Είναι ανάγκη να ανέβουμε όλο το Γολγοθά έως τη σταύρωση ή θα αποφασίσουμε τώρα την έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της ΕΕ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ζούμε σε εποχές δύσκολες, ασυνήθιστες γι’ αυτό και αποκαλυπτικές. Το γνωστό ερώτημα αν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ και την ΕΕ φαίνεται να αντιστρέφεται από την ίδια την πραγματικότητα. Από τη λεηλασία, εντός του ευρώ και της ΕΕ, της ζωής και των δικαιωμάτων των απλών ανθρώπων, που η ίδια η ΕΕ ενορχηστρώνει! Η ΕΕ όχι μόνο δεν είναι το σπίτι των λαών για τον κόσμο της εργασίας και τους λαϊκούς ανθρώπους στη μεγάλη τους πλειοψηφία, αλλά αντίθετα φαντάζει καθαρά πλέον σαν σφαγείο των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, που ταυτόχρονα κλονίζεται από τα κύματα της μεγάλης ύφεσης και φαίνεται να μην έχει μέλλον…

 

 

Δυστυχία σήμερα σημαίνει: μνημόνια, τρόικα, Ευρωπαϊκή Ένωση

 

Γιατί όλοι σήμερα μιλάμε και ρωτάμε για το ευρώ και την ΕΕ; Είναι λογικό. Ποιοι είναι οι τρεις που απαρτίζουν την τρόικα, που οδηγεί σε αφανισμό εισόδημα, δημόσια περιουσία και δημοκρατία στην Ελλάδα;

 

• Πρώτο, είναι η Ευρωπαϊκή ‘Ένωση
• Δεύτερο, είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή πάλι η ΕΕ
• Τρίτο, είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο κατέστρεψε όλες τις χώρες στις οποίες επενέβη.

 

Όλοι βλέπουμε ότι το «σούπερ λόμπι» του ευρώ (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) ταυτίζεται με τα μνημόνια, τη λιτότητα, τις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις. Πείθει όλο και λιγότερους.

 

 

Ευρωπαϊκή Ένωση: παράδεισος για τους ισχυρούς και «λάκκος των λεόντων» για τους λαούς

 

Η ΕΕ φτιάχτηκε στη βάση της αρχής του «ελεύθερου ανταγωνισμού» και θεμέλιο της έχει  τη συνθήκη του Μάαστριχτ με τις περιβόητες «τέσσερις ελευθερίες» (κίνησης κεφαλαίων, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών) με όλες τις οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζόμενους και τους λαούς. Η ελευθερία κίνησης εμπορευμάτων εξ ορισμού ευνοεί τις δυνατές οικονομίες και γονατίζει την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή σε χώρες με χαμηλότερη παραγωγικότητα όπως η Ελλάδα. Στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού οδηγήθηκαν σε ξεπούλημα ή σε απαξίωση και κλείσιμο όλες σχεδόν οι δημόσιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα.

 

Η δολοφονική Κοινή Αγροτική Πολιτική  με τις ποσοστώσεις αγροτικής παραγωγής, οδήγησε την τελευταία 30ετία σε μείωση των αγροτών από το 31% του συνολικού πληθυσμού το 1981 σε 7% σήμερα και σε μέση ετήσια μείωση της παραγωγής κατά 2%. Ειδικότερα την τελευταία 10ετία, οι αγρότες μειώθηκαν κατά 35%, το αγροτικό εισόδημα κατά 19% και το 50% της γης, καθώς και το 60% της παραγωγής, συγκεντρώθηκε στα χέρια του 6% των μεγαλοαγροτών-καπιταλιστών.

 

Τι να πρωτοθυμηθούμε από όσα αποσάθρωσαν τον παραγωγικό ιστό στη χώρα μας με τη βούλα της ΕΕ; Την ελληνική μεταποίηση που διαλύθηκε από τις εισαγωγές, η οποία από το 20% του ΑΕΠ που ήταν το 1981, είναι κάτω από το 10% σήμερα; Τα επανειλημμένα πρόστιμα της ΕΕ ενάντια στη στήριξη της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το ελληνικό κράτος, (το οποίο ενώ «στήριζε», από την άλλη μεριά άφηνε απλήρωτες τις οφειλές του ύψους δισεκατομμυρίων), μέχρι να πουληθεί για ένα κομμάτι ψωμί σε ένα ιδιώτη που δημιούργησε τελικά μονοπώλιο; Την απαγόρευση εκτέλεσης οποιασδήποτε παραγγελίας από τα ναυπηγεία αν δεν είναι πολεμική παραγγελία και μάλιστα από χώρα της ΕΕ;

 

Είναι πλέον φανερό και με τη συνδρομή της εμπειρίας πως η ΕΕ δημιουργήθηκε και λειτούργησε σαν ένωση του κεφαλαίου. Στόχος της ήταν να ανταγωνιστεί τα άλλα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα, να αποδυναμώσει το εργατικό κίνημα και να θρυμματίσει τα εργατικά δικαιώματα σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Επίσης ισχυροποίησε τις χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου απέναντι στις περιφερειακές και αυτό κορυφώθηκε με το ευρώ.

 

 

Το μεγάλο άλμα στο κενό με το ευρώ

 

Με τη δημιουργία της ευρωζώνης και την κυκλοφορία του ευρώ ως κοινού νομίσματος η πορεία της ΕΕ πήρε μια ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Ήταν μια έφοδος προς τη λεηλασία των λαών αλλά και τη γιγάντωση των κερδών των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων.

 

Ήταν επίσης το εργαλείο ενός βαθύτερου διχασμού σε χώρες πλεονασματικές και ελλειμματικές μέσα στην ΕΕ. Διότι με την κατάργηση των εθνικών νομισμάτων, δεν υπάρχει η δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής από τα ξεχωριστά κράτη, δεν υπάρχει η άμυνα της υποτίμησης για προστασία από τις αθρόες εισαγωγές ή για την τόνωση των εξαγωγών.

 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε  πως το ευρώ δεν είναι απλώς ένα κοινό νόμισμα. Είναι ένα παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, που γι’ αυτό τον λόγο διαμεσολάβησε την κρίση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετέτρεψε την ελληνική περίπτωση σε αιχμή της νομισματικής – και όχι μόνο – σύγκρουσης ΗΠΑ-ΕΕ.

 

Αξίζει τέλος να επισημάνουμε πως με την προώθηση της «τραπεζικής ένωσης» επιδιώκεται να δομηθεί μια εφιαλτική βάση για την αντιδραστική απάντηση στην κρίση της ευρωζώνης. Ένα τέταρτο Γερμανικό Ράιχ οικοδομείται στο πεδίο του ασφυκτικού ελέγχου της οικονομικής και πολιτικής ζωής των κρατών μελών της ΕΕ από τις ηγεμονικές καπιταλιστικές δυνάμεις, καθιστώντας το σύνθημα για «Ευρώπη των λαών» σε απλό παρηγορητικό ναρκωτικό σε ετοιμοθάνατο ναρκομανή.

 

 

Μέσα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ τα χειρότερα για τον λαό δεν τα έχουμε ακόμη δει ακόμη!

 

Νωπά είναι ακόμα τα καψόνια για την περιβόητη δόση. Δεν υπάρχουν πλέον πολλοί αφελείς που να μην κατανοούν ότι ο ζυγός των μνημονίων θα είναι μόνιμος, αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική που επιβάλει η  ΕΕ. Οι δομές της ΕΕ γίνονται όλο και πιο βαθιά αντιδραστικές. Οι προϋπολογισμοί των κρατών θα σχεδιάζονται, θα εγκρίνονται και θα ελέγχονται στη φάση  της εκτέλεσής τους από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Θεσμοθετούνται, μέσω του «Συμφώνου για το Ευρώ», διαδικασίες καθορισμού πολιτικής μισθών, με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα  απέναντι στους κύριους αντιπάλους όπως η Κίνα.

 

Που θα οδηγήσουν τελικά όλα αυτά; Μα σε «μια νέα αρχιτεκτονική της ΕΕ», που θα περιλαμβάνει:

• Καθίζηση-βουλγαροποίηση μισθών, σε επίπεδα 300-600 ευρώ.
• Μετατροπή των  εργαζομένων σε  δούλους του κεφαλαίου, με τη πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εργοδοτών. Η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων είναι μόνο η αρχή. Στόχος είναι «καμία σύμβαση». Ατομικές συμβάσεις. Όλοι  μόνοι και ανυπεράσπιστοι. Να μιλήσουμε για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη;
• Απογείωση της ανεργίας, ειδικά στη νεολαία (ως και 56,6% σε ορισμένες κατηγορίες), που οδηγεί στην απαξίωση των εργαζομένων,  στη μείωση της διαπραγματευτικής τους θέσης  και στην κατάρα μιας νέας  μαζικής μετανάστευσης.
• Διάλυση των δημόσιων κοινωνικών οργανισμών. Τα δημόσια νοσοκομεία, η δημόσια παιδεία, όλος ο κοινωνικός δημόσιος  τομέας, αντί για αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό, οδηγείται σε πλήρη ιδιωτικοποίηση ή διάλυση.
• Ξεπούλημα ή υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας. Ότι έχτισε ο λαός με τον ιδρώτα του, έστω κι αν μόνο ένα μικρό κλάσμα από αυτά απολάμβανε ή έλεγχε ο ίδιος, ξεπουλιέται μέσω ιδιωτικοποίησης ή υποθήκευσης στους δανειστές. Στο απόγειο αυτών των εξελίξεων φτάνουμε με την ψήφιση της νέας Δανειακής Σύμβασης, που συνοδεύει το Μνημόνιο 3. Δεν έχουμε μόνο μια εκ νέου επιβεβαίωση του ορισμού του Αγγλικού Δικαίου ως εφαρμοστέου δικαίου με αρμόδια τα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Συνομολογείται κάτι επαχθέστερο! Το ελληνικό δημόσιο και η Τράπεζα της Ελλάδος παραιτούνται οικειοθελώς από κάθε δικαίωμα ασυλίας σε σχέση με τα περιουσιακά τους στοιχεία. Πρόκειται για ασυλία που αποτελεί πρόβλεψη ακόμη και του ισχύοντος Διεθνούς Δικαίου. Και δε φτάνει αυτό. Συμφωνείται ρητά και επί λέξει πως «κανένα από τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν εξαιρείται, λόγω εθνικής κυριαρχίας, από τη δικαιοδοσία κατάσχεσης, συντηρητικής ή αναγκαστικής για λογαριασμό των δανειστών».

 

Η ΕΕ καταργεί τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία

 

Η ΕΕ ως ένωση του κεφαλαίου έχει, για όποιον έχει μάτια να δει, από την ίδρυσή της μια βαθύτατη αντιδημοκρατική δομή, πλήρως στεγανοποιημένη από κάθε κοινωνικό ή λαϊκό έλεγχο. Τα πάντα αποφασίζονται μέσα στα κλειστά όργανα διακυβέρνησης της ΕΕ, την Κομισιόν (Ευρωπαϊκή Επιτροπή), την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που έχει κύρια έκφρασή του τις Συνόδους Κορυφής. Είναι όργανα που δεν λογοδοτούν πουθενά. Αντίθετα οι αποφάσεις και οι πολιτικές τους υπαγορεύονται ευθέως από τα κλειστά – γνωστά και επώνυμα – λόμπι των ευρωπαϊκών πολυεθνικών, από το αντίστοιχο τραπεζικό λόμπι, καθώς και από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, που ελέγχεται πρωτίστως από το Βερολίνο και δευτερευόντως από το Παρίσι. Από την άλλη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι εντελώς διακοσμητικό, αποτελώντας επίφαση ακόμη και του σημερινού ύστερου και παραφθαρμένου αστικού κοινοβουλευτισμού.

 

Τα συνεχόμενα περιβόητα Σύμφωνα, τα Μνημόνια και τα καθεστώτα Επιτροπείας, που επιβάλλονται στις χώρες της ΕΕ με ταυτόχρονη μετατροπή των κυβερνήσεων σε μαριονέτες αναβαθμίζουν τη δεδομένη εκ γενετής αντιδημοκρατική διακυβέρνηση της ΕΕ σε μια σύγχρονη απολυταρχία του κεφαλαίου.

 

Η χώρα μας και ο λαός της, που καταστρέφονται κάτω από τη σιδερένια κηδεμονία της ΕΕ, του ΔΝΤ και του διεθνούς κεφαλαίου με την πλήρη σύμπλευση της ελληνικής ολιγαρχίας, αποτελούν κραυγαλέο παράδειγμα συντριβής κάθε έννοιας λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή κάθε δικαιώματος ενός λαού να ορίζει τις τύχες του στη χώρα που ζει.

 

Η έξοδος από ΟΝΕ-ΕΕ και η διαγραφή του χρέους, αφετηρία της λαϊκής σωτηρίας

 

Εμείς το λέμε καθαρά. Η επιλογή της σύγκρουσης με την ΕΕ, δεν είναι δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Η παραμονή όμως σε αυτήν  έχει ακόμη μεγαλύτερο κόστος, «αίμα, πόνο και δάκρυα» για την κοινωνική πλειοψηφία.

 

Η έξοδος  από την ευρωζώνη και η αποδέσμευση από την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση δε σημαίνει ένα άλλο νόμισμα με συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής. Αντίθετα, είναι απόφαση για  μια άλλη πορεία της χώρας, με τους εργαζόμενους στο τιμόνι και τις κοινωνικές ανάγκες στο κέντρο των οικονομικών και πολιτικών αποφάσεων, καθώς και για ένα άλλο πλαίσιο διεθνών σχέσεων με ισοτιμία, δικαιοσύνη και αμοιβαίο όφελος.

