Λαική Εξέγερση-Αίγυπτος

Συγκλονίζει η εξέγερση στην Αίγυπτο…

Γράφει η Κατερίνα Σταυρούλα

Από τη «Μέρα της Οργής» και την «Πορεία του Εκατομμυρίου», στη «Μέρα της Αποχώρησης», ο λαός της Αιγύπτου συνεχίζει με εντυπωσιακούς σταθμούς εδώ και δύο εβδομάδες έναν ιστορικό αγώνα που έχει ουσιαστικά ρίξει έναν δικτάτορα, οδηγώντας τον στην πλήρη απονομιμοποίηση. Έναν αγώνα  που έχει ταρακουνήσει το πολιτικό σκηνικό όχι μόνο στην Μέση Ανατολή και τις χώρες του Μαγκρέμπ αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι καθημερινές διαδηλώσεις δεν φαίνεται να έχουν καθοδική πορεία, το αντίθετο, η μεγάλη συμμετοχή εκατομμυρίων ανθρώπων έχει ουσιαστικά παραλύσει την Αίγυπτο. Στο Κάιρο η αγορά έχει σχεδόν ερημώσει, οι τράπεζες παραμένουν κλειστές, πολυκαταστήματα αλυσίδες μεγάλων πολυεθνικών έχουν καταστραφεί, η τουριστική κίνηση έχει σταματήσει, μουσεία και ξενοδοχεία βρίσκονται σε επιφυλακή, ακόμα και ο δρόμος που οδηγεί στις πυραμίδες έχει κλείσει, ενώ αναφέρονται μέχρι και ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης. Τις εξελίξεις σφραγίζουν μεγαλειώδεις διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή εκατομμυρίων, που αντιμετώπισαν κάθε είδους καταστολή, από σφαίρες στο ψαχνό μέχρι δακρυγόνα κι  από την αστυνομία μέχρι συγκεντρώσεις παρακρατικών και ελεύθερους σκοπευτές, που άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς  και χιλιάδες τραυματίες. Όμως πέρα από αυτές τις εικόνες μάχης που έχουν κάνει τους πάντες να μιλούν για την αιγυπτιακή επανάσταση, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί το μεγαλείο ενός λαού που διδάσκει αλληλεγγύη, με συγκινητικές στιγμές να περιγράφονται  έστω και μετ’ εμποδίων μέσω διαδικτύου, αλλά και αξιοπρέπεια.

η πτώση...

Η εξέγερση έχει αναγκάσει τον επί 30 χρόνια πρόεδρο της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ να προβεί σε απανωτά διαγγέλματα, αρχικά καθαιρώντας μία κυβέρνηση και ορκίζοντας μία νέα,  και τελικά δηλώνοντας ότι θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι το φθινόπωρο προκηρύσσοντας εκλογές στις οποίες δεν θα πάρει μέρος. Αναγκάστηκε  να δηλώσει, «συγκινημένος» και προσπαθώντας να αποφύγει την τύχη του Τυνήσιου Μπεν Αλί που έφυγε κυνηγημένος, ότι σκοπεύει να πεθάνει στο χώμα της Αιγύπτου. Προσπαθεί με κέθα τρόπο να δώσει την εικόνα του σταθεροποιητικού παράγοντα, όμως αυτό δεν σταματά τους διαδηλωτές που συνεχίζουν ζητώντας την αποχώρησή του. Κάνοντας και ένα βήμα παραπέρα τις τελευταίες μέρες ζητούν να δικαστεί.

Κι ενώ το ποτάμι της λαϊκής οργής συνεχίζει να φέρνει σε αδιέξοδο όποια πολιτική λύση προσπαθεί να διατηρήσει το καθεστώς, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί μουδιασμένη έναν παραδοσιακό της πολιτικό σύμμαχο να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Και αυτό οδηγεί τους μεγάλους παίκτες της διεθνούς σκακιέρας, ΗΠΑ και ΕΕ να αλλάζουν θέση σχεδόν καθημερινά, ξεκινώντας από ανακοινώσεις που χάιδευαν τον Μουμπάρακ και καταλήγοντας σε φανερές εκκλήσεις να  παραχωρήσει τη θέση του σε μία «φιλική» διάδοχη κατάσταση. Και μέσα σε όλα αυτά ειρωνικό αστείο αποτελεί η διαγραφή αυτή την εβδομάδα του κόμματος Μουμπάρακ από τη… Σοσιαλιστική διεθνή.

Οι συντεταγμένες μίας εξέγερσης

«Φύγε!» Με μία λέξη γραμμένη με κόκκινα γράμματα, συμπυκνώθηκε η οργή περισσότερων από ένα εκατομμύριο διαδηλωτών που πλημμύρισαν την πλατεία Απελευθέρωσης του Καΐρου αλλά και άλλες μεγάλες πόλεις της Αιγύπτου την Παρασκευή, μέρα «της αναχώρησης», απαιτώντας την πτώση ενός ουσιαστικά δικτατορικού καθεστώτος και ενός προέδρου που βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας τα τελευταία 30 χρόνια. Κι αν τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, όπως και η πλειοψηφία των δυτικών, αρκούνται σε θεαματικές σκηνές του πλήθους ή των συγκρούσεων που συγκλονίζουν την Αίγυπτο από τις 25 Γενάρη, εμμένουν στη συναισθηματική κάλυψη των γεγονότων, την οργή για το καθεστώς και την χαρά και προσμονή μιας ανατροπής του, και τονίζουν το αίτημα αποχώρησης του Μουμπάρακ μετατρέποντάς το σε κεντρικό, αυτό δεν είναι αρκετό για να περιγράψει την συγκλονιστική εξέγερση ενός λαού, που πια ο ίδιος τη χαρακτηρίζει επανάσταση.

Το κοινωνικό πλαίσιο της χώρας είναι άλλο ένα παράδειγμα εφαρμογής του καπιταλισμού της εποχής μας. Από τις αρχές του ’90  υπάρχει εγκατεστημένη μόνιμη αποστολή του ΔΝΤ στην Αίγυπτο, που ακολουθεί τη γνωστή συνταγή των ιδιωτικοποιήσεων και της καταστροφής του όποιου κοινωνικού κράτους προϋπήρχε. Ήδη στην Αίγυπτο, με την καθοδήγηση του έχουν πωληθεί 270 από τις 314 επιχειρήσεις του δημόσιο τομέα που προέβλεπε το αρχικό σχέδιο. Και αυτό αφού είχε προηγηθεί μεγάλη μείωση, με απολύσεις, στην εργατική δύναμη των επιχειρήσεων ώστε να εμφανιστούν ανταγωνιστικές στην αγορά. Ταυτόχρονα το κράτος έχει μειώσει έως εξαφανίσει τις επιδοτήσεις για είδη πρώτης ανάγκης στα φτωχότερα στρώματα, ενώ τελευταία είχε φτάσει στο σημείο να συζητά και την κατάργηση της επιδότησης για τα καύσιμα. Ακολουθείται πολιτική λιτότητας, ενώ  οι πραγματικοί μισθοί είναι «παγωμένοι» εδώ και χρόνια με τον κατώτατο να μην ξεπερνάει  τα 13 ευρώ.  Ο πληθωρισμός τρέχει κοντά στο 16% με τις τιμές στο κρέας και στο κοτόπουλο να έχουν αυξηθεί μόνο το τελευταίο διάστημα από 30 έως και 150% και να υπάρχουν αναφορές ότι η τιμή ενός κιλού ντομάτας αγγίζει τα δύο ευρώ! Αυτή η άνοδος των τιμών έχει άμεση σύνδεση με το κερδοσκοπικό παιχνίδι στο χρηματιστήριο τροφίμων, των βασικών αγαθών. Όχι τυχαία ο οργανισμός τροφίμων και αγροτικής παραγωγής του ΟΗΕ αναφέρει αύξηση του μέσου κόστους αγοράς τροφίμων παγκοσμίως κατά 32% από τον Ιούνιο ως τον Δεκέμβρη του 2010.

