ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στη Λάρισα

ΔΗΛΩΣΗ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ

ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Αγωνίζομαι χρόνια στην συνδικαλιστική και πολιτική ζωή του τόπου με γνώμονα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των αγροτών, των μικροεμπόρων, της φοιτητικής, σπουδάζουσας και μαθητιώσας νεολαίας. Υπερασπίστηκα και υπερασπίζομαι τα λαϊκά συμφέροντα, γιατί αυτά, είναι συμφέροντα και της οικογένειας μου, αφορούν το μέλλον και των δικών μου παιδιών. 

Συνέχεια αυτής της δράσης μου είναι και η ένταξη μου στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α ως Ανένταχτος, διατηρώντας τις όποιες ιδεολογικές, πολιτικές, προσωπικές μου απόψεις και παραμερίζοντας τις όποιες διαφορές που έχουμε, συμφωνώντας στο κύριο. Στην ανάγκη της αντίστασης και της Ανατροπής των πολιτικών της απορύθμισης που εδώ και δεκαετίες εφαρμόζονται σε ΕΕ και όλο τον κόσμο.

Αντίθετος στους όρους και στην λογική που θέτει το πολιτικό κατεστημένο, αρνούμαι την έννοια και τον όρο μνημονιακός και αντιμνημονιακός, που στενεύει και περιορίζει την αναζήτηση για μια λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο τόπος. Αντιστρέφοντας λοιπόν αυτή την λογική, θα χρησιμοποιήσω τους ίδιους ορισμούς για να δείξω ότι η σημερινή κατάντια είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες και όχι μόνο στην χώρα μας.

Από το 1980 έως σήμερα είχαμε χιλιάδες μικρά μνημόνια (κοινοτικές οδηγίες και ντιρεκτίβες) όπου η κάθε χώρα έπρεπε να εφαρμόζει. Το πρώτο μεγάλο οργανωμένο μνημόνιο με μορφή συνθήκης ήταν αυτή του Μάαστριχτ το 1992.  Ακολούθησαν τα «μνημόνια» η Συνθήκη του Άμστερνταμ, η Συνθήκη της Νίκαιας, η Συνθήκη της Λισσαβώνας.  Ανάμεσα σε αυτές τις συνθήκες υπήρξαν χιλιάδες μικρά μνημόνια με την μορφή οδηγιών της ΕΕ.

Σήμερα την ταχεία εφαρμογή όλων εκείνων που έχουν αποφασιστεί με όλα αυτά τα μνημόνια – συνθήκες,  την καλύπτουν κάτω από την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους, όταν όλες οι συνθήκες και οι οδηγίες που εφαρμόζονταν από το 1982 έως σήμερα είχαν ακριβώς αυτό τον στόχο. Με πρόσχημα την δημοσιονομική προσαρμογή, την ανταγωνιστικότητα, πετύχαιναν την αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών, τραπεζικών και εφοπλιστικών ομίλων, φορτώνοντας στο λαό τα βάρη αυτής της πολιτικής αλλά και τα χρέη από το δανεισμό του κράτους.

Η χώρα μας έχει ένα τεράστιο χρέος που έχει συσσωρευτεί στο πέρασμα των προηγούμενων δεκαετιών.

Από το 1970 ακολουθήθηκε μια μακρά περίοδος αναδιαρθρώσεων σε όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος της εργατικής τάξης στην προσπάθεια να βρεθεί μία λύση στο δομικό πρόβλημα υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και χαμηλής κερδοφορίας του συστήματος. Τα κύματα αυτά καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων πήραν διάφορες μορφές με κυρίαρχη αυτή του νέο-φιλελευθερισμού. Αντικειμενικός στόχος αυτών των πολιτικών καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης ήταν η ανάσχεση της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους, μέσω της κινητοποίησης όλων εκείνων των δυνάμεων που δρουν ενάντια στο νόμο.  Ιδιαίτερα κρίσιμες ανάμεσα σε αυτές ήταν α) η αύξηση της εκμετάλλευσης της εργασίας και η εξεύρεση νέων αγορών και πεδίων εκμετάλλευσης με σκοπό την αύξηση της μάζας της υπεραξίας και των κερδών και

(β) η ελεγχόμενη απαξίωση ή καταστροφή υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων έτσι ώστε το σύστημα να απαλλαγεί από μη-επαρκώς κερδοφόρα ατομικά κεφάλαια και να ξαναρχίσει την λειτουργία του από πιο μικρή αλλά ταυτόχρονα εξυγιανθείσα και δυναμικότερη βάση.

Η σημερινή κρίση είναι μια κρίση του ίδιου του συστήματος.  Είναι μια κρίση που ξέσπασε όπως και όλες οι προηγούμενες από την ίδια αιτία. Την τεράστια Υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και την πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους, που προήλθε από την όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργασίας.   Τεράστια κεφάλαια στην σφαίρα της χρηματιστικής κυκλοφορίας, ξαφνικά δεν μπορούν να επενδυθούν ακριβώς γι αυτό τον λόγο. Γιατί δεν υπάρχει εκείνο το ποσοστό κέρδους έτσι ώστε η επένδυση τους να είναι αποδοτική για αυτά τα κεφάλαια. Έτσι λοιπόν μαζί με την κρίση ξεσπούν και τα παιχνίδια της κερδοσκοπίας με τον δανεισμό επιχειρήσεων και κρατών γιατί είναι η μόνη διέξοδος για αυτά τα κεφάλαια να αρχίσουν να αποδίδουν.

Το κράτος σήμερα λειτουργεί σαν ο συλλογικός καπιταλιστής το «σωματείο» που φροντίζει τα μέλη του. Η Ε.Ε. είναι η «ομοσπονδία», η ένωση αυτών των συλλογικών καπιταλιστών. Εκτιθέμενος σε κάθε κακόβουλη ερμηνεία θα τολμούσα να πω ο,τι «χτίζουν ένα ιδιότυπο σοσιαλισμό όπου εξασφαλίζει τα πάντα για τους πλούσιους και αφήνει την «χαρά» του καπιταλισμού για τα εκατομμύρια των φτωχών».

Η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Αυτό που διασφαλίζουν με όλα αυτά τα μέτρα είναι η σταθερότητα του ευρώ, που σαν επενδυτικό νόμισμα εξασφαλίζει τις αποδόσεις των κεφαλαίων της πλουτοκρατίας και η μεταφορά των ζημιών της κρίσης στους λαούς της Ευρώπης και κύρια της Ελλάδας. Αυτό έγινε και με την αναδιάρθρωση του χρέους, όπου απαλλάγηκαν οι ιδιώτες κάτοχοι από ένα μεγάλο μέρος από τα ομόλογα και τα φορτωθήκαν οι Λαοί της Ευρώπης.

Το κλείσιμο των τραπεζών και ο έλεγχος στην κίνηση των μετρητών ήταν μοιραίο να γίνει, μόνο που έπρεπε να βρεθεί και η προφανής «αιτία» για να γίνει κάτι τέτοιο. Αυτή ήταν και η υπηρεσία που πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και από την στιγμή που αυτό έγινε δημιουργήθηκε μια κατάσταση που από μοιραίο επακόλουθο της ακολουθούμενης πολιτικής έγινε γεγονός έκτακτης ανάγκης κάτω από το οποίο θα υπογραφεί και θα υλοποιηθεί το 3 μνημόνιο μέσω του οποίου θα μεταφερθούν όλες οι ζημιές των πλουτοκρατών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων.

Όταν το σύστημα εξασφαλίσει την σταθερότητα του και ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο από μια επίσημη χρεωκοπία της Ελλάδος  τότε η χώρα θα οδηγηθεί στο δικό της νόμισμα κάτω από τον έλεγχο της ΕΕ.

Γι αυτό και το κόμμα «ΛΑΕ» δεν είναι η λύση αλλά μέρος του προβλήματος πολύ περισσότερο που σε καμία μα καμία διακήρυξη τους  δεν αναφέρονται σε έξοδο από την ΕΕ.

Με αυτά τα δεδομένα είναι προφανής και η λύση που πρέπει να αναζητηθεί από τον κόσμο της εργασίας,  τα λαϊκά στρώματα.