 

Θέση κλειδί και προϋπόθεση για αυτή την πορεία είναι η στάση πληρωμών, η  άρνηση,  μη αναγνώριση και η μονομερής διαγραφή του ληστρικού χρέους. Το επιχείρημα ότι  θα υπάρξει αύξηση του δημόσιου χρέους, μιας και αυτό θα είναι σε ευρώ, το οποίο θα υπερτιμηθεί έναντι του νέου νομίσματος, δεν ευσταθεί, ακριβώς επειδή  η επιλογή μας πρέπει να είναι  η άρνηση και όχι η πληρωμή του χρέους.

                                                                                                    

Ακούγεται ως αντεπιχείρημα ότι  οι προτεινόμενες λύσεις εκτός ευρώ, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του πρωτογενούς ελλείμματος. Όμως αυτό έχει  σχέση με την γενικότερη οικονομική πολιτική  και όχι μόνο ή κυρίως με το νόμισμα.  Το  σημερινό πρωτογενές έλλειμμα προέρχεται από τα δις των διαρκών χορηγήσεων στις τράπεζες, από τις επιδοτήσεις που παίρνουν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι κατασκευαστικοί όμιλοι για να δημιουργήσουν δήθεν θέσεις εργασίας. Οφείλεται στη διαρκή αιμορραγία  από τα δημόσια έσοδα λόγω της συνεχούς μείωσης των φορολογικών συντελεστών των μεγάλων επιχειρήσεων και του μεγάλου κεφαλαίου, καθώς και στα περιβόητα φαραωνικά έργα της Ολυμπιάδας. Στο σημείο αυτό ας αναρωτηθούμε: πόσα δις ευρώ έχουν χαριστεί με τα κάθε είδους «αφορολόγητα αποθεματικά» και τους «αναπτυξιακούς νόμους» που απαλλάσσουν το κεφάλαιο από τη φορολογία; Πόσα δις είναι οι υπερτιμολογήσεις των κάθε είδους δημόσιων προμηθειών που καλείται να πληρώσει ο  λαός; Τέλος, πόσα δις έχουν δοθεί για εξοπλισμούς  για τη συμμετοχή των ελληνικών στρατευμάτων  στις δολοφονικές ιμπεριαλιστικές εκστρατείες του ΝΑΤΟ κατά των λαών όλου του κόσμου (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Σομαλία και πρόσφατα στο Μάλι);

 

Επιστρατεύεται  ακόμη  από το μνημονιακό μπλοκ το ψευδοεπιχείρημα πως  η  εισαγωγή νέου νομίσματος, θα οδηγήσει σε  μεγάλη υποτίμηση  έναντι του ευρώ, που θα σημάνει  εκτίναξη πληθωρισμού,  και μείωση  του λαϊκού εισοδήματος.  Οι εκτιμήσεις όμως  για την έκταση της υποτίμησης είναι αστήριχτες. Η εμπειρία της Αργεντινής, αλλά και της Ισλανδίας, δε συνηγορούν σε αυτή την κινδυνολογία. Από την άλλη, ποιος μας διασφαλίζει άραγε ότι το ευρώ θα παραμείνει σταθερό ή ότι θα συνεχίσει να υφίσταται; Αν μεγάλο μέρος των εισαγωγών μας υποκατασταθεί από εγχώρια παραγωγή και οι εισαγωγές περιοριστούν στα απαραίτητα, δεν υπάρχει λόγος υποτίμησης, παρά μόνο στο επίπεδο που εμείς θα επιλέξουμε. Άλλωστε, στο όνομα της μη αποχώρησης από το ευρώ,  ήδη υποτιμήθηκε κατά 40-50% το βιοτικό μας επίπεδο, πράγμα που δεν θα είχε γίνει αν είχαμε βγει από το ευρώ και κηρύξει στάση πληρωμών από το 2009.