Υπολογίζεται ότι το 40% των Αιγυπτίων ζει με μόλις δύο δολάρια τη μέρα και ότι οι νέοι έως και 30 ετών, που αποτελούν το 60% του πληθυσμού, είναι άνεργοι σε ποσοστό που αγγίζει τα εξωφρενικά επίπεδα του 90%. Τα επίσημα ποσοστά ανεργίας στην Αίγυπτο μπορεί να παρουσιάζονται στο 12%, αλλά το πραγματικό νούμερο πλησιάζει το 25%. Παράλληλα το καθεστώς καταπατά με κάθε τρόπο τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Στις τελευταίες εκλογές το κόμμα Μουμπάρακ πήρε αυτοκρατορικά ποσοστά και καταγγέλθηκε για νοθεία, με την κυβέρνηση να στηρίζεται σε ένα βαθύ αστυνομικό κράτος με παντοδύναμες μυστικές υπηρεσίες που έχουν οδηγήσει συχνά στη φυλακή τους πολιτικούς αντιπάλους.

Όταν ένας νέος πτυχιούχος, πλανόδιος πωλητής, αυτοπυρπολούνταν στην Τυνησία, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα αποτελούσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον λαό της Αιγύπτου. Βέβαια, το μεγαλειώδες παράδειγμα του λαού της Τυνησίας που κατάφερε να ανατρέψει τον δικό του δικτάτορα μπορεί εμπνεύσει τους αγωνιζόμενους τόσο στην περιοχή , όσο και παγκόσμια, όμως ταυτόχρονα η Αίγυπτος παρουσιάζει σταθερά τα τελευταία χρόνια μια ανοδική πορεία τόσο εργατικών αγώνων όσο και κινημάτων των νέων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν καταγραφεί πάνω από 3000 εργατικές κινητοποιήσεις κάθε μορφής στην Αίγυπτο από το 2004, από μεγάλες απεργίες τόσο στον δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα με αρκετές από αυτές να κάνουν το καθεστώς να οπισθοχωρεί στα αιτήματά τους. Κινητοποιήσεις υπήρχαν και στα πανεπιστήμια. Πόλη σταθμός στις κινητοποιήσεις αυτές ήταν η Μαχάλα , στο κέντρο της βιομηχανικής και βιοτεχνικής περιοχής του Νείλου, που ήταν το κέντρο εργατικών κινητοποιήσεων για χρόνια, και από την οποία ξεκίνησαν και οι κινητοποιήσεις της 25^ης Γενάρη για να μετατραπούν σε εξέγερση σε όλη την Αίγυπτο, από το Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, μέχρι το Σουέζ και τις άλλες μεγάλες πόλεις.

Σε αυτό το περιβάλλον, και με ένα ποσοστό 28% των εργαζομένων να εντάσσεται σε σωματεία, ο κεντρικός τριτοβάθμιος συνδικαλιστικός φορέας της Αιγύπτου διατηρεί καλές σχέσεις με το καθεστώς, πράγμα που τον οδήγησε συχνά στο να παίρνει αποστάσεις από τις κινητοποιήσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα τελευταία χρόνια πολλά και ενεργά πρωτοβάθμια σωματεία. Μαζί τους αναπτύχθηκε και ένα ευρύτερο κοινωνικό κίνημα, με νεολαιίστικες οργανώσεις όπως το Κίνημα της 6^ης Απριλίου να αποκτούν κοινωνικά ερείσματα. Η εξέγερση των τελευταίων ημερών έχει οδηγήσει και στη δημιουργία της Αιγυπτιακής Ένωσης Ανεξάρτητων Σωματείων και ανάγκασε σε πολιτική στροφή την Εθνική Συνομοσπονδία Εργατικών Σωματείων, που τα ηγετικά της στελέχη ουσιαστικά οριζόταν από την κυβέρνηση. Στροφή που έχει σαν αποτέλεσμα να φτάσουν να διεκδικούν «έλεγχο στις τιμές των προϊόντων και κοινωνικές παροχές», κάτι ανήκουστο για χρόνια!

Με το έδαφος να προετοιμάζεται ουσιαστικά χρόνια τώρα, οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες έχουν βαθιά κοσμικά, κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτές συμμετέχουν δυναμικά άνδρες και γυναίκες, νέοι και μεγαλύτεροι, εργατική αλλά και μεσαία τάξη, χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Αυτή η μαζική κοινωνική αποδοχή αλλά και η διεκδίκηση ριζικής αλλαγής είναι που δίνει στις κινητοποιήσεις τον αέρα της επανάστασης. Παράλληλα βέβαια η αντίσταση του καθεστώτος έχει αναδείξει την πραγματική δύναμη των εξεγερμένων. Από τη δημιουργία πολιτοφυλακών για την προστασία γειτονιών, μουσείων αλλά και της ίδιας της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, την οργάνωση δικτύου πληροφόρησης όταν η κυβέρνηση διέκοψε διαδίκτυο και κινητή τηλεφωνία, μέχρι τη διανομή φαγητού στους διαδηλωτές της πλατείας Απελευθέρωσης (Ταχρίρ), όλα ζωγραφίζουν την εικόνα της εξεγερμένης αξιοπρέπειας. Και αυτό επιβεβαιώνεται και από τις σπασμωδικές κινήσεις του καθεστώτος.

Αφού ο στρατός δεν επέλεξε να καταστείλει τις διαδηλώσεις, προσπαθώντας να τηρήσει μια στάση φιλικής αναμονής (προσβλέποντας στον ρόλο του στην διάδοχη κατάσταση) και συνέχισε παίζοντας αμφιλεγόμενο ρόλο, τη σκυτάλη πήραν οι ομάδες παρακρατικών που οργάνωσαν τις αντιδιαδηλώσεις υπέρ του Μουμπάρακ δημιουργώντας την τελευταία εβδομάδα εικόνες αιματηρής εμφύλιας διαμάχης. Υπήρξαν μέχρι και καταγγελίες ότι το καθεστώς πλήρωνε με 50 αιγυπτιακές λίρες ανθρώπους για να συμμετέχουν σε αυτές, ενώ πιάστηκαν πολυάριθμοι αστυνομικοί με πολιτικά. Οι ομάδες αυτές έπαιξαν ρόλο και στην προσπάθεια φίμωσης των διεθνών μέσων που παρακολουθούν από κοντά στην εξέγερση, καταλήγοντας στο ανθρωποκυνηγητό και τις επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ, ανάμεσά τους και ο σύντροφός μας Πέτρος Παπακωνσταντίνου.

Ταυτόχρονα η  Δύση βιάζεται να ταυτίσει το ανατρεπτικό κίνημα του Αιγυπτιακού λαού με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους για να ερεθίσει τα δυτικά φοβικά αντανακλαστικά. Όμως η πραγματικότητα προς το παρόν τη διαψεύδει. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δεν έπαιξαν εξαρχής κεντρικό ρόλο στην εξέγερση. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και για τη μεγαλειώδη διαδήλωση των εκατομμυρίων της Μέρας της Οργής είχαν δηλώσει απλά τη στήριξή τους, και τώρα συνεχίζουν να παίζουν διακριτικό ρόλο. Σαν πολιτικός χώρος υπήρξαν θύματα μεγάλης καταστολής του καθεστώτος Μουμπάρακ, με τους ηγέτες τους φυλακισμένους, και άλλους να συλλαμβάνονται με την έναρξη της εξέγερσης. Όλοι τους έχουν απελευθερωθεί πλέον  από τους εξεγερμένους. Στην Αίγυπτο παράλληλα δρουν πολλές οργανώσεις και κόμματα της αντιπολίτευσης , και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις χωρίς να μπορούν να διεκδικήσουν ηγετικό ρόλο. Από το Κίνημα Kifaya, μέχρι το κόμμα Ghad που στηρίζει τον Ελ Μπαραντέι, από τους Νασεριστές και το Σοσιαλιστικό Εργατικό κόμμα μέχρι και το Κομμουνιστικό Κόμμα, όλοι συμμετέχουν. Ταυτόχρονα έχει ήδη δημιουργηθεί άτυπο κοινοβούλιο αποτελούμενο από εκατό μέλη, από δώδεκα περίπου κόμματα και ομάδες της αντιπολίτευσης, στο πλαίσιο της καλύτερης δυνατής προετοιμασίας τους για την ανάληψη της εξουσίας μόλις ανατραπεί το καθεστώς Μουμπάρακ. Όμως οι λύσεις ακόμα δεν έχουν βρει την συνολική στήριξη του Αιγυπτιακού λαού.

Επιπλέον τα ονόματα που έχουν πέσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης δεν φαίνεται να πείθουν τους Αιγυπτίους. Μπορεί ο Μουμπάρακ να διαπραγματεύεται την έξοδό του από την εξουσία ορίζοντας ουσιαστικά ως διάδοχο του τον αντιπρόεδρο Ομάρ Σουλεϊμάν, όμως το παρελθόν του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου δεν έχει ξεχαστεί. Πέρα από τον ρόλο του στη δημιουργία ενός παρακράτους βασανιστών, ήταν ο άνθρωπος κλειδί της CIA για τον ρόλο της Αιγύπτου στις επιχειρήσεις απαγωγών και μεταφοράς στην Αίγυπτο υπόπτων για τρομοκρατία και παράλληλα επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ. Και ο νέος πρωθυπουργός Αχμέντ Σαφίκ, αξιωματικός της αεροπορίας, φανερώνει την προσπάθεια εμπλοκής και του στρατού. Διαφαίνεται ότι η διακυβέρνησή που προετοιμάζεται θα είναι ουσιαστικά άλλη μία δικτατορία.

Εν τω μεταξύ οι εναλλακτικές ηγεσίες που ακούγονται είναι εξίσου πολιτικά αδύναμες. Ο  Μπαραντέι , δεν έχει ουσιαστική επιρροή στην Αίγυπτο,  και ο Αμρ Μούσσα, γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου, που προτείνεται μέχρι και από τον γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, αποτελεί ουσιαστικά μία εξωτερική πρόταση και λύση.

ΗΠΑ και ΕΕ: αποχαιρετούν τους (ηττημένους) δικτάτορες

«Ο ευγενικός και ανθρωπιστής υπουργός εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγντορ Λίμπερμαν – που κάποτε είχε πει ότι ο Μουμπάρακ μπορεί να πάει στο διάβολο – μπορεί επιτέλους να δει την ευχή του να πραγματοποιείται , σε πολιτικό τουλάχιστον επίπεδο» γράφει χαρακτηριστικά ο Ρόμπερτ Φισκ στον Indipentent για να φωτογραφίσει την ορμή και ανατρεπτική δύναμη της Αιγυπτιακής εξέγερσης και παράλληλα να συνοψίσει τον μεγαλύτερο φόβο της Δύσης. Είναι άλλωστε γλαφυρός ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε ο Αιγυπτιακός λαός από την διεθνή κοινότητα.
Η Αίγυπτος είναι ένας καίριος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, παίκτης κλειδί στην σταθερότητα και με τεράστια εμπορική σημασία. Χωρίς τη στήριξη του καθεστώτος Μουμπάρακ και της Αιγύπτου το Ισραήλ θα βρεθεί εντελώς απομονωμένο και οι ευαίσθητες ισορροπίες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή θα ανατραπούν. Έτσι δεν είναι τυχαίο που με το ξέσπασμα της εξέγερσης οι πρώτες αντιδράσεις της δύσης ήταν από χλιαρές έως ανύπαρκτες.

Χρειάστηκε μια ολόκληρη εβδομάδα κινητοποιήσεων και βίαιης αιματηρής καταστολής τους από το καθεστώς μέχρι οι ΗΠΑ για να αναγνωρίσουν εκ στόματος  Κλίντον αρχικά, αλλά και  Ομπάμα στη συνέχεια ότι ο Αιγυπτιακός λαός είχε δίκαια αιτήματα, αλλά χωρίς να γίνεται λέξη για αλλαγή καθεστώτος. Ούτε καν η λέξη δημοκρατία δεν ακούστηκε. Και χρειάστηκε να περάσει μία εβδομάδα επιπλέον, με τους δρόμους του Καίρου να βάφονται με αίμα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αρνούνται κάθε διάλογο με τον Ομάρ Σουλεϊμάν, ώστε να τολμήσουν να μιλήσουν για απογοήτευση, άμεση αλλαγή ηγεσίας και να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια του συμμάχου τους. Ο Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε την Παρασκευή πως «η μετάβαση πρέπει να γίνει με τάξη, αλλά να ξεκινήσει τώρα». Όμως η στάση αυτή δεν προκαλεί έκπληξη, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που έχουν λόγο στην περιοχή.
Αν οι ΗΠΑ στήριζαν το καθεστώς Μουμπάρακ με  οικονομική βοήθεια που έφτανε το 1.5 δις δολάρια το χρόνο, αυτά επέστρεφαν με πολλούς τρόπους στις αμερικάνικες πολυεθνικές με την αγορά F-16 και τανκ μέχρι και δακρυγόνων. Όταν το καθεστώς εξολόθρευε τους αντιπάλους του, όπως έκανε με τους ισλαμιστές την περίοδο 1992-97, ανάμεσά τους και ολόκληρες εργατικές συνοικίες όπως η Εμπάντα, οι ΗΠΑ έστελναν περισσότερα χρήματα και όπλα. Οι δεσμοί με την CIA τονώθηκαν με  τον πόλεμο «ενάντια στην τρομοκρατία» και ειδικά όταν η Αίγυπτος συμφώνησε στον  αποκλεισμό της λωρίδας της Γάζας. Δεν είναι τυχαίο ότι η εταιρία που έχει πουλήσει στην αιγυπτιακή Ασφάλεια τα σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης, είναι θυγατρική της αμερικάνικης  Βoeing Corp.  Πράγμα που εξηγεί και τον τρόμο του Ισραήλ μπροστά στην εξέγερση και τη  δήλωση του Πρωθυπουργού του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος ζήτησε από την διεθνή κοινότητα να κάνει ότι είναι απαραίτητο ώστε να εξασφαλιστεί σε κάθε περίπτωση η παραμονή της τριακονταετούς φιλίας μεταξύ των δύο κρατών.
Αντίστοιχα χαλαρά αντανακλαστικά απέναντι σε έναν επί χρόνια φίλο δικτάτορα έδειξε και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους πρωθυπουργούς της να ζητούν αρχικά να επικρατήσει ψυχραιμία και σύνεση. Αυτά πριν οδηγηθούν μετά από τις εκατόμβες νεκρών να εκδίδουν κοινή ανακοίνωση οι Σαρκοζί, Μέρκελ, Μπερλουσκόνι, Θαπατέρο και Κάμερον όπου ζήτησαν την άμεση έναρξη της «διαδικασίας μετάβασης», ουσιαστικά τρέχοντας πίσω από τη λαϊκή οργή και προσπαθώντας να κερδίσουν μία θέση διαπραγματευτή στην νέα κατάσταση που διαγράφεται. Ανακοίνωση εξέδωσε και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μόλις την Παρασκευή, όπου κάλεσε το καθεστώς να τιμήσει τους όρους της συμφωνίας συνεργασίας που δίνει στην Αίγυπτο 150 εκατομμύρια τον χρόνο και υπό την οποία είναι υποχρεωμένη να προωθήσει οικονομικές και  πολιτικές μεταρρυθμίσεις σε αντάλλαγμα με οικονομική βοήθεια και εμπορικές συναλλαγές.

