιούλιο, παρά την άγρια φοροεπιδρομή, αφήνοντας ερωτήματα για το κατά πόσο θα μπορέσει να πιάσει η κυβέρνηση τον στόχο του «μνημονίου».

Στον Πίνακα 1 έχουμε τα αποτελέσματα της περιόδου Ιανουαρίου - Ιουλίου, όπως επίσημα εκτιμώνται από την κυβέρνηση. Παρά την εμφανιζόμενη συνολική μείωση σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009, τα κρατικά έσοδα αρχίζουν να υστερούν σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις για το 2010 κατά 7%, ενώ οι δαπάνες υπερβαίνουν τις προβλέψεις κατά 19%. Έτσι, ενώ το πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού προβλεπόταν την περίοδο αυτή να κινείται στα 1,7 δισ. ευρώ, στην πράξη κινείται στα 10 δισ. ευρώ. Πάντα κατά την επίσημη εκτίμηση της κυβέρνησης.

Πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη ότι όλα αυτά τα στοιχεία είναι... εκτιμήσεις που εύκολα «μαγειρεύονται», όπως έχει αποδείξει η πρακτική των κυβερνήσεων εδώ και χρόνια. Έτσι είναι μάλλον περίεργο το γεγονός ότι οι δαπάνες για τόκους που εμφανίζονται ως εκτίμηση είναι σημαντικά χαμηλότερες από τις προβλεπόμενες. Ειδικά όταν γνωρίζουμε ότι οι τόκοι που θα κληθεί να πληρώσει το κράτος για τα ομόλογα και τα έντοκα γραμμάτιά του είναι σημαντικά αυξημένοι λόγω της ανόδου των επιτοκίων.

Τι έγινε λοιπόν; Δεν γνώριζε η κυβέρνηση εξ αρχής τι τόκους έχει να πληρώσει αυτήν την περίοδο το κράτος ή έκανε κάποια ρύθμιση με ορισμένους από τους δανειστές μετακινώντας μέρος των τόκων σε άλλη περίοδο; Μήπως έχει αρχίσει κρυφά η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με επιλεκτικές ρυθμίσεις προς συγκεκριμένους κατόχους ομολόγων; Στο τέλος του έτους θα φανεί.


Καταλύτης οι περικοπές

Μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για δημοσιονομικό εκτροχιασμό; Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι αυτό το πιο σπουδαίο. Άλλωστε η κυβέρνηση και η τρόικα ξέρουν τη μηχανή. Θα δουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά και θα προκηρύξουν ένα νέο κύμα φοροεπιδρομών και περικοπών. Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι η δημοσιονομική πειθαρχία και το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού. Αντιθέτως, η πολιτική περικοπών και λιτότητας, προκειμένου να περιοριστεί το κρατικό έλλειμμα, αποδεικνύεται βασικός καταλύτης για την επιδείνωση όλων των ζωτικών λειτουργιών της ελληνικής οικονομίας.

Χαρακτηριστικά, το επίσημο ΑΕΠ της χώρας σημείωσε το πρώτο τρίμηνο του 2010 μείωση 2,5% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2009. Αν το πρώτο τρίμηνο του 2009 σημείωσε αύξηση σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2008 κατά 0,3%, για να εμφανίσει τελικά μείωση σε ετήσια βάση κατά 2,2% σε σχέση με το 2008, τότε η μείωση του πρώτου τριμήνου το 2010 προϊδεάζει για μια συνολική ετήσια μείωση της τάξης του 5%.

Σ' αυτήν περίπου την εκτίμηση καταλήγει και ο Economist, που εκτιμά ότι στο εξάμηνο η μείωση του ΑΕΠ της Ελλάδας κινείται γύρω στο 4%, για να καταλήξει στο τέλος του έτους στο -4,8%. Ενώ για το 2011 εκτιμά τη μείωση του ΑΕΠ σε 3,8%.


Διάψευση της τρόικας

Ωστόσο οι εκτιμήσεις αυτές, οι οποίες απέχουν σημαντικά από τις προβλέψεις της τρόικας για μείωση του ΑΕΠ κατά 4% το 2010 και 2,5% το 2011, θεωρούνται σήμερα μάλλον πολύ αισιόδοξες. Κι αυτό διότι το πρώτο τρίμηνο του 2010 δεν είχαν γίνει ακόμη αισθητές στην οικονομία οι τραγικές συνέπειες των πολιτικών δραστικής λιτότητας και περικοπών που επιβλήθηκαν στη χώρα από το μνημόνιο. Αυτό φαίνεται από τη δραματική επιδείνωση όλων των ζωτικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας.

1. Η οικοδομή, ένας κλάδος που τα προηγούμενα χρόνια «σήκωσε» την ελληνική οικονομία, καταγράφει αρνητικά ρεκόρ μήνα με μήνα. Ο όγκος κτιρίων για τα οποία εκδόθηκαν νέες άδειες τους πρώτους πέντε μήνες του 2010 δείχνουν κάθετη πτώση κατά 22,4%. Τίποτε δεν δείχνει ότι μπορεί ο κλάδος να ανακάμψει έστω και προσωρινά.

2. Η βιομηχανία, όπως φαίνεται από τον Πίνακα 2, παρουσιάζει συνεχή κάμψη σε σχέση με το 2009, παρ’ ότι το 2009 συρρικνώθηκε κατά 2,9% σε σχέση με το 2008. Όμως το 2010 η συρρίκνωση της βιομηχανίας ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Το πρώτο εξάμηνο του χρόνου παρουσίασε μείωση 5,8% σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2009, ενώ σε ετήσια βάση η συρρίκνωση το 2010 κινείται πάνω από 7,9%!

Το αποτέλεσμα είναι η κατακόρυφη πτώση του βαθμού αξιοποίησης του παραγωγικού δυναμικού στη βιομηχανία, ο οποίος το 2010 κινείται γύρω στο 68,6%, όταν το 2009 ήταν 70,5%, το 2008 75,9%, το 2007 77,0% και το 2006 76,2%. Έτσι ο βαθμός αξιοποίησης έχει πλέον υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων τριών δεκαετιών. Αυτό υποδηλώνει, αφενός, μια σοβαρή υποχώρηση της παραγωγικότητας της οικονομίας και, αφετέρου, μια επίσης σοβαρή υποχώρηση των επενδύσεων στην παραγωγή. Με άλλα λόγια, τα στοιχεία υποδηλώνουν μια ταχύτατη διάλυση της όποιας παραγωγικής βάσης έχει απομείνει στη χώρα, με ρυθμούς μη αναστρέψιμους.


Ενεργειακή κατάρρευση

Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται όχι μόνο στη μεταποίηση, αλλά ακόμη και στον κλάδο της ενέργειας, ο οποίος σημειώνει με τη σειρά του μειώσεις - ρεκόρ. Το 2008 η παραγωγή ενέργειας μειώθηκε κατά 2,4%, το 2009 κατά 2,9%, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2010 μειώθηκε κατά 7,7% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου χρόνου και σε ετήσια βάση η μείωση της παραγωγής ενέργειας κινείται γύρω στο 5,9% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο.

Ποια οικονομία μπορεί να επεκταθεί χωρίς μια αντίστοιχη αύξηση της παραγωγής ενέργειας; Και τι σημαίνει για μια οικονομία όταν ο κλάδος της ενέργειας συρρικνώνεται σε τέτοιο βαθμό; Ιδίως όταν η κατάσταση αυτή αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία σε δωδεκάμηνη βάση παρουσιάζει μείωση της τάξης του 10,6%! Ακόμη και τον Ιούνιο, οπότε για ευνόητους λόγους η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας παρουσιάζει κορύφωση, σημείωσε μείωση της τάξης του 7%.

Οι μειώσεις αυτές σηματοδοτούν, αφενός, την παραγωγική κατάρρευση της ΔΕΗ και γενικά του τομέα ενέργειας, πάνω στα ερείπια του οποίου θα επιχειρηθεί η απελευθέρωση της ενέργειας. Αφετέρου συνδέονται με σημαντική μείωση της ενεργού ζήτησης, που κυμαίνεται το πρώτο εξάμηνο του 2010 γύρω στο -6%. Αυτό ισοδυναμεί με αντίστοιχη συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας, μια και, χωρίς ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια, δεν μπορεί να νοηθεί πραγματική επέκταση της οικονομίας.

Αν σ' αυτήν τη συρρίκνωση προστεθεί η μέση αύξηση του ετήσιου κόστους της οικονομίας, που μπορεί να υπολογιστεί από τον ετήσιο τιμάριθμο – τον οποίο η τρόικα εκτιμά φέτος πάνω από 4,5% –, τότε η χώρα αντιμετωπίζει μια πιθανή μείωση του ΑΕΠ της τάξης του 12% για το 2010.


