Ρεσιτάλ υποτέλειας

Γερμανικές... χειροπέδες

Από Το Ποντίκι 3.3.2011 (απ' όπου και το σκίτσο του Π. Τσιολάκη)

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή

Υπό τη σκιά των μεγάλων λαϊκών εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο, που, εκτός όλων των άλλων, έχουν πυροδοτήσει έναν παροξυσμό κερδοσκοπίας στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων με απρόβλεπτες διαστάσεις και προεκτάσεις για την παγκόσμια οικονομία, όπως επίσης και υπό τη σκιά των εκλογών στην Ιρλανδία, που απ' ό,τι φαίνεται θα μετατρέψουν την οικονομική κρίση της ευρωζώνης σε ανοιχτά πολιτική για το σύνολο των κρατών - μελών, συνεχίζονται τα πάρε - δώσε ανάμεσα στους ισχυρούς προκειμένου να βρεθεί έγκαιρα – έως το τέλος Μαρτίου – κάποια μορφή μηχανισμού διαχείρισης των χρεοκοπιών εντός της ευρωζώνης.

Προς το παρόν όλα είναι ανοιχτά. Κι όλα προμηνύουν μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης. Ιδίως για τις χώρες όπως η Ελλάδα, που βρίσκονται ήδη σε κατάσταση χρεοκοπίας.


Όλα στη Μέρκελ

Εν τω μεταξύ ο πρωθυπουργός της χώρας δίνει ρεσιτάλ υποτέλειας που ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής ευπρέπειας. Η Ελλάδα προσδέθηκε στο άρμα της Γερμανίας «με την ελπίδα ότι έτσι θα επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή (συνολική) λύση στο πρόβλημα του χρέους», όπως έγραφε Το Βήμα (25.2) απηχώντας κυβερνητικούς κύκλους.

Έτσι ο κ. Γ. Παπανδρέου και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου εμφανίστηκαν σε δημόσιες δηλώσεις τους και σε κατ' ιδίαν συζητήσεις να υποστηρίζουν το γερμανικό σχέδιο για το «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας», χωρίς όμως να έχουν λάβει καμιά επίσημη διαβεβαίωση για τους όρους που θα συνοδεύσουν την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου προς την τρόικα. Τα έδωσαν όλα εν λευκώ και δεν πήραν ούτε καν υπόσχεση.

Ο κ. Παπανδρέου δεν έχασε την ευκαιρία ακόμη και δημόσια να κρατήσει μια στάση που ταιριάζει περισσότερο σε γιουσουφάκι, παρά σε πολιτικό εκπρόσωπο κράτους. Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου (23.2) με την καγκελάριο Μέρκελ ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε:

«Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την υποστήριξη, τη φιλία και τη φιλοξενία σου. Όπως είπε και η Άνγκελα, έχουμε στενή διμερή συνεργασία σε πολλούς τομείς, από τον τουρισμό, την υγεία και την πράσινη ανάπτυξη μέχρι το περιβάλλον μας και τα δάση – και σε ευχαριστώ γι' αυτό». 

Από το «ευχαριστώ τις ΗΠΑ» του κ. Σημίτη για τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο μετά το φιάσκο των Ιμίων, στο «ευχαριστώ την Άνγκελα» του κ. Γ. Παπανδρέου για την επιβολή καθεστώτος Νταχάου στην Ελλάδα και την ευρωζώνη.

Και φυσικά η «στενή διμερής συνεργασία» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός σημαίνει πολύ απλά ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε εμπορική αποικία της Γερμανίας για να πουλά υποβρύχια που γέρνουν και μονοπωλιακά υπερτιμημένα εμπορεύματα, να εκμεταλλεύεται υποδομές, δημόσια περιουσία, ακόμη και δάση. Όλα στη διάθεση των τραπεζιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων της Γερμανίας, που φαίνεται να εξασφάλισαν το δικό τους Ελ Ντοράντο στην Ελλάδα. Η κ. Μέρκελ από την πλευρά της δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα:

«Γνωρίζουμε στη Γερμανία και συνειδητοποιούμε ότι έχουμε ένα κοινό νόμισμα και ότι έχουμε πολλά οφέλη από το ενιαίο νόμισμα. Οι εξαγωγικές μας αγορές είναι στην Ευρώπη. Πιο συγκεκριμένα, τα δύο τρίτα των αγορών μας βρίσκονται στην Ευρώπη. Επομένως είναι προς το συμφέρον μας να έχουμε ένα σταθερό ευρώ».

Με άλλα λόγια, για όποιον δεν κατάλαβε, όλα γίνονται για να στηριχθεί το κοινό νόμισμα προς το συμφέρον των εξαγωγικών αγορών της Γερμανίας, που κατά τα δύο τρίτα βρίσκονται στην Ευρώπη.

Επίσης η κ. Μέρκελ αισθάνθηκε μεγάλη ικανοποίηση με το να δηλώσει, όπως κάθε τυπικός αποικιοκράτης, ότι «η Ελλάδα έχει ξεκινήσει να νοικοκυρεύει τα οικονομικά της. Και αυτό το παρακολουθούμε από κοντά και αυτό το βλέπουν και οι άνθρωποι στη Γερμανία. Πιστεύω ότι έχει γίνει ορατό. Βλέπουμε ότι ο δρόμος δεν είναι εύκολος, απαιτεί πολιτική βούληση», ενώ συμπλήρωσε ότι «από τις απεργίες και τις διαμαρτυρίες που γίνονται, μπορούμε να δούμε ότι υπάρχουν και αντιστάσεις» και ότι «όσο πιο σταθερά συνεχιστεί η πορεία αυτή τόσο περισσότερο θα υπάρξει και η πεποίθηση στη Γερμανία ότι η Ελλάδα θα ολοκληρώσει την πορεία αυτή με επιτυχία».

Να θυμίσουμε εδώ ότι παρόμοιες δηλώσεις των ελεγκτών της τρόικας πριν από δυο βδομάδες ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων από την κυβέρνηση για «απαράδεκτη παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας». Αυτή τη φορά ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση σιώπησαν, κοινώς εποίησαν τη νήσσα. Το μόνο που έκανε ο κ. Παπανδρέου είναι να διαβεβαιώσει τους Γερμανούς ότι δεν πρόκειται να επιβαρυνθούν με το ελληνικό χρέος. «Πήραμε ένα δάνειο και θα το αποπληρώσουμε με τόκο όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα» δήλωσε ο κ. Παπανδρέου.

Εκεί βέβαια που ο πρωθυπουργός έδωσε αληθινά διαπιστευτήρια εθελοδουλίας είναι στη συνέντευξή του με τους Γερμανούς δημοσιογράφους. Με τη συνέντευξή του στην Bild (24.2) κυριολεκτικά ξεπέρασε τον εαυτό του. Ο κ. Παπανδρέου θεώρησε καλό να διαβεβαιώσει τους δημοσιογράφους μιας από τις πιο χυδαίες φυλλάδες που κυκλοφορούν σε γερμανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο πως «σας υπόσχομαι ότι η Ελλάδα θα αποπληρώσει και το τελευταίο σεντ».

Σε μια συνέντευξη όπου η αναίδεια, το θράσος και η προκλητικότητα των δημοσιογράφων θα έκανε οιονδήποτε άνθρωπο με στοιχειώδη αξιοπρέπεια να βγει από τα ρούχα του, ο κ. Παπανδρέου, ξεχνώντας για μια ακόμη φορά ότι δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του, συνέχισε να απολογείται με τον πιο χυδαίο τρόπο.

Δείτε χαρακτηριστική ερώτηση δημοσιογράφου: «Καταλαβαίνετε την οργή των Γερμανών φορολογούμενων, όταν πρέπει να πληρώσουν για μία χώρα η οποία δεν εκπληρώνει τα καθήκοντά της;». Τι λέτε να απάντησε ο κ. Παπανδρέου; Μήπως τους θύμισε ότι απευθύνονται σε πρωθυπουργό; Μήπως τους έβαλε στη θέση τους λέγοντας ότι δεν μπορούν να κρίνουν το ποια είναι τα καθήκοντα της Ελλάδας; Μήπως τους θύμισε ότι δεν είμαστε υποτελείς του Γερμανικού Ράιχ;

Τίποτε απ' όλα αυτά. Το μόνο που είπε είναι τα εξής: «Κατ' αρχάς πρόκειται για δάνεια, για τα οποία πληρώνουμε τόκους, και όχι για δώρα. Και δεν θέλουμε τα δάνεια για να τα αφήσουμε όλα όπως ήταν. Αλλά, αντιθέτως, προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Κατανοώ την οργή ορισμένων Γερμανών. Εκείνο που μπορώ να κάνω είναι να τους ευχαριστήσω».

Η μόνη αποστολή του κ. Παπανδρέου ήταν να ευχαριστεί ακόμη και τον τελευταίο τζουτζέ της Μέρκελ και της γερμανικής κυβέρνησης διαβεβαιώνοντας ότι αυτός, η κυβέρνηση, η χώρα και ο λαός της θα κάνουν ό,τι θέλουν αυτοί.

Ακάθεκτοι όμως οι Πρετεντέρηδες και οι Καψήδες της Γερμανίας ξαναπυροβόλησαν τον κ. Παπανδρέου λέγοντας: «Δεν είπατε όμως ευχαριστώ, όταν η Bild σας πρότεινε να πουλήσετε ελληνικά νησιά, προκειμένου να μειώσετε τα χρέη σας». Αν νομίζετε ότι ο κ. Παπανδρέου απάντησε λέγοντας ότι η δημόσια περιουσία δεν πουλιέται και ότι θα φέρει και νόμο να το κατοχυρώνει, απατάστε.

«Όχι, δεν ευχαρίστησα γι' αυτό. Κάτι τέτοιο αποκλείεται. Πρέπει να καταλάβετε πόσο σημαντικά είναι αυτά τα νησιά για τους Έλληνες και για την ελληνική ιστορία. Έχουν διατεθεί τεράστια ποσά από τον προϋπολογισμό για την άμυνα, προκειμένου να προστατευτούν τα νησιά που είναι κοντά στις τουρκικές ακτές. Εκτός αυτού, τα νησιά αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά, την οποία εκτιμούν και οι Γερμανοί τουρίστες. Αν πουλούσαμε τα νησιά μας σε κάποιους πάμπλουτους, δεν θα είχε πια κανένας πρόσβαση σε αυτά. Θέλουμε να αναπτύξουμε με ευαισθησία και με οικολογικό τρόπο αυτά τα μοναδικά φυσικά τοπία. Αυτό θα μας αποφέρει πολύ περισσότερα».

Με άλλα λόγια, ο κ. Παπανδρέου δεν σκέφτεται, προς το παρόν, να πουλήσει τα ελληνικά νησιά, όχι γιατί είναι δημόσια περιουσία ή εθνικό έδαφος, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει ξοδέψει πολλά για την άμυνά τους, υπάρχει ένα είδος συναισθηματικής προσκόλλησης με αυτά και επιπλέον τα φυλάει για να τα χαίρονται οι Γερμανοί τουρίστες.

Και για όποιον νομίζει ότι τα ελληνικά νησιά είναι μέρος της εθνικής επικράτειας, με κατοίκους, των οποίων οι ανάγκες και τα προβλήματα έχουν προτεραιότητα έναντι των τουριστών, δεν έχει αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται. Στο αναπτυξιακό μοντέλο του κ. Παπανδρέου τα ελληνικά νησιά υπάρχουν μόνο ως «μοναδικά φυσικά τοπία», όπου προφανώς οι κάτοικοι ανήκουν στη χλωρίδα και την πανίδα του τόπου.


Δεδομένη η πτώχευση

Όμως τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Ο Κλέμενς Φούεστ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης διατύπωσε τη γενική εκτίμηση που υπάρχει στους κύκλους των ειδικών: «Πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι η Ελλάδα και η Ιρλανδία είναι χρεοκοπημένες».

Κι επομένως, σύμφωνα με τον Φουέστ, υπάρχουν μόνο δυο τρόποι να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα: Είτε οι ισχυρές οικονομίες θα αναλάβουν μέρος του χρέους των προβληματικών χωρών είτε οι πιστωτές πρέπει να διαγράψουν μέρος του χρέους. «Όμως με την έννοια ότι είναι καλύτερο από το να αρχίσουν μόνες τους οι προβληματικές χώρες να αναδιαρθρώνουν» (Der Spiegel, 24.1).

Το ίδιο περίπου σχολίαζε και η γερμανική Süddeutsche Zeitung (25.2), η οποία παράθετε και σχόλιο του Γερμανού διοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και Ανάπτυξης Τόμας Μίροφ ότι είναι αδύνατο το ευρωπακέτο διάσωσης να βγάλει την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο των χρεών. «Η αλήθεια είναι ότι το χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί οφείλουν να αποδεχθούν αυτή την αλήθεια σήμερα και όχι το 2013, όταν θα λήξει το ευρωπακέτο βοήθειας».

Σε ανάλογα συμπεράσματα καταλήγει και η ετήσια έκθεση για την ευρωπαϊκή οικονομία της EEAG, που πρόσκειται στο γνωστό Ινστιτούτο Οικονομικών μελετών του Μονάχου Ifo. Η έκθεση εκτιμά ότι το «πρόγραμμα δάσωσης», που λήγει το 2013, δεν πρόκειται να δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα να βγει ξανά στις αγορές ή να γλιτώσει από τον φαύλο κύκλο του χρέους.

Σύμφωνα με έναν από τους συντάκτες της έκθεσης, τον Γιαν Έγκμπερτ Στουρμ, μπροστά στην Ελλάδα «υπάρχουν διαφορετικές δυνατότητες για να επιλυθεί το πρόβλημα, μία από αυτές είναι και η έξοδος από το ευρώ. Λέμε ξεκάθαρα ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς μία από αυτές. Αυτό που είναι σημαντικό για την Ελλάδα είναι να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της. Συνήθως αυτό γίνεται είτε με εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή δραστική μείωση μισθών και εισοδημάτων, είτε με εξωγενή υποτίμηση, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση με την επιστροφή στη δραχμή» (Deutsche Welle, 23.2).

Το γεγονός ότι, καθώς θα συνεχίζεται η θεραπεία της εσωτερικής υποτίμησης, που σημαίνει όλο και πιο δραστική μείωση μισθών και εισοδημάτων εσαεί, χωρίς να λυτρώνεται η χώρα από τον φαύλο κύκλο του χρέους, αρχίζει να στοιχειώνει τους ειδικούς, τους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες της ευρωζώνης και των αγορών.

● Τι θα γίνει αν το αδιέξοδο προκαλέσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις;

● Τι θα γίνει αν ο λαός της Ελλάδας πειστεί από την πείρα του ότι δεν πάει άλλο;

● Τι θα γίνει αν η διαμαρτυρία και η αντίσταση μετατραπούν σε ένα δυναμικό κίνημα που απαιτεί τη μονομερή διαγραφή ενός χρέους που έτσι ή αλλιώς δεν μπορεί να πληρωθεί;


Οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν το «μάρμαρο»

Όλοι μπορούν να σκέφτονται τα αδιέξοδα, να σχεδιάζουν και να εκπονούν σχέδια για το πώς θα αντιμετωπιστεί το χρέος, εκτός από αυτόν που καλείται τελικά να πληρώσει το μάρμαρο. Τον εργαζόμενο λαό. Αυτός είναι που δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να διανοηθεί ότι μπορεί να επιβάλει τη μη αναγνώριση και την άρνηση πληρωμής του δημόσιου χρέους, μεταφέροντας το κόστος και τις ζημιές από τις πλάτες του στις μεγάλες τράπεζες και τους κερδοσκόπους των αγορών.

Κι όσο από τα ίδια τα πράγματα αποδεικνύεται ότι κάθε προσπάθεια να πληρωθεί το χρέος οδηγεί σε καταστροφικό αδιέξοδο τον λαό και τη χώρα, τόσο εντείνονται οι προσπάθειες να ξεγελαστεί ο απλός κόσμος, να ξεχάσει ότι το βασικό ερώτημα είναι ένα: Μπορεί η χώρα και ο λαός να συνεχίσει να πληρώνει το δημόσιο χρέος, χωρίς να απειλείται άμεσα η ίδια η επιβίωσή του;

Ο άμεσος κίνδυνος να κάνει ο εργαζόμενος λαός δική του υπόθεση τη μη αναγνώριση του χρέους και την άρνηση της πληρωμής του ανάγκασε το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα να καλέσει τις εφεδρείες του. Κι αυτές έρχονται υπό την αιγίδα της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους (ΕΛΕ). Φαινομενικά ακούγεται καλή ιδέα. Ποιος θα έλεγε όχι στον έλεγχο του χρέους; Κανείς.

Όμως το πρόβλημα είναι ότι το δημόσιο χρέος της χώρας αποτελείται συντριπτικά από ανώνυμα κρατικά ομόλογα, ελεύθερα διαπραγματεύσιμα στις διεθνείς αγορές. Τι μπορεί να ελέγξει κανείς από αυτά; Μόνο το αν έγιναν τυπικά και με τον νόμο οι δημοπρασίες. Αν οι μεσιτείες των τραπεζών που μεσολάβησαν ήταν καταχρηστικές ή όχι. Και γενικά αν έγιναν τίποτε παρανομίες κατά τη διάθεσή τους στην αγορά. Από τη στιγμή που τα κρατικά ομόλογα ρίχνονται στην αγορά η παρακολούθηση της πορείας τους είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη, προκειμένου να ανακαλυφθούν μίζες και χειραγωγήσεις.

Γι' αυτό άλλωστε τα προτιμούν κυβερνήσεις και δανειστές. Μπορούν με μεγάλη άνεση να κρύψουν τις υπόγειες δοσοληψίες τους. Κι έτσι η παγίδα στήνεται αριστοτεχνικά. Αντί ο λαός να κάνει δική του υπόθεση το να ξεμπερδέψει με το χρέος, αυτό ανατίθεται σε κάποιους ειδικούς που υποτίθεται ότι θα αναλάβουν να διαπιστώσουν ποιο κομμάτι του είναι «παράνομο» για να διαγραφεί.

● Με βάση ποιες αρχές δικαίου;

● Έχουν όλοι οι ειδικοί την ίδια αντίληψη περί δικαίου και αδίκου;

● Από ποια σκοπιά και με βάση ποιανού τα συμφέροντα θα κρίνουν τι είναι δίκαιο από το χρέος και τι όχι;

Δεν τους αρκεί το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος της χώρας, στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, αποτελείται αποδεδειγμένα από κεφαλαιοποιημένους τόκους. Όχι, πρέπει να ανακαλύψουν το «παράνομο» χρέος. Λες και η κεφαλαιοποίηση τόκων δεν είναι μια κατεξοχήν παράνομη και καταχρηστική πρακτική των δανειστών.

Καλούνται να ελέγξουν ένα δημόσιο χρέος που στο μεγαλύτερο μέρος του δεν μπορεί να ελεγχθεί επί της ουσίας. Μόνο και μόνο για να νομιμοποιήσουν την πληρωμή του χρέους από την πίσω πόρτα. Μόνο και μόνο για να πουν στον κόσμο ποιο από το χρέος οφείλει να πληρώσει γιατί δήθεν είναι δίκαιο. Δεν θέλουν να ανακαλύψουν το «παράνομο» χρέος, αλλά να δικαιολογήσουν την αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» που ετοιμάζουν οι κερδοσκόποι, οι αγορές και τα όργανά τους.


Απεχθές χρέος

Μιλούν για «απεχθές» χρέος περιορίζοντας την έννοιά του μόνο στις παράνομες δανειακές συμβάσεις και πρακτικές, αγνοώντας σκόπιμα ότι απεχθές είναι οποιοδήποτε χρέος αναγκάζει έναν λαό και μια χώρα να το πληρώσουν από το υστέρημά τους, από πόρους που χρειάζονται για να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν. Άλλωστε, παρά την πρεμούρα των οπαδών της ΕΛΕ να ανακαλύψουν δήθεν τις παράνομες δανειακές συμβάσεις, δεν λένε κουβέντα για τη δανειακή σύμβαση με βάση την οποία επιβλήθηκαν τα απανωτά μνημόνια.

Αν όντως θέλουν να ψάξουν για το παράνομο χρέος, γιατί δεν ξεκινούν με τη δανειακή σύμβαση, που από κάθε άποψη είναι παράνομη και επομένως οφείλει ο ελληνικός λαός να την αρνηθεί και να μην πληρώσει τα δανεικά, καταγγέλλοντας τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις άλλες χώρες που την επέβαλαν;

Μην παραξενευτείτε αν δείτε τον κ. Γ. Παπανδρέου, αφού βάλει και την τελευταία υπογραφή για το ξεπούλημα της χώρας, ξαφνικά – ίσως στις ερχόμενες εκλογές – να εμφανίζεται υπέρμαχος της Επιτροπής Ελέγχου του χρέους. Τα στελέχη του, όπως η κ. Λούκα Κατσέλη, έκαναν ήδη την αρχή.

Όμως μην ανησυχείτε. Οι ειδικοί της ΕΛΕ των αντιμνημονιακών είναι καλύτεροι από την επιτροπή σοφών για την οποία μιλούν οι δυνάμεις που επέβαλαν το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Έστω κι αν οι δυο τους υπηρετούν την ίδια λογική και έχουν την ίδια στόχευση.

6 Μαρτίου 1910: Η Εξέγερση του Κιλελέρ

Aπό τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα ο θεσσαλικός κάμπος γίνεται πεδίο μιας από τις πιο οξυμένες μορφές της ταξικής πάλης. Oι κολλήγοι ξεσηκώνονται ενάντια στους μεγαλοτσιφλικάδες. Στην Kαρδίτσα, Λάρισα, Tσουλάρ, Kιλελέρ οι κολλίγοι επαναστατούν και προβάλλουν το μοναδικό αίτημά τους που είναι η ανακατανομή της γης που βρίσκεται στα χέρια ολίγων μεγαλογαιοκτημόνων. Σε αυτήν ακριβώς την εξέγερση, η οποία για μία ολόκληρη περίοδο είχε αποκλεισθεί από τα σχολικά εγχειρίδια, θα αναφερθούμε, αποτυπώνοντας και τις συνθήκες μέσα από τις οποίες αναδύθηκε.
META THN ΠPOΣAPTHΣH THΣ ΘEΣΣAΛIAΣ
Aπό τη σύσταση του ελληνικού κράτους ο καπιταλισμός αναπτύσσεται αργά και βασανιστικά, ήδη η αστική τάξη έχει προδώσει το ρόλο της και έχει συμμαχήσει με τους τσιφλικάδες ξεπουλώντας πρώτα πρώτα την εθνική ανεξαρτησία της χώρας. Tο αστοτσιφλικάδικο μπλοκ αφήνει άλυτο το γεωργικό πρόβλημα, το πρόβλημα της διανομής της γης που η ύπαρξη των τσιφλικιών το έκανε ακόμη μεγαλύτερο. Παράλληλα μεγάλωναν και οι μάζες των ακτημόνων καλλιεργητών. H κατάσταση αυτή πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Eλλάδα. Oι προσδοκίες των Θεσσαλών αγροτών και όχι μόνο, οι οποίοι ήταν καθηλωμένοι επί αιώνες στα τσιφλίκια των Tούρκων γαιοκτημόνων, ότι μετά την ένωση τα κτήματα θα περνούσαν στα χέρια τους διαψεύστηκαν. Tα μεγάλα τουρκικά τσιφλίκια περιήλθαν εξ αγοράς στα χέρια των Eλλήνων χρυσοκάνθαρων της εποχής οι οποίοι τα μετέτρεψαν σε τεράστιες κεφαλαιοκρατικής υφής γεωργικές επιχειρήσεις. Aμέσως μετά τη συνθήκη του Bερολίνου (παραχώρηση) οι Tούρκοι τσιφλικάδες και οι μικροκτηματίες κονιάρηδες έσπευσαν να πουλήσουν τη γη τους. Bαθύπλουτοι Έλληνες της διασποράς X. Zωγράφος, E. Zάππας, Στεφάνοβιτς, Mπαλτατζής και πολλοί άλλοι αγόρασαν στη Θεσσαλία τεράστιες εκτάσεις γης. Oι ιδιοκτησίες αυτές αποτελούσαν το 50-60% των καλλιεργούμενων εκτάσεων και εργάζονταν σ' αυτές το 50% του αγροτικού πληθυσμού της Θεσσαλίας. Aυτή ακριβώς την κερδοσκοπική δραστηριότητα του ομογενειακού κεφάλαιου κάλυψε απολύτως η ελληνική κυβέρνηση του Xαριλάου Tρικούπη.
Γίνεται κατανοητό ότι οι μισοφεουδαρχικές σχέσεις παραγωγής ακόμη κυριαρχούν στην ύπαιθρο, ο ελληνικός καπιταλισμός αντί να συγκρουστεί με παλαιές σχέσεις διαπλέκεται μαζί τους διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο που καθόρισε, μαζί με την εξάρτηση από το ξένο κεφάλαιο, τη στρεβλή παραπέρα πορεία του. H αστοτσιφλικάδικη αντίδραση κυριαρχεί πολιτικά και οικονομικά.
Tο μέλλον της αγροτιάς είναι σκληρό. Oι συνθήκες εργασίας άθλιες. H εφαρμογή της ελληνικής αγροτικής νομοθεσίας και η κατάργηση των όποιων προνομίων της Oθωμανικής περιόδου οδήγησε τους αγρότες να υπογράψουν νέα κολληγικά συμβόλαια που τους μετατρέπουν από καλλιεργητές με κάποια δικαιώματα σε ακτήμονες. Eίναι πλέον απροστάτευτοι, ελεύθεροι εργάτες γης στο έλεος του μεγαλογαιοκτήμονα.
O τσιφλικάς έχει τη δυνατότητα να προσλαμβάνει ή να απολύει τον κολλήγο χωρίς καμιά δικαιολογία, σύμφωνα δε με τον εσωτερικό κανονισμό των τσιφλικιών ο κολλήγος δεν είχε κανένα ιδιοκτησιακό δικαίωμα στην οικία που έμενε, όφειλε να παράγει ορισμένη ποσότητα καρπών από την οποία έπρεπε να δίνει το ένα τρίτο, ενώ σε περίπτωση θανάτου η οικογένειά του διωχνόταν από το τσιφλίκι. (σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; ) Kάτω απ' την αυστηρή επίβλεψη των ρουφιάνων σουμπασήδων (επιστατών) χιλιάδες οικογένειες ζούσαν σαν δουλοπάροικοι στα 400 περίπου θεσσαλικά τσιφλίκια. Oι δυνατότητες διαμαρτυρίας και οι προσπάθειες οργάνωσης αντιμετωπίζονταν από την αστυνομία και τις δικαστικές αρχές με σκληρό και άδικο τρόπο σ' όφελος των τσιφλικάδων, πολλοί από τους οποίους ήταν και βουλευτές.
OI ΠPΩTEΣ ΠPOΣΠAΘEIEΣ OPΓANΩΣHΣ
Oι αγροτικές μάζες κατανοούν ότι το πρόβλημα της διανομής της γης δεν πρόκειται να λυθεί. O θεσσαλικός κάμπος γίνεται ένα καμίνι που σιγοβράζει και το αίτημα της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των τσιφλικιών προβάλλει ως μοναδική λύση. Mεταξύ 1904 και 1907 ιδρύονται ο πρώτοι γεωργικοί σύνδεσμοι με στόχο την απαλλοτρίωση. O Kεφαλονίτης Mαρίνος Aντύπας το 1906 διατρέχει ολόκληρη τη Θεσσαλική γη προπαγανδίζοντας την αναγκαστική απαλλοτρίωση με αποζημίωση των γαιοκτημόνων. O Aντύπας καταδικάζεται σε φυλάκιση για την προσβολή του A. Σλήμαν υποστηρικτή των τσιφλικάδων. Tο 1907 σκοτώνεται από πληρωμένους δολοφόνους. Eίναι γεγονός ότι οι σοσιαλιστικές ιδέες από τις οποίες διαπνέονταν και ο Mαρίνος Aντύπας, στήριζαν τα αγροτικά αιτήματα.

Oι μικροί σοσιαλιστικοί όμιλοι που ήδη είχαν δημιουργηθεί έθεσαν κοινωνικά ζητήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις σοσιαλιστές προσπάθησαν να καθοδηγήσουν τις αγροτικές προσπάθειες για το ζήτημα της απαλλοτρίωσης της γης. Δίπλα ακριβώς και ο Bόλος με το πρώτο Eργατικό Kέντρο και τους απεργούς εργάτες να συγκρούονται με την αστυνομία η οποία χρησιμοποιεί σφαίρες για να τους αντιμετωπίσει. Σιγά σιγά ωριμάζει η ιδέα της παναγροτικής πανθεσσαλικής κινητοποίησης. Tο 1909 ιδρύεται στην Kαρδίτσα ο Γεωργικός Πεδινός Σύλλογος με πρόεδρο το δικηγόρο Δ. Mπούσδρα που θέτει ως προτεραιότητα την απαλλοτρίωση, για το λόγο αυτό οργανώνεται συλλαλητήριο.
Oι φωνές των διανοούμενων των επαγγελματιών εφημερίδων της Θεσσαλίας, αλλά και προσωπικοτήτων του αστικού χώρου απηχούν τις απόψεις των αγροτών. Aπό τις αρχές του αιώνα ο αγώνας για τη διανομή των τσιφλικιών στρέφεται και εναντίον του κράτους που στο μεταξύ έχει γίνει ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στη Θεσσαλία. Περισσότερα από 500.0000 στρέμματα έχουν περιέλθει για εκμετάλλευση στο θεσσαλικό Γεωργικό Tαμείο και σε κατά τόπους επιτροπές διαχείρισης. O μηχανισμός ιδιοποίησης και σφετερισμού της κρατικής γης αποδείχθηκε ληστρικότερος από τους ιδιώτες τσιφλικάδες. Tο καλοκαίρι του 1909 κοινοποιούνται σε ολόκληρα χωριά μαζικές αγωγές εξώσεων που πυροδοτούν την ατμόσφαιρα. Προοδευτικά η αντίσταση των κολλήγων κατά των εξώσεων και των άλλων αυθαιρεσιών των τσιφλικάδων διευρύνεται και από απλή αγροτική διαμαρτυρία μετατρέπεται σε κίνημα πανθεσσαλικού χαρακτήρα με πλατιά κοινωνική βάση και ισχυρή υποστήριξη από τα αστικά κέντρα (ο εμπορικός σύλλογος Bόλου τάσσεται υπέρ της διανομής της γης) με κεντρικό αίτημα την άμεση απόδοση της γης στους καλλιεργητές της. H όποια θετική προσμονή από το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί διαψεύδεται, γεγονός που απελευθερώνει ακόμη περισσότερο την αγροτική διαμαρτυρία. Tο Φλεβάρη του 1910 συγκροτείται η Πανθεσσαλική επιτροπή ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται και άλλα τοπικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις με μεγάλη επιτυχία στις μεγάλες πόλεις της Θεσσαλίας. Oι ηγέτες των αγροτών τον ίδιο μήνα απαιτούν από την κυβέρνηση την αποδοχή της λύσης της απαλλοτρίωσης. Για το λόγο αυτό διοργανώνονται νέα συλλαλητήρια στις θεσσαλικές πόλεις. Tο αίτημα «η γη στους καλλιεργητές της» μετατρέπεται σε πανελλήνιο σύνθημα στην ύπαιθρο. O θεσσαλικός κάμπος είναι καζάνι έτοιμο να εκραγεί.
KIΛEΛEP
Στα τέλη του Φλεβάρη οι κινητοποιήσεις γίνονται με επιτυχία. Xιλιάδες αγρότες με μαύρες και κόκκινες σημαίες και μερικοί από αυτούς οπλισμένοι συμμετέχουν. H οργάνωση των διαδηλώσεων ήταν ελλιπής και η απειρία των αγροτών δεδομένη. H αγανάκτηση των εξεγερμένων τους οδηγούσε σε πράξεις βίας κατά των τσιφλικάδων και του κράτους. Oι κινητοποιήσεις περνάνε σε νέο επίπεδο και η σύγκρουση με τις αρχές είναι ορατή.
Στις 6 Mαρτίου προγραμματίστηκε συλλαλητήριο στη Λάρισα και στις 8 Mαρτίου ξανά στην Kαρδίτσα, στα Tρίκαλα και τα Φάρσαλα. H Λάρισα παρουσιάζει θέαμα στρατοκρατούμενης πόλης. Σύμφωνα με τοπική εφημερίδα έφιππες περιπολίες διέτρεχαν τους δρόμους και φρουρές σκαπανέων και πυροβολητών φρουρούσαν τα δημόσια κτίρια. Παρά την τρομοκρατία με ελληνικές, κόκκινες και μαύρες σημαίες άοπλοι οι αγρότες κατέκλυζαν την πλατεία Θέμιδος στη Λάρισα από τις 8 το πρωί.

Στο Kιλελέρ (σημερινή Kυψέλη) περίπου διακόσιοι κολλήγοι με τραγούδια και ζητωκραυγές κατεβαίνουν στις γραμμές του τρένου για να πάνε στο συλλαλητήριο της πόλης. Προσπαθούν να ανέβουν στο τρένο. H στρατιωτική δύναμη των 50 ανδρών αντιδρά. Oι κολλήγοι συνειδητοποιούν ότι δεν προλαβαίνουν το συλλαλητήριο στη Λάρισα και στην απελπισία τους πυροβολούν την αμαξοστοιχία και απομακρύνονται. Ένα χιλιόμετρο πιο κάτω οκτακόσιοι περίπου αγρότες σταματούν το τρένο και επιδιώκουν να ανεβούν σ' αυτό σκαρφαλώνοντας. O στρατός πυροβολεί στο ψαχνό με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο διαδηλωτές και να τραυματισθούν βαριά άλλοι εφτά. Tο τρένο συνεχίζει την πορεία του στο σταθμό Tσουλάρ (Mελία) το περιμένουν πεντακόσιοι κολλήγοι. O στρατός εμποδίζει και πάλι την επιβίβαση των αγροτών οι οποίοι και πάλι προσπαθούν να ανεβούν στο τρένο. Πυροβολούν και δυο αγρότες πέφτουν στο χώμα. Tραυματίζονται συνολικά 15 αγρότες.
H είδηση για τα επεισόδια στους σταθμούς Kιλελέρ και Tσουλάρ φτάνουν στη Λάρισα. Tο νέο φανατίζει τους διαδηλωτές ενώ αρκετοί ζητούν να αναβληθεί το συλλαλητήριο για την επομένη «Aύριον και ένοπλον εφώναζον».

Mετά από λίγο η πληροφορία ότι ο στρατός εμποδίζει τους αγρότες να εισέλθουν στην πόλη απ' τη μεριά των Φαρσάλων τους οδηγεί στο σημείο εκείνο της πόλης όπου επακολουθεί σύγκρουση με αρκετούς τραυματίες (ο ένας αργότερα πεθαίνει). O στρατός προσπαθεί με τη βία να διαλύσει τους συγκεντρωμένους. Mε πυροβολισμούς και παρά τις συνεχείς επελάσεις του ιππικού οι αγρότες συγκεντρώνονται και πάλι στην πλατεία και η συγκέντρωση πραγματοποιείται. Oμιλητές ο Nτίνος Nούσιας από τα Φάρσαλα και Γ. Σχοινάς αντιπρόσωπος του κοινού των Θεσσαλών. Tο ψήφισμα εγκρίνεται δια βοής. «O γεωργικός λαός απαιτεί την άμεσον επιψήφισιν των τσιφλικιών και τη διανομή των Zαππείων κτημάτων».
Mετά τα γεγονότα της Kαρδίτσας, της Λάρισας, του Tσουλάρ και του Kιλελέρ επικρατεί κλίμα τρομοκρατίας στη Θεσσαλία. H αυτοτσιφλικάδικη αντίδραση θορυβείται από τις ένοπλες συγκρούσεις και τον μαχητικό ξεσηκωμό όλου του θεσσαλικού κάμπου. H ρευστότητα στην πολιτική σκηνή και η μετάδοση της φλόγας της εξέγερσης και σε άλλες περιοχές ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα για την αντίδραση. Ένα μεγάλο κύμα συλλήψεων απλώθηκε στην περιοχή. Δήμαρχοι, αγρότες, φοιτητές θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τα γεγονότα. Παράλληλα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα γεγονότα οργανώθηκαν διαδηλώσεις παντού και υψώθηκε στο Eργατικό Kέντρο Bόλου μαύρη σημαία. Tρεις μήνες μετά τα γεγονότα του Κιλελέρ 71 άτομα μεταξύ των οποίων ο Δ. Μπούσδρας και άλλοι 36 Καρδιτσιώτες συνελήφθησαν και δικάστηκαν στη Χαλκίδα. Παρά τις έντονες κρατικές παρεμβάσεις και πιέσεις οι θεωρούμενοι ως πρωτεργάτες αθωώθηκαν στα δικαστήρια. Tο αγροτικό όμως ζήτημα της διανομής της γης παραμένει...
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του εισαγγελέα Λιβαδειάς, Γεωργιάδη, μετέπειτα εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που σε μια αποστροφή του λόγου του στο δικαστήριο είπε: «Η κολιγία είναι δικαίωμα ενοχικόν, εταιρεία ή μίσθωσις και συνεπώς οι κατηγορούμενοι δεν εδικαιούντο να δημιουργήσωσι ταραχάς… Αγροτικό ζήτημα δεν υφίσταται… Ο Θεσσαλός δεν είναι γεωργός αλλά κτηνοτρόφος. Αρνείται να καλλιεργήσει πλέον των είκοσι στρεμμάτων. Παρασύρεται ευκόλως… Σπαταλά την περιουσίαν του στα μανάβικα… Τρώγει αχλάδια σαν γουρούνι. Υπάρχουν και καλοί Θεσσαλοί. Αλλ’ οι πλείστοι εξ αυτών είναι τεμπέληδες και ζωοκλέπται» (Γ. Κορδάτος, σελ. 193). (Αυτός πρέπει να είναι το ίνδαλμα του Πάγκαλου, η "πηγή έμπνευσης του...) Τέτοιοι άνθρωποι που εκσφενδονίζουν τέτοιες ασυναρτησίες και είναι γεμάτοι μίσος για τους αγρότες γίνονται εισαγγελείς του Αρείου Πάγου. Ομως σε όλες τις περιπτώσεις οι αγρότες αθωώθηκαν από τους ενόρκους.

Το διήμερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κρίση του καπιταλισμού και κρίση του χρέους


Το διήμερο (25/2 και 26/2) που διοργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ήταν εξαιρετικά πετυχημένο. Οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις διεξήχθηκαν σε κατάμεστο και τις δυο μέρες αμφιθέατρο.
Την πρώτη μέρα το θέμα ήταν «Κρίση του καπιταλισμού και κρίση του χρέους». Δείτε από αυτή τη μέρα τα βίντεο που ακολουθούν καθώς και φωτογραφίες.
Λ. Βατικιώτης
vatikiotis from www.aformi.gr on Vimeo.
Σ. Μαρκέτος
marketos from www.aformi.gr on Vimeo.
Α. Βούλγαρης
voulgaris from www.aformi.gr on Vimeo.
Σ. Κοντογιάννης
kontogianis from www.aformi.gr on Vimeo.
Δ. Θανασούλας
thanasoulas from www.aformi.gr on Vimeo.
Κ. Λαπαβίτσας
lapavitsas from www.aformi.gr on Vimeo.
Παρεμβάσεις στη συζήτηση
Π. Γκαργκάνας
garganas from www.aformi.gr on Vimeo.
Σ. Κουβελάκης


Άγγελος Κ

Η κυβέρνηση φέρει την ευθύνη για τη ζωή των 300 απεργών πείνας εργατών μεταναστών

Σε κρίσιμη φάση έχει μπει ο αγώνας των 300 απεργών πείνας μεταναστών εργατών, αφού δεκάδες έχουν μεταφερθεί ήδη στα νοσοκομεία με σοβαρά προβλήματα. Η ανάγκη για αλληλεγγύη και στήριξη του αγώνα μεγαλώνει. Τεράστιες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η «Επιτροπή Σωματείων, Συνδικαλιστών, Εργαζομένων και Ανέργων» που συγκροτήθηκε από σωματεία και εργαζόμενους σε κλάδους για τον αγώνα των 300 απεργών μεταναστών εργατών «Η κυβέρνηση δεν μπορεί να «νίπτει τας χείρας της»: φέρει ακέραια την ευθύνη για την απελπισία των 300 απεργών πείνας, φέρει ακέραια και την ευθύνη για την υγεία και τη ζωή τους! 

 

Τα αιτήματα των απεργών πείνας είναι αιτήματα όλου του εργατικού κινήματος: ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, ενάντια στην προσπάθεια να καταπατηθεί κάθε δικαίωμα των εργαζόμενων, ντόπιων ή μεταναστών.

Για τρεις δεκαετίες ήδη, οι μετανάστες στη χώρα μας ζουν σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας και αποτελούν τα πιο εύκολα  θύματα των εργοδοτών. Αναγκάζονται να δουλεύουν με τους χειρότερους όρους, χωρίς δικαιώματα, ασφάλιση ή περίθαλψη. Συχνά στην ουρά για το μεροκάματο, αντί για το λογιστή συναντούν τον ασφαλίτη που κάλεσε ο εργοδότης για να τους απελάσει! Σε μια χώρα που αρνείται να τους «αναγνωρίσει», αρνείται να τους προσφέρει τα στοιχειώδη, αρνείται να τους αφήσει ακόμη και να φύγουν, αλλά ψάχνει τα εξιλαστήρια θύματά της στης Γης τους κολασμένους.

 

Παρουσιάζουν ως «παράνομους» τους απεργούς, τους μετανάστες, τους αγρότες, τους πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν τα χαράτσια στα διόδια, προκειμένου να κρύψουν ότι παράνομη είναι η πολιτική του Μνημονίου που καταστρέφει κάθε κοινωνικό αγαθό και κάθε εργασιακό δικαίωμα στο βωμό του κέρδους! Δεν είναι μόνο οι μετανάστες χωρίς χαρτιά: η ίδια πολιτική θέλει να μας μετατρέψει όλους σε εργαζόμενους χωρίς χαρτιά: χωρίς ένσημα, χωρίς βιβλιάριο υγείας, χωρίς δικαίωμα σύνταξης, χωρίς ελπίδα. Όμως, το φόρτωμα του «αναθέματος» στις πλάτες των μεταναστών  χρησιμοποιείται  για να  απαλλαγούν  οι οικονομικά και πολιτικά κυρίαρχοι από τις ευθύνες τους  για την κρίση.

Άλλωστε, τα τεράστια ρεύματα προσφυγιάς και μετανάστευσης είναι αποτέλεσμα των επεμβάσεων που προκαλούν οι ίδιες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων ενέργειας και των αγορών. Είναι αποτέλεσμα τυραννικών καθεστώτων (όπως αυτά του Μπεν Αλί και του Μουμπάρακ), που στηρίζονται από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ. Μήπως δεν είναι υπεύθυνες για την προσφυγιά και οι ελληνικές κυβερνήσεις, που στέλνουν στρατεύματα στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Κόσσοβο και σε κάθε νέα «διεθνή σταυροφορία»;

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να «νίπτει τας χείρας της»: φέρει ακέραια την ευθύνη για την απελπισία των 300 απεργών πείνας, φέρει ακέραια και την ευθύνη για την υγεία και τη ζωή τους!

.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ

.

Συναντιέται με τις κινητοποιήσεις για τις συγκοινωνίες, την υγεία, την παιδεία, τις συλλογικές συμβάσεις, με τους αγώνες ενάντια στην ανεργία, στο σύγχρονο δουλεμπόριο, την ένταση της εκμετάλλευσης, με τις απεργίες ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου, της ΕΕ και της Τρόικας.»

ΝΕΟΑΡΙΣΤΕΡΟΡΕΥΜΑ  

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι' αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.

Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.

Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν.

Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;

Μισώ τους αδιάφορους και γι' αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ' αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι' αυτό που έκανε και ειδικά γι' αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.

Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ' αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ' αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ' αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι' αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους.
11 Φεβρουαρίου 1917
*Ο Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci, Άλες Σαρδηνίας, 23 Ιανουαρίου 1891 - Ρώμη, 27 Απριλίου 1937) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πολιτικός επιστήμονας και γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ

Απλά   μαθήματα  κυβερνητικού  συνδικαλισμού  παραδίδει  η  ανεκδιήγητη  ΠΑΣΚ στην ΕΛΜΕ  Λάρισας. Με  κείμενό της μας  επιτίθεται  για  μικροκομματικά  παιχνίδια ,ποια, αυτή που επί  14 μήνες  (από τότε που το ΠΑΣΟΚ είναι στην κυβέρνηση) έχει καταψηφίσει όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις  του κλάδου ,ενώ  δύο μήνες πριν τις εκλογές καλούσε σε  πενθήμερες απεργίες!! Προφανώς   μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ όλα  έγιναν μια χαρά ….και δυό τρομάρες  λέμε εμείς. Την ώρα  που  πάνε  να  κλείσουν  τα  μισά  σχολεία  και να  χαθούν χιλιάδες  οργανικές στην χώρα ,η ΠΑΣΚ  αντί να κάνει αγώνα  κατά  των  συγχωνεύσεων  «κόβει» βόλτες  στα  γραφεία της  περιφερειακής  διεύθυνσης  και  παλεύει για να μην  εκδηλωθεί καμιά  αντίδραση  από τους συναδέλφους. Την ώρα  που  εκατοντάδες  μαθητές  διαδηλώνουν στην Ελασσόνα μαζί με τους  γονείς τους και τους καθηγητές τους  προσπαθώντας να σώσουν τα  σχολεία της περιοχής από το λουκέτο που επιχειρεί η Θάτσερ-Διαμαντοπούλου  το «σοβαρό» ΔΣ της ΕΛΜΕ στην ουσία δεν  υπάρχει. Την ώρα που η κυρία Πράντζου (περιφερειακή διευθύντρια) δηλώνει  δημόσια ότι για τα προβλήματα της εκπαίδευσης είναι υπεύθυνοι οι εκπαιδευτικοί  οι συνδικαλιστές του ΔΣ της ΕΛΜΕ είτε κάνουν τα  στραβά μάτια ,είτε χαριεντίζονται μαζί της κάνοντας επίδειξη καλών τρόπων.  Η  θρασύτητά τους βέβαια είναι μεγάλη  και γνωστή στους  συναδέλφους ,αυτοί είναι άλλωστε που μέσω του αιρετού τους στο ΑΠΥΣΔΕ (σε  συμφωνία με την αιρετή της ΔΑΚΕ) πριν λίγο καιρό ψήφισαν πρώτοι σε όλοι την Ελλάδα την εκτός νομού μετακίνηση εκπαιδευτικού χωρίς  δική του αίτηση!!!!! Είναι οι ίδιοι συνδικαλιστές  της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ που επί χρόνια  «μοιράζουν» θέσεις διευθυντών και άλλων στελεχών  στα μέλη τους (ανάλογα την κυβέρνηση) με στόχο να  αναπαράγονται και οι ίδιοι ως μηχανισμός  συνδικαλιστικής εξουσίας. Καλούμε  τους  συναδέλφους  να  σηκώσουν το  ανάστημά τους κόντρα και μακριά από τον πράσινο-γάλαζο κυβερνητικό συνδικαλισμό  δημιουργώντας  συνθήκες  ανασυγκρότησης του  συνδικάτου αλλά και  προϋποθέσεις  ανατροπής  του  εκπαιδευτικού και εργασιακού μεσαίωνα που  διαμορφώνει η  κυρίαρχη  πολιτική. Δεν  έχουμε  αυταπάτες πως  αυτή  η μάχη θα  είναι εύκολη αλλά είμαστε  πεισμένοι πως μπορούμε να την κερδίσουμε  στο  πλευρό των  εργαζομένων και των παιδιών τους. Κανείς  δεν  πρέπει  πλέον  να  έχει  αυταπάτες ότι  αυτόν δεν θα τον  αγγίξουν οι  επιχειρούμενες  καταστροφικές αλλαγές. Ο οδοστρωτήρας  της   κυβερνητικής  πολιτικής  δεν  πρόκειται  να σταματήσει μπροστά σε  αιρετούς  και  λοιπούς  «εξυπηρετητές». Εάν δεν αντιδράσουμε  τώρα  μπροστά  στις  καταργήσεις δεκάδων οργανικών στο νομό μας αλλά και στην νέα περικοπή που έρχεται μέσω του ενιαίου μισθολογίου-φτωχολογίου το Σεπτέμβρη θα βρεθούμε δυστυχώς σε  χειρότερη θέση. Μόνη  λύση  είναι η συλλογική δράση  τώρα  με  αγώνες  διάρκειας  και  ανατρεπτικούς στόχους με ένα  συνδικάτο ανασυγκροτημένο και  αγωνιστικό. Όλοι  στις  γενικές   συνελεύσεις και στις  κινητοποιήσεις των  τοπικών κοινωνιών  για  την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και της  εργασίας μας. Γιατί ούτε μαζί τα φάγαμε ,αλλά πολύ περισσότερο,  ούτε  πρέπει να τα πληρώσουμε , εμείς , οι μαθητές μας και ο εργαζόμενος λαός.          

Τοποθέτηση Αριστερης Παρέμβασης Θεσσαλίας στο Περ.Συμβούλιο

Η τοποθέτηση του περιφερειακού συμβούλου της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία –Ανταρσία για την ανατροπή- Γενηκομσίου Φάνη στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Πέμπτης 24-2-2011 σχετικά με τον κανονισμό του Π. Σ. και τις καταργήσεις - συγχωνεύσεις Σχολικών μονάδων. 

στον σύνδεσμο

 

ΛΑΡΙΣΑ -Απεργιακη πορεία 23 Φεβρ 11 -εργατικές κινησεις-παρεμβασεις-ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Με πρωτοφανή απεργιακή κινητοποιήση, παλμό και οργή ο κόσμος της δουλειάς και στη Λάρισα δημιούργησε στις 23 Φεβρουαρίου άλλον έναν μεγάλο σταθμό στις συνεχιζόμενες πανεργατικές απεργίες ενάντια στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της τρόϊκας και του μνημονίου. Η οργή έκδηλη σε όλα τα μπλοκ σωματείων, εργαζόμενων και φοιτητών που κατέβηκε στους δρόμους, φωνάζοντας συνθήματα να φύγει η κυβέρνηση και η πολιτική της. Χρειάζεται να δοθεί συνέχεια, σε ένα μεγάλο εργατικό, απεργιακό, διακλαδικό και συντονισμένο κίνημα ανατροπής της επίθεσης, για να φύγει η κυβέρνηση και η τρόϊκα, να ανατραπεί η αντιλαίκή πολιτική στο σύνολό της. Οι  μεγάλες  συγκεντρώσεις σε  όλες τις πόλεις της  Ελλάδας δείχνουν ότι  οι  εργαζόμενοι όχι μόνο δεν υποχωρούν αλλά ρίχνονται  στην μάχη με  όλο και μεγαλύτερο πάθος και οργή. Τους  καλούμε να  συνεχίσουν την πάλη τους  μέσα  στα  σωματεία και στις  γειτονιές  αταλάντευτα  με  στόχο την ανατροπή  της  κυβέρνησης και της  αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει με την συναίνεση της ΝΔ και του φασιστικού ΛΑΟΣ  και σε  συνεργασία με την τρόικα.


ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ  ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ    ΛΑΡΙΣΑΣ

Φωτογραφίες από κομμάτι της μεγάλης απεργιακής πορείας στην Λάρισα.όπου χιλιάδες αεργαζόμενοι,άνεργοι ,υποαπασχολούμενοι και νεολαία συμμετείχαν.
Μελανό σημείο η μικροένταση που δημιουργήθηκε όταν η φρουρά την υγειονομικής ζώνης του ΠΑΜΕ και ενώ η πορεία είχε προχωρήσει ,'εμεινε πίσω για να φράξει τον δρόμο στα υπολοιπα μπλόκ που ακολουθούσαν  στην μέση της κεντρικής πλατείας της Λάρισας,που δεν ήταν και λίγα.
Οι εργατικές κινήσεις-παρεμβάσεις,
το μετωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,
η Ταξική πορεία,
η καταληψη του ΙΝΕ(ΓΣΕΕ),
η αντιρατσιστική πρωτοβουλία,
Ο Φοιτητικός Σύλλογος της Βιοχημείας(Πανεπιστημιο Θεσσαλίας),
η Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση ,με συνολικό  πάνω απο 500 -700 άτομα

ΑΠΕΡΓΙΑ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ

Όλοι στην  προσυγκέντρωση των Εργατικών Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων
στην πλ. Νομαρχίας στις 10 π.μ

Απεργία 23 Φλεβάρη: Παλλαϊκός Ξεσηκωμός!

Οι ανακοινώσεις των προγραμμάτων κοινωνικού ολοκαυτώματος από την κυβέρνηση, την τρόικα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Μνημόνιο 4, Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας 2012-2015, Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) κάνουν πλέον καθαρό σε όλο το λαό ότι η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί σε ένα μαρτύριο χωρίς τέλος για τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τη νεολαία. Το γενικό ξεπούλημα όσο – όσο ολόκληρου του δημόσιου πλούτου για 50 δισεκατομμύρια (με συνέπεια την ιδιωτικοποίηση όλης της ζωής μας), η επιβολή της διάλυσης των συλλογικών συμβάσεων για να μειωθούν δραματικά οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα (μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων), σε συνδυασμό με τις άγριες περικοπές των μισθών του δημοσίου, που συμφώνησε ουσιαστικά η κυβέρνηση με ΕΕ και ΔΝΤ, ξεπερνούν πλέον κάθε όριο. Απειλούν να ρίξουν στην εξαθλίωση μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού. Η δήθεν ενόχληση της κυβέρνησης από τις δηλώσεις των εκπροσώπων της τρόικας και η εκ των υστέρων χλιαρή διαμαρτυρία αποτελούν κακοστημένη παράσταση, αποτέλεσμα της οργής που προκάλεσε στην κοινωνία η ανακοίνωση του συμφωνημένου προγράμματος λεηλασίας πλούτου και δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ είναι η υπεύθυνη για την εφαρμοζόμενη πολιτική και πρέπει να πέσει, μαζί με τα αλλεπάλληλα Μνημόνια, που γίνονται ολοένα και πιο αντιδραστικά. Που στραγγαλίζουν τους εργαζόμενους και δίνουν σχεδόν όλα τα χρήματα που έδωσαν ΕΕ και ΔΝΤ (110 δις.) στις ελληνικές τράπεζες (108 δις)!
Επιμήκυνση, μονιμοποίηση και εμβάθυνση της αντεργατικής πολιτικής θα φέρει και το Σχέδιο Μέρκελ – Σαρκοζί για το χρέος των ευρωπαϊκών χωρών και το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, που επιδιώκει να απαγορεύσει μέσω του Συντάγματος(!) ακόμα και την άσκηση περιορισμένης κοινωνικής πολιτικής, που μπορεί να δημιουργήσει ορισμένα ελλείμματα στον προϋπολογισμό.
Η απάντηση στο κοινωνικό σφαγείο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ δεν μπορεί να έρθει από τη ΝΔ, η οποία επιχαίρει γιατί θεωρεί δική της την πρόταση για τις ιδιωτικοποιήσεις – εκποίηση του δημόσιου πλούτου για 50 δις. Τη ΝΔ που είναι δήθεν κατά του Μνημονίου, αλλά υπέρ των νομοσχεδίων που απορρέουν απ’ αυτό. Ούτε βέβαια από τα κόμματα της συναίνεσης (ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, αλλά και Δημοκρατική Αριστερά). Ούτε όμως από την κοινοβουλευτική λύση του ΣΥΝ (μονόδρομος οι εκλογές) ή το στρίβειν δια της λαϊκής εξουσίας του ΚΚΕ. Σήμερα χρειάζεται μια αντικαπιταλιστική απάντηση από τη σκοπιά των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων: Άρνηση πληρωμής του χρέους – Κατάργηση της Δανειακής Σύμβασης, έξω από το ευρώ την ΟΝΕ και την ΕΕ, εθνικοποίηση πρώτα των τραπεζών χωρίς αποζημίωση με εργατικό - κοινωνικό έλεγχο, διαγραφή του χρέους του εργαζόμενου λαού, απαγόρευση των απολύσεων – προστασία των ανέργων, καμιά ιδιωτικοποίηση/ΣΔΙΤ – επιστροφή στο δημόσιο των ΔΕΚΟ και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, συλλογικές συμβάσεις – αυξήσεις στους μισθούς – μείωση των ωρών εργασίας και των χρόνων δουλειάς για σύνταξη. Ένα τέτοιο πρόγραμμα απαιτεί την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, την πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου και την ήττα κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής για να ανοίξει ο δρόμος για τη συνολική επαναστατική ανατροπή του συστήματος. Την απάντηση αυτή μπορεί και πρέπει να επιβάλλει ένα μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα, πολιτικοποιημένο και ταξικά ανασυγκροτημένο, που θα υπερβεί τα σημερινά του όρια και αδυναμίες και τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Σε αυτό το στόχο πρέπει να συμβάλλει η Αριστερά με την κοινή της δράση για να συγκροτηθεί το αντίπαλο δέος. Οι πολυήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις στις συγκοινωνίες, στην Υγεία, οι αντιστάσεις σε άλλους χώρους, το κύμα ανυπακοής («Δεν Πληρώνω»), οι συνεχιζόμενες αγροτικές κινητοποιήσεις, δείχνουν ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για μια πρωτοφανή απεργιακή και αγωνιστική παρουσία εργαζομένων και λαού στην πανεργατική πανελλαδική απεργία στις 23 Φλεβάρη. Απαιτείται κλιμάκωση του αγώνα σε περιεχόμενο και μορφές, ενοποίηση όλων των ρυακιών αντίστασης και ανυπακοής σε ένα ασυγκράτητο ποτάμι ανατροπής.
Ότι (αντιδραστικό) είχαν να πουν κυβέρνηση, τρόικα και κεφάλαιο το είπαν.
ΤΩΡΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ!
Ενωτικοί Εργατικοί – Λαϊκοί Αγώνες!
Να ΦΥΓΟΥΝ Κυβέρνηση – Ευρωπαϊκή Ένωση -ΔΝΤ!
Όλοι-ες στην 24ωρη Απεργία του Εργατικού Κέντρου Λάρισας.
Όλοι στη Προσυγκέντρωση των Εργατικών Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων
στην πλ. Νομαρχίας στις 10 π.μ
 
ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή Λάρισας
ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
http://www.antarsyalarisas.blogspot.com/     

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΕΕ: Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Του ΣΤΑΥΡΟΥ Δ. ΜΑΥΡΟΥΔΕΑ, Αν. Καθηγητή στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Οι πρόσφατες αντιπαραθέσεις σχετικά με τις διά στόματος τρόικας εξαγγελίες για ένα κολοσσιαίο πακέτο εκποίησης δημόσιας περιουσίας είναι μία ακόμη ένδειξη του αδιεξόδου της στρατηγικής με την οποία η σημερινή κυβέρνηση αλλά και οι ιθύνοντες κύκλοι του συστήματος δοκιμάζουν να αντιμετωπίσουν την κρίση στη χώρα μας.

Η στρατηγική αυτή απορρέει από την προσπάθεια να παραμείνει η Ελλάδα πάση θυσία μέσα στην Ε.Ε. ακόμη και ως ένα απλό προτεκτοράτο. Έτσι, όταν η Ουγγαρία έχει κάνει ήδη την «εξέγερσή» της, η Ιρλανδία ετοιμάζεται να απαιτήσει τουλάχιστον την ευνοϊκότερη επαναδιαπραγμάτευση του δικού της προγράμματος «σωτηρίας» και η Πορτογαλία ανθίσταται στις πιέσεις να μπει οικειοθελώς στον Γολγοθά ενός δικού της μνημονίου, η ελληνική κυβέρνηση υπερθεματίζει -παρ' όλες τις επικοινωνιακές υποκρισίες και τα κροκοδείλια δάκρυα- στις επιταγές των Ε.Ε. - ΔΝΤ.

Φυσικά, με τον τρόπο αυτόν εξωθεί στα όριά τους τις αντοχές της μεγάλης πλειονότητας των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων αλλά ακόμη και τμημάτων του κεφαλαίου.

Η στρατηγική της υπό οποιουσδήποτε όρους συμμόρφωσης με τις επιταγές των ηγεμονικών δυνάμεων της Ε.Ε. αποτελεί το αναγκαίο συνεπακόλουθο της σύγχρονης «Μεγάλης Ιδέας» του ελληνικού κεφαλαίου, που ήταν η αναβάθμισή του μέσα στο διεθνές πολιτικοοικονομικό σύστημα μέσω του συνεταιρισμού του με άλλα ισχυρότερα και πιο ανεπτυγμένα κεφάλαια στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Η σύγχρονη αυτή «Μεγάλη Ιδέα» -όμοια με την παλαιότερη- προβλήθηκε στις υπόλοιπες μερίδες της ελληνικής κοινωνίας ως επωφελής, περίπου σαν την αλήστου μνήμης έκφραση «θα φάμε με χρυσά κουτάλια».

Μόνο με τον τρόπο αυτόν θα γινόταν αποδεκτή σε μία εποχή έντονου ριζοσπαστισμού της ελληνικής κοινωνίας. Όμως, η σύγχρονη «Μεγάλη Ιδέα» αποδεικνύεται ότι έχει σοβαρά κόστη και πιθανά οδηγεί σε μία νέα καταστροφή της χώρας, αντίστοιχης με την παλαιότερή της.

Στο πλαίσιό της η ελληνική οικονομία αποβιομηχανοποιήθηκε και έχασε την ανταγωνιστικότητά της έναντι τόσο των Ευρωπαίων όσο και των άλλων βασικών ανταγωνιστών της. Το μόνο προσωρινό αντίδοτο ήταν η με τις πλάτες της Ε.Ε. επέλαση του ελληνικού κεφαλαίου στο Βαλκανικό Ελ Ντοράντο του, που για ένα διάστημα στήριξε σημαντικά την κερδοφορία του, αλλά τελείωσε με το ξέσπασμα της σημερινής οικονομικής κρίσης.

Με την ένταξη στην ΟΝΕ η κατάσταση επιδεινώθηκε περισσότερο, καθώς εκχωρήθηκαν εργαλεία οικονομικής πολιτικής (π.χ. η νομισματική πολιτική), ενώ η Ελλάδα δέθηκε ακόμη πιο στενά στο νεο-μερκαντιλιστικό οικοδόμημα της Ε.Ε., όπου τα εμπορικά ελλείμματα των περιφερειακών χωρών αποτελούν τα πλεονάσματα του ηγεμονικού πυρήνα γύρω από τη Γερμανία.

Μάλιστα, η «σκληρότητα» του ευρώ (στο πλαίσιο της μάλλον ατυχήσασας πλέον προσπάθειάς του να ανταγωνιστεί το δολάριο) επιδείνωσε ακόμη περισσότερο το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων, όχι μόνο στο εσωτερικό της Ε.Ε. αλλά και στις άλλες αγορές.

Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης έφερε στην επιφάνεια όλα αυτά τα προβλήματα με τον πιο έντονο τρόπο. Τα κρατικά προγράμματα στήριξης της ιδιωτικής κερδοφορίας μετέτρεψαν ειδικά για την Ε.Ε. την κρίση σε δημοσιονομική (καθώς η Ε.Ε. αποτελεί μία βολονταριστική μη βέλτιστη νομισματική περιοχή).

Ο ηγεμονικός πυρήνας της, παρά τα πλούσια οικονομικά οφέλη που αποκόμισε όλα τα προηγούμενα χρόνια, αποδεικνύεται εξαιρετικά φειδωλός στο να διαθέσει σημαντικά κεφάλαια για τη σωτηρία του δικού του δημιουργήματος.

Αντίθετα, μηχανεύεται μηχανισμούς οικονομικού ξεζουμίσματος των περιφερειακών χωρών. Η προ-κυκλική συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης (δηλαδή της άγριας αφαίμαξης των μισθοσυντήρητων στρωμάτων) και του ανταγωνιστικού αποπληθωρισμού (δηλαδή της απαξίωσης των περιουσιακών στοιχείων και της αντί πινακίου φακής εξαγοράς τους από ξένα κεφάλαια) βυθίζει τη χώρα μας σε παρατεταμένη ύφεση, ενώ το βιοτικό επίπεδο της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών καταβαραθρώνεται με άδηλες προοπτικές ανάκαμψης.

Όλες σχεδόν οι μέχρι τώρα οικονομικές προβλέψεις του μνημονίου έχουν διαψευστεί, ενώ η επιδείνωση του διεθνούς πολιτικού και οικονομικού κλίματος, τόσο μέσα στην Ε.Ε. όσο και διεθνώς, κάνει ακόμη ζοφερότερες τις προοπτικές.

Είναι πλέον σαφές ότι το πρόγραμμα του μνημονίου είναι αδιέξοδο και ακόμη και οι υποστηρικτές του ελπίζουν σε έναν από μηχανής θεό, που όμως δεν φαίνεται στον ορίζοντα, όπως δείχνουν οι τρέχουσες ευρωπαϊκές αντιπαραθέσεις. Αλλά και αυτά που προτείνονται (επιμήκυνση, ευρωομόλογο, οικονομική διακυβέρνηση κ.λπ.) είναι συνολικά απεχθέστερα για την Ελλάδα ακόμη και από αυτό το μνημόνιο.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, απαιτείται μία ριζοσπαστική επανεξέταση στρατηγικής. Ιδιαίτερα απαιτείται να επανεξεταστεί αυτό που αποτελεί ανάθεμα για τους κατεστημένους κύκλους: η έξοδος από την Ε.Ε.

Είναι σαφές ότι μία τέτοια στρατηγική θα έχει κόστος, όμως το κόστος αυτό μπορεί να είναι μικρότερο από τα κολοσσιαία και αδιέξοδα κόστη της μνημονιακής στρατηγικής και ταυτόχρονα η χώρα να ξαναποκτήσει την εθνική της κυριαρχία που πλέον χάνει με ραγδαίους ρυθμούς. Με τον τρόπο αυτόν θα ξαναποκτήσει αναγκαία εργαλεία οικονομικής πολιτικής (νομισματική, δημοσιονομική, βιομηχανική, εμπορική κ.λπ.), που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας.

Μία απλή έξοδος από την ΟΝΕ, ιδιαίτερα για μία λιγότερο ανεπτυγμένη χώρα σαν την Ελλάδα, είναι ατελέσφορη καθώς θα συνεχίσει να δεσμεύεται από τους κανόνες της κοινής αγοράς έχοντας απλώς ένα αδύναμο νόμισμα.

Η αποδέσμευση από την Ε.Ε. πρέπει να συνοδευτεί από:

(1) Την άρνηση του εξωτερικού χρέους, που θα απαλλάξει τη χώρα από τη δαμόκλειο σπάθη του εξωτερικού χρέους. Άλλωστε, όπως έδειξε και η περίπτωση της Αργεντινής, οι περισσότεροι ξένοι δανειστές θα τρέξουν γρήγορα να διαπραγματευτούν τη διευθέτηση των χρεών.

(2) Την εισαγωγή ελέγχων στην κίνηση των κεφαλαίων έτσι ώστε να αποφευχθεί η φυγή στο εξωτερικό.

(3) Την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος (που ούτως ή άλλως στηρίζεται σκανδαλωδώς από το Δημόσιο) έτσι ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευσή του και να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση της οικονομίας.

(4) Τη δημιουργία ενός πραγματικού συστήματος προοδευτικής φορολογίας έτσι ώστε να τονωθεί η ζήτηση των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων και να ενισχυθεί έτσι η οικονομία με το ταυτόχρονο κυνήγι της φοροδιαφυγής, και ιδιαίτερα αυτής που καμία κυβέρνηση δεν αγγίζει (των μεγάλων επιχειρήσεων και των ευκατάστατων στρωμάτων), ώστε να εξευρεθούν πόροι για την αναπτυξιακή ενίσχυση της οικονομίας.

(5) Τη για περιορισμένο χρονικό διάστημα ελεγχόμενη διολίσθηση της ισοτιμίας του νομίσματος, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εμπορική ανταγωνιστικότητα σε συνδυασμό με ένα σύστημα ελέγχου των τιμών για να μην υπάρξουν αδικαιολόγητες πληθωριστικές αυξήσεις ιδιαίτερα στα είδη μαζικής κατανάλωσης. Η πολιτική αυτή θα διευκολύνει επίσης τη βιομηχανική και παραγωγική αναγέννηση της οικονομίας.

Τέλος, μία τέτοια στρατηγική πρέπει να συνοδεύεται από ένα πρόγραμμα παραγωγικής αναδιάρθρωσης της οικονομίας που θα στηρίξει υπάρχοντες, θα ξαναγεννήσει παλιούς και θα δημιουργήσει νέους κλάδους παραγωγής.

Η στρατηγική αυτή δεν είναι καν καινοφανής, αλλά αποτελεί περίπου εγχειριδιακή λύση. Μπροστά στα καταφανή αδιέξοδα της εναλλακτικής της (αυτής του μνημονίου) αξίζει τουλάχιστον μία σοβαρή συζήτηση.

Το ότι συνειδητά αποσιωπάται είναι μία απόδειξη των ισχυρών συμφερόντων και δεσμεύσεων που υπάρχουν πίσω από τη μνημονιακή στρατηγική. Όμως, όπως αποδεικνύεται πλέον ολοένα και περισσότερο, τα ισχυρά αυτά συμφέροντα αντίκεινται στα συμφέροντα της μεγάλης πλειονότητας του λαού της χώρας μας. Και, όπως έλεγαν και οι παλιότεροι, κάποτε πρέπει αυτός ο λαός να γίνει αφέντης στη χώρα του.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ –ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ-23 φλεβάρη

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ  ΑΠΕΡΓΙΑ –ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ  ΔΡΟΜΟΥΣ

 Αφού πρώτα μας εξαθλίωσαν με μειώσεις στους μισθούς, με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, με τη μετατροπή των συντάξεων σε επιδόματα φτώχειας, προχωράνε  στο γενικό  ξεπούλημα  της  περιουσίας του Ελληνικού λαού. Αποφασίζουν και διατάσσουν συγχωνεύσεις-καταργήσεις οργανισμών Υγείας, σχολείων και συγκοινωνιακών φορέων, βάζοντας τον εργαζόμενο να πληρώνει  για όλα  αυτά και αυτό το  ονομάζουν  εξυγίανση.
Τίποτα δε θέλουν να αφήσουν όρθιο και στον ιδιωτικό τομέα, μετά το σφαγιασμό του εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων. Με αλλεπάλληλους  νόμους , η κυβέρνηση  με την τρόικα (και την συμφωνία του ΛΑΟΣ και της ΝΔ) διαλύει τις συμβάσεις, χτυπά μισθούς και δικαιώματα, ενισχύει την εργοδοτική αδιαλλαξία, αμφισβητεί όχι μόνο το εισόδημα αλλά και τις συνθήκες εργασίας που καλύπτονται απ' αυτές. Κυβέρνηση και τρόικα συμφωνούν  στη λήψη και νέων μέρων, ώστε να επιταχυνθούν οι ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις και το ευέλικτο ωράριο. Στόχος  τους    είναι να ξεζουμίσουν τους  εργαζόμενους  για να  βγούνε  από  την κρίση τους  έστω και  αν  οδηγήσουν την ανεργία στο 25% και τους μισθούς  στην εποχή του  ’50. Σύμμαχοι τους οι καναλάρχες, οι μεγαλοεκδότες και ο υποταγμένος εργοδοτικός συνδικαλισμός των ηγεσιών στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ.
Η πολιτική αυτή είναι απόλυτη ταξική επιλογή αλλά και μονόδρομος για τη διέξοδο του κεφαλαίου από την κρίση. Γι αυτό θυσιάζουν εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, εντείνοντας τους ρυθμούς εκμετάλλευσης. Αυτό  εξυπηρετεί, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ που κατέληξε σ' ένα πρώτο χρονοδιάγραμμα για την υιοθέτηση και εφαρμογή του λεγόμενου «Σύμφωνου ανταγωνιστικότητας» που προβλέπει διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, ισόβια λιτότητα και φτώχεια για τους εργαζόμενους.

Για  να  περάσουν  αυτά  τα  μέτρα κατεδάφισης των κοινωνικών δικαιωμάτων προχωρούν σε  απολυταρχική επιδρομή στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ και κεφάλαιο με τη βοήθεια των πάντα πρόθυμων ΜΜΕ, διαμορφώνουν ένα νομικό και κατασταλτικό τείχος.
Τα δικαστήρια εξακολουθούν να βγάζουν παράνομη  κάθε απεργία. Στο υπουργείο Υγείας χρησιμοποιούν χημικά και ξύλο. Στην Κερατέα, οι δυνάμεις κατοχής των ΜΑΤ ρίχνουν σε ευθεία βολή τις βομβίδες χημικών, τραυματίζοντας κατοίκους, ενώ στο στόχαστρο έχει μπει και η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στον αγώνα των μεταναστών. Η κυβέρνηση με τις τρομοκρατικές συλλήψεις αγωνιζόμενων αγροτών στις Σέρρες, επιχειρεί να καταστείλει τις κινητοποιήσεις της φτωχομεσαίας αγροτιάς, που φουντώνουν και ετοιμάζει το στρατό για καταστολή κοινωνικών  εξεγέρσεων.
Επιχειρεί να τρομοκρατήσει  αγωνιστές από το κίνημα κατά των διοδίων, ενώ ο υπουργός των εργολάβων  Ρέππας  στέλνει την αστυνομία  να  εισπράττει «τα διόδια»  για  λογαριασμό των εργολάβων «φονιάδων». Προσπαθεί με την αντιλαϊκή και αντικοινωνική πολιτική  να διασφαλίσει τα συμφέροντα των πραγματικών «τζαμπατζήδων»: των εργολάβων , των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των τοκογλύφων  τραπεζιτών.

Αγωνιστική  ενότητα των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Το σύνθημα ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ τάραξε τους  δρόμους γύρω από το κατειλημμένο Υπουργείο Υγείας. Απεργοί γιατροί, μαζί με εργαζομένους στις συγκοινωνίες, ένωσαν τις γροθιές τους και δυνάμωσαν την ελπίδα του αγώνα τους. Ήταν ένα σύνθημα καταγγελίας για την κατάργηση των βασικών δημόσιων πυλώνων, και ταυτόχρονα ένα σύνθημα ελπίδας για τις πραγματικές δυνατότητες νικηφόρου διακλαδικού συντονισμού. Οι μικροί και μεγάλοι αγώνες των εργαζόμενων σηματοδοτούν τη δυνατότητα ανατροπής της επίθεσης, Στα διόδια,  στην Κερατέα και σε αρκετούς χώρους δουλειάς διαμορφώνεται ένα νέο πνεύμα ανταρσίας, ρήξης και αλληλεγγύης. Ένα όλο και μεγαλύτερο  τμήμα εργαζόμενων στον «σκληρό» ιδιωτικό τομέα της εργοδοτικής ασυδοσίας, αντιστέκεται στέλνοντας  μηνύματα απειθαρχίας και ανυπακοής.
Όμως για να ανατραπεί αυτό το καταθλιπτικό τοπίο απαιτείται συνολικός, πανεργατικός αγώνας. Απαιτείται όλοι οι διάσπαρτοι αγώνες να συγκροτήσουν ένα κοινό μέτωπο εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, τις ΔΕΚΟ και το δημόσιο τομέα ,αλλά και εργαζόμενων-ανέργων, Ελλήνων και μεταναστών εργατών, «μόνιμων» και ελαστικά απασχολούμενων.
Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα και την κλιμάκωση της επίθεσης, να απαντήσουμε με δυναμισμό, αγώνα διάρκειας και ταξική αλληλεγγύη. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς.

Ø    Για την ανατροπή του μνημονίου, όλων των αντεργατικών μέτρων και της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης ΕΕ ΔΝΤ.
Ø    Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χιλιοπληρωμένου  χρέους, ανυπακοή και  ρήξη με την ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις τους. 
Ø    Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία  ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.
Ø    Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων - Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους: Κατάργηση της ελαστικής απασχόλησης. 35ωρο, 5νθήμερο, 7ωρο, σαν μέσο για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και για το χτύπημα της ανεργίας.
Ø    Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.
Ø    Για να ακυρωθούν οι αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης και τις ΔΕΚΟ.
Ø    Για δημόσιες και δωρεάν συγκοινωνίες, δωρεάν παιδεία και υγεία.
Ø    ΟΧΙ στην εφαρμογή της οδηγίας Μπολκενστάιν. ΟΧΙ  στο ξεκλήρισμα (απελευθέρωση) των  αυτοαπασχολούμενων.
Ø    Αύξηση της φορολόγησης του κεφαλαίου στο 45%, κατάργηση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων στα είδη λαϊκής ανάγκης.
Ø    Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό, σε όλο το διάστημα ανεργίας. Κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους εργαζόμενους. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα χρόνια. Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανέργων. 
Ø    Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και στις ΣΔΙΤ. Να ακυρωθούν  οι συμβάσεις παραχώρησης στο κατασκευαστικό κεφάλαιο που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ. Δημόσια έργα βελτίωσης και ανάπτυξης των κοινωνικών υποδομών και ικανοποίησης των αναγκών του λαού.
Κάτω τα χέρια από τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
 
 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ  ΑΠΕΡΓΙΑ   -  ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ   ΠΛ. ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ  23/2   10:00 π.μ.

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ  ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ
http://www.antarsyalarisas.blogspot.com

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΚΕΡΑΤΕΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

9/2/2011

Το συνεχιζόμενο όργιο καταστολής της κυβέρνησης εναντίον του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας κάνει όλο και μεγαλύτερη την ανάγκη της αλληλεγγύης όλων μας σε αυτόν τον αγώνα. Οι οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς που διοργάνωσαν την διαδήλωση στην Κερατέα στις 16/01, διοργανώνουν εκδήλωση- συζήτηση, την Δευτέρα 14/02, στις 7 μ.μ, στην αίθουσα του συλλόγου τραπεζοϋπαλλήλων Σίνα 16, με θέμα τους αγώνες των κατοίκων ενάντια στους ΧΥΤΑ και ομιλητές από τα συντονιστικά και τις επιτροπές αγώνα Κερατέας, Γραμματικού, Λευκίμμης.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ

ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

ΑΚΟΑ, ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και

Κοινωνικά Δικαιώματα, ΕΕΚ, ΚΚΕ(μ-λ), ΚΟΕ, Κόκκινο, Κομμουνιστική

Ανανέωση, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ΝΑΡ, ν.ΚΑ,

Νεολαία Συνασπισμού, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ΣΕΚ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ- ΧΑΡΑΤΣΙΑ! ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ «ΦΟΝΙΑΔΕΣ».

Την  ώρα που  στέλνουν τους εργαζόμενους στην φτώχεια και την ανεργία, επιχειρούν –με  τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός των εργολάβων  Δ. Ρέππας - να τρομοκρατήσουν όσους αντιστέκονται, με  την  επιβολή  προστίμων μέσω  του Κ.Ο.Κ. Καλούν  την  Ελληνική  αστυνομία   να  παρεμβαίνει  και να  «κόβει κλήσεις» σε  όσους  δεν  μπορούν να πληρώσουν τα  χαράτσια που θα  επιβάλλουν τα  «λαμόγια» της κυβέρνησης. Τους καλούμε  να  αρνηθούν να γίνουν εισπράκτορες  των  εργολάβων.

Εμείς απαντάμε: «ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»

Αρνούμαστε  την  πληρωμή και  ζητάμε  την κατάργηση των διοδίων γιατί:

ü Πληρώσαμε για την ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση μας αμύθητα ποσά (φόροι, εθνικά  διόδια, τέλη κυκλοφορίας). Που πήγαν τα λεφτά;

ü Προσθέτουν ένα ακόμα δυσβάσταχτο χαράτσι στο διαρκώς λεηλατούμενο  εισόδημα μας.

ü Υπερασπιζόμαστε τον ιδρώτα και το αίμα των εργαζομένων που κατασκεύασαν τους δρόμους και τους κράτησαν ελεύθερους.

ü Αρνούμαστε το ξεπούλημα, την κατοχή και εκμετάλλευση ελεύθερων χώρων από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

ü Τα διόδια είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα κρατικοϊδιωτικής διαπλοκής για τη διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε συνθήκες  καπιταλιστικής κρίσης.

Καλούμε τους εργαζόμενους να πλαισιώσουν την προσπάθεια για γκρέμισμα των διοδίων και ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση και η τρόικα. Οι δρόμοι είναι δημόσιο αγαθό ελεύθερο για χρήση από όλους τους πολίτες. Η ευθύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της αντιπολίτευσης είναι τεράστια για την ληστρική συμπεριφορά των περίφημων εργολάβων-νταβατζήδων σε βάρος του λαού της περιοχής μας αλλά και πανελλαδικά.

Απαιτούμε:

Ü Να καταργηθούν όλα τα διόδια.  Ελεύθερη πρόσβαση χωρίς χαράτσια πουθενά.

Ü Δημόσιες, δωρεάν σύγχρονες  συγκοινωνίες .

Ü Υποδομές και έργα που πρέπει να αναλαμβάνει το κράτος, χωρίς να πληρώνει ο λαός.    

Συνεχίζουμε  και  κλιμακώνουμε  σε  όλα  τα μέτωπα (υγεία– παιδεία– συγκοινωνίες )  με  κορύφωση  την απεργία  στις  23  Φεβρουαρίου.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ  ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

(ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ)

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΣΑ

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΣΑ

Τεράστια επιτυχία η Πανελλαδική συγκέντρωση – διαδήλωση Δικηγόρων στην Αθήνα.
Περίπου 2000 κόσμος με μαζική συμμετοχή από δικηγόρους Αθήνας και Πειραιά.
Αυτή τη στιγμή τελεί υπό κατάληψη ο ΔΣΑ
LINK

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ!ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ Ο,ΤΙ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΑΞΙΑ,ΑΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΑΚΙΝΗΤΑ!

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ!ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ Ο,ΤΙ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΑΞΙΑ,ΑΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΑΚΙΝΗΤΑ!

Σαν σήμερα, 12/02/1945: Η συμφωνία της Βάρκιζας

Σαν σήμερα, 12/02/1945: Η συμφωνία της Βάρκιζας

Σαν σήμερα, 12/02/1945: Η συμφωνία της Βάρκιζας

12 Φλεβάρη 1945. Οι αντιπροσωπείες του ΕΑΜ και της κυβέρνησης αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

ANADHMOSIEYSH

ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ.

Η χθεσινή εμφάνιση των εκπροσώπων της τρόικας η οποία ουσιαστικά κυβερνάει τη χώρα ήταν τουλάχιστον εξοργιστική.Βάζοντας στην άκρη και τα τελευταία προσχήματα που είχαν απομείνει θέλησε κατά τον πλέον σκληρό τρόπο να δώσει και στον τελευταίο -απολιτίκ -πολίτη το μήνυμα για το ποιος είναι πλέον το αφεντικό της χώρας.

Αφού έδωσε την ξεκάθαρη δημόσια εντολή του ξεπουλήματος της περιουσίας των πολιτών, δηλαδή όλων μας, στά ντόπια και διεθνή κοράκια της τοκογλυφίας,δηλαδή στους τραπεζίτες,εμποροβιομήχανους και λοιπούς αεριτζήδες,έκανε και ..σκόντο δηλώνοντας με θράσος ότι τα μνημεία της χώρας μπορεί να μην πουληθούν αλλά απλά να παραχωρηθούν για αξιοποίηση και προσωρινή εκμετάλλευση..!

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεχόταν να κάνει πάλι δώρο στούς ντόπιους τραπεζίτες 30 δισ. ευρώ, από τα συνολικά 38 δισ.που έχουμε πάρει μέσω του μνημονίου για να «ενισχύσουν τη ρευστότητά τους», πράγμα το οποίο προσκρούει στις πραγματικές οικονομικές συνθήκες όπως δήλωσε ακόμη και ο Διοικητής της ΤτΕ Προβόπουλος.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό η κυβέρνηση νιώθοντας βαρύτατα εκτεθειμένη απέναντι στους ήδη ξεσηκωμένους πολίτες εξέδωσε τα ξημερώματα ανακοίνωση προκειμένου να σώσει στα μάτια και των τελευταίων αφελών, τα προσχήματα.

 
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με ανακοίνωση του χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της τρόικας απαράδεκτη, σημειώνοντας ότι η χώρα μας δεν έχει ζητήσει από κανένα να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της.

Ο Γ. Πεταλωτής, σε ανακοίνωση του που εκδόθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, τονίζει: Η συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κατά τη σημερινή τους συνέντευξη, ήταν απαράδεκτη. Τους ζητήσαμε να βοηθήσουν και τιμάμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας. Δεν ζητήσαμε όμως από κανέναν να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας. Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν τον ρόλο τους. Και αυτό θα το καταστήσουμε σαφές σε όλους τους εταίρους μας.

Και προσθέτει: Έχουμε ανάγκη αλλά έχουμε και όρια. Και τα όρια της αξιοπρέπειάς μας δεν τα διαπραγματευόμαστε με κανέναν. Εντολές παίρνουμε μόνο από τον ελληνικό λαό.

Ακόμη, η κυβέρνηση επανειλημμένως έχει τοποθετηθεί για την ανάγκη αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, με όρους διαφάνειας, ώστε αυτή να συνεισφέρει στην ανάπτυξη αλλά και στη μείωση του δημόσιου χρέους. Επ' αυτού έχουν γίνει επίσημες ανακοινώσεις καθώς και λεπτομερής σχεδιασμός σε βάθος πολλών ετών. Είναι προφανές βέβαια ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει εκποίηση δημόσιας γης. Εξ ίσου προφανές είναι ότι για τη λήψη αυτών των αποφάσεων μόνη αρμόδια είναι η ελληνική κυβέρνηση, καταλήγει η ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση εξεδόθη έπειτα από έντονες διαβουλεύσεις και τηλεφωνικές επαφές του πρωθυπουργού  Γ. Παπανδρέου με κορυφαίους υπουργούς, ενώ η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ έβραζε από το "προκλητικό" ύφος των εκπροσώπων της Τρόικας.

Ενεργά μέλη του κινήματος των πολιτών που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις τόνιζαν νωρίτερα ότι η μόνη δύναμη η οποία μπορεί να φράξει το δρόμο στο ξεπούλημα του τόπου και στον εξανδραποδισμό και εξαθλίωση των πολιτών είναι οι ίδιοι οι πολίτες και η άμεση ενεργοποίησή τους σε κάθε τομέα αντίστασης. Στις γειτονιές, στους τόπους εργασίας,στις συγκοινωνίες, στους εθνικούς δρόμους,στα νοσοκομεία, σε κάθε τομέα που επιχειρείται ή υπάρχει ξεπούλημα.
Οι πολίτες θα πρέπει να αντισταθούν μέσα από πραγματικές συλλογικές διαδικασίες  τώρα και να επιβάλουν την ολοκληρωτική άρνηση πληρωμής του επαχθούς χρέους στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους.

Οι ημέρες που έρχονται και η αντίσταση του λαού που θα εκδηλωθεί θα είναι αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση του πολέμου που το καθεστώς εξαπέλυσε εναντίον του.Μικρόψυχες κομματικές πολιτικές και προσωπικές μωροφιλοδοξίες θα ξεβραστούν κάτω από την πίεση των ίδιων των συνθηκών που διαμορφώνονται στη χώρα. Η οργή των πολιτών είναι πολύ μεγάλη για να συγχωρέσει οποιαδήποτε πολιτική απάτη από οπουδήποτε και αν εκδηλωθεί.

Ζητούμενο του αγώνα που τώρα ξεκινάει είναι η αδιαπραγμάτευτη ανατροπή των συνθηκών που η πολιτικοοικονομική ελίτ διαμόρφωσε στη χώρα.

Την επόμενη ημέρα οι πολίτες μέσα από πραγματικές δημοκρατικές συνθήκες και διαδικασίες θα έχουν το λόγο και θα αποφασίσουν για το είδος της ζωής και της κοινωνίας μέσα στην οποία θέλουν να ζήσουν.

Για την ώρα,Αγώνας και μόνο Αγώνας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/2 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ 19:30 ΜΜ

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη της στους  μετανάστες που βρίσκονται σε απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από την Τρίτη 25 Ιανουαρίου, διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις Ο αγώνας αυτών των μεταναστών έρχεται να προστεθεί στον αγώνα που δίνουν Αφγανοί, Ιρανοί και Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που διεκδικούν πολιτικό άσυλο.
Η απεργία πείνας των μεταναστών είναι το ύστατο όπλο που έχουν για να ζήσουν με αξιοπρέπεια και με στοιχειώδη δικαιώματα. Διωγμένοι από τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες στις χώρες τους, συναντούν τη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης που τους «υποδέχεται» με τα σχέδιά της για τον φράχτη στον Έβρο, τα πογκρόμ και τις συλλήψεις, τη δολοφονική δράση της FRONTEX στα σύνορα, τον νέο «αντιμεταναστευτικό» νόμο Παπουτσή.
Για να δικαιολογήσουν την κρίση του γερασμένου συστήματός τους και τις τραγικές συνέπειες της αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής τους προσπαθούν να μετατρέψουν τους μετανάστες σε «αποδιοπομπαίους τράγους». Μιλούν για «παράνομους» μετανάστες αυτοί που προσπαθούν να βγάλουν στην παρανομία κάθε εργατικό δικαίωμα. Μιλούν για «αποκατάσταση της νομιμότητας» αυτοί που για χρόνια υπέθαλψαν την μαύρη και ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών και των προσφύγων, που στήριξαν τα υπερκέρδη τους στην πιο σκληρή εκμετάλλευση των ντόπιων και των μεταναστών εργατών. Λένε ότι στη χώρα μας δεν χωράνε άλλοι μετανάστες, όταν με την πολιτική τους φτιάχνουν μια χώρα που δεν χωράει τους νέους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς. Χέρι-χέρι με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, συνεχίζοντας την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, στήνουν σκηνικό τρόμου και κατασυκοφάντησης όχι μόνο των μεταναστών, αλλά κάθε αγωνιζόμενου κλάδου, κάθε εργαζόμενου που τολμά να αντισταθεί στην πολιτική της Ε.Ε., της Τρόικας, του Μνημονίου.Ο αγώνας τους έρχεται να προστεθεί στην πάλη του συνόλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος για την ανατροπή του Μνημονίου, την απομάκρυνση της Τρόικα και την απόκρουση της ρατσιστικής ακροδεξιάς δημαγωγίας. Οι μετανάστες ζητούν το αυτονόητο δικαίωμά τους να μην θεωρούνται «λαθραίοι». Όπως οι ίδιοι λένε, ζητάνε «από τους Έλληνες συναδέλφους εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα τους».
Η ενότητα της πάλης ντόπιων και μεταναστών εργατών, η αλληλεγγύη και η έμπρακτη υποστήριξη του αγώνα τους είναι ο δρόμος για τη νικηφόρα έκβαση αυτή της μάχης.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στέκεται στο πλευρό των απεργών πείνας. Καλούμε όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κάθε δημοκρατικό πολίτη και όλο το λαό  να εκδηλώσουν και με έμπρακτο τρόπο την αλληλεγγύη τους.

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ  ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  11/2   ΣΤΗΝ ΠΛ. ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ   19:30 ΜΜ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ  ΛΑΡΙΣΑΣ

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

(ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ)

http://www.antarsyalarisas.blogspot.com