του Γιάννη Καλαϊτζή

Και μέσα σε όλό αυτό το παγκόσμιο θέατρο συμφερόντων  υπήρξαν και οι γραφικές στιγμές της ελληνικής κυβέρνησης Παπανδρέου που θέλησε αρχικά να εξάγει εσωτερική πολιτική υπεραξία ταυτίζοντας την εξέγερση του αιγυπτιακού λαού με ένα φανταστικό πρόβλημα μετανάστευσης που θα δημιουργήσει, στήνοντας σκηνικό προφύλαξης των συνόρων από το ρεύμα αιγυπτίων μεταναστών. Για να τρέξει τις τελευταίες μέρες πίσω από τα γεγονότα, ανησυχώντας για τις όχι και λίγες ελληνικές εταιρίες που έχουν συμφέρον στην περιοχή,  με τον Γ. Παπανδρέου να δηλώνει την Παρασκευή ότι είναι στο πλευρό των Αιγυπτίων, και κυρίως των νέων και να παίρνει πρωτοβουλίες για συνομιλίες με τον Μουμπάρακ, τον Σουλεϊμάν και τον Μπαραντέι.
Με την επανάσταση ακόμα στους δρόμους, και τους ισχυρούς να προσπαθούν να την ελέγξουν,  λαός της Αιγύπτου βρίσκεται στο επίκεντρο ολόκληρου τον πλανήτη. Προκαλούν θαυμασμό στους πληττόμενους από την παγκόσμια οικονομική κρίση αλλά αγωνιζόμενους λαούς που αναγνωρίζουν σε αυτόν τη δύναμη τους. Φέρνουν όμως και ανησυχία στους εκπροσώπους ενός βαθιά εκμεταλλευτικού παγκόσμιου συστήματος που συνειδητοποιούν πως πάντα μπορεί να τους ξεφύγει από τον έλεγχο ο αστάθμητος παράγοντας της ιστορίας, ο άνθρωπος.

 

 

 

 

 

του Γιάννη Καλαϊτζή

 

 

η πτώση…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το άρθρο δημοσιεύεται στο ΠΡΙΝ της Κυριακής

ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ – Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ

Η Ολομέλεια των Προέδρων, η οποία συνέχισε τις εργασίες της την Κυριακή 6 Φλεβάρη στη Λάρισα, και την οποία παρακολούθησε από κοντά πολυπληθής αντιπροσωπεία της Εναλλακτικής, αποφάσισε κατά τη συνεδρίασή της, που τελείωσε πριν από λίγο τα εξής:
ΑΠΟΧΗ από Δευτέρα 7 Φλεβάρη μέχρι τη Δευτέρα 14 Φλεβάρη.
ΣΥΝΕΧΙΣΗ της Ολομέλειας το Σάββατο 12 Φλεβάρη στην ΑΘΗΝΑ.
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ την Παρασκευή 11 Φλεβάρη έξω από τη ΒΟΥΛΗ.
ΑΓΟΡΑ Τηλεοπτικού Χρόνου.
Το πλαίσιο αδειών παραμένει το ίδιο.
Θα υπάρξει νεότερη ανακοίνωση για τις λεπτομέρειες της Συνεδρίασης.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ –  ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Κάτω η ανθυγιεινή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την πλήρη της αλληλεγγύη στον πολυήμερο απεργιακό αγώνα των φορέων της υγείας και την κατάληψη στο Υπουργείο Υγείας ενάντια στο αντικοινωνικό πολυνομοσχέδιο του "τροϊκανού" Υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου.  Με το νομοσχέδιο αυτό:   α) με όχημα την "ενοποίηση των κλάδων υγείας" των ταμείων ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΑΕΕ, ΝΑΤ περιορίζονται δραματικά οι δαπάνες  για την υγεία και παράλληλα αυξάνονται οι εισφορές των ασφαλισμένων στο 4%, πάνω από 50% σε σχέση με πριν. β) εξισώνονται "προς τα κάτω" οι παροχές υγείας των ταμείων με βάση τις αποφάσεις του ΕΣΠΥ (?) και την ευρύτερη πολιτική της κυβέρνησης που οδηγεί σε  δραματικές αυξήσεις στην συμμετοχή των ασφαλισμένων στις εξετάσεις, στις επισκέψεις σε γιατρούς κλπ, που οδηγούν στα όρια της κατάρρευσης κάθε έννοιας δωρεάν υγείας. γ) πλήττονται καίρια τόσο οι παροχές στη λαϊκή πλειοψηφία όσο και τα εργασιακά δικαιώματα χιλιάδων γιατρών που εργάζονται ή είναι συμβεβλημένοι με τα κοινωνικά ασφαλιστικά ταμεία. Ανοίγει ορθάνοιχτα η πόρτα στην εργολαβία ιατρικής εργασίας και στη μεσολάβηση εταιρειών - «πολυϊατρείων»( μέσω ΝΠΙΔ) που θα συνάπτουν συμβάσεις με τον νέο ενοποιημένο οργανισμό (ΕΟΠΥΥ) απασχολώντας γιατρούς σκλάβους των 500 ευρώ τον μήνα. δ) παραδίνονται στο ιδιωτικό κεφάλαιο το σύνολο των προμηθειών υγείας των νοσοκομείων, που αντί να εξυγιανθεί και να κλείσουν τα "παράθυρα" που οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δημιούργησαν και φέσωσαν με δισεκατομμύρια ευρώ το σύστημα υγείας σε όφελος των μεγαλοπρομηθευτών του συστήματος και των πολυεθνικών (τύπου SIEMENS), τώρα το παραδίδουν ολοκληρωτικά στις ίδιες αυτές εταιρείες! ε) οι υπηρεσίες υγείας που εντάσσονται στον ΕΟΠΥ, όπως και τα δημόσια νοσοκομεία, θα πρέπει να κοστολογούν τις ιατρικές πράξεις, να αναπτύσσουν επιχειρηματική δράση, ώστε να μπορούν μέσα από την πώληση των υπηρεσιών τους στους ασφαλισμένους, στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και σε οποιονδήποτε ζητήσει να αγοράσει υπηρεσίες, να εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητά τους. Διαφορετικά θα οδηγούνται στο κλείσιμο. Ουσιαστικά, πρόκειται για προσαρμογή της λειτουργίας των δημόσιων μονάδων υγείας στα κριτήρια της αγοράς.  στ) Προωθεί γοργά τα «ολοήμερα νοσοκομεία» δηλ. τα ιδιωτικά ιατρεία μέσα στο ΕΣΥ, λέγοντας κυνικά στους γιατρούς «αφού δεν σας δίνουμε μισθούς πάρτε τα από τους αρρώστους». Καταργεί οριστικά την συλλογική σύμβαση που προέβλεπε τουλάχιστον 2000 θέσεις νέων ιατρών στο ΕΣΥ. Σε συνδυασμό με την εφαρμογή του 5:1 στην Υγεία, δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ προοπτική πλέον για το νέο γιατρό να διοριστεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το 5:1 όχι μόνο ΔΕΝ είναι προσωρινό, αλλά με τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο νοσοκομείων που θα ξεκινήσουν από τον Απρίλιο του 2011, είναι σχεδόν σίγουρα ότι θα πάει στο 7:1 ή 8:1. Εδραιώνεται πλήρως ο θεσμός της επικουρικής απασχόλησης. Νοσοκομεία ΙΚΑ και ΕΣΥ κλείνουν και οι εργαζόμενοι σε αυτά θα μετατάσσονται ή θα απολύονται.  ζ) οδηγεί στην σοβαρή συμπίεση των μικρών φαρμακείων και των αυτοποαπασχολούμενων φαρμακοποιών μέσα από την επέκταση του ωραρίου, την υποχρεωτική μείωση των εσόδων τους χωρίς αντίστοιχη μείωση της λιανικής τιμής των φαρμάκων, (παράλληλα με την μακρόχρονη καθυστέρηση των πληρωμών από ταμεία), την ίδια στιγμή που οι φαρμακοβιομηχανίες μένουν ουσιαστικά στο απυρόβλητο..  η) οδηγεί σε ευρύτερες βάρβαρες περικοπές κοινωνικών παροχών με πιο χαρακτηριστική την κανιβαλική περικοπή των επιδομάτων στις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Το πολυνομοσχέδιο αυτό είναι ένας πολύ σημαντικό κρίκος στην λογική της διάλυσης της δημόσια υγείας, που προωθεί η βάρβαρη τρόικα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.  Είναι συνέχεια της πληρωμής για την είσοδο στα νοσοκομεία, της λογική του κλεισίματος νοσοκομείων (Καλλικράτης στην υγεία), των εξοντωτικών περικοπών στις δαπανες του 2011, που θ αφέρουν τα νοσοκομεία σε αδιέξοδο το πολύ μέχρι το καλοκαίρι. Μοναδική επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να μειώσει στο μισό την χρηματοδότηση της υγείας (6% του ΑΕΠ) σύμφωνα με τις επιταγές του Μνημονίου. Μοναδική τους επιδίωξη είναι να κάνουν τον ελληνικό λαό όμηρο των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και των κλινικαρχών. Άλλωστε όπου πέρασε το ΔΝΤ στο τέλος του δρόμου, δημόσια υγεία δεν υπήρχε.  Καλούμε τους εργαζόμενους να εξεγερθούν και να ανατρέψουν την λαίλαπα. Να παλέψουν με όλα τα μέσα για δημόσια δωρεάν υγεία. Για την ανατροπή του σφαγείου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Υποστηρίζουμε τις αποφάσεις των μαζικών φορέων να μην πληρώνουν το 5 ευρώ χαράτσι για την είσοδο στα νοσοκομεία και ΚΥ (όπως με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στην Μυτιλήνη).   Καλούμε σε κοινό μέτωπο όλους τους φορείς της υγείας, την εργατική τάξη του κλάδου και τα σωματεία της, αυτοαπασαχολούμενους γιατρούς και φαρμακοποιούς σε μέτωπο για την προστασία της δημόσια δωρεάν υγείας.     Καλούμε το σύνολο των μαζικών φορέων να κάνουν την υπόθεση της υγείας δική τους υπόθεση, να συντονίσουν και να κλιμακώσουν την δράση τους με τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, με τις κινήσει εκπαιδευτικών-μαθητών ενάντια στο σκοταδιστικό κλείσιμο σχολείων,  την νεολαία που αντιμετωπίζει την διάλυση του δημόσιου πανεπιστήμιου και την διογκούμενη ανεργία, την εργατική τάξη του ιδιωτικού τομέα που  βρίσκεται αντιμέτωπη με το κύμα των απολύσεων και της κατάργησης των συμβάσεών τους, αλλά δείχνει δείγματα αντίστασης, όπως ον αγώνα ενάντια στις απολύσεις στην Intracom, την κατάργηση των συμβάσεων στα ιδιωτικά ΚΤΕΟ και αλλού.  ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ. Για να προασπίσουμε την ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

blog καταληψης γιατρών στο υπουργείο Υγείας

Το Blog της κατάληψης στο υπουργείο υγείας

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ και ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ
http://drtsili.blogspot.com/

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 6/2 15:00 Μ.Μ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

3/2/2011

Άλλη μια σφοδρή επίθεση εξαπόλυσε ο υπουργός Μεταφορών Δημήτρης Ρέππας, από το βήμα της Βουλής προς το κίνημα κατά των διοδίων και τους πολίτες που το στηρίζουν. Ο κ. Ρέππας, με απύθμενη θρασύτητα, αποκάλεσε «τζαμπατζήδες, αντικοινωνικούς και υπονομευτές» τους υποστηρικτές του κινήματος και δεν δίστασε να αναφέρει, πως η συγκεκριμένη συμπεριφορά των πολιτών συνιστά δολιοφθορά.

Ας μας εξηγήσει λοιπόν ο κύριος υπουργός, πως χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά του πολιτικού, ο οποίος λαδώνεται από τον μεγαλοεπιχειρηματία, γεμίζει τα ταμεία του κόμματός του με μαύρο χρήμα και στη συνέχεια τον επιλέγει για την κατασκευή δημοσίων έργων; Ποιος είναι ο «τζαμπατζής, ο αντικοινωνικός, ο υπονομευτής και ο δολιοφθορέας»; Ο πολίτης που αντιστέκεται στο ξεπούλημα της χώρας του ή ο πολιτικός που εξαργυρώνει γραμμάτια και ξεπληρώνει προεκλογικές υποσχέσεις σε πολυεθνικά ιδιωτικά συμφέροντα;

Το «Δεν πληρώνουμε» κ. υπουργέ, δεν είναι ούτε σύνθημα, ούτε μόδα. Είναι η ελπίδα που ξεπήδησε μέσα από την κοινωνική απελπισία, την αγανάκτηση, την κατάφορη αδικία και θα μετασχηματιστεί σε πολιτική ελπίδα.

Όσο εσείς κ. υπουργέ θα ετοιμάζεστε να «λάβετε πρωτοβουλίες για αυτό το ζήτημα», εμείς θα εντείνουμε τον αγώνα μας για την κατάργηση όλων των διοδίων. Ο φόβος  είναι ζωγραφισμένος στα πρόσωπά σας! Το κίνημα κατά των διοδίων «Δεν πληρώνουμε» είναι μόνο η αρχή ενός αγώνα, ο οποίος θα έχει συνέχεια και θα διεξαχθεί χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.

Καλούμε τους εργαζόμενους να πλαισιώσουν την προσπάθεια για γκρέμισμα των διοδίων και ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση και η τρόικα . Οι δρόμοι είναι δημόσιο αγαθό ελεύθερο για χρήση από όλους τους πολίτες .Η ευθύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της αντιπολίτευσης είναι τεράστια για την ληστρική συμπεριφορά των περίφημων εργολάβων (νταβατζήδων) σε βάρος του λαού της περιοχής μας αλλά και πανελλαδικά. Στις 6/2/2011 και ώρα 15:00 ανοίγουμε όλους τους σταθμούς διοδίων.

ΟΛΟΙ  ΣΤΑ  ΔΙΟΔΙΑ  ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ  ΚΥΡΙΑΚΗ  6/2    15:00 Μ.Μ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ   ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Μεσογειακοί αγώνες(Το όνειρο τους που έγινε εφιάλτης!)

Μεσογειακοί αγώνες(Το όνειρο τους που έγινε εφιάλτης!)

 3- 2- 2011

Το μεγάλο όνειρο που προσπάθησαν να καλλιεργήσουν όλο το προηγούμενο διάστημα με την διεξαγωγή των μεσογειακών αγώνων του 2013 οι οικονομικοί παράγοντες και η πολιτική εξουσία, μετατράπηκε σε εφιάλτη μετά την αφαίρεσή τους από την ΔΕΜΑ ( Διεθνής Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων ) από την χώρα μας, και τώρα ζητείται το πολιτικό θύμα. Ποιος ευθύνεται; Η πρώην ή η νυν τοπική εξουσία; Η προηγούμενη κυβέρνηση ή η τωρινή;

Εμείς χαιρόμαστε που σφάζονται. Είμαστε μαζί με εκείνο το κομμάτι της Θεσσαλίας που χαίρεται για την αφαίρεσή τους, γιατί την ζημιά θα την πληρώναμε εμείς όπως έγινε και με τους Ολυμπιακούς αγώνες.

Από την αρχή που κερδήθηκαν οι μεσογειακοί αγώνες να διεξαχθούν στη Θεσσαλία ήμασταν αντίθετοι.

·                 Ποιος αλήθεια δεν θυμάται ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες στοίχησαν πάνω από 20 δις ευρώ; Δηλαδή κοντά στο 10% του ΑΕΠ και ότι συνέβαλαν στο δημόσιο έλλειμμα και στο εξωτερικό χρέος που τώρα με αίμα πληρώνουμε;

·                 Ποιος δεν θυμάται το πάρτι της Αγγελοπούλου που από τα πυροτεχνήματα έκαψε το δάσος;

·                 Ποιος δεν θυμάται το σήριαλ με το μηχανάκι και την εξαφάνιση της Θάνου και του Κεντέρη;

·                 Ποιος δεν θυμάται την καταστολή, την αστυνομοκρατία και το Ζέπελιν  να αιωρείται πάνω από την Αττική;

·                 Ποιος δεν θυμάται τις εικόνες που κατά καιρούς προβάλουν τα κανάλια από τις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις, αλλά και την προσπάθεια να πωληθούν φιλέτα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων αντί πινακίου φακής ή καλύτερα αντί νερού λίμνης-δημόσιας φυσικά- σε αγαστή συνεργασία κυβερνήσεων-εκκλησίας- κεφαλαίου;

Οι μεσογειακοί αγώνες είναι μια μικρογραφία των Ολυμπιακών. Δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα για τους εργαζόμενους και την νεολαία. Απεναντίας θα καλούμασταν να πληρώσουμε για άλλη μια φορά τα σπασμένα και μάλιστα πολύ περισσότερα από τα 358.000.000 ευρώ με βάση τον αρχικό προϋπολογισμό, αφού είναι γνωστό τελικά ότι το ύψος των έργων θα έφτανε τουλάχιστον στο τριπλάσιο, και από την στιγμή που δεν θα γίνονταν τα Μεσογειακά χωριά η πρόκληση θα  ήταν τεράστια, ιδιαίτερα στο κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που συνεχώς μεγαλώνει και παλεύει για τον ΄΄άρτον υμών τον επιούσιο΄΄, να δίνονταν ζεστό χρήμα στα κρουαζιερόπλοια για να μείνουν οι αθλητές. Ακόμα θα γίνονταν κωπηλατοδρόμιο (στην ήδη μολυσμένη ΚΑΡΛΑ) την ώρα που κλείνουν ή υπολειτουργούν τα αθλητικά σχολεία.

Η Θεσσαλία λόγω και της κρίσης έχει τεράστιο πρόβλημα ανεργίας, ημιανεργίας, και μαύρων εργασιακών σχέσεων. Το πώς θα λυθεί αυτό το πρόβλημα πρέπει να διεκδικήσουμε. Έχουμε δικαίωμα όλοι στον αθλητισμό και όχι στην διεξαγωγή τέτοιων αγώνων.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στη ΘΕΣΣΑΛΙΑ

                                                                                                             Ανταρσία για την Ανατροπή

http://aristereparthessalias.blogspot.com/

Η 6η του Φλεβάρη 2011 θα είναι μόνο η αρχή!

Απάντηση στις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Μεταφορών κ. Δ. Ρέππα, από το βήμα της Βουλής προς το κίνημα κατά των διοδίων.

Το «Δεν πληρώνουμε» κ. υπουργέ, δεν είναι ούτε σύνθημα, ούτε μόδα. Είναι η ελπίδα που ξεπήδησε μέσα από την κοινωνική απελπισία, την αγανάκτηση, την κατάφορη αδικία και θα μετασχηματιστεί σε πολιτική ελπίδα.

Άλλη μια σφοδρή επίθεση εξαπόλυσε ο υπουργός Μεταφορών Δημήτρης Ρέππας, από το βήμα της Βουλής προς το κίνημα κατά των διοδίων και τους πολίτες που το στηρίζουν. Ο κ. Ρέππας, με απύθμενη θρασύτητα, αποκάλεσε «τζαμπατζήδες, αντικοινωνικούς και υπονομευτές» τους υποστηρικτές του κινήματος και δεν δίστασε να αναφέρει, πως η συγκεκριμένη στάση των πολιτών συνιστά δολιοφθορά.

Παράλληλα, ο Δ. Ρέππας προειδοποίησε ότι σύντομα η κυβέρνηση θα πάρει πρωτοβουλίες για αυτό το ζήτημα. «Όταν κάποιος έχει τέτοια συμπεριφορά είναι σαν να λέει, δεν πληρώνω εγώ ώστε να πληρώνει για μένα κάθε άλλος Έλληνας» τόνισε ο υπουργός.

Ας μας εξηγήσει λοιπόν ο κύριος υπουργός, πως χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά του πολιτικού, ο οποίος λαδώνεται από τον μεγαλοεπιχειρηματία, γεμίζει τα ταμεία του κόμματός του με μαύρο χρήμα και στη συνέχεια τον επιλέγει για την κατασκευή δημοσίων έργων; Ποιος είναι ο «τζαμπατζής, ο αντικοινωνικός, ο υπονομευτής και ο δολιοφθορέας»; Ο πολίτης που αντιστέκεται στο ξεπούλημα της χώρας του ή ο πολιτικός που εξαργυρώνει γραμμάτια και ξεπληρώνει προεκλογικές υποσχέσεις σε πολυεθνικά ιδιωτικά συμφέροντα;

Όσο εσείς κ. υπουργέ θα ετοιμάζεστε να «λάβετε πρωτοβουλίες για αυτό το ζήτημα», εμείς θα εντείνουμε τον αγώνα μας για την κατάργηση όλων των διοδίων. Η πρωτοφανής ληστρική επιδρομή ενάντια στο εισόδημα των εργαζομένων και στα κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών ήδη αναχαιτίζεται. Ο φόβος της γενίκευσης είναι ζωγραφισμένος στα πρόσωπά σας! Το κίνημα κατά των διοδίων «Δεν πληρώνουμε» είναι μόνο η αρχή ενός αγώνα, ο οποίος θα έχει συνέχεια και θα διεξαχθεί χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Οι πολίτες αγωνίζονται να καταργήσουν τα χρηματοοικονομικά εργαλεία που κρατάτε στα χέρια σας, τα οποία σχεδιάστηκαν εις βάρος τους για να μεταφέρουν εθνικό πλούτο σε χέρια ιδιωτών. Ο αγώνας των πολιτών ήδη ακυρώνει τους σχεδιασμούς αυτούς και θα κερδηθεί σπάζοντας τον πρώτο κρίκο της αντιλαϊκής αλυσίδας.

Το «Δεν πληρώνουμε» κ. υπουργέ, δεν είναι ούτε σύνθημα, ούτε μόδα. Είναι η ελπίδα που ξεπήδησε μέσα από την κοινωνική απελπισία, την αγανάκτηση, την κατάφορη αδικία και θα μετασχηματιστεί σε πολιτική ελπίδα.

Καμία από τις επόμενες κινητοποιήσεις μας δεν θα θυμίζει το χθες!

Η 6^η του Φλεβάρη 2011 θα είναι μόνο η αρχή!

Το δόγμα του σοκ

Η κυβέρνηση παραμένει πιστή στο δόγμα του σοκ: όλες οι επιθέσεις, όλα τα μέτωπα, όλες οι συγκρούσεις μαζί, χωρίς καμία διάθεση διαπραγμάτευσης ή υπαναχώρησης και όποιος αντέξει. Λίγα παραδείγματα:
 - Το Υπουργείο Υγείας, εκτός από τη σύγκρουση με τους φαρμακοποιούς, επιλέγει τώρα να περάσει το νομοσχέδιο για τη δημόσια υγεία, το οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία κλείνει ρητά νοσοκομεία και περιορίζει την πρόσβαση στην περίθαλψη. Ταυτόχρονα επιβάλλει με πυγμή τα τροφεία του 3ευρου που έγινε 5ευρο για να γίνει άμεσα 10ευρο και 20ευρο, τιμολογώντας έτσι μια πλήρη επίσκεψη με όλες τις εξετάσεις που θα χρειαστεί με ένα διόλου "συμβολικό" ποσό. Ποντάρει στην αδυναμία των επισκεπτών του συστήματος υγείας να αντιδράσουν (ποια μητέρα που επισκέπτεται ένα νοσοκομείο με το άρρωστο παιδί της έχει διάθεση για κοινωνική ανυπακοή), αδιαφορεί για τις αντιδράσεις των σωματείων των γιατρών και ισχυρίζεται κυνικά ότι σώζει τη δημόσια υγεία. Το αποτέλεσμα, σήμερα το πρωί οι γιατροί να συγκρούονται με το ΜΑΤ και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (προσοχή: όχι πια μόνο οι νοσοκομειακοί ή οι γιατροί του ΙΚΑ, όχι τα συνδικάτα ή οι κινήσεις, αλλά ο ίδιος ο συντηρητικότατος Ιατρικός Σύλλογος) να καλεί τα μέλη του σε συνέλευση μέσα στο κατελλειμένο Υπουργείο Υγείας!
 - Το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών σταματά ξαφνικά το διάλογο με τους εργαζόμενους στις δημόσιες συγκοινωνίες και κατεβάζει το νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση των συγκοινωνίων, ανοίγοντας πόλεμο όχι μόνο με τους εργαζόμενους, που χάνουν δικαιώματα και θέσεις εργασίας, αλλά και με τους επιβάτες, που καλούνται να πληρώσουν νέες αυξήσεις. Πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος κ. Ρέππας έλεγε ότι δεν καταλαβαίνει γιατί απεργούν οι εργαζόμενοι, αφού δεν ξέρουν τί περιέχει το νομοσχέδιο. Σήμερα δηλώνει ότι τους νόμους τους ψηφίζει η Βουλή και όχι οι απεργοί. Τα δικαστήρια βγάζουν την απεργία, όπως πια σχεδόν όλες, παράνομη και καταχρηστική, η διοίκηση του ΜΕΤΡΟ απειλεί με απολύσεις, οι συνδικαλιστές, πρώην τρόφιμοι των ίδιων κομμάτων εξουσίας, αποχωρούν από τη βουλή αρνούμενοι να συζητήσουν με το μαχαίρι στο λαιμό, η κυβέρνηση τους καταγγέλει για εχθρούς της δημοκρατίας και οι απεργίες ακόμα δεν ξεκινήσαν...
 - Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με επικεφαλής την Πράσινη Τίνα, μαζί με το Υπουργείο Υποδομών του Ρέππα (ο οποίος πρόσφατα στο υπουργικό συμβούλιο διαμαρτύροταν γιατί μια φωλιά γυπαετών - οι οποίοι έχουν εξαφανιστεί από την Πελοπόννησο εδώ και πολλές δεκαετίες - εμποδίζει την ανάπτυξη του χωριού του), δεν κάνει βήμα πίσω απέναντι στους κατοίκους της Κερατέας ή της Χαλκιδικής που αρνούνται να παραδώσουν τον τόπο τους βορρά στους ΧΥΤΑ ή τα ορυχεία χρυσού αντίστοιχα. Το αποτέλεσμα: στην Κερατέα οι κάτοικοι παίζουν πόλεμο κάθε βράδυ με τα ΜΑΤ, στη Χαλκιδική οι κάτοικοι οργανώνονται, συσπειρώνονται, εξασφαλίζουν κοινωνικές συμμαχίες και ετοιμάζονται, αν χρειαστεί, να πράξουν το ίδιο. Άλλωστε, το έχουν κάνει με επιτυχία και παλιότερα.
 - Το Υπουργείο Εσωτερικών δηλώνει με σοσιαλιστικό πάθος ότι κανένας μετανάστης δεν θα νομιμοποιηθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Σε ένα κρεσέντο μάλιστα ακροδεξιού παροξυσμού, ο κ. Ραγκούσης καταγγέλλει την προηγούμενη κυβέρνηση για υποχωρητικότητα απέναντι στους μετανάστες, ενώ για να δείξει με σαφήνεια ότι δεν θα δόσει καμία διέξοδο στην απεργία πείνας, καταργεί τη διάταξη Παυλόπουλου που έδωσε νομιμοποίηση στους 15 απεργούς πείνας του 2008 για λόγους υγείας (και ας πιέζαν τότε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προς αυτή τη λύση). Ταυτόχρονα, εκβιάζει τη δικαιοσύνη να φτάσει στο τέλος τη δίωξη ενάντια σε μέλη του κινήματος αλληλεγγύης, προσπαθώντας να φοβίσει την κοινωνία και να απομονώσει τους μετανάστες απεργούς. Οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι οποίες άντεξαν την επίθεση θεών και δαιμόνων προχτές, δηλώνουν ευθαρσώς την ενοχή τους για το αδίκημα της συμπαράστασης και περιμένουν τα όργανα της τάξης να τους συλλάβουν...
Ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμα. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι ποντάρει σε δύο πράγματα: πρώτο, στο σοκ της ελληνικής κοινωνίας: εδώ κατάπιαμε κοτζαμαν μνημόνιο, θα αντισταθούμε για τα νοσοκομεία, τα λεωφορεία, τους μετανάστες ή τα σκουπίδια; Δεύτερο, στην εκπληκτική της ικανότητα, με τη συμμαχία βέβαια όλου του στρατού του Γιάννη Πρετεντέρη, να στρέφει τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Και μέχρι στιγμής (στην κυριολεξία όμως μέχρι στιγμής, αφού κανείς πια δεν μπορεί να ξέρει τι θα συμβεί μετά από ένα λεπτό - από τίποτα μέχρι τα πάντα), τα καταφέρνει. Αν όμως όλοι οι παραπάνω αρχίσουν να συναντιούνται; Τυχαία ίσως στην αρχή, όπως έγινε προχθές στην Κοζάνη, έξω από την αίθουσα που θα μιλούσε ο πρωθυπουργός. Μπορεί να τα βάλλει με όλους μαζί και στην πράξη, πέρα από τα λόγια; Πόσα ΜΑΤ και Πρετεντέρηδες έχει; Τις φτάνουν; Μήπως ο Γιωργάκης Παπανδρέου να ρωτήσει τη γνώμη κανενός συντρόφου του από τη Σοσιαλιστική Διεθνή, από αυτούς που περνάνε ακόμα δυσκολότερες στιγμές σήμερα;

Το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό! Ίσα δικαιώματα στους ξένους εργάτες.

Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό! Ίσα δικαιώματα στους ξένους εργάτες.

Κανένας μετανάστης ανασφάλιστος.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των προσφύγων και μεταναστών που ξεκινά στις 23 Ιανουαρίου. Διαλύοντας κάθε κοινωνική κατάκτηση το σύστημα εξουσίας προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το λαό προσπαθώντας να πείσει ότι για τα δεινά μας ευθύνονται οι άνθρωποι που εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της παγκόσμιας φτώχειας και της ληστείας των τραπεζών αναζητούν την επιβίωσή τους στις χώρες του δυτικού κόσμου. Ας μην ξεχνάμε ότι τα καθεστώτα της Τυνησίας, της Αιγύπτου, του Αφγανιστάν, ενάντια στα οποία σήμερα εξεγείρονται οι λαοί τους, στηρίζονται ανοιχτά από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, με τη συνδρομή σε πολλές περιπτώσεις και των ελληνικών κυβερνήσεων. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ! Καλούμε τους εργαζόμενους να εκφράσουν με κάθε τρόπο την ενεργητική συμπαράστασή τους στο κίνημα για την αξιοπρέπεια των μεταναστών συνανθρώπων μας να συμβάλλουν στη διατήρηση του σεβασμού των ανθρωπιστικών και κοινωνικών αξιών που βάλλονται κυνικά από την κυβέρνηση, την τρόϊκα και την ΕΕ, και τα ΜΜΕ

- Όχι στο φράκτη-αίσχος, τις μαζικές απελάσεις και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών.

- Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους ανεξάρτητα αν έχουν χαρτιά ή ασφάλιση. Να δοθεί άμεσα άσυλο στους αιτούντες πρόσφυγες.

- Ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

- Κατάργηση των συνθηκών του Δουβλίνου και ελεύθερη μετακίνηση εντός της ΕΕ.

