Κλιμάκωση και ανυποχώρητος αγώνας

Κλιμάκωση και ανυποχώρητος αγώνας η απάντηση στην γκανστερική απόλυση τη νύχτα χιλιάδων εργαζομένων του δημοσίου

Η κυβερνητική συμμορία καταφεύγει πια σε πρακτικές μαφίας για να περάσει την πολιτική της. Σαν τους κλέφτες, οι οικονομικοί δολοφόνοι της κυβέρνησης μπήκαν σήμερα τα ξημερώματα στη λίστα της Απογραφής προσωπικού του Δημοσίου και πατώντας delete διέγραψαν χιλιάδες εργαζόμενους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με σχέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου!

Χιλιάδες εργαζόμενοι στους δήμους, στα πανεπιστήμια και σε άλλους φορείς βρέθηκαν στο δρόμο, δεν μπορούν να πληρωθούν, αφού ξαφνικά το όνομά τους διαγράφτηκε από τον κατάλογο της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών. Με αυτή την γκαγκστερική ενέργεια η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και ο υπουργός Αντ. Μανιτάκης προσπαθούν να ξεπεράσουν την αντίσταση των εργαζομένων στους ΟΤΑ, σε πανεπιστημιακά ιδρύματα και άλλους φορείς, που είχαν μπλοκάρει την υλοποίηση του άθλιου μέτρου της διαθεσιμότητας - απόλυσης.

Με αυτή την αντιδραστική, φασιστικής εμπνεύσεως, ενέργεια η τρόικα εσωτερικού προσπαθεί να παρακάμψει την άρνηση και της πλειοψηφίας των δημάρχων να υπογράψουν τις διαπιστωτικές πράξεις απόλυσης. Ξεσκίζουν με αυτό τον τρόπο και τα φύλλα συκής του αυτοδιοίκητου των δήμων, των πανεπιστημίων, τη δυνατότητα της βουλής να νομοθετεί, κάνουν τα δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις κουρέλι. 

Η συμμορία του ευρώ και της ΕΕ, των μνημονίων και του κεφαλαίου έπρεπε να περάσει έστω και με την ψηφιακή λαιμητόμο την απόλυση μερικών χιλιάδων υπαλλήλων, έτσι ώστε να πάει στο Γιούρογκρουπ ως «καλό παιδί» των ευρωκηδεμόνων. 

Η τρομοκρατική και εκβιαστική επίθεση της άθλιας συγκυβέρνησης στους εργαζόμενους και στους αγώνες στους ΟΤΑ κι ευρύτερα στο δημόσιο είναι μια επίθεση σε όλη την εργατική τάξη, σε όλο το λαό. Είναι επίθεση στα στοιχειώδη εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα. Είναι απόπειρα κατοχύρωσης του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Είναι προσπάθεια κτυπήματος των όποιων κοινωνικών υπηρεσιών προσφέρουν οι δήμοι, για την ιδιωτικοποίησή τους από τα μεγάλα συμφέροντα. 

Πρέπει να ξεπεραστούν οι αυταπάτες της «αυτοεξαίρεσης» που συντηρούν οι εναπομείναντες συνδικαλιστικοί θύλακες της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής και σίγουρος για τη θέση του μέχρι να τσακίσει η πολιτική των μνημονίων. Μέχρι το σύνολο των εργαζομένων  επιβάλλει  με την δράση και την αλληλεγγύη του, την αλλαγή των όρων και των πολιτικών που απαιτούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των δανειστών.  

Γι' αυτό τώρα είναι η ώρα:

Ø    Κλιμάκωσης του αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ και στους φορείς που θίγονται άμεσα, με γενικό μπλακ άουτ, καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις.

Ø    γενίκευση του αγώνα στο Δημόσιο, για να μην ανοίξει η Κερκόπορτα των απολύσεων

Ø    συντονισμού του αγώνα και ενεργητικής εργατικής - λαϊκής αλληλεγγύης, όλων μαζί, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, για να ανατραπεί η κυβερνητική επιδρομή, για να μην περάσουν οι απολύσεις -διαθεσιμότητες, για να μην περάσουν τα μέτρα και να πάρει δρόμο η άθλια συγκυβέρνηση με την πολιτική της.

Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό! Η Αριστερά δεν μπορεί να δραπετεύει στο κυβερνητικό θεσμολάγνο αναισθητικό, ούτε στην αδράνεια της καθαρότητας. Τώρα είναι η ώρα για την αναγκαία κοινή δράση για να αναδειχθεί και να αποκρουστεί η εφιαλτική κυβερνητική παρέμβαση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα κινηθεί αποφασιστικά σε αυτή την κατεύθυνση.

"Με την εργατική τάξη και τον λαό ή με το λόμπυ της ΕΕ και του Ευρώ?"

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.  Λάρισας διοργανώνει εκδήλωση – συζήτηση την Παρασκευή 14 Δεκέμβρη και ώρα 7.30 μ.μ. στo ξενοδοχείο ΜΕΤΡΟΠΟΛ  με θέμα : 

                     "Με την εργατική τάξη και τον λαό ή 
                με το λόμπυ της ΕΕ και του Ευρώ?"

Ομιλητές :

-  Μαυρουδέας Σταύρος, καθηγητής Οικονομικών (πανεπιστημιακός)

-  Παπουλής Κώστας,μηχανικός- εκπαιδευτικός, μέλος του Μ.Α.Α.(Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής)

-  Χάγιος Αγγελος, μέλος της Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ(ΝΑΡ), Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής
 

Το φάντασμα του Δεκέμβρη θα στοιχειώνει κάθε εξουσία που στηρίζεται στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, τον εμπαιγμό και την περιφρόνηση της κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

      Η ΒΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

 ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

   Τον Ιανουάριο του 2013 πρόκειται να δικαστούν στο μονομελές πλημμελειοδικείο Λάρισας  πολίτες μέλη της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ», κατηγορούμενοι για τη συμμετοχή τους σε κινητοποίηση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δρόμων και τη ληστρική επιβολή διοδίων. Για να στηριχθεί  το κατηγορητήριο, ανασύρεται  από τα συρτάρια της μετεμφυλιακής περιόδου το άρθρο 184 του Ποινικού Κώδικα του 1951 που ουσιαστικά ποινικοποίησε την πολιτική δράση.

Πρόκειται για διώξεις τρομοκράτησης που στοχεύουν στη φίμωση κάθε πολίτη που εναντιώνεται και διαμαρτύρεται στις μνημονιακές πολιτικές εξαθλίωσης της ελληνικής κοινωνίας.  Είναι ευθεία βολή στην καρδιά όλων των κινημάτων του λαού μας που υιοθετούν  την κοινωνική ανυπακοή και αντίσταση στην πράξη, που λένε όχι στα διόδια και την παράδοση του δημόσιου αγαθού των δρόμων στους μεγαλοεργολάβους, που αρνούνται τα χαράτσια ,τα πανάκριβα εισιτήρια στα μέσα μεταφοράς,  τους δυσβάσταχτους φόρους. Είναι επίθεση απέναντι στους χιλιάδες εργαζόμενους που αντιστέκονται στη σιδερένια μπότα του χρέους και των μνημονίων της τρικομματικής κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ που αρνούνται τη βία της φτώχιας ,της πείνας και της ανεργίας. Η κρατική καταστολή ,ο αυταρχισμός ,η κατάργηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος είναι απαραίτητο στήριγμα για την επιβολή του κοινωνικού μεσαίωνα.

Η καταστολή που ξεκινά από την επιχείρηση τρόμου και συκοφαντίας των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, συνεχίζεται στις δολοφονικές επιθέσεις των σιδερόφραχτων διμοιριών των ΜΑΤ, στα βασανιστήρια διαδηλωτών στην ασφάλεια και καταλήγει στις αίθουσες των δικαστηρίων. Εκεί η επιλεκτικά τυφλή ή άλλοτε ανοιχτομάτα δικαιοσύνη τρέχει να καταδικάσει διαδηλωτές ,να διασύρει αγωνιστές, να κρίνει παράνομες απεργίες εργατών. Την ίδια στιγμή αγνοεί την παραβίαση του συντάγματος, λιβανίζει την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου , ευλογεί τις κομπίνες ,τις αρπαχτές και τις λοβιτούρες των μεγαλοεργολάβων, επιχειρηματιών και τραπεζιτών. Και επειδή καθώς φαίνεται το επίσημο κράτος έχει « πολλή δουλειά » δίνουν και εργολαβία τρόμου στις ναζιστικές συμμορίες της Χρυσής Αυγής .

Δε μας φοβίζουν μας εξοργίζουν

 Η τρόικα εσωτερικού ( ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ ) και  τα αφεντικά τους ευρωπαϊκή ένωση και ΔΝΤ , οι υποτακτικοί της Μέρκελ των ντόπιων μεγαλοεργολάβων , τραπεζιτών και λοιπόν χρυσοκάνθαρων κηφήνων απαγορεύουν ακόμα και τη διάδοση των ιδεών που καλούν σε αντίσταση. Μας γυρίζουν στα πέτρινα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους , τα χρόνια του γύψου της χούντας. Καθώς τα υπόγεια της κοινωνίας πλημμυρίζουν από δυστυχία και η ανέχεια απλώνεται πάνω από τη χώρα, όλοι εκείνοι που ατενίζουν τα σκοτεινά βάραθρα της φτώχειας από τα απαστράπτοντα σαλόνια των ευρωπαϊκών συνόδων κορυφής, ορθώνουν την κατηγορία της «απείθειας» σε όποιον αποκαλύπτει τη σύγχρονη βαρβαρότητα.

Τους δηλώνουμε ότι θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους. Δεν θα υποταχτούμε δε θα παραδοθούμε. Ξέρουμε ότι αν ενωθούμε όλοι οι εργαζόμενοι ,αυτή η βάρβαρη κυβέρνηση , τα μνημόνιά της και η αντιλαϊκή πολιτική θα ανατραπεί .Δε θα δεχτούμε να ζήσουμε σ’ αυτό το απάνθρωπο μέλλον που μας έχουν ετοιμάσει, δε θα γίνουμε εμείς και τα παιδιά μας η καύσιμη ύλη για να ξαναπάρει μπροστά η καπιταλιστική μηχανή. Δε θα υποχωρήσουμε. Έχουμε μόνο μια επιλογή, τον αγώνα για μια άλλη κοινωνία .

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ

Οι δίκαιοι αγώνες των εργαζομένων δεν τρομοκρατούνται, δεν αναχαιτίζονται, δεν σταματούν.

Να σταματήσει ο δικαστικός πόλεμος ενάντια στους 3 αθωωμένους εργαζόμενους της Θεσσαλονίκης

Εκδικητική ενέργεια της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ είναι η αναγγελία νέας δίκης για το δάσκαλο Θανάση Αγαπητό και τους δημοτικούς υπαλλήλους Σαράντη Αρβανίτη και Θωμά Κυρατζόπουλο, μετά από έφεση εισαγγελέα πλημμελειοδικών στην αθωωτική απόφαση για τη δίωξή τους μόνο και μόνο επειδή συμμετείχαν στην κινητοποίηση των εργαζομένων στους δήμους ενάντια στη φιέστα του Φούχτελ με δημάρχους.

Ήδη από την επομένη της αθώωσης, τα παπαγαλάκια του Μνημονίου εξαπέλυσαν λυσσαλέα επίθεση στην αθωωτική απόφαση γιατί θεωρούν ένοχο όποιον δεν προσκυνά την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Η κυβέρνηση των συνενόχων της λεηλασίας της χώρας και του λαού, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ έχοντας χάσει κάθε στήριγμα στην κοινωνία, προσπαθούν να επιβάλλουν τα Μνημόνια και τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική τους με όπλα τον αυταρχισμό και τη μαύρη προπαγάνδα. Γι’ αυτό βάζουν στο στόχαστρο τους αγώνες και τους αγωνιστές. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές τις μέρες διώκονται, δικάζονται και καταδικάζονται οι εργαζόμενοι στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι αγροτοκτηνοτρόφοι της ΔΩΔΩΝΗΣ, οι εργολαβικοί του ΑΠΘ, ο διαδηλωτής Μάριος Ζέρβας...

Η δίωξη των 3 εργαζόμενων της Θεσσαλονίκης στρέφεται ουσιαστικά ενάντια στον αγώνα για να μη γίνουν απολύσεις στους δήμους και στο δημόσιο, αλλά και στη στήριξη από το Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων σε αυτές τις κινητοποιήσεις, από την σκοπιά της εργατικής αλληλεγγύης και ενός ανατρεπτικού και μαχητικού εργατικού κινήματος.

Δε συγχωρούν η συγκυβέρνηση Σαμαρά, οι παράγοντες της ΕΕ και ειδικά της γερμανικής κυβέρνησης, την αθωωτική απόφαση, γιατί είναι μια νίκη του λαού που του δίνει αυτοπεποίθηση. Δείχνει το χάσμα που χωρίζει την κοινωνία από την κυβέρνηση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού των ΜΑΤ, των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, του «Ναι σε όλα» σε ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, που ξεφτιλίζει κάθε έννοια δημοκρατίας, λαϊκής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Το πλατύ κύμα αλληλεγγύης στην Ελλάδα και το εξωτερικό από εργαζόμενους, συνδικάτα, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, η στήριξή του από την κοινή δράση της Αριστεράς, κατάφερε την αθώωση στην πρώτη δίκη. Θα συνεχίσει πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά μέχρι την τελική δικαίωση και το σταμάτημα κάθε δίωξης. Είναι υπόθεση του λαϊκού κινήματος, να μη λείψει κανείς!

Το δικαίωμα του λαού να αγωνίζεται δε δικάζεται!

Οι αγώνες των εργαζομένων δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται.

Συμπαράσταση στον Μάριο Ζέρβα που δικάζεται στις 5 Δεκέμβρη

Οι αγώνες των εργαζομένων δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται.

Στις 11/3/2010, ημέρα πανεργατικής απεργίας, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης εναντίον του Σταθεροποιητικού Προγράμματος και των αντιλαϊκών μέτρων της πρώτης μνημονιακής κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, συνελήφθη από τις δυνάμεις των ΜΑΤ ο Μάριος Ζέρβας, δάσκαλος κολύμβησης νηπίων στο ΟΑΚΑ.

Ο Μ. Ζέρβας κρίθηκε «προφυλακιστέος» και οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού. Οι κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν ήταν κατοχή και ρίψη μολότοφ, διατάραξη κοινής ειρήνης και απόπειρα βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης με μοναδικό στοιχείο τις κατηγορίες των αστυνομικών που τον συνέλαβαν παρότι πλήθος φωτογραφιών, στοιχείων και μαρτυριών από δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες αποδεικνύουν, αποκαλύπτουν και καταγγέλλουν την αναίτια σύλληψή του, που συνοδεύτηκε από απρόκλητη αστυνομική βία. Φαίνεται ότι το χτένισμά του (ράστα), η συμμετοχή του σε απεργιακό συλλαλητήριο και το μένος της διμοιρίας που τον συνέλαβε αποτελούσαν «επαρκή» στοιχεία ενοχής: Αγωνίζεσαι, άρα είσαι ένοχος!

Ο Μάριος αποφυλακίστηκε ύστερα από επτά εβδομάδες αυθαίρετης και άδικης προφυλάκισης με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών και επιβολή περιοριστικών όρων και ενώ παράλληλα είχε αναπτυχθεί ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης που πέτυχε την απελευθέρωση του. Κανείς από όσους κατηγορούνται για τη λεηλασία της χώρας με τα υποβρύχια και τις μίζες, τις λίστες φοροφυγάδων κ.λπ. δεν είχε φυσικά τέτοια αντιμετώπιση. Τώρα, στις 5 Δεκεμβρίου 2012, έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια θα εκδικαστεί η υπόθεση του.

Για άλλη μια φορά θα βρεθούμε δίπλα του, στα δικαστήρια της Ευελπίδων, για να βροντοφωνάξουμε ότι εγκληματίες δεν είναι οι εργαζόμενοι που αντιστέκονται, είναι όσοι οπλίζουν τη μπότα της καταστολής με τα Μνημόνια και διαλύουν την κοινωνία στο όνομα της ΕΕ. Δεν μας σταματάνε.

Απαιτούμε την άμεση αθώωση του Μάριου Ζέρβα.

Οι αγώνες των εργαζομένων δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται.

Όχι στο φορολογικό νομοσχέδιο ληστείας της κοινωνίας

Πριν καλά καλά κοπάσουν οι  προπαγανιστικοί πανηγυρισμοί του πρωθυπουργού για τη νέα «διάσωση» της χώρας, η τρικομματική «εγκάρδια συνεννόηση» είναι έτοιμη να εξαπολύσει τα καινούργια μέτρα κατά των εργαζόμενων και του ελληνικού λαού.

Δεν τους λείπει η σαδιστική πρωτοτυπία: μεγαλύτεροι φόροι για τους μικρομεσαίους, προκαταβολή φόρου που θα φτάνει μέχρι και το 80%, ενώ την ίδια στιγμή ο φόρος στις μεγάλες επιχειρήσεις μειώνεται, όπως επίσης και στα μερίσματα των μετοχών. Η «ισότητά» τους σημαίνει ότι ίδια ποσοστά βαραίνουν το μικρομεσαίο και την οικογενειακή επιχείρηση, ίδια και τη βιομηχανία.

Αφού πρώτα οι φωστήρες της τρόικας ανακάλυψαν ότι για την ύφεση φταίνε οι «μεγάλες εργοδοτικές εισφορές», αφού λεηλάτησαν τα ασφαλιστικά ταμεία και τις εισφορές που κατέβαλαν για χρόνια ολόκληρα οι εργαζόμενοι (και ετοιμάζονται να το ξανακάνουν), τώρα είναι έτοιμοι να ισοπεδώσουν εντελώς τα εισοδήματα και να τα εξισώσουν, για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, με τον εξαρχής στόχο της τρικομματικής συμμαχίας και της τρόικας: Μισθοί Βαλκανίων και σύντομα, Κίνας, για το 85% των κατοίκων αυτής της χώρας.

Ταυτόχρονα, καταργούν τις φοροαπαλλαγές για τα προστατευόμενα τέκνα, αυξάνουν τους φόρους στους αγρότες, καταργούν τις ελαφρύνσεις για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.  Εξαρθρώνουν κάθε έννοια κοινωνικής πρόνοιας και κυνηγάνε λυσσαλέα τον κόσμο της δουλειάς.

Εντυπωσιακή είναι η προσπάθεια των παπαγάλων κάθε απόχρωσης, από τους «υπεύθυνους αριστερούς» μέχρι τους «σκληρούς νεοφιλελεύθερους» να παρουσιάσουν τη νέα φορομπηξία ως «δίκαιη μεταρρύθμιση».

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη μεγάλη τους επιτυχία, ήταν η εξίσωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο. Πόσα νέα μέτρα αλήθεια θα πάρουν για να καλύψουν, με τον ιδρώτα των εργαζόμενων πάντα, την απώλεια κρατικών εσόδων, αφού κανείς πια δεν αγοράζει πετρέλαιο;

Μόνο ειρωνικά χαμόγελα προκαλεί η «αντίδραση» του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, των βαστάζων του Σαμαρά, που δήθεν προβάλλουν διαφωνίες για το νέο φορολογικό. Ο υπουργός Οικονομικών τους κουνάει το δάχτυλο και τους υπενθυμίζει τα δικά τους πολιτικά επιχειρήματα: «πρέπει να φανούμε αξιόπιστοι και υπεύθυνοι απέναντι στους πιστωτές μας».

Το πανηγυράκι της «διάσωσης» δεν κράτησε ούτε μια εβδομάδα. Τα νέα μέτρα είναι ενόψει και η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: η ανατροπή τους!

Να καταργηθούν  οι μνημονιακές συμφωνίες και οι νόμοι που τις συνοδεύουν.

Να κλιμακώσουμε τον αγώνα, να εξαπλωθεί ο συντονισμός των κοινωνικών αγώνων σε κάθε σωματείο και χώρο δουλειάς.

Μέλλον μας είναι η αξιοποίηση του παραγόμενου πλούτου και των δημόσιων υποδομών προς όφελος όλων, με έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ, με διαγραφή του χρέους και παύση πληρωμών. Οι εργαζόμενοι θα ανοίξουν το δρόμο για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, προς την πραγματική δημοκρατία με το πέρασμα της εξουσίας και του πλούτου στα χέρια των εργαζομένων.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ανακοίνωση για εισβολή ΜΑΤ στο ΑΠΘ & συλλήψεις απεργών

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης εκφράζει τον αποτροπιασμό της για την εισβολή των δυνάμεων καταστολής νωρίς σήμερα τα ξημερώματα στο χώρο του ΑΠΘ και τη σύλληψη 11 απεργών εργολαβικών υπαλλήλων μέσα από το χώρο του κατειλημμένου Κτηρίου Διοίκησης. Η νύχτα της 30^ης Νοεμβρίου 2012 θα μείνει ανεξίτηλα γραμμένη στην ιστορία, καθώς για πρώτη φορά τα ΜΑΤ εισβάλλουν σε πανεπιστημιακό χώρο για να καταστείλουν έναν απεργιακό αγώνα.

Το όνομα του Πρύτανη Μυλόπουλου, και όσων απέστειλαν επιστολή στην Εισαγγελία ζητώντας την επέμβαση της αστυνομίας, θα γραφεί με τα πιο μελανά χρώματα στην ιστορία της χώρας, μαζί με τα ονόματα εκείνων που στις κρίσιμες στιγμές στον τόπο μας έπαιξαν τον πιο βρώμικο ρόλο ενάντια στο δοκιμαζόμενο εργαζόμενο λαό και τη νεολαία. Η παραίτηση του είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει. Δεν έχει καμία θέση εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Είναι πολιτικά υπεύθυνος για τη μεθόδευση προβοκάτσιας σε βάρος της απεργίας και του φοιτητικού κινήματος, όταν τη μέρα του Πολυτεχνείου επενέβη η αστυνομία και αιματοκύλισε την περιφρούρηση των φοιτητικών συλλόγων συλλαμβάνοντας 16 νεολαίους. Πρωταγωνίστησε στη χθεσινή ενορχηστρωμένη απεργοσπασία μαζί με Κοσμήτορες Σχολών, υπαλλήλους του Μπουτάρη και την δουλεμπορική εργολαβική εταιρία ΙSS. Η ανακοίνωση του που ζητά την απελευθέρωση των συλληφθέντων μόνο χλεύη και αηδία μπορεί να προκαλέσει, όταν ο ίδιος  - πιστός στις κατευθύνσεις κυβερνήσεων-ΕΕ και σε αγαστή συνεργασία με τις εργολαβικές εταιρίες - λυμαίνεται το δημόσιο πανεπιστήμιο, πετάει στο δρόμο 350 υπαλλήλους, ενώ θα μπορούσε να κηρύξει έκπτωτους τους εργολάβους, αν δεν ήταν απόλυτα συνένοχος στη συστηματική παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να αποπροσανατολίσει τον αγώνα δήθεν υποστηρίζοντας τον, ενώ έπαιζε σαφέστατα το παιχνίδι των εργολαβιών και της άθλιας συγκυβέρνησης, δυστυχώς με τη συνενοχή και του ΣΥΡΙΖΑ που τον στήριζε με ανακοινώσεις του μέχρι πριν λίγες μέρες, ενώ ήταν ξεκάθαρο με ποιά πλευρά είχε ταχθεί.

Αυτό που προέχει τώρα είναι η πιο μαζική υποστήριξη του αγώνα των εργολαβικών και των συλληφθέντων από όλη την αριστερά, το εργατικό κίνημα, τους λαϊκούς φορείς, τους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων και την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της στον αγώνα και τους συλληφθέντες και δεσμεύεται να πάρει πολιτικές και κινηματικές πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση. Ο αγώνας των εργολαβικών για επαναπρόσληψη κι αξιοπρεπή εργασία ενάντια στα σκλαβοπάζαρα των εργολαβιών καθίσταται αυτή τη στιγμή ένα μέγιστο πολιτικό ζήτημα που συμπυκνώνει το σύνθημα ψωμί - παιδεία - ελευθερία και αφορά όλο το λαό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε μαζική υπεράσπιση του ασύλου. Αν η κυβέρνηση νομίζει ότι έχει ξεμπερδέψει τόσο εύκολα με ιστορικές λαϊκές κατακτήσεις είναι γελασμένη. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι εργαζόμενοι εντός κι εκτός πανεπιστημίου θα προασπίσουν το δικαίωμα τους στον αγώνα, θα υπερασπιστούν με κάθε μέσο το δημόσιο πανεπιστήμιο και θα φροντίσουν ώστε να «ξεβρωμίσει» το ΑΠΘ από απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, Μυλόπουλους και την αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης  - ΕΕ - ΔΝΤ.

Η αθώωση των 3 εργαζομένων της Θεσσαλονίκης, νίκη του λαού και ήττα της κυβέρνησης

29/11/2012 

Η αθώωση των 3 εργαζομένων της Θεσσαλονίκης, νίκη του λαού και ήττα της κυβέρνησης

Η πανηγυρική αθώωση των 3 διωκόμενων εργαζομένων της Θεσσαλονίκης, του δάσκαλου Θανάση Αγαπητού και των δημοτικών υπαλλήλων Σαράντη Αρβανίτη και Θωμά Κυρατζόπουλου ήταν μια νίκη του λαού που υπερασπίστηκε το δικαίωμα του να αγωνίζεται. Ήταν παράλληλα και ήττα της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και των μηχανισμών της που θέλησαν να τιμωρήσουν τη διαμαρτυρία για την πολιτική των Μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, τις απολύσεις στους δήμους, τη δράση του Φούχτελ και των εκπροσώπων της γερμανικής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ και ειδικά η γερμανική κυβέρνηση, το ελληνικό και ευρωπαϊκό κεφάλαιο, με τη στήριξη συγκεκριμένων ΜΜΕ, επιδιώκουν να διαμορφώσουν ένα καθεστώς κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, γιατί μόνο με το λαό και το εργατικό κίνημα φιμωμένο και στο περιθώριο μπορούν να επιβάλλουν τη στρατηγική της κοινωνικής χρεοκοπίας που φορτώνει τα βάρη της κρίσης στην κοινωνική πλειοψηφία.

Καθοριστικής σημασίας ήταν το μεγάλο κύμα αλληλεγγύης από την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό. Μια ασπίδα προστασίας ύψωσαν τα δεκάδες ψηφίσματα πρωτοβάθμιων σωματείων και ομοσπονδιών, υπογραφές στήριξης των διωκόμενων από χιλιάδες ανθρώπους, η άμεση πολιτική παρέμβαση των πολιτικών δυνάμεων ειδικά της Αριστεράς και σε διεθνές επίπεδο.

Οι κατηγορίες έπεσαν στο κενό, γιατί δεν ήταν παρά προϊόν της προαποφασισμένης δίωξης στο πρόσωπο των 3 εργαζόμενων του μαχητικού αγώνα των εργαζομένων στους δήμους, αλλά και της προσπάθειας της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων Θεσσαλονίκης για ένα μαχητικό, δημοκρατικό εργατικό κίνημα με στόχο την ανατροπή της πολιτικής των Μνημονίων ΕΕ-κυβέρνησης.

Αντλώντας δύναμη από το κίνημα αλληλεγγύης και αποφασιστικότητα από το αγωνιστικό παράδειγμα των 3 εργαζόμενων, ο λαός και οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που καταστρέφει τις ζωές μας.

Συνεχίζεται επίσης ο αγώνας για να σταματήσουν οι διώξεις αγωνιστών όπως οι 16 φοιτητές που συνέλαβε η αστυνομία όταν χτύπησε τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων της Θεσσαλονίκης μετά την πορεία του Πολυτεχνείου, οι εργαζόμενοι του Παν. Ιωαννίνων και της ΔΩΔΩΝΗΣ και πολλοί άλλοι.

Όπως δήλωσε και ο Θ. Αγαπητός μετά τη δίκη, «Δε σκύβουμε το κεφάλι. Άλλοι πρέπει να τρέμουν και να φοβούνται και έχουν τη χλεύη μας. Εμείς στον αγώνα, στο δρόμο, γιατί η ιστορία γράφεται με αγώνες, ρήξη και ανατροπή».

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή