Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Αυγούστου 2012

Η μαζική σφαγή των απεργών της Ν. Αφρικής στο όνομα του κέρδους δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού!

19/8/2012
Η μαζική σφαγή των απεργών της Ν. Αφρικής στο όνομα του κέρδους δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη της στην εργατική τάξη της Νότιας Αφρικής. Μνήμη και τιμή για τους δολοφονημένους απεργούς μεταλλωρύχους!
Στις 10 Αυγούστου στην πόλη Μαρικάνα πάνω από 3.000 εργάτες στα ορυχεία της περιοχής κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας αυξήσεις στους μισθούς. Η πολυεθνική Lonmin, η οποία ειδικεύεται στις εξορύξεις μεταλλικών ορυκτών και είναι παγκοσμίως η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός με αμύθητα κέρδη, φροντίζει να κηρυχθεί παράνομη η απεργία. Απειλεί τους εργάτες με απόλυση, στήνει απεργοσπαστικό μηχανισμό και ζητά την επέμβαση της αστυνομίας. Η αστυνομία ανταποκρίνεται στα κελεύσματα της αδίστακτης εργοδοσίας και με ωμή καταστολή δολοφονεί 36 εργάτες και τραυματίζει πάνω από 80.  
Την ευθύνη για το φρικτό αντεργατικό έγκλημα φέρει ακέραια η δήθεν «προοδευτική» κυβέρνηση του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, που στηρίζεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ν. Αφρικής και τη Συνομοσπονδία Συνδικάτων (COSATU). Παρά τα 18 χρόνια που πέρασαν από την πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος του Απαρτχάιντ που στήριζαν οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΕΕ, η εργαζόμενη πλειοψηφία της Νότιας Αφρικής συνεχίζει να στενάζει κάτω από το ζυγό των πολυεθνικών και των μεγαλογαιοκτημόνων της γης. Όσο ο πλούτος παραμένει στα χέρια των εργοδοτών και των τραπεζών, όσο το κράτος επιβάλλει τα συμφέροντά τους, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει στους εργαζόμενους όσα αξίζουν.
Η μαζική δολοφονία αποτελεί έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων λαών σε όλη τη γη. Από τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ που έστειλε τα ΜΑΤ να «αποκαταστήσουν την τάξη» στη Χαλυβουργία και την ισπανική καταστολή των ανθρακωρύχων μέχρι τη μαζική δολοφονία των μεταλλωρύχων στη Νότια Αφρική, η ΕΕ και οι ΗΠΑ, οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους, οι τράπεζες, θυσιάζουν τα πάντα, από το καθημερινό ξεζούμισμα του ιδρώτα και της υπεραξίας μέχρι την κτηνώδη αφαίρεση της ζωής των εργαζομένων, στο βωμό του κέρδους. Οι θυσίες που ζητά το κεφάλαιο σε όλο τον κόσμο σαν διέξοδο από την κρίση δε θα φέρουν καλύτερες μέρες σε ένα μακρινό μέλλον, αλλά φτώχεια, σκληρή δουλειά και αίμα στο σήμερα. Οι δολοφονίες φανερώνουν το πραγματικό πρόσωπο της εκμετάλλευσης. Η θλιβερή προσπάθεια να υποβαθμιστεί το θέμα σε διένεξη μεταξύ συνδικάτων και οι γενικές επικλήσεις στη δικαιοσύνη αποτελούν συγκάλυψη και συνενοχή.
Αποτελεί χρέος μας να συνεχίσουμε τον αγώνα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής δυναμώνοντας τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες σε κάθε χώρα και χτίζοντας δεσμούς αλληλεγγύης και κοινής διεθνιστικής πάλης. Η καθημερινή μάχη για την επιβίωση και ο αταλάντευτος αγώνας μας για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο αποτελούν το δικό μας φόρο τιμής στους νεκρούς της τάξης μας.  

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα προβλήματα και τους αγώνες των εργαζομένων στα ΜΜΕ: τοποθέτηση με βάση το κάλεσμα της ΠΟΕΣΥ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα προβλήματα και τους αγώνες των εργαζομένων στα ΜΜΕ: τοποθέτηση με βάση το κάλεσμα της ΠΟΕΣΥ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανταποκρινόμενη στο σχετικό κάλεσμα της ΠΟΕΣΥ, τοποθετείται πάνω στα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ:
Τα ΜΜΕ διαδραματίζουν σήμερα καθοριστικό ρόλο. Στην πλειοψηφία τους, αποτελούν το μακρύ χέρι του συστήματος, τον ιδεολογικό μηχανισμό καταστολής των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων. Τα αφεντικά και τα διευθυντικά στελέχη τα έχουν στρέψει συνειδητά προς αυτή την κατεύθυνση, πρωταγωνιστούν στη διαπλοκή και την απαξίωση της ενημέρωσης, ενώ ταυτόχρονα προωθούν στον κλάδο τις πιο αντιδραστικές εργασιακές σχέσεις.  
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων στα ΜΜΕ για:
  • Να υπογραφούν συλλογικές και κλαδικές συμβάσεις που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων σε όλα τα μέσα – έντυπα, ηλεκτρονικά, διαδικτυακά. Με αύξηση των κατώτατων μισθών, έτσι ώστε όλοι να ζουν αξιοπρεπώς από μία δουλειά. Με υπεράσπιση των υπόλοιπων κλιμακίων και των θεσμικών κατακτήσεων της σύμβασης του 2009.
  • Να ενταχθούν όλοι, άμεσα, στα μισθολόγια των επιχειρήσεων. Με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς ελαστικές σχέσεις. Χωρίς διακρίσεις ανάμεσα στα έντυπα, ηλεκτρονικά και διαδικτυακά μέσα. Οι εργοδότες να καλύψουν τα ελλείμματα στα ταμεία με τις (ανύπαρκτες μέχρι σήμερα) εισφορές τους.
  • Να σταματήσουν άμεσα οι απολύσεις και να καλυφθούν οι κενές θέσεις που υπάρχουν με άνεργους συναδέλφους, με ευθύνη των ενώσεων. Να στηριχθούν ενεργά και με κάθε μέσο οι άνεργοι, ειδικά οι μακροχρόνια, από την κυβέρνηση και τα ταμεία. Σε περιπτώσεις λουκέτων ή μη καταβολής δεδουλευμένων, να κατάσχονται τα έσοδα και να δημεύεται υπέρ των εργαζομένων η προσωπική περιουσία των εργοδοτών.
  • Να μην περάσει το κούρεμα στα ασφαλιστικά ταμεία και τα αποθεματικά τους. Να συγκροτηθεί ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης και αγώνα με όλους τους εργαζόμενους, από κάθε κλάδο, οι οποίοι θίγονται από αυτές τις πολιτικές.
  • Να επιβληθεί κοινωνικός-εργατικός έλεγχος σε όλα τα μέσα. Η ενημέρωση είναι κοινωνικό αγαθό και κανείς δεν έχει δικαίωμα να την καπηλεύεται.
  • Να σπάσει το αμαρτωλό τρίγωνο τραπεζών-ΜΜΕ-πολιτικών, που συντηρεί και αναπαράγει το Μαύρο Μέτωπο και το σύστημα της εξουσίας.
  • Να συγκροτηθεί ένα συνδικάτο όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ, που θα σπάσει τα δεσμά της εξάρτησης και της διαπλοκής και θα κλείσει ερμητικά τα παράθυρα τα οποία οδηγούν στα σαλόνια ή τον προθάλαμο της εξουσίας. Ένα συνδικάτο που θα λειτουργεί με κανόνες άμεσης και ουσιαστικής δημοκρατίας, θα διασφαλίζει την ενεργό συμμετοχή των μελών του στις αποφάσεις και τις δράσεις.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι στην εποχή μας για μια διέξοδο από την κρίση από τη σκοπιά των εργαζόμενων και της κοινωνίας, απαιτείται σύγκρουση με το Μνημόνιο, ακύρωσης και κατάργηση του, διαγραφή του χρέους και έξοδος από ευρώ και ΕΕ, μαζί με όλα τα απαραίτητα μέτρα, όπως η εθνικοποίηση των τραπεζών. Η επιλογή αυτή είναι προϋπόθεση για μια αναδιανομή του πλούτου, αλλά και για τις δημοκρατικές ελευθερίες. Ανοίγει το δρόμο επίσης για την κοινωνική ανατροπή για το ξεπέρασμα του γερασμένου και αδηφάγου καπιταλισμού. Υπάρχει λοιπόν άλλος δρόμος, έξω από Μνημόνιο, χρέος και ευρώ.

Να περάσει στο δημόσιο ο ΟΤΕ, τα υπερκέρδη της Ντόιτσε Τέλεκομ ανήκουν στον ελληνικό λαό

Να περάσει στο δημόσιο ο ΟΤΕ, τα υπερκέρδη της Ντόιτσε Τέλεκομ ανήκουν στον ελληνικό λαό
Κέρδη για τη γερμανική πολυεθνική Ντόιτσε Τέλεκομ, «διαφυγόντα κέρδη» για το ελληνικό δημόσιο και το λαό, ακριβά τιμολόγια, μυθικές αμοιβές για τους διευθυντάδες και εξευτελιστικοί μισθοί για τους πληβείους του ΟΤΕ. Αυτή είναι σήμερα η πραγματικότητα στον ιδιωτικοποιημένο ΟΤΕ και γι’ αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αγωνίζεται για το πέρασμά του και πάλι στο δημόσιο, με την εθνικοποίησή του χωρίς αποζημίωση στους Γερμανούς και τη λειτουργία του υπό εργατικό έλεγχο και προς όφελος των κοινωνικών συμφερόντων.
Μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2012 ο ΟΤΕ παρουσίασε κέρδη 306 εκατ. ευρώ, όταν η μνημονιακή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τον ξεπούλησε για 390 εκατ. ευρώ! Σύμφωνα με καταγγελία της συνδικαλιστικής παράταξης Αυτόνομη Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΤΕ, η υπό τον έλεγχο της Ντόιτσε Τέλεκομ διοίκηση του ΟΤΕ, αποφάσισε να μοιράσει μπόνους στα διευθυντικά στελέχη 9 εκατ. ευρώ! Είναι η επιβράβευση για την απαράδεκτη συλλογική σύμβαση που υπέγραψε η ΟΜΕ – ΟΤΕ και επέβαλλε 12% μείωση των μισθών.
Όπως επισημαίνει και η ΑΣΕ ΟΤΕ τα 306 εκατ. ευρώ κέρδη που είχε ο ΟΤΕ το πρώτο τρίμηνο του 2012 είναι όσα ακριβώς «κέρδισε» ο προϋπολογισμός από το κόψιμο συντάξεων του β’ μνημονίου.
Ο πρόεδρος του ΟΤΕ Μ. Τσαμάζ αμείβεται με… το ευτελές πόσο των 500.000 ευρώ περίπου, οι Γεν. Διευθυντές με πάνω από 250.000 ευρώ κ.ο.κ. Ακόμα και ο τελευταίος προϊστάμενος υπηρεσίας αμείβεται εκτός των άλλων με επίδομα θέσης 860 ευρώ το μήνα!  Όσα δηλαδή παίρνουν τρεις εργαζόμενοι συνολικά της OTE-plus που αμείβονται με 255,50 ευρώ μεικτές αποδοχές!
Τα τιμολόγια του ΟΤΕ και της Cosmote (με τη φιλική συνδρομή της ΕΕΤΤ) παραμένουν υψηλά παρά τις υποκριτικές εξαγγελίες της Φράου Μέρκελ ότι στοχεύει στη μείωση των προϊόντων και υπηρεσιών στην Ελλάδα κατά 30%. 
Βλέπουμε που έχει οδηγήσει η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, με την ευγενή χορηγία της …Ζίμενς.
Γι΄ αυτό, όλο αυτό το απαράδεκτο σκηνικό πρέπει να ανατραπεί από ένα ισχυρό μαζικό πολιτικοποιημένο μαζικό–εργατικό κίνημα και μια δυνατή αντικαπιταλιστική Αριστερά

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 17Ης ΙΟΥΝΗ

ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ

ΑΝΑΤΡΟΠΗ! ΟΧΙ ΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗ

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 17Ης ΙΟΥΝΗ

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,
Στις εκλογές στις 6 Μάη ο λαός έκανε ένα πρώτο μεγάλο βήμα. Καταδίκασε το δικομματισμό και τα κόμματα του μνημονίου. Απέτρεψε το ενδεχόμενο να σχηματιστεί μνημονιακή κυβέρνηση. Τριάμισι εκατομμύρια γύρισαν την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ! Για πρώτη φορά μεταπολεμικά πάνω από 30% του εκλογικού σώματος στέκεται θετικά απέναντι στην  Αριστερά, ιδιαίτερα στις εργατουπόλεις και τις λαϊκές συνοικίες. Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου εγκαινιάζει μια νέα περίοδο στην αναμέτρηση ανάμεσα στις δυνάμεις της εργασίας και τηn αντίδραση.

Η μεγάλη πρόκλησή μπροστά μας είναι αυτό το βήμα να συνεχιστεί, να φτάσουμε στην πραγματική ανατροπή της  πολιτικής που ευθύνεται για την απόγνωση στην οποία βρίσκονται οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι. Να ανοίξει ένας άλλος δρόμος, χωρίς μνημόνια και λιτότητα, χωρίς ΕΕ, ευρώ και Τρόικα, χωρίς το βραχνά του χρέους, για να περάσει η εξουσία και ο πλούτος στα χέρια των εργαζόμενων!

Τα Μνημόνια και η βάρβαρη πολιτική τους δεν «έπεσαν από τον ουρανό». Δεν ήρθαν να συντρίψουν τις ζωές μας, επειδή οι «Έλληνες είναι τεμπέληδες» όπως με χυδαίο τρόπο μας έλεγε δυο χρόνια ο θίασος του μαύρου μνημονικού μετώπου. Αυτές τις μέρες είναι σε εξέλιξη το «ισπανικό δράμα», όπου η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ σπρώχνεται στα νύχια της κρεατομηχανής «του μηχανισμού στήριξης», μετά την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Τα Μνημόνια είναι η πολιτική επιλογή των δυνάμεων του κεφαλαίου να ξεπεράσουν την ιστορική κρίση του καπιταλισμού πάνω στα κοινωνικά ερείπια της εργατικής τάξης και των λαών. Να αυξήσουν τα κέρδη τους και να φορτώσουν τις τραπεζικές και χρηματιστηριακές φούσκες στις πλάτες της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Τα Μνημόνια και η δανειακή σύμβαση είναι η απάντηση του κεφαλαίου στην κρίση της ευρωζώνης και του ευρώ. Το «ισχυρό νόμισμα» στα χέρια των τραπεζιτών και των πολυεθνικών έχει γίνει εργαλείο φτώχιας, ιδιωτικοποιήσεων και κατάργησης κάθε ψήγματος «κράτους πρόνοιας». Από “σωσίβιο” για τους ευρωπαίους και Έλληνες καπιταλιστές μπροστά στην κρίση μετατρέπεται σε “Τιτανικό” που βυθίζεται απειλώντας να ρουφήξει στον πάτο ολόκληρη την ευρωζώνη.  Έχει γίνει όπλο επιβολής του ιμπεριαλιστικού πυρήνα της ΕΕ πάνω σε όλες τις χώρες και πρώτα από όλα πάνω στον ευρωπαϊκό νότο που καταρρέει με πάταγο και για να σωθεί απαιτεί να θυσιαστούν οι δουλειές, οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Τα Μνημόνια και η δανειακή σύμβαση είναι η σκληρή ταξική πολιτική των μαύρου μετώπου των βιομήχανων, των τραπεζιτών, της ΕΕ, της Τρόικας και  των πολιτικών τους υποτακτικών. Αυτός είναι ο εχθρός. Αλλά, όπως έδειξαν οι μεγαλειώδεις δίχρονοι αγώνες του λαού και το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης του Μάη, δεν είναι ανίκητος.

ΥΠΟΤΑΓΗ Ή ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Εδώ και δυο χρόνια τα τρομοκρατικά διλήμματα πέφτουν βροχή πάνω στα κεφάλια της κοινωνίας από τα παπαγαλάκια του συστήματος. “Μνημόνια ή χρεοκοπία”, μας λένε. Όμως, η εργαζόμενη πλειοψηφία απέρριψε την τρομοκρατία των Μνημονίων της χρεοκοπίας και με τους αγώνες και με την ψήφο της. Μετά άλλαξε το τροπάρι: ευρώ ή χάος. Όμως, καταστροφή είναι το ευρώ και οι πολιτικές της ΕΕ για την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη. Εμείς διαλέγουμε την Ευρώπη των αγώνων, των εργαζομένων και του διεθνισμού, έξω και ενάντια στην ΕΕ. Αρνούμαστε την Ευρώπη του κεφαλαίου της καταστολής, της φτώχειας, του ευρώ και του ρατσισμού!

Και επειδή καταδικάστηκαν από τον λαό, μετά τις 6 του Μάη άλλαξαν βιολί! «Συντεταγμένη», «υπεύθυνη» επαναδιαπραγμάτευση, χωρίς κινδύνους και περιπέτειες,  ή ο «τυχοδιωκτισμός» της «μονομερούς καταγγελίας», αυτό είναι το δίλημμα που μας θέτουν αυτοί που έστειλαν επιστολές υποταγής στον Μπαρόζο κα την Μέρκελ. Εμείς λέμε ότι το τερατούργημα του Μνημονίου, των μισθών πείνας, της μαζικής ανεργίας, της κατάργησης των δημόσιων αγαθών δεν αλλάζει. Ούτε αλλάζει η δανειακή σύμβαση που έδωσε τα κλειδιά της χώρας στους δανειστές. Το μόνο που πρέπει να γίνει είναι να ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ. Αυτή είναι η μόνη λύση που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του λαού,  που δικαιώνει τους αγώνες και τις απεργίες, τις πλατείες, τις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις δύο χρόνων. Αυτή η λύση μόνο με τη δύναμη των αγώνων και του κινήματος μπορεί να επιβληθεί.

Σήμερα, η ελπίδα στρέφεται προς τα Αριστερά! Το αποτέλεσμα της 6ης του Μάη γέννησε ελπίδες και προσδοκίες. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει αυτή η ελπίδα να γίνει πράξη. Να νικήσει και να δικαιωθεί Γι’ αυτό παλεύουμε ώστε ακόμη περισσότεροι εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι να καταδικάσουν το «μαύρο μέτωπο» του μνημονίου, της ΕΕ και του κεφαλαίου, να στραφούν αριστερά, να πειστούν ότι μόνο σε ρήξη με τους δανειστές και τις αγορές, την Τρόικα και την ΕΕ, μόνο κόντρα με τους νόμους της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στο δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της επαναστατικής αλλαγής. μπορούμε να οικοδομήσουμε μια κοινωνία αντάξια των σύγχρονων δυνατοτήτων.

Αντίθετα, η ελπίδα θα διαψευστεί, εάν μείνει  στα ασφυκτικά πλαίσια της ΕΕ, του ευρώ και της δανειακής σύμβασης, εάν αποτελέσει αντικείμενο συναλλαγής με τις μνημονιακές δυνάμεις, εάν γλιστρήσει σε λογικές «επαναδιαπραγμάτευσης» και στηριχτεί σε κοινοβουλευτικές λυκοφιλίες και όχι στη δύναμη του οργανωμένου και αγωνιζόμενου λαού.

Γι’ αυτό καταθέτουμε το πολιτικό μας πρόγραμμα με τους στόχους και τα μέσα υλοποίηση του! Για τη σωτηρία του εργαζόμενου λαού, την επιβίωση της κοινωνίας, το άνοιγμα δρόμων χειραφέτησης. Πρόγραμμα πολιτικό που με απτό και συγκεκριμένο τρόπο ορίζει τη ρήξη με τα μνημόνια, την ΕΕ, το ΔΝΤ και ανοίγει το δρόμο για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Με όπλο το Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ γνωρίζει το βάθος, την έκταση και τη διάρκεια της κρίσης. Γνωρίζει ότι η πολιτική του κεφαλαίου συνιστά απειλή για τον άνθρωπο, τα δικαιώματα, τις ανάγκες του και τη Φύση. Γνωρίζει ότι για να ανατραπεί απαιτείται τεράστια συγκέντρωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Γι’ αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιχειρεί με το πρόγραμμα της να ενώσει τους σύγχρονους κολασμένους και την Αριστερά σε ένα δρόμο ρήξης και ανατροπής. Λαός μαχητής με το οργανωμένο εργατικό κίνημα στο κέντρο της πάλης, ανώτερη οργάνωση του λαού, ισχυρό κίνημα, λαϊκή αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη και αυτοάμυνα, αυτός είναι ο δρόμος της νίκης.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΗ ΡΗΞΗ ΜΕ ΕΕ ΚΑΙ ΔΝΤ, ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΔΡΟΜΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ.

1. Χωρίς ρήξη με ευρώ, ΕΕ και χρέος δεν υπάρχει ανακούφιση για τους εργαζόμενους!
Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ακόμα και τα άμεσα βήματα ανακούφισης των εργαζομένων προϋποθέτουν την άμεση ρήξη με το μηχανισμό του χρέους και του ευρώ. Αυτό σημαίνει:
 
  • Άμεση και μονομερή καταγγελία της δανειακής σύμβασης και ακύρωση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων που τα συνοδεύουν. Άμεση παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, άρνηση όλων των επόμενων δόσεων και χρηματοδοτήσεων.
  • Η παύση πληρωμών στο χρέος θα σημαίνει την ανακούφιση από το τεράστιο ποσό που πρέπει κάθε χρόνο να πηγαίνει σε τόκους, ακόμη και μετά το «κούρεμα» που λεηλάτησε τα ασφαλιστικά ταμεία για χάρη των τραπεζιτών.
  • Άμεση έξοδος από το ευρώ, για να υπάρχει δημοκρατικός εργατικός – λαϊκός έλεγχος στην οικονομία και την κοινωνία συνολικά. Ρήξη με το Ευρώ και τα μνημόνια σημαίνει ρήξη με τον πυρήνα των πολιτικών και των θεσμικών μορφών της ΕΕ. Γι’ αυτό και πρέπει να ολοκληρωθεί με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την καταγγελία όλων των σχετικών συνθηκών και δεσμεύσεων. Έτσι θα χάσει η άρχουσα τάξη το μεγαλύτερο όπλο της, να επιβάλλει  μέσα από τον μηχανισμό της ΕΕ  όλη την βάρβαρη πολιτική της, να αποφασίζει η Τρόικα για τον προϋπολογισμό. Τα οφέλη θα είναι πολύ περισσότερα από τα ψίχουλα των ΕΣΠΑ και των ΚΠΣ που συνοδεύονταν από υποχρεωτική ελαστικοποίηση και ιδιωτικοποίηση. Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ είναι ο μόνος δρόμος για να ασκηθεί φιλολαϊκή πολιτική, να έχουμε δημόσια αγαθά, να αξιοποιηθούν οι παραγωγικές δυνατότητες της κοινωνίας με τον έλεγχο των ίδιων των εργαζόμενων, χωρίς τους περιορισμούς της ΕΕ.  Είναι έξοδος από σκοπιά διεθνιστική, πρώτο βήμα για τη διάλυση της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικού μηχανισμού!
  • Άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση των ιδιοκτητών, παράλληλα με την εφαρμογή άμεσα φραγμών στην κίνηση κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η μαζική διοχέτευση πλούτου στο εξωτερικό. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για  να ανακουφιστούν από τα χρέη τα νοικοκυριά που έχουν χρεοκοπήσει, για να στρέφονται τα δάνεια όχι στις «μαύρες τρύπες» των μεγαλοκαρχαριών καπιταλιστών αλλά σε δημόσιες επιχειρήσεις και κοινωνικά αναγκαίες επενδύσεις, σε αυτοαπασχολούμενους, στους μικρομεσαίους αγρότες, στους βιοτέχνες, για την εγγύηση των μικροκαταθετών.
  • Άμεση εθνικοποίηση όλων των στρατηγικών επιχειρήσεων και τομέων (επικοινωνίες, ενέργεια, ύδρευση, διυλιστήρια, ορυχεία, δημόσια έργα, παραγωγή φαρμάκων, μεταφορές κ.λπ.) χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, ώστε να εξασφαλιστεί η σταθερή λειτουργία τους προς όφελος του λαού. Μόνο με ένα εκτεταμένο πρόγραμμα άμεσων εθνικοποιήσεων κάτω από εργατικό έλεγχο, μαζί με γενναία φορολόγηση του πλούτου, είναι δυνατόν να υπάρξει η αναγκαία αναδιανομή εισοδήματος που θα επιτρέψει και την λειτουργία του δημοσίου χωρίς τις δόσεις των δανείων και το τσάκισμα των κερδοσκοπικών κινήσεων των καπιταλιστών, ντόπιων και ξένων.
  • Πάγωμα των στρατιωτικών δαπανών και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ώστε να σταματήσουν να σπαταλιούνται χρήματα για τις πολεμικές δαπάνες και τις μίζες.
  • Άμεση γενναία φορολόγηση του κεφαλαίου και του πλούτου, με επιβολή υψηλών φόρων στα κέρδη, στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, στη μεγάλη περιουσία, στις υψηλές καταθέσεις, στις συναλλαγές των υπεράκτιων εταιριών, στην εκκλησιαστική περιουσία.
  • Επιβολή υποχρεωτικών ανώτερων τιμών σε όλα τα βασικά αγαθά (καύσιμα, είδη πρώτης ανάγκης), παράλληλα με άμεση επιβολή εργατικού και λαϊκού ελέγχου σε όλους τους χώρους αποθήκευσης και διανομής βασικών αγαθών (φαρμακαποθήκες, αποθήκες τροφίμων κ.λπ.) και συνολικά οικονομία για να εμποδίσουμε την κερδοσκοπία και τις απότομες ανατιμήσεις σε όλα τα βασικά αγαθά (καύσιμα, είδη πρώτης ανάγκης κλπ) .

Σε πείσμα της τρομοκρατίας του μαύρου μετώπου που λέει ότι τυχόν μετάβαση σε νέο νόμισμα θα σημαίνει καταστροφή,  εμείς λέμε ότι με την διαγραφή του χρέους την επέκταση της δημόσιας ιδιοκτησίας, τον εργατικό και λαϊκό έλεγχο, καθώς και την συσπείρωση της κοινωνίας και του κινήματος γύρω από τη κοινή προσπάθεια να απαλλαγούμε από τον ζουρλομανδύα του ευρώ, μπορούμε να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο χωρίς φτώχεια, ανεργία και έκρηξη του πληθωρισμού. Απέναντι στη τρομοκρατία ότι με ρήξη με τους πιστωτές «δεν θα έχουμε καύσιμα και φάρμακα» εμείς λέμε ότι ελλείψεις καυσίμων, φαρμάκων και πρώτων υλών αντιμετωπίζει ο λαός από τώρα! Αντίθετα έξω από τους περιορισμούς της ΕΕ και τα κάθε λογής εμπάργκο, αξιοποιώντας τις εθνικοποιημένες υποδομές, χρησιμοποιώντας τα συναλλαγματικά διαθέσιμα που θα είναι πλέον κάτω από εργατικό έλεγχο, θα μπορούν να έχουν όλοι οι εργαζόμενοι πρόσβαση στα βασικά αγαθά.

2. Νόμος  είναι του δίκιο του εργάτη και του αγώνα
Άμεση ανάκληση ΟΛΩΝ των αντιλαϊκών νόμων
Με όπλο το  αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, τις μορφές οργάνωσης και συντονισμού των αγώνων από τα κάτω, τον ανώτερα αυτοοργανωμένο λαό, την  αλληλεγγύη και πάνω από όλα το αναγεννημένο ταξικά εργατικό κίνημα μπορούμε να επιβάλλουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης των εργαζόμενων και βελτίωσης της ζωής μας.

  • Άμεση κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις συλλογικές συμβάσεις. Επαναφορά σε πλήρη ισχύ όλων των συλλογικών συμβάσεων, υποχρεωτική επέκτασή τους, αυτόματη μετατροπή όλων των ατομικών συμβάσεων σε συμμόρφωση με τις συλλογικές συμβάσεις, πλήρης κατοχύρωση της μονομερούς πρόσβασης στη διαιτησία.
  • Άμεση ανάκληση όλων των μειώσεων μισθών στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα με διόρθωση των μισθολογικών ανισοτήτων και αδικιών που είχαν προκαλέσει οι προηγούμενες επιδοματικές πολιτικές.
  • ‘Άμεση κατάργηση όλων των χαρατσιών για τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους – επαναφορά του αφορολόγητου στις 12.000 ευρώ. Όλες οι δηλώσεις να εκκαθαριστούν με τα προηγούμενα όρια και όχι τα ληστρικά τωρινά.
  • ‘Αμεση κατάργηση των νόμων Λοβέρδου για την υγεία.
  • Απαγόρευση των απολύσεων για να σταματήσει η έκρηξη της ανεργίας, μετατροπή των ελαστικών σχέσεων σε μόνιμες και αξιοπρεπείς.
  • Ανάκληση όλων των σχεδιαζόμενων προσλήψεων σε δυνάμεις καταστολής, προτεραιότητα των προσλήψεων σε υγεία, παιδεία, τοπική αυτοδιοίκηση, πολιτισμό.
  • Ανάκληση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και της μείωσης συντάξεων και της παράτασης του χρόνου συνταξιοδότησης. Άμεση μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης (60 για τους άντρες, 58 για τις γυναίκες).
  • Ανάκληση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων και κατάργηση του Νόμου Διαμαντοπούλου.
  • Ανάκληση όλων των προβλέψεων για απολύσεις, εφεδρείες, «αξιολογήσεις». Να επιστρέψουν τώρα όλοι οι απολυμένοι.
  • Άμεση επαναλειτουργία των δημόσιων οργανισμών που έκλεισαν με τις μνημονιακές αποφάσεις (ΟΕΔΒ, ΟΕΚ, Εργ. Εστία).
  • Κάλυψη όλων των άμεσων χρηματοδοτικών αναγκών σε νευραλγικούς τομείς που σήμερα διαλύονται από τις μνημονιακές πολιτικές (νοσοκομεία, σχολεία, Σχολές, Δήμοι).

3. Σπάμε τη λογική της αγοράς!
Εργατικός και λαϊκός έλεγχος και σχεδιασμός παντού
Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι ίδιοι οι παραγωγοί, οι ίδιοι αγρότες, συνολικά οι άνθρωποι του μόχθου, της γνώσης και του πολιτισμού μπορούν να αποφασίσουν καλύτερα από τους μάνατζερ και τους τεχνοκράτες. Θέλουμε να αποφασίζουν οι μαζικές γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων και όχι οι «συνελεύσεις» των κάθε λογής μεγαλομετόχων.
  • Να κατοχυρωθεί η δυνατότητα απαλλοτρίωσης χωρίς αποζημίωση και λειτουργίας με ευθύνη των εργαζομένων όλων των επιχειρήσεων και των παραγωγικών μονάδων που κλείνουν.
  • Σε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις και σε όλες τις εθνικοποιημένες εταιρείες να κατοχυρωθεί ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με συμμετοχή, έλεγχο και βέτο των εργαζομένων.
  • Στις εθνικοποιημένες τράπεζες οι αποφάσεις για την πολιτική, για τη διαχείριση, για τις αποφάσεις ποιος πρέπει να πάρει δάνειο, να λαμβάνονται, με εργατικό έλεγχο, με κριτήρια την κοινωνική χρησιμότητα και όχι τις τάσεις της «αγοράς».
  • Οι αποφάσεις για την οικονομική πολιτική να μη λαμβάνονται από «συμβούλους» και «τεχνοκράτες» αλλά από τα ίδια τα όργανα του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Μόνοι έτσι μπορεί να υπάρξει πραγματικός δημοκρατικός κοινωνικός σχεδιασμός της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

4. Κατοχύρωση των δημόσιων αγαθών για όλους!
  • Κατοχύρωση της πλήρους καθολικής πρόσβασης στα δημόσια νοσοκομεία και συνολικά στο δημόσιο σύστημα υγεία και της δωρεάν παροχής των αναγκαίων φαρμάκων σε όλους. Ενιαίο καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας που να πληρώνεται από τη φορολογία και του εργοδότες, Εθνικοποίηση της φαρμακοβιομηχανίας με στόχο την παραγωγή του μεγαλύτερου δυνατού φάσματος σκευασμάτων, σπάζοντας τις «πατέντες» όπου χρειάζεται των πολυεθνικών του φαρμάκου
  • Δημόσια ασφάλιση για όλους. Κατοχύρωση – εγγύηση του ασφαλιστικού συστήματος. Η αξιοπρεπής σύνταξη είναι δικαίωμα για όλους!
  • Πλήρης κατοχύρωση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση. Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Απαγόρευση της δράσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στους χώρους της εκπαίδευσης.
  • Κατοχύρωση της δωρεάν χρήσης των δημόσιων συγκοινωνιών. Η μετακίνηση και η συγκοινωνία είναι δικαίωμα δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα.
  • Ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό και πρέπει να προσφέρεται ισότιμα σε όλους και όλες. Προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής μνήμης από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, από κοινού με το φυσικό περιβάλλον. Στήριξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας με την προσφορά δημόσιων υποδομών σε όλο το καλλιτεχνικό δυναμικό που βρίσκεται μεταξύ εξαθλίωσης και μετανάστευσης και σε κάθε έκφραση καλλιτεχνικής δημιουργίας (βιβλίο, κινηματογράφο, θέατρο, εικαστικά, χορό κ.λπ.). Ενθάρρυνση της πολιτιστικής δημιουργίας σε όλες τις ηλικίες, στις πόλεις και την ύπαιθρο, σε ανοιχτά μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, για ένα κύμα πολιτιστικής αναγέννησης απέναντι στα τηλεσκουπίδια και την εμπορευματοποιημένη κουλτούρα.
  • Πραγματική προστασία του περιβάλλοντος. Κατάργηση όλων των νόμων και των αποφάσεων για το «fast track», για το νέο χωροταξικό, για τις ΠΟΤΑ, για την επιχειρηματική αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Απαγόρευση κάθε «επενδυτικής» δραστηριότητας σε βάρος των δασών, των ελεύθερων χώρων, των ακτών. ‘Όχι στα Mall, τα γήπεδα γκολφ, τα ορυχεία του θανάτου. Το τέως αεροδρόμιο στο Ελληνικό να γίνει Πάρκο – κατάργηση κάθε σύμβασης για την επιχειρηματική αξιοποίησή του. Αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και με βάση την απόφαση των κατοίκων, όχι με βάση τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.


5. Στήριξη της φτωχομεσαίας αγροτιάς: για ποιότητα διατροφής, διατροφική επάρκεια, αναγέννηση της υπαίθρου
  • Άρνηση όλων των περιορισμών και των ποσοστώσεων που είχαν επιβληθεί από την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Σχεδιασμός της παραγωγής με βάση τη διατροφική επάρκεια, την ποιότητα, την προστασία του περιβάλλοντος.
  • Στήριξη των συνεταιρισμών της φτωχομεσαίας αγροτιάς και της προσπάθειας για άμεση πρόσβαση φτηνών ποιοτικών προϊόντων απευθείας από τους παραγωγούς καταναλωτές. Ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, με φτηνά καλλιεργητικά μέσα, εφόδια και ζωοτροφές, με κατάργηση του Φ.Π.Α. σ’ αυτά, με χαμηλότοκα δάνεια από την ΑΤΕ (που πρέπει να μείνει κρατική) και με βασικά έργα υποδομής.
  • Συνεταιρισμοί των ίδιων των αγροτών, όχι εταιρείες για επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά για το συνεργασία στην παραγωγή και την οικοδόμηση δικτύων απευθείας πρόσβασης στους καταναλωτές. Όχι στο «Μητρώο Αγροτών», στους «Συνεταιρισμούς Α.Ε.» και στις λεγόμενες «Διεπαγγελματικές Οργανώσεις» μεγαλοαγροτών - μεγαλεμπόρων - βιομηχάνων. Πλήρης ασφάλιση και περίθαλψη των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων από τον ΟΓΑ, χωρίς εισφορές. Πλήρης ασφάλιση της παραγωγής τους, καθώς και του φυτικού και ζωϊκού κεφαλαίου από ζημιές, από τον ΕΛΓΑ. ΄Αμεση και πλήρης αποζημίωση και  αποκατάσταση πληγέντων από καταστροφές (πυρόπληκτοι, σεισμόπληκτοι, πλημμυροπαθείς κ.ά.).
  • Κατάργηση των επιδοτήσεων σε μεγαλοαγρότες και βιομήχανους. Χορήγησή τους μόνο σε μικροαγρότες και μικροκτηνοτρόφους για ομαδική και συνεταιριστική παραγωγή. Όχι στις ποσοστώσεις, δημοκρατικός σχεδιασμός των προτεραιοτήτων, εγγύηση του εισοδήματος των φτωχομεσαίων αγροτών.
  • Άμεση επαναλειτουργία των κρατικών εργοστασίων ζάχαρης και λιπασμάτων.
  • Προστασία του εισοδήματος των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων, με θεσμοθέτηση κατώτερων εγγυημένων τιμών σε όλα τα αγροτικά προϊόντα, που θα καλύπτουν το κόστος παραγωγής και θα εξασφαλίζουν βιώσιμο εισόδημα. Άμεσο διπλασιασμό των εξευτελιστικών αγροτικών συντάξεων, χορήγησή τους στα 60 χρόνια στους αγρότες και στα 55 χρόνια στις αγρότισσες.
  • Πλήρης ισοτιμία πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων στους εργάτες γης, μόνιμους και εποχιακούς, Έλληνες και Μετανάστες.
  • Άμεση απαλλοτρίωση, χωρίς αποζημίωση, της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας (εκκλησιαστικής, μοναστηριακής, ιδιωτικής), διάθεσή της για συνεταιριστική χρήση και παραγωγή.
  • Όχι στους γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς, σπόρους, αγροτικά προϊόντα και τρόφιμα, που αυξάνουν τα κέρδη των πολυεθνικών εταιρειών και τον έλεγχό τους στην αγροτική παραγωγή, δημιουργώντας παράλληλα μεγαλύτερους κινδύνους στον άνθρωπο και στο περιβάλλον.

6.  Όχι στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή – αλληλεγγύη των εργαζομένων και διεθνισμός
  • Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και των προσφύγων που βρίσκονται στη χώρα μας, έτσι ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της παρανομίας, να μπορούν να εργαστούν, να ασφαλιστούν, να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, να μην είναι θύματα υπερεκμετάλλευσης από εργοδότες και μαφιόζους. Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλες και όλους όσους βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, είναι ανθρώπινο δικαίωμα όχι προνόμιο! Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά των μεταναστών. Ίσα δικαιώματα  ντόπιων και μεταναστών. Όλοι οι μετανάστες στα συνδικάτα!
  • Άσυλο και στέγη για όλους τους πρόσφυγες. Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανοιχτοί χώροι φιλοξενίας και φροντίδας για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Κλιμάκωση των αντιπολεμικών και αντιμπεριαλιστικών αγώνων για να ξεριζωθούν οι λόγοι που αναγκάζουν τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την πατρίδα τους.
  • Όχι στην Ευρώπη – φρούριο. Όχι στον φράχτη στον Έβρο, να διαλυθεί η Frontex  που ευθύνεται για τις δολοφονίες δεκάδων μεταναστών και προσφύγων στα σύνορα. Να καταργηθεί το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, οι συνθήκες Σέγκεν και Δουβλίνο ΙΙ που απαγορεύουν την ελεύθερη μετακίνηση μεταναστών και προσφύγων, μετατρέποντας την Ελλάδα σε αποθήκη απελπισμένων ανθρώπων.
  • Μαζική ενωτική δράση, γειτονιά τη γειτονιά, δρόμο το δρόμο, για να τσακίσουμε τις φασιστικές συμμορίες. Η Χρυσή Αυγή δεν είναι “αντιμνημονιακή δύναμη”, είναι στήριγμα των εργοδοτών και των βιομήχανων (Μάνεσης κλπ), είναι το μακρύ χέρι του κράτους και των ΜΑΤ ενάντια στο εργατικό κίνημα και τη νεολαία, τους μετανάστες, την Αριστερά. Είναι ομογάλακτοι του Χίτλερ, απόγονοι των γερμανοτσολιάδων συνεργατών των ναζί, υμνητές του Μεταξά, της Χούντας, του Ολοκαυτώματος. Είναι απειλή για τις δημοκρατικές ελευθερίες όλων μας. Μπορούμε να τους τσακίσουμε με την δύναμη του μαζικού κινήματος. Ούτε στην Βουλή, ούτε στις γειτονιές, ούτε στα σχολεία, ούτε πουθενά. Να κλείσουν τα γραφεία των φασιστικών συμμοριών, κανένα βήμα, καμία ανοχή στους αρνητές κάθε έννοιας δημοκρατίας και ελευθερίας.

7. Όχι στον  ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο
  • Άμεση ανάκληση όλων των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων από το ξένες πολεμικές αποστολές. Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα.
  • Έξοδος της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, διακοπή κάθε αμυντικής και πολιτικής συνεργασίας με ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς.
  • Κλείσιμο όλων των αμερικανικών και νατοϊκών βάσεων.
  • Όχι στη συνεργασία με το Ισραήλ – Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Αλληλεγγύη στις αραβικές εξεγέρσεις.
  • Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη και κυρίαρχη, χωρίς στρατούς κατοχής, εποίκους και «εγγυήτριες δυνάμεις».

8. Πραγματική δημοκρατία τώρα
Άμεσα βήματα που μπορούν να σπάσουν το σημερινό σύστημα μιας ιδιότυπης κοινοβουλευτικής δικτατορίας των αγορών.
  • Άμεση κατοχύρωση της απλής και ανόθευτης αναλογικής σε όλες τις εκλογές, εθνικές και τοπικές.
  • Κατάργηση του Καλλικράτη, τοπική αυτοδιοίκηση με λαϊκή συμμετοχή. Κατοχύρωση των λαϊκών συνελεύσεων ως αποφασιστικών οργάνων.
  • Σπάσιμο όλων των διακρίσεων με βάση το φύλο ή το σεξουαλικό προσανατολισμό
  • Άμεσος χωρισμός εκκλησίας και κράτους.
  • Κατάργηση όλων των «αντιτρομοκρατικών νόμων».
  • Κατάργηση όλων των νόμων και το ρυθμίσεων που περιορίζουν τη συλλογική διεκδίκηση ή ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση, την απεργία και τη διαδήλωση.
  • Διάλυση όλων των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων – αφοπλισμός της αστυνομίας.
  • Πλήρεις συνδικαλιστικές ελευθερίες σε όλους τους ένστολους πολίτες.
  • Κατάργηση των νόμων που περιορίζουν την ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο και προωθούν την ηλεκτρονική παρακολούθηση. Καμιά συμμόρφωση με τις επιταγές της ΕΕ και τις συμφωνίες SOPA/PIPA/ACTA. Στήριξη του ελεύθερου λογισμικού.

Σε κάθε περίπτωση δεν ξεχνάμε ότι η πραγματική δημοκρατία αναπνέει στους δρόμους του αγώνα. Παλεύουμε για μια δημοκρατία που θα πηγάζει από τους ίδιους τους εργαζομένους και το λαό. Που θα ξεκινά από τον εργατικό έλεγχο ενάντια στο απολυταρχικό «διευθυντικό δικαίωμα». Με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους από τους χώρους εργασίας και σπουδών, από τους δήμους και τις γειτονιές.


Ο ΛΑΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Πέντε χρόνια από την εκδήλωση της κρίσης και η  παγκόσμια οικονομία  εξακολουθεί να παραδέρνει στην ύφεση, σε μια αβέβαιη και επικίνδυνη φάση. Οι καπιταλιστές για να απαντήσουν προωθούν αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις όλων των κοινωνικών και εργασιακών σχέσεων.

Αυτή την πολιτική προωθούν στην Ελλάδα τα αστικά κόμματα με αιχμή του δόρατος τη ΝΔ και από κοντά το ΠΑΣΟΚ που καταρρέει, τη Δράση, τα Ακροδεξιά συστημικά  δεκανίκια τους τύπου ΛΑΟΣ και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Αυτή η πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με διαβουλεύσεις, αλλά με σκληρό αγώνα.

Το πρόγραμμα που καταθέτουμε ξεκινά από την ανάγκη της άμεσης ανακούφισης και βελτίωσης της ζωής της εργατικής τάξης και των πληττόμενων μεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού. Με επίγνωση πως σημαντικά μέτρα του προγράμματος μπορούν να επιβληθούν από τον οργανωμένο μαχητή λαό και το κίνημα της νεολαίας. Αλλά και με τη γνώση ότι το σύνολό του απαιτεί ριζικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές και ανατροπές

Σε τελική ανάλυση αυτό που θα κρίνει τα πράγματα είναι εάν το εργατικό – λαϊκό κίνημα, με την πρωτοπόρα δράση της Αριστεράς που θα επιδιώκει να είναι δύναμη ρήξης και ανατροπής, θα ξεκινήσουν το δύσκολο δρόμο της αντίστασης,  της ανατροπής και της οικοδόμησης μιας κοινωνίας χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση.

Ο αντικαπιταλιστικός δρόμος, ο δρόμος της επαναστατικής κοινωνικής αλλαγής, είναι πιο αναγκαίος από ποτέ! Είναι η πραγματική απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Δεν είναι  αφηρημένα οράματα, και συνθήματα, αλλά ο συγκεκριμένος  δρόμος που οδηγεί στο σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό του 21ου πρώτου αιώνα.

Ο νέος αιώνας μπορεί να είναι ο αιώνας των νικηφόρων εργατικών και λαϊκών ξεσηκωμών! Το άνοιγμα του δρόμου για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για το δημοκρατικό κοινωνικό σχεδιασμό της παραγωγής, με τον πλούτο  και την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων.

Και αυτό ξεκινά σήμερα. Ξεκινά από τη δυνατότητα να ανατραπεί η επίθεση,  να γίνει η Ελλάδα «αδύναμος κρίκος» όπου θα σπάσει ο τσαμπουκάς του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, πετυχημένο. Τα «πειραματόζωα» του  νέου καπιταλισμού να σπάσουν τα δεσμά και να κάνουν το δικό τους  «πείραμα» αντίστασης, αγώνα, αξιοπρέπειας  και ανατροπής.

Δεν μπορούμε να βαδίσουμε σε αυτόν τον δρόμο με στήριξη απλώς και μόνο σε κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Απαιτείται οργανωμένος λαός και ισχυρό, μαζικό και αποφασιστικό εργατικό κίνημα που να επιβάλλει με τη δική του δύναμη και τους δικούς του αγώνες την αλλαγή πολιτικής.

Ο λαός και οι εργαζόμενοι πρέπει να επιβάλουν τη δική τους κυβέρνηση και τη δική τους εξουσία απέναντι στην εξουσία του  κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Με πρόγραμμα ανατροπής.  Με αλληλεγγύη, οργάνωση και αυτοάμυνα απέναντι στο «βαθύ κράτος», των μηχανισμών καταστολής και προπαγάνδας των ισχυρών του πλούτου. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου, στο δρόμο για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας. Μόνο με την δύναμη της εξέγερσης και την απειλή της ριζικής ανατροπής μπορούν να επιβληθούν τα συμφέροντα και η θέληση του λαού και να έχουμε επιμέρους κατακτήσεις.

Αντίθετα, η λογική της απλής διαχείρισης της κυβερνητικής εξουσίας, εντός των ορίων του ευρώ και της ΕΕ, των δανειακών συμβάσεων και των μεγάλων εταιρειών, της «δίκαιης δημοσιονομικής προσαρμογής» μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, του «παγώματος της επίθεσης» αντί της ριζικής βελτίωσης της θέσης των εργαζόμενων, θα οδηγήσει σε  ήττες, αναδιπλώσεις, και τελικά θα διαψεύσει την ελπίδα του λαού.

Γι’ αυτό και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παλέψει ώστε σε όλη αυτή την πορεία  το κίνημα  να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Να παραμείνει στο δρόμο. Να βαθύνει την οργάνωση και την κινητοποίησή του. Να μη γυρίσει «στον καναπέ». Με διαδηλώσεις, απεργίες και κινητοποιήσεις. Με καταλήψεις εργοστασίων και δημοσίων οργανισμών. Με μαχητική ανάκτηση των γειτονιών από τις φασιστικές συμμορίες. Με επιβολή – με τη δύναμη του κινήματος – μορφών εργατικού και λαϊκού ελέγχου από τώρα.


ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Αυτή είναι η θέση και η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν είναι προεκλογική υπόσχεση, αλλά δέσμευση για δράση. Γιατί ξέρουμε ότι ζούμε μέρες ιστορικές, μέρες που η ελπίδα ξαναγυρνάει στους από κάτω και ο φόβος στους από πάνω. Αυτή η ελπίδα δεν θέλουμε να ηττηθεί αλλά να νικήσει. Για να ανοίξουν δρόμοι ανατροπής και χειραφέτησης.

Και γι’ αυτό πρέπει σήμερα να στηριχτεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η δύναμη που δεν ταλαντεύεται ανάμεσα στην «επαναδιαπραγμάτευση» και την καταγγελία των Μνημονίων και της δανειακής σύμβασης. Που αναδεικνύει καθαρά την ανάγκη της ρήξης με το ευρώ και την ΕΕ. Που επιμένει στην κοινή δράση της αριστεράς, μέσα στους αγώνες. Που ήταν στο δρόμο του αγώνα όλη την προηγούμενη περίοδο και θα είναι εκεί, στην απεργία, την κατάληψη, τη συνέλευση και την επομένη των εκλογών, όποια και εάν είναι η κυβέρνηση.

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Με καμιά κυβέρνηση ο λαός δε θα επιτρέψει την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ!

Οι αδίστακτοι του ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου) και ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΑΘ Ν. Παπαδάκης, διορισμένοι από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ και εκλεκτοί ΕΕ και ΔΝΤ, λειτουργούν σαν πραγματικά αρπακτικά βάζοντας στο στόχαστρο το νερό της Θεσσαλονίκης.
Οι συναντήσεις με τη γαλλική εταιρεία Suez και το ενδιαφέρον της να αγοράσει το 74% (!) της Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης πρέπει να σημάνει παλλαϊκό συναγερμό. Η Suez ήδη κατέχει το 5,4% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Η οικονομική ολιγαρχία θα επιχειρήσει με κάθε τρόπο και με κάθε κυβέρνηση να ολοκληρώσει το έργο της λεηλασίας και καταστροφής.
Η Suez δεν είναι καμιά τυχαία εταιρεία. Η εγκληματική δράση της γαλλικής εταιρείας είναι γνωστή από τότε που αγόρασε  την εταιρεία ύδρευσης (Obras Sanitarias de la Nacion) του Μπουένος Άιρες. Μόλις ιδιωτικοποιήθηκε το νερό στο Μπουένος Άιρες, η τιμή πήρε την ανηφόρα, 800.000 πολίτες έμειναν χωρίς νερό, ενώ 1.000.000 έμειναν χωρίς πρόσβαση στα δίκτυα ύδρευσης! Η Suez ανακάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μαζί με τους πολιτικούς που την κουβάλησαν, όταν  οι Αργεντίνοι ξεσηκώθηκαν και έδιωξαν το ΔΝΤ και τους εγχώριους συνεργάτες τους. Παρόμοιες μικρές και μεγάλες ιστορίες, που περιλαμβάνουν καταγγελίες για μίζες σε εκείνους που πούλησαν το νερό στην Suez, έχουν να διηγηθούν κι άλλες πόλεις του πλανήτη.
Ήρθε η ώρα της Θεσσαλονίκης; Όχι βέβαια!
Το αν το νερό θα γίνει εμπόρευμα, δε θα εξαρτηθεί από τις ορέξεις του κεφαλαίου, αλλά από τη λαϊκή κινητοποίηση που μπορεί να δεσμεύσει κάθε κυβέρνηση και να ανατρέψει τα σχέδια της οικονομικής ολιγαρχίας. Η ιδιωτικοποίηση θα καταδικάσει το λαό σε νέες υπέρογκες αυξήσεις τιμολογίων, χειρότερες υπηρεσίες, ελλιπή συντήρηση των δικτύων κι απολύσεις προσωπικού. Αυτά έχουν ανατραπεί στην πράξη από την κινητοποίηση του λαού της Θεσσαλονίκης, των σωματείων και των πρωτοβουλιών κατοίκων.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετείχε στη μαχητική αποτροπή κάθε απόπειρας ιδιωτικοποίησης και καλεί στο δρόμο του λαϊκού ξεσηκωμού, που όπως στο παρελθόν θα ματαιώσει στην πράξη τις φιέστες διευθυνόντων συμβούλων και Suez.
Η έμπνευση από τους αγώνες των λαών της Λατινικής Αμερικής που ακύρωσαν τα πλάνα των πολυεθνικών δείχνει το δρόμο.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει για μια ΕΥΑΘ 100% δημόσια που θα λειτουργεί με εργατικό έλεγχο και κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος, καθώς και για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, με κατάργηση των εργολαβιών.


Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

1.Η απεργία των χαλυβουργών θα δικαιωθεί!2.για την απεργία των οδηγών τουριστικών λεωφορείων


1.Η απεργία των χαλυβουργών θα δικαιωθεί!

Το δικαστήριο σήμερα έβγαλε παράνομη την ηρωική 7μηνη απεργία των χαλυβουργών. Όχι ότι περιμέναμε κάτι καλύτερο! Προφανώς, η απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας είναι παράνομη στα μάτια όσων τάσσονται με τα συμφέροντα του Μάνεση, και φροντίζουν να μας το θυμίζουν καθημερινά με τις πράξεις και τις ανακοινώσεις τους. Για όσους ταξικά βρίσκονται απέναντι από τον Μάνεση και τους ομοίους του, για όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους εκμεταλλευόμενους, η απεργία δεν είναι μόνο νόμιμη και επιβεβλημένη, αλλά αποτελεί και πρότυπο! Η "νομιμοποίηση" της απεργίας είναι οι συνελεύσεις και οι αποφάσεις των ίδιων των απεργών, είναι η αντοχή και η αλληλεγγύη τους. Η "νομιμοποίηση" της απεργίας είναι η αλληλεγγύη όλων μας, που τώρα τη χρειάζονται περισσότερο από ποτέ οι χαλυβουργοί. Δεν θα σπάσει με τόσο φτηνά κόλπα η απεργία.
Όλοι στην πύλη της Ελληνικής Χαλυβουργίας αύριοσ τις 7 πμ για να περιφρουρήσουμε την απεργία και να στηρίξουμε τους χαλυβουργούς.
Αυτός ο αγώνας αποτελεί σύμβολο για την εργατική τάξη της χώρας μας και πρέπει να νικήσει.


2.Η ANΤΑΡΣΥΑ για την απεργία των οδηγών τουριστικών λεωφορείων

Ξεσάλωσαν τελείως οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι το αντεργατικό νομικό πλαίσιο που τους παρέχουν τα μνημόνια και οι υποταγμένες στην ΕΕ ελληνικές κυβερνήσεις!
Η Γενική Πανελλαδική Ομοσπονδία Επιχειρήσεων Τουρισμού (ΓΕΠΟΕΤ) ανακοίνωσε όλο χαρά πως κρίθηκε παράνομη από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών η τετραήμερη απεργία που είχαν εξαγγείλει οι οδηγοί τουριστικών λεωφορείων!
Οι οδηγοί τουριστικών λεωφορείων είχαν προγραμματίσει να ξεκινήσουν την απεργία τους από τη Δευτέρα, 4 Ιουνίου, διεκδικώντας την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας. Οι διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες τουριστικών λεωφορείων, που είναι σε εξέλιξη από τον Φεβρουάριο, βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς οι ιδιοκτήτες ζητούν μείωση μισθού και επιδομάτων κατά …70% (!)! Με απύθμενο θράσος η ΓΕΟΠΕΤ εμφανίζει την απαίτηση αυτή ως κίνηση ευθύνης για την « …εθνική οικονομία και τον τουρισμό»!
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στέκεται στο πλευρό των εργαζόμενων οδηγών και καταγγέλλει την ποινικοποίηση του αγώνα τους! Είναι προφανές πως οι αυταπάτες τελειώνουν! Οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους πρέπει να ανατρέψουν τη χούντα της ΕΕ, του ΔΝΤ και των ντόπιων υποτακτικών τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα ζήσουν τη βίαιη εξαθλίωση και την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους.


Σχόλιο για την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Σχόλιο για την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Μέρα θλίψης για το περιβάλλον θα έπρεπε να λέγεται η 5η Ιουνίου. Από το πρωί μας έχουν κατακλύσει οι «πρωτοβουλίες οικολογικής ευαισθησίας» όλων εκείνων που θυμούνται για μια μέρα τα δάση και τα οικοσυστήματα, ενώ 365 μέρες φροντίζουν να τα εκμεταλλεύονται για το δικό τους, ιδιωτικό κέρδος.
Ποιος τολμά να διοργανώνει φιέστες τάχα για την προστασία του περιβάλλοντος σε μια χώρα που:
-Συνεχίζει να θεωρεί «εθνικής σημασίας επενδύσεις» τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική και τις τεράστιες ανεμογεννήτριες σε κάθε βουνοκορφή της Ελλάδας;
-Που θεωρεί «αναπτυξιακή δυνατότητα» την επιτάχυνση των φαστ-τρακ επενδύσεων, δηλαδή για την φαστ-τρακ καταστροφή του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος όταν αυτό απαιτούν τα κέρδη των ιδιωτών, των μεγαλοεργολάβων, των ξενοδόχων και των «επενδυτών» από το Κατάρ;
-Προωθεί το ξεπάτωμα της αγροτικής παραγωγής για να «φυτευτούν» παντού φωτοβολταϊκά πάρκα, με τις ευλογίες της ΠΑΣΕΓΕΣ και την χρηματοδότηση της Ε.Ε.;
-Καταστρέφει και εμπορευματοποιεί κάθε ελεύθερο χώρο, κάθε ανάσα ζωής για τους κατοίκους των πόλεων;
-Παραχωρεί στους ιδιώτες την παραλία, τον αιγιαλό και κάθε δημόσιο κτήμα;
-Σε μια χώρα που όλες οι υποδομές ιδιωτικοποιούνται (μεταφορές, τηλεπικοινωνία, ενέργεια) ώστε τίποτε πλέον να μην υπόκειται στον κοινωνικό έλεγχο για το πώς και σε όφελος ποιου αναπτύσσεται.
-Σε μια χώρα όπου δρουν ανενόχλητα τα κατασκευαστικά συμφέροντα, όπου σωρηδόν νομιμοποιούνται αυθαίρετες βίλες (που έχουν χτιστεί ή που θα χτιστούν στο μέλλον), με τις ευλογίες της κυβέρνησης, της Τρόικας και του ΔΝΤ;
-Σε μια χώρα όπου το Υπουργείο «Περιβάλλοντος», ακόμη και εν μέσω προεκλογικής «νηνεμίας», προχωρά κανονικά τους διαγωνισμούς εκχώρησης δικαιωμάτων για την μελέτη και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και υδρογονανθράκων (πχ. στη Δυτική Πελοπόννησο), μέσα στο γενικό ξεπούλημα κάθε δημόσιου αγαθού;

Η Αριστερά και η ριζοσπαστική οικολογία σήμερα δεν γιορτάζουν!
Διεκδικούν την κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που παραδίδει το φυσικό και το πολιτιστικό περιβάλλον βορά στους κάθε λογής «επενδυτές»: τους νόμους για τις ΑΠΕ, για το νέο χωροταξικό, για τις φαστ-τρακ επενδύσεις, για τις ΠΟΤΑ, το νόμο για τη  «Βελτίωση του επιχειρηματικού Περιβάλλοντος», τα Μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Νόμους που δυστυχώς ούτε στα προγράμματα των κομμάτων της Αριστεράς αναφέρεται η κατάργησή τους.
Συγκρούονται με τις πολιτικές της Τρόικας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάνε κόντρα στις επιταγές των ιδιωτικοποιήσεων, στις «πράσινες πολιτικές» που βλέπουν το περιβάλλον ως πεδίο κερδοφορίας, διεκδικούν την εθνικοποίηση των στρατηγικών υποδομών και επιχειρήσεων. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει διαφορετική πολιτική για το περιβάλλον με τα χρήματα των ΕΣΠΑ, εντός του ευρώ και της Ε.Ε., με την «ανάπτυξη» που ονειρεύεται η Μέρκελ και οι πολιτικοί της φίλοι. Γιατί διεκδικούμε μια άλλη ποιότητα ζωής σε μια κοινωνία που θα μετρά την ευημερία της με την ποιότητα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης, υγείας, παιδείας, περιβάλλοντος, του πολιτισμού και των ελεύθερων χώρων.
Η Αριστερά και η ριζοσπαστική οικολογία ζουν και αναπνέουν στους αγώνες των κατοίκων της Χαλκιδικής, στους αγώνες ενάντια στα πάρκα με τις ανεμογεννήτριες, στους αγώνες να παραμείνει το Ελληνικό χώρος πρασίνου, στους αγώνες ενάντια στην καταστροφή του Κάβο Σίδερο, στα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα, στις γειτονιές της αλληλεγγύης. Εκεί που ο ίδιος ο εργαζόμενος λαός επιβάλλει τους δικούς του όρους, εκεί που η κοινωνική πλειοψηφία ματαιώνει τα σχέδια των ισχυρών.

Ο κος Λοβέρδος να πάει να κρυφτεί σε καμιά τρύπα!

Ο κος Λοβέρδος να πάει να κρυφτεί σε καμιά τρύπα!
Ο αρχιτέκτονας της διάλυσης της δημόσιας υγείας, ο ηθικός αυτουργός για τους θανάτους χιλιάδων ασθενών, ο πρωταίτιος για την ταλαιπωρία των καρκινοπαθών, ο αρχιτέκτονας της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνουμε στην Ελλάδα του 2012, ο κ. Λοβέρδος έχει το θράσος να βγαίνει ακόμη στα κανάλια για να παρουσιάσει την «πραμάτεια» του, βρίζοντας και απειλώντας όποιον του αντιμιλά!
Ο απερίγραπτος κ. Λοβέρδος ισχυρίζεται ότι οι καρκινοπαθείς ταλαιπωρούνται σήμερα γιατί δεν είναι πλέον ο ίδιος Υπουργός Υγείας! Ο ίδιος που φρόντισε να αφήσει πίσω του καμένη γη: νοσοκομεία χωρίς φάρμακα, με «κουρεμένα» αποθεματικά, με χρεοκοπημένο ΕΟΠΥΥ, έχει το θράσος να παρουσιάζεται ότι «πασχίζει» να μας «σώσει».
Δεν είναι η πρώτη φορά! Όσο καιρό διετέλεσε Υπουργός Υγείας ο κος Λοβέρδος υπηρέτησε σταθερά την ΕΕ, το ΔΝΤ και τα ιδιωτικά συμφέροντα στο χώρο της υγείας και πρόνοιας, και επιτέθηκε με σφοδρότητα στο νοσοκομειακό κίνημα, στους αγωνιζόμενους γιατρούς, ακόμη και στους ασθενείς ή τους συγγενείς τους, όταν τολμούσαν να πουν την αλήθεια για την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία.
Ο κ. Λοβέρδος είναι σε πανικό. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν είναι πλέον ανεκτός ούτε αυτός ούτε οι πολιτικοί του φίλοι από τον εργαζόμενο λαό!
Συνεχίζοντας τον σκληρό αγώνα των τελευταίων δύο χρόνων, πρέπει να απαλλαγούμε όχι μόνο από τον κο Λοβέρδο, αλλά και από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την Τρόικα που πρακτορεύουν τις πολιτικές των «ντίλερ» στην υγεία.

Να επιβάλλει εδώ και τώρα για έναν άλλο δρόμο, έξω από το ευρώ και την ΕΕ:
-         Επείγοντα μέτρα για την διανομή των αναγκαίων φαρμάκων. Να μπουν άμεσα στις λίστες συνταγογράφησης. Να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για την φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ με κάθε μέσο – η κοινωνική καταστροφή που εκτυλίσσεται μπροστά μας απαιτεί κάθε διαθέσιμο κονδύλι κατά προτεραιότητα, σε βάρος των απαιτήσεων των «δανειστών» αναγκαστικά.
-         Επείγοντα μέτρα για τη συνέχιση της λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων με τον ίδιο τρόπο και την ίδια προτεραιότητα.
-         Επείγοντα μέτρα για τον περιορισμό της ασυδοσίας των φαρμακευτικών εταιρειών και των μεγαλεμπόρων. Απαγόρευση των παράλληλων εξαγωγών. Απαλλοτρίωση της πατέντας ακριβών φαρμάκων και παραγωγή τους από εθνική φαρμακοβιομηχανία – υπάρχει και διεθνές προηγούμενο χώρας που το έκανε (Ν. Αφρική) επικαλούμενη την ανάγκη επιβίωσης του λαού της και δικαιώθηκε μάλιστα από διεθνή δικαστήρια.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΑΣ – ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΟΥΣ


Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΑΣ – ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΟΥΣ
Δολοφονική για τους καρκινοπαθείς και τους χρονίως πάσχοντες η πολιτική της χούντας ΕΕ – ΔΝΤ. Οι ζωές των ελλήνων ασθενών θυσία για την σωτηρία του ευρώ.
Από ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.  Υγείας – Πρόνοιας                                       4-6-12
Η ανθρωπιστική υγειονομική κρίση για την οποία οι δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς και των κινημάτων είχαν έγκαιρα προειδοποιήσει εκτυλίσσεται τώρα μπροστά στα μάτια μας. Δραματικές εκκλήσεις από τους καρκινοπαθείς και τους άλλους χρονίως πάσχοντες (νεφροπαθείς, ηπατοπαθείς κλπ) που αφήνονται –κυριολεκτικά- να πεθάνουν αβοήθητοι, ενώ από την άλλη οι … ασφαλιστικές τους εισφορές (!) έχουν αυξηθεί δραματικά …
 Ο απερίγραπτος κ. Λοβέρδος – που έχει το θράσος να κάνει τώρα δηλώσεις και να χύνει κροκοδείλια δάκρυα πάνω από τις σωρούς ασθενών για τον θάνατο των οποίων είναι ηθικός αυτουργός- είχε πέρυσι ανακοινώσει με … πανηγυρισμούς «νέες» ρυθμίσεις για την χορήγηση φαρμάκων στους χρονίως πάσχοντες. Συγκεκριμένα, αντί για την συνηθισμένη διαδικασία, δηλαδή την συνταγογράφηση του φαρμάκου στον ασφαλιστικό φορέα του ασθενούς και την προμήθειά του από ιδιωτικό φαρμακείο, τα «ακριβά» φάρμακα των χρονίως πασχόντων ανατέθηκαν στα φαρμακεία των νοσοκομείων και του ΙΚΑ (τώρα ΕΟΠΥΥ) για διανομή στους ασθενείς. Αυτό γιατί έτσι  –υποτίθεται- θα εξασφαλιζόταν χαμηλότερη τιμή. Με άλλα λόγια, θα γινόταν συμφωνία με συγκεκριμένες εταιρείες να προμηθεύουν πιο φτηνά με αντάλλαγμα το «μονοπώλιο», αφού το δικό τους σκεύασμα θα ήταν το μοναδικό διαθέσιμο της κατηγορίας του. Αν το δημόσιο φαρμακείο (του νοσοκομείου ή του ΕΟΠΥΥ) δεν διέθετε το φάρμακο, ο ασθενής με την πιστοποίηση της μη διαθεσιμότητας (την σφραγίδα «στερείται») μπορούσε τότε να το προμηθευτεί από ιδιωτικό φαρμακείο. Όμως, στην πορεία το υπουργείο με διαδοχικές εγκυκλίους περιόρισε δραματικά τη λίστα των φαρμάκων για τα οποία επιτρέπεται αυτή η διαδικασία. Έτσι, από τη μία τα δημόσια φαρμακεία δεν τα διαθέτουν (και μάλιστα ο ασθενής πρέπει να ταλαιπωρείται ατέλειωτες ώρες από νοσοκομείο σε νοσοκομείο αναζητώντας τα) γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες απαιτούν τα χρωστούμενα για να τα προμηθεύσουν και από την άλλη δεν υπάρχει διαδικασία διανομής τους από τα ιδιωτικά φαρμακεία.
Από την άλλη, πολλές συνεδρίες (σχήματα) χημειοθεραπειών στα νοσοκομεία για τους νοσηλευόμενους ασθενείς αναβάλλονται, γιατί τα νοσοκομεία δεν μπορούν να αγοράσουν τα νοσοκομειακά αυτά σκευάσματα λόγω οικονομικής στενότητας. Υπενθυμίζεται πως από τη μια οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων για λειτουργικά έξοδα ήταν φέτος μειωμένοι κατά 40-45% και από την άλλη λίγο πριν το PSI έγινε η γνωστή «ληστεία του αιώνα» στους έντοκους λογαριασμούς των νοσοκομείων από τον κ. Προβόπουλο και την συμμορία του. Τέλος, λόγω της από καιρό αναμενόμενης χρεωκοπίας του ΕΟΠΥΥ, τα νοσοκομεία έχουν στερηθεί κάθε έσοδο.
Τα παραπάνω είναι ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ της καταστροφικής και δολοφονικής πολιτικής της τρόϊκας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ και των κυβερνήσεων που εφαρμόζουν τις εντολές της. Δραματική μείωση των κοινωνικών δαπανών με ταυτόχρονη εξασφάλιση των συμφερόντων των πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών, με άλλα λόγια συνταγή απόλυτης κοινωνικής καταστροφής και γενοκτονίας. Και όλα αυτά γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να κάνει «θυσίες» για να μείνει η χώρα στην ευρωζώνη, αλλιώς κινδυνεύει η σταθερότητα της ίδιας της ευρωζώνης ! Με άλλα λόγια μάς λένε κατάμουτρα «ψοφήστε, για να σωθεί το ευρώ» !  
ΠΡΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΑΥΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Το μαζικό κίνημα και η Αριστερά πρέπει επειγόντως να αναλάβουν δυναμικές πρωτοβουλίες ΤΩΡΑ και όχι να περιμένουν στους … καναπέδες το αποτέλεσμα των εκλογών. Κάθε μέρα που περνάει χάνονται ζωές. Επίσης, το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς σύγκρουση με τους καθεστωτικούς μηχανισμούς της χούντας του κεφαλαίου και τα μεγάλα συμφέροντα, δεν εξασφαλίζει ΤΙΠΟΤΑ.
-         Επείγοντα μέτρα για την διανομή των αναγκαίων φαρμάκων. Να μπουν άμεσα στις λίστες συνταγογράφησης. Να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για την φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ με κάθε μέσο – η κοινωνική καταστροφή που εκτυλίσσεται μπροστά μας απαιτεί κάθε διαθέσιμο κονδύλι κατά προτεραιότητα, σε βάρος των απαιτήσεων των «δανειστών» αναγκαστικά.
-         Επείγοντα μέτρα για τη συνέχιση της λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων με τον ίδιο τρόπο και την ίδια προτεραιότητα.
-         Επείγοντα μέτρα για τον περιορισμό της ασυδοσίας των φαρμακευτικών εταιρειών και των μεγαλεμπόρων. Απαγόρευση των παράλληλων εξαγωγών. Απαλλοτρίωση της πατέντας ακριβών φαρμάκων και παραγωγή τους από εθνική φαρμακοβιομηχανία – υπάρχει και διεθνές προηγούμενο χώρας που το έκανε (Ν. Αφρική) επικαλούμενη την ανάγκη επιβίωσης του λαού της και δικαιώθηκε μάλιστα από διεθνή δικαστήρια.
ΝΑ ΛΗΦΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Η επιλογή ΑΛΛΟΥ ΔΡΟΜΟΥ σε σύγκρουση με την στρατηγική κεφαλαίου και ευρωπαϊκής ένωσης, με έξοδο από την ευρωζώνη, διαγραφή του χρέους και διάθεση κάθε μονάδας του ΑΕΠ αποκλειστικά για την επιβίωση του λαού και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, είναι ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ για την ικανοποίηση των πιο βασικών αναγκών της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού.
Το «γάντι» που πετάει ο αντίπαλος («χωρίς μνημόνιο βγαίνετε από το ευρώ») ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΟΥΝ η Αριστερά και το μαζικό κίνημα.
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ – ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Είναι ζήτημα ζωής …
ΑΝΤΑΡΣΥΑ υγείας'πρόνοιας

Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Τετραγωνισμός του κύκλου και πίσω από τις λαϊκές απαιτήσεις το πρόγραμμα που παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ

Τετραγωνισμός του κύκλου και πίσω από τις λαϊκές απαιτήσεις το πρόγραμμα που παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ

 
Ριζική υποχώρηση από το λαϊκό αίτημα για ουσιαστική και όχι τυπική κατάργηση του Μνημονίου και των συνεπειών του στην κοινωνία αποτελεί το πρόγραμμα που ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόκειται για έναν πραγματικό τετραγωνισμό του κύκλου, αφού προσπαθεί μεν να δείξει ότι ανταποκρίνεται στα άμεσα αιτήματα που το ίδιο το λαϊκό κίνημα επέβαλε, αλλά ταυτόχρονα να κλείσει το μάτι στους δανειστές και τους εκπροσώπους του κεφαλαίου. Προτείνει κάποια άμεσα μέτρα ανακούφισης, αλλά ταυτόχρονα, λόγω της εμμονής στο δρόμο εντός του ευρώ, αποδέχεται τη δανειακή σύμβαση και την αναγκαιότητα να συνεχίσει η χώρα να δέχεται τις δόσεις των δανείων και την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Όμως, το ευρώ και η δανειακή σύμβαση σημαίνουν λιτότητα, μειώσεις μισθών και μηδενικά ελλείμματα σε βάρος των κοινωνικών αναγκών και βέβαια απώλεια οποιουδήποτε δημοκρατικού κοινωνικού ελέγχου στην οικονομία.
Το «άλλο παραγωγικό μοντέλο», η «κοινωνική οικονομία», η «καταπολέμηση της ανεργίας» που επαγγέλλεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αν στηριχτεί στα χρήματα της Ε.Ε. και των ΕΣΠΑ, έχει πολύ συγκεκριμένο πρόσημο:
-Αν βασίζεται στα χρήματα των ΕΣΠΑ, η «καταπολέμηση της ανεργίας» σημαίνει κακοπληρωμένες θέσεις ημιαπασχόλησης, με πρόσληψη μέσω των ΜΚΟ, σημαίνει δηλαδή τη νέα μορφή δουλεμπορίου και στέιτζ.
-Αν βασίζεται στα χρήματα των ΕΣΠΑ, η «παραγωγική ανασυγκρότηση» σημαίνει και πάλι Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα για τη χρηματοδότηση κατασκευών και «μεγάλων έργων», με καταστροφή του περιβάλλοντος και υπερκέρδη για τους εργολάβους που λυμαίνονται τα δημόσια έργα.
-Στη γλώσσα των ΕΣΠΑ η «κοινωνική οικονομία» δεν αποτελεί παρά μετωνυμία για τις εργολαβικές εταιρείες.
-Στη γλώσσα της ΚΑΠ «επιδοτήσεις» δεν σημαίνει παρά διάλυση της αγροτικής παραγωγής.
Δεν υπάρχει «άλλο παραγωγικό μοντέλο» για τη χώρα αν δεν συγκρουστείς με τους όρους της ΕΕ και των χρηματοδοτήσεών της, δεν υπάρχει «άλλη ανάπτυξη» αν βασίζεσαι σε χρήματα από το ΔΝΤ και την ΕΕ.
Ούτε υπάρχει «αναδιανομή του πλούτου» με μορατόριουμ με τους εφοπλιστές ή με το να κλείνεις το μάτι στα κοράκια που θέλουν να λυμαίνονται τη δημόσια περιουσία («στήριξη ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας» κλπ.). Οι εξαγγελίες για «φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου» χωρίς έλεγχο των χρηματοπιστωτικών ροών, είναι σχεδόν κενή περιεχομένου για όλους αυτούς που τοποθετούν τα χρήματά τους σε εταιρείες off-shore, στα νησιά Κέυμαν και σε άλλους εξωτικούς προορισμούς.
 
Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ακόμα και τα άμεσα βήματα ανακούφισης της κοινωνίας σήμερα προϋποθέτουν την άμεση ρήξη με το μηχανισμό του χρέους και του ευρώ:
- την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων παράλληλα με την άμεση παύση πληρωμών στο χρέος αλλά και την άρνηση όλων των επόμενων δόσεων και χρηματοδοτήσεων.
- την άμεση εκκίνηση της διαδικασίας εξόδου από το ευρώ για να υπάρχει έλεγχος στη νομισματική πολιτική.
- την άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών παράλληλα με την εφαρμογή άμεσα φραγμών στην κίνηση κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η μαζική διοχέτευση πλούτου στο εξωτερικό. Την άμεση εθνικοποίηση όλων των στρατηγικών επιχειρήσεων και τομέων (επικοινωνίες, ενέργεια, ύδρευση, διυλιστήρια, ορυχεία, δημόσια έργα, παραγωγή φαρμάκων κ.λπ.) χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, ώστε να εξασφαλιστεί η σταθερή λειτουργία τους προς όφελος του λαού. Μόνο με ένα εκτεταμένο πρόγραμμα άμεσων εθνικοποιήσεων, μαζί με γενναία φορολόγηση του πλούτου, είναι δυνατό να υπάρξει η αναγκαία αναδιανομή εισοδήματος που θα επιτρέψει και την λειτουργία του δημοσίου χωρίς τις δόσεις των δανείων.
- την επιβολή υποχρεωτικών τιμών σε όλα τα βασικά αγαθά (καύσιμα, είδη πρώτης ανάγκης) για να αποφευχθούν οι απότομες ανατιμήσεις και η κερδοσκοπία και, εάν χρειαστεί, και διοικητικού ελέγχου της διανομής τους ξεκινώντας από τις άμεσες προτεραιότητες (π.χ. εξασφάλιση της λειτουργίας βασικών υποδομών, δημόσιων συγκοινωνιών κ.λπ.). Αυτό θα επιτρέψει και τον καλύτερο χειρισμό της μετάβασης στο νέο νόμισμα.
Και όλα αυτά βασισμένα στον οργανωμένο λαό, το κίνημα και τις μορφές του.
 
Στις λεπτομέρειές του, αν δει κανείς το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, μια σειρά από μέτρα που θα αποκαθιστούσαν το επίπεδο ζωής της εργαζόμενης πλειοψηφίας και τα δημοκρατικά της δικαιώματα μένουν μετέωρα ή τοποθετούνται στο αόριστο μέλλον:
·         Δεν προβλέπεται η αποκατάσταση του εισοδήματος των εργαζομένων έστω στα επίπεδα του 2009, ενώ οι όποιες διασφαλίσεις αφορούν μόνο τον κατώτατο μισθό και το επίδομα ανεργίας.
·         Δεν προβλέπεται η κατάργηση των χαρατσιών, παρά μόνο για τα πλέον φτωχά στρώματα, ενώ αντίστοιχα η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας προβλέπεται δωρεάν άμεσα μόνο για τους πλέον αδύνατους οικονομικά.
·         Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει η ανατροπή της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Η επαναφορά στο δημόσιο επιχειρήσεων που ήδη ιδιωτικοποιήθηκαν συνδέεται με τις «δυνατότητες της οικονομίας». Αντιθέτως, μιλούν για έσοδα από τα «δικαιώματα επί του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας» καθώς και από «την εμπορεύσιμη κινητή και ακίνητη περιουσία του κράτους». Άρα, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων δεν καταργείται, απλώς αλλάζει προσανατολισμό.
·         Δεν προβλέπονται ουσιαστικά μέτρα για τη δραματική κατάσταση του αγροτικού κόσμου. Τι θα γίνει δηλαδή με τις ποσοστώσεις, τις δεσμεύσεις και τα όρια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που καταστρέφει τον αγροτοκτηνοτροφικό κόσμο, χτες τον καπνό, σήμερα τη ζάχαρη κλπ.
·         Οι διατυπώσεις για το ποιοι νόμοι θα καταργηθούν είναι ασαφείς, αφήνοντας πολλά περιθώρια ερμηνειών. Απουσιάζει ακόμα και η κατάργηση των αντισφαλιστικών νόμων που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, η ρητή δέσμευση για κατάργηση του αντιδραστικού Καλλικράτη, του νόμου Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ, του νόμου Λοβέρδου για την υγεία, του Ν. 4024 για το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.
·         Λείπει η κατάργηση των τρομονόμων, ενώ η σωστή θέση για κατάργηση των ΜΑΤ-ΥΜΕΤ δεν συμπεριλαμβάνει τις ομάδες ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ και τους ασφαλίτικους κατασταλτικούς μηχανισμούς.
·         Απουσιάζει η άμεση αποχώρηση από το ΝΑΤΟ ως αναγκαία απαλλαγή από το φαύλο κύκλο των εξοπλισμών και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Εξ ίσου δεν γίνεται καμία μνεία για την εκδίωξη της Frontex.
 
Πάνω από όλα, όμως, από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ απουσιάζει το λαϊκό μαζικό κίνημα, ο οργανωμένος λαός, αυτός που με τον αγώνα του οδήγησε στη συντριβή τα κόμματα του Μνημονίου, αυτός που μπορεί να επιβάλλει μια άλλη διέξοδο και να χαράξει έναν άλλο δρόμο για την οικονομία και τη χώρα.
Αντί να προετοιμάζει και να οργανώνει τον λαό για να πάρει πίσω αυτά που του ανήκουν, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ένα πρόγραμμα «σταδιακής προσαρμογής», που ο χρόνος για να προχωρήσει από το ένα βήμα στο άλλο θα εξαρτάται από τους ρυθμούς της «οικονομικής ανάπτυξης». Ουσιαστικά η υλοποίηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει την έξοδο του καπιταλισμού από την κρίση του, κάτι που δεν διαφαίνεται από κανένα στοιχείο. Βρισκόμαστε μπροστά στο βάθεμα της κρίσης του καπιταλισμού και η πρόσδεση στο άρμα της ΕΕ μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον εργαζόμενο λαό.
 
Η πραγματικότητα δείχνει ότι ακόμη και τα συγκεκριμένα άμεσα βήματα ανακούφισης σήμερα της κοινωνίας απαιτούν τη ρήξη με το μηχανισμό του χρέους και του ευρώ. Υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από το χρέος, τα Μνημόνια, το ευρώ, την ΕΕ και τους νόμους της αγοράς και του κέρδους. Δεν είναι ο δρόμος της τεχνητής νηνεμίας, αλλά του σκληρού αγώνα για να χτίσουμε μια άλλη κοινωνία, μια άλλη οικονομία, βασισμένη στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Επιστράτευση της Εθνικής Τράπεζας στο μπλοκ της μαύρης προπαγάνδας



Επιστράτευση της Εθνικής Τράπεζας στο μπλοκ της μαύρης προπαγάνδας

Στο πλαίσιο της «μαύρης προπαγάνδας» εντάχθηκε και η Εθνική Τράπεζα. Η Έκθεσή της για τις επιπτώσεις από την έξοδο από την ευρωζώνη συνειδητά διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και στηρίζεται σε αβάσιμες υποθέσεις. Μόνο στόχο έχει να τρομοκρατήσει την κοινωνία και να παρουσιάσει τη μνημονιακή καταστροφή ως αναπόδραστη. Ειδικότερα:

- Η Έκθεση (και όσοι άκριτα την αναπαράγουν) παραβλέπει ότι οι δυνάμεις που απαιτούν την έξοδο από το ευρώ, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τη συνδέουν με ένα φάσμα ριζοσπαστικών πολιτικών που περιλαμβάνουν την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, την επιβολή φραγμών στις κινήσεις κεφαλαίου, τις παρεμβάσεις εναντίον των «αγορών» για την εξασφάλιση βασικών αγαθών και τη διατήρηση των τιμών σε χαμηλά επίπεδα και τη γενναία αναδιανομή εισοδήματος με αυξήσεις στους μισθούς και φορολόγηση του κεφαλαίου και του μεγάλου πλούτου.

- Η Έκθεση κάνει την αβάσιμη υπόθεση ότι εισαγωγή νέου νομίσματος θα σημαίνει τεράστια μείωση του ΑΕΠ παραβλέποντας ότι αυτή – και στα ποσοστά που η Έκθεση αναφέρει – είναι ήδη σε εξέλιξη ως αποτέλεσμα των Μνημονιακών πολιτικών. Σήμερα είναι που έχουμε κατάρρευση, εξαθλίωση και διάλυση του παραγωγικού ιστού. Αντίθετα, χωρίς μνημόνια και ΕΕ θα έχουμε τη δύναμη και τα εργοστάσια να τα αναλάβουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και την πολιτική διάλυσης της αγροτιάς να ανακόψουμε. Γιατί εμείς θεωρούμε ότι πλούτος και ανάπτυξη της κοινωνίας είναι οι εργαζόμενοί της και όχι οι τραπεζίτες του νεοφιλελεύθερου ολέθρου. Μόνο έτσι μπορεί να καταπολεμηθεί και η ανεργία.

- Η αναφορά σε κίνδυνο υπερπληθωρισμού είναι αβάσιμη καθώς μεταφράζει την διολίσθηση της ισοτιμίας σε εσωτερική αύξηση τιμών, όταν όχι μόνο δεν είναι αυτόματη αυτή αλλά και είναι σαφές ότι ριζική αλλαγή πολιτικής, όπως αυτή που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημαίνει και έλεγχο των τιμών σε βάρος των αγορών και εθνικοποιήσεις και εξασφάλιση των βασικών αγαθών σε κοινωνικά δίκαιες τιμές.

- Πάνω από όλα η Έκθεση δεν λέει σε τι κατάσταση είμαστε σήμερα και κυρίως τη συνθήκη καταστροφής που θα βρεθούμε εάν εφαρμοστούν τα μνημόνια και αφήσουμε την κοινωνία να αιμορραγεί στο όνομα της παραμονής στο ευρώ.
Η κοινωνία και το κίνημα δεν πρόκειται να τρομάξουν με εύκολα προπαγανδιστικά τρικ. Με τους αγώνες τους μπορούν και πρέπει να επιβάλουν τη ρήξη με ευρώ και ΕΕ.

Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Tοπικές του Μ.Α.Α. ειναι με ρήξη και ανατροπή ,κατεβαίνουν με ΑΝΤΑΡΣΥΑ

  1. Απόφαση ΤΕ Αιγάλεω-Χαϊδάρι-Αγία Βαρβάρα του ΜΑΑ:
    "Η Τοπική Επιτροπή Αιγάλεω του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής θεωρώντας οτι η καθημερινά μαχομενη Αριστερα μπορει να δημιουργησει τις συνθηκες για την αντικαπιταλιστική ανατροπή,πιστεύοντας οτι η αξιοπρέπεια και η δικαίωση του λαού μπορεί να προκύψει ΜΟΝΟ μεσα απ τους αγώνες στους δρόμους,στις πλατείες και τους χώρους δουλειάς στηρίζει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και με κοινή απόφαση της Τοπικής Επιτροπής Αιγάλεω Χαιδαριου και Αγιας Βαρβαρας απο κοινού προτείνουν τη συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Β´ Αθήνας του συντρόφου Πέτρου Παπανικολάου απο το ΜΑΑ.Η κοινή μας δράση έχει ξεκινήσει ήδη απο τις Αυτοδιοικητικεs εκλογές με τη δημιουργία της παράταξης "Ρήγμα στα Δυτικά"."
  2.   ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

          Και τώρα τί, μπροστά σ’ αυτό που καταρρέει; Σ’ αυτό που μάταια προσπαθεί να βρει λύσεις από ένα σάπιο και παλαιωμένο οπλοστάσιο; Που ακόμη κι αυτή τη στιγμή της κατάρρευσής του κατακλέβει τον παραγόμενο πλούτο της εργασίας;
           Τη στιγμή που με τον πιο  δυνατό τρόπο έχει ανοίξει διάπλατα το φως για μια άλλη ανάπτυξη, μια άλλη κοινωνία. Της κοινωνίας εκείνης που μόνο η αριστερά οραματίζεται και αγωνίζεται γι αυτήν.
    Όμως ποιάς αριστεράς;
    -          Αυτής που αποφεύγει τις έννοιες ρήξη και ανατροπή, που πιστεύει πως θα ξεπεράσει την κρίση με την βοήθεια ή έστω την ανοχή των Αρσένηδων, Παπαδήμων  και των εντολοδόχων τους; Που όσο ψηλώνει το εκλογικό τους μπόϊ, τόσο πιο πολύ απομακρύνονται από το στόχο της ανατροπής του σάπιου καπιταλισμού, εγκλωβίζοντας ταυτόχρονα αρκετούς συντρόφους παρασυρόμενοι από τον ενθουσιασμό και την επιθυμία της εκλογικής νίκης;
    -          Της αριστεράς που οραματίζεται αυτό που κατέρρευσε, που όσο, ούτε αντέχει ούτε ανέχεται (ενώ το ίδιο θα’πρεπε να επιδιώκει) τη δημιουργική κριτική, τόσο πιο πολύ απομονώνεται και με αφορισμούς και άναρθρες κραυγές κατακεραυνώνει τους δήθεν εχθρούς της. Συντρόφους με τους οποίους βρέθηκε όχι λίγες φορές μαζί στους αγώνες για ένα καλύτερο ελπιδοφόρο αύριο;
    -          Ή της αριστεράς της ανατροπής και της ρήξης με την καπιταλιστική βαρβαρότητα; Της αριστεράς που αποτίναξε  ένα μεγάλο μέρος της σεχταριστικής σκουριάς που είχε συσσωρευτεί πάνω της από τις ήττες και τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και μας  δίνει τη δυνατότητα να ονειρευτούμε ξανά το πέρασμα «από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας»;
        Σύντροφοι της αντικαθεστωτικής αριστεράς που δεν βρισκόμαστε σήμερα μαζί,  σύντροφοι όλοι εσείς που ελπίζετε στην υλοποίηση των υποσχέσεων της ηγεσίας της ρεφορμιστικής αριστεράς,  τέλος σύντροφοι εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα της γραφειοκρατικής ηγεσίας  του Περισσού δηλαδή μ’ όλους εσάς που έχουμε βρεθεί μαζί στους δρόμους, στις πλατείες, στους τόπους δουλειάς μπορεί να βρεθούμε μαζί με το ελπιδοφόρο μετωπικό σχήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
       Μπορεί και πρέπει ακόμη και τώρα – σ’αυτή την εκλογική μάχη αλλά και το κυριότερο μετά απ’ αυτήν – όλα τα αντικαπιταλιστικά αριστερά σχήματα, να διευρύνουμε ακόμη πιο πολύ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να δείξουμε πως είναι πιο πολλά  ποσοτικά και ποιοτικά αυτά που μας ενώνουν, παρά αυτά που μας χωρίζουν.
        Για να δείξουμε πως το όραμα της ανατροπής και όχι της μεταρρύθμισης, παραμένει ζωντανό και επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.
        Στις 17  Ιουνίου αλλά κυρίως μετά απ’ αυτή ας δυναμώσουμε τις γραμμές της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

                                                                                                             Λάζαρος Θερμογιάννης
                                                                                             Πρώην Δήμαρχος Μεταμόρφωσης Αττικής

Κοινή δήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της κομμουνιστικής οργάνωσης ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

[2012-05-27] Κοινή δήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της κομμουνιστικής οργάνωσης ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Κοινή δήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της κομμουνιστικής οργάνωσης ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ
1. Οι εκλογές της 6ης του Μάη έδωσαν ένα ισχυρό πλήγμα στο «μαύρο μέτωπο των δυνάμεων του μνημονίου», του ΔΝΤ, της ΕΕ του κεφαλαίου. Στην ήττα των δυνάμεων αυτών αποτυπώθηκαν οι μεγάλοι αγώνες και τα κινήματα της περιόδου, η δίχρονη αντίσταση της εργατικής τάξης και του λαού. Η απόρριψη του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής του Μνημονίου κατευθύνθηκε κυρίως προς την αριστερά, πράγμα που αντικειμενικά ανοίγει νέες δυνατότητες για την ανάπτυξη και κλιμάκωση των λαϊκών αγώνων το επόμενο διάστημα.
2. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, τρόικα και συνολικά το «μαύρο μέτωπο» επιχειρούν ήδη να αντεπιτεθούν, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα. Από τους αφόρητους εκβιασμούς και την κινδυνολογία πάνω στον λαό έως την προσπάθεια αφομοίωσης και ευνουχισμού του ξεκάθαρου μηνύματος καταδίκης του Μνημονίου της 6ης του Μάη με επιμέρους, προσωρινές παραχωρήσεις που θα αφήνουν άθικτο όλο τον μηχανισμό επιτροπείας και κυριαρχίας της τρόικα και της ΕΕ, τους στόχους και την κατεύθυνση της ασκούμενης πολιτικής.
3. Για να γίνει το επόμενο ακόμα πιο ισχυρό βήμα καταδίκης του Μνημονίου και απαλλαγής των εργαζόμενων από τον εφιάλτη της συνέχισης αυτής της πολιτικής απαιτείται η ανάπτυξη ενός εργατικού και λαϊκού κινήματος, στην βάση του προγράμματος εκείνου που μπορεί να βελτιώσει ριζικά την ζωή των εργαζόμενων, να αποκρούσει τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης, σε ρήξη με τις βασικές επιλογές των κυρίαρχων δυνάμεων και του αστικού πολιτικού συστήματος, με βασικά σημεία:
  • άμεση καταγγελία μνημονίων και δανειακών συμβάσεων - κατάργηση εφαρμοστικών νόμων
  • παύση πληρωμών - μονομερής διαγραφή του χρέους εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία
  • έξοδος από ευρώ και ΕΕ
  • εθνικοποίηση τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο
  • αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Απαγόρευση των απολύσεων. Κατάργηση των αντεργατικών-αντιλαϊκών νόμων και αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων και διαπραγματεύσεων. Κατάργηση των χαρατσιών και των φορομπηχτικών νόμων. Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών και των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων και των επαγγελματιών που προλεταριοποιούνται.
  • Ικανοποίηση των ώριμων διεκδικήσεων του εργατικού συνδικαλιστικού και νεολαιίστικου κινήματος
4. Οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς επιδιώκουν την επιβολή και την εφαρμογή αυτού του προγράμματος στοχεύοντας και διεκδικώντας την κυβερνητική και τη συνολική ταξική εξουσία της εργατικής τάξης, βασισμένη στους αγώνες, τις οργανώσεις και τα όργανα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού. Η πορεία αυτή θα είναι αντικειμενικά πορεία ρήξης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, όχι διαχείρισής του.
5. Η στάση μας στην εξωκοινοβουλευτική πάλη και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο απέναντι στην προτεινόμενη αριστερή κυβέρνηση ή «κυβερνήσεις με την συμμετοχή της αριστεράς», και γενικά σε κάθε κυβέρνηση καθορίζεται με κριτήριο την προώθηση των αμέσων στόχων και διεκδικήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, σε ρήξη με την πολιτική και τις θέσεις των δυνάμεων του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ. Μία αριστερή κυβέρνηση για επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των Μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτει η γενικότερη πολιτική της ΕΕ δεν μπορεί να έχει την ανοχή μας. Θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα την Αριστερά σε ενσωμάτωση, οπισθοχώρηση και οδυνηρή ήττα και θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες.
6. Προϋπόθεση για κάθε επί μέρους κατάκτηση και για συνολικότερες ανατροπές υπέρ της εργατικής τάξης και του λαού σε μια κατεύθυνση ρήξης και αποδέσμευσης από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς του ευρώ και της ΕΕ είναι η αποφασιστική ενίσχυση της επαναστατικής Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος
7. Με βάση τις παραπάνω κοινές εκτιμήσεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ συνεργάζονται στην επερχόμενη κρίσιμη εκλογική μάχη. 

Οι δύο οργανώσεις διατηρούν το δικαίωμα αυτοτελούς προβολής των ιδιαίτερων απόψεών τους.