- Ανατροπή των σχεδίων για τείχη αίσχους και οικοδόμησης της «Ευρώπης-φρούριο»

- Ενωμένοι εργάτες- φοιτητές- μετανάστες για κοινό αγώνα ενάντια στη φτώχεια, εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό

- Έλληνες και μετανάστες μαζί για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης, για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.

Αλληλεγγύη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη της στους 300 μετανάστες απ’ όλη την Ελλάδα που θα ξεκινήσουν απεργία πείνας την Τρίτη 25 Ιανουαρίου, διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις.

Η κίνηση αυτή των μεταναστών είναι το ύστατο όπλο που έχουν για να ζήσουν με αξιοπρέπεια και με στοιχειώδη δικαιώματα. Διωγμένοι από τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες στις χώρες τους, συναντούν τη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης που τους «υποδέχεται» με τα σχέδιά της για τον φράχτη στον Έβρο και τον νέο «αντιμεταναστευτικό» νόμο Παπουτσή. Ένα νόμο που όχι μόνο δεν προσφέρει άσυλο ή νομιμοποίηση σε όλους τους μετανάστες, αλλά αναγκάζει ακόμη και τους για πολλά χρόνια εργαζόμενους μετανάστες στη χώρα μας να… αναμένουν την «φιλεσυπλαχνία» του Υπουργού Προ.Πο. μήπως και τους παραχωρήσει παράταση της άδειας παραμονής για ένα μόλις χρόνο!

Η συνεργασία της κυβέρνησης με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, που ξεκίνησε με την υπερψήφιση του Μνημονίου, συνεχίζεται τώρα και στο πεδίο της «κοινωνικής πολιτικής». Για να δικαιολογήσουν την κρίση ενός γερασμένου συστήματος και τις τραγικές συνέπειες μιας αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής και να αποπροσανατολίσουν την οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας θέλουν να μετατρέψουν τους μετανάστες  σε «αποδιοπομπαίους τράγους».

Ο αγώνας αυτών των μεταναστών έρχεται να προστεθεί στον αγώνα που δίνουν Αφγανοί, Ιρανοί και Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που διεκδικούν πολιτικό άσυλο. Έρχεται να προστεθεί στην πάλη του συνόλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος για την ανατροπή του Μνημονίου, την απομάκρυνση της Τρόικα και την απόκρουση της ρατσιστικής ακροδεξιάς δημαγωγίας. Οι 300 μετανάστες ζητούν το αυτονόητο δικαίωμά τους να μην θεωρούνται «λαθραίοι». Όπως οι ίδιοι λένε, ζητάνε «από τους Έλληνες συναδέλφους εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα τους». Η ενότητα της πάλης ντόπιων και μεταναστών εργατών, η αλληλεγγύη και η έμπρακτη υποστήριξη του αγώνα τους είναι ο δρόμος για τη νικηφόρα έκβαση αυτή της μάχης.

- ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ! - ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

- ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ- ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα σταθεί στο πλευρό των απεργών πείνας με κάθε δυνατό τρόπο. Καλούμε όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κάθε δημοκρατικό πολίτη και όλο το λαό να περάσουν από τη Νομική Σχολή της Αθήνας για να εκδηλώσουν με έμπρακτο τρόπο την αλληλεγγύη τους.

Το άσυλο και το πανεπιστήμιο δεν κινδυνεύουν από τους μετανάστες αλλά από την αντιλαϊκή πολιτική

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ

- ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

-ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΞΕΡΙΖΩΜΟΥ

 

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα καταγγέλλει το «μνημόνιο» καταπάτησης του πανεπιστημιακού ασύλου, που έχουν «συνυπογράψει» η κυβέρνηση, η ΝΔ, ο ΛΑΟΣ και η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντ. Μπακογιάννη. Θλιβεροί ουραγοί αυτής της αντιδραστικής συμμαχίας η ΔΗ.ΑΡΙ. και η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ.

Όλοι οι παραπάνω, σαν έτοιμοι από καιρό, χρησιμοποιούν το γελοίο πρόσχημα μιας ανύπαρκτης παρακώλυσης της λειτουργίας της Νομικής Σχολής από μετανάστες που διεκδικούν την κατοχύρωση των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, για να χτυπήσουν την ανερχόμενη πάλη των εργαζομένων ενάντια στη βάρβαρη αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ειδικό στόχο της επίθεσης αποτελεί το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα, ενόψει της παράδοσης της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στους ιδιώτες κατ’ απαίτηση της τρόικας και του κεφαλαίου. Επιχειρούν να στρέψουν τους φοιτητές και το λαό εναντίον των μεταναστών και αντιστρόφως, για να περάσουν τα σχέδια αυτά. Σε πρόσφατο Υπουργικό Συμβούλιο, άλλωστε, εγκρίθηκε με εισήγηση του υπουργού Δημόσιας Τάξης σχέδιο νόμου για την κατάργηση του Ασύλου!

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα, η νεολαία και η Αριστερά οφείλουν να στείλουν μήνυμα αποφασιστικής υπεράσπισης του δημοκρατικού δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου και του φοιτητικού κινήματος. Ο στόχος αυτός αποκτά κρίσιμη σημασία, ως αναπόσπαστο μέρος της γενικότερης πάλης να μπει φραγμός στην αντιδημοκρατική επίθεση του συνασπισμού εξουσίας, για την ανατροπή του μνημονίου και της «χούντας» κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

Οι αγωνιζόμενοι μετανάστες μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα από όλους αυτή την προτεραιότητα και είναι σίγουρο ότι θα συμβάλουν έμπρακτα σε αυτήν.   Έτσι, τα δίκαια αιτήματά τους θα αποκτήσουν ακόμα μεγαλύτερο κύρος.

Η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα οφείλουν να συμπαρασταθούν στον αγώνα τους ουσιαστικά, όχι με αποσπασματικές κινήσεις, αλλά με σχέδιο και προοπτική διασφάλισης ευρύτερων συμμαχιών. Οφείλουν να υψώσουν, χωρίς δηλώσεις «νομιμοφροσύνης» και «αποστάσεων» από τον αγώνα των μεταναστών, ένα ισχυρό ανάχωμα  στην υστερία που καλλιεργούν τα  ΜΜΕ και οι κάθε είδους ‘μνημονιακοί παπαγάλοι’. Γιατί ο αγώνας των μεταναστών για νομιμοποίηση, για ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, για κατάργηση των συνθηκών του Δουβλίνου και ελεύθερη μετακίνηση εντός της ΕΕ, ανατροπή των σχεδίων για τείχη αίσχους και οικοδόμησης της ‘’Ευρώπης-φρούριο’’, είναι μακρόχρονος και πολύμορφος και δεν  θα κριθεί «σε μια ζαριά». Θα είναι νικηφόρος και αποτελεσματικός, στο βαθμό που κατακτούνται  δρόμοι και αιτήματα  κοινής δράσης με το σύνολο των εργαζομένων και απορρίπτονται πρακτικές απομόνωσης, διαχωρισμού τους ή/και αντίθεσης με τους ντόπιους εργαζόμενους, που επιδιώκουν οι συντηρητικές δυνάμεις και η κυβέρνηση. Δυστυχώς, με πολύ σοβαρή ευθύνη του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ, βρισκόμαστε  μακριά από μια τέτοια κατεύθυνση. Η ανατροπή του σημερινού κινδύνου για απομόνωση των μεταναστών και αναγόρευσής τους σε αιτία των προβλημάτων των ντόπιων εργαζομένων και πολιτών, ενώ αποτελούν τα πρώτα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης και  των ιμπεριαλιστικών πολέμων, προϋποθέτει λογική αντικαπιταλιστικού εργατικού μετώπου και όχι περιορισμό σε αμυντικές μορφές αλληλεγγύης.

Είναι η ώρα του αποφασιστικού πολιτικού αγώνα, με σχέδιο, αυτοπεποίθηση, απαιτητικότητα. Ο πολιτικός στόχος είναι:

 

• ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ, ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΒΑΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ  ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ
• ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΟΥΣ
• ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ, ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Αθήνα 26/01/2011