Μετεκλογικό πάρτυ

Και μετά τις εκλογές τί;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας συνεπής στην υπόσχεση της νάναι παρών και μετά τις εκλογές ξεκινά με το πάρτυ που υποσχέθηκε σε όλους τους φίλους της ελπίζοντας οι άλλες πολιτικές δυνάμεις να τηρήσουν έστω κάποια από τις πολλές υποσχέσεις που μοιράζουν απλόχερα στους ψηφοφόρους τους .

Στο περίπτερο ,στην κεντρική πλατεία την Τετάρτη το βράδι με μουσική και κρασί η τοπική ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλους όσους την ενίσχυσαν εκλογικά αλλά και όσους άλλους φίλους θέλουν σε ένα ανοικτό μετεκλογικό πάρτι με μουσική από όλο τον κόσμο ,γιατί :¨΄τις καλύτερες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα΄΄

Αποτελέσματα εκλογών 2009

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (με καταμετρημένο το 99,88% των ψήφων) παίρνει 24.733 ψήφους πανελλαδικά και ποσοστό 0,36%, και καταλαμβάνει την 8η θέση ανάμεσα στα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές της 4 Οκτωβρίου 2009. Στο νομό Λάρισας η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λαμβάνει 678 ψήφους ,η μοναδική δύναμη από την αριστερά που είχε άνοδο σε σχέση με τις Ευρωεκλογές και 70 τοις εκατό!! πάνω από το άθροισμα ΜΕΡΑ-ΕΝΑΝΤΙΑ (400) των βουλευτικών του 2007 παρά το δυσμενές κλιμα πόλωσης που υπήρξε και έρχεται σαν μια ανερχόμενη διακριτή κοινωνική δύναμη πίσω από τους πράσινους στην έβδομη θέση. Ειδικά στο Δήμο της Λάρισας εχουμε διπλασιασμό σε σχέση με το 2007 και 110 πάνω από τις πρόσφατες Ευρωεκλογές

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Καμιά ανοχή, καμιά αναμονή!

Τo αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών αποτελεί σαφέστατη καταδίκη της αντεργατικής, αυταρχικής πολιτικής της Ν.Δ. Οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας έβαλαν την ταφόπλακα στο κόμμα που επιτέθηκε με δριμύτατα στις κατακτήσεις, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα, στο κόμμα που επικαλέστηκε την καπιταλιστική κρίση για να ζητήσει νέες θυσίες για χάρη των τραπεζιτών και των βιομήχανων. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ περισσότερο εκφράζει τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στη Ν.Δ. παρά μια θετική ψήφο για το πολιτικό και κυβερνητικό πρόγραμμά του. Ένα πρόγραμμα που στις βασικές γραμμές κινείται στην ίδια λογική με αυτό της ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ με την ανύπαρκτη αντιπολίτευσή του σηματοδότησε ότι και ως κυβέρνηση θα διαψεύσει τις προσδοκίες του κόσμου που αγωνίστηκε ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων. Γι’ αυτό και εξασφάλισε τη στήριξη της αστικής τάξης και του κεφαλαίου, ως ο «εκλεκτός» τους, ύστερα από την ανεπανόρθωτη φθορά της κυβέρνησης Καραμανλή, για να μην αφήσει να υπάρξουν «ανεξέλεγκτες» αντιδράσεις από τους εργαζόμενους που καλούνται να πληρώσουν την κρίση. Να είναι σίγουρη η νέα κυβέρνηση ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν θα δώσουν καμιά περίοδο χάριτος, δεν θα υπάρξει καμιά ανοχή ή αναμονή, αφού η επόμενη μέρα είναι η μέρα του νέου προϋπολογισμού, των ιδιωτικοποιήσεων, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γυναικών αλλά και συνολικά των εργαζομένων κ.λπ. Ταυτόχρονα το εύρος της ήττας της Ν.Δ καταδεικνύει το τι περιμένει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας την ίδια πολιτική. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κρίσης που συνεχίζεται οι όποιες αντεργατικές αποφάσεις για τους μισθούς, τις συντάξεις, τα εργασιακά δικαιώματα, την ανεργία θα αποτελέσουν αιτίες πολέμου για τους εργαζόμενους. Η καθήλωση και υποχώρηση των κομμάτων της κοινοβουλευτικής Αριστεράς σε περίοδο κρίσης και χτυπήματος των εργαζομένων αποτελεί αποτέλεσμα της δικιάς τους αδυναμίας να συμβάλλουν για ένα άλλο νικηφόρο εργατικό κίνημα και στη στρατηγική ανάγκη των εργαζομένων για μια άλλη αριστερά. Ότι σε ένα περιβάλλον έντασης των κοινωνικών διεκδικήσεων και έντονης αποδοκιμασίας της κυβερνητικής πολιτικής, η επίσημη Αριστερά αποτυγχάνει να ενισχυθεί και υποχωρεί εκλογικά, είναι ένδειξη της βαθύτερης κρίσης της. Είναι απόδειξη του πόσο αναγκαία είναι σήμερα μια άλλη αριστερά, μια αριστερά που να εμπνέει και να μην απογοητεύει, μια Αριστερά αντικαπιταλιστική, επαναστατική. Η ανάγκη μαχητικής κοινωνικής αντιπολίτευσης αποτελεί το πραγματικό στοίχημα της επόμενης μέρας για τους εργαζόμενους και σε αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεισφέρει με όλες της τις δυνάμεις. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους εργαζόμενους και τη νεολαία που την ενίσχυσαν και εκλογικά δείχνοντας ότι ακόμη στο δύσκολο έδαφος των εκλογών πρωτοπόροι εργαζόμενοι και νεολαίοι θεωρούν απαίτηση των καιρών να υπάρξει μια άλλη αριστερά, ενωτική, αντικαπιταλιστική και επαναστατική. Και ξέρουμε ότι αυτή την αγωνία την μοιράζονται και πολλοί άλλοι αγωνιστές. Οι ψήφοι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελούν κάλεσμα για να συνεχίσουμε την επίπονη προσπάθεια γι’ αυτή την άλλη αριστερά, για να επιμείνουμε στον ενωτικό μετωπικό δρόμο που διαλέξαμε εξαρχής, για να παλέψουμε για ένα μαχητικό νικηφόρο εργατικό κίνημα, για μαχητική εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και σε κάθε αντιδραστική πολιτική. ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ, 4/10/2009