Ραγδαία επιδείνωση του ΑΕΠ

Την προοπτική μιας τόσο δυσμενούς εξέλιξης φαίνεται να υποστηρίζει και η κατάσταση στις υπηρεσίες, όπως φαίνεται από τον Πίνακα 2, αλλά και η δραματική κατάσταση στο λιανεμπόριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο τρίμηνο του 2010, με μείωση του ΑΕΠ κατά 2,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009, είχαμε μια μέση άνοδο του όγκου λιανικών πωλήσεων την ίδια περίοδο κατά 5,8%. Το επόμενο τρίμηνο υπολογίζεται ότι αντί για αύξηση έχουμε μια μέση πτώση του όγκου λιανικών πωλήσεων γύρω στο 6,5%.

Αυτό – σε συνδυασμό με την κατάσταση διάλυσης της παραγωγής – σηματοδοτεί μια τόσο ραγδαία επιδείνωση του ΑΕΠ, που σίγουρα θα ξεπεράσει μια μείωση της τάξης του 5% για το εξάμηνο με πρόβλεψη για πάνω από 10% με το κλείσιμο του έτους.

Η δραματική μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης, από την οποία εξαρτάται πάνω από το 70% του ΑΕΠ, καταγράφεται και στη σημαντική μείωση των εισαγωγών. Μόνο τον Ιούνιο υποχώρησαν κατά 25%, ενώ το δωδεκάμηνο Ιουλίου 2009 - Ιουνίου 2010 η συνολική αξία των εισαγωγών παρουσίασε μείωση 19,4% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Ιουλίου 2008 - Ιουνίου 2009.

Η ραγδαία πτώση των εμπορευματικών εισαγωγών δεν υποδηλώνει μόνο συρρίκνωση της εγχώριας κατανάλωσης, αλλά και σοβαρή τάση συρρίκνωσης των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία, κυρίως σε ό,τι αφορά τον μηχανολογικό εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις στην παραγωγή. Επομένως τους επόμενους μήνες είναι αναμενόμενη μια περαιτέρω επιδείνωση του δείκτη επενδύσεων στην ελληνική οικονομία.


Εφιαλτική ανεργία

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Καταρχάς σηματοδοτούν μια τόσο βαθιά ύφεση στην ελληνική οικονομία, ώστε είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς με ποιον τρόπο μπορεί να αναχαιτιστεί, από τη στιγμή που η περιοριστική πολιτική και λιτότητα αφαιρεί γύρω στο 10% από την ενεργό ζήτηση της οικονομίας κάθε χρόνο εφαρμογής της πολιτικής του μνημονίου.

Οι φλυαρίες ότι η απορρύθμιση των «κλειστών επαγγελμάτων» και η απελευθέρωση των πάντων μαζί με τις ιδιωτικοποιήσεις μπορούν να αναχαιτίσουν την ελεύθερη πτώση της οικονομίας ξεφεύγουν από το πεδίο της οικονομικής ανάλυσης και εντάσσονται είτε στη σφαίρα της οικονομικής θεολογίας της αγοράς, η οποία έτσι ή αλλιώς μας οδήγησε στο μεγάλο κραχ του 2008 και τη συνεχιζόμενη παγκόσμια κρίση, είτε στη διατεταγμένη προπαγάνδα.

Η αλήθεια είναι ότι, αν η μείωση της τάξης του 2,5% του ΑΕΠ για το πρώτο τρίμηνο του 2010 προκάλεσε ανεργία της τάξης του 11,7%, τότε μια πιθανή μείωση – ακόμη και με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς – της τάξης του 4,8% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση μπορεί να πυροδοτήσει μια ανεργία της τάξης του 22%. Ενώ προβλέπεται ταυτόχρονα μια σοβαρή μείωση της απασχόλησης στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό της χώρας κατά 4% ή 5% λόγω κυρίως της αύξησης εκείνων των τμημάτων της αυτοαπασχόλησης και της μισθωτής εργασίας που καταστράφηκαν ή βρέθηκαν στην ανεργία πάνω από 12 μήνες και εγκατέλειψαν την αναζήτηση εργασίας.

Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί κατακόρυφα τόσο από ανέργους μακράς διάρκειας όσο και από αυτοαπασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες και μικρούς επιχειρηματίες, που ήδη αντιμετωπίζουν το φάσμα της ολοκληρωτικής καταστροφής. Προς το τέλος του έτους υπολογίζεται ότι μόνο ένας στους δύο από τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό θα έχει μια κάποια πιθανότητα για απασχόληση, μισθωτή ή άλλη. Μπορεί να επιβιώσει η πλειονότητα του πληθυσμού της χώρας με απασχολούμενο έναν στους τρεις κατοίκους, και μάλιστα υπό συνθήκες απασχόλησης άκρως επισφαλείς;


Επισφαλής η Ελλάδα...

Τι γίνεται όμως με την εικόνα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές; Μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά γίνονται για να ανακτήσει, υποτίθεται, η Ελλάδα την αξιοπιστία της στις αγορές και να ξαναγυρίσει σ' αυτές. Ποια είναι λοιπόν η υποδοχή των αγορών; Αυτήν μπορούμε να τη διαπιστώσουμε από τον Πίνακα 3, όπου εμφανίζεται η πορεία των ελληνικών ομολόγων από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2010.

Από τον πίνακα διαπιστώνουμε ότι η εκτίναξη των επιτοκίων αγοράς των ελληνικών ομολόγων όχι μόνο δεν αναχαιτίστηκε από τον μηχανισμό στήριξης, αλλά όσο περισσότερο εφαρμόζονται οι πολιτικές προσαρμογής στο μνημόνιο τόσο περισσότερο απαγορευτικές γίνονται οι συνθήκες για προσφυγή στις αγορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι και μετά τον Ιούνιο τα επιτόκια του 10ετούς συνεχίζουν να πετούν στα ύψη. Στα τέλη Ιουλίου είχαν διαμορφωθεί γύρω στο 10,25%, ενώ στις αρχές Αυγούστου γύρω στο 10,10%, σύμφωνα με το Bloomberg.

Οι συνθήκες αυτές έφεραν στα ελληνικά ομόλογα μεγάλες απώλειες. Έτσι την περίοδο που απεικονίζεται στον Πίνακα 3 το τριετές ομόλογο αναφοράς έχασε το 20,4% της αξίας του, το δεκαετές έχασε το 35,6% της αξίας του, ενώ το τριακονταετές έχασε το 35,1% της αξίας του. Αυτό έχει οξύνει το πρόβλημα ρευστότητας για τις εγχώριες τράπεζες, που χρησιμοποιούν τα κρατικά ομόλογα ως εγγύηση για την άντληση ρευστότητας από την ΕΚΤ. Η διαρκής υποβάθμιση των ελληνικών ομολόγων εξανάγκασε την κυβέρνηση να ενισχύσει τις τράπεζες με άλλα 25 δισ. ευρώ κρατικές εγγυήσεις προκειμένου να συνεχίσουν να αντλούν ρευστότητα από την ΕΚΤ. Ενώ δεν αποκλείεται μέχρι το φθινόπωρο να διατεθούν άλλα 25 δισ., μια και όσα δόθηκαν ίσα που αρκούν για ένα τρίμηνο.

Το αποτέλεσμα είναι ότι, όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική του μνημονίου και της τρόικας, η Ελλάδα γίνεται ακόμη πιο επισφαλής για τις αγορές και η άμεση πτώχευση έρχεται ακόμη πιο κοντά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δυο εκδόσεις έντοκων γραμματίων 26 και 13 εβδομάδων, που έγιναν στις 13.7 και 20.7 αντίστοιχα, προσφέρθηκαν στην αγορά αφού πρώτα είχε συμφωνηθεί ποιοι θα τα αγοράσουν από την ντόπια αγορά. Προσφορά από τις διεθνείς αγορές δεν υπήρξε.

Πρόκειται για εγχώριες τράπεζες και «ημέτερους» της κυβέρνησης που άδραξαν την ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν με πολύ βραχυπρόθεσμη απόδοση. Η κυβέρνηση όμως είχε αρχικά προγραμματίσει και μια έκδοση έντοκου γραμματίου 52 εβδομάδων, το οποίο δεν τόλμησε να θέσει σε δημοπρασία. Κι ο λόγος είναι απλός. Δεν βρήκε κανέναν, ούτε καν τους δικούς της «ημετέρους», να ρισκάρει τα λεφτά του για έναν χρόνο. Αυτό λέει πολλά για τις προθεσμίες που υπάρχουν για την ήδη χρεοκοπημένη Ελλάδα.




ΠΙΝΑΚΕΣ



ΠΙΝΑΚΑΣ 1: ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ)
Ιανουάριος - Ιούλιος
2009 2010* 2010**
1. Έσοδα 26.779 27.890 30.013
2. Πρωτογενείς Δαπάνες 42.714 37.891 31.771
3. Πρωτογενές έλλειμμα 15.935 10.001 1.758
4. Τόκοι 8.891 8.899 9.668
5. Καθαρό αποτέλεσμα Π.Δ.Ε. 5.529 3.653 3.691
6. Έλλειμμα Κ.Π. 30.355 22.553 15.116
* Εκτιμήσεις πραγματοποιήσεων
** Αρχικές Προβλέψεις Υπουργείου Οικονομικών

ΠΙΝΑΚΑΣ 2: ΒΑΣΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
(% ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΕΝΑΝΤΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥ ΜΗΝΑ ΤΟ 2009)
2010 Βιομηχανική παραγωγή Βαθμός αξιοποίησης παραγωγικού δυναμικού (%) Όγκος λιανικών πωλήσεων Μηνιαία έρευνα υπηρεσιών
Κατάσταση Επιχείρησης Ζήτηση
Ιανουάριος -4,3 68,1 5,4 -24 -10
Φεβρουάριος -10,0 68,7 1,4 -24 -27
Μάρτιος -4,2 68,9 10,6 -24 -25
Απρίλιος -6,2 69,5 -5,6 -28 -19
Μάιος -4,9 67,6 -7,3 -39 -30
Ιούνιος -4,5 69,8 -28 -20
Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος

ΠΙΝΑΚΑΣ 3: ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Μήνας/έτος 10/09 11/09 12/09 1/10 2/10 3/10 4/10 5/10 6/10
Επιτόκια αγοράς ελληνικών ομολόγων σε %
3ετές 2,29 2,94 3,88 6,97 6,32 5,77 9,84 7,80 11,31
10ετές 4,66 5,83 6,22 6,98 6,64 6,48 8,93 7,74 10,45
30ετές 5,47 5,04 5,96 6,62 6,67 6,64 7,01 8,25 9,45
Τιμές τίτλων αναφοράς
3ετές 104,61 102,96 100,85 94,85 96,20 96,70 86,72 91,80 84,19
10ετές 110,19 107,06 102,15 93,27 95,56 98,25 82,50 89,70 74,56
30ετές 87,13 82,59 78,05 73,73 73,29 73,53 70,00 59,75 52,01
Μέση διαφορά απόδοσης μεταξύ ελληνικών ομολόγων και αντίστοιχων γερμανικών
10ετές 133 156 226 273 327 311 474 514 647
Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Να κατασπαράξουν και τη ΔΕΗ επιχειρούν τώρα τα «κοράκια» της
Κερδοσκοπίας και οι δανειστές της χώρας!


Με πρόταση της Κομισιόν και της Τρόικας των «οικονομικών δολοφόνων», προωθούνται οι ευσεβείς πόθοι των ξένων και ντόπιων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που θέλουν να καρπωθούν τα φιλέτα της ενέργειας μέσα από το διαμελισμό και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Η δοσίλογη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, συνεπικουρούμενη από τις απειλές των διεθνών τοκογλύφων περί μη καταβολής της τρίτης δόσης του δανείου, παίζει το γνωστό και χιλιοπαιγμένο σενάριο των «δεσμεύσεων» που δεν πρόκειται να τηρήσει. Είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να προχωρήσει τώρα την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, δηλαδή:
1. Άμεση ιδιωτικοποίηση (πώληση) λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων ισχύος ίσης με το 40% της εγκατεστημένης παραγωγής της ΔΕΗ, ή στην «καλύτερη» περίπτωση παράδοση όλων των νέων μονάδων που επρόκειτο να κατασκευάσει η ΔΕΗ στους ιδιώτες με τη γνωστή μέθοδο της χρηματοδότησης από το δημόσιο (ΣΔΙΤ).
2. Διαμελισμό της ΔΕΗ, με τη δημιουργία ανεξάρτητων θυγατρικών επιχειρήσεων και πρώτα θύματα τα δίκτυα Μεταφοράς και Διανομής. Στο τραπέζι έχει πέσει η άμεση ιδιωτικοποίηση του δικτύου μεταφοράς.
3. Πώληση εικονικής ισχύος, δηλαδή εισαγωγή αεριτζήδων εμπόρων που θα αγοράζουν το ρεύμα της ΔΕΗ στο κόστος και θα το μεταπωλούν στην ίδια και στους πελάτες της!
4. Εκχώρηση σε ιδιώτες όλων των νέων λιγνιτικών κοιτασμάτων (Ελασσόνα, Δράμα, Βεύη, Βεγόρα) με αρνητικότατες επιπτώσεις στο περιβάλλον και ας γίνει η Ελλάδα κρανίου τόπος!.
5. Αύξηση της Οριακής Τιμής του Συστήματος (ΟΤΣ) δηλαδή της χονδρικής τιμής του ρεύματος, για να συνεχίσουν να αγοράζουν οι ιδιώτες παραγωγοί από τη ΔΕΗ φθηνό ρεύμα και στη συνέχεια να της το πουλούν πανάκριβο!
6. Δραματική αύξηση της τιμής των τιμολογίων, κάτω από τον παραπλανητικό τίτλο του «εξορθολογισμού» των τιμολογίων του ηλεκτρικού ρεύματος, προκειμένου να ανοίξει η λιανική αγορά στους αεριτζήδες εμπόρους που θα μπορούν πλέον, χρησιμοποιώντας όλες τις υποδομές της ΔΕΗ, να προσφέρουν «ελκυστικά πακέτα» και στους οικιακούς καταναλωτές.
Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η πολυδιαφημισμένη απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, προετοιμάστηκε την τελευταία δεκαετία με τη μετοχοποίηση της ΔΕΗ, τη διάλυση του ασφαλιστικού των εργαζομένων της και με τις υπέρογκες και αδικαιολόγητες αυξήσεις τιμολογίων – όχι χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της ηγεσίας των κυρίαρχων παρατάξεων της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) αλλά και ΣΥΝ - και ολοκληρώνεται τώρα με δραματική αύξηση των οικιακού και αγροτικού τιμολογίου (40-106% αναφέρει ο Τύπος) και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
Αφού μέχρι τώρα κυβέρνηση ΕΕ και ΔΝΤ κατάφεραν να περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, που έπληξαν βάναυσα το εισόδημα, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων, ορμάνε πλέον ακάθεκτοι να λεηλατήσουν ότι απόμεινε από τη δημόσια περιουσία. Σύμμαχοί τους ΝΔ, ΛΑΟΣ και καναλάρχες. Θύματα για άλλη μια φορά, όχι μόνο οι εργαζόμενοι του κλάδου που θα δουν να θυσιάζονται τα εναπομείναντα δικαιώματά τους, αλλά κυρίως οι οικιακοί καταναλωτές και οι αγρότες, ο λαός που θα χρυσοπληρώνει το ρεύμα για να κορεστεί η δίψα για κέρδη του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου που θα δραστηριοποιηθεί στην ενέργεια.
Βεβαίως «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο»! Και αυτός στην προκειμένη περίπτωση είναι οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ που δεν πρέπει να επιτρέψουν ούτε την πώληση μονάδων, ούτε την παράδοση των δικτύων στους κερδοσκόπους, ούτε την ύπαρξη εμπόρων για μεταπώληση του μόχθου τους. Και φυσικά θα πρέπει ο αγώνας αυτός να συνδεθεί με τον αγώνα ολόκληρου του λαού για ρεύμα κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Αυτό δεν μπορεί να πραγματωθεί χωρίς την εθνικοποίηση του ηλεκτρενεργειακού τομέα και την καθιέρωση πραγματικού εργατικού – λαϊκού ελέγχου.

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ & ΛΑΟΣ υπερασπίζονται με την πολιτική που ακολουθούν την αξιοπιστία τους απέναντι στα ξένα και ντόπια αφεντικά τους. Φροντίζουν να μη βγουν χαμένοι οι διεθνείς τοκογλύφοι, γι’ αυτό ξεπουλάνε τη χώρα και το λαό. Γι’ αυτό και επιταχύνουν την απελευθέρωση των αγορών, των κλειστών επαγγελμάτων, των μισθών, της εργασίας …
Σήμερα είναι περισσότερο απαραίτητο από κάθε άλλη φορά η συγκρότηση ενός Μετώπου Πολιτικών και Κοινωνικών Δυνάμεων που θα αρνηθεί το χρέος, θα επιβάλλει άμεσα την έξοδο από την ΟΝΕ και το Ευρώ, που θα εθνικοποιήσει την ενέργεια και τους άλλους βασικούς τομείς της οικονομίας, θα οργανώσει όλο τον εργαζόμενο λαό, για τη συνολική ρήξη με ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ο αγώνας για Λαϊκή και Εθνική Κυριαρχία – Δημοκρατία είναι επίκαιρος και όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίος.
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Αντί για οικονομίες η Ελλάδα εξοπλίζεται

Ληστεύουν και ξεπουλάνε

Ληστεύουν και ξεπουλάνε

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (8/8/2010)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Η πορτοκαλάδα που εκτοξεύθηκε εναντίον του υπουργού Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδου μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου δεν βρήκε το στόχο της. Άλλωστε, οι καμιά δεκαπενταριά(!) σωματοφύλακές του είχαν σχηματίσει ισχυρό κλοιό προστασίας.

Η άγρια γιούχα που είχε φάει λίγο νωρίτερα από εκατοντάδες άτομα κατά τη θεατρική τελετή παράδοσης είκοσι εργατικών κατοικιών στο χωριό Κουνάβος του Ηρακλείου δεν είχαν φυσικά καμιά επίπτωση στην άριστη διάθεση του υπουργού, ο οποίος αδιαφόρησε πλήρως και όταν άκουσε τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου Γιώργο Σκουλατάκη να του λέει κατάμουτρα ότι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι οικογένειές τους είναι αγανακτισμένοι από την πολιτική που ασκεί το υπουργείο Εργασίας.

