Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Κατά τη διάρκεια της κατάληψης πραγματοποιήθηκε Λαϊκή Συνέλευση όπου μετά από εισήγηση της Επιτροπής Αγώνα για Φθηνό Νερό, αποφασίστηκαν τα εξής:

«Πραγματοποιείται κατάληψη επ’ αόριστον του δημοτικού κτιρίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου. Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα για φθηνό νερό. Κλιμακώνουμε με συγκέντρωση  των λογαριασμών νερού ως πράξη μαζικής ανυπακοής. Πραγματοποιούμε ανοιχτή λαϊκή συγκέντρωση-σύσκεψη με την αποστολή των πρώτων επόμενων λογαριασμών έξω από το κτίριο του νέου δημαρχείου Αμπελώνα. Ο αγώνας μας ανέδειξε την ενότητα και αποφασιστικότητα όλου του  λαού του δήμου για φθηνό και υγιεινό νερό. Αυτόν και θα συνεχίσουμε γιατί το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα».
                        Τύρναβος Κατειλημμένο Δημαρχείο
Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ             Παρασκευή  13-1-2012




ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ



Εδώ και πάνω πέντε μήνες σύσσωμος ο λαός του Αμπελώνα, οι φορείς, όλοι μας, άντρες και γυναίκες, δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα για ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά: το ΝΕΡΟ.
 Αγαθό που χρησιμοποιείται σαν εμπόρευμα όπως δείχνουν οι παράλογες αυξήσεις της τιμής του, που φέτος ξεπερνούν το 500% για τους κατοίκους του Αμπελώνα, του Αργυροπουλίου & του Βρυοτόπου, το 300% τους κατοίκους του Δαμασίου, των Δελερίων, των Δένδρων & της Ροδιάς και το 50% για τους κατοίκους του Τυρνάβου.

Σήμερα παρουσιάζουμε τις 3388 υπογραφές κατοίκων του Αμπελώνα και του Βρυοτόπου που απαιτούν «Να ισχύσει και να επεκταθεί σε όλο το Δήμο Τυρνάβου το τιμολόγιο της πρώην ΔΕΥΑ Αμπελώνα, γιατί το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα».
 Καθώς και τους 530 λογαριασμούς νερού που εμπιστεύτηκαν οι κάτοικοι στην Επιτροπή Αγώνα για να τους επιστρέψουμε στη Δημοτική Αρχή.
Η συλλογή των λογαριασμών και των υπογραφών αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πράξεις μαζικής ανυπακοής πανελλαδικά. Είναι ένα ουσιαστικό  δημοψήφισμα – απάντηση στην μέχρι τώρα πολιτική της Δημοτικής Αρχής.


 Ταυτόχρονα πραγματοποιούμε ένα βήμα μπροστά, καλούμε σε συντονισμό όλους τους δημότες του Δήμου, απ΄ όλους τους οικισμούς, να οργανωθούν και από κοινού να δώσουμε τον αγώνα για φτηνό & υγιεινό νερό.

Οι αυξήσεις στο νερό δεν είναι ένα μεμονωμένο πρόβλημα. Οι ανάλογες αυξήσεις σε μια σειρά από Δήμους του Νομού, Αγιά, Κιλελέρ, κλπ, αναδεικνύουν ότι υπάρχει μια γενικότερη κατεύθυνση «χαρατσώματος», που μέσα από μια παράλληλη  φορολόγηση των δημοτών προσπαθούν οι δημοτικές αρχές να καλύψουν τα χρήματα που τους στερεί το κεντρικό κράτος και να τα φορτώσουν στους κατοίκους. Αποτελούν επέκταση της γενικότερης αντιλαϊκής πολιτικής που προσπαθεί με αιχμή τα κάθε είδους «χαράτσια», (τέλος ακινήτων, δήθεν κοινωνικής αλληλεγγύης, επιτηδεύματος, «χαράτσι» στον ΕΛΓΑ, κλπ) να καλύψει τις ανάγκες των δανειστών.
Η σημερινή οικονομική εξαθλίωση της πλειοψηφίας των κατοίκων και του Δήμου μας στην οποία προστίθενται και οι απαράδεκτες αυξήσεις στο νερό, δεν επιτείνουν μόνο το οικονομικό μας αδιέξοδο, αλλά υπονομεύουν οικονομικά και την ίδια την ΔΕΥΑΤ και την βιωσιμότητά της. Οδηγούν σε αύξηση των ιδιωτικών γεωτρήσεων όσων έχουν χρήματα, υπονομεύουν το  πελατολόγιο της επιχείρησης, οδηγούν στην χρήση μη πιστοποιημένου ως προς την ποιότητα νερού, υπονομεύοντας την υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον. Αντίθετα για εμάς, αυτό που απαιτείται για το σύνολο των κατοίκων είναι έργα που προστατεύουν την υγεία, π.χ. αντικατάσταση των αμιαντοσωλήνων, συλλογικά έργα εμπλουτισμού του υδροφορέα της περιοχής, κλπ. Η πραγματοποίηση έργων όπως η αποχέτευση & ο βιολογικός καθαρισμός που προωθεί η Δημοτική Αρχή, πρέπει να γίνονται με την χρηματοδότηση του κράτους και όχι με την εκ νέου φορολόγηση των πολιτών.
Όλο αυτό το διάστημα αντιμετωπίσαμε την προκλητική αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής, την άρνηση ουσιαστικού διαλόγου, τις αναίτιες συλλήψεις με ουσιαστική ευθύνη της, την παραβίαση της ομόφωνης  απόφασης της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου,  «να δοθούν 4 ημέρες προθεσμία στη ΔΕΥΑΤ να επανεξετάσει την τιμολογιακή πολιτική για το 2011». Με την παρελκυστική τακτική τις τελευταίες ημέρες προσπαθεί να εκτονώσει τις κινητοποιήσεις, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την ίδια την εύρρυθμη λειτουργία του Δήμου,( μη ψήφιση του Προϋπολογισμού, μη προώθηση αιτημάτων δημοτών, κλπ.).

Σ’ όλες αυτές τις προκλήσεις της, απαντήσαμε με ενότητα των δημοτών, με κλιμάκωση και ουσιαστικοποίηση του αγώνα.
Έτσι θα προχωρήσουμε μέχρι την τελική δικαίωση.
Δεν πληρώνουμε τις αυξήσεις στο νερό – τα  κάθε είδους χαράτσια με αιχμή το «τέλος ακινήτων»- το δημόσιο χρέος.
Με βάση τις Αποφάσεις των Λαϊκών Συνελεύσεων της 8ης Αυγούστου 2011,  της 4ης Νοεμβρίου 2011, της 28ης Νοεμβρίου 2011,  συνεχίζουμε τον αγώνα
ΜΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ:
-    Να παρθούν πίσω οι απαράδεκτες  αυξήσεις στην αξία του νερού, η επιβολή ειδικού τέλους, ΦΠΑ 23%, ελάχιστης κατανάλωσης, κ.ο.κ. στο σύνολο του νέου Δήμου Τυρνάβου για το 2011 και εντεύθεν.
-    Να ισχύσει από το 2011 και μετά το φτηνό τιμολόγιο της πρώην ΔΕΥΑ Αμπελώνα ήτοι:  0,25 λεπτά για τα πρώτα 100 κ.β., 0,36 λεπτά από τα 101-200 κ.β.., 0,42 λεπτά για τα 201-300 κ.β. κ.ο.κ., ΧΩΡΙΣ ειδικό τέλος, χωρίς ΦΠΑ 23% επί του ειδικού τέλους, ΧΩΡΙΣ ελάχιστη κατανάλωση για το σύνολο του νέου Δήμου Τυρνάβου.
Γιατί το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα, για όλους: Αμπελωνίτες, Τυρναβίτες, Αργυροπουλίτες, Βρυοτοπίτες, Δαμασιώτες, Δελεριώτες, Πλατανουλίτες, Ροδιώτες, Δενδριώτες. Οι χιλιάδες υπογραφές και οι λογαριασμοί που έχουμε συγκεντρώσει, δίνουν την καθολική απάντηση των δημοτών.

Εμείς συνεχίζουμε σταθερά στην βαθύτατα ενωτική και φιλολαϊκή μας πρότασή για 0,25 λεπτά στα πρώτα 100 κ.β. κοκ, χωρίς ειδικό τέλος, χωρίς ελάχιστη κατανάλωση  ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους Δημότες του νέου Δήμου Τυρνάβου.
Αναδείχθηκε η ανάγκη να στηριχθούμε ως Δήμος στη θέληση ΟΛΩΝ των δημοτών, ΟΛΩΝ των κατοίκων.

Η Επιτροπή Αγώνα με βάση και τις αποφάσεις της τελευταίας Λαϊκής Συνέλευσης του Αμπελώνα  στις 28 -11, για κλιμάκωση και διεύρυνση του αγώνα:

- Προχωρά σε ενημέρωση των κατοίκων του υπολοίπου Δήμου.
- Παίρνει την πρωτοβουλία για την διοργάνωση μεγάλου Συλλαλητηρίου έξω από το Δημαρχείο Τυρνάβου την ημέρα και ώρα της επόμενης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου που θα συζητήσει το αίτημα μας.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ:
Όλους τους κατοίκους, τους κάθε είδους φορείς του Δήμου Τυρνάβου, του Νομού, τους αιρετούς της β’ βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης, τους βουλευτές, όλους όσους θέλουν να αγωνιστούν για φθηνό και υγιεινό νερό, να πάρουν ενεργά μέρος σε αυτό.


Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ Ενάντια στις αυξήσεις στο Νερό     Σάββατο 17-12-2011

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Πώς να ζήσω, πώς; Αυξήθηκε το τηλέφωνο, αυξήθηκε και το φως!


Η ερώτηση του στίχου πλέον δεν είναι ρητορική... Όλοι οι αναπληρωτές περιμέναν να πληρωθούν στις 10 Γενάρη για τα δεδουλευμένα του Δεκέμβρη. Το υπουργείο αποφάσισε την ίδια μέρα να «ενημερώσει» τους συναδέλφους αναπληρωτές ότι θα πληρωθούν στις 16 Γενάρη.(για να δούμε...) Προφανώς το υπουργείο αντιλαμβάνεται πως αν και τα αποθέματα ψωμιού έχουν εξαντληθεί, τα αποθέματα από το παντεσπάνι είναι περισσά! Γι’αυτό και καθυστερεί τις πληρωμές.
Περισσή καθυστέρηση επιδεικνύει και στην απάντηση δύο πολύ κρίσιμων ερωτημάτων. Το πρώτο αφορά τη διάρκεια των συμβασεων των αναπλήρωτών. Όλοι γνωρίζαμε πως οι συμβάσεις έχουν διάρκεια εννιά μήνες. Άξαφνα μάθαμε πως θα έχουν διάρκεια οκτώ μήνες, αλλα η επίσημη απάντηση εκόμη εκκρεμεί. Το δεύτερο αναπάντητο ερώτημα σχετίζεται με τον υπολογισμό της προυπηρεσίας για την ένταξη σε βαθμό του νέου μισθολογιού για τους αναπληρωτές. Μέχρι στιγμής κατατάσσονται στον εισαγωγικό βαθμό ανεξάρτητα της προυπηρεσίας τους. Σε μια εποχή μηδενικών διορισμών η διαιώνηση της αναπλήρωσης σημαίνει και εσαεί μισθολογική στασιμότητα.
Το κλίμα αβεβαιότητας και φόβου που σπέρνει το υπουργείο ανάμεσα στους συναδέλφους πλέον έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Μόνο οργή και αγωνιστική εγρήγορση προκαλούν


Π.Ε.Α.Ε.
Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Να πως μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση


desyllas.gifΗ συνολική θέση κατά της ΕΕ αποτελεί «Λυδία λίθο» για κάθε αριστερή δύναμη

Άρθρο-ομιλία του σ. Δημήτρη Δεσύλλα, μέλος της Π.Ε. του ΝΑΡ και περιφερειακού συμβούλου Δυτικής Ελλάδας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, πρώην ευρωβουλευτή.

Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. για το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» (2ο πολύ χειρότερο Μάαστριχτ), όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν την κρίση και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, αντίθετα, τους οξύνουν, τους ανεβάζουν σε ανώτερο επίπεδο (προοίμιο το βρετανικό βέτο). Συγκροτούν μια αντιδραστική «τομή βάθους» στη μέχρι τώρα καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Τομή, που στην πράξη φέρνει σ΄ όλη την Ευρώπη: «Κινεζοποίηση» - «Βουλγαροποίηση» μισθών και εργασιακών σχέσεων, «Γερμανοποίηση» των συντάξεων (σύνταξη στα 67 ή και αργότερα, με βάση το «προσδόκιμο θανάτου»), «Δανοποίηση» του Φ.Π.Α. (25% σε όλα τα αγαθά και υπηρεσίες), «Ιρλανδοποίηση» της φοροασυλίας του κεφαλαίου (συντελεστής φορολογίας κεφαλαίου στο 12,5% αντί 16% στην Ελλάδα - πραγματικός συντελεστής - και 32% μ.ό. στην Ε.Ε.), ραγδαία υποτίμηση – ιδιωτικοποίηση - τεχνοκρατικοποίηση της πολιτικής και κυβερνητικής εκπροσώπησης αλά «Ελληνικά» και «Ιταλικά» (Παπαδήμος, Μόντι)!

Όλα αυτά συγκροτούν την αστική απάντηση του δυτικο-ευρωπαϊκού και ελληνικού κεφαλαίου στη βαθιά και δομική, ιστορικών διαστάσεων, διεθνή καπιταλιστική κρίση. Κρίση που όχι μόνο δεν ξεπερνιέται (παρά τα πολλά τρις δολάρια και ευρώ στις τράπεζες) αλλά εξαπλώνεται και κλιμακώνεται. Κρίση, που στην ΕΕ συνολικά έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και στις περιφερειακές χώρες - μέλη της, όπως είναι η Ελλάδα, οξύτατες μορφές, λόγω του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της ΕΕ, της ανισομετρίας και των ανταγωνισμών (εντός και εκτός ΕΕ) και της ληστρικής φύσης του ευρώ, πραγματικού Καιάδα για τα λαϊκά δικαιώματα. Ήδη στη Γερμανία 7,5 εκ. εργαζόμενοι αμείβονται με λιγότερα από 400 ευρώ/μήνα, ενώ στην Ελλάδα 60.000 Έλληνες (0,5% του πληθυσμού) κατέχουν 300 δισ. ευρώ κινητή περιουσία και 740 δισ. ευρώ ακίνητη περιουσία σε 4.000 υπεράκτιες (οφ σορ) εταιρείες, ενώ οι καταθέσεις Ελλήνων στις ξένες τράπεζες φτάνουν τα 600 δισ. ευρώ. Δείγμα των ταξικών ανισοτήτων που έφερε το ευρώ.
Η μετατροπή της νομισματικής και σε δημοσιονομική ενοποίηση της ΕΕ, διαλύει και τις τελευταίες φιλο-ΕΕ αυταπάτες περί «μεταρρύθμισης» ή «επανίδρυσης» της ΕΕ! Συνδέει βαθύτερα το «έξω από το ευρώ» με το «έξω από την Ε.Ε.». Η πάλη για ανυπακοή, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση της Ελλάδας και κάθε χώρας αποτελεί άμεσα όρο για την επιβίωση του λαού. Αποτελεί διεθνιστική συμβολή στη διάλυση της ΕΕ, αλλά και δρόμο προσέγγισης της επανάστασης. Για μια άλλη, αντικαπιταλιστική διεθνοποίηση και συνεργασία των λαών, με προοπτική την εθελοντική συνένωση και συγχώνευση όλων των εθνών στην κομμουνιστική κοινωνία. Η συνολική θέση κατά της ΕΕ, επομένως, αποτελεί «Λυδία λίθο» για κάθε αριστερή δύναμη! Ιδιαίτερα τώρα, που διευρύνεται στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, η λαϊκή οργή και αγανάκτηση κατά της ΕΕ. Γι’ αυτό πρέπει να αποκρούσουμε πειστικά την τρομοκρατία, του Παπαδήμου και των ΜΜΕ, ότι τάχα, έξω από το ευρώ και την ΕΕ θα ζούμε με προβιές και θα πυρωνόμαστε γύρω απ’ τις φωτιές (ότι θα γίνουμε Αλβανία κ.α.). Γι’ αυτό πρέπει να πουν τη γνώμη τους οι εργαζόμενοι και οι λαοί για ζητήματα της ΕΕ με δημοψηφίσματα και κυρίως με τους αγώνες τους. Γιατί όπου ρωτήθηκαν είπαν «όχι» στα δημοψηφίσματα. (Οι Νορβηγοί είπαν δύο φορές «όχι» στην ένταξη στην ΕΕ, οι Δανοί δύο «όχι», το 1992 στο Μάαστριχτ και το 2000 στο Ευρώ, οι Ιρλανδοί 2 «όχι», στη Νίκαια και στη Λισαβόνα, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί όχι στο Ευρωσύνταγμα το 2005 και το πέταξαν στα ευρω-σκουπίδια, οι Κύπριοι «όχι» στο Σχέδιο Ανάν κ.α.)
Στο νέο σκηνικό της ταξικής πάλης που διαμορφώνεται, στη νέα κανιβαλική αντεργατική - αντιλαϊκή επίθεση που επέρχεται και στις πολιτικές εξελίξεις που επιταχύνονται, καλούμαστε να συμβάλουμε σε τρία μεγάλα ζητούμενα των εργαζομένων, της συγκυρίας, της εποχής μας!
Πρώτο: Άμεσα και κυρίως, σε ένα μεγάλο, ενωτικό και νικηφόρο, πανεργατικό - παλλαϊκό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της επίθεσης, της συγκυβέρνησης του μαύρου μνημονιακού μετώπου, κάθε κυβέρνησης που θα διαχειριστεί την επίθεση.
Θεμέλια του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής είναι πρώτο η ταξική αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος (ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ κ.ά.) και δεύτερο η έμπρακτη προώθηση της ενότητας της εργατικής τάξης (ενάντια στην πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό, την αποπολιτικοποίηση και τον αποσυντονισμό), το συντεχνιασμό και τον κοινωνικό αυτοματισμό).
Καρδιά και βηματοδότης του αγωνιστικού μετώπου είναι η κοινή δράση της Αριστεράς μέσα στο μαζικό λαϊκό κίνημα (ενάντια στον αδιέξοδο και καταστροφικό ενδοαριστερό εμφύλιο, που εμποδίζει σοβαρά την ανατροπή της επίθεσης και που γι΄αυτό ακριβώς τον αναζωπυρώνουν τα αστικά κέντρα και επιτελεία). Γι΄αυτό, εμείς, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, απευθυνόμαστε στη βάση και τις κορυφές όλων των κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων του αγώνα και σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για κοινή δράση, στο μαζικό κίνημα και στα μέτωπα της περιόδου (με όρους ισοτιμίας και σεβασμό στις απόψεις, με βάση τα κεκτημένα του κινήματος), που θα κινείται στην παρακάτω πολιτική κατεύθυνση :
Όχι στη νέα δανειακή σύμβαση, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και στο νέο, αγριότερο Μνημόνιο διαρκείας. Αγώνας για να φύγει η μαύρη μνημονιακή συγκυβέρνηση, η Τρόϊκα, η εποπτεία και κάθε διαχειριστής της επίθεσης. Στάση πληρωμών στους δανειστές - τοκογλύφους και διαγραφή του χρέους σε αυτούς. Προστασία της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων. Έξοδος από το ευρώ και την ΟΝΕ, ρήξη και αποδέσμευση από την Ε.Ε., το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.
Ριζική αναδιανομή του πλούτου υπέρ του εργατικού εισοδήματος σε βάρος των κερδών. Φορολόγηση του κεφαλαίου και της εκκλησίας. Ριζική μείωση των στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών. Όχι στη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Στήριξη, ενίσχυση και συντονισμός των απεργιακών επιτροπών και των επιτροπών αγώνα, που αναδεικνύονται μέσα από το απεργιακό κίνημα. Συμβολή στην ταξική αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Δεύτερο: Να συμβάλουμε στο πολιτικό μέτωπο της άλλης Αριστεράς, που απαιτούν οι ανάγκες της ταξικής πάλης και η εποχή μας. Δηλαδή, στο Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής - επαναστατικής - σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντικό πρώτο βήμα του, κατάκτηση, προώθηση, πρόπλασμά του.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλει στο Μέτωπο αυτό πολύπλευρα: Με το βάθεμα του πολιτικού - προγραμματικού κεκτημένου της, με την αυτοτελή πολιτική δράση και πολιτική εξόρμησή της, με τη διεύρυνσή της (με οργανώσεις και αγωνιστές), με την ανώτερη δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία της, με τις μετωπικές πολιτικές πρωτοβουλίες της, με περιεχόμενο αντικυβερνητικό, αντιΕΕ, αντικαπιταλιστικό - αντιϊμπεριαλιστικό (όπως π.χ. η Πρωτοβουλία κατά Ευρώ - ΕΕ).
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως αποφάσισε η Πρώτη Συνδιάσκεψή της (29-30/10/11), θα απευθυνθεί με μετωπική λογική και θα αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, με στόχο να οικοδομηθεί μια μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά της ανατροπής, με βάση το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα που απαιτεί η εποχή μας. Η μετωπική αυτή κατεύθυνση είναι σε ρήξη με τις διάφορες λογικές μετώπων που σήμερα προτείνονται (πατριωτικό, αντι-νεοφιλελεύθερο, αντι-μνημονιακό κ.ά.).
Τρίτο: Να συμβάλουμε στο θεωρητικό μέτωπο, στο διάλογο μπροστά στους εργαζόμενους, στην επίπονη θεωρητική προσπάθεια για την κατάκτηση και την επαναθεμελίωση του σύγχρονου επαναστατικού κομμουνιστικού προγράμματος της εποχής μας.
Ανάγκη, που υπογραμμίζεται αφενός αρνητικά. Από τη βαρβαρότητα και βιαιότητα της σημερινής επίθεσης, ακριβώς λόγω της απουσίας συγκροτημένου, συνολικού, ανατρεπτικού «αντίπαλου δέους». Επίθεση που δεν ανατρέπεται ούτε με τη «γραμμή» του αριστερού συνασπισμού εξουσίας και της κυβέρνησης της Αριστεράς που θα προκύψει από εκλογές, ούτε με τη λογική της λαϊκής εξουσίας στο έδαφος του καπιταλισμού (χωρίς επανάσταση). Ούτε πολύ περισσότερο με τις «προτάσεις» της Γαλλο-Γερμανικής Αριστεράς για «Ευρωπαϊκό Ταμείο Κοινωνικής Ανάπτυξης – Αλληλεγγύης – Οικολογίας».
Η ανάγκη όμως αυτή προβάλλει κυρίως θετικά. Σήμερα κυοφορούνται νέες υλικές προϋποθέσεις, δημιουργούνται μεγαλύτερες δυνατότητες για ένα σχετικά μαζικό εργατικό ρεύμα σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής και κομμουνιστικής προοπτικής. Που θα διεκδικεί «όλο τον πλούτο» που παράγει, αξίζει και δικαιούται ο κόσμος της εργασίας, το πανανθρώπινο «βασίλειο της Ελευθερίας», τη σύγχρονη κομμουνιστική κοινωνία. Αντίληψη, που θεμελίωσαν οι κλασικοί του Μαρξισμού. Αντίληψη, που οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν, με την οκτωβριανή επανάσταση, την έκαναν υπόθεση του ίδιου του εργατικού κινήματος. Αντίληψη, που δεν είχε, ούτε μπορεί να έχει σχέση με τα μεταλλαγμένα καθεστώτα του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, όπου κυριάρχησαν τελικά η εκμετάλλευση και η καταπίεση και γι΄ αυτό κατέρρευσαν. Αντίληψη, που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση και με τη στρατηγική του λεγόμενου «δημοκρατικού σοσιαλισμού», που στην πράξη ήταν άρνηση του επαναστατικού δρόμου της Αριστεράς και της κομμουνιστικής προοπτικής.
Η εποχή μας είναι εποχή εκρηκτικών αντιθέσεων, πρωτόγνωρων δυσκολιών αλλά και μεγάλων, νέων δυνατοτήτων, για να απελευθερωθεί και να ευτυχήσει ο εργαζόμενος άνθρωπος, να ζήσει σε αρμονία με τη φύση, με «το ανόργανο σώμα του».
 
Μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση, μπορούμε να νικήσουμε!
 
Η αισιοδοξία μας πηγάζει και την αντλούμε, από το δίκιο των εργαζομένων, από τη βαθιά πίστη στις ιδέες μας, από τις επαναστατικές υλικές δυνατότητες της εποχής μας. Παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε την επίθεση, όχι για να εισπράξουμε εκλογικά και εκ των υστέρων από το πέρασμά της και τα συντρίμμια της. Θέλουμε κόμμα και μέτωπο για το κίνημα και όχι κίνημα για το μέτωπο και για το κόμμα. Υποτάσσουμε τα μέσα (κόμμα, μέτωπο, κίνημα) στο σκοπό που είναι η πλήρης απελευθέρωση των εργαζομένων και όχι το σκοπό στα μέσα, ακυρώνοντας έτσι το σκοπό!
 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΣΥΛΛΑΣ

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Και ο φυγόστρατος βουλευτής ΛΑΟΣ Αιβαλιώτης υπέρ της αύξησης θητείας!
Καθώς ο χρόνος της πραξικοπηματικής κυβέρνησης Παπαδήμου τελειώνει και οι εκλογές πλησιάζουν, τα αστικά κόμματα έβγαλαν τα μαχαίρια ή καλύτερα «βγάζουν τα άπλυτα στη φόρα» ο ένας του άλλου. Η εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και το ΔΙΚΤΥΟ 21 που κρύβεται από πίσω, οι σύμβουλοι δηλαδή του Αντώνη Σαμαρά έχουν αναλάβει τη βρώμικη δουλειά, τον πόλεμο φθοράς έναντι του ακροδεξιού ΛΑΟΣ! Μια από τις τελευταίες κινήσεις της εκ λόγω αηδιαστικής ακροδεξιάς εφημερίδας, με το εθνικιστικό, αντιδραστικό και αντεργατικό περιεχόμενο, που με τίποτε δε μπορεί να συγκαλύψει ο φθηνός λαϊκισμός, ήταν η επαναφορά της Φυγοστρατίας του κοινοβουλευτικού εκπρόσωπου του ΛΑΟΣ, Κώστα Αιβαλιώτη!
Μια επιστολή του γενικού γραμματέα του Ευρωπαϊκού κόμματος των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών κ . Φρανκ Μπαρετ, φέρεται να καίει τον εκπρόσωπο τύπου του ΛΑΟΣ, βουλευτή Κώστα Αιβαλιώτη, που είχε πάρει αναβολή από τη στράτευσή του χρησιμοποιώντας ένα πιστοποιητικό που φερόταν να έχει υπογράψει ο κ. Μπαρετ και στο οποίο βεβαιωνόταν ότι εργαζόταν στη γραμματεία του πολιτικού κόμματος «Ένωση για την Ευρώπη», ως δόκιμος υπάλληλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Στη συνέχεια, εκμεταλλευόμενος το νόμο, υπηρέτησε μειωμένη θητεία (45 μέρες)  εξαγοράζοντας τον υπόλοιπο χρόνο αντί να τον υπηρετήσει. Η απάντηση όμως που έδωσε ο γενικός γραμματέας του ευρωπαϊκού κόμματος, έπειτα από επιστολή που του απέστειλε το γενικό προξενιό της Ελλάδας, αφήνει κενά για τη γνησιότητα του πιστοποιητικού με το οποίο έπαιρνε αναβολή ο βουλευτής του ΛΑΟΣ. Συγκεκριμένα γράφει στην επιστολή του ο κ. Μπαρετ:
«Αγαπητή κυρία πρόξενε, Σας ευχαριστούμε για την επιστολή σας από 15 Φεβρουαρίου αναφορικά με τη γνησιότητα της υπογραφής μου σε ένα έγγραφο. Δεν ενθυμούμαι να έχω υπογράψει το εν λόγω έγγραφο και η υπογραφή δεν φαίνεται να είναι δική μου. Επίσης το πιστοποιητικό είναι τυπωμένο σε επιστολόχαρτο που φέρει την επικεφαλίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε επιστολόχαρτο του Κόμματος Union for Europe (Κόμμα Ένωση για την Ευρώπη), το οποίο θα χρησιμοποιούσα εγώ ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας. Το έτος 1996 δεν ήμουν υπεύθυνος του κόμματος Union for Europe για θέματα προσωπικού και είναι απίθανο να είχε ζητηθεί από εμένα να υπογράψω αυτό το είδος εγγράφων. Δυστυχώς το κόμμα Union for Europe υφίστατο μέχρι το 1999 και δεν διαθέτω κανένα αρχείο σχετικά με εκείνη την περίοδο«.
Η αρθρογραφία εκτιμά ότι με βάση το παραπάνω έγγραφο προκύπτουν ερωτηματικά για το αν ο κ. Αιβαλιώτης σε περίπτωση που χρησιμοποίησε ένα πιστοποιητικό μη γνήσιο, δικαιούταν των προνομίων που του παρέχει ο νόμος. Στο άρθρο 5784 (τεύχος 1ο) αναφέρεται πάντως ότι στις ευνοϊκές διατάξεις δεν υπάγονται όσοι με τη χρήση πλαστών δικαιολογητικών, είτε με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, προκάλεσαν ή προκαλούν την έκδοση παράνομων διοικητικών πράξεων προκειμένου να παρατείνουν την παραμονή τους εκτός των τάξεων των ενόπλων δυνάμεων ή να αποφύγουν την υποχρέωση στράτευσης τους.
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΑΕΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΑΠΗΛΕΙΑ!
Το πραγματικό γεγονός, που χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη επιτυχία στα ευαίσθητα εθνικιστικά, δεξιά και συντηρητικά ακροατήρια αποκαλύπτει όλη την υποκρισία των πολεμοκάπηλων και ρατσιστών.
Το ΛΑΟΣ, ακροδεξιό κόμμα που εκφράζει τις πιο ακραίες αντεργατικές απαιτήσεις του κόσμου του πλούτου και προσφέρει στέγη και κάλυψη σε νεοναζιστές δολοφόνους και Χουντικούς, που αρέσκεται να καθυβρίζει τους γειτονικούς λαούς και εξυμνεί το μιλιταρισμό, βρίσκεται να εκπροσωπείται κοινοβουλευτικά από ένα απίστευτο τύπο, που χρησιμοποίησε κάθε μέσο, νόμιμο και παράνομο για να αποφύγει την στράτευση. Έναν αστό πολιτικό που επανειλημμένα κατηγορήθηκε ως απατεώνας και πάντα κάλυψε ο πολιτικός του μέντορας, ο γνωστός κωλοτούμπας Γιώργος Καρατζαφέρης.
Η υποκρισία όμως ξεχειλίζει και από τη ΝΔ που μπορεί να συγκυβερνά και να στηρίζει τον Παπαδήμο με τους απατεώνες βουλευτές του ΛΑΟΣ, να συνυπογράφει τα Μνημόνια, τα χαράτσια και την κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών, να ψηφίζει μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ όχι μόνο κάθε Νατοϊκή απαίτηση, αλλά και την αύξηση της στρατιωτικής θητείας για πρώτη φορά από την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Ποιος ξεχνά τα γαλλικά που αντάλλαξαν Καρατζαφέρης-Μειμαράκης αλληλοκατηγορούμενοι για μίζες και διαπλοκή σχετικά με τους πολεμικούς εξοπλισμούς!
Εξάλλου η πολεμοκαπηλεία, οι πύρινοι λόγοι με τα άσφαιρα πολιτικά πυρά για την κήρυξη ΑΟΖ και η απαίτηση για «ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις» με αναλώσιμους και κρέας στα κανόνια πάντα τα ένστολα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, διατυπώνονται από τους προβεβλημένους αστούς πολιτικούς Παπανδρέου-Σαμαρά-Καρατζαφέρη-Πάγκαλο-Βενιζέλο που είτε εξαγόρασαν  την στρατιωτική θητεία, είτε ήταν τα μεγαλύτερα βύσματα. Είναι οι ίδιοι που βολεύουν τους κανακάρηδες των πλουσίων στο Πεντάγωνο και σε υπηρεσίες λούφας, που καλλιέργησαν και εκμεταλλεύτηκαν το άθλιο καθεστώς των πελατειακών σχέσεων, που αρνούνται να κλείσουν τα εκατοντάδες άχρηστα και πανάκριβα στην χρήση τους στρατόπεδα για να μην χάσουν ψήφους. Και μετά επικαλούνται τα κενά στην επάνδρωση των μονάδων, καθοδηγούν τους Επιτελείς να φτιάχνουν δήθεν έγκυρες μελέτες που υποδεικνύουν το απαραίτητο της αύξησης της θητείας. Στρατιωτικοί που υπερασπίζουν τα συντεχνιακά τους συμφέροντα, οδηγώντας τον Ελληνικό Στρατό να έχει μεγαλύτερη αναλογία Στρατηγών από τον Αμερικανικό!  
Όμως πρέπει να ξέρουν το εξής:
Η αύξηση της στρατιωτικής θητείας, του χρόνου εργασιακής εκμετάλλευσης, άσκησης προπαγάνδας και εθνικιστικού-μιλιταριστικού τσαλαπατήματος της προσωπικότητας μας
ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ
 
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437 diktiospartakos.blogspot.com

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012

Μέσα ή Έξω από το ευρώ ;

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ
 
Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ στη ΘΕΣΣΑΛΙΑ την Τρίτη 3 Γενάρη στις 8:00μ.μ. στο ξενοδοχείο Αχίλλειον με θέμα «Μέσα ή Έξω από το ευρώ». Ομιλητές ήταν ο Λεων. Βατικιώτης (οικονομολόγος – δημοσιογράφος) και ο Σπύρος Μαρκέτος (ιστορικός – πανεπιστημιακός).
 Αποσπάσματα από τις ομιλίες αποτελούν τα παρακάτω:
«Δεν θα πούμε ψέματα, όπως κάνουν μερικοί! Η επιλογή της σύγκρουσης  με την ΕΕ θα έχει κόστος. Είναι όμως αναγκαία γιατί η παραμονή σε αυτήν  έχει ακόμη μεγαλύτερο κόστος, «αίμα, πόνο και δάκρυα» για την κοινωνική πλειοψηφία.
 Το δίλημμα ‘’ευρώ  ή δραχμή’’ είναι παραπλανητικό. Η επιλογή της εξόδου από το ευρώ, δεν σημαίνει για εμάς απλά ένα τεχνικό ζήτημα, δε σημαίνει ένα άλλο νόμισμα με συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής. Αντίθετα:  Η Έξοδος από το ευρώ και η συνολική ρήξη με την ΕΕ, καθώς και η ανατροπή των αντεργατικών και αντικοινωνικών πολιτικών για να εξασφαλιστεί μια αξιοπρεπής ζωή των εργαζομένων και μια άλλη πορεία της χώρας, είναι δύο παράλληλες αλληλοσυμπληρούμενες και αξεχώριστες επιλογές.
 Με αυτό το κριτήριο αντιμετωπίζουμε τα επιχειρήματά τους:
  1.  Πτώχευση και καταστροφή η επιστροφή στη δραχμή.
Η νομισματική πολιτική αποτελεί ειδική μορφή, μέρος της γενικότερης οικονομικής πολιτικής που ασκείται κάθε φορά. Η παραμονή στο ευρώ, στην ΟΝΕ  και την ΕΕ, η νέα δανειακή σύμβαση, τα νέα μνημόνια, τα  “Σύμφωνα Σταθερότητας”,  τα “Σύμφωνα για το ευρώ”, οδηγούν στην εξαθλίωση του λαού και με μαθηματική ακρίβεια στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.  Άρα έξω για πάντα από το ευρώ και την ΕΕ! Υποστηρίζουμε την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, ανεξαρτήτως ονομασίας (δραχμή, μνα, τάλαντο, φοίνικας ή όπως αλλιώς και αν λέγεται) σαν μέρος μιας γενικότερης οικονομικής πολιτικής προς όφελος των εργαζόμενων και σε βάρος του κεφαλαίου.
  1. Η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα οδηγήσει σε διάλυση της ευρωζώνης με  επικίνδυνες διεθνείς συνέπειες.
Αυτό ούτε απαραίτητο είναι, αλλά ούτε και ζημιογόνο για τα λαϊκά συμφέροντα. Τέλειωσε η εποχή που η αστική τάξη παρουσίαζε τα δικά της συμφέροντα, ως συμφέροντα της κοινωνίας.
  1. Η εισαγωγή νέου νομίσματος, θα οδηγήσει σε άμεση  μεγάλη υποτίμηση  έναντι του ευρώ. 
Οι εκτιμήσει για την έκταση της υποτίμησης είναι αστήριχτες. Η θεωρία ότι το ευρώ θα παραμένει σταθερό είναι αυθαίρετη. Η εμπειρία της Αργεντινής ή/και της Ισλανδίας, δεν συνηγορεί σε αυτή τη κινδυνολογία. ‘Άλλωστε, στο όνομα της μη αποχώρησης από το ευρώ ήδη υποτιμήθηκε κατά 40-50% το βιοτικό μας επίπεδο – πράγμα που δεν θα είχε γίνει αν είχαμε βγει από το ευρώ και κηρύξει στάση πληρωμών ήδη από το 2009.
  1.  Θα υπάρξει εκτίναξη πληθωρισμού, που θα εξανεμίσει το λαϊκό εισόδημα.
Καμία σοβαρή μελέτη οικονομολόγων δεν υποστηρίζει παρατεταμένη ύπαρξη υψηλού πληθωρισμού για μεγάλο διάστημα. Αντίθετα, όλες οι δημοσιευμένες μελέτες, κάνουν λόγο για  άνοδο του πληθωρισμού, αλλά πτώση σε ένα χρόνο σε διαχειρίσιμα επίπεδα. Αυτή άλλωστε είναι η εμπειρία   Αργεντινής  και Ισλανδίας.
  1. Η ωφέλεια των εξαγωγών από την έξοδο του ευρώ και την υποτίμηση του νέου νομίσματος θα είναι προσωρινή και επισφαλής, λόγω και της εξάρτησης των εξαγώγιμων προϊόντων από εισαγώγιμες πρώτες ύλες κλπ
Στο πλαίσιο μιας αντικαπιταλιστικής  παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανασχεδιασμού της οικονομίας, μπορούν να αυξηθούν σημαντικά οι εξαγωγές, αλλά και να μειωθεί η ανάγκη πολλών εισαγωγών. Αναφερόμαστε φυσικά σε ένα άλλο πλαίσιο οικονομικής οργάνωσης με βάση τις λαϊκές ανάγκες κι όχι τις ανάγκες κερδοφορίας του κεφαλαίου, που στις σημερινές συνθήκες προϋποθέτουν κυριολεκτικά την εξαθλίωση και συντριβή του κόσμου της εργασίας.
  1. Θα υπάρξει αύξηση του δημόσιου χρέους, μιας και αυτό θα είναι σε ευρώ το οποίο θα υπερτιμηθεί έναντι του νέου νομίσματος. 
Αυτό δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό, μιας και μεγάλο μέρος του χρέους υπάγεται στο ελληνικό δίκαιο. Αλλά, το βασικότερο,  η επιλογή πρέπει να είναι  η άρνηση και όχι η πληρωμή του χρέους.
  1. Οι προτεινόμενες λύσεις εκτός ευρώ, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του πρωτογενούς ελλείμματος.
Το ερώτημα είναι πλαστό. Ως πρωτογενές έλλειμμα ορίζεται η διαφορά ανάμεσα στις τρέχουσες δαπάνες και τα τρέχοντα έσοδα  μέσα σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Το πρωτογενές έλλειμμα προκύπτει αν από το έλλειμμα του γενικού κρατικού προϋπολογισμού, αφαιρεθούν οι τόκοι και τα χρεολύσια των δανείων του δημοσίου. Επομένως το πρωτογενές πλεόνασμα ή έλλειμμα έχει άμεση σχέση με την γενικότερη οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται και όχι μόνο ή κυρίως με το νόμισμα της χώρας. Το πρωτογενές έλλειμμα προέρχεται κατά κύριο λόγο από τις επιδοτήσεις προς το μεγάλο ελληνικό και ξένο κεφάλαιο. Προέρχεται από το τζάμπα χρήμα που παίρνουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές για να δημιουργήσουν δήθεν θέσεις εργασίας. Αλήθεια, πόσα δις εκατ. ευρώ έχουν χαθεί από τα δημόσια έσοδα λόγω της συνεχούς μείωσης των φορολογικών συντελεστών των ΑΕ και των ΕΠΕ; Πόσα δις ευρώ έχουν χαριστεί με τα κάθε είδους “αφορολόγητα αποθεματικά” και τους “αναπτυξιακούς νόμους” που απαλλάσσουν το κεφάλαιο από τη φορολογία; Πόσα δις έχουν δοθεί για τη συμμετοχή των ελληνικών στρατευμάτων  στις δολοφονικές ιμπεριαλιστικές εκστρατείες του ΝΑΤΟ κατά των λαών όλου του κόσμου (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν κτλ); Πόσα δις είναι οι υπερτιμολογήσεις των κάθε είδους δημόσιων προμηθειών που καλείται να πληρώσει ο  λαός;
  1. Θα υπάρξει πρόβλημα με βασικά εισαγόμενα  προϊόντα (καύσιμα, φάρμακα κλπ), των οποίων οι τιμές θα απογειωθούν’’. 
Πρόκειται για σκόπιμη διόγκωση του προβλήματος. Η τιμή των καυσίμων μπορεί να συγκρατηθεί με δραστική μείωση της κρατικής φορολογίας που επιβάλλεται επί της τιμής πώλησής τους. Βασικά προϊόντα μπορούν να επιδοτηθούν από το κράτος με τον ταυτόχρονο έλεγχο των τιμών. Η αντικαπιταλιστική παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας με την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας προς όφελος της ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών και όχι του μέγιστου κέρδους, θα διευκολύνει  τη βιομηχανική και παραγωγική αναγέννηση της οικονομίας. Θα στηρίξει τους υπάρχοντες κλάδους, θα προχωρήσει στην αναγέννηση παλαιών και θα δημιουργήσει νέους κλάδους παραγωγής. Θα αντιστρέψει τη σχέση εισαγωγών- εξαγωγών θα μειώσει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου συμβάλλοντας και με αυτόν τον τρόπο  στη μείωση του ελλείμματος  του ισοζυγίου των τρεχουσών συναλλαγών και  θα δώσει τη δυνατότητα δημιουργίας συναλλαγματικών διαθεσίμων. Άλλωστε υπάρχουν πάντα και άλλες χώρες εκτός Ε.Ε. με πιο φιλολαϊκές κυβερνήσεις, που μπορούν να μας προμηθεύσουν φτηνές πρώτες ύλες.
 
Οι εργαζόμενοι και οι λαοί της Ευρώπης είναι υποχρεωμένοι να καταστρέψουν την μαύρη συμμαχία της ευρωπαϊκής αστικής τάξης για να μπορέσουν να οικοδομήσουν τη δική τους διεθνιστική ενότητα για την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, για την πολιτική χειραφέτηση και τελικά για την κοινωνική απελευθέρωση. Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλά εφικτός, είναι ο μόνος δρόμος επιβίωσης για τους εργαζόμενους και το λαό, αλλά και για μια ζωή με αξιοπρέπεια.
 
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ
ΑΝΤΑΡΣΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