Δείτε όλα τα αποτελέσματα (συγκεντρωτικά και ανά νομό/εκλογική περιφέρεια, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά) κατευθείαν από το υπουργείο Εσωτερικών εδώ

Ψήφος ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, Αριστερά της ελπίδας και της Ανατροπής

Κείμενο στήριξης 50 δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα ΜΜΕ και το χώρο του Τύπου

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

125 εκλεγμένοι συνδικαλιστές στηρίζουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ

125 εκλεγμένοι συνδικαλιστές του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, που πρωτοστάτησαν σε μάχες του εργατικού κινήματος υπογράφουν κείμενο στήριξης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Μαχητική εργατική και κοινωνική αντιπολίτευση! Αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση!

αφισσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ Βουλευτικες 2009

ΣΩ.ΣΥ.ΠΥ.Λ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ


ΛΑΥΡΙΟ 15/9/2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Στις 14/9/09 και ώρα 19:30 στο Παλιό Μηχανουργείο στο Λαύριο, πραγματοποιήθηκε προεκλογική ομιλία του στελέχους του ΠΑ.ΣΟ.Κ και υποψήφιου Αττικής κ. Θεόδωρου Πάγκαλου.
Στην ομιλία παρευρέθηκε και ο αντιπρόεδρος του ΣΩ.ΣΥ.ΠΥ.Λ, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου και μέλος της τοπικής οργάνωσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ Λαυρίου Δημήτρης Ζαμπέλης.
Μετά το τέλος της ομιλίας ακολούθησε συζήτηση μεταξύ του κ. Θ. Πάγκαλου και των παρευρισκόμενων.
Παίρνοντας δημόσια το λόγο ο αντιπρόεδρος, ρώτησε τον κ. Πάγκαλο:
«Ποια είναι η θέση του ΠΑ.ΣΟ.Κ για το θέμα της εργασιακής τακτοποίησης των 5.500 συμβασιούχων πυροσβεστών που εδώ και χρόνια δουλεύουν με αποικιοκρατικές συμβάσεις στο Π.Σ και παλιότερα στη Δασική Υπηρεσία και βρίσκονται σε μόνιμη και διαρκή εργασιακή ομηρία».
Η απάντηση του κ. Πάγκαλου ήταν: «Καμία»
Επιμένοντας ο αντιπρόεδρος του ΣΩ.ΣΥ.ΠΥ.Λ, ρώτησε ξανά τον κ. Πάγκαλο αν η απάντηση που έδωσε είναι προσωπική του θέση ή θέση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Ο κ. Πάγκαλος απάντησε:
«Η θέση αυτή είναι αυτή που είναι»
Επειδή η απάντηση αυτή προκάλεσε σοκ στο ακροατήριο, στέλεχος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ευρύτερης περιοχής της Λαυρεωτικής πήρε το λόγο και υπενθύμισε στον κ. Πάγκαλο ότι αναφέρεται στο θέμα των 5.500 συμβασιούχων πυροσβεστών.
Ο κ Πάγκαλος απάντησε:
«Ξέρω καλά που αναφέρεστε και επειδή ο συγκεκριμένος άνθρωπος που μου έκανε την ερώτηση (ο αντιπρόεδρος) είναι πολύ νεώτερος μου, εγώ θέλω να του πω την αλήθεια και δεν θέλω να πλανιέται σε ψέματα»
Να σημειώσουμε ότι η τοποθέτηση του κ. Πάγκαλου προκάλεσε δυσμενή σχόλια από τους παρευρισκόμενους που ήταν γύρω στα 600 άτομα.
Αντί σχολίου, εμείς θέλουμε να επισημάνουμε πως ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ κ. Γιώργος Παπανδρέου έθεσε πρόσφατα ένα πολιτικό διακύβευμα στην Ελληνική κοινωνία: να διαλέξουμε σοσιαλισμό ή βαρβαρότητα»
Θέλουμε να ελπίζουμε ότι αν το ΠΑ.ΣΟ.Κ μετά τις εκλογές της 4/10 γίνει κυβέρνηση, δεν θα επιλέξει για τους 5.500 συμβασιούχους πυροσβέστες την βαρβαρότητα.

Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Γιώργος Μέγκουλης Σταυρούλα Στόμη

κείμενο υποστήριξης από τον Γιώργο Ρούσση

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009

Κομμουνιστική επανίδρυση και αντικαπιταλιστικό μέτωπο, τώρα!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ

Οταν στον αντίστοιχο ΟΤΕ της χώρας του Μάη του '68, -έστω και αν για τον «Ριζοσπάστη» αυτός δεν ήταν παρά μια «φούσκα», «σαπουνόπερα», ή αποτέλεσμα «της κούρασης των Γάλλων να πληρώνουν τους ψυχαναλυτές τους» i, αυτοκτονούν 23 άνθρωποι,

- λόγω της ανασφάλειας που τους δημιουργεί το κύμα απολύσεων (20.000 εργαζόμενοι απολύθηκαν σε τρία χρόνια) η ελαστικότητα της εργασίας τους, η ανά πάσα στιγμή ενδεχόμενη μετακίνησή τους σε άλλη πόλη,

- λόγω της τραγικής πίεσης που απορρέει από το βραβευμένο στη Γαλλία, το 2008, σύστημα διοίκησης της εταιρείας ii, το οποίο έρχεται να επιβαρύνει την εγγενή καπιταλιστική αποξένωση, σπάζοντας κάθε συλλογικό δεσμό ανάμεσα στους εργαζόμενους, για να τους χαλιναγωγεί πιο εύκολα.

Οταν μέσα σ' αυτόν τον καθρέφτη της αναπτυγμένης Γαλλίας, βλέπω με τρόμο την εικόνα και της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια και στις προτεινόμενες εργασιακές συμβάσεις της νέας ιδιωτικής «Ολυμπιακής» οσφραίνομαι ήδη την μπόχα της δολοφόνου France Telecom.

Τότε δεν αρκεί να:

- Απορρίπτω μετά βδελυγμίας τον δίχως κανένα όριο -πολιτικό, αλλά και ευπρέπειας- ακροδεξιό Καρατζαφέρη, που προσφέρει για όραμα το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου, και για υπόδειγμα την αφεντιά του.

- Αρνούμαι τον Καραμανλή, που με καλεί, λες και είναι νόμος της φύσης, να αποδεχτώ τον βιασμό μου.

- Οργίζομαι με την κοροϊδία του Παπανδρέου, που εμφανίζεται ως νέα παρθένα και με καλεί να ξεχάσω το νεοφιλελεύθερο και φιλοαμερικανικό πολιτικό του παρελθόν, το οποίο ακόμη και τον Καραμανλή τον κάνει να φαντάζει σαν αντιστασιακός απέναντι στις ΗΠΑ.

- Αντιμετωπίζω καχύποπτα τους οικολόγους, που γλυκαίνουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα με την πιπίλα της πράσινης μεν, καπιταλιστικής δε, ανάπτυξης.

- Μη με πείθει ο ρεφορμιστής Τσίπρας, του οποίου η σπαρασσόμενη αριστερά, ενώ γνωρίζει πολύ καλά τι ποιεί και κυρίως πού θα οδεύσει μετεκλογικά, η δεξιά του συνεχίζει να συμπορεύεται μαζί της.

- Μη με εκφράζει η Παπαρήγα, που σε άγρα ψήφων αποσυνδέει την εκλογική μάχη από το διακηρυγμένο στρατηγικό της στόχο, αντιμετωπίζει τους άλλους μετωπικά μόνο σαν ψηφοφόρους του κόμματός της και με καλεί να το ψηφίσω στη λογική του μη χείρον βέλτιστον, έστω κι αν διαφωνώ με το σεχταρισμό του, την «υπεύθυνη» στάση του το Δεκέμβρη και το όραμα και των πιο αποκρουστικών πτυχών ενός παρελθόντος σοσιαλισμού -Μολώχ, που μου προτείνει.

Ούτε αρκεί, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν τον κόσμο -γι' αυτό καθ' όλα σεβαστοί οι απέχοντες, έστω κι αν με αυτή τους τη στάση ενισχύουν τον πράσινο νεοφιλελευθερισμό-, η επιλογή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως ελάχιστης συμβολής έτσι ώστε να αγωνιστούμε, τη Δευτέρα μετά από αυτές, από καλύτερες θέσεις, μια επιλογή που τεκμαίρεται από το γεγονός ότι αυτή εκφράζει έστω εμβρυακά ένα συνεπές αντικαπιταλιστικό μέτωπο, αντλεί την ποίησή της από το μέλλον και όχι από το αμαρτωλό «σοσιαλιστικό» παρελθόν, δεν κανακεύει τους φιλήσυχους νοικοκυραίους.

Χρειάζεται κάτι ακόμη: Η επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο αποτελεί η λήψη μιας πρωτοβουλίας για τη δημιουργία ενός, πέρα από τους υπάρχοντες, σχηματισμού κομμουνιστικής επανίδρυσης, ο οποίος και θα επιδιώξει να κατακτήσει ένα ηγεμονικό ρόλο, σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο, που θα αγκαλιάζει όλες τις αντικαπιταλιστικές δυνάμεις, οργανωμένες και ανένταχτες.

i «Ριζοσπάστης», Κυριακή 8 Ιούνη 2008, σελίδα 6

ii Ο γενικός διευθυντής αυτής της επιχείρησης, βραβεύτηκε το 2008 με το βραβείο του «μάνατζερ της χρονιάς» και με το βραβείο της «πρωτοτυπίας της διοίκησης»

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Εμπρησμός ξανά του Κεντρικού περιπτέρου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Καταγγέλλουμε την εμπρηστική επίθεση φασιστικού τρομοκρατικού χαραχτήρα στο Κεντρικό Περίπτερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έγινε σήμερα, Πέμπτη 1/10, τις πρώτες πρωινές ώρες. Έκαψαν τα πανό και αποπειράθηκαν αποτυχημένα να καταστρέψουν ολοσχερώς το περίπτερο περιλούζοντας το με πετρέλαιο. Φρόντισαν μάλιστα με τρυκάκια της νεοναζιστικής "Χρυσής Αυγής" να δώσουν τα διαπιστευτήρια τους. Λίγο πρίν, ομάδα φασιστών είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Πρόκειται σαφώς για προμελετημένη ενέργεια. Πριν μια βδομάδα ομάδα φασιστών είχε πλησιάσει ξανά απειλητικά το χώρο με μηχανές. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στοχοποιείται για τη συνεπή στάση της στον αγώνα για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών, του ασύλου, των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και των μεταναστών. Εκπρόσωποί μας μάλιστα στην Διακομματική Επιτροπή είχαν θέσει το ερώτημα στον υπηρεσιακό υπουργό Σπύρο Φλογαίτη, ο οποίος το ανήγαγε σε πρόβλημα αστυνόμευσης και το παρέπεμψε στον αρμόδιο υφυπουργό Δημόσιας Τάξης. Επειδή όμως, μετά τις ευρωεκλογές πρόκειται για την δεύτερη φορά που καίγεται το Κεντρικό Περίπτερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην καρδιά της Αθήνας (Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους, μπροστά στη Βιβλιοθήκη) υπάρχουν τεράστια ερωτηματικά για την κάλυψη που παρέχουν οι δυνάμεις καταστολής σε τέτοιες ενέργειες. Θυμίζουμε ότι την προηγούμενη εβδομάδα είχαν δεχθεί επιθέσεις κεντρικά περίπτερα άλλων συνδυασμών της Αριστεράς (ΚΚΕ μ-λ, Μ-Λ ΚΚΕ), επίσης στην καρδιά της Αθήνας. Το χέρι των εμπρηστών οπλίζει η πολιτική της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, η πολιτική «νόμου και τάξης», η πολιτική που συνεργάζεται με τους φασίστες όταν επιτίθενται στους μετανάστες και στην Αριστερά. Η κυβέρνηση Καραμανλή αποχωρεί αφήνοντας πίσω της μια βάρβαρη κληρονομιά καταστολής και συνεργασίας με παρακρατικούς και φασιστικούς μηχανισμούς. Ακούσαμε εξάλλου τον Καραμανλή να διατυμπανίζει σε κάθε τόνο ότι θα καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο! Δηλαδή τι; Θα βάλει ξανά τα ΜΑΤ ή τα τανκ στο Πολυτεχνείο όπως η χούντα; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί με τέτοιες ενέργειες. Καλούμε σε καταδίκη των φασιστικών επιθέσεων. H ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πραγματοποιήσει συνέντευξη τύπου στις 1.30 μ.μ. σήμερα στο κεντρικό περίπτερο. Θα ακολουθήσει παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Η ανταρσία των λιμενεργατών είναι μόνο η αρχή!

Χαιρετίζουμε την απόφαση των λιμενεργατών να προχωρήσουν σε απεργίες στις 1-6 Οκτώβρη για να σταματήσει η παράδοση του Λιμανιού στην COSCO. Οι λιμενεργάτες δίνουν την απάντηση του εργατικού κινήματος στην καταιγίδα των προκλήσεων των καπιταλιστών που αυτές τις μέρες «ανακάμπτουν»(!) με λουκέτα στην ΑΣΠΙΣ, απειλές για κλείσιμο του Σκαραμαγκά, «δέσιμο» καραβιών του Αγούδημου, αδυναμία να βρούν λεφτά στου Λαναρά! Η αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις είναι υπόθεση όλων μας! Είναι ώρα να διεκδικήσουμε πίσω τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή, την ΕΥΔΑΠ, τη ΔΕΗ, όλες τις υπηρεσίες που παρέδωσαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στους ιδιώτες. Χαιρόμαστε γιατί οι απειλές και τα διλήμματα του Καραμανλή προς τους εργαζόμενους έγιναν μπούμεραγκ. Οι εργαζόμενοι δεν υποκύπτουν στις εκκλήσεις για θυσίες για να βγούμε τάχα από την παγκόσμια κρίση όταν βλέπουν τις επιθέσεις που ετοιμάζει ο Καραμανλής αν ξαναγίνει πρωθυπουργός. Ούτε κάθονται με σταυρωμένα χέρια ελπίζοντας στις κούφιες υποσχέσεις του Παπανδρέου ότι θα λυθούν ως δια μαγείας αν πάρει την αυτοδυναμία. Αλλωστε ποια εμπιστοσύνη μπορούν να έχουν στο ΠΑΣΟΚ όταν βάζει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας την κ.Παναρίτη με ένα βιογραφικό «200 πετυχημένων ιδιωτικοποιήσεων στην Λ. Αμερική» δείχνοντας την πραγματική πολιτική του λογική; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τον αγώνα των λιμενεργατών και θα στηρίζει όλους τους αγώνες που ξεσπάνε γιατί δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος για να μην φορτωθούν οι εργάτες τα βάρη της κρίσης.

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/09/2009 στις 19:00
από την ΕΤ1 παρακολουθείστε σε μαγνητοσκόπηση
την ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α)

Πετυχημένη η προεκλογική Συγκέντρωση στη Λάρισα

Η συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Λάρισα ήταν εμφανώς μεγαλύτερη από αυτής των Ευρωεκλογών . Μίλησαν στην αρχή ο Νίκος Κωτσιόπουλος (ανένταχτος),υποψήφιος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οικοδόμος, και ο Τάσος Κατιντσάρος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αθήνας μέλος της Π.Ε. του ΝΑΡ, στη συνέχεια ο σ. Χαρίλαος Αρχοντής μέλος της Κομμουνιστικής Ανανέωσης παρουσίασε τους υποψηφίους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο νομό.




Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα από το τοπικό νεανικό σχήμα RENOVATIO με hip hop ρυθμούς με παράλληλη προβολή βίντεο απο τον Δεκέμβρη.

ηχητικο σποτάκι ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ! 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, 7.00 μ.μ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ, ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΟΥΘΕΝΑ!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, νέους και νέες, μετανάστες και ντόπιους κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο κατά των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Διεκδικούμε μαζί με την κατάρρευση της ΝΔ να καταρρεύσει και να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας η ρατσιστική πολιτική που στοχοποιεί τους μετανάστες για την άνοδο για της ανεργίας και ανοίγει το δρόμο της εφαρμογής των ρατσιστικών μέτρων του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ.

Δηλώνουμε ότι θα μας βρουν αποφασιστικά αντίθετους πολιτικές «μηδενικής ανοχής» στους μετανάστες όπως αυτές που διακήρυσσε το ΠΑΣΟΚ και με τον πιο χυδαίο τρόπο υπερασπίστηκε ο Θ. Πάγκαλος.

Στο κυνοκομείο που αποφάσισε η κυβέρνηση της ΝΔ να φυλακίσει τους πρόσφυγες ας βάλουν για μόνιμη φιλοξενία τους ρατσιστές και τους φασίστες του ΛΑΟΣ που κραυγάζουν υστερικά κατά ανθρώπων που οι πόλεμοι, η πείνα, η φτώχεια τους έστειλαν μακριά από τις χώρες τους.Αγωνιζόμαστε για ένα μαζικό κίνημα εργαζόμενων και νεολαίας που θα επιβάλει την νομιμοποίηση των μεταναστών, την απόδοση ασύλου σε κάθε κατατρεγμένο πρόσφυγα, την ανατροπή των ρατσιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Ο αγώνας ενάντια στην ανεργία, την φτώχεια, την εκμετάλλευση και την μαύρη εργασία χέρι-χέρι με την υπεράσπιση των μεταναστών μέσα και από την μαζική ένταξη τους στα συνδικάτα είναι μονόδρομος για να έχουμε μόνιμες κατακτήσεις. Καλούμε την αριστερά και το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να δώσουν δυναμικό παρών στο συλλαλητήριο στις 26 Σεπτέμβρη.

- ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

- ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

- ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

απόλυση εργαζομένου, υποψήφιου βουλευτή

Την απόλυση εργαζομένου, υποψήφιου βουλευτή για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, από το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, καταγγέλλει η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή – ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ακολουθεί το κείμενο της ανακοίνωσης:

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή – ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την απόλυση εργαζομένου από το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.

Όπως φαίνεται δε διστάζουν μπροστά σε τίποτα τα αφεντικά της ενημέρωσης!

Στα πλαίσια της επίθεσης των εκδοτών και των βαρόνων των ΜΜΕ κατά των εργαζομένων στα ΜΜΕ και του πογκρόμ απολύσεων που έχουν εξαπολύσει, η διεύθυνση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού ανακοίνωσε την Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη την απόλυση του Παναγιώτη Σηφογιωργάκη, εργαζόμενου για σειρά ετών στο ΔΟΛ.

Ο Π. Σηφογιωργάκης είναι αγωνιστής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μάλιστα συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του μετώπου για την Β’ Εκλογική Περιφέρεια του Πειραιά. Η απόλυση εργαζόμενου, υποψήφιου βουλευτή, δέκα μέρες πριν τις εκλογές αποτελεί τεράστια πρόκληση και αποτελεί ευθεία βολή κατά της ελεύθερης πολιτικής δράσης, συνολικά κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητά την άμεση ανάκληση της απόλυσης, όχι μόνο γιατί ο Π. Σηφογιωργάκης είναι υποψήφιος βουλευτής, αλλά γιατί παλεύει για την παύση των απολύσεων όλων των εργαζόμενων.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζόμενων στις ασφαλιστικές εταιρείες

Tuesday, 22 September 2009 14:35

Η απόφαση της κυβέρνησης για να κλείσουν οι 5 ασφαλιστικές εταιρείες, αφήνοντας μετέωρους τους εργαζόμενους σε αυτές, είναι κομμάτι των σκληρών μέτρων που παίρνονται στο όνομα της εξυγίανσης της αγοράς, αλλά στην πραγματικότητα για την διαφύλαξη των κερδών και την προστασία των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ενδεικτικό είναι ότι οι εργαζόμενοι χωρίς καμιά μέριμνα βρίσκονται στο δρόμο, αλλά στη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του κ. Ψωμιάδη και των άλλων υπαίτιων των οικονομικών κραχ σε αυτές τις εταιρείες δεν προχώρησαν. Το μπλοκ εξουσίας από τα κόμματα του συστήματος, τα ΜΜΕ, τους μηχανισμούς του κράτους και την Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται και υπηρετεί τις αξίες της αγοράς, του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας. Τους βολεύει ακόμα και η ανεργία για να τρομοκρατούν τους εργαζόμενους, να μην διεκδικούν καλύτερους μισθούς και περισσότερα δικαιώματα. Θέλουν να καλλιεργήσουν την αίσθηση της συνυπευθυνότητας για την πορεία των επιχειρήσεων τους και την ενοχή των εργαζομένων για τις ζημιές τους, όχι βέβαια τη συμμετοχή τους στα τα κέρδη τους. Η Ν.Δ. εφάρμοσε και υπόσχεται και για μετά τις εκλογές να συνεχίσει με μεγαλύτερη ένταση την αντεργατική επίθεση με μέτρα για ενίσχυση, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές των βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, κατασκευαστών και προσφέροντας ακόμα πιο φτηνή, ελαστική και ανασφάλιστη εργατική δύναμη. Το ΠΑΣΟΚ δεν αντιστρατεύεται αυτή την πολιτική αλλά ίσα –ίσα προτείνει και αυτό ιδιωτικοποιήσεις, κίνητρα για το κεφάλαιο και λειτουργία των νόμων της αγοράς. Όμως, υπάρχει ελπίδα. Και βρίσκεται στους αγώνες. Το απέδειξαν οι ανεξάρτητοι ενωμένοι αγώνες των εργαζόμενων σε χώρους που μπόρεσαν να ακυρώσουν έστω προσωρινά αντεργατικά μέτρα, να ανακαλέσουν απολύσεις, να αποτρέψουν ιδιωτικοποιήσεις. Σε αυτόν το δρόμο χρειάζεται να συνεχίσουμε για να ξεπεράσουμε τον κατακερματισμό του εργατικού κινήματος που υπάρχει με την ευθύνη του γραφειοκρατικού υποταγμένου συνδικαλισμού. Είναι αναγκαία η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, ο συντονισμός των σωματείων, η δημοκρατία του αγώνα, ο προσανατολισμός του κινήματος όχι στο παζάρι για τα ψίχουλα, αλλά στη διεκδίκηση όλου του πλούτου που παράγουμε, στην ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών, η νικηφόρα προοπτική. Υπάρχει ελπίδα και βρίσκεται σε μια άλλη αριστερά. Στην αντικαπιταλιστική αριστερά της αναζήτησης, των ανυποχώρητων αγώνων, της επαναστατικής προοπτικής, της κοινωνικής απελευθέρωσης. ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ : · Διασφάλιση της εργασίας, του μισθού και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στις ασφαλιστικές εταιρείες. Απαγόρευση των απολύσεων. · Άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων. Κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων των υπεύθυνων και απόδοσή τους στους εργαζόμενους. · Δημόσιο τραπεζικό και ασφαλιστικό σύστημα, χωρίς κερδοσκοπία και χωρίς λειτουργία του με τους νόμους της αγοράς και του κέρδους. Σε όφελος των εργαζόμενων για την ικανοποίηση των αναγκών τους. · Εθνικοποίηση των ιδιωτικών εταιρειών του κλάδου (κερδοφόρων ή ζημιογόνων) χωρίς καμιά αποζημίωση στους τραπεζίτες. ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ, Αθήνα, 22 Σεπτέμβρη 2009

Ένα κομμουνιστικό κόμμα της εποχής μας είναι το βασικό εργατικό "μέτρο" για την αντιμετώπιση της κρίσης

Ευρύτερα τμήματα εργαζόμενων και κυρίως της Αριστεράς, όσο κι αν αηδιάζουν από το φτηνιάρικο παζάρι για τα ντιπάιτ των υποψηφίων πρωθυπουργών, κατανοούν την κρισιμότητα αυτής της εκλογικής μάχης για το μέλλον τους. Γι' αυτό, μαζί με τις ολοένα και λιγότερες, αλλά ακόμη ισχυρές αυταπάτες για το κοινοβούλιο, θα συμμετάσχουν μαζικότερα στις εθνικές εκλογές, σε σχέση με τις ευρωεκλογές του Ιούνη. Όσοι μιλούν στο όνομα των μαζών, δεν επιτρέπεται να στέκονται αφ' υψηλού, σνομπάρουν επαναστατικά τις αυταπάτες τους και απέχοντας από τον προβληματισμό τους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ, οι άλλες οργανώσεις και οι ανένταχτοι αγωνιστές, τις δυο εβδομάδες που απομένουν μέχρι τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, θα δώσουν μια δύσκολη μάχη παρότι το έδαφος καθορίζεται από μιντιακούς όρους του σύγχρονου κοινοβουλευτικού κρετινισμού.

Η πολύπλευρη και βαθύτερη, λόγω των ιδιομορφιών του, κρίση του ελληνικού καπιταλισμού, βυθίζει σε χάος τη ΝΔ, η οποία βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ήττας μεγαλύτερων ιστορικών διαστάσεων από αυτήν του '81, δημιουργώνας, πιθανόν, μια ανισορροπία στο δικομματικό σύστημα. Σχεδόν πανικόβλητη και ομόθυμα, η αστική τάξη ποντάρει στο γνωστό, δοκιμασμένο, "πράσινο άλογο" της μεταπολίτευσης, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα την κρίση και τις οξύτερες από τον Δεκέμβρη, κοινωνικές αναταραχές που κυοφορούνται. Μόνο που τώρα είναι κουτσό. Απλά, για τους ψηφοφόρους, το "σίγουρα χειρότερα" του Καραμανλή φαντάζει πολύ χειρότερα από το "όχι χειρότερα" του Παπανδρέου. Πόσο, όμως, μπορούν να αντέξουν οι μικρόψυχες υποσχέσεις του υιού, όταν ούτε ο πατέρας του δεν άντεξε πάνω από τρία χρόνια, και από το "Τσοβόλα δώστα όλα" το γύρισε στο "Σημίτη πάρτα όλα";

Χωρίς αποτελεσματική αντίσταση, αυτό που προετοιμάζει το κεφάλαιο και τα κόμματά του για να ξεπεράσουν την κρίση τους και να δώσουν ανάσα στον καπιταλισμό, είναι μια διπλή επίθεση μακρόχρονης διάρκειας. Από τη μια πλευρά, νέα, απόλυτη, οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση για τους εργαζομένους. Από την άλλη, νέα, απόλυτη πολιτική εξαθλίωση για τη δημοκρατία και τις ελευθερίες. Για να υπάρξει αντιστροφή αυτής της διπλής τάσης, που ισχύει με αυξομειώσεις από το 1985, χρειάζεται η μαζική και σκληρή σύγκρουση ενός ριζικά ανασυγκροτημένου εργατικού κινήματος, που θα επιβάλει δυο βαθιές ρήξεις: την αλλαγή της σχέσης μισθών και κερδών, υπέρ του εργατικού μισθού (που είναι και χρόνος και σχέση εργασίας). Και την αλλαγή της σχέσης ελευθερίας και καταπίεσης, υπέρ της δημοκρατίας του εργατικού αγώνα. Αυτά είναι τα δυο θεμέλια μιας αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου. Γενικότερα, είναι το βασικό περιεχόμενο μιας επαναστατικής τακτικής σήμερα. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται τα συνθήματα και το πρόγραμμα διεκδικήσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως προβάλλονται στην εκλογική της διακήρυξη (www.antarsya.org).

Αλλά, τι σημαίνει "ριζική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος": Όλη η Αριστερά μιλά, πάνω κάτω, για κάτι τέτοιο. Το ΚΚΕ μετατρέπει αυτό το στόχο σε "ριζική ενίσχυση" του "κόμματος". Ο ΣΥΡΙΖΑ, εννοεί τη "ριζική ανασυγκρότηση" του κοινοβουλίου ή του κράτους, με ή χωρίς συμμετοχή στην κυβέρνηση. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά, συνήθως, με τον όρο αυτόν εννοεί, μόνον ή κυρίως, την ανασυγκρίτηση του μαζικού κινήματος και των αγώνων των εργαζομένων. Η αναγκαιότητα αυτή υπάρχει και είναι σε εκκρεμότητα εδώ και πολλές δεκαετίες και σε συνθήκες κρίσης, μετατρέπεται σε υπ' αριθμόν ένα ζήτημα. Ωστόσο, η αναγκαία ανασυγκρότηση του μαζικού κινήματος για την ανατροπή της επίθεσης, έχει βαθύτερες προϋποθέσεις.

Η τωρινή "κρίση του Αιώνα" δεν πρόκειται να ξεπεραστεί μόνιμα, παρά μόνο παροδικά και με εκατόμβες θυσιών σε βάρος των εργαζομένων, των ελευθεριών και της ειρήνης. Γιατί η σημερινή οικονομική κρίση αποτελεί μια βαθύτερη εκδήλωση της γενικότερης ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού, που βρίσκεται σε ένα στάδιο ανώτερης αντιδραστικότητας και παρακμής. Αρχή μόνιμης διεξόδου από αυτή την πρωτοφανή βαρβαρότητα είναι ένας νέος γύρος επαναστάσεων προς τον κομμουνισμό του 21ου αιώνα.

Για την ψήφο και για τον αγώνα, οι πρωτοπόροι εργαζόμενοι χρειάζονται, πάντα, αλλά περισσότερο σήμερα, ένα γενικό σχέδιο ιστορικής προοπτικής. Σε πολύ αδρές γραμμές, αυτό εμπεριέχει την πρόταση για μια νέου τύπου επανάσταση, με καρδιά μια βαθιά δημοκρατική, "φτηνή" και εχθρική προς το χρηματισμό , εργατική εξουσία των αιρετών και ανακλητών εργατικών συμβουλίων, που θα συνεχίσουν από εκεί που σταμάτησαν τα σοβιέτ με το εκφυλισμό τους, αξιοποιώντας τις πρωτοφανείς δυνατότητες που δίνει η εποχή μας στη σύγχρονη εργατική τάξη. Θα οργανώσουν το σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό μετασχηματισμό της παραγωγής, της πολιτικής και του πολιτισμού, ολοκληρώνοντας το έργο της μετάβασης, από την επανάσταση στην εργατική δημοκρατία, και από εκεί στην πρώτη βαθμίδα του κομμουνισμού, το σοσιαλισμό. Μέχρι την πλήρως αταξική και ακρατική κομμουνιστική κοινωνία. Το σύνθημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, "Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός - Είναι η επανάσταση, η εργατική εξουσία, η νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική", εκφράζει, αδύναμα έστω, αυτή την αναγκαιότητα. Ωστόσο, η "αναζήτηση" του επαναστατικού δρόμου και η "επαναθεμελίωση" του κομμουνισμού δεν ξεκινούν από το μηδέν. Πέρα από το επαναστατικό κεκτημένο του μαρξισμού και του λενινισμού, οι δυνάμεις που πρεσβεύουν μια σοσιαλιστική και κομμουνιστική αναγέννηση πρέπει να προβάλουν, "εδώ και τώρα", ό,τι έχουν κατακτήσει οι ίδιες, με όλη τη διαφορετικότητα και τις αντιφάσεις τους. Αλλιώς, θα λεηλατούνται, στο πεδίο των στρατηγικών "οραμάτων", είτε από το ΚΚΕ, είτε από την αναρχία.

Ούτε το παραπάνω, όμως, αρκεί. Οι δυνάμεις της κομμουνιστικής επανεξόρμησης χρειάζεται να μιλήσουν και προεκλογικά και μετεκλογικά, πιο αποφασιστικά και συγκεκριμένα, για την ανάγκη δημιουργίας του φορέα ενός αντίστοιχου προγράμματος: ενός κομμουνιστικού κόμματος της εποχής μας. Γιατί, η επίκληση ενός προγράμματος χωρίς το φρέα του, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Οι δυνάμεις αυτές πρέπει να υπερβούν θετικά, τόσο τη δυσφήμιση της έννοιας του "κομμουνιστικού κόμματος" από τη μονοπώληση του ΚΚΕ, όσο και την άρνησή της από τα διάφρα ρεύματα της αυτονομίας και του αναρχισμού. Όπως και τη δογματική, πολλές φορές, αυτάρκεια των διασπάσεων του κομμουνιστικού κινήματος.

Το νέο κομμουνιστικό κόμμα είναι το βασικό εργατικό "μέτρο" για την αντιμετώπιση των συνεπιών της κρίσης. Είναι ο κύριος "αντι - θεσμός" του εργατικού κινήματος. Είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την απόκτηση της αναγκαίας αυτοπεποίθησης που χρειάζεται το μαζικό λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα για να νικήσει στην "καθημερινή" αναμέτρησή του με το κεφάλαιο. Φυσικά, ένα τέτοιο ιστορικό καθήκον δεν πραγματοποιείται με μια απλή αλλαγή προπονητή, όπως στον ¨Ολυμπιακό¨. Απαιτούντια συγκεκριμένα και σταθερά βήματα, από πολλές δυνάμεις, στο περιεχόμενο του καινούργιου κομμουνιστικού προγράμματος, αλλά και στις μορφές συσπείρωσης των κομμουνιστών που θα το στηρίζουν.

Θα ήταν μεγάλο ατόπημα, βέβαια, η προβολή της "εργατικής εξουσίας" (με υποβάθμιση της επανάστασης, μάλιστα) ως το άμεσο "επίδικο" της περιόδου που διανύουμε και περισσότερο, των εκλογών. Όσο κι αν φαντάζει, δεν είναι δα και κάτι πολύ... επαναστατικό: και το ΚΚΕ, μεταξύ άλλων, λέει "ψηφίστε με, γιατί με την απειλή της (λάϊκής) εξουσίας κάτι θα αποσπάσουμε". Μόνο που η εργατική τάξη δεν θα μπορέσει ποτέ να κατακτήσει την εξουσία εάν δεν καταφέρει να αντρέψει ή τουλάχιστόν να αναμετρηθεί στα ίσια με την επίθεση του κεφαλαίου, εάν δεν έχει κατακτήσεις εντός και εναντίον του καπιταλισμού, εάν, μέσα και από ήττες της, δεν μάθει να νικά. Η πάλη για την ανατροπή της επίθεσης, σήμερα, είναι ο δρόμος για την προσέγγιση της επανάστασης από τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι το αντίθετο. Οι εργαζόμενοι, ακόμη και οι πιο θερμόαιμοι και πρωτοπόροι, μπορούν κάλλιστα να καταβάλουν, ότι η οικονομική κρίση δεν σημαίνει αυτόματα και επαναστατική κρίση. Ότι μεσολαβούν αναγκαία άλματα και καμπές στη εργατική συνείδηση και οργάνωση. Ότι απαιτείται μια "τακτική" για την επανάσταση, όπως αναφέραμε. Η δε επαναστατική τακτική δεν συγκεφαλαιώνεται σε ένα απλό άθροισμα "μεταβατικών" αιτημάτων. Αντιθέτως, τα αναγκαία πολιτικά αιτήματα συγκεφαλαιώνονται σε έναν πολιτικό στόχο για την περίοδο, στο στόχο για την περίοδο, στο στόχο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου για την προώθηση της επανάστασης.

Τέλος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι, μετά τον εκφυλισμό του ΣΥΡΙΖΑ, η μοναδική αριστερή προσπάθεια μετωπικής ενότητας, πάνω σε μια προγραμματική βάση, η οποία συμμετέχει στις εκλογές. Η εκλογική και πολιτική και πολιτική στήριξή της αποτελεί και μια απάντηση στην κατασυκοφάντηση αυτής της ιδέας, καθώς και της κοινής δράσης της Αριστεράς, είτε από τη σκοπιά του ΚΚΕ, είτε από τη σκοπιά του Συνασπισμού. Δεν φοβάται, ούτε κουκουλώνει τις δυσκολίες της. Οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την ενωτική δράση τους μέχρι τις εκλογές για την ενίσχυσή της και, μετά τις εκλογές, με τη δημιουργία μιας δομής αιρετών και ανακλητών εκπροσώπων, κάτω από την κυριαρχία των συνελεύσεων, μπορούν να επιβάλουν ένα συντροφικό πολιτικό εργατικής δημοκρατίας, τη μείωση των μικροκομματικών τάσεων και τη συνέχιση του εγχειρήματος σε νέα βάση. Για να μετατραπεί, από ένα πρώτο ασταθές βήμα, σε βασικό μοχλό συσπείρωσης όλων των ανατρεπτικών δυνάμεων για τον πόλο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και ριζοσπαστικής οικολογίας.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ
ΠΡΙΝ 20/9/2009