ανακοινωση

Δήλωση του συνδυασμού Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την ανατροπή

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εργαζόμενους που τίμησαν με την ψήφο τους την Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία - Ανταρσία για την ανατροπή.
Σήμερα ο λαός της θεσσαλίας με την ψήφο του γύρισε την πλάτη στα ψευτοδιλήματα της κυβέρνησης και τις πλαστές αντιμνημονιακές φωνές .Τον καλούμε από αύριο να κάνει ένα δεύτερο αποφασιστικό βήμα ενάντια στην ακολουθούμενη αντιλαική πολιτική συμμετέχοντας μαζικά στις απεργίες και τις διαδηλώσεις στη χώρα μας,τον καλούμε τέλος να συμβάλλει στην δημιουργία ενός ανατρεπτικού νέου εργατικού κινήματος που αποτελεί και την μόνη απάντηση στη κυβέρνηση
και στις δυνάμεις της τριμερούς “κατοχής”της χώρας μας(ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ).

ανακοινωση

Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών

Η εκτεταμένη εκλογική καταδίκη του ΠΑΣΟΚ, με αποκορύφωμα την 14 ποσοστιαίες μονάδες πτώση του συνδυασμού Σγουρού στην περιφέρεια Αττικής σε σχέση με το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του 2009, εκφράζουν την ξεκάθαρη καταδίκη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού απέναντι στην κυβέρνηση του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Στο δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός, η απάντηση ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ανυπακοής. Ό,τι και εάν λέει ο πρωθυπουργός, το μήνυμα των εκλογών είναι καταδίκη της κυβέρνησής του και του Μνημονίου, άρνηση των περιβόητων «μεταρρυθμίσεων», απαίτηση για ρήξη.
Τη φθορά και την αποδοκιμασία του ΠΑΣΟΚ δεν την εισπράττει η ΝΔ. Το ισχνό αποτέλεσμα Κικίλια αλλά και η αποδοκιμασία του «Ομέρ-πριόνι» Κακλαμάνη, δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι πίσω από την «αντιμνημονιακή» ρητορική της ΝΔ κρύβεται η ίδια αντιδραστική πολιτική. Σημαντικό είναι επίσης ότι ο ακροδεξιό δεκανίκι του Μνημονίου και του ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, δεν βγαίνει ωφελημένο από τη φθορά του ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη αποχή είναι σύμπτωμα βαθιάς κρίσης του πολιτικού συστήματος, αποδοκιμασίας της κοινωνίας απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική αλλά και απογοήτευσης εξαιτίας της αδυναμίας της Αριστεράς να συγκροτήσει εναλλακτική αντικαπιταλιστική λύση.

Ελπιδοφόρο γεγονός είναι η συνολική άνοδος των ποσοστών της Αριστεράς και κυρίως η σημαντική ενίσχυση των ποσοστών της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς κατέγραψαν σημαντικά ποσοστά στις 11 περιφέρειες που κατέβηκαν, ενώ ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα κατέγραψαν και δεκάδες ριζοσπαστικά αριστερά δημοτικά σχήματα σε όλη την Ελλάδα, κάτι που αποτυπώνεται και στη διαφαινόμενη εκλογή αρκετών περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων.


Όσο και εάν προσπάθησαν να το αποσιωπήσουν συστηματικά σε όλη την προεκλογική περίοδο, σήμερα υπάρχει ένα υπαρκτό αριστερό αντικαπιταλιστικό πολιτικό ρεύμα σε όλη την Ελλάδα, ένας υπαρκτός και υπολογίσιμος πόλος στην κοινωνία και την Αριστερά. Οι απόψεις που επιμένουν στην αντικαπιταλιστική ανατροπή του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, που διαλέγουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, που επιδιώκουν σε αυτήν την βάση την κοινή δράση της αριστεράς, που αρνούνται τις λογικές της συναλλαγής κερδίζουν έδαφος μέσα στην κοινωνία. Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν θα είναι ίδια για το κίνημα και την Αριστερά. Ανεβάζει τον πήχη για την συνέχιση και κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή του Μνημονίου και συνολικά του σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, της ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενισχυμένες από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη.
Το Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 7/11/2010

ΚΟΝΤΙ-Βόλος

ΚΟΝΤΙ: Το ψήφισμα της εργατικής διαδήλωσης της 2 Νοέμβρη στο Βόλο

4η συνάντηση του Σωματείου Εργαζομένων ΚΟΝΤΙ -Επιτροπή Αγώνα, την Πέμπτη στις 4/11, στις 6.30μμ στο “Χώρο Κινημάτων”, Ιωλκού 33, Βόλος

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Η σημερινή εργατική συγκέντρωση στο Βόλο, με επίκεντρο τις διαθεσιμότητες στην εταιρεία ΚΟΝΤΙ που εδρεύει στη Β’ ΒΙΠΕ Βελεστίνου (Βόλος), θυγατρική της πολυεθνικής ArcelorMittal και τις απειλές της εργοδοσίας για μαζικές απολύσεις ή λουκέτο, καταγγέλλει και απορρίπτει τα εκβιαστικά διλήμματα που αφορούν ολόκληρη την εργατική τάξη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Απορρίπτουμε τους εκβιασμούς για διαθεσιμότητες, ελαστικοποίηση της δουλειάς, , τη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τη μείωση μισθών και συντάξεων, τη κατάργηση της δημόσιας δωρεάν υγείας και παιδείας.

Απορρίπτουμε την μαζική ανεργία, τα λουκέτα και τα μνημόνια, αναδιαρθρώσεις χρεών, κρατικές πτωχεύσεις. Όλα τα μέτρα αλλά κι αυτά που ακολουθούν, πτωχεύουν τη ζωή της εργατικής τάξης.

Τα χρέη τους ΔΕΝ είναι δικά μας. Κι όμως καλούμαστε να πληρώσουμε τοκογλύφους, τραπεζίτες, βιομήχανους, εφοπλιστές, το μαύρο πολιτικό χρήμα.

Η σημερινή εργατική συγκέντρωση σπάει την αδράνεια, την αναμονή, την ηττοπάθεια. Η 2 Νοέμβρη είναι η αρχή της δράσης της εργατικής τάξης στη Μαγνησία της ανεργίας, της φτώχιας και της απόγνωσης.

Δεν υπάρχουν σωτήρες: H μόνη απάντηση βρίσκεται σήμερα εδώ, στο δρόμο για τη δικιά μας ανεξάρτητη ταξική απάντηση στη κρίση. Αγωνιζόμαστε για τη δουλειά μας και τη ζωή μας.

Καλούμε όλη την εργατική τάξη να μπει τώρα στο δρόμο του αγώνα. Αύριο ίσως να είναι πολύ αργά.

• Καμία απόλυση – Απαγόρευση των απολύσεων
• Καμία διαθεσιμότητα – Καμία ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων – Όχι στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων – Καμία μείωση μισθών και συντάξεων
• Κανένα λουκέτο σε κανένα εργοστάσιο
• Άμεση επαναλειτουργία του εργοστασίου της ΚΟΝΤΙ
• Δεν χρωστάμε σε κανέναν, μας χρωστάνε.

Βόλος (Ελλάδα), 2 Νοεμβρίου 2010

Καρδίτσα

4/11/10 ΣΤΟ KAFE ΕΝΤΕΚΑ

ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡEΜΒΑΣΗΣ-Ανταρσία για την Ανατροπή

ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ-Καλλικράτης

περισσοτερα εδώ

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΝΕΚΡΟ ΣΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.

Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο Μακρυχώρι Καρδίτσας, κηδεύτηκε σήμερα ο Γιώργος Τσαγκαράκης, 54 ετών. Είχε τραυματισθεί στο εργατικό δυστύχημα της 13ης Οκτωβρίου, στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο.

Το δυστύχημα έγινε όταν έσπασε συρματόσχοινο, με αποτέλεσμα να πέσει κάδος που περιείχε τηγμένο μέταλλο. Ο άτυχος άνδρας έδωσε μάχη επί 19 ημέρες για να κρατηθεί στη ζωή.

Το υπουργείο Εργασίας εξέφρασε τα συλληπητήριά του στους οικείους του, ενώ ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στον 35χρονο Ιμανούμ Πάρη, που νοσηλεύεται με εγκαύματα στα χέρια και τα πόδια.Όπως ανακοίνωσε, στη Χαλυβουργία έγιναν από την Επιθεώρηση Εργασίας 26 έλεγχοι και επιβλήθηκαν οκτώ πρόστιμα ύψους 29.500 ευρώ.

Ψηφοδέλτιο στη Θεσσαλία

Ψ Η Φ Ο Δ Ε Λ Τ Ι Ο

Υποψήφιος

Περιφερειάρχης

Γενηκομσίου Φάνης, ιδιωτικός υπάλληλος

Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας

Ταλαχούπης Νίκος, οικοδόμος

Αντιπεριφερειάρχης Καρδίτσας

Σιδέρης Δημήτρης, φοιτητής

Αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας

Χονδρογιάννης Σταμάτης, ηλεκτρολόγος μηχανικός

Αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων

Κάβουρας Δημήτρης, οικοδόμος

Υποψήφιοι Λάρισας

Αδάμου Αντώνιος, συνταξιούχος Ε.Γ.Σ. Ελασσόνα

Θεοδοσιάδης Πέτρος, ιδιωτικός υπάλληλος

Καραμπίνη Ζωή, αρχιτέκτονας

Κολούσιος Αστέριος , δάσκαλος

Κολτσίδας Δημήτριος, οικονομολόγος

Κοντελές Δημήτριος , καθηγητής

Κουφιώτου Χαρίκλεια, δασκάλα

Κωτσιόπουλος Νικόλαος, οικοδόμος

Νάκος Χρίστος, ηλεκτρολόγος μηχανολόγος, Φάρσαλα

Νούσια Σταμούλα, ιδιωτική υπάλληλος

Ντόμαλης Απόστολος, φωτορεπόρτερ

Παναγιώτου-Ντε Καστλ Άρτεμις, φοιτήτρια

Παπαδόπουλος Δημήτριος , καθηγητής

Παπαδοπούλου Μαρίνα, ιδιωτική υπάλληλος

Παπαστεργίου Μιχαέλα, ψυχολόγος

Παραφέστα Αναστασία, συνταξιούχος ΔΕΗ

Σκυλογιάννη Κωνσταντίνα, κτηνίατρος

Τσεμεκίδη-Τζεϊρανάκη Σοφία, φοιτήτρια

Φίλη Βενέρα, οικονομολόγος

Υποφήφιοι Καρδίτσας

Ζησούδη Αικατερίνη, νομικός

Θεοδοσίου Απόστολος, φοιτητής

Καλαμπόκας Σωτήριος, ταχυδρ. υπάλληλος

Κωστάμης Λάμπρος, ξυλουργός

Μούστος Φώτιοςφαρμακουπάλληλος

Μπαλτούκας Νικόλαος, οικοδόμος

Μπόλτσης Απόστολος, ιδιωτ.υπάλληλος

Ξανθοπούλου Αθηνά,

Τουρλάς Χαράλαμπος, φοιτητής

Υποψήφιοι Μαγνησίας

Αντωνίου Νικόλαος,ειδικ.γιατρός, μέλος ττης Νος.Επιτροπής του ΑΧΕΠΑ

Γκουτή Έλλη, Τοπογράφος Μηχανικός

Διβάνης Παναγιώτης,φοιτητής

Ιωαννίδης Ευάγγελος-Απόστολος,μεταλλεργάτης ,μέλος του Δ.Σ. του Συνδικάτου Μετάλλου <<Μήτσος Παπαρήγας>>

Λάσκου Ελένη,Μαία,εργαζόμενη στο Κέντρο Υγείας Αργαλαστής

Μολόχας Στέφανος, Φοιτητής

Ντούρος Ευστάθιος, Γεωπόνος

Πανόπουλος θεόδωρος,,Βιομηχ.εργάτης,Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Εργασομένων στην ΙΜΑΣ Α.Ε.

Πανταζής Κωνσταντίνος, Εμποροβιοτέχνης

Παυλίδης Αλέξης, Μεταλλεργάτης στην ΜΕΤΚΑ ΑΕ

Σκούφογλου Εμμανουήλ-Στυλιανός, Αρχιτέκτονας

Φουκαλά Συνοδή, Ιδιωτική υπάλληλος

Χουλιάρα Ιωάννα-Μαγδαληνή, Φοιτήτρια

Νίτης Νικόλαος, Οικοδόμος

Υποψήφιοι Τρικάλων

Αντάρας Λάμπρος, αρχιτέκτονας

Δημητρού Γεωργία , ιδιωτική υπάλληλος

Θάνος Φώτιος, φοιτητής

Κορδαλής Ηλίας, πολιτικός επιστήμονας

Κόρδας Ιωάννης, φοιτητής

Παπαδάκης Γεώργιος, αρχιτέκτονας

Παπαϊωάννου Ιωάννης, ιδιωτικός υπάλληλος

Πρεκατές Χρήστος, γιατρός

Τρύπας Αθανάσιος, γεωπόνος

Τσάλα Σιλβί, αυτοαπασχολούμενη

Φωτοπούλου Μυρσίνη, φοιτήτρια

η κεντρικη της Λάρισας

κεντρική εκδήλωση στην Λάρισα

Στην Λάρισα πραγματοποιήθηκε η κεντρική εκδήλωση Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο της
Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή
ομιλητές ήταν περισσότερα εδώ

κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης

κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή

Σήμερα
Στην Λάρισα θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση την Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.
ομιλητές θα είναι.

1,Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Φάνης Γενηκομσίου
2. Ο υπ. αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Ταλαχούπης Νίκος

Υποτίμηση της νοημοσύνης μας

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

«Η επιστροφή στη δραχμή θα φέρει φτώχεια», φέρεται να είπε ο διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων (CEDIMES) για τη Γαλλία Αλέν Μπιενεμέ, μιλώντας στις 18.10 σε εκδήλωση που οργάνωσε το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ και το Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, με τη συνεργασία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας. «Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και η επιστροφή της στη δραχμή θα έφερνε φτώχεια, δεν θα είχε καμία προοπτική για το μέλλον και ταυτόχρονα θα απαιτούσε τις θυσίες που έτσι κι αλλιώς πραγματοποιεί σήμερα ο ελληνικός λαός», ανέφερε ο Γάλλος οικονομολόγος.

Η δήλωση αυτή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Γι’ αυτό ψάξαμε να βρούμε σε ποια οικονομικά επιχειρήματα στηρίζεται. Το μόνο που βρήκαμε είναι γενικές αναφορές στο ότι, αν διαλυόταν η Ευρωζώνη, πολλές χώρες θα καλούνταν να εξοφλήσουν στο εθνικό τους νόμισμα δάνεια που έλαβαν σε ευρώ. Με άλλα λόγια, εκτός από τον φόβο του Μπιενεμέ μήπως και διαλυθεί η Ευρωζώνη και οι υπερχρεωμένες χώρες σταματήσουν να είναι τα θύματα των γαλλικών και άλλων τραπεζών, δεν βρήκαμε κανένα συγκεκριμένο οικονομικό επιχείρημα.

Όσο για το επιχείρημα ότι με τη διάλυση της Ευρωζώνης θα αυξανόταν το χρέος των χωρών που έχουν δανειστεί σε ευρώ, είναι τουλάχιστον αφελές. Διότι η διάλυση της Ευρωζώνης θα έφερνε την κατάργηση του ευρώ και επομένως τη μετατροπή των χρεών τους σε εθνικό νόμισμα. Αφήστε που θα συνοδευόταν με τη χρεοκοπία αρκετών τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων, η οποία, αν δεν φορτωθεί στα κράτη, θα σημάνει διαγραφή χρεών, ιδιωτικών και δημόσιων.

Επιπλέον η διάλυση του ευρώ θα έφερνε την αναβίωση της εγχώριας πιστωτικής αγοράς σε εθνικό νόμισμα που θα επέτρεπε τον δανεισμό με πολύ πιο ήπιους και διαχειρίσιμους όρους. Κανένα κράτος δεν χρεοκοπεί όταν δανείζεται από την εγχώρια αγορά με το δικό του νόμισμα. Η χρεοκοπία συνδέεται πάντα με χρέη από τις διεθνείς αγορές.

Σημίτης κατά Σημίτη

Ωστόσο το επιχείρημα ότι η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα σημάνει την καταστροφή για τη χώρα, είναι άκρως διαδεδομένο. Βεβαίως, το επιχείρημα αυτό δεν παίρνει καθόλου υπόψη του ένα πολύ απλό γεγονός. Την καταστροφή που σηματοδοτεί ήδη το ευρώ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Ξεχνά δηλαδή ότι τη μαζική φτώχεια, τη ραγδαία υποτίμηση, το πλήρες αδιέξοδο, τη χρεοκοπία, την ολοκληρωτική συντριβή της οικονομίας, δεν θα τη βιώσουμε άμα βγούμε από το ευρώ, αλλά τη βιώνουμε ήδη με το ευρώ.

Το ευρώ είναι που λειτούργησε καταλυτικά για τη σημερινή κατάσταση και το ευρώ είναι που δεν μας δίνει κανένα περιθώριο επιβίωσης ή ανάταξης της οικονομίας προς όφελος του λαού και της χώρας. Όσοι δεν έχουν καμιά απάντηση σ’ αυτό που ήδη συμβαίνει – εκτός φυσικά της πεπατημένης που αναπαράγει τη χρεοκοπία της χώρας – προσπαθούν εναγωνίως να σπείρουν τον φόβο για το τι τυχόν θα πάθουμε άμα απαλλαγούμε από το ευρώ.

Ένας από αυτούς είναι και ο κ. Σημίτης, ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε γράψει:

«Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα συνοδεύεται από την καθιέρωση της δραχμής ως νέου νομίσματος και την ταυτόχρονη αρχική επίσημη υποτίμησή της κατά 30% περίπου έναντι του ευρώ. Η πραγματική υποτίμηση πιθανόν να είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού η αγορά θα πιέσει την αξία της δραχμής σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Η αποχώρηση από την ΟΝΕ θα προκαλούσε καταστροφικούς κραδασμούς: μαζική έξοδο κεφαλαίων, απόσυρση των καταθέσεων από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας. Η οικονομία θα βρισκόταν πολύ γρήγορα σε πορεία συνεχώς επιτεινόμενης ύφεσης. Η κοινωνία θα διολίσθαινε σε χωρίς τέλος εξαθλίωση. Η αύξηση του χρέους κατά το ύψος της υποτίμησης θα επέβαλλε μακροχρόνια λιτότητα. Πιθανότατα έπειτα από ένα σύντομο διάστημα θα παρουσιαζόταν έντονος πληθωρισμός, ο οποίος θα εξάλειφε τα όποια προσωρινά οφέλη της υποτίμησης, επιβάλλοντας συνεχείς νέες υποτιμήσεις» («Πρώτο Θέμα», 16.05.2010).

Από πού προκύπτει αυτή η κατά 30% υποτίμηση; Ο κ. Σημίτης δεν μας εξηγεί. Θα μου πείτε, είναι υποχρεωμένος; Όχι, δεν είναι. Ούτε κι εμείς να πιστέψουμε τις αυθαίρετες εκτιμήσεις του.

Βέβαια αυτό το περί μαζικής εξόδου κεφαλαίων, απόσυρσης καταθέσεων, «με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας», μάλλον σαν αστείο πρέπει να το εκλάβουμε. Μιας και η ελληνική οικονομία βιώνει αυτή την κατάσταση ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ. Την περίοδο αυτή πάνω από 252 δισ. ευρώ κεφάλαια μετανάστευσαν από την Ελλάδα είτε με τη μορφή τόκων, μερισμάτων και κερδών, είτε για να κερδοσκοπήσουν με μετοχές, παράγωγα, ομόλογα κ.ο.κ. στο εξωτερικό.

Ακόμη και τον Ιανουάριο - Αύγουστο του τρέχοντος έτους είχαμε πάνω από 40,6 δισ. ευρώ εκροή κεφαλαίου από την Ελλάδα, όταν ο δανεισμός του Ελληνικού Δημοσίου κατά την ίδια περίοδο μέσω του μηχανισμού της τρόικας – για τον οποίο μας επιβλήθηκε το καθεστώς του μνημονίου – ανήλθε στα 18,5 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 8,7 δισ. ευρώ έφυγαν με τη μορφή αμοιβών, κερδών και τόκων στο εξωτερικό, τα 26,5 δισ. ευρώ προήλθαν από την εξαργύρωση ομολόγων και εντόκων γραμματίων από μη κατοίκους της Ελλάδας, καθώς και μετοχών από ελληνικές επιχειρήσεις. Ενώ 1,2 δισ. ευρώ έφυγαν από την Ελλάδα για να τοποθετηθούν σε μετοχές του εξωτερικού. Την ίδια περίοδο είχαμε 4,2 δισ. ευρώ επιπλέον τοποθετήσεις από εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα και θεσμικούς επενδυτές της χώρας σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό! Κι όλα αυτά σε περίοδο χρεοκοπίας και αδρών επιδοτήσεων στις τράπεζες.

Η «τρύπα» που δημιούργησε αυτή η εκροή, χάρις στην ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου της ΟΝΕ, όπως και οι αρνητικές αποταμιεύσεις που χαρακτήρισαν σχεδόν ολόκληρη τη δεκαετία του ευρώ, λόγω κυρίως της διαρκούς λιτότητας, οδήγησαν σε μια τρομακτική κρίση χρηματοδότησης την ελληνική οικονομία. Η κρίση αυτή επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστεί με δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη προσφυγή στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Έτσι οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία. Κι ενώ οι κυβερνώντες επιμένουν στην ίδια αδιέξοδη λογική, έρχονται και λένε πως, αν αυτή ανατραπεί, θα συμβεί αυτό ακριβώς που συμβαίνει ήδη. Πλήρης παραλογισμός.

Πότε είχε δίκιο;

Ας επανέλθουμε όμως στους ισχυρισμούς του κ. Σημίτη περί καταστροφικής υποτίμησης. Πότε ακριβώς η πολιτική υποτίμησης και διολίσθησης της δραχμής έγινε καταστροφική; Ρωτάμε διότι ο ίδιος ευθύνεται για τις δυο από τις τρεις επίσημες υποτιμήσεις της δραχμής που έγιναν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Να τι έλεγε το 1985 για το τι σημαίνει υποτίμηση:

«Σημαίνει ότι οι εξαγωγές μας, αν οι τιμές τους σε δραχμές είναι αμετάβλητες, θα κοστίζουν φθηνότερα. Αν πάλι οι τιμές των εξαγωγών μας σε δραχμές αυξηθούν κάπως, θα προκύψει ένα δυνατό κέρδος για εξαγωγές με επίσης ευεργετικά αποτελέσματα. Αντίστοιχα θα αυξηθεί το κόστος σε δραχμές των εισαγωγών με συνέπεια τα εγχώρια προϊόντα να γίνουν πιο ανταγωνιστικά και να υποκαταστήσουν πολλά ξένα στην αγορά. Θα πουλάμε επομένως περισσότερα στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό. Η κυβέρνηση δεν καινοτομεί με την υποτίμηση της δραχμής. Όλες οι χώρες με έναν σημαντικό ιδιωτικό τομέα στην οικονομία τους καταφεύγουν στην υποτίμηση όταν έχουν υποστεί σημαντική απώλεια στην ανταγωνιστικότητά τους... Η καινοτομία της πολιτικής μας εντοπίζεται στη ρύθμιση για τα εισοδήματα που θα αναλύσω.

Θα με ρωτήσετε γιατί περιμένουμε να διατηρηθεί το όφελος που θα προκύψει από την υποτίμηση, όταν προ τριετίας εξανεμίστηκε σε σύντομο διάστημα. Θα απαντήσω. Από τη διεθνή εμπειρία είναι γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διατηρείται και εκείνες κάτω από τις οποίες εξανεμίζεται. Εξανεμίζεται όταν οι αυξήσεις τιμών που προκύπτουν από την υποτίμηση περάσουν στα εισοδήματα και αλυσιδωτά από τα εισοδήματα στις τιμές και τανάπαλιν, μέσα σε έναν φαύλο πληθωριστικό κύκλο. Τα μέτρα τα οποία θα διαφυλάξουν την ανταγωνιστικότητα αφορούν την τροποποίηση της ΑΤΑ και τον έλεγχο των υπόλοιπων εισοδημάτων» (Βουλή, 12.10.1985).

Ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο κ. Σημίτης ισχυριζόταν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχυρίζεται σήμερα. Τότε η υποτίμηση της δραχμής δεν ήταν πηγή κάποιου «προσωρινού οφέλους», όπως λέει σήμερα, αλλά πηγή αναπτυξιακής δυναμικής για την ελληνική οικονομία. Η λιτότητα δεν ήταν επακόλουθο της υποτίμησης, αλλά αναγκαστικό συμπλήρωμά της για να μην εξανεμιστεί η υποτιθέμενη αναπτυξιακή δυναμική της. Πότε έλεγε την αλήθεια ο κ. Σημίτης; Τότε ή τώρα; Ούτε τότε ούτε τώρα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθαυτή η υποτίμηση του νομίσματος, αλλά οι σκοπιμότητες και οι συνθήκες που την επιβάλλουν, όπως και οι πολιτικές που τη συνοδεύουν. Ακόμη κι αν αναγκαστεί η οικονομία να υποστεί μια σημαντική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, αυτό δεν θα σημάνει την καταστροφή της. Αρκεί να σκεφτεί κανείς το εξής: Πότε τα πράγματα είναι καλύτερα; Με μια υποτίμηση, που όμως συνοδεύεται από μια πολιτική στήριξης του λαϊκού εισοδήματος, του μισθού και της σύνταξης, με εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, με προστασία της μικρής και μεσαίας επιχείρησης από τις μονοπωλιακές καταστάσεις της αγοράς, τις φορολογικές επελάσεις και τη ληστρική πρακτική των τραπεζών; Ή με τη σημερινή πολιτική, η οποία, προκειμένου να μην υποτιμηθεί το νόμισμα, υποτιμά την κοινωνία, την εργασία και την οικονομία ως σύνολο;

Αυτοί που κάποτε σκοπίμως ξεφτίλιζαν τη δραχμή

Μια αναγκαστική υποτίμηση δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό να συνοδευτεί από λιτότητα, εξαθλίωση και ύφεση. Ακόμη και ο κ. Σημίτης παραδεχόταν ότι μια πολιτική στήριξης του εισοδήματος θα εξανέμιζε τις επιδράσεις της υποτίμησης. Γι’ αυτόν ήταν κακό αυτό επειδή στόχευε με την υποτίμηση να ενισχύσει τα κέρδη. Όμως μια πολιτική ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος και παραγωγικής ανασυγκρότησης μπορεί όντως να εξανεμίσει ή έστω να εξισορροπήσει τις όποιες αρνητικές συνέπειες μιας υποτίμησης.

Γι’ αυτό και η τελευταία έκθεση της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη που δημοσιοποιήθηκε στις 14.9 έγραφε τα εξής χαρακτηριστικά για την εφαρμογή του μνημονίου στην Ελλάδα: «Όχι μόνο μια καθορισμένη διαδικασία υποτίμησης μισθών και τιμών είναι πολύ περισσότερο επώδυνη από μια νομισματική υποτίμηση, αλλά ένα πρόσθετο πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι, ενώ οι τιμές και τα τρέχοντα εισοδήματα πέφτουν κατ’ αυτή τη διαδικασία, η αξία του χρέους... παραμένει αμετάβλητη, έτσι ώστε η πραγματική επιβάρυνση του χρέους να αυξάνεται».

Ούτε που διανοείται η έκθεση να συγκρίνει την πολιτική δημοσιονομικής ασφυξίας και υποτίμησης της οικονομίας που εφαρμόζεται με τη νομισματική υποτίμηση και τις αρνητικές επιπτώσεις της.

Όλοι αυτοί που σήμερα εξισώνουν την υποτίμηση με την αυτοκαταστροφή της ελληνικής οικονομίας, είναι οι ίδιοι που σε κυβερνητικές θέσεις την εποχή της δραχμής δόξαζαν την πολιτική υποτιμήσεων και διολίσθησης ως σωτήρια για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Αρκεί να συνδυάζεται με πολιτικές αίματος σε βάρος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και της χώρας. Γι’ αυτό ξεφτίλισαν σκόπιμα τη δραχμή.

Μέσα στα τελευταία 20 χρόνια της δραχμής (1981-2001) – με τις τρεις εφάπαξ υποτιμήσεις και τις συνεχείς διολισθήσεις – η δραχμή έγινε φθηνότερη κατά 90%, ώσπου να φτάσει στην ισοτιμία με την οποία αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Όλα αυτά για να ξεκληριστεί το λαϊκό εισόδημα και να ενισχυθούν τα κέρδη των τραπεζών και των ιδιωτικών μονοπωλίων. Τα ίδια ακριβώς κέρδη που υπερασπίζονται και σήμερα με το να εμφανίζουν την έξοδο από το ευρώ ως συνώνυμο της καταστροφής.

Με το ευρώ είναι αδύνατον να δημιουργηθούν πλεονάσματα (εισοδήματα και αποταμιεύσεις) ικανά να χρηματοδοτήσουν μια γρήγορη παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας της χώρας. Τη μόνη ικανή να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του νομίσματος, αλλά και της οικονομίας συνολικά. Κι αυτό γιατί το ευρώ, επειδή δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και πρέπει να κρατά τη συναλλαγματική του αξία σε υψηλά επίπεδα για να διευκολύνει τη χρηματοδότηση των μεγάλων τραπεζών προσελκύοντας το ενδιαφέρον των διεθνών κερδοσκόπων, προϋποθέτει συνεχή λιτότητα και διαρκή υποτίμηση της οικονομίας.

Από τη στιγμή που δεν μπορεί να προσαρμοστεί η αξία του νομίσματος στην οικονομία, τότε προσαρμόζεται διά της βίας η ίδια η οικονομία στην αξία του νομίσματος. Αυτό συμβαίνει σε ολόκληρη την περίοδο του ευρώ. Με κερδισμένους μόνο τους διεθνείς επενδυτές, τις διεθνείς τράπεζες και τις πολυεθνικές με τα κυκλώματά τους σε κάθε χώρα.

Όσο θα υφίσταται αυτό το καθεστώς του κοινού νομίσματος, η χώρα είναι υποχρεωμένη αφενός να υποτιμά διαρκώς την εργασία και την οικονομία της και αφετέρου να καλύπτει τα όλο και μεγαλύτερα παραγωγικά της ελλείμματα με ιδιωτικό και δημόσιο δανεισμό, με όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις αγορές κεφαλαίου. Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αναπαραγωγή και διαιώνιση της σημερινής χρεοκοπίας. Για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο χρειαζόμαστε οπωσδήποτε εθνικό νόμισμα. Όχι για να πλημμυρίσουμε την οικονομία με χρήμα, αλλά για να χρηματοδοτήσουμε ορθολογικά τις ανάγκες της. Για να μας επιτραπεί να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα στην ανάταξη και την παραγωγική ανασυγκρότησή της. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο, αυτόν που εξηγούσε ένας από τους ιστορικούς διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος, ο Ξενοφών Ζολώτας:

«Πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν – και αυτό είναι γενικά, πλέον, παραδεκτό – ότι σε περίπτωσι υφέσεως δεν πρέπει ν’ αφήνουμε τους πραγματικούς μισθούς να πέφτουν. Η διατήρησι της αγοραστικής δυνάμεως των μισθών και ημερομισθίων είναι απαραίτητη, πρώτον για τη διατήρησι του επιπέδου ζωής των μισθωτών και δεύτερον γιατί, αν δεν αναπροσαρμόσουμε τα χρηματικά εισοδήματα των μισθωτών, ώστε να διατηρηθή η αγοραστική τους δύναμι, είναι δυνατό να διαιωνίσουμε την οικονομική ύφεσι...

Εξ άλλου, η ζήτησι των οικονομικά ασθενέστερων ατόμων – όπως των μισθωτών – στρέφεται, κατά βάσι, προς εγχώρια προϊόντα, ώστε από το ένα μέρος να προκύπτη αμεσότερη τόνωσι της εγχώριας παραγωγής και από το άλλο να μετριάζωνται, τουλάχιστο σε πρώτη φάσι, οι δυσμενείς επιπτώσεις στο ισοζύγιο πληρωμών. Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι, επί πλέον, κατά την αναπροσαρμογή των μισθών και των ημερομισθίων θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν και η αύξησι της παραγωγικότητος της εργασίας, που εξασφαλίζει τη συμμετοχή των μισθωτών στην αύξησι του εθνικού προϊόντος, χωρίς να δημιουργούνται κίνδυνοι πληθωρισμού».

Αυτά τα έλεγε το 1975 και διατηρούν στο ακέραιο την αξία τους σήμερα. Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή διέξοδος από την ύφεση, κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς και οποιεσδήποτε συνθήκες, αν δεν υπάρξει μια γενναία αύξηση των λαϊκών εισοδημάτων μέσα από μια αναδιανομή πλούτου. Μόνο έτσι η οικονομία μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια της. Υπό την προϋπόθεση ότι θα την απαλλάξουμε από τον βρόχο του δημόσιου χρέους, ενώ τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από το άγος του ιδιωτικού χρέους.

---

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 28-10-10

Μαύρο στους ιδιοτελείς υποψηφίους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Παρακολουθώντας καθημερινά τους διαφόρους υποψηφίους των περιφερειακών εκλογών, εξαιρουμένων εκείνων της αριστεράς, οι οποίοι όσο πιο αριστερά τοποθετούνται τόσο λιγότερο προβάλλονται (αν και εδώ πια διακρίνω ουκ ολίγες προσωπικές φιλοδοξίες), να παρελαύνουν στα διάφορα κανάλια, σε εκπομπές διά πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, πείθομαι όλο και περισσότερο για τη φύση, το χαρακτήρα του «λειτουργήματος» που καλούνται να επιτελέσουν.

Πιο συγκεκριμένα, πείθομαι ότι όλο αυτό το συνονθύλευμα των χιλιάδων υποψηφίων μάλλον σε ίδιο οικονομικό, κοινωνικό ή άλλο όφελος αποβλέπει παρά στην ανιδιοτελή εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων, τα οποία έτσι κι αλλιώς και δη στην παρούσα φάση μόνον με αγώνες και όχι με εκλογικές καμπάνιες μπορούν να εξυπηρετηθούν.

Ετσι λοιπόν όλοι τούτοι οι υποψήφιοι περιφερειακοί έστω κυβερνήτες μας μάλλον τίποτε δεν έχουν να κάνουν με εκείνους που ο Rousseau θεωρούσε ότι έπρεπε να είναι ένας αριθμός υπαλλήλων του κυρίαρχου λαού οι οποίοι ασκούν την εξουσία για λογαριασμό του ως απλοί διαχειριστές, μια εξουσία η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να περιοριστεί, να μετατραπεί ή να τους αφαιρεθεί(1).

Αντίθετα, πρόκειται μάλλον γι' αυτήν την κατηγορία ανθρώπων που ο μεγάλος αναρχικός επαναστάτης Μπακούνιν περιγράφει με τον ακόλουθο γλαφυρό και συνάμα ειρωνικό τρόπο:

«Η μυσταγωγική φράση για τη διακυβέρνηση των λαϊκών μαζών, για το καλό τους αναμφίβολα, για τη σωτηρία των ψυχών τους αν όχι και των σωμάτων τους [....] είναι : "Ολα για το λαό, τίποτα από το λαό"[...]

«[Οι κυβερνώντες] θυσιάζοντας τα συμφέροντα τους και παραμελώντας τις υποθέσεις τους, πρέπει να αφοσιωθούν στην ευτυχία του μικρού τους αδερφού του λαού. Η διακυβέρνηση δεν είναι απόλαυση, είναι ένα επώδυνο καθήκον: δεν αναζητά κανείς σ' αυτήν την ικανοποίηση της φιλοδοξίας ή της ματαιοδοξίας ή της προσωπικής του πλεονεξίας, αλλά μόνο την ευκαιρία να θυσιαστεί για την ευτυχία όλου του κόσμου. Γι' αυτό αναμφίβολα και ο αριθμός των ανταγωνιζομένων για τις ανώτερες δημόσιες θέσεις είναι τόσο μικρός, και γι' αυτό οι βασιλιάδες κι οι υπουργοί , καθώς και οι ανώτεροι και κατώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, δέχονται την εξουσία με βαριά καρδιά»(2).

Αλλωστε δεν είναι μόνον ο αναρχικός Μπακούνιν που έχει αυτήν την άποψη περί εξουσίας αλλά ακόμη στοχαστές όπως ο Αριστοτέλης, ο Montesquieu, ο Rousseau.

Θυμίζω ότι ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά», θεωρώντας ως δεδομένο ότι οι κατέχοντες τα μεγάλα αξιώματα διαφθείρονται, προτείνει «ουδείς των πολιτών να ανέρχεται εις περιωπήν πολύ υπερέχουσα παρά την συμμετρίαν, αλλά τουναντίον να προσπαθούν όπως τα διδόμενα αξιώματα είναι μικρά κατά την δικαιοδοσίαν και μεγάλα κατά την διάρκειαν, ή μεγάλα κατά την δικαιοδοσίαν και μικρά κατά την διάρκειαν»(3). Ο Montesquieu από τη μεριά του υποστηρίζει ότι «αποτελεί αιώνια εμπειρία ότι ο κάθε άνθρωπος που κατέχει κάποια εξουσία έχει την τάση να την καταχραστεί»(4).

Τέλος ο Rousseau υποστήριζε ότι η όποια κυβέρνηση, εκτός από εκείνη στην οποία υπάρχει ταύτιση κυρίαρχου λαού και κυβέρνησης, έχει από τη φύση της ως επί μέρους και όχι γενικό σώμα την τάση να σφετεριστεί την εξουσία, ν' αποσπαστεί από τη γενική βούληση(5) και στην κάθε περίπτωση «όταν ο λαός έχει αρχηγούς που κυβερνούν αντί γι' αυτόν οι αρχηγοί τούτοι, όποιο όνομα και να 'χουν είναι πάντα αριστοκρατία.»(6)

Αν έτσι έχουν τα πράγματα ας βρει ο καθένας τον καλύτερο τρόπο να μαυρίσει πρώτα απ' όλα τους υπεύθυνους για το ξεπούλημα του λαού μας και για τα σκληρά μέτρα εναντίον του, και στη συνέχεια όλους τους επίδοξους σφετεριστές του.

(1) Ζαν Ζακ Ρουσό, «Το κοινωνικό συμβόλαιο» Εκδόσεις Δαρέμα, 1957 , σελίδα 106

(2) Μπακούνιν «Θεός και κράτος», Εκδόσεις Κατσάνος Θεσσαλονίκη , σελίδα 105

(3) Αριστοτέλης Πολιτικά V, vii & 7-&8 Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος σελίδα 539

(4) Μοντεσκιέ, «Το πνεύμα των νόμων», στο «Μοντεσκιέ επιλογή από το έργο του», Σύγχρονη Εποχή 1993, σελίδα 331

(5) Ζαν Ζακ Ρουσό, «Το κοινωνικό συμβόλαιο», ό.π. σελίδες 136 και επόμενες

(6) Στο ίδιο, σελίδα 137, υποσημείωση 1

συγκεντρωποιηση μονοπώλιακός καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός

ενδεχόµενο αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση??

Δρόμοι

του Ρούσσου Βρανά

Τα λόγια του...
... αντήχησαν σαν παραφωνία, την ώρα που η ιρλανδική κυβέρνηση παλεύει να καταστρώσει ένα σχέδιο που θα φέρει το διογκούµενο έλλειµµα της χώρας κάτω του 3% του ΑΕΠ µέχρι το 2014. Αψηφώντας όµως τα κελεύσµατα των Βρυξελλών, ο Μάικ Σόντεν, ανώτατο στέλεχος της ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, µοιάζει µε πρόβατο που έχει ξεφύγει από το µαντρί.

Η Ιρλανδία...
... θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόµενο να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν αυτή µας εµποδίσει να λάβουµε τις δικές αποφάσεις για τη διαχείριση της οικονοµίας µας, είπε το µέλος της επιτροπής της ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, που έχει διατελέσει διευθυντικό στέλεχός της. Και αµφισβήτησε έτσι την «ορθοδοξία» που πρεσβεύει πως οι περιφερειακές χώρες είναι αδύνατον να επιβιώσουν χωρίς την Ευρωπαϊκή Ενωση. «Ας αναρωτηθούµε για λίγο γιατί τα χέρια µας είναι δεµένα τώρα που είµαστε µέλη της Ενωσης», γράφει ο Μάικ Σόντεν στο βιβλίο του «Ανοιχτή διαφωνία», που αναφέρεται στην οικονοµική κρίση. «Αν η Ευρωπαϊκή Ενωση δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες µας τώρα που αναζητούµε µια λύση, µήπως θα έπρεπε να την αναζητήσουµε αλλού;». Και προχωρώντας τα επιχειρήµατά του ακόµη παραπέρα, καταλήγει: «Η συµµετοχή µας στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να είναι ισορροπηµένη από κάθε άποψη, ιδιαίτερα σε σχέση µε τον πολιτισµό µας, µε την κυριαρχία µας και µε το τίµηµα που πληρώνουµε. Μήπως έχουµε ασύνετα παραδώσει όλες αυτές τις αξίες της κοινωνίας µας ως τίµηµα για τη συµµετοχή µας στην Ευρωπαϊκή Ενωση;».
Ο Μάικ Σόντεν...
... που είναι τραπεζίτης καριέρας, δεν αποκλείει κανένα ενδεχόµενο. Και λέει πως ίσως είναι προτιµότερο οι Ιρλανδοί να πάψουν πια να κοιτούν προς Ανατολάς και να κοιτάξουν προς Δυσµάς. Εστω κι αν αυτό µπορεί να σηµάνει την αποχώρηση της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ένταξή της σε µια νέα συµµαχία µε τις ΗΠΑ, ως η πεντηκοστή πρώτη πολιτεία της. «Μπορεί κάτι τέτοιο να µας φαίνεται σήµερα αδιανόητο», λέει, «όµως το ίδιο αδιανόητη φαινόταν και πριν από πενήντα χρόνια η σκέψη να συµµετάσχουµε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ή στις Ηνωµένες Πολιτείες της Ευρώπης». Βέβαια, κάτι τέτοιο θα σήµαινε απώλεια της ιρλανδικής κυριαρχίας. «Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας µας θα ήταν κάτι απαράδεκτο. Οµως αυτό ακριβώς έχουµε κάνει σήµερα, αφού δεν µπορούµε να πάρουµε αποφάσεις για την οικονοµία της χώρας µας χωρίς να αναφερθούµε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».
Ο αποστάτης...
... τραπεζίτης γνωρίζει καλά πως οι απόψεις του θα αποδοκιµαστούν ζωηρά, τόσο από τους Ευρωπαίους όσο και από την κυβέρνηση της χώρας του. Αν και η ιρλανδική «Ιντιπέντεντ» αποκαλύπτει πως είχε ενηµερώσει τον υπουργό Οικονοµίας γι’ αυτές τις απόψεις του προτού ακόµη αυτός τον διορίσει µέλος της νεοσύστατης επιτροπής της κεντρικής τράπεζας. Οµως, η κρίση των περιφερειακών ευρωπαϊκών χωρών είναι τόσο βαθιά, που οδηγεί ακόµη και στους πιο παρακινδυνευµένους αναπροσανατολισµούς.

πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Λάρισα,Εκδηλωση -συζήτηση

Το κεντρικό περίπτερο στην Λάρισα όπου θα βρειτε προκηρύξεις και ψηφοδέλτια της Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή


κεντρικές εκδήλωσεις -συζήτησεις της Αριστερης Παρέμβασης στη Θεσσαλία -Ανταρσία για την Ανατροπή


Στην Λάρισα θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση την Δευτέρα 1 Νοεμβρη
στις 7 το απόγευμα στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.
ομιλητές θα είναι.

1,Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Φάνης Γενηκομσίου
2. Ο υπ. αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Ταλαχούπης Νίκος

Συνεντευξη τύπου Φάνης Γενηκομσίου για την κρίση

Συνεντευξη τύπου για μια εργατική απάντηση στην κρίση

Συνεντευξη τύπου του υποψηφίου Περιφερειαρχη Γενηκομσίου Θεοφάνη
παραχωρήθηκε
σήμερα για την κρίση
και πως απαντάει η Αριστερή Παρέμβαση-Ανταρσία για την Ανατροπή
περισσότερα εδώ

προγραμματισμενη συνεντευξη τυπου στα ΜΜΕ,εξορμήσεις,πρόγραμμα

Συνέντευξη Τύπου προς σε όλα τα Θεσσαλικά μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ)του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου θα παραχωρήσει ο υποψήφιος Περιφερειάρχης στη Θεσσαλία με τον συνδυασμό "Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία"-Ανταρσία για την Ανατροπή, κος Φάνης Γενηκομσίου.


Στην Συνέντευξη ο υποψήφιος Περιφερειάρχης θα μιλησει για την κρίση(Εργατική απάντηση) και την συνολικη πρόταση του συνδυασμού


το πρόγραμμα εξορμησεων της Αριστερης Παρέμβασης

στην Λάρισα συνεχίζεται την Παρασκευή 29-10-2010 στην πόλη της Λάρισας, με επισκέψεις σε εργασιακους χώρους,δημοσιες υπηρεσίες,ΙΚΑ,ΔΕΗ,Τράπεζες,ΟΑΕΔ,δημαρχείο,νομαρχία,εφορίες,

καθώς και στα εμπορικά καταστηματα της πόλης.

Το κεντρικό περίπτερο της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή- βρίσκεται στην κεντρική πλατεία ,όπου υπαρχει ενημερωτικό υλικό,η δισέλιδη προκήρυξη,η πολιτική διακήρυξη,αφίσσες ,καθώς και το ψηφοδέλτιο του συνδιασμού.

Ε λοιπόν ενα άρθρο με τέτοιο"προβοκατόρικο" τίτλο

μας προκαλεί να διαβαστεί από τό μπλόγκ http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

Όταν έχεσε ο Μεταξάς

του Γαλαξιάρχη Zaphod

Επειδή σε κάθε εθνική επέτειο ο πολιτικός κόσμος νιώθει την ανάγκη να πετάξει την εθνικοπατριωτική του κορώνα συνδέοντάς τη με το σήμερα, είναι πολύ συνηθισμένο κάποιοι να εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Αν και ο ΓΑΠ μας έχει συνηθίσει να δείχνει “τον κώλο της μαϊμούς”, το σημερινό του μήνυμα ξεπερνά -και πάλι- κάθε όριο ξετσιπωσιάς. Τελικά, αυτό το παλικάρι έχει ως χόμπι την προσωπική προσβολή κάθε πολίτη αυτού του τόπου.

Τι μας είπε σήμερα, στον “πατριωτικό του χαιρετισμό” (από αυτούς που τον τελευταίο καιρό παράγει με τον πολύγραφο) ο Γιωργάκης, για να μας κάνει πάλι την καρδιά περιβόλι;
για την συνέχεια που ειναι πιο ενδιαφέρουσα πατηστε εδώ

δύο συνεντεύξεις

Άγγελος Χάγιος 1

Άγγελος Χάγιος 2