Η κυβέρνηση της... «πολιτικής συμμορίας του Άβερελ Ντάλντον» που συμμετέχει ως κορυφαίο στέλεχος ο Α. Λοβέρδος δεν έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες. Την απασχολούν πολύ πιο «χοντρές» δουλειές. Ολόκληρη χώρα έχει να ξεπουλήσει, με τις γκρίνιες του λαουτζίκου θα ασχολείται και θα χάνει τον πολύτιμο χρόνο της; Εδώ της ζητούν οι δυνάμεις κατοχής του ΔΝΤ και της ΕΕ να ξεπουλήσει τη ΔΕΗ και τον ΟΣΕ έναντι πινακίου φακής και οι «άθλιοι» ΠΑΣΟΚτζήδες συνδικαλιστές των οργανισμών αυτών αρνούνται να συμφωνήσουν με τη... Νέα Μεγάλη Ιδέα του Εθνικού Ξεπουλήματος των Πάντων που προωθεί ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!

«Θα φτάσουμε στα άκρα. Θα ματώσουμε!» έγραψε μεταξύ άλλων στο μήνυμα που έστειλε στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος, ο οποίος ανήκει στον πολύ σκληρό πυρήνα της ΠΑΣΚΕ, αντιδρώντας στην πώληση του 40% των λιγνιτικών και του 40% των υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ που ζήτησαν οι κατοχικές δυνάμεις ΕΕ-ΔΝΤ και στην οποία είχαν ουσιαστικά συμφωνήσει ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και ο κύριος σύνδεσμος της κυβέρνησης «Τσολάκογλου - Παπανδρέου» με τους ξένους δυνάστες, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ασχέτως αν μετά τις αντιδράσεις υποκρίνονταν ότι δήθεν δεν συμφωνούν. Σαν οχιά στριμωγμένη στον τοίχο έμοιαζε ο Γ. Παπακωνσταντίνου στη συνέντευξη Τύπου όπου υποχρεώθηκε να δηλώσει ότι δεν θα πωληθούν οι μονάδες της ΔΕΗ.

«Έχουμε έτοιμο σχέδιο δράσης. Ανά πάσα στιγμή μπορούμε να θέσουμε δέκα μονάδες εκτός λειτουργίας και δεν θα σταματήσουμε –το επαναλαμβάνω– μέχρι να μπει και ο τελευταίος στη φυλακή», υπογράμμισε σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ Ν. Φωτόπουλος. «Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τον πόλεμο με τους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ για να εξυπηρετήσει τους απανταχού αεριτζήδες κερδοσκόπους. Σε αυτόν τον πόλεμο θα υπάρξουν θύματα. Μόνο που τα θύματα δεν θα είναι οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ που θα υπερασπιστούν την περιουσία του ελληνικού λαού αλλά η ίδια η κυβέρνηση και η πολιτική της. Θα ματώσουμε αλλά στο τέλος θα δικαιωθούμε!», δήλωσε στο Έθνος ο πρόερδος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) Νίκος Κιουτσούκης, ενώ ανακοίνωση της ίδιας της ομοσπονδίας κάνει λόγο για «τρωκτικά που λυμαίνονται επί σειρά ετών το σιδηρόδρομο» και προετοιμάζει τους περίπου 6.000 εργαζόμενους στον ΟΣΕ για μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση.

Θα θέλαμε πραγματικά να δούμε να ματώνουν οι συνδικαλιστές και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και στον ΟΣΕ και να μπαίνουν στη φυλακή οι ηγέτες τους εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης. Όχι φυσικά από ...«αιμοβορία» ή από αντιπάθεια προς τους συγκεκριμένους συνδικαλιστές, των οποίων ο βίος και η πολιτεία είναι γνωστοί και κάθε άλλο παρά άμεμπτοι από πολιτική σκοπιά, αλλά από πολιτικό ενδιαφέρον. Αν ο Παπαδρέου και η κυβέρνησή του φτάσουν στο σημείο να αιματοκυλίσουν τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ και στον ΟΣΕ και να βάλουν φυλακή στελέχη της ΠΑΣΚΕ σαν τον Νίκο Φωτόπουλο ή της ΔΑΚΕ σαν τον Νίκο Κιουτσούκη, τότε η ανατροπή της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» θα είναι ζήτημα ελάχιστου χρόνου. Θα συντελεστεί μάλιστα κάτω από συνθήκες που θα σηματοδοτήσουν το τέλος του κατοχικού καθεστώτος του μνημονίου του Γ. Παπανδρέου με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Όλα αυτά βεβαίως δεν είναι τίποτα περισσότερο από φραστικοί συνδικαλιστικοί λεονταρισμοί για την ώρα. Αυταπάτες δεν έχει κανένας για το ρόλο του ρεφορμιστικού, πλήρως ενσωματωμένου στο σύστημα, συνδικαλιστικού κατεστημένου. Όχι μόνο εμείς, αλλά ούτε καν οι πλατιές μάζες των εργαζομένων. Η δικαιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης όμως στους συνδικαλιστές ηγέτες που είναι ενσωματωμένοι πλήρως στο σύστημα δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα αδράνειας και έλλειψης μαζικής αντίστασης στο απαιτούμενο επίπεδο. Ο χρόνος λιγοστεύει τραγικά.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου λεηλατεί τους μισθούς, τις συντάξεις και τα λαϊκά εισοδήματα. Ξεπουλάει στο ιδιωτικό κεφάλαιο όλη τη δημόσια περιουσία που είναι κερδοφόρα και κρατάει μόνο τις ζημιογόνες υποδομές που της θέτει δωρεάν ουσιαστικά στη διάθεση των ιδιωτών. Ακριβαίνει τις τιμές σε οτιδήποτε καταναλώνει ο κόσμος και ετοιμάζεται για νέα γενική επίθεση εφιαλτικής ακρίβειας στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο νερό, στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών, στους σιδηροδρόμους ώστε να καταστεί εξαιρετικά κερδοφόρο το πέρασμά τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αν δεν την σταματήσουμε και δεν την ανατρέψουμε τώρα, σε λίγο θα είναι πολύ αργά...

Οδηγίες φωτιά άφησε πίσω της η τρόικα (Πριν, 8 Αυγούστου 2010)

• Νέο μνημόνιο κι έκτακτα μέτρα περικοπών από φθινόπωρο
• Με το ένα τρίτο του ΑΕΠ, ισούνται τα 78 δισ. που έχουν πάρει μέχρι στιγμής οι τράπεζες από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ
Ποτέ άλλοτε από ιδρύσεως του καπιταλισμού δεν έχει ηγηθεί της οικονομικής μεγέθυνσης κλάδος που να είναι τόσο βαθιά χρεοκοπημένος, τόσο ανήμπορος να πορευτεί από μόνος του χωρίς κρατικά δεκανίκια και τελικά τόσο παρασιτικός όσο οι τράπεζες! Μάρτυρας τα 25 δισ. που θα λάβουν από την κυβέρνηση μέσω τροπολογίας, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, την Πέμπτη. Αν δε σε αυτά τα χρήματα προσθέσουμε και τα άλλα δώρα που έχουν λάβει μέχρι στιγμής οι τράπεζες (από τη ΝΔ 28 δισ., κι από το ΠΑΣΟΚ 15 δισ. μέσω του μνημονίου κι άλλα 10 δισ. μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) τότε το συνολικό ποσό που έχουν πάρει φτάνει τα 78 δισ., που ισοδυναμεί με το ένα τρίτο του ΑΕΠ, της αξίας δηλαδή των προϊόντων και υπηρεσιών που παράγει η χώρα σε μια χρονιά. Από μια άλλη σκοπιά το ποσό αυτό πλησιάζει τα χρήματα που θα δανειστεί το ελληνικό δημόσιο από τον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ. Καρατομούνται δηλαδή ένα – ένα τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα εργαζομένων, νεολαίας και συνταξιούχων για να βρούν λεφτά οι τράπεζες να καλύψουν τις μαύρες τρύπες.
Για την κυβέρνηση η προκλητική αυτή ένεση προς τους χρεοκοπημένους τραπεζίτες (που με βάση τα αποτελέσματα των πρόσφατων στρες τεστ χαίρουν κατά τ’ άλλα… άκρας υγείας) «αποτελεί αναγκαία κίνηση για να μπορέσει να στηριχθεί και η πραγματική οικονομία». Έτσι αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών. Μα τα ίδια έγραφαν και τις άλλες φορές που άνοιγαν τα ταμεία του δημοσίου για τους Σάιλοκ των τραπεζών. Και το αποτέλεσμα ήταν ο ρυθμός επέκτασης των δανείων να ακολουθεί βήματα χελώνας. Σιγά που θα αύξαναν τις δανειοδοτήσεις στα νοικοκυριά ή τις επιχειρήσεις οι τραπεζίτες! Αυτό που έκαναν ήταν να μπαλώσουν όπως – όπως τα ανοίγματά τους. Το ίδιο θα κάνουν και τώρα, το ίδιο θα κάνουν και την επόμενη φορά που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα τους ανοίξει τα κρατικά ταμεία.
Αν κάτι αποδεικνύει όμως περίτρανα η κρατική απλοχεριά είναι ότι λεφτά υπάρχουν! Λεφτά μπορούν να βρεθούν! Όλα αυτά τα επιχειρήματα που ακούμε από τους κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης και τον ίδιο τον πρωθυπουργό όταν κόβουν τις συντάξεις, μειώνουν τους μισθούς και αυξάνουν τους έμμεσους φόρους είναι φθηνές δικαιολογίες για να περάσει χωρίς κραδασμούς η πολιτική τους. Κι αυτή η πολιτική αποτελεί το αναγκαίο συμπλήρωμα των δανεικών κι αγύριστων που παίρνουν κάθε τρεις και λίγο οι τραπεζίτες. Η μείωση δηλαδή των συντάξεων και των μισθών κι η αύξηση του ΦΠΑ από το 19% στο 23% ήταν ο λογαριασμός που πλήρωσε η κοινωνία για να μπορεί ο κάθε Παπακωνσταντίνου και η Τρόικα να κόβουν λευκές επιταγές στους τραπεζίτες.
Πως μπορεί άλλωστε να παραβλέψει κανείς την χρονική σύμπτωση του ελέγχου της Τρόικας με την ανακοίνωση για τη στήριξη των τραπεζών – τυχαίο είναι; Φάνηκε δηλαδή ότι η Τρόικα την ίδια ώρα που έδινε τις οδηγίες – φωτιά για τους εργαζόμενους, από την άλλη υποδείκνυε στην κυβέρνηση να δώσει τα 25 δισ. στους τραπεζίτες, επιβεβαιώνοντας έτσι την αποστολή της και το βαθύτερο ζητούμενο της προσφυγής στον μηχανισμό εξόντωσης ΔΝΤ – ΕΕ: Η διάσωση με κάθε μέσο του χρεοκοπημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος και η επιστροφή στον μεσαίωνα για όλους εμάς.