Η λύση βρίσκεται:

Στην αποφυγή πολιτικών των άκρων όπως αυτών της ΕΕ που μας οδηγούν 80 χρόνια πίσω. Την εποχή που το σύστημα προσπαθώντας να απαντήσει στις κρίσεις του, ανέδειξε και στήριξε τον φασισμό, που μέσα από αυτόν εφάρμοσε ακριβώς την ίδια οικονομική πολιτική που και σήμερα εφαρμόζεται. Δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις, κτύπημα των συνδικαλιστικών και πολιτικών ελευθεριών υπερεκμετάλλευση της εργασίας και της περιουσίας των λαών. Αυτές οι πολιτικές ήταν που οδήγησαν στον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο.

Στην αντίσταση μέχρι την ολοκληρωτική ανατροπή αυτών των πολιτικών, μέσα από ένα δυνατό ενωτικό λαϊκό κίνημα που στόχο του θα έχει την έξοδο από την ευρωπαϊκή Ένωση, την αποδέσμευση από κάθε διεθνές όργανο του ιμπεριαλισμού. Στην Άρνηση του χρέους. Την δημιουργία θεσμών λαϊκού ελέγχου της εξουσίας. Την κατάργηση αντιλαϊκών νόμων. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και στρατηγικών επιχειρήσεων με ταυτόχρονη αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων και του πλούτου της χώρας μέσα από την στήριξη πολιτικών που θα ενώνει τους παραγωγούς σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς ισότιμης βάσης που λόγο σε αυτούς θα έχουν όλα τα νέα θεσμικά όργανα του λαϊκού ελέγχου.  Στην αποκατάσταση και διεύρυνση της δημοκρατίας και των λαϊκών ελευθεριών, ριζοσπαστικός εκ βάθρων εκδημοκρατισμός σε όλους τους τομείς με τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές και οργανωτές μιας πραγματικής Δημοκρατίας του λαού.

 Τέλος κλείνω με ένα κείμενο που είχα γράψει παλιά και δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο:

«Είμαστε εμείς, που όλα αυτά τα χρόνια σε ειδοποιούσαμε. Προσπαθούσαμε να σε κάνουμε ν' ανησυχήσεις. Πολλές φορές σου θλίβαμε την ψυχή με τα κακά μαντάτα.

Όμως εσύ δεν πίστευες. Σου είχαν χρυσώσει το χάπι. Είχαν ορθώσει ένα τοίχος ανάμεσα σε σένα και την αλήθεια.

Σου είχαμε πει ότι θα σου τα πάρουν όλα. Δεν θα έχεις στον ήλιο μοίρα. Πάνε 20 χρόνια που σου είπαμε, ότι ελαφρύνουν τους εαυτούς τους, τους πλούσιους, τους μεγαλοκαρχαρίες.

Δεν μας πίστεψες. Σου είπαμε ακόμη ότι τα χρυσά κουτάλια είναι μόνο γι αυτούς και ό,τι περισσεύει για τους λακέδες τους, τα ποδάρια της εξουσίας τους.

Ότι η ΕΟΚ, η ΟΝΕ, δεν είναι για μας. Είναι για να αυγαταίνουνε περισσότερο τον πλούτο τους  και να κουμαντάρουν τους λαούς πιο καλά.

Αυτοί σου μιλούσανε για μεγάλες αγορές για τα αγροτικά μας προϊόντα, για μισθούς Γερμανίας, για μια ΟΝΕ που θα σε προστατεύει από τους εχτρούς μας.

Τους πίστεψες, σε εξαγόρασαν και τους ακολούθησες.

Σου λέγανε οτι για τα χάλια που δημιουργούσαν φταις εσύ. Τ΄ αδέρφια σου οι εργαζόμενοι που δεν δουλεύουν τζάμπα. Ότι έτσι δεν είσαι ανταγωνιστικός. Ότι είσαι πολύ ακριβός. Ότι είσαι τεμπέλης.

Τους πίστεψες ,γιατί νόμιζες οτι όλα αυτά δεν σε αφορούσαν, σε εξαγόρασαν και τους ακολούθησες.

Ακολούθησες, πότε την ισχυρή Ελλάδα και πότε την ήπια προσαρμογή.  Μόνο που νόμιζες οτι τ΄ αρνητικά τους δεν είναι για σένα.

Εμείς φωνάζαμε δυνατά στο αυτί σου γι όλα αυτά. Όμως οι απολύσεις, η φτώχεια, οι περικοπές, η εξαθλίωση, τα κλειστά σχολεία, τα κλειστά νοσοκομεία, η αμορφωσιά που σε περιμένει, σου φαινότανε ξύλινη γλώσσα. Γιατί τ' αφεντικά έτσι σου λέγανε. Και ήθελες να τα έχεις καλά με τ΄ αφεντικά.

Προσπαθήσαμε να σε προετοιμάσουμε για αυτό που ήρθε. Όχι δεν είμαστε ξερόλες. Ούτε δογματικοί. Καταλάβαμε από νωρίς οτι όταν κερδίζουν τ΄ αφεντικά χάνουνε οι εργαζόμενοι. Διαβάσαμε νωρίς την πολιτική τους. Και έτσι θεωρήσαμε καλό να σου μεταδώσουμε την αγανάκτηση και την οργή μας. Όμως αυτό δεν στάθηκε δυνατό. Μας έλεγες οτι μιλούσαμε ξύλινα γι αυτά που σου συμβαίνουν τώρα.

Και τώρα διαπιστώνεις οτι όλα αυτά σε αφορούν. Τώρα που η ανάγκη τους δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια. Νοιώθεις την ξύλινη γλώσσα της πλουτοκρατίας που πριν δεν καταλάβαινες.

Ακόμα και τώρα τα κόμματα τους, οι εργατοπατέρες τους προσπαθούν να σε δουλέψουν. Να νομίζεις ότι το πρόβλημα είναι πρόβλημα προσώπων. Τώρα που ξεσηκώνονται σιγά - σιγά και οι πέτρες και η αλήθεια είναι δύσκολο να καμουφλαριστεί, προσπαθούν να πάρουν αποστάσεις. Νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να σε κοροϊδεύουν. Αν τους πιστέψεις, θα είναι εύκολο γι αυτούς αργότερα να σε αφανίσουν και σένα και τα παιδιά σου.

Προσπαθούν με τους υποτακτικούς τους, ξέρεις, με αυτούς που το έπαιζαν κομματάρχες και κατέχουν καλές θέσεις και μισθούς, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, να σε κάνουν να τους ακολουθήσεις σε αγώνες που σε ξεχωρίζουν από τους άλλους εργαζόμενους. Να σε πείσουν ότι εσύ μπορείς να σωθείς ενώ όλοι οι άλλοι χάνονται.

Μην τους ακολουθήσεις, δεν έχεις καμιά δικαιολογία, τους ξέρεις τόσα χρόνια. Αυτοί σε οδήγησαν μέχρι εδώ. Χωρίς αυτούς θα ήτανε δυσκολότερο να σε πείσουν και να σε υποτάξουν. Ακόμα και τώρα ξεδιάντροπα σε καλούν να αγωνιστείς ενάντια σε μας. Ενάντια στην ενότητα του αγώνα. Να σου κρύψουν το πραγματικό πρόβλημα. Αυτό θέλουν τα κόμματα τους και τ΄ αφεντικά τους.

Αν δεν ξέρεις, τότε άκου:

Αν και σήμερα σε ξεγελάσουν, τότε θα είναι πιο εύκολο να σε πατήσουν, να σε αφανίσουν, να σε απολύσουν και σένα και τα παιδιά σου.

Αν, κατάλαβες οτι είσαι ένας από εμάς.

Εμείς δεν σε ξεγελάσαμε και αν μερικές φορές σου φαινότανε ξύλινη η γλώσσα μας ήτανε γιατί μιλούσαμε για αυτό που φοβάσαι.

Ε! λοιπόν Να μην φοβάσαι. Πίστεψε στην δύναμη σου. Αυτοί που σε τρομοκρατούν σήμερα, είναι αυτοί που σε φοβούνται πιο πολύ. Γι αυτό φροντίζουν με τα τσιράκια τους και να σε φοβίσουν και να οδηγήσουν την οργή σου σε ακίνδυνους δρόμους γι αυτούς.

Μάθε λοιπόν να βαδίζεις μαζί μας, να δεις το συμφέρον σου μέσα στο εμείς. Εμείς ακριβώς για αυτό τον λόγο δεν κουραστήκαμε να σου μιλάμε. Πιστεύουμε οτι είσαι ένας από εμάς.

Οτι τώρα που δεν μπορούν να σε ξεγελάσουν, τώρα που έγινες δύσπιστος για την δική τους αλήθεια, τώρα που τα λεφτά τους δεν φτάνουν να σε εξαγοράσουν, τώρα που οι εκβιασμοί τους θα πρέπει να σε εξοργίζουν, θα σηκώσεις το κεφάλι, γεμάτος αξιοπρέπεια, περηφάνια και θα μας γνέψεις και εμείς θα ενωθούμε μαζί σου.