 

Συχνά ακούμε το επιχείρημα ότι θα υπάρξει πρόβλημα με βασικά εισαγόμενα  προϊόντα, (καύσιμα, φάρμακα κλπ), των οποίων οι τιμές θα απογειωθούν. Ήδη ζούμε εντός του ευρώ τις απαγορευτικές τιμές των καυσίμων και των φαρμάκων, την κατάρρευση της ζήτησης στα καύσιμα ή τις διαρκείς ελλείψεις στα φάρμακα. Από την άλλη πρόκειται για σκόπιμη διόγκωση του προβλήματος. Η τιμή των καυσίμων μπορεί να συγκρατηθεί με δραστική μείωση της κρατικής φορολογίας που επιβάλλεται επί της τιμής πώλησής τους σήμερα. Βασικά προϊόντα μπορούν να επιδοτηθούν από το κράτος με τον ταυτόχρονο έλεγχο των τιμών. Η αντικαπιταλιστική παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας με την αξιοποίηση των  ενεργειακών και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι του μέγιστου κέρδους, θα διευκολύνει  τη βιομηχανική και παραγωγική αναγέννηση της οικονομίας. Θα στηρίξει τους υπάρχοντες κλάδους, θα προχωρήσει στην αναγέννηση παλαιών και θα δημιουργήσει νέους κλάδους παραγωγής. Θα αντιστρέψει τη σχέση εισαγωγών- εξαγωγών. Θα μειώσει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου συμβάλλοντας και με αυτόν τον τρόπο  στη μείωση του ελλείμματος  του ισοζυγίου των τρεχουσών συναλλαγών και  θα δώσει τη δυνατότητα δημιουργίας συναλλαγματικών διαθεσίμων.

 

 

Διπλή έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ

 

Θέση μας είναι η συνολική ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Ενώ αναγνωρίζουμε τον κομβικό ρόλο του ευρώ στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θεωρούμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος μόνο από την ευρωζώνη χωρίς ταυτόχρονη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Ακόμη κι αν αρνηθούμε το χρέος, τι θα σήμαινε η έξοδος μόνο από την ευρωζώνη χωρίς έξοδο από την ΕΕ; Θα ήταν αδύνατο να θέσουμε περιορισμούς στην κίνηση των κεφαλαίων και να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες για την ανάκτηση του ελέγχου της οικονομίας. Θα ήταν επίσης ακατόρθωτο να ανατάξουμε την παραγωγή με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Κάθε σχετική προσπάθεια απαγορεύεται από την ΕΕ, γιατί καταστρατηγεί τις τέσσερις ελευθερίες και βλάπτει τον «ελεύθερο ανταγωνισμό». Ακόμη και με υποτίμηση οι εισαγωγές θα συνεχιστούν αν δεν υπάρχει δασμολογική προστασία, η οποία επιπρόσθετα μπορεί να στραφεί επιλεκτικά στους τομείς που επιθυμούμε και όχι να επιβληθεί στα πάντα αδιακρίτως, όπως συμβαίνει με την υποτίμηση. Το κυριότερο όμως είναι το νομικό πλαίσιο που έχει επιβάλει η ΕΕ μέσα στο οποίο υπαγορεύονται μια σειρά από αντιδραστικές πολιτικές σχετικά με το ασφαλιστικό, τις εργασιακές σχέσεις ή τις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ απαγορεύονται οι κρατικές παραγωγικές πρωτοβουλίες οποιασδήποτε μορφής.

 

Επομένως η διπλή έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ γίνεται αναγκαία αφετηρία για κάθε φιλολαϊκή προοπτική. Είναι κάτι που υπογραμμίζουν έντονα οι ίδιες οι εξελίξεις. Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι μέσα στην ΕΕ γιγαντώθηκε το δημόσιο χρέος, το οποίο τριπλασιάστηκε στην δεκαετία του ‘80; Ο δανεισμός, που τελικά αποδείχτηκε και «πικρός» και ακριβός, έγινε κυρίως για να στηριχτούν η κατανάλωση των προϊόντων που παρήγαγαν οι πολυεθνικές και η χρηματοπιστωτική φούσκα, που όταν έσκασε άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου της κρίσης. Στο πλαίσιο αυτό έχει οικοδομηθεί ένας κυριολεκτικά ληστρικός μηχανισμός, μέσω των τόκων των δανείων. Είναι χαρακτηριστικό από την άποψη αυτή ότι στην εικοσαετία 1992-2011 καταβλήθηκαν συνολικά 507 δις ευρώ για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ το 160% του σημερινού δυσθεώρητου χρέους των 307 δις ευρώ (πρόσφατα στοιχεία του ΔΝΤ για το 2012). Πρόκειται ολοφάνερα για μια κανονική χρεομηχανή!

 

Ας διαβάσουμε σε αυτό το σημείο κάτι αξιοπρόσεκτο:

"το Συμβούλιο παρακολουθεί τις οικονομικές εξελίξεις σε κάθε κράτος - μέλος ... και προβαίνει τακτικά σε συνολική αξιολόγηση".