Η καυτή ατζέντα που άφησε πίσω της η Τρόικα περιλαμβάνει: την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και άλλων ζημιογόνων ΔΕΚΟ, ευρείες ιδιωτικοποιήσεις με απώτερο ζητούμενο την στήριξη κάθε αεριτζή – απατεώνα που θέλει να βγάλει λεφτά εκμεταλλευόμενος τη δημόσια περιουσία (κι εδώ είναι ενδεικτικά όσα προβλέπονται για τη ΔΕΗ και περιγράφονται επαρκώς στο άρθρο του Στέφανου Πράσσου στη σελίδα 17), το άνοιγμα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων, περικοπές στην υγεία, μείωση στις αποδοχές των δημοσίων μέσω του ενιαίου μισθολογίου κ.α.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ακόμη και τα παραπάνω μέτρα δεν αρκούν για να καλυφθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί στο μνημόνιο οικονομικής κατοχής! Τα καθαρά έσοδα το πρώτο εξάμηνο του έτους αυξήθηκαν κατά 7,2% σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2009, έναντι στόχου για αύξηση κατά 13,7%. Ο στόχος της συγκράτησης των δαπανών έχει υλοποιηθεί λόγω της άτυπης παύσης πληρωμών που έχει επιβάλει το δημόσιο στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (που εμφανίζονται μειωμένες κατά 2,5 δισ. περίπου ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2010 ή κατά 40% περίπου σε σχέση με πέρυσι όταν ο στόχος ήταν 4%) και στις καθυστερήσεις των επιστροφών φόρου προς τις επιχειρήσεις και τους ιδιώτες. Η αποτυχία δηλώνεται επίσης από την εκτίναξη του πληθωρισμού στο 5,5% τον Ιούλιο, που αποτελεί ρεκόρ για τα τελευταία 13 έτη και την παραμονή των σπρεντ στα ύψη κι ειδικότερα στις 8 μονάδες! Από φθινόπωρο επίσης οι εισπρακτικοί μηχανισμοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις αλυσιδωτές επιπτώσεις της ύφεσης και της ανεργίας. Αυτοί οι παράγοντες θα καταστήσουν αναγκαία την αναθεώρηση του μνημονίου είτε άμεσα είτε έμμεσα (δια του προϋπολογισμού που θα το υπερκεράσει σε αυστηρότητα) και την επιβολή νέων εξοντωτικών μέτρων ως απαραίτητο όρο ώστε τον Δεκέμβρη να μπορέσει η κυβέρνηση να πάρει την επόμενη… δόση της. Η επίσκεψη επομένως της Τρόικας τον Οκτώβρη πρέπει να τύχει την δέουσας υποδοχής.
Σε αυτό το πλαίσιο που το ένα αντιλαϊκό μέτρο θα φέρνει το άλλο οι στόχοι ανατροπής του μνημονίου σε συγκερασμό με την κρατικοποίηση των τραπεζών που έχουν ούτως ή άλλως φαλιρίσει, την παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους και την έξοδο από την ευρωζώνη αποτελούν κοινωνική αναγκαιότητα και όρο για την εφαρμογή μιας φιλολαϊκής πολιτικής με γενναίες και άμεσες αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας. Αιτήματα που συνιστούν τους ακρογωνιαίους λίθους μια σύγχρονης αριστερής, εργατικής πολιτικής.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η... δεξιά Ουγγαρία αντιστέκεται στο ΔΝΤ!

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή

Το σκίτσο είναι του Πάνου

Τι συμβαίνει με την Ουγγαρία;Τόλμησε να αγνοήσει το ΔΝΤ και να αψηφήσει τα «αιτήματα» των δανειστών της. Όπως έγραψε ο ανταποκριτής των Times του Λονδίνου (25.7), «οι κραυγές οργής αντηχούν από τις Βρυξέλλες έως την Ουάσιγκτον. Όπως οι πειθήνιοι σκλάβοι στον Πλανήτη των Πιθήκων, η Ουγγαρία ψέλλισε την απαγορευμένη λέξη: Όχι».


Αμέσως μετά τη διακοπή των συνομιλιών ΔΝΤ και Ε.Ε. με την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, λόγω του ότι ο τελευταίος αρνήθηκε κατηγορηματικά να συνεχίσει την πολιτική λιτότητας που απαιτούσαν οι δανειστές της χώρας του, οι δυσοίωνες προβλέψεις για την Ουγγαρία έδιναν κι έπαιρναν. Οι κατάρες του Υψίστου, οι λιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί όλης της Υφηλίου επρόκειτο να επιπέσουν στον άμοιρο τόπο των δύστυχων Μαγυάρων, επειδή – άκουσον, άκουσον – τόλμησε η κυβέρνησή τους να αρνηθεί να υπακούσει στις άνωθεν και έξωθεν εντολές.


Σθεναρή αντίσταση

Τα διεθνή πρακτορεία Reuters, AFP, AP (20.7) εξέδωσαν, εν είδει πολεμικού ανακοινωθέντος, τις εξελίξεις από το ουγγρικό μέτωπο:

«Με πτώση του ουγγρικού νομίσματος έναντι του ευρώ κατά 2,9%, αύξηση των spreads και εκτίναξη των αποδόσεων των ομολόγων της Ουγγαρίας αντέδρασαν οι αγορές στην είδηση ότι πάγωσαν – επισήμως μέχρι τον Σεπτέμβριο – οι συνομιλίες ανάμεσα στην ουγγρική κυβέρνηση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την παροχή της οικονομικής βοήθειας.

Έχοντας να αντιμετωπίσει δημοτικές εκλογές στις αρχές Οκτωβρίου, o κεντροδεξιός Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν προέβαλε σθεναρή "αντίσταση" στο επίμονο αίτημα των δανειστών της χώρας για περαιτέρω περικοπές δαπανών. Υπήρξε, άλλωστε, προεκλογική του υπόσχεση η απομάκρυνση από την ακραία πολιτική λιτότητας την οποία εφήρμοσε ο προκάτοχός του σοσιαλδημοκράτης Φέρεντς Γκιουρτσάνι και είχε αποτέλεσμα την καταβαράθρωσή του στις εκλογές, την ανάδειξη του κεντροδεξιού κόμματος σε νικητή των εκλογών, αλλά και την ενίσχυση των ακροδεξιών κομμάτων.

Η αποχώρηση του ΔΝΤ συνεπάγεται πως η Ουγγαρία, της οποίας το δημόσιο χρέος ανέρχεται στο 80% του ΑΕΠ της και είναι το υψηλότερο στην κεντρική Ευρώπη, δεν μπορεί να εκταμιεύσει την επόμενη δόση του δανείου, συνολικού ύψους 20 δισ. ευρώ, που συμφώνησε το 2008 με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Σημείο τριβής με το Ταμείο ήταν η άρνηση του κυβερνώντος κεντροδεξιού κόμματος Fidesz να προχωρήσει σε περαιτέρω λιτότητα και η επιμονή του να επιβάλει υψηλό φόρο στις τράπεζες, στον οποίο προέβαλαν αντιρρήσεις οι δανειστές».

Ιδού το μέγα έγκλημα του Βίκτορ Όρμπαν και της κυβέρνησης της Ουγγαρίας! Αρνήθηκε να προχωρήσει σε περαιτέρω λιτότητα και επέμεινε να επιβάλει υψηλή φορολογία στις τράπεζες. Ίσως να μην υπάρχει μεγαλύτερο ανοσιούργημα από αυτά τα δύο σήμερα. Εκτός βέβαια από το να αρνηθείς να πληρώσεις το καταχρηστικό χρέος με βάση το οποίο λεηλατείται η χώρα και τσακίζεται ο λαός σου.

Φανταστείτε λοιπόν τι περίμενε αυτούς τους βέβηλους. Όλα πλέον ήταν ανοιχτά. Οι αγορές θα έδιναν ένα μάθημα στην Ουγγαρία και τους Ούγγρους, που θα τους έκαναν παράδειγμα αποτροπής για όποιον λαό και χώρα θα σκεφτόταν από εδώ και πέρα να σηκώσουν το κεφάλι τους ή θα τολμούσαν έστω να ξεστομίσουν την απαγορευμένη λέξη.


Εκβιαστικές... προβλέψεις

Οι μαύρες προβλέψεις των ειδικών έπεσαν βροχή. Η Moody’s και η Fitch ανακοίνωσαν ότι σκέφτονται να υποβιβάσουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ουγγαρίας στο επίπεδο στο οποίο είναι ήδη η Ελλάδα.

«Η Ουγγαρία βρέθηκε χθες σε δυσχερή θέση, καθώς άντλησε – με μεγάλη δυσκολία – 10 δισ. φιορίνια λιγότερα απ' όσα ζητούσε στην έκδοση τρίμηνων εντόκων γραμματίων, μία μέρα μετά την απομάκρυνση από τη στήριξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ)», μας πληροφορούσε το Bloomberg στις 21.7. Ενώ την επομένη έκανε τον γύρο του κόσμου η εκτίμηση της ιαπωνικής τράπεζας Nomura ότι «η Ουγγαρία δεν θα έχει πρόσβαση στις αγορές αν δεν κατορθώσει να συμφωνήσει ξανά με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά τους όρους του δανείου της».

Με άλλα λόγια, η Ουγγαρία, αν δεν ξαναγυρίσει στο μαντρί και δεν φορέσει το κολάρο της υποτέλειας, δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα, δεν πρόκειται να βρει χρήματα για την οικονομία της και το νόμισμά της, το φόριντ, θα καταλήξει στα Τάρταρα. Είναι δύσκολο κανείς να διακρίνει αν όλα αυτά είναι όντως εκτιμήσεις, απειλές, ή μύχιες επιθυμίες.

Ας αφήσουμε τα σκοτεινά χαιρέκακα αισθήματα όλων εκείνων που προτιμούν να δουν μια χώρα και έναν λαό να υπομένει τον όλεθρο παρά να θιγούν αγορές και τράπεζες, και ας μπούμε στο ψητό. Τι έγινε αλήθεια στην Ουγγαρία;


Περί εθνικής κυριαρχίας

Στις τελευταίες εκλογές το κεντροδεξιό κόμμα Fidesz, του οποίου ηγείται ο Βίκτορ Όρμπαν, πέτυχε σαρωτική νίκη έναντι του πρώην «κυβερνώντος» κόμματος των σοσιαλιστών, καταλαμβάνοντας τα δύο τρίτα των εδρών στη Βουλή.

Βάζουμε εισαγωγικά στο πρώην «κυβερνών» σοσιαλιστικό κόμμα, διότι αυτοί που κυβερνούσαν στ’ αλήθεια τη χώρα ήταν οι εγκάθετοι του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Η συντριπτική αυτή νίκη οφείλεται κατά κύριο λόγο στην υπόσχεση που έδωσε ο Όρμπαν στον ουγγρικό λαό ότι θα σταματήσει τη λιτότητα και τις περικοπές, θα φορολογήσει τις τράπεζες και τις μεγάλες περιουσίες και θα επαναφέρει μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα στην προ του ΔΝΤ εποχή.

Το μίσος και η εκτεταμένη δυσαρέσκεια που είχε πυροδοτήσει στον πληθυσμό η εφαρμογή των προγραμμάτων χημειοθεραπείας του ΔΝΤ και της Ε.Ε. ήταν τέτοια, ώστε και μόνο τα προεκλογικά επαινετικά σχόλια του Στρος - Καν προς την ηγεσία του σοσιαλιστικού κόμματος για το πόσο καλά «συνεργάστηκε» λειτούργησαν καταλυτικά στην εκλογική καταβαράθρωση των «κυβερνώντων».

Αυτή τη λαϊκή δυσαρέσκεια εισέπραξε ο δεξιός Όρμπαν, αλλά και το Jobbik, η εθνικιστική και ανοιχτά φασιστική Δεξιά, η οποία εισέπραξε το 17% των ψήφων. Το κεντρικό ζήτημα, που κυριάρχησε στις εκλογές, πέρα από τις τραγικές συνέπειες των εφαρμοζόμενων πολιτικών, ήταν το πρόβλημα της αυτοτέλειας και της κυριαρχίας της χώρας, κυρίως μέσα από τη σχέση της με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Τα δεξιά κόμματα έκαναν σημαία την ανάγκη να ανακτήσει η χώρα την εθνική της κυριαρχία, πράγμα που μίλησε στον νου και την καρδιά του ουγγρικού λαού, που βλέπει εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες να ισοπεδώνεται κυριολεκτικά η χώρα του και ο ίδιος από τα δυτικά αφεντικά.

Μόνο που, ως δεξιά κόμματα, έδωσαν μια έντονη εθνικιστική χροιά στο αίτημα της εθνικής κυριαρχίας, αναφερόμενα στις «ιστορικές αδικίες» εναντίον των Ούγγρων, όπως η Συνθήκη του Τριανόν το 1920, που απέσπασε πολλές εθνικές περιοχές από τη «μητέρα πατρίδα», η καταπίεση των «ομογενών» στις όμορες χώρες κ.ο.κ. Δεν είναι τυχαίο ότι στην προεκλογική του εκστρατεία ο Όρμπαν μιλούσε στο όνομα του «ουγγρισμού».

Με ανύπαρκτες τις όποιες αληθινά δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να σηκώσουν ψηλά το αίτημα της εθνικής κυριαρχίας και να του δώσουν ένα αυθεντικά λαϊκό και δημοκρατικό περιεχόμενο, είναι μοιραίο αυτό να μετατρέπεται σε πρόσχημα για κάθε είδους σοβινιστική, ακόμη και φασιστική, ερμηνεία.

Παρ' όλα αυτά, το πρόβλημα της εθνικής κυριαρχίας δεν παύει να αποτελεί το κυρίαρχο ζήτημα της πολιτικής διαπάλης σήμερα στην Ουγγαρία. Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, πάνω από το 80% του ουγγρικού λαού αναπολεί την εποχή του Γιάνος Κάνταρ, δηλαδή την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού, όταν η χώρα έχαιρε οικονομικής και λαϊκής ευημερίας και, προπαντός, εθνικής αξιοπρέπειας.

Τουλάχιστον έτσι νιώθουν οι Ούγγροι έπειτα από δύο δεκαετίες καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Κι αυτό παρ’ η πλειονότητα των Ούγγρων νιώθουν επίσης ότι το βασικό πρόβλημα με τον υπαρκτό σοσιαλισμό ήταν η υποταγή τους στους Ρώσους. Όταν η Die Welt (26.7) ρώτησε «πώς γίνεται αυτός [ο κομμουνιστής δικτάτορας Γιάνος Κάνταρ] περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον – όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις – να είναι, για μια Ουγγαρία που αγαπά την ελευθερία, ο συμπαθέστερος πολιτικός του 20ού αιώνα;», έφερε τον Όρμπαν σε πολύ δύσκολη θέση, οπότε για να ξεφύγει απάντησε παραπλανητικά:

«Οι νεκροί έχουν πάντα ένα πλεονέκτημα έναντι των ζωντανών. Τους αντιμετωπίζει κανείς πιο ήπια και τείνει να τους εξωραΐζει. Ο θάνατος βελτιώνει την ετυμηγορία της αιωνιότητας. Αυτό συμβαίνει με όλους τους πολιτικούς, αυτό ίσως να συμβεί και με εμένα».

«Φτάνει πια»

Η αλήθεια είναι ότι ο ουγγρικός λαός δεν αντέχει άλλο. Δεν αντέχει τη διαρκή λιτότητα, τα μεροκάματα πείνας, το ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος, τη διάλυση της χώρας του, το ξεπούλημα των πάντων, την περιθωριοποίηση μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού, την καταστροφή της υπαίθρου, την εκπόρνευση μεγάλου μέρους του γυναικείου πληθυσμού προκειμένου να τα βγάλει πέρα, τη μετατροπή του εργαζόμενου σε κούλη των εργοδοτών, των επενδυτών και κυρίως των πολυεθνικών, που αναζητούν κερδοφόρες τοποθετήσεις στη χώρα.

Αυτό το «φτάνει πια», που βγαίνει από τα κατάβαθα της ουγγρικής ψυχής, απηχεί η στάση της κυβέρνησης Όρμπαν. Και τι έγινε; Ο ανταποκριτής των Times (25.7) εξηγεί:

«Ο Βίκτορ Όρμπαν, ο πρωθυπουργός, απέκρουσε τα αιτήματα του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για μεγαλύτερες περικοπές στον προϋπολογισμό και περισσότερα μέτρα λιτότητας. Οι χρηματοκράτες πήγαν σπίτι τους μουρμουρίζοντας για καταρρεύσεις νομισμάτων και δημοσιονομική ανευθυνότητα. Σε όλα αυτά η ένδοξη απάντηση της Βουδαπέστης ήταν "καλό κατευόδιο". Το φόριντ, το ουγγρικό νόμισμα, έπεσε, ανέκαμψε, ξανάπεσε, αλλά η χώρα παραμένει σταθερή».

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μυστικό: όσο πιο σταθερή και αποφασισμένη είναι μια χώρα και ένας λαός στην πορεία που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν, τόσο λιγότερες συνέπειες θα έχουν από τις πιέσεις των αγορών.

Αν κάποιος υπήρξε θύμα της κυρίαρχης προπαγάνδας, θα νόμιζε ότι μια τέτοια ενέργεια της Ουγγαρίας θα οδηγούσε το νόμισμά της να στροβιλίζεται σε μια διψήφια πτώση. Κάθε άλλο παρά αυτό έγινε. Το φόριντ υποτιμήθηκε αυτή την περίοδο όχι περισσότερο από 4%-5% και παραμένει σε πολύ καλύτερη ισοτιμία με το ευρώ από αυτήν με την οποία προσχώρησε η ελληνική δραχμή στην ευρωζώνη. Η ισοτιμία του ευρώ με το φόριντ είναι 1 ευρώ προς 281,83, φόριντ (3.8.2010), παρ' ότι η Ουγγαρία διαθέτει μόλις το 39% του ΑΕΠ της Ελλάδας.


Πού θα φτάσει η κόντρα;

Τις τελευταίες μάλιστα ημέρες παρατηρείται μια ανοδική τάση στο φόριντ έναντι του ευρώ, λόγω κυρίως δύο εντελώς αντιφατικών προσδοκιών της διεθνούς αγοράς.

● Από τη μια υπάρχει η εκτίμηση σε κύκλους της αγοράς ότι τον Σεπτέμβριο η κυβέρνηση της Ουγγαρίας θα επανέλθει στον «ίσιο δρόμο» υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε.

● Από την άλλη, σε άλλους κύκλους της αγοράς, διαμορφώνεται η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας θα αναγκαστεί να φτάσει την κόντρα της με το ΔΝΤ και την Ε.Ε. έως το τέλος και έτσι, ενισχύοντας την οικονομία της, το φόριντ μπορεί να αποτελέσει ένα από τα καταφύγια ευκαιρίας που αναζητούν οι διεθνείς επενδυτές έναντι του παραπαίοντος ευρώ. Έτσι έχει δημιουργηθεί μια συγκυρία που εξυπηρετεί την άνοδο του φόριντ.

Αυτό τι αποδεικνύει; Δύο κυρίως πράγματα:

● Πρώτον, ότι όλοι αυτοί που προδικάζουν «ενιαιομετωπικές» κινήσεις της αγοράς, που φαντάζονται ότι η αγορά κινείται σαν μια συμπαγής μάζα προς μια κατεύθυνση, στην καλύτερη περίπτωση δεν ξέρουν για τι μιλάνε. Οι αγορές, ιδίως σήμερα που υπάρχουν τεράστιες ποσότητες λιμναζόντων κεφαλαίων, δεν λειτουργούν σε μια ενιαία κατεύθυνση, αλλά σε συγκυριακές κατευθύνσεις αντίθετων και αλληλοσυγκρουόμενων προσδοκιών, στρατηγικών και τακτικών κινήσεων κάθε είδους επενδυτικού κεφαλαίου.

● Δεύτερον, ότι όλοι αυτοί που θεωρούν αυτονόητη μια μεγάλη διψήφια υποτίμηση στην περίπτωση που η Ελλάδα απαλλαγεί από το ευρώ και υιοθετήσει δικό της εθνικό νόμισμα, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το πώς κινούνται οι αγορές. Αν μια χώρα, μια οικονομία, εμφανιστεί αποφασισμένη να στηρίξει το νόμισμά της με πολιτικές παραγωγικής ανασυγκρότησης και εσωτερικής συσσώρευσης, ακόμη και οι όποιες αρνητικές αντιδράσεις της διεθνούς αγοράς είναι σίγουρο ότι γρήγορα θα καμφθούν και θα προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Αυτό συνέβη και στην περίπτωση της Ουγγαρίας. Η κυβέρνηση Όρμπαν δεν σταμάτησε στη διαφωνία της με τα κλιμάκια του ΔΝΤ και της Ε.Ε., αλλά προχώρησε άμεσα και στην επιβολή ειδικού φόρου στις τράπεζες, παρά τις οργισμένες αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον. Μάλιστα ο φόρος αυτός επιβλήθηκε στο κεφάλαιο των τραπεζών και όχι στα κέρδη τους.

Πρόκειται για ένα είδος έκτακτου φόρου που στην οικονομική φιλολογία αποκαλείται «εισφορά κεφαλαίου» (capital levy) και αποτελεί μια από τις πιο άμεσες και δραστικές παρεμβάσεις του κράτους στην κεφαλαιακή συγκρότηση των επιχειρήσεων στις οποίες επιβάλλει αυτόν τον φόρο. Η εισφορά αυτή απέδωσε άμεσα πάνω από 200 δισ. φόριντ, αρκετά για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι περιορισμού του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού δίχως νέες περικοπές και νέα μέτρα λιτότητας.

Οι τράπεζες ζήτησαν εναγωνίως την παρέμβαση του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για να μην πληρώσουν την έκτακτη εισφορά, αλλά ματαίως. Παρά τις απειλές και τις προφητείες για ανήκουστες συνέπειες στο νόμισμα, η ουγγρική κυβέρνηση προχώρησε και δεν συνέβη καμιά καταστροφή στο φόριντ. Η αποφασιστικότητα και η συνέπεια νίκησαν τις Κασσάνδρες της αγοράς, όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα.

Η αγορά, παρά την τεράστια υπερτροφία της σήμερα, ή πιο σωστά λόγω κυρίως αυτής της υπερτροφίας, που έχει οδηγήσει σε μια πρωτοφανή εσωτερική αστάθεια, μπορεί να πιέζει, να εκβιάζει και να απαιτεί μόνο εκεί που την παίρνει. Όσο υπάρχουν κυβερνήσεις, οικονομίες και χώρες που ξέρουν μόνο να υποτάσσονται σ' αυτήν, που νιώθουν ότι δεν μπορούν να τα βάλουν μαζί της, που βιάζονται να υποχωρήσουν σε κάθε απαίτηση των αρπακτικών της, οι πιέσεις, οι εκβιασμοί και οι απαιτήσεις της αγοράς γίνονται όλο και πιο ασφυκτικές.

Όταν μια κυβέρνηση, μια οικονομία, μια χώρα εμφανιστεί αρκετά αποφασισμένη να κρατήσει άλλη ρότα από αυτήν που απαιτείται έξωθεν και άνωθεν, τότε η αγορά γρήγορα προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση. Η αγορά, ειδικά με τη σημερινή μορφή της, δεν είναι διατεθειμένη να κρατά «μανιάτικο» ούτε να διεξάγει βεντέτες με απώτερους στόχους. Δεν έχει την πολυτέλεια να το κάνει διότι τρέμει το κατρακύλισμα σ’ ένα νέο μεγάλο κραχ που μπορεί να πυροδοτηθεί ανά πάσα στιγμή και «δι' ασήμαντον αφορμήν».

Έτσι, βιάζεται πάντα να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση και να ανακαλύψει άλλους τρόπους άλωσης του φρουρίου. Γι' αυτό, ενώ φάνηκε στην αρχή ότι η αγορά δεν πρόκειται να ανταποκριθεί στις εκδόσεις ομολόγων του ουγγρικού κράτους, τελικά έφτασε να υπερκαλύπτει τις προσφερόμενες εκδόσεις του, κάνοντας το Bloomberg (3.8) να σχολιάσει με έκπληξη ότι «η Ουγγαρία αντλεί περισσότερα κεφάλαια απ’ όσα σχεδίαζε, με τα κόστη να πέφτουν». Βάζοντας τέρμα στις παπαρολογίες ότι η Ουγγαρία θα αποκλειόταν από τις αγορές κεφαλαίου αφού τα έσπασε με το ΔΝΤ και την Ε.Ε.

Δεν γνωρίζουμε μέχρι πού θα φτάσει η κόντρα της Ουγγαρίας με το ΔΝΤ και την Ε.Ε. Το σίγουρο είναι ότι ο Όρμπαν, αν και τυπικός δεξιός δημαγωγός, αποδείχτηκε πολύ πιο συνεπής για τη χώρα του απ' όλους μαζί τους σοσιαλιστές και τους κεντροαριστερούς που συνωστίζονται σήμερα στις κυβερνήσεις της Ε.Ε. Όπως είναι σίγουρο ότι με τη στάση του αυτή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Έθεσε εκ των πραγμάτων ένα ζήτημα πολύ ευρύτερο από τις όποιες πολιτικές σκοπιμότητες του ίδιου του Όρμπαν και το οποίο, σύμφωνα με τον ανταποκριτή των Times, είναι το εξής: «Η εθνική ανεξαρτησία, ειδικά των μικρότερων εθνών».

«Στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο και σε μια ευθυγραμμισμένη Ευρώπη, όπου οι Βρυξέλλες και το Στρασβούργο ασχολούνται συγκαλυμμένα με μια πρωτοφανή απαλλοτρίωση της πολιτικής και νομικής εξουσίας, η εθνική ανεξαρτησία έχει με κάποιο τρόπο μετατραπεί σε βρώμικη λέξη. Μπορεί η μοίρα μας να διαμορφώνεται όλο και πιο πολύ από τους παγκόσμιους χρηματιστές και τα πολυεθνικά ιδρύματα, αλλά δεν θυμάμαι κανέναν να έχει ψηφίσει γι’ αυτή τη διαδικασία – ή έστω να του δόθηκε αυτή η ευκαιρία»...

Όχι άλλο “αίμα” στα “βαμπίρ” του κέρδους!

Όχι άλλο “αίμα” στα “βαμπίρ” του κέρδους!

Κοζάνη 2/8/2010

Να κατασπαράξουν τη ΔΕΗ επιχειρούν τώρα τα «κοράκια» της κερδοσκοπίας!

Με αρχική πρόταση της Κομισιόν που υιοθετήθηκε χωρίς αντίρρηση από την Τρόικα των «οικονομικών δολοφόνων», προωθούνται οι ευσεβείς πόθοι των Ελλήνων και ξένων επιχειρηματιών που θέλουν να καρπωθούν τα φιλέτα της ενέργειας μέσα από τον διαμελισμό και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Βάζουν γι’ αυτό όλους τους στόχους τους σε μια Κυβέρνηση πρόθυμη (όπως φαίνεται από τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα της) να τα κάνει όλα και απαιτούν:

1. Άμεση ιδιωτικοποίηση (πώληση) λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων ισχύος ίσης με το 40% της εγκατεστημένης παραγωγής της ΔΕΗ!
2. Διαμελισμό της ΔΕΗ, με τη δημιουργία ανεξάρτητων θυγατρικών επιχειρήσεων και πρώτα θύματα τις διευθύνσεις Μεταφοράς και Διανομής.
3. Πώληση εικονικής ισχύος, δηλαδή εισαγωγή αεριτζήδων εμπόρων που θα μεταπωλούν το ρεύμα της ΔΕΗ στους πελάτες της!
4. Εκχώρηση σε ιδιώτες όλων των νέων λιγνιτικών κοιτασμάτων (Ελασσόνα, Δράμα, Βέβη κλπ)
5. Αναπροσαρμογή της Οριακής Τιμής του Συστήματος (ΟΤΣ) για να συνεχίσουν να βγάζουν περισσότερα κέρδη οι ιδιώτες παραγωγοί αγοράζοντας από τη ΔΕΗ φθηνό ρεύμα και πουλώντας της πανάκριβο!
Αφού μέχρι τώρα κυβέρνηση ΕΕ και ΔΝΤ κατάφεραν να περάσουν όλα τα αντιδραστικά, αντεργατικά και αντιλαϊκά τους μέτρα που έπληξαν βάναυσα το εισόδημα, τις εργασιακές και ασφαλιστικές σχέσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων, ορμάνε πλέον ακάθεκτοι να λεηλατήσουν ότι απόμεινε από τη δημόσια περιουσία. Θύματα για άλλη μια φορά εργαζόμενοι και οι οικιακοί καταναλωτές αφού οι πρώτοι θα εξαθλιωθούν με τα νέα εργασιακά και εισοδηματικά μέτρα και οι δεύτεροι θα χρυσοπληρώσουν το ρεύμα για να κορεστεί η δίψα για κέρδη του Ελληνικού και ξένου κεφαλαίου που δραστηριοποιείται πλέον και στην ενέργεια.
Βεβαίως «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο»! Και αυτός στην προκειμένη περίπτωση είναι οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ που είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν ούτε την πώληση μονάδων, ούτε τον διαμελισμό της επιχείρησης (έτσι απαξίωσε η προηγούμενη κυβέρνηση τον ΟΣΕ διασπώντας τον σε 6 θυγατρικές επιχειρήσεις) και φυσικά ούτε την ύπαρξη εμπόρων για μεταπώληση του μόχθου τους.
Αυτό πρέπει να το βάλει καλό στο μυαλό της η Κυβέρνηση και η Τρόικα αλλά και η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και τα πρωτοβάθμια συνδικάτα που σκέφτονται να επαναλάβουν τους «άθλους» του 1998-99!
Τα μέλη και η διοίκηση του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη» θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για να μην περάσουν τα νέα αντιδραστικά σχέδια της Κομισιόν, της Κυβέρνησης, της Τρόικας και των βιομηχάνων!

Το γραφείο τύπου του ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”

Έξω οι ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες από το δημόσιο

Πέντε μεγάλες ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες έχουν ήδη «πιάσει δουλειά» σε νοσοκομεία, ασφαλιστικά Ταμεία (προσεχώς και στα υπουργεία) με στόχο να «βάλουν τάξη» στα οικονομικά τους, «ανακαλύπτοντας» τις σπατάλες του δημοσίου χρήματος. Αυτή είναι η είδηση που αφήνει η κυβέρνηση να «διαρρεύσει». Αυτά που μας κρύβει, όμως, είναι πολύ περισσότερα: 1. Για ποιο λόγο χρειάζονται ιδιώτες ελεγκτές για να «αποκαλύψουν» τις σπατάλες, όταν αυτές ακριβώς οι σπατάλες, οι υπερκοστολογήσεις, η εισφοροδιαφυγή και πολλά άλλα έχουν έρθει στο φως πολλές φορές στο παρελθόν από τους ίδιους τους εργαζόμενους, τα σωματεία τους και το σύνολο του εργατικού κινήματος; 2. Με ποια διαδικασία επιλέχθηκαν οι πέντε ιδιωτικές εταιρείες και πόσο θα κοστίσουν στον ελληνικό λαό οι συμβάσεις που έχουν συνάψει με το Υπουργείο Οικονομικών; 3. Με ποια δικαιοδοσία και ποια νομιμότητα οι ιδιώτες ελεγκτές θα δίνουν εντολές σε δημοσίους υπαλλήλους και θα απαιτούν να αποκτούν γνώση των οικονομικών των νοσοκομείων, των ασφαλιστικών Ταμείων και των Υπουργείων; Την ίδια στιγμή που είναι γνωστό ότι με τη διαχρονική ευθύνη των κυβερνήσεων και τις υπογραφές των εκάστοτε Υπουργών καταληστεύτηκαν τα αποθεματικά των Ταμείων, υπερκοστολογήθηκαν υλικά και υπηρεσίες προς όφελος των φαρμακευτικών εταιρειών και του ιδιωτικού κεφαλαίου στην υγεία, η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τις πολιτικές επιλογές ως «τεχνικοοικονομικά ζητήματα». Παρακάμπτει κάθε αρμόδια δημόσια υπηρεσία και κάθε δημόσιο ελεγκτικό μηχανισμό προσλαμβάνοντας ιδιώτες ελεγκτές, αφήνοντας υπόνοιες ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι «διεφθαρμένοι» ή «ανίκανοι»! Η προσπάθειά της δεν είναι τυχαία: εντάσσεται στην συνεχή προπαγάνδα κατά των δημοσίων υπαλλήλων, στην προπαγάνδα περί «σπάταλου» και «ανίκανου» κράτους, που στόχο έχει το «λιγότερο κράτος», δηλαδή λιγότερες κοινωνικές παροχές, με κλείσιμο νοσοκομείων, παιδικών σταθμών, σχολείων, κοινωνικών υποδομών και μεταφορά του κόστους στους ίδιους τους εργαζόμενους, αλλά και απολύσεις από τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Άλλωστε αυτό επιτάσσει ρητά το Μνημόνιο με την ΕΕ και το ΔΝΤ, το οποίο η κυβέρνηση έχει αναγάγει σε υπέρτατο νόμο του κράτους! Η κυβέρνηση των δωσίλογων στην ΕΕ, το ΔΝΤ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, θα πάρει την απάντηση που της αξίζει από τους αγώνες των εργαζόμενων, που θα σαρώσουν το Μνημόνιο και τους υποστηριχτές του.