Γιατί εσύ, είμαστε εμείς.

Τότε θα τρέμουν, τα παπαγαλάκια τους στις τηλεοράσεις και στις δουλειές. θα χάσουν τα λόγια τους. Θα σου φαίνεται ξένη και ξύλινη η γλώσσα τους. Θα αγριέψουνε, θα σε απειλούν ακόμη περισσότερο. Πολλές φορές θα σε δείρουν για να φοβηθείς, να κάνεις στην άκρη.  Θα είναι δύσκολα τα πράγματα, όταν ζητάς το δίκιο σου. Όταν καταλάβεις πως δεν τους χρειάζεσαι.

Τώρα θα σε αγγίζουν τα λόγια μας που από χρόνια έρχονται στ΄ αυτιά σου. Τώρα καταλαβαίνεις ότι εμείς, δεν σε καλούσαμε να μας ακολουθήσεις. Σε καλούσαμε να οργανώσεις τον αγώνα μας. Να γίνεις εσύ κυρίαρχος της ζωής σου. Να συμμετέχεις στην πιο πλατιά δημοκρατία. Στα πρωτοβάθμια σωματεία, στις λαικές επιτροπές. Να ανησυχείς, να προτείνεις, να ψηφίζεις και ν΄ αγωνίζεσαι.

Γιατί τότε μόνο δεν θα μπορεί κανένας να σε κοροϊδέψει. Όταν είσαι πρωταγωνιστής, ενεργός πολίτης. Γιατί τότε μόνο δένεται τ΄ ατσάλι του αγώνα μας.

Και τότε δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Ούτε τις εξαγγελίες τους για χιλιάδες απολύσεις, ούτε την φτώχεια που μας ετοιμάζουν, τις δυστυχίες που μας φέρνουν.

Είναι μετρημένες οι μέρες τους.

Αν, δεν τους ακολουθήσεις. Αν, δεν μείνεις άπραγος.

Σε καλούμε σε ένα αγώνα δύσκολο που είναι  μονόδρομος για τις ζωές τις δικές μας  και τις ζωές των παιδιών μας.

Όπως όλα αυτά τα χρόνια έτσι και τώρα μόνο την αλήθεια μπορούμε να σου πούμε.

Πρέπει να δεις τον πραγματικό μας εχθρό. Αυτός είναι οι άνθρωποι που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, που φτιάξανε μετά τις τράπεζες, που μαζεύουν από την δουλειά μας αμύθητο πλούτο, που τώρα βάζουνε στο χέρι ότι φαινομενικά δημόσιο υπάρχει και μπορεί να αυγατίσει τα πλούτη τους. Να δείς αυτούς πίσω από τα κόμματα τους, τους καλλοβολεμένους και καλοπληρωμένους εργατοπατέρες τους, που τους στηρίζουν και φροντίζουν να σε κάνουν να πιστέψεις,  ο,τι , ότι είναι καλό για τους πλούσιους είναι καλό και για σένα. 

Έτσι μόνο θα δείς από ποιόν πρέπει απαλλαγείς, για ν΄απαλλαγείς μια και καλή και από τα κόμματα τους και από τα λαμόγια, αυτά τα μακριά ποδάρια της εξουσίας τους.

Έτσι μόνο θα δεις οτι ο τόπος μας είναι πλούσιος.

Ότι μπορεί και δουλειές να φτιάξει και να μας θρέψει όλους. Να ξεπαστρέψουμε ακακίες και σταμναγκάθια,  πικραγκουργιές,  φωτοβολταϊκά, τσουκνίδες και καλάμια που  με τα λεφτά τους μας έβαλαν να σπείρουμε.

Να οργώσουμε την γη με αυτά που χρειαζόμαστε για να τραφούμε εμείς και τα παιδιά μας.  Και έπειτα να αναπτύξουμε βιομηχανία, δική μας, χωρίς αφεντικά, που θα επεξεργάζεται  τα προϊόντα, τα αγροτικά μας.

Θα παράγει νέα προϊόντα, θα συσκευάζει, θα διακινεί.

Και τα παιδιά μας, στα νέα σχολεία που θα φτιάξουμε, θα ερευνούν γι αυτή την εσοδεία. Θα μελετούν νέους τρόπους για την παραγωγή , για την υγεία, για το περιβάλλον.  Και αυτή την έρευνα των φοιτητών και σπουδαστών μας θα την εφαρμόζουμε στην παραγωγή . Για να γίνει καλύτερη και περισσότερη.

Οι επιστήμονες μας, τα παιδιά μας, θα μας βοηθήσουν να εκμεταλλευτούμε τον φυσικό και ορυκτό πλούτο της χώρας μας προς όφελος μας.

Ο πλούτος της εργασίας μας, θα μας επιτρέψει να φτιάξουμε περισσότερα και καλύτερα νοσοκομεία. Να έχουμε γιατρούς αξιοπρεπείς εκεί που τους χρειαζόμαστε, δωρεάν.

Να φτιάξουμε σπίτια γιά όλο τον κόσμο.

Θα πετάξουμε έξω από την ΔΕΗ, ΟΤΕ, Πετρέλαια και κάθε επιχείρηση στρατηγικής σημασίας για τον τόπο, τους ιδιώτες. Οι επιχειρήσεις αυτές από μόνες τους μπορούν να στηρίξουν την προσπάθεια ανοικοδόμησης της χώρας προς όφελος του λαού.

Οι κρατήσεις σου θα είναι μόνο για την συνταξιοδότηση σου.

Κάθε φόρος που θα πληρώνουμε, θα γυρίζει πίσω με έργα κοινωνικά, υποδομές και δρόμους ελεύθερους για  όλο τον λαό.

Η φορολογία θα είναι δίκαιη και με βάση την φοροδοτική ικανότητα μας. Θα παίρνει πολύ περισσότερα απ΄ αυτούς που έχουν και πολύ λιγότερα απ΄ αυτούς που δεν έχουν.

Θα φροντίσουμε τα πρώτα χρόνια για την αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος του λαού.

Αυτά θέλαμε να σου πούμε.

Α! και κάτι ακόμα.

Αν δεν τους ακολουθάς, αν τώρα  δεν σε πείθουν  και αρχίζει να μην σου φαίνεται ξύλινη αυτή η γλώσσα , τότε έλα μαζί μας σε οργανωμένο και συνειδητό αγώνα.

Από αγώνα που ξέρει τον εχθρό και πως να τον πολεμήσει.

Θα τους ανατρέψουμε. Και αυτούς και τα κόμματα τους μαζί με  τους εργατοπατέρες και τα λαμόγια που ταΐζουν.

Μην τους επιτρέψεις με την αποχή σου  να επιβιώσουν.

Γιατί τότε θα είναι αργά όταν θ΄ ξανακούσεις: Λυπούμαστε, πονάμε, αλλά τα μέτρα εις βάρος σου, είναι αναγκαία.

Το ψηφοδέλτιο του Νομού Λάρισας

Το ψηφοδέλτιο του Νομού Λάρισας

Αδάμου Αντώνιος του Γεωργίου

πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος στη Θεσσαλία

Καλαντζή Δήμητρα του Κωνσταντίνου

ειδικευόμενη γιατρός στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Λάρισας

Καμπόζης Παράσχος του Θεοδώρου

οικονομολόγος μέλος του ΕΕΚ

Κωτσιόπουλος Νικόλαος του Βλαδίμηρου

οικοδόμος συνδικαλιστής

Παναγιωτίδης Παναγιώτης του Ιορδάνη

πρόεδρος του Συλλόγου Λογιστών Λάρισας

Παραφέστα Αναστασία (Σούλα) του Γεωργίου

συνταξιούχος της ΔΕΗ

Σιούλας Παναγιώτης του Δημητρίου

πολιτικός μηχανικός άνεργος

Ταλαχούπης Νικόλαος του Δημητρίου

μέλος του ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισα

Ελπιδοφόρα συνέλευση στη Λάρισα, για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ των αγώνων του άλλου δρόμου μέχρι τέλους

Απέναντι στην εκλογική μάχη, λοιπόν, η τοπική επιτροπή της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Λάρισας κάλεσε σε ανοικτή εκδήλωση-συνέλευση τους φίλους και τα μέλη της την Πέμπτη 3/9 στο Metropol (ισόγειο) σε μια αποφασιστική συζήτηση με θέματα:

1)      τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

2)      την έκφραση και οργάνωση του “ΟΧΙ μέχρι τέλους” και στην εκλογική μάχη

3)      την αυτοτελή κάθοδο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στις εκλογές

4)      την οργάνωση και δράση τόσο μέχρι της 20/9 όσο και μετέπειτα

Πλήθος μελών φίλων και συναγωνιστών συμμετείχαν ,αρκετοί για πρώτη φορά, σε μια γόνιμη συζήτηση με πλούσιο περιεχόμενο αναζητώντας τρόπους σύνδεσης με όλο τον κόσμο των εργαζομένων που είναι με  την ρήξη με την  ΕΕ του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου .

Αναγνώρισαν τον ρόλο της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ  για την διαμόρφωση μιας άλλης αριστεράς ενωτικής στο κίνημα αλλά στην εργατική τάξη και τον σημαντικό ρόλο που πρέπει να παίξει  την επομένη των εκλογών στο κοινωνικό πεδίο για μια νικηφόρα απάντηση σε όφελος των παραγωγων του πλούτου,τους εργαζόμενους.
Επίσης συζητήθηκαν και τα πρώτα ονόματα του ψηφοδελτίου και η λειτουργία του κεντρικού εκλογικού περίπτερου στην Λάρισα (Δικαστικό)

ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΣΕ ΕΥΡΩ και ΕΕ, ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ

Βαδίζουμε στις εκλογές της 20 Σεπτέμβρη με ένα βασικό ερώτημα: Μέσα από ποιό δρόμο μπορούμε να ξηλώσουμε παλιά και νέα μνημόνια, να δυναμώσουμε την αντίσταση ενάντια σε όποια κυβέρνηση προκύψει από τις κάλπες και επιχειρήσει να τα εφαρμόσει.

Στις 25 του Γενάρη, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέκτησε την κυβερνητική εξουσία με την υπόσχεση ότι θα καταργήσει τα μνημόνια μέσα στην ευρωζώνη. Ότι θα κάνει φιλολαϊκή πολιτική χωρίς ρήξη με τους επιχειρηματίες και τους τραπεζίτες, αντίθετα σε όφελός τους.

Έξι μήνες «διαπραγματεύσεις» και η μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος μας έδειξαν ότι: ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΕΕ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑ. Ότι δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας:

Από τη μια, ο δρόμος της βαρβαρότητας των μνημονίων, της ανεργίας, της διαρκούς επιτροπείας. Είναι ο δρόμος της ΕΕ, των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζιτών και όλου του σάπιου πολιτικού συστήματος, που εκβίαζε για τα ΝΑΙ.

Από την άλλη, ο δρόμος της ρήξης με ΕΕ, ΔΝΤ και τον καπιταλιστικό μονόδρομο. Είναι ο δρόμος των εργαζόμενων, της νεολαίας, της φτωχολογιάς που ψήφισε μαζικά ΟΧΙ.

ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ» ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Οι καταγγελίες του Α. Τσίπρα για τον «παλιό πολιτικό κόσμο» και οι υποσχέσεις ότι θα αμβλύνει τις πιο αντιλαϊκές πλευρές του μνημονίου δεν πείθουν κανέναν! Όσο περισσότερο αγκαλιάζει τα μνημόνια, τόσο μεγαλώνει η αγανάκτηση και το ρεύμα εξόδου προς τα αριστερά του. Με την πολιτική του καταφέρνει να δικαιώσει την δεξιά και την ακροδεξιά.

Το εργατικό – λαϊκό κίνημα, που με τους αγώνες του έδιωξε τους Σαμαρο-Βενιζέλους, και οι λαϊκές δυνάμεις που πάλεψαν για το περήφανο «ΟΧΙ», θα δώσουν τη μάχη για να μην μετατραπεί η πίκρα και η οργή σε απογοήτευση και αποχή, αλλά σε νέα αντίσταση και μια αριστερά που δεν θα υποταχθεί.

Στις εκλογές παλεύουμε:

-       Να βγει αποδυναμωμένο το στρατόπεδο του νέου Μνημονίου. Να καταδικαστούν αποφασιστικά όλα τα μνημονιακά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ) και οι φασίστες της «Χρυσής Αυγής».

-       Να γίνει πιο δυνατό το ΟΧΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Να ενισχυθεί η Αριστερά της ανατροπής, του αγώνα κατά της ΕΕ, της αντικαπιταλιστικής προοπτικής. Να ενισχυθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ!

Σήμερα και ο Τσίπρας λέει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πέρα από την υποταγή στους «θεσμούς» της ΕΕ, όπως και οι προηγούμενοι. Και όμως, υπάρχει άλλος δρόμος!

-  Κατάργηση όλων των μνημονίων, νέων και παλιών.

-  Αυξήσεις εδώ και τώρα στους μισθούς, δουλειά στους ανέργους, δικαιώματα για τους εργαζόμενους. Να χάσει πλούτο, προνόμια και εξουσία το κεφάλαιο.

-  Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και στρατηγικών επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Με τις ιδιωτικές τράπεζες και την «ελευθερία των κεφαλαίων» της ΕΕ, οι μεγαλοκαταθέτες έβγαλαν τα κεφάλαια έξω, ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν τα νέα δάνεια για να «σωθούν οι τράπεζες».

-  Παύση πληρωμών, μη αναγνώριση, διαγραφή του χρέους. Αυτό το χρέος ούτε είναι δικό μας είναι, ούτε ποτέ μπορεί να ξεπληρωθεί. Δεν διαγράφεται με «διαπραγμάτευση», αλλά με μονομερείς ενέργειες.

-  Έξοδος από την ευρωζώνη, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ. Να πάρουμε από τα χέρια των τραπεζιτών της Φρανκφούρτης τον έλεγχο του νομίσματος και του τραπεζικού συστήματος για να τελειώνουν οι εκβιασμοί τους. Μέσα στην ΕΕ θα υπάρχει επιτροπεία, μόνιμη λιτότητα, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, έλεγχος του τι παράγουμε και ποιος, ποσοστώσεις και καταστροφή της μικρομεσαίας αγροτιάς.

-  Όχι στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, αγώνας για την υπεράσπιση της ειρήνης στην περιοχή μας. Πάλη ενάντια στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, τις νέες αμερικάνικες βάσεις. Έξοδος από το ΝΑΤΟ.

-  Άσυλο και στέγη, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην περιοχή. Νομιμοποίηση όλων, όχι στην «Ευρώπη φρούριο», να διαλυθεί η Φρόντεξ, να καταργηθεί το «Δουβλίνο ΙΙ» της ΕΕ.

-  Ισόβια στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι «πατριωτική αντιμνημονιακή αντιπολίτευση», αλλά υπηρέτες του συστήματος.

-  Απελευθέρωση από τον μνημονιακό ολοκληρωτισμό των «θεσμών», την κατάργηση κάθε λαϊκής κυριαρχίας, την δικτατορία των αγορών, την εργοδοτική βία. Για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες της εποχής μας.

-  Υπεράσπιση της μικρομεσαίας αγροτιάς από την ΕΕ και τους επιχειρηματίες/τσιφλικάδες που με όπλο το μνημόνιο θέλουν να συγκεντρώσουν την γη. Προστασία των ελευθεροεπαγγελματιών και των μικρομεσαίων από την φορολεηλασία και την επέλαση των πολυεθνικών.

ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ μας είπε ένα ακόμα ψέμα: Ότι αρκεί μια «αριστερή κυβέρνηση» για να αλλάξουν τα πράγματα. Όμως φάνηκε, ότι καμιά κυβέρνηση που ορκίζεται στο δυτικό πλαίσιο των «ΕΕ και ΝΑΤΟ», που αφήνει άθικτους του μηχανισμούς του κράτους, δεν μπορεί να πάει μακριά. Για να αλλάξουν τα πράγματα χρειάζεται εργατική και λαϊκή αντεπίθεση, μαχητικό κίνημα, οργανωμένος λαός για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζόμενων.

ΟΧΙ ΜΙΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Το ΚΚΕ στην μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος, γύρισε την πλάτη στον λαό. Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια. Μιλάει κατά της ΕΕ, μόνο που πιστεύει πως είναι αρνητικό να βγούμε… σήμερα από το ευρώ. Παραπέμπει κάθε ρήξη στο ακαθόριστο μέλλον της λαϊκής εξουσίας. Πιο πολύ πολεμάει τις πιο κοντινές του δυνάμεις, παρά τον αντίπαλο.