 

Είναι από το άρθρο 103 της  συνθήκης του Μάαστριχτ, γραμμένο 20 χρόνια πριν. Και το άρθρο κλείνει ως εξής:

 "Το Συμβούλιο, ακολουθώντας τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 189Γ, μπορεί να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες για τη διαδικασία πολυμερούς εποπτείας ...".

 

Αυτό και αν γίνεται τώρα! Ιδιαίτερα σήμερα μετά την επίσημη θέσπιση του «Δημοσιονομικού Συμφώνου» στις χώρες της ευρωζώνης και ευρύτερα της ΕΕ επιβάλλεται η πιο άτεγκτη εποπτεία! Συγκεκριμένα, θεσπίζεται μόνιμος μηχανισμός εποπτείας και ελέγχου από την ΕΕ στα δημόσια οικονομικά κάθε χώρας με στόχο την τήρηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, με πρόβλεψη για ανώτατο όριο ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ. Είναι προφανές τι σημαίνει αυτό για το εργατικό εισόδημα και τις κοινωνικές παροχές. Ακόμη το καταναγκαστικό αυτό σύμφωνο προβλέπει ανώτατο όριο δημόσιου χρέους το 60% του ΑΕΠ. Αν εμφανιστεί παρέκκλιση, η διαφορά πρέπει να μειώνεται κάθε χρόνο κατά 5% μέχρι την απόσβεσή της. Δηλαδή, με απλά μαθηματικά, ας δούμε τι θα ισχύσει για τη χώρα μας. Το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι περίπου 200 δις. Επομένως, το 60% του χρέους είναι 120 δις. Αν 300 δις είναι το πραγματικό χρέος, τότε για την απόσβεση των 180 δις της διαφοράς από το επιτρεπόμενο χρέος σημαίνει 180x0,05 = 9 περίπου δις τον χρόνο, τα οποία θα αντληθούν φυσικά με λήψη επιπρόσθετων μέτρων εξουθένωσης του λαού.

 

Να ποια είναι η βάση και του ευρώ και των μνημονίων. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί!

 

 

Πορευόμαστε με αποκλειστικό κριτήριο τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και του λαού. Όμως μπορούμε; Ποιοι και πώς;

           

Στόχος μας δεν είναι «να σωθεί η χώρα» γενικά. Ούτε να καταστούν εξαγώγιμα τα προϊόντα δεσποτικών επιχειρήσεων με κινεζικούς μισθούς. Ο λαός  δικαιούται να ζήσει καλύτερα. Μια ζωή με δικαιώματα, με αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και με πραγματική δημοκρατία. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αυξηθεί ο μισθός. Σημαίνει ακόμη άμεση αναίρεση και ανατροπή του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, δηλαδή εθνικοποίηση όλων των στρατηγικών κλάδων και επιχειρήσεων. Προοδευτική πορεία, για μας σημαίνει ριζική ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου, με χτύπημα του μεγάλου κεφαλαίου και κλονισμό της κυριαρχίας του.

 

Συνεπώς η όξυνση της ταξικής πάλης όχι μόνο δε θα μετριαστεί με μία αποχώρηση από την ΕΕ, αλλά θα κορυφωθεί σε γενικό πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο και χρειάζεται να προετοιμαστούμε για αυτό. Ο ανασχεδιασμός της παραγωγικής διάρθρωσης και του προσανατολισμού της οικονομίας με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες, με εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων και στους τρεις τομείς της οικονομίας (αγροτική παραγωγή, βιομηχανία, υπηρεσίες) και επιβολή εργατικού ελέγχου με προοπτική την πλήρη κοινωνικοποίησή τους, είναι η κατεύθυνση που συμφέρει την κοινωνική πλειοψηφία και έχει το δικαίωμα να την επιβάλει.

 

Μια τέτοια κατεύθυνση και πορεία έχει πραγματικό πεδίο εφαρμογής και δεν είναι σχέδιο επί χάρτου. Μπορεί να επιβληθεί από τον γενικευμένο αποφασιστικό και αλληλοτροφοδοτούμενο κοινωνικό και πολιτικό αγώνα. Αυτό όμως προϋποθέτει την παράλληλη οργάνωση του ίδιου του μαχόμενου κι εξεγερμένου λαού. Ταυτόχρονα απαιτεί την οικοδόμηση από σήμερα – μέσα στο καμίνι των αγώνων – ανεξάρτητων θεσμών και οργάνων επιβολής της λαϊκής θέλησης, έξω και πέρα από τις επίσημες κρατικές δομές σε τόπους δουλειάς, σε κλάδους και σε χώρους κατοικίας. Ο οργανωμένος λαός χρειάζεται όμως σαν καρδιά και νεύρο του ένα άλλο εργατικό κίνημα για το οποίο υπάρχουν σήμερα οι υλικοί όροι ανάδυσης του. Ένα άλλο εργατικό κίνημα εξοπλισμένο με τους αναγκαίους στόχους και διεκδικήσεις, με την υιοθέτηση αποφασιστικών μορφών αγώνα και στηριγμένο σε τρόπους οργάνωσης ανοιχτούς στη συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων μέσα από συντονισμένα ανεξάρτητα κέντρα αγώνα. Οργανωμένος λαός σημαίνει τέλος την εμφάνιση στους δρόμους και τις πλατείες, ενός μαζικού λαϊκού πολιτικού κινήματος, που θα κάνει πράξη το στόχο του καθολικού λαϊκού ξεσηκωμού. Μια τέτοια εξέλιξη είναι σε θέση, με την ανοιχτή απειλή της κοινωνικής ανατροπής, να αναγκάσει ακόμη και κυβερνήσεις που βρίσκονται στα όρια του συστήματος να κινηθούν σε λήψη μέτρων όπως τα παραπάνω. Ωστόσο η υλοποίηση των αναγκαίων προοδευτικών μέτρων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν μπορεί να ολοκληρωθεί παρά μόνο με την υπέρβαση του σημερινού φονικού καπιταλισμού με έναν βαθύ ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό.

 

 

Πιο κοντά με τους λαούς της περιοχής, όλο και πιο μακριά από τους δυνάστες μας

 

Μια ανατροπή αυτού του τύπου στην Ελλάδα, μπορεί να πυροδοτήσει ανατροπές στο νότο της Ευρώπης και να δημιουργήσει άλλες υλικές και πολιτικές προϋποθέσεις για μια διεθνοποίηση προς όφελος των λαών στη νότια Ευρώπη αλλά και τη Μεσόγειο. Επίσης είναι υπαρκτές οι προϋποθέσεις για ισότιμες ανταλλαγές, που θα αλληλοσυμπληρώνουν τομείς που υπάρχουν ελλείψεις. Ας το συνειδητοποιήσουμε: έχουν δύναμη οι λαοί στην περιοχή, κανείς δεν είναι σε απομόνωση. Το ψευτοδίλημμα: ΕΕ ή εθνική απομόνωση και αναδίπλωση είναι μια προπαγανδιστική μυθολογία των ελίτ με στόχο να εμφανίσουν τη φυλακή του ευρώ και της ΕΕ ως μοναδική αναγκαστικά επιλογή.

 

 

Τι είναι και σε τι στοχεύει η Πρωτοβουλία

 

Στην «Πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της ΕΕ» συμπορευόμαστε αγωνιστές με διαφορετική πολιτική καταγωγή και οπτική. Αγωνιστές που παλεύουν για την αποδέσμευση πριν από όλα της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών στην κατεύθυνση μιας τέτοιας ρήξης. Αγωνιστές που παλεύουν για τη συνολική διάλυση της ΕΕ, ως ολοκληρωτικού μορφώματος του κεφαλαίου, αλλά και αγωνιστές που παλεύουν ενάντια στις ολέθριες συνέπειες της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να έχουν απαντήσει οριστικά στο στρατηγικό ζήτημα της εξόδου ή της διάλυσης της ΕΕ. Σε αυτόν τον αγώνα δε θα είμαστε μόνοι μας! Το οικοδόμημα της ευρωζώνης τρίζει και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ακόμα και στις χώρες του Βορρά, δείχνουν το πιο απεχθές τους πρόσωπο υπονομεύοντας ή ανατρέποντας πλήρως εργατικές κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα. Οι εργαζόμενοι και οι λαοί της Ευρώπης είναι υποχρεωμένοι να τσακίσουν τη μαύρη συμμαχία των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων για να μπορέσουν να οικοδομήσουν τη δική τους διεθνιστική ενότητα. Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλά εφικτός, είναι ο μόνος δρόμος επιβίωσης για τους εργαζόμενους και τον λαό, αλλά και ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην προοπτική μιας αξιοβίωτης ζωής!

 

 

Γενάρης 2013

ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΑ ΝΕΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

Η  ΑΝΤΑΡΣΥΑ   ΛΑΡΙΣΑΣ  εκφράζει  τα  συλληπητήρια  της  στους  γονείς  των  αδικοχαμένων  φοιτητών  του  ΤΕΙ  και  την  ολόθερμη  συμπαράσταση  στους νοσηλευόμενους  και  τους  συγγενείς  τους.

 Είμαστε  σίγουροι  πως  αυτοί  που  βρήκαν  τους  <<ηθικούς  αυτουργούς>> στην  δολιοφθορά-προβοκάτσια  στις  Σκουριές  Χαλκιδικής  θα  ανακαλύψουν  τους  υπέυθυνους  της  τραγωδίας χωρίς  να  χρειασθεί  να  προσαγάγουν  βίαια  το  <<φονικό>>  μαγκάλι  για  απόσπαση  γενετικού  υλικού.

Ίσως  να  βοηθούσαμε  αν  λέγαμε  να  ψάξουν  σ΄ αυτούς  που  υπέγραψαν  τα  μνημόνια, τις  δανειακές  συμβάσεις , τις  απολύσεις , τις  μειώσεις  μισθών  και  συντάξεων  και  τις  αυξήσεις  στο  πετρέλαιο. Αυτούς  που  σαν  νέες  Αντουανέτες μας  καλούν  να  φάμε  παντεσπάνι  μια  και  το  ψωμί  λείπει  , αφήνοντας  τους  να  διαλύουν  την  Παιδεία  και  την  Υγεία  , να  εξολοθρεύουν τους  φτωχούς  αγρότες  και  να  ετοιμάζουν  σχέδια  ΑΘΗΝΑ   για  την  τριτοβάθμια  εκπαίδευση  , υπηρετώντας  την  απληστία  ντόπιου  και  ξένου  κεφαλαίου.     

 Το  μονοξείδιο  της  απάνθρωπης  πολιτικής  τους  οδήγησε  τους  νέους στο  θάνατο και  στην  εντατική  από  οικονομική  ασφυξία   όπως  και  χιλιάδες  άλλους  στην  ανεργία  ,  στην  απόγνωση , στη  μετανάστευση.

 Οι  ποικίλοι   πρετεντέρηδες  θα  μας  κατηγορήσουν  για  μικροκομματική  τυμβωρυχία  γιατί  γνωρίζουν  πως  είναι  αυτοί  που  συνδάυλισαν  -με  το  αζημίωτο – το  φονικό  μαγκάλι  της  εξαθλίωσης.

 Στη  μνήμη  των  θυμάτων  του  οικονομικού-ταξικού  πολέμου  υποσχόμαστε  πως  θα  δώσουμε  όλες  μας  τις  δυνάμεις  για  να  τιμωρηθούν  οι <<δολοφόνοι>>  τους  συμβάλλοντας στον  παλλαϊκό  ξεσηκωμό  που  θα  ανατρέψει  <<από  κάτω>>  την   τρικομματική  συμμορία  και  τη  δολοφονική  της  πολιτική.     

ΑΝΤΑΡΣΥΑ   ΛΑΡΙΣΑΣ

Σχόλιο για τις πρόσφατες δηλώσεις από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ: όλο και πιο μακριά από τις ανάγκες του λαού

Ξεχύθηκε στα κανάλια και στις εφημερίδες αυτό το Σαββατοκύριακο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας, Σταθάκης, Δραγασάκης) για να επιβεβαιώσει την πλήρη απόσπασή της από τα αιτήματα και τους στόχους του λαϊκού κινήματος τριών χρόνων και τη «βίαιη» προσαρμογή του σε μια πολιτική, όχι απλά στα όρια της ΕΕ και του καπιταλισμού, αλλά και στα όρια της «δημοσιονομικής ορθοδοξίας» και του μνημονίου.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις αυτές, οι μισθοί και οι συντάξεις δεν θα γυρίσουν στα προ μνημονίου επίπεδα, ίσως σταδιακά και εφόσον το επιτρέψουν οι οικονομικές συνθήκες, δηλαδή εφόσον ο καπιταλισμός ξεπεράσει την κρίση του. Το απεχθές χαράτσι δεν θα καταργηθεί παρά για τους άνεργους, άπορους κλπ. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα ονομαστούν αναπτυξιακές συμπράξεις, μια που δήθεν χρειαζόμαστε «κεφάλαια» για επενδύσεις. Όραμα αυτής της αντίληψης ο αστικός εκσυγχρονισμός των Βενιζέλου, Τρικούπη, Καραμανλή και ο εξωραϊσμός του αμερικάνικου καπιταλισμού τύπου Ομπάμα.
Φαίνεται καθαρά ότι η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ στα όρια του ευρώ, της ΕΕ και του κεφαλαίου τον οδηγεί σε μια πολιτική που όλο και πιο κοντά στη σημερινή κυρίαρχη πολιτική: αναγνώριση της νομιμότητας του χρέους, «επαναδιαπραγμάτευση» των δανειακών συμβάσεων, μισόλογα για την κατάργηση των μνημονίων, με διατήρηση του πυρήνα των μέτρων που έφεραν. Να