Μεσαίωνας με τις συμβάσεις μαθητείας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Πολύ συχνά, αναφέρεται ότι τα αντιλαϊκά μέτρα οδηγούν σε έναν εργασιακό μεσαίωνα.

Αν αυτό μέχρι σήμερα μπορούσε να εκληφθεί ως σχήμα λόγου, ή ως καθ' υπερβολή διατύπωση, ή ακόμη για να υποδηλώσει την επιστροφή σε μια παρακμιακή περίοδο υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων, η κυβέρνηση με τα νέα μέτρα βάλθηκε να το μετατρέψει σε κυριολεξία.

Εξηγούμαι: Οσοι έχουν πάει στις Βρυξέλλες θα έχουν επισκεφτεί την περίφημη Grande Place (Μεγάλη Πλατεία), που, αν και όχι τόσο μεγάλη, είναι σίγουρα όπως έγραφε μεταξύ άλλων και ο Victor Hugo μία από τις ωραιότερες πλατείες του κόσμου.

Αυτή λοιπόν η περίφημη πλατεία πέρα από το δημαρχείο και το βασιλικό μέγαρο, περιστοιχίζεται από τα σπίτια των συντεχνιών τα οποία στις προσόψεις τους έχουν σκαλισμένα και τα εμβλήματα της κάθε μιας από αυτές που δεν είναι άλλα από τα εργαλεία που χρησιμοποιεί.

Αυτές λοιπόν οι συντεχνίες που έκαναν την εμφάνισή τους στις πόλεις της μεσαιωνικής-φεουδαλικής κοινωνίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα και είχαν την πλήρη ανάπτυξή τους κατά τον 13ο και τον 14ο αιώνα, είχαν μια πολύ συγκεκριμένη δομή και ιεραρχία.

Τα εργαστήρια αυτών των συντεχνιών αποτελούνταν από τους μαστόρους που ήταν και οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής, τους καλφάδες που είχαν κάποιο μισθό και ήταν οι άμεσοι βοηθοί τους και τους μαθητευόμενους, οι οποίοι άρχισαν να εργάζονται στη συντεχνία από μικρά παιδιά, παρέμεναν σε αυτή τη θέση για πολλά χρόνια εκτελώντας τις πιο βαριές δουλειές, κέρδιζαν μικρά ποσά από φιλοδωρήματα, ενώ τους παρέχονταν δωρεάν διαμονή και διατροφή.

Στην εποχή μας στο όνομα πάντοτε του να «σωθεί η πατρίς», φαίνεται ότι αυτή πρέπει να επιστρέψει σε αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα. Αυτό αποδεικνύουν μεταξύ άλλων και όσα, πέρα της διευκόλυνσης των απολύσεων, προβλέπονται περί μαθητείας στον πρόσφατο νόμο για τα εργασιακά, της αυτόκλητης εθνοσωτήριου κυβέρνησης.

Μεταξύ άλλων, λοιπόν, στο άρθρο 8 προβλέπονται ειδικές συμβάσεις μαθητείας για τους νέους:«Μεταξύ εργοδοτών και ατόμων που έχουν συμπληρώσει το 15ο έτος μέχρι και το 18ο έτος της ηλικίας τους, δύνανται να καταρτίζονται ειδικές συμβάσεις μαθητείας, μέχρι ενός (1) έτους, με σκοπό την απόκτηση δεξιοτήτων.

Οι εν λόγω μαθητευόμενοι λαμβάνουν το εβδομήντα (70) τοις εκατό του κατώτατου ημερομισθίου ή μισθού της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ( ΕΓΣΣΕ) και ασφαλίζονται στον κλάδο ασφάλισης ασθενείας σε είδος και 1% κατά του κινδύνου ατυχήματος.

Οσοι δεν έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους, καθώς και όσοι φοιτούν σε γυμνάσια, λύκεια κάθε τύπου ή τεχνικές επαγγελματικές σχολές δημόσιες ή ιδιωτικές αναγνωρισμένες από το κράτος, δεν μπορεί να μαθητεύουν περισσότερο από έξι (6) ώρες την ημέρα και τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα.

Για τους έχοντες συμπληρώσει το 16ο έτος η μαθητεία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις οκτώ (8) ώρες την ημέρα και τις σαράντα (40) την εβδομάδα. Απαγορεύεται η μαθητεία να πραγματοποιείται από την 22α ώρα μ.μ. έως και την 6η π.μ. Τα άτομα αυτά, με εξαίρεση τις διατάξεις για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, δεν υπόκεινται στις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας».

Είναι σαφές ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν κυριολεκτική επιστροφή στον μεσαίωνα και γενικότερα σε προκαπιταλιστικές μορφές ασύδοτης εκμετάλλευσης, ανοιχτή επίθεση κατά των δικαιωμάτων των νέων και δη των ανηλίκων και μάλιστα σε μια εποχή αυξημένης σημασίας της γνώσης , στυγνή αυταρχική κρατική παρέμβαση στις εργασιακές σχέσεις που παραμερίζει συνδικάτα, συλλογικές συμβάσεις, εργατική νομοθεσία. Αν έτσι πρόκειται να σωθεί η πατρίς τότε ας χαθεί εκείνη, μπας και σωθούνε τα παιδιά μας που πάνε να τα μετατρέψουν σε κολίγους του 21ου αιώνα.

Τί είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;
Του Δημήτρη Καζάκη*
Στην Αριστερά κυριαρχούσε, ανέκαθεν, μια ιδιότυπη έπαρση. Για κάποιον περίεργο και μεταφυσικό λόγο θεωρείται, ως δεδομένο από πολλούς, ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη έχουν απόλυτη ανάγκη την Αριστερά και, μάλιστα, ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση της ίδιας της Αριστεράς.
Επομένως, το κυρίαρχο ζήτημα είναι πρώτα να κάνει διάλογο η Αριστερά, να τα βρει με τον εαυτό της και κατόπιν να αναλάβει τα ηνία του λαού, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο εκτός από το πότε και το πώς θα τεθεί επικεφαλής η Αριστερά.
Μέχρι, όμως, να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει υπομονετικά να περιμένει πότε θα είναι έτοιμη η αριστερά για να ηγηθεί του αγώνα.

Το σκηνικό είναι γνώριμο από παλιά. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές από την εποχή της «ενωμένης αριστεράς» του 1974, του πάλαι ποτέ ενιαίου συνασπισμού της δεκαετίας του '80 και πάει λέγοντας μέχρι της μέρες μας.Κάθε φορά που η ζωή και η ταξική πάλη επιτάσσει να στραφούμε στον κόσμο, στους απλούς εργαζόμενους, να οργανώσουμε τη μαζική πάλη τους, να βοηθήσουμε στο ξεκαθάρισμα των άμεσων στόχων και των αιτημάτων εκείνων που θα επιτρέψουν να γεννηθεί ένα αληθινό πλειοψηφικό κίνημα μέσα στο λαό και την εργατική τάξη, ορισμένοι αναζητούν καταφύγιο στο διάλογο της Αριστεράς στη βάση του «όλοι αριστεροί είμαστε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός».

Η περίοδος στην οποία βρισκόμαστε δεν είναι συνηθισμένη. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αδυσώπητες. Δεν αφήνουν περιθώρια για γενικές αναζητήσεις στο χώρο της Αριστεράς. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Ή θα κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, ή θα ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις κοινωνικής αποσύνθεσης και διάλυσης.
Πώς όμως θα γίνει να κινητοποιηθεί η πλειοψηφία του λαού; Με εκκλήσεις για να βγει στο δρόμο και να ανατρέψει την κυβέρνηση και τα μέτρα; Αρκεί αυτό, ή αποτελεί ένα βολικό άλλοθι για να χρεωθεί στου ίδιους τους εργαζόμενους η ήττα, σύμφωνα με το γνωστό «εμείς τα λέγαμε, καλούσαμε τον κόσμο να ξεσηκωθεί, αλλά αυτός είναι βλάκας και δεν καταλαβαίνει».

Απαιτείται ενότητα δράσης του λαού

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η ενότητα της Αριστεράς, ούτε ένα αριστερό μέτωπο, όπως κι αν το εννοεί κανείς, αλλά η ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού. Και η πλειοψηφία αυτή δεν βρίσκεται σήμερα στην Αριστερά, ούτε καν έχει εμπιστοσύνη στην Αριστερά.

Όχι γιατί η Αριστερά είναι διασπασμένη, αλλά γιατί δεν απαντά στα άμεσα προβλήματα του με τρόπο πειστικό και ρεαλιστικό από τη σκοπιά των συμφερόντων του. Γι' αυτό και η ενότητα δρασης του λαού δεν περνά αναγκαστικά μέσα από την κοινή δράση της Αριστεράς, αλλά μέσα από ένα ενιαίο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων.

Κι αυτό απαιτεί μια εντελώς διαφορετική ενότητα. Όχι μια ενότητα για την ενότητα. αλλά μια ενότητα ανοιχτή σε όλους, σε όλες τις δυνάμεις του λαού, που αποδέχονται την κοινή δράση ενάντια στον κοινό εχθρό στη βάση των πιο άμεσων και ζωτικών αιτημάτων για την επιβίωση των εργαζομένων και της χώρας.

Για να κατακτηθεί μια τέτοια ενότητα στην πράξη πρέπει πρώτα να χωρίσουμε για να ενωθούμε. Όχι για να ενωθούμε μεταξύ μας, αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο. Και πρέπει πρώτα να χωρίσουμε με όλους εκείνους που μπορεί να φωνάζουν πιο δυνατά απ' όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το Μνημόνιο, αλλά δεν τολμούν να απαντήσουν ανοιχτά και ξεκάθαρα -από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και του λαού- τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ.

Αυτό το ενιαίο μέτωπο της πλειοψηφίας των εργαζομένων δεν μπορεί να το εκφράσει κανένα σχέδιο της «παναριστεράς», όσο ριζοσπαστικό κι αν εμφανίζεται στα λόγια, όπως άλλωστε δεν το εξέφρασε ποτέ έως τώρα. Όσοι συναρπάζονται με τέτοια εγκεφαλικά σχέδια, αρνούνται ή αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η Αριστερά έχει μόνο ένα χρέος: Να φανεί χρήσιμη στον αγώνα που διεξάγει σήμερα η εργατική τάξη και γενικά ο λαός για την επιβίωση του.

Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, οφείλει να καταλήξει στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Υπάρχει Αριστερά, σήμερα, που μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει σ' ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο: Ναι υπάρχει. Δεν θα τη βρείτε στις ηγεσίες και τους μηχανισμούς των κομμάτων της, ούτε στους διαλόγους των «επωνύμων» επί παντός επιστητού, θα την βρείτε να αναπτύσσεται ραγδαία μέσα στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές, εκεί όπου αρχίζουν να ξεπετάγονται για πρώτη φορά τα "έμβρυα" μιας αυθεντικής λαϊκής οργάνωσης, μέσα από επιτροπές και πρωτοβουλίες μέχρι χτες ανένταχτων, αλλά και ενταγμένων, που ψάχνουν να βρουν τρόπους κοινής δράσης με τους γείτονες και τους συναδέλφους τους για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα πιο κρίσιμα και επείγοντα προβλήματα της περιόδου.

Πρόκειται για μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών που διατρέχει οριζόντια τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς και ξέρει να θέτει τα πιο άμεσα αιτήματα της κοινής δράσης πάνω από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα. Κι εκεί μόνο μπορεί να στηριχθεί μια αληθινή πολιτική πρωτοβουλία που δεν θα αναλώνεται με τα όποια κοινά σημεία της Αριστεράς, αλλά θα θέτει ως άμεση και επείγουσα ανάγκη το ενιαίο μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων, της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

* Ο Δημήτρης Καζάκης είναι οικονομολόγος, αναλυτής και το κείμενο του δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς".

Γιατί δεν πληρώνουμε διόδια

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
να είσαι συ και να μην είμαι εγώ
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
με τη δική μου γη και το νερό.

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό
αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει
να περιμένει μάταια τον καιρό.

Η ποίηση, λένε αυτοί που ξέρουν και την εκτιμούν, είναι αφοπλιστική.

Το ποίημα του Ιάκωβου Καμπανέλλη θα ήταν αρκετό να αποτελεί από μόνο του μια πλήρης απάντηση στα όσα ισχυρίζεται η εταιρεία ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΙ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΕ, δια χειρός της υπευθύνου δημοσίων σχέσεων κ.Ζαβριδου (Ελευθερία 3/7/10).

Σε κλίμα πανικού και απόγνωσης από το διογκούμενο κύμα αμφισβήτησης της εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας σε ιδιώτες, το κίνημα κατά των διοδίων έχει όντως τρομάξει από τη δυναμική του και το κυριότερο με την αποτελεσματικότητά του. Παράλληλα, τα δυσάρεστα νέα για το μέλλον των εκχωρήσεων δημόσιων έργων (ΑΕΓΕΚ, Προοδευτική, ΑΤΤΙ-ΚΑΤ) που καταλήγουν στις τράπεζες, δανειστές των εταιριών, δημιουργούν ένα πρόσθετο λόγο ανησυχίας. Το γεγονός ότι ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, δηλώνει ότι οι ανησυχίες δεν αφορούν μόνο τις εταιρίες διοδίων αλλά ολόκληρη την Ευρώπη.

Αμφισβητώντας την ευαισθησία όλων αυτών που διαφεντεύουν τη μοίρα μας και αυτών που τα κέρδη είναι η ζωή τους, είμαστε αναγκασμένοι να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα:

1. Όλη η πρώτη παράγραφος τη εταιρείας εξηγεί τη νομιμότητα του έργου και πως ο θεσμός των συμβάσεων παραχωρήσεων εφαρμόζεται ευρέως σε παγκόσμιο επίπεδο από τα τέλη του 1970.

Όσον αφορά την παραχώρηση, καλό θα ήταν να γίνει κατανοητό πως έχει παραχωρηθεί το ΕΘΝΙΚΟ οδικό δίκτυο. Ο εθνικός χαρακτήρας του οδικού δικτύου φτάνει από μόνος του να δικαιολογήσει την άρνηση πληρωμής εκ μέρους των χρηστών της. Η δε παγκόσμια εφαρμογή αυτού του συστήματος τόσα χρόνια πριν, μόνο λύπη μπορεί να μας προκαλέσει μιας και αργήσαμε τόσα χρόνια για διαφωτιστούμε για τον «εκσυγχρονισμό» που πρέπει να υποστούμε μέσω της αφαίμαξης του εισοδήματός μας.

Φρόνιμο θα ήταν όμως να ενημερώσουμε για όλες τις παγκόσμιες πρωτοτυπίες που έχουμε ως εκσυγχρονισμένο έθνος:

Α) Για παράδειγμα πως είμαστε οι πρώτοι σε παγκόσμιο επίπεδο που προπληρώνουμε ένα έργο που ΘΑ κατασκευαστεί.

Β) Πως είμαστε οι πρώτοι σε παγκόσμιο επίπεδο όπου το αντίτιμο των διοδίων δεν έχει χαρακτήρα απόσβεσης, δηλαδή δεν μειώνεται το ύψος του αντιτίμου με την πάροδο των χρόνων όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο.

Γ) Πως ενώ σε όλο τον κόσμο μόλις γίνει απόσβεση του κόστους κατασκευής ενός δρόμου οι σταθμοί διοδίων αποσύρονται, ενώ εδώ ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια μετά τη βροχή όλο και περισσότεροι σταθμοί.

Δ) Πως έχουμε την παγκόσμια πρωτιά να πληρώνουμε πανάκριβα διόδια και πανάκριβα τέλη κυκλοφορίας που ισοδυναμούν πλέον με ολόκληρους μισθούς.

2) Με περίσσιο ζήλο, η ανακοίνωση καλύπτει με έναν μανδύα νομιμότητας όλο το χαράτσωμα που έχει υποβάλει το κράτος μέσω των εταιριών τον λαό εδώ και αρκετούς μήνες και χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό ενημερωνόμαστε πως το χαράτσι θα έχει ισχύ τουλάχιστον για 30 χρόνια.

Και όλα αυτά με μια χωρίς προηγούμενο επίθεση που καθημερινά δέχεται όλος ο εργαζόμενος πληθυσμός στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας κεκτημένα, σε όλους τους όρους της επιβίωσής μας.

Γι αυτό από την αρχή του αγώνα μας, παρά την ανάγκη να μιλήσουμε την «νομικήν γλώσσαν», την οποία εξ’ ανάγκης μελετήσαμε (βλ. www.epitropesdiodiastop.blogspot.com), υποστηρίζουμε πως το θέμα των διοδίων είναι καθαρά κοινωνικό και πολιτικό και πως η επίκληση «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» έχει μπει δια παντός στο χρονοντούλαπο της μαύρης ιστορίας αυτού του τόπου.

Ούτε φυσικά η επίκληση των συναλλακτικών ηθών μπορεί να σώσει τα επιχειρήματά, όταν τα «νέα συναλλακτικά ήθη» που καθιερώθηκαν από τις ιδιωτικές εταιρείες διοδίων, σημαίνουν τον αποκλεισμό των πολιτών από τη χρήση του εθνικού οδικού δικτύου εξαιτίας των μοναδικών κριτηρίων που τίθενται, που είναι η χρηματοδότηση ενός έργου, η αποπληρωμή των τραπεζιτών και φυσικά η κερδοφορία των κοινοπραξιών.

3) Πλατιά λαϊκά στρώματα αντέδρασαν, συστρατεύθηκαν με το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ και το έκαναν πράξη. Υψώσαμε το ανάστημα μας και δηλώνουμε πως δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να περιχαρακώσει την ζωή μας πίσω από μπάρες.

Ο ισχυρισμός ότι ο οδηγός είναι υποχρεωμένος να δηλώσει τα στοιχεία του όταν αρνείται την καταβολή του αντιτίμου βασίζεται στο εγχειρίδιο λειτουργίας του έργου που έχει εκδώσει …η κοινοπραξία.

Απαντάμε ρητά και κατηγορηματικά πως κανένα εταιρικό εγχειρίδιο δεν μπορεί να υποκαταστήσει το σύνταγμα της χώρας, ακόμα κι αν το έργο έχει παραχωρηθεί στην εταιρία από το κράτος.

Δεν υφίσταται κανένα δικαίωμα να ζητούνται προσωπικά δεδομένα των πολιτών και πρέπει να γίνει αντιληπτό πως στις εταιρείες παραχωρήθηκε η κατασκευή ενός έργου και όχι η αστυνόμευση της ζωής μας.

4) Η διαρκής αναφορά και επίκληση για παρέμβαση της αστυνομίας αποδεικνύει ότι όταν δεν υφίσταται κοινωνική συναίνεση, ο μόνος «δημοκρατικός» δρόμος είναι η καταστολή.

Προς το παρόν οι αστυνομικές αρχές και οι κατά τόπους επικεφαλείς της τροχαίας (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), δηλώνουν τόσο την άρνηση τους να μετατραπούν από δημόσια όργανα, σε υπαλλήλους των εταιριών διοδίων, επικαλούμενοι παράλληλα το νομικό κώλυμα που δεν επιτρέπει την εμπλοκή τους σε μια αστική διαφορά, όπως είναι η περίπτωση άρνησης καταβολής του αντιτίμου των διοδίων.

Η στάση τους ίσως να οφείλεται και στο γεγονός ότι δεν θέλουν να ανοίξουν ένα μέτωπο εκατοντάδων χιλιομέτρων, κατά μήκος όλου του οδικού άξονα ή μπορεί να έχουν γνώση της εξέγερσης των λαϊκών μαζών κατά μήκος των εθνικών οδών της Αργεντινής κατά την αντίστοιχη περίοδο της χρεοκοπίας της.

Τέλος σχετικά με τις απειλές κατά των «παραβατών», που δεν έχουν άλλο σκοπό από τον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των ανυπότακτων πολιτών, οργισμένων όχι μόνο για τα διόδια αλλά για όλες τις μπάρες και τους φραγμούς που τίθενται στη ζωή μας από τις κυβερνήσεις, τις τρόικες και τις ιδιωτικές εταιρίες, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι το φυτίλι της κοινωνικής έκρηξης δεν το ανάψαμε εμείς αλλά οι εταιρίες των διοδίων, οι τραπεζίτες που τις δανείζουν και οι κυβερνήσεις που χρεοκόπησαν τη χώρα.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ & ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ 9-7-2010

τρία ποιήματα
του Μπέρτολντ Μπρεχτ


Κακή εποχή για τη νεολαία

Αντί στο δάσος να παίζει με τους συνομήλικούς του
κάθεται ο μικρός μου γιος σκυμμένος πάνω απ’ τα βιβλία
και πιο πολύ του αρέσει να διαβάζει
για τις κομπίνες των λεφτάδων
και τις σφαγές των στρατηγών.
Καθώς διαβάζει τη φράση ,ότι οι νόμοι μας
εξ ίσου απαγορεύουν σε φτωχούς και πλούσιους κάτω
από τα γεφύρια να κοιμούνται
ακούω το ευτυχισμένο του γέλιο.
Όταν ανακαλύπτει ότι ενός βιβλίου ο συγγραφέας
πουλημένος είναι
το νεαρό του μέτωπο φωτίζεται.Απ’ τη μεριά μου
το επιδοκιμάζω,κι όμως θα ‘θελα να μπορούσα
μια εποχή κατάλληλη για τη νεολαία να του προσφέρω
που σ’ αυτήν στο δάσος θα πήγαινε να παίξει με τους συνομήλικούς του.


Εγκώμιο στη μάθηση

Μάθαινε και τ' απλούστερα! Γι' αυτούς
που ο καιρός τους ήρθε
ποτέ δεν είναι πολύ αργά!
Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ
να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!
Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!
Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!
Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!
Μάθαινε, εξηντάχρονε!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Ψάξε για σχολείο, άστεγε!
Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!
Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν' ένα όπλο.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΣΟΥΠΑΣ
(ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ )


Σαν αλλη σουπα πια δεν εχεις
τι αλλο να σε σταματα ?
πρεπει ολακερο το κρατος
τα πανω κατω αναποδα να φερεις
μεχρι τη σουπα να χεις
τοτε θα εισαι πια του εαυτου σου μουσαφιρης


Οταν για να βρεις δεν υπαρχει πια καμια δουλεια
πρεπει ν αντισταθεις !
πρεπει ολακερο το κρατος
τα πανω κατω αναποδα να φερεις
μεχρι να γινεις ο ιδιος του εαυτου σου εργοδοτης
και τοτε παντα διαθεσιμη δουλια για σενα θα χει.

Οταν για την αδυναμια σας σας περιγελουν
δεν επιτρεπεται καιρο να χανετε αλλο
πρεπει ετσι να φροντισετε
που ολοι ,οσοι αδυνατοι ειναι ,να βαδισουνε μαζι
τοτε μεγαλη δυναμη πια θα στε
να σας περιγελαει τοτε δε θα τολμα κανενας.

Αλλοι χρωστούν, εμάς βρίζουν!

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ (6/7/2010)

Γ. Δελαστίκ

Οποιος Ελληνας παρακολουθεί υποτυπωδώς τα στοιχεία που εκδίδουν περιοδικά οι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί για το εξωτερικό χρέος των διαφόρων χωρών, αισθάνεται διαρκώς οργισμένος για την αδικία που διαπράττεται από τους ξένους εναντίον της χώρας μας και του λαού μας. Εμάς χαρακτηρίζουν διαρκώς «τεμπέληδες», που δήθεν ζούμε με δανεικά από το εξωτερικό εις βάρος των υπόλοιπων Ευρωπαίων και κυρίως των Γερμανών, όπως ο χυδαίος Τύπος τους διατείνεται με κάθε ευκαιρία.

Εντελώς διαφορετική κατάσταση όμως αποκαλύπτουν τα στοιχεία π.χ. του ΔΝΤ για το συνολικό εξωτερικό χρέος των χωρών. Πόσα χρωστάει δηλαδή σε ξένους, όχι σε Ελληνες, το ελληνικό δημόσιο, οι ελληνικές τράπεζες, οι ελληνικές επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά - και φυσικά το ίδιο για κάθε χώρα. Πόσα χρωστούν κράτος και ιδιώτες κάθε χώρας σε ξένους. Τα στοιχεία που θα παραθέσουμε προέρχονται από το ΔΝΤ και δημοσιεύθηκαν στη χθεσινή «Ελ Παΐς», γνωστή ισπανική εφημερίδα.

Πραγματικό σοκ προκαλούν οι πίνακες, καθώς σε όσες χώρες έχει ήδη μειωθεί ο ρόλος του κράτους έχει μειωθεί φυσικά και το δημόσιο χρέος προς το εξωτερικό, κατά κανόνα όμως έχει εκτοξευθεί το ιδιωτικό χρέος προς τους ξένους! Και φυσικά μια χώρα είναι χρεωμένη όχι μόνο αν χρωστάει το κράτος και δη σε ξένους, αλλά και όταν χρωστούν σε ξένους οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις της και οι πολίτες της.

Πρώτο σοκ: πρωταθλητής του εξωτερικού χρέους είναι ο? πιο καλός ο μαθητής του ΔΝΤ και της ΕΕ - η Ιρλανδία! Χρωστάει κυριολεκτικά τα μαλλιοκέφαλά της στους ξένους: το? 1.052% του ΑΕΠ της!!! Οχι, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Το εξωτερικό χρέος της Ιρλανδίας, δημόσιο και ιδιωτικό, ανέρχεται στο 1.052% του ΑΕΠ της. Οι Ιρλανδοί χρωστούν στους ξένους πάνω από δέκα φορές το ΑΕΠ της χώρας τους, αλλά τα φερέφωνα του διεθνούς πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου μόνο επαίνους έχουν για την Ιρλανδία. Προφανώς επειδή ο λαός της έσκυψε αμέσως το κεφάλι στους ξένους δυνάστες - δανειστές?

Πόσα χρωστάει η Ελλάδα στο εξωτερικό; Μόλις 163% του ΑΕΠ μας - έξι φορές λιγότερο από την Ιρλανδία.

Γιατί όμως λέμε «μόλις» 163% του ΑΕΠ μας; Το 163% δεν είναι ένα τεράστιο νούμερο; Σίγουρα είναι μεγάλο αυτοτελώς, αλλά για να το χαρακτηρίσουμε ή όχι «τεράστιο», πρέπει να το εξετάσουμε και συγκριτικά.

Αν είναι «τεράστιο» το 163% της Ελλάδας, τότε πώς θα χαρακτηρίζαμε το? 431% της Βρετανίας; Ναι, όσο και αν φαίνεται απίστευτο, η κάποτε παντοκράτειρα Βρετανία χρωστάει σε ξένους το 431% του ΑΕΠ της! Αυτοί οι αλητήριοι «γιάπηδες» και «γκόλντεν μπόις» του Σίτι του Λονδίνου, που χαρακτηρίζουν δήθεν με ευφυολόγημα «γουρούνια (PIGS)» τις τέσσερις χώρες της Μεσογείου (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία) πώς χαρακτηρίζουν τη δική τους χώρα που χρωστάει σε όλη την υφήλιο;

Χρησιμοποιήσαμε τη λέξη «μόλις» για το 163% του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, γιατί το εξωτερικό χρέος μιας κραταιάς οικονομίας όπως της Ολλανδίας ανέρχεται στο 310,5% του ΑΕΠ της! Αλλά και του γειτονικού της Βελγίου ανέρχεται στο 275,6% του ΑΕΠ του.

Είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό μάλιστα να διαπιστώνει κανείς -κατάπληκτος, ομολογουμένως- ότι το εξωτερικό χρέος ακόμη και της ζάπλουτης Ελβετίας λόγω των αδιάκοπων χρηματοοικονομικών παιχνιδιών των πανίσχυρων τραπεζών της, ανέρχεται στο απίστευτο? 276,5% του ΑΕΠ της! Εχει τέτοιο ποσοστό εξωτερικού χρέους η Ελβετία και μας πειράζει το 231% της Πορτογαλίας, το 167,5% της Ισπανίας ή το 123% της Ιταλίας; Είμαστε σοβαροί;

Ακόμη και η... Δανία (!) έχει μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος από την Ελλάδα (197% του ΑΕΠ) όπως και η Γαλλία (190,6%) και πάει λέγοντας...

Το τελειωτικό χτύπημα όμως σε αυτήν την αισχρή επίθεση κατά της Ελλάδας το δίνει το γεγονός ότι ίδιο εξωτερικό χρέος με τη χώρα μας έχει και η ίδια η... Γερμανία - 163% εμείς και 161% του ΑΕΠ τους αυτοί! Τελεία και παύλα.

Υποκρισία

Μύθοι περί των αγορών

ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ και μόνο υπηρετεί η στάση των αγορών μη διστάζοντας να αντιμετωπίζουν τα ίδια στοιχεία με αντιδιαμετρικό τρόπο, αν αυτό υπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτό επισημαίνει η «Ελ Παΐς» οργισμένη: «Ετος 2007. Η Ισπανία είναι μια ευημερούσα δύναμη, η επενδυτική δυνατότητα της οποίας πείθει τις αγορές μέχρι του σημείου να προσελκύσει ξένο κεφάλαιο της τάξης σχεδόν του 160% του ΑΕΠ. Ετος 2010. Η Ισπανία είναι μια χώρα με πήλινα πόδια που χρωστάει στο εξωτερικό περισσότερο από 170% του ΑΕΠ της, πράγμα που γεννά αμφιβολίες έγκαιρης επιστροφής του. Σε λιγότερο από τρία χρόνια, ο παραμορφωτικός φακός των αγορών διαβάζει με πλήρως αντίθετο τρόπο δύο πολύ όμοια νούμερα»!

Αρχισε η σταδιακή παύση πληρωμών

Αρχισε η σταδιακή παύση πληρωμών

Του Δημήτρη Καζάκη*

Ολα δείχνουν ότι η αναδιαπραγμάτευση του ελληνικό, χρέους όχι μόνο έχει αρχίσει, αλλά βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο, παρά τις επίσημες διαβεβαώσεις της κυβέρνησης περί του αντιθέτου. Αυτή η αναδιαπραγμάτευση γίνεται υπό την άμεση εποπτεία του ΔΝΤ και κυρίως της ΕΚΤ, η οποία αγωνίζεται να απεξαρτήσει τις βασικές ευρωπαϊκές τράπεζες (κυρίως τις γαλλικές) από το ελληνικό χρέος έτσι ώστε μια επιμήκυνση του χρόνου εξυπηρέτησης των ομολογιακών δανείων της Ελλάδας να μην επηρεάσει την ήδη εύθραυστη κατάσταση τους.

Η αναδιαπραγμάτευση συνοδεύεται ήδη από μια σταδιακή παύση πληρωμών του ελληνικού Δημοσίου προς προμηθευτές και εργαζόμενους. Με ανακοίνωση του το Δημόσιο δήλωσε ότι αδυνατεί να εξοφλήσει μετρητοίς τις υποχρεώσεις του προς τους προμηθευτές των νοσοκομείων και προτείνει μια ρύθμιση των χρεών, ύψους 5,36 δισ. ευρώ, με εκδόσεις ομολόγων zero coupon (χωρίς κουπόνι), διάρκειας δύο έως τεσσάρων ετών, ανάλογα με την παλαιότητα των οφειλών (τα χρέη του 2007 θα εξοφληθούν με ομόλογα διετούς διάρκειας, του 2008 με τίτλους τριετούς διάρκειας και του 2009 με ομόλογα τετραετούς διάρκειας).
η συνεχεια του αρθρου εδώ

Λούλα Ντα Σίλβα: "Τώρα που η κρίση ήρθε στην Ευρώπη το ΔΝΤ τηρεί μια βαθειά σιγή.."

Λούλα Ντα Σίλβα: "Τώρα που η κρίση ήρθε στην Ευρώπη το ΔΝΤ τηρεί μια βαθειά σιγή.."

Εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η Βραζιλία σημειώνει ρεκόρ οικονομικής ανάπτυξης αποδεικνύοντας ότι η οικονομική κρίση δεν άγγιξε ποτέ τη Λατινική Αμερική. Μέσα σε ένα χρόνο δημιουργήθηκαν ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας. Το ΔΝΤ και οι διεθνείς αγορές εκτιμούν ότι θα υπάρξει αύξηση μεγαλύτερη του ...
7% στο ΑΕΠ για το 2010.

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της Βραζιλίας που αφήνει την θέση του τον Οκτώβριο του 2010, που διεξάγονται προεδρικές εκλογές, εξαπέλυσε κατηγορίες εναντίον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το οποίο στο παρελθόν είχε εκταμιεύσει δάνειο για τη Βραζιλία. "Όταν είχαμε κρίση στη Ζάμπια ή στη Βραζιλία, εμφανιζόταν πολύ γρήγορα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή η Παγκόσμια Τράπεζα για να μας δείξουν τι έπρεπε να κάνουμε και για να δώσουν τη γνώμη τους για την πολιτική που ακολουθούσαμε. Τώρα που ζουν την κρίση οι πλούσιες χώρες το ΔΝΤ τηρεί μια βαθειά σιγή και η παγκόσμια Τράπεζα έμεινε μουγκή. Οπότε δεν μπορούν να δώσουν μια απάντηση στην κρίση όπως ήξεραν να κάνουν με τις φτωχές χώρες

http://www.americalatina.com.gr

Πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός διαρκείας! Συνεχίζουμε με πανεργατική Απεργία στις 8

Προσυγκέντρωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας, Πέμπτη 8 Ιούλη, 9.30 πμ στην πλατεία Νομαρχίας στη Λάρισα

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Το περιβόητο «Μνημόνιο» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ αποτελεί κήρυξη πολέμου ενάντια στους εργαζομένους και τη νεολαία. Μετά τις περικοπές μισθών και δαπανών, έρχεται η πλήρης επιβολή εργασιακού και ασφαλιστικού μεσαίωνα. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, απελευθερώνουν τις απολύσεις, θεσπίζουν μισθούς πείνας για τη νεολαία, φέρνουν την παιδική εργασία, αυξάνουν τα όρια σύνταξης για όλους χτυπώντας ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες, οδηγούν σε τρομαχτική συρρίκνωση των συντάξεων, εισάγουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό της ανταποδοτικότητας και της ατομικής ευθύνης. Τα μέτρα αυτά στο όνομα της «διάσωσης της χώρας» οδηγούν κατ’ ευθείαν στη χρεοκοπία.Θέλουν να ταπεινώσουν την εργατική τάξη, να διαλύσουν όσες κατακτήσεις είχαν απομείνει, να ενισχύσουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι συνέπειες της βαθιάς και ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού και της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση- ΟΝΕ-ευρωζώνη, το δυσβάσταχτο χρέος του 1 δις ευρώ που πηγαίνει κάθε βδομάδα στις τσέπες των τραπεζιτών για τόκους και χρεωλύσια και όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις μας, οδηγούν στην εξαθλίωση των εργαζομένων και την πλήρη υποθήκευση του μέλλοντός μας.

Μας λένε ότι τα μέτρα είναι «μονόδρομος». Εμείς λέμε ότι μονόδρομος είναι η ρήξη με την κυρίαρχη πολιτική, η πάλη για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων και για να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές:

· Ανατροπή των μέτρων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Άμεση απόσυρση όλων των νομοσχεδίων.

· Παύση πληρωμών- διαγραφή του ληστρικού χρέους.

· Πάλη για την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΟΝΕ, το ευρώ και την ΕΕ.

· Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο.

· Απαγόρευση απολύσεων.

· Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Ριζική αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.

· Μείωση των εξοπλισμών

· Νομιμοποίηση τα ων μεταναστών
περισσότερα εδώ

Σοκ και … δέος προκάλεσε ο Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στο ΚτΕ Εργασίας του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο βασίζεται κατά 90% στις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ.

Εκεί που ανέβηκαν στα κεραμίδια οι «σύντροφοι» του ήταν όταν τους είπε ότι με τις σημερινές παγκόσμιες συνθήκες η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι η σοσιαλιστική πρόταση.

Είδες οι σοσιαλιστές ….

Από το «Ποντίκι»

ΠΑΣΟΚ-ΔΝΤ

ΠΑΣΟΚ-ΔΝΤ

Νέα πρόκληση απο τον σοσιαλφιλελεύθερο υπουργό οικονομικών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ

Στέλεχος του ΔΝΤ επελέγη για τη θέση του προέδρου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής

Έπειτα από πρόταση του υπουργού Οικονομικών, που έγινε δεκτή από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής με πλειοψηφία τεσσάρων πέμπτων, πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής ορίστηκε ο έως τώρα αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Στατιστικής του ΔΝΤ
περισσότερα εδώ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Λάρισας σας καλεί
σε ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση
με θέμα:
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Την Τετάρτη 30 Ιούνη 2010 και ώρα 8.30 μ.μ.
στην πλατεία Ταχυδρομείου

Ομιλητές θα είναι:
· Βούλγαρης Αντώνης Οικονομολόγος
μέλος της Π.Ε της Κομμουνιστικής Ανανέωσης
· Καζάκης Δημήτρης Οικονομικός Αναλυτής
· Μάρκου Κώστας μέλος της Π.Ε του ΝΑΡ
· Σηφακάκης Γιάννης μέλος της Κ.Ε του ΣΕΚ

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή
(ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ)
http://www.antarsyalarisas.blogspot.com/

ΑΠΕΡΓΙΑ 29 Ιουνίου 2010

φωτογραφίες από την Πανεργατική πορεία στις 29 Ιουνίου 2010 στην Λάρισα ενάντια στο ασφαλιστικό!

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Το περιβόητο «Μνημόνιο» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ αποτελεί κήρυξη πολέμου ενάντια στους εργαζομένους και τη νεολαία. Μετά τις περικοπές μισθών και δαπανών, έρχεται η πλήρης επιβολή εργασιακού και ασφαλιστικού μεσαίωνα. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, απελευθερώνουν τις απολύσεις, θεσπίζουν μισθούς πείνας για τη νεολαία, φέρνουν την παιδική εργασία, αυξάνουν τα όρια σύνταξης για όλους χτυπώντας ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες, οδηγούν σε τρομαχτική συρρίκνωση των συντάξεων, εισάγουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό της ανταποδοτικότητας και της ατομικής ευθύνης. Τα μέτρα αυτά στο όνομα της «διάσωσης της χώρας» οδηγούν κατ’ ευθείαν στη χρεοκοπία. Θέλουν να ταπεινώσουν την εργατική τάξη, να διαλύσουν όσες κατακτήσεις είχαν απομείνει, να ενισχύσουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι συνέπειες της βαθιάς και ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού και της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση- ΟΝΕ-ευρωζώνη, το δυσβάσταχτο χρέος του 1 δις ευρώ που πηγαίνει κάθε βδομάδα στις τσέπες των τραπεζιτών για τόκους και χρεωλύσια και όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις μας, οδηγούν στην εξαθλίωση των εργαζομένων και την πλήρη υποθήκευση του μέλλοντός μας.

Ο αγώνας αυτός είναι ζήτημα επιβίωσης για μας και τα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε μια παρατεταμένη και κλιμακούμενη εργατική και λαϊκή ΑΝΤΑΡΣΙΑ τώρα ενάντια στο «Μνημόνιο» και τα νομοσχέδια του. Οι μεγάλες απεργίες του Μάη, οι κινητοποιήσεις στις μεταφορές, στην υγεία, στα λιμάνια, ο αγώνας των εκπαιδευτικών δείχνουν το δρόμο. Τώρα πρέπει οι αγώνες να κλιμακωθούν. Η κυβέρνηση και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρέπει να νιώσουν στο πετσί τους τη δύναμη της εργατικής οργής και να συνειδητοποιήσουν ότι εάν ψηφίσουν τα νομοσχέδια εκτρώματα του Λοβέρδου, δεν θα μπορούν να σταθούν πουθενά.

Η απεργία στις 29 Ιούνη πρέπει να είναι σεισμός οργής και αγανάκτησης. Εάν η κυβέρνηση δεν υποχωρήσει, να προκηρυχθεί άμεσα και νέα 48ωρη γενική πολιτική απεργία. Σε κάθε κλάδο, σε κάθε ομοσπονδία, να γίνουν συνελεύσεις και να παρθούν αποφάσεις για απεργιακούς αγώνας διαρκείας. Να παραλύσουμε τη χώρα, να γίνει απεργιακό «μπλακ άουτ» για να καταλάβουν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ ότι τα μέτρα δεν πρόκειται ούτε να περάσουν ούτε να εφαρμοστούν.

Η βομβιστική επίθεση στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και μάλιστα με ανθρώπινο θύμα, ο συγκεκριμένος χρόνος, ο τρόπος και ο τόπος εκδήλωσης της, παραπέμπει σε αδίστακτη δολοφονική προβοκάτσια και δημιουργεί κρίσιμα ερωτήματα για τους πολλαπλούς στόχους της.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την αξιοποιεί ήδη για την επιβολή των αντεργατικών μέτρων καθώς και για το σχεδιασμό νέων αντιλαϊκών πακέτων από κοινού με την τρόϊκα ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ.

Την Τρίτη 29/6, οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα δώσουν μαζική μαχητική απάντηση στην αντεργατική επιδρομή, την κρατική καταστολή και την προβοκάτσια.

Ολοι στην απεργιακή προσυγκέντρωση

στην πλατεία Νομαρχίας την Τρίτη 29-6 στις 9:30 π.μ.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Λάρισας

Όλοι στην Απεργία στις 29 Ιούνη. Πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός διαρκείας!

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Το περιβόητο «Μνημόνιο» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ αποτελεί κήρυξη πολέμου ενάντια στους εργαζομένους και τη νεολαία. Μετά τις περικοπές μισθών και δαπανών, έρχεται η πλήρης επιβολή εργασιακού και ασφαλιστικού μεσαίωνα. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, απελευθερώνουν τις απολύσεις, θεσπίζουν μισθούς πείνας για τη νεολαία, φέρνουν την παιδική εργασία, αυξάνουν τα όρια σύνταξης για όλους χτυπώντας ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες, οδηγούν σε τρομαχτική συρρίκνωση των συντάξεων, εισάγουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό της ανταποδοτικότητας και της ατομικής ευθύνης. Τα μέτρα αυτά στο όνομα της «διάσωσης της χώρας» οδηγούν κατ’ ευθείαν στη χρεοκοπία.Θέλουν να ταπεινώσουν την εργατική τάξη, να διαλύσουν όσες κατακτήσεις είχαν απομείνει, να ενισχύσουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι συνέπειες της βαθιάς και ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού και της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση- ΟΝΕ-ευρωζώνη, το δυσβάσταχτο χρέος του 1 δις ευρώ που πηγαίνει κάθε βδομάδα στις τσέπες των τραπεζιτών για τόκους και χρεωλύσια και όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις μας, οδηγούν στην εξαθλίωση των εργαζομένων και την πλήρη υποθήκευση του μέλλοντός μας. Μας λένε ότι τα μέτρα είναι «μονόδρομος». Εμείς λέμε ότι μονόδρομος είναι η ρήξη με την κυρίαρχη πολιτική, η πάλη για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων και για να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές: · Ανατροπή των μέτρων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Άμεση απόσυρση όλων των νομοσχεδίων. · Παύση πληρωμών- διαγραφή του ληστρικού χρέους. · Πάλη για την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΟΝΕ, το ευρώ και την ΕΕ. · Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. · Απαγόρευση απολύσεων. · Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Ριζική αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου. · Μείωση των εξοπλισμών · Νομιμοποίηση τα ων μεταναστών Ο αγώνας αυτός είναι ζήτημα επιβίωσης για μας και τα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε μια παρατεταμένη και κλιμακούμενη εργατική και λαϊκή ανταρσία τώρα ενάντια στο «Μνημόνιο» και τα νομοσχέδια του. Οι μεγάλες απεργίες του Μάη, οι κινητοποιήσεις στις μεταφορές, στην υγεία, στα λιμάνια, ο αγώνας των εκπαιδευτικών δείχνουν το δρόμο. Τώρα πρέπει οι αγώνες να κλιμακωθούν. Η κυβέρνηση και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρέπει να νιώσουν στο πετσί τους τη δύναμη της εργατικής οργής και να συνειδητοποιήσουν ότι εάν ψηφίσουν τα νομοσχέδια εκτρώματα του Λοβέρδου, δεν θα μπορούν να σταθούν πουθενά. Η απεργία στις 29 Ιούνη πρέπει να είναι σεισμός οργής και αγανάκτησης. Εάν η κυβέρνηση δεν υποχωρήσει, να προκηρυχθεί άμεσα και νέα 48ωρη γενική πολιτική απεργία. Σε κάθε κλάδο, σε κάθε ομοσπονδία, να γίνουν συνελεύσεις και να παρθούν αποφάσεις για απεργιακούς αγώνας διαρκείας. Να παραλύσουμε τη χώρα, να γίνει απεργιακό «μπλακ άουτ» για να καταλάβουν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ ότι τα μέτρα δεν πρόκειται ούτε να περάσουν ούτε να εφαρμοστούν. Να φτιάξουμε ένα πραγματικό μέτωπο αγώνα, το αντίπαλο δέος σε κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ. Με μαζικές γενικές συνελεύσεις και συγκρότηση απεργιακών επιτροπών σε κάθε σωματείο, σε ρήξη με τη συναίνεση και την υποταγή των γραφειοκρατικών ηγεσιών ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Με ενωτικές επιτροπές αγώνα σε κάθε πόλη και κάθε γειτονιά, για να οικοδομήσουμε την αλληλεγγύη, την αυτοργάνωση και την πιο πλατιά συσπείρωση ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική. Με διεθνιστικό συντονισμό με τους αγώνες των εργαζομένων στην Ευρώπη. Με κοινό αγώνα με τους μαθητές, τους φοιτητές και τους ανέργους. Οι δυνάμεις της Αριστεράς θα κριθούν από το πόσο θα συμβάλουν στην νικηφόρα έκβαση του αγώνα. Φτάνουν πια οι αυταπάτες για μια «άλλη Ευρωπαϊκή Ένωση», οι ταλαντεύσεις προς τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, η απομόνωση αλλά και η άρνηση της πάλης πολιτικών στόχων σύγκρουσης με το σύστημα. Η κοινή δράση της Αριστεράς, η επιμονή στην αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση, η συνάντηση με τη βάση του ΠΑΣΟΚ που ξεσηκώνεται, η ολόψυχη στήριξη των αγώνων και όλων των μορφών συντονισμού και αυτοοργάνωσης μπορούν να ανοίξουν δρόμους ελπίδας, ρήξης και ανατροπής. Αυτό το δρόμο να διαλέξουμε σε κάθε σωματείο, σε κάθε απεργία, σε κάθε τοπική επιτροπή αγώνα. Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές. Μπορούμε να πετύχουμε ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική, να ανατρέψουμε την επίθεση, να κλονίσουμε την κυβέρνηση και τις δυνάμεις που τη στηρίζουν, ανοίγοντας το δρόμο για την υπεράσπιση και διεύρυνση των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων αλλά και για τη συνολικότερη αμφισβήτηση του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Ας δώσουμε τη μάχη με όλες μας τις δυνάμεις και ας βγάλουμε γελασμένους όσους πιστεύουν ότι μπορεί να γυρίσει πίσω το ρολόι της ιστορικής εξέλιξης.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Λάρισας σας καλεί

σε ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση

με θέμα:

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Την Τετάρτη 30 Ιούνη 2010 και ώρα 8.30 μ.μ.

στην πλατεία Ταχυδρομείου

Ομιλητές θα είναι:

· Βούλγαρης Αντώνης Οικονομολόγος

μέλος της Π.Ε της Κομμουνιστικής Ανανέωσης

· Καζάκης Δημήτρης Οικονομικός Αναλυτής

· Μάρκου Κώστας μέλος της Π.Ε του ΝΑΡ

· Σηφακάκης Γιάννης μέλος της Κ.Ε του ΣΕΚ

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

(ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ)

http://www.antarsyalarisas.blogspot.com/

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ - ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ- ΧΑΡΑΤΣΙΑ!

ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ «ΦΟΝΙΑΔΕΣ».

Το θράσος τους πλέον ξεπερνά κάθε όριο - δεν φτάνει που μειώνουν τους μισθούς , απελευθερώνουν τις απολύσεις , διαλύουν το ασφαλιστικό ,μας οδηγούν σε «χρεωκοπία»- ζητάνε να πληρώνουμε χαράτσι και για τους δρόμους που έγιναν με τα λεφτά των φόρων που πληρώσαμε!!!!

Τώρα πρέπει να πούμε: «όχι δεν πληρώνω». Κανείς να μην πληρώσει τους εργολάβους – αετονύχηδες αυτούς που σε στενή σχέση (διαπλοκή) με τους κυβερνώντες κάθε απόχρωσης ζητάνε να πληρώνουμε και για την ελεύθερη μετακίνηση μας μέσα στην ίδια τη χώρα μας. Οι δρόμοι είναι δημόσιο αγαθό ελεύθερο για χρήση από όλους τους πολίτες . Η ευθύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της αντιπολίτευσης είναι τεράστια για την ληστρική συμπεριφορά των περίφημων εργολάβων (νταβατζήδων) σε βάρος του λαού της περιοχής μας αλλά και πανελλαδικά. Η κατολίσθηση των Τεμπών απέδειξε πόσο σύγχρονα και ασφαλή είναι τα έργα υποδομών που έχουν ξεπουληθεί στους ιδιώτες με εξαιρετικά υψηλά τιμήματα και λεόντιες συμβάσεις. Στην περιοχή της Θεσσαλίας , μετά την ιδιωτικοποίηση των διοδίων , εμφανίστηκαν δύο νέοι σταθμοί διοδίων (Μακρυχωρίου και Πυργετού ) , ενώ η τιμή των διοδίων ανέβηκε συνολικά 250% για την διαδρομή Λάρισα – Θεσσαλονίκη.

Οι υπέρογκες αυξήσεις στις τιμές των διοδίων , η δημιουργία όλο και περισσότερων σταθμών διοδίων και οι συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα που επικρατούν σ΄αυτές τις εταιρίες θα είναι το μόνιμο μοτίβο για τα επόμενα χρόνια εάν δεν αντιδράσουμε τώρα.
Μόνος τρόπος αντίδρασης η δημιουργία επιτροπών αγώνα , ενός μαζικού διεκδικητικού κινήματος, που θα σπάσει στην πράξη μεταφορικά και κυριολεκτικά τις μπάρες στους δρόμους και στις ζωές μας και θα απαιτήσει :

• Να καταργηθούν όλα τα διόδια. Να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση χωρίς χαράτσια πουθενά.
• Δημόσιες, σύγχρονες φθηνές συγκοινωνίες και με δωρεάν ζώνη το πρωί. Μείωση των εισιτηρίων την υπόλοιπη μέρα.

• Υποδομές και έργα που πρέπει να αναλαμβάνει το κράτος, χωρίς να πληρώνει ο λαός.

Κανείς να μην πληρώσει διόδια , περνάμε ελεύθερα.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 8.00 Μ.Μ