 Η «Λαϊκή Ενότητα» από την άλλη, με το «αντιμνημονιακό μέτωπο» που προτείνει, μοιάζει να μην έβγαλε συμπεράσματα από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα «αντιμνημονιακό μέτωπο» που την ώρα της σύγκρουσης με την ΕΕ, υποτάχτηκε και κομματιάστηκε. Μόνο ένα ισχυρό κίνημα και μέτωπο που στρέφεται συνολικά ενάντια στους πραγματικούς εχθρούς, δηλαδή την ΕΕ, το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό, μπορεί να αντέξει και να δώσει την μάχη για τους εργαζόμενους.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ γιατί είναι δύναμη:

-       του αγώνα, του κινήματος, της μάχης. Εγγύηση για μια δυνατή εργατική και λαϊκή αντιπολίτευση. Που έδωσε με όλες της τις δυνάμεις την μάχη του «ΟΧΙ».

-       της αντικαπιταλιστικής διεξόδου και προοπτικής. Που παλεύει για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου και σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος της φτώχιας, της ανεργίας, του ολοκληρωτισμού και του πολέμου.

-       της ενότητας. Που προτείνει και παλεύει για ένα πλατύ μέτωπο ανατροπής, όλων των δυνάμεων που μάχονται για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, σε σύγκρουση με το μεγάλο κεφάλαιο και την ΕΕ, με δημοκρατική συγκρότηση από τα κάτω.

Που θα φτάσει την μάχη με τους εκμεταλλευτές και δυνάστες μας μέχρι το τέλος!

Τώρα ψηφίζουμε 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Εκλογική συνεργασία με Ε.Ε.Κ.

και ανένταχτους-ες αγωνιστές-στριες της αριστεράς

www.antarsya.gr

Κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας για διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σάβββατο 5/9

Κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας για διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σάβββατο 5/9
 

Στα χρόνια των σκληρών μνημονιακών πολιτικών, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, οι αγρότες και οι μικρομεσαίοι μάθαμε, ότι η πολυπόθητη «ανάπτυξη» που υποσχέθηκαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η ΕΕ, περνάει πάνω από τα δικαιώματά μας. Πέρα από το παραμύθι για επενδύσεις, αύξηση του τουρισμού και έξοδο στις αγορές, τα παλιά μέτρα προχωρούν και θα συνοδευτούν από νέα πιο βάρβαρα (ήδη 14 δισ. ευρώ επιπλέον ήταν το τελευταίο «χτύπημα» της «πρώτης φοράς αριστερά» κυβέρνησης). Όλα αυτά σφραγίζονται από χαράτσια, νέους φόρους, προαπαιτούμενα, ΦΠΑ, και το αναμενόμενο χτύπημα στη φτωχομεσαία αγροτιά.

Από τα μέτρα δε χάνουμε όλοι: Σε αντίθεση με τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, οι ξένοι και Έλληνες επιχειρηματίες αφού ξεκοκάλισαν επιδοτήσεις ετών, αφού θησαύρισαν με τα σκάνδαλα Ολυμπιάδας και χρηματιστηρίου, έρχονται τώρα να κερδίσουν ακόμα περισσότερα με τις πολιτικές της φτηνής εργασίας και των ιδιωτικοποιήσεων της τάξης των 50 δισ. που «κέρδισε» η τελευταία κυβέρνηση Τσίπρα. Σύμμαχός τους και βασική υπεύθυνη για την πολιτική αυτή, είναι η ΕΕ, του κεφαλαίου, των μεγαλοβιομηχάνων και τραπεζιτών.

Σύμμαχός τους, επίσης, αποτελεί το ανυπόληπτο στα μάτια των εργαζομένων, επίσημο εργατικό κίνημα της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Της ΓΣΕΕ που συντάχθηκε με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, πλάι στον ΣΕΒ, τον ΣΕΤΕ και κάθε εργοδοτική Ένωση, την ίδια στιγμή που το πιο ταξικό ΟΧΙ ακούστηκε ηχηρά από το Πέραμα, το Κερατσίνι, τη Νίκαια και όλες τις εργατογειτονιές.

Αυτοί που δεν γνωρίζουν τι θα πει μεροκάματο, φτώχεια και ανάγκη είναι συνυπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας: Με την αποδοχή των θυσιών από τους εργαζομένους προκειμένου να έρθει η «ανάπτυξη».

Με τη διασπαστική τους επιλογή να μην γράφουν όλους τους εργαζόμενους στα σωματεία (εργαζόμενους με μπλοκάκι, εργαζόμενοι στα κοινωφελή προγράμματα, «μαύρους» εργαζόμενους). Σήμερα στον ιδιωτικό τομέα πάνω από το 90% των εργαζομένων είναι εκτός σωματείων.

Με την τακτική των σπάνιων πλέον, απεργιών-μνημόσυνων για τα χαμένα δικαιώματα μας, που δε δίνουν καμία θετική προοπτική για τους εργαζόμενους αντίθετα ενισχύουν την ηττοπάθεια και την αποδοχή των μέτρων.

Το δίλημμα για όλους τους εργαζόμενους, για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία έχει τεθεί: Είτε θα μας οδηγήσουν στη διαρκή εξαθλίωση για να σώσουν τα κέρδη, τις τράπεζες, το νόμισμά και το πολιτικό τους σύστημα, είτε θα απαντήσουμε με ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό/λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει το μαύρο μέτωπο των μέχρι τώρα κυβερνήσεων- ΕΕ- Κεφαλαίου. Να συγκροτήσουμε ένα αντίπαλο δέος στην κοινωνία που θα μιλάει και θα αγωνίζεται με βάση τις ανάγκες και το δίκιο μας και όχι με κριτήριο τους δείκτες, τη σωτηρία των εργοδοτών και της δήθεν «εθνικής» οικονομίας.

Με βάση όλα τα παραπάνω, και τις επερχόμενες εθνικές εκλογές, η φετινή ΔΕΘ πρέπει να αποτελέσει ένα σταθερό βήμα για ένα νέο γύρο κοινωνικής αναμέτρησης, για την ανατροπή του μνημονιακού εφιάλτη, για την ανάδειξη και επιβολή των δικαιωμάτων όλων αυτών που παράγουμε τον πλούτο σε αυτή τη χώρα. Σε αυτή την απάντηση   ο κυβερνητικός, υποταγμένος συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ είναι εχθρός. Αλλά δεν μπορούν να την δώσουν ούτε οι εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις χωρίς προοπτική συντονισμού και αγώνα του ΠΑΜΕ, που κάθε φορά θεωρεί ανώριμη την οποιαδήποτε μεγάλη σύγκρουση και απλά περιχαρακώνει τις δυνάμεις του. 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί το Σάββατο 5/09 και ώρα 06:00 μ.μ. σε συγκέντρωση στην Καμάρα και κοινη πορεία με όλα τα μαχόμενα τμηματα του εργατικού και λαικού κινήματος!

Απόφαση της από 30.08.2015 συνεδρίασης του Π.Σ.Ο.

 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ 30.08.2015 ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ Π.Σ.Ο.

1. Οι πολιτικές εξελίξεις και οι  επερχόμενες εκλογές.

Δυο μήνες μετά το σαρωτικό ΟΧΙ και την ψήφιση του Μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η χώρα οδηγείται σε εκλογές κάτω από το βάρος της διάσπασης και της ουσιαστικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση κατέρρευσε γιατί επέλεξε την προώθηση ενός τρίτου, βάρβαρου και σε ανοιχτή σύγκρουση τόσο με το 61% του συγκλονιστικού ΟΧΙ  όσο και με το μαζικό ρεύμα προς τα αριστερά που την έφερε στην εξουσία και το οποίο αρνείται να αποδεχθεί το συμβιβασμό με τους εκβιαστές, αρνείται να πάει σπίτι του και επιμένει να αντιστέκεται.

Οι αγώνες των τελευταίων  πέντε χρόνων που γκρέμισαν διαδοχικά τις κυβερνήσεις ΓΑΠ, Παπαδήμου και Σαμαρά - Βενιζέλου, αλλά και ο πόθος της εργατικής τάξης και του λαού να τελειώνει με τα μνημόνια  δεν ανακόπηκαν μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ το Γενάρη, όπως έλπιζαν οι διεθνείς εκβιαστές και οι ντόπιοι υποστηριχτές, αλλά ενισχύθηκαν και βάθυναν, όπως έδειξε και η έμπρακτη απάντηση της λαϊκής πλειοψηφίας στα τρομακτικά διλήμματα που της τέθηκαν με αφορμή το δημοψήφισμα..

.

Με αυτές τις αμείωτες προσδοκίες της εργατικής τάξης και του κινήματος, αποφάσισε να συγκρουστεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ υπογράφοντας το νέο Μνημόνιο, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει αυτό που δεν μπόρεσαν οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και τα παραδοσιακά κόμματα της άρχουσας τάξης. Και κατάρρευσε από τα αριστερά, οδηγώντας τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια υπαρξιακή κρίση.

2. Παρά την στήριξη των «μέσων» ο Τσίπρας και ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν είναι «κυρίαρχοι του παιχνιδιού», όπως λένε παραδοσιακοί και νέοι αυλοκόλακες, αλλά σπρώχνει στην έξοδο από το κόμμα και την επιρροή του χιλιάδες αγωνιστές της Αριστεράς. Οι κυοφορούμενες ανακατατάξεις εντός της αριστεράς είναι ιστορικού βεληνεκούς και όχι μια απλή διάσπαση. Οι ανακατατάξεις αυτές γίνονται στην βάση μιας αριστερής διαφωνίας ενάντια στον δεξιό μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Γίνονται κατ' αρχήν από μια σκοπιά εκπροσώπησης ταξικών συμφερόντων, από μια πλευρά αριστερής κριτικής στο ευρώ, την ΕΕ και  κομβικές πολιτικές επιλογές του συστήματος. Κριτική που μάλιστα σε ένα σημαντικό τμήμα της είναι αδιαμεσολάβητη από συγκεκριμένες οργανωτικές μορφές, κάτι που την κάνει εν δυνάμει, μέσα από μια κοινή πορεία, ανοιχτή στην προσέγγιση μιας αντικαπιταλιστικής λογικής.

Σήμερα ανοίγει  η δυνατότητα για την αποκρυστάλλωση βαθιών και ουσιαστικών συμπερασμάτων από όλη την προηγούμενη περίοδο, καθώς η πορεία μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου επικυρώνει την χρεοκοπία βασικών όψεων της τακτικής που είχε ξεδιπλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ:

• Καταρχήν της διαπραγμάτευσης εντός των πλαισίων του ευρώ και της ΕΕ, της ιδέας δηλαδή μιας πιο φιλολαϊκής διαχείρισης εντός των ορίων που τίθενται από τους θεσμούς αυτούς. Και αυτή η κατάρρευση δεν συντελείται απλά στο πλαίσιο της ιδεολογικής διαπάλης εντός της αριστεράς αλλά αποτελεί πολιτική εμπειρία εντός της κοινωνικής πλειοψηφίας.
• Επιπλέον ηττάται η ιδέα της ενοποίησης/συνύπαρξης τμημάτων της σοσιαλδημοκρατίας με τμήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς κάτω από την ηγεμονία της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης. Ηττάται η ενοποίηση ρευμάτων δημοκρατικού σοσιαλισμού και αριστερού ριζοσπαστισμού υπό το αίτημα μιας εντός του συστήματος φιλολαϊκής πολιτικής.
• Κατά τρίτον ηττάται η λογική ότι η έστω και μερική αμφισβήτηση του μνημονιακού πλαισίου περνάει μέσα από την διαχείριση του κράτους με την λογική της συνέχειας, την λογική της συμμαχίας με τα εγχώρια και ξένα κέντρα εξουσίας και όχι αυτής της συγκρότησης του λαού στην κατεύθυνση της σύγκρουσης και της ρήξης, στην κατεύθυνση της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
• Τέλος, καταρρέει η γραμμή η οποία εν πολλοίς κυριάρχησε στην αριστερά τα τελευταία 15 χρόνια, ότι τομίνιμουμ πολιτικό πλαίσιο που αποκρύπτει τις απαραίτητες ρήξεις που προϋποθέτει μια ανατρεπτική, αντισυστημική πολιτική μπορεί να ενώσει λαϊκά στρώματα και να επιβάλει την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, μπορεί να κλυδωνίσει την κυριαρχία του κεφαλαίου.

3. Βασικός στόχος των κυρίαρχων δυνάμεων την περίοδο αυτή είναι η σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος για την επιβολή των βάρβαρων μνημονίων, πράγμα που περνάει μέσα από την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ σαν κύριου κυβερνητικού πόλου για την προώθηση κυβερνήσεων «εθνικής ενότητας». Για μονιμότερες συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι που ψήφισαν μαζί το νέο Μνημόνιο., (που πιθανή πρόβα γι αυτό αποτελεί η σύνθεση της νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης)

Ο δικός μας στόχος στις εκλογές είναι: Να βαθύνει το ρήγμα που άνοιξε διάπλατα το δημοψήφισμα στην κυρίαρχη αστική πολιτική. Να βγει αποδυναμωμένο το στρατόπεδο της διαχείρισης του νέου Μνημονίου. Να ενισχυθεί αποφασιστικά  η Αριστερά που παλεύει εδώ και τώρα για ρήξη και ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Στόχος που περνάει μέσα από:

• Την αποφασιστική καταδίκη όλων των μνημονιακών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ) και των φασιστών της Χρυσής Αυγής, από «αριστερά».
• Την ενίσχυση της πολιτικής που επιδιώκει την ανατροπή των μνημονίων / την ρήξη με τους εκβιαστές και τους οικονομικούς δολοφόνους της ευρωζώνης και της ΕΕ και την  αστική τάξη στην Ελλάδα. Γι  αυτή τη μεγάλη σύγκρουση είναι αναγκαία η ολόπλευρη ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

4. Οι πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η εκλογική της παρέμβαση.

Στις 21 Αυγούστου η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέθεσε πρόταση εκλογικής και πολιτικής συνεργασίας προς αριστερές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης και της ΛΑ.Ε .

Η βάση της πρότασης ήταν ένα πλαίσιο συγκεκριμένου πολιτικού και ταξικού προσδιορισμού των δύο δρόμων που συγκρούονται στην ελληνική κοινωνία:  από την μια ο δρόμος των φρικτών μνημονίων, της ανεργίας, της διαρκούς επιτροπείας και από την άλλη ο δρόμος της ρήξης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Ένας δρόμος έξω από ευρώ – ΕΕ, χωρίς χρέος και μνημόνια, με την πεποίθηση  ότι δεν μπορεί να υπάρξει «ενδιάμεση» πρόταση, πρόταση «φιλολαϊκής διαχείρισης» μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης, της ΕΕ και του καπιταλιστικού μονόδρομου. Ένα πλαίσιο πάνω στους βασικούς κόμβους  του προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.  

Μ’ αυτό το πλαίσιο απευθυνθήκαμε στην ΛΑ.Ε στην ΜΑΡΣ, το «Σύλλογο Κορδάτο», το «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», τον « ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ» και σε άλλες κινήσεις και ρεύματα της αριστεράς.

Στο βαθμό που υπήρχε συμφωνία πάνω στο παραπάνω πρόγραμμα, η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αφορούσε μια ισότιμη εκλογική συνεργασία δύο μετώπων και όχι προσχώρηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο μέτωπο της ΛΑ.Ε. 

Μετά από δύο  συναντήσεις που έγιναν με την ΛΑ.Ε  προέκυψε ότι δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για εκλογική συνεργασία, διότι υπάρχει διαφωνία καταρχήν στο προγραμματικό πλαίσιο και την πολιτική  κατεύθυνση. Δεύτερον, στον χαρακτήρα και τον τρόπο συγκρότησης του μετώπου που πρότεινε η ΛΑ.Ε. Τρίτον, στην έλλειψη όρων ισοτιμίας. 

Ειδικά σε ότι αφορά την πολιτική κατεύθυνση –όπως αποτυπώνεται στην δημόσια παρουσία  και το πλαίσιο θέσεων της ΛΑ.Ε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τοποθετήθηκε κριτικά, εκτιμώντας ότι σε γενικές γραμμές κινείται σε κατεύθυνση «προοδευτικής, ριζοσπαστικής, διαχείρισης και διακυβέρνησης», παρά τις όποιες θετικές ή αρνητικές διατυπώσεις, που κι αυτές έχουν την σημασία τους. Ο χαρακτήρας του μετώπου που προτείνεται από τη ΛΑ.Ε ορίζεται ως «αντιμημονιακός, δημοκρατικός, πατριωτικός, προοδευτικός», πράγμα που δεν εκφράζει τον ριζοσπαστισμό, την ταξικότητα και το πολιτικό βάθος του ΟΧΙ. Δεν κάνει την αναγκαία τομή με  την ρεφορμιστική στρατηγική  του ΣΥΡΙΖΑ που έδειξε στην πράξη ότι καταλήγει σε αδιέξοδο.

Για αυτό η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εισηγήθηκε προς τις Τοπικές της Επιτροπές την απόρριψη της εκλογικής συνεργασίας με την ΛΑ.Ε. Το σύνολο των ΤΕ που συνεδρίασαν έως τώρα υιοθέτησαν την εισήγηση της ΚΣΕ με συντριπτική πλειοψηφία.

Επομένως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει αυτόνομα στις εκλογές. Καλεί όλες τις δυνάμεις, αγωνιστές και συλλογικότητες που συμφωνούν με μια πολιτική ρήξης / ανατροπής με την πολιτική κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και το πρόγραμμα στόχων που αποτυπώνεται στο «ανοιχτό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ», στην «κοινή δήλωση» των 4 οργανώσεων κλπ να δώσουν την επερχόμενη εκλογική μάχη από θέσεις πολιτικής και εκλογικής  συνεργασίας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 

5. Οι άλλες δυνάμεις:

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να παρουσιάσει μια πορεία «αριστερής» και με «κοινωνική ευαισθησία» διαχείρισης του μνημονίου. Να υποστηρίξει ότι η μη επανεκλογή του θα δικαιώσει την «αριστερή παρένθεση». Να θέσει το ψεύτικο δίλημμα «μνημόνιο με ευρώ η μνημόνιο με δραχμή». Στόχος να διατηρήσει, με την στήριξη της αστικής τάξης και της ΕΕ, την πρωτοκαθεδρία του στο αστικό πολιτικό σύστημα στις μελλοντικές κυβερνητικές λύσεις. Χρειάζεται ισχυρή αντιπαράθεση με την επιχειρηματολογία του.

Η ΝΔ, παρότι φθαρμένη και με κρίση ηγεσίας, προσπαθεί να επανακάμψει φιλοδοξώντας την πρωτοκαθεδρία (με βάση και την κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ) στο νέο μετεκλογικό σκηνικό. Παραμένει ο βασικός εγγυητής του συστήματος και  της «ευρωπαϊκής πορείας της χώρας». Προβάλλει και προωθεί την πολιτική της «εθνικής ενότητας». Επιχειρεί, μέσα από την κριτική σε επιμέρους πλευρές του μνημονίου να αποκαταστήσει τους τραυματισμένους δεσμούς με μικρομεσαία στρώματα.

Το ΠΟΤΑΜΙ, το χαϊδεμένο παιδί των καναλαρχών και της ΕΕ,  με τον ρόλο του στο δημοψήφισμα έδειξε ότι αποτελεί μία από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις την ελληνική κοινωνία. Συμβάλλει στη σταθερότητα του συστήματος σε κάθε επικίνδυνη στροφή, πιέζει για όλο και πιο αντιδραστικές αλλαγές. Ο ρόλος του παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνοςκαι μια ορισμένη διείσδυσή του σε τμήματα της διανόησης και της νεολαίας πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερο μέτωπο απέναντί του.

Το ΠΑΣΟΚ θα προσπαθήσει να κερδίσει χώρο «στα κεντροαριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, οικοδομώντας μια «συνεπή κεντραριστερά». Η στρατηγική του παραμένει η ίδια, παρά την αλλαγή ηγεσίας. Δύσκολα θα καταφέρει να ξεπεράσει τα ιστορικά του αδιέξοδα και πιθανότατα η κατάρρευσή του θα συνεχιστεί.

Συνολικά οι δυνάμεις του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα έχουν υποστεί μια πρόσφατη σκληρή ήττα. Παρά την ευκαιρία που τους δίνει η «προσγείωση προς τον ρεαλισμό» της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η «συνυπευθυνότητα» και η συνολική τους εμποδίζει την δημιουργία ρεύματος προς τα δεξιά,. Μια μαχητική καμπάνια από τα αριστερά με την καθοριστική συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να τους στερήσει κάθε ελπίδα να σηκώσουν κεφάλι.

Η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να εμφανιστεί σαν «πατριωτική αντιμνημονιακή αντιπολίτευση», καραδοκεί να συσπειρώσει τον αντιμνημονιακό, πατριωτικό, αντιαριστερό κόσμο που «προδόθηκε», όπως λένε, για μια ακόμη φορά, τώρα από την αριστερά και τους ΑΝΕΛ.. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός, να παλέψουμε για την ισόβια καταδίκη της εγκληματικής συμμορίας αλλά και στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών  ενάντια στη ρατσιστική ισλαμοφοβία και την Ευρώπη – φρούριο.

6. Βάση και αφετηρία της πολιτικής μας εξόρμησης στις εκλογές είναι το κεντρικό συμπέρασμα που προέκυψε από την τραυματική για τον λαό και την αριστερά εμπειρία της 6μηνης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ότι για να καταργηθούν τα μνημόνια χρειάζεται εδώ και τώρα ρήξη και ανατροπή με κεφάλαιο-ΕΕ-ΔΝΤ. Μια ρήξη που μπορεί να την κάνει μόνο ο οργανωμένος λαός με τα όργανα και το μέτωπό του. Για να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή του καπιταλισμού, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Καμιά «φιλολαϊκή», «ενδιάμεση» και διαχειριστική πρόταση δεν μπορεί να υπάρξει στα πλαίσια του «ευρωπαϊκού» και καπιταλιστικού μονόδρομου. Αυτό είναι ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ όλης της προηγούμενης περιόδου.

Στο κεντρικό ερώτημα ποιος θα κάνει πράξη την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης, απαντάμε: Η ανατροπή περνά μέσα από την πάλη για την αντεπίθεση και ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, την οικοδόμηση των οργάνων αγώνα κι επιβολής της λαϊκής θέλησης, τον κλονισμό της εξουσίας του κεφαλαίου  και τελικά την κυβέρνηση και την εξουσία των εργαζομένων.

Πάνω στην βάση αυτή προκύπτουν, με βάση την πείρα των μαζών ορισμένα  βασικά συμπεράσματα τα οποία μπορούν και πρέπει να γίνουν μαζικά κτήμα των εργαζόμενων.

Πρώτο: Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση για φιλολαϊκές αλλαγές μέσα στο πλαίσιο της ευρωζώνης και της ΕΕ. Η ρήξη/αποδέσμευση από αυτούς τους μηχανισμούς του κεφαλαίου είναι προϋπόθεση για να ζήσει ο λαός.

Δεύτερο: Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση για φιλολαϊκές αλλαγές χωρίς ρήξη με την αστική τάξη, ντόπια και ξένη (τραπεζίτες, μονοπωλιακούς ομίλους, πολυεθνικές, εφοπλιστές κ.λπ.), χωρίς να κλονιστεί και τελικά να αφαιρεθεί ο πλούτος, η ιδιοκτησία και η εξουσία των δυνάμεων του κεφαλαίου

Τρίτο: Δεν μπορεί να γίνει «εργαλείο» και «όχημα» για την  ανατροπή μια «αριστερή κυβέρνηση», που  θα εγκλωβίζεται στα όρια του «κοινοβουλευτικού δρόμου» και θα δρα μέσα στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών (ΕΕ, ΝΑΤΟ), της εξουσίας του κεφαλαίου και του σημερινού αστικού κράτους, έξω από την δημιουργία και ανάπτυξη  αυτοτελών οργάνων αγώνα κι επιβολής της λαϊκής θέλησης. Αυτή η ρεφορμιστική λογική οδήγησε στη ψήφιση νέου μνημόνιου. Για αυτό και εκδοχές μιας «αληθινής κυβέρνησης της αριστεράς» κινδυνεύουν να επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος.

Τέταρτο: Για να νικήσουμε απαιτείται ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που να αναμετριέται με τον συνολικό ταξικό αντίπαλο το «μαύρο μέτωπο» κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ, τις κεντρικές του επιλογές, και το σάπιο πολιτικό σύστημα που τις υπηρετεί και να βάζει στόχο την ανατροπή του. Δεν αρκεί το «αντιμνημονιακό» και «αντινεοφιλελεύθερο» μέτωπο

7. Σε σχέση με τις δυνάμεις της αριστεράς.

Το ΚΚΕ θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει την βίαιη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιώσει όλη του την πολιτική, ανάμεσα σε αυτά  και την στάση του στο δημοψήφισμα, και να αναδειχτεί στον μόνο «συνεπή» πόλο συσπείρωσης. Την επίδραση αυτής της επιχειρηματολογίας δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε. Θα δυναμώσει την επίθεση στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και στην ΛΑ.Ε ως «ανάχωμα».

Με όλα αυτά θα επιχειρήσει να καλύψει την καταστροφική γραμμή αποστασιοποίησης από την αντικαπιταλιστική, αντιΕΕ διέξοδο και την πολεμική του στους πολιτικούς στόχους ρήξης στο σήμερα, που φτάνουν στο σημείο της υιοθέτησης της επιχειρηματολογίας του αντίπαλου ειδικά το θέμα της εξόδου από την ευρωζώνη, που αποτελεί και μια κεντρική αιχμή της αντιπαράθεσης.

Η ΛΑ.Ε από την άλλη πλευρά με την επιστροφή στην στενή «αντιμνημονιακή ρητορική», στο όνομα της πλατύτητας του «αντιμνημονιακού μετώπου»  μοιάζει να μην βγάζει τα αναγκαία συμπεράσματα και έτσι κινδυνεύει να επαναλάβει  την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ από το ‘12 μέχρι σήμερα. Παραγνωρίζοντας ότι τα ζητήματα  της ρήξης με την ευρωζώνη/ΕΕ και την αστική τάξη μπήκαν σαν έμπρακτο δίλημμα στον λαό και σε μεγάλο βαθμό απαντήθηκαν με το μεγαλειώδες ΟΧΙ. 

Παρά τις υπαρκτές διαφορές, πρέπει και μπορούμε να ενώνουμε τις δυνάμεις μας στην κοινή δράση ενάντια σε όλα τα μέτωπα της αντεργατικής επίθεσης.

8. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα, στην πορεία προς και μετά τις εκλογές, θα δώσει όλες της δυνάμεις:

• Στην μάχη για την ανατροπή των μνημονίων  και κάθε κυβέρνησης που τα υπηρετεί.
• Την προβολή του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος που αποτελεί την καλύτερη απάντηση απέναντι στους ισχυρισμούς που χρησιμοποιεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, προσπαθώντας να περιθωριοποιήσει την εργατική αντίσταση και την αριστερή αμφισβήτηση. Διαγραφή του χρέους χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Ρήξη και έξοδος από ευρώ, ΕΚΤ και ΕΕ. Επιβολή εργατικού ελέγχου στα κλειδιά της οικονομίας, τιε τράπεζες και τις επιχειρήσεις για να τσακίσουμε κάθε προσπάθεια εκβιασμού και φυγάδευσης κεφαλαίων. Δεν χωρούν αυταπάτες ότι κάποια από τα παραπάνω μπορούν να μείνουν για αργότερα. Σε συνθήκες κρίσης του καπιταλισμού όπως σήμερα, το πρόγραμμα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής είναι η μοναδική ρεαλιστική διέξοδος.
• Την πιο πλατιά ενωτική δράση μέσα στο κίνημα και τους αγώνες. Μαζί με τα πρωτοπόρα κομμάτια των εργαζόμενων και κάθε μαχόμενη δύναμη της αριστεράς, την ΛΑ.Ε και άλλες δυνάμεις που διαφοροποιούνται από την μνημονιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ,, τις δυνάμεις του ΚΚΕ – παρά τον σεχταρισμό της ηγεσίας του.. Θα στηρίξει τις μαζικές, ενωτικές λαϊκές επιτροπές του ΟΧΙ  σαν κύτταρα αγώνα, διαλόγου και όσμωσης των αγωνιστών και των ρευμάτων του κινήματος. Παράλληλα επιδιώκουμε τον κοινή δράση και την συνεργασία σε επίπεδο εργατικών σχημάτων, γειτονιών/αυτοδιοίκησης κλπ με τους αγωνιστές που αποχωρούν διαχωριζόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, τον κόσμο που διαφοροποιείται από την αδιέξοδη γραμμή του ΚΚΕ.
• Η πρόταση της ΚΣΕ για πολιτική συνεργασία παραμένει ενεργή. Ως εκ τούτου, συνεχίζουμε σειρά επαφών με όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και κάθε διαφοροποίηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Συμβάλλουμε να αναπτυχθεί ο πιο πλατύς διάλογος ανάμεσα σε όλες τις δυνάμεις και ρεύματα που αγωνιούν για την αριστερά που απαιτεί η εποχή μας.
• Στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων για τις επερχόμενες εκλογές στόχος είναι η ισότιμη παρουσία γυναικών και νεολαίας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συζητήσει την αρχή αυτή για όλη της την συγκρότηση στην πορεία για τη Συνδιάσκεψή της.

9. Το ΠΣΟ καλεί όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να δώσουν με οργανωμένο τρόπο, ενωτικά και αποφασιστικά και αυτή την μάχη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το κύρος της αγωνιστικής της στάσης, της πολιτικής της και την συμβολής της στην λαϊκή νίκη της   5^ης του Ιούλη έχει την ικανότητα και την δύναμη, να ανοίξει νέους δρόμους στην αριστερά  με όλο τον κόσμο που μάχεται και αγωνιά.

Με το βλέμμα στραμμένο στις ιστορικές προκλήσεις και δυνατότητες που ανοίγονται και με την πεποίθηση ότι η ενότητα και η ενίσχυση του μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις.

Αθήνα 30/08/15

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΑΡΙΣΑΣ: ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΑΡΙΣΑΣ: ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ και ώρα 19:30 ΣΤΟ METROPOL

            Από το “ούτε ρήξη ούτε υποταγή” του Γενάρη στο “there is no alternative” και στο 3ο μνημόνιο του Ιουλίου. Από την ελπίδα που έρχεται και την Ευρώπη που αλλάζει, στην αύξηση της ανεργίας και της εξαθλίωσης και στην “ενδεδειγμένη λύση του ΣΥΡΙΖΑ” κατά Μέρκελ. Από το ηρωικό ΟΧΙ των φτωχών στο ΝΑΙ σε όλα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙ και επί της ουσίας και της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Δεν υπάρχει χώρος πλέον για άλλες αυταπάτες. Το κοινωνικό ρήγμα βαθαίνει και δεν μπορούν να το σταματήσουν.

            Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) θα δώσει και σε αυτές τις εκλογές, με όλες τις δυνάμεις της την πολιτική μάχη για να εκφραστεί το κοινωνικό ρήγμα και στην κάλπη. Το ΟΧΙ των ανέργων, των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεταναστών αποκτά το νόημά του μόνο έξω από τη συμμορία των Ευρωπαίων μεγαλοεπιχειρηματιών-της ΕΕ του δουλεμπορίου, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, του φασισμού και της τρομοκρατίας. Αυτό σημαίνει πραγματικά “ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ”, μέχρι το τέλος των μνημονίων και όλων των αντεργατικών μέτρων που ΕΕ, ΔΝΤ και ΕΚΤ συντονισμένα με τις ελληνικές κυβερνήσεις επιβάλλουν.  Καμία ανοχή και ψευδαίσθηση για τον αντιλαϊκό ρόλο και χαρακτήρα αυτών των οργάνων του μεγάλου κεφαλαίου. Δυνατή και αναγκαία η αποδέσμευση και ρήξη μαζί τους.

            Απέναντι στην εκλογική μάχη, λοιπόν, η τοπική επιτροπή της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Λάρισας καλεί σε ανοικτή εκδήλωση-συνέλευση τους φίλους και τα μέλη της την Πέμπτη 3/9 και ώρα 19.30 στο Metropol (ισόγειο) σε μια αποφασιστική συζήτηση με θέματα:

1)      τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

2)      την έκφραση και οργάνωση του “ΟΧΙ μέχρι τέλους” και στην εκλογική μάχη

3)      την αυτοτελή κάθοδο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στις εκλογές

4)      την οργάνωση και δράση τόσο μέχρι της 20/9 όσο και μετέπειτα

            Ζούμε σε καιρούς ανάστατους που όμως μόνο αισιοδοξία πρέπει να αποπνέουν για τους εργαζόμενους, για τους ανέργους, τους νέους και όλο το λαό. Κι αυτή η αισιοδοξία προκύπτει  από το ότι εμείς όλοι είμαστε που παράγουμε τον πλούτο της εποχής μας, εμείς όλοι είμαστε ο κινητήριος τροχός της ιστορίας που σε κάθε καμπή της δώσαμε μάχη για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία μας. Με αισιοδοξία και σθένος θα δώσουμε και αυτή την εκλογική μάχη, με όπλο το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα του μετώπου και τους κοινωνικούς αγώνες που ξεπηδάνε καθημερινά.

Εμπρός για τις ανταρσίες των δικών μας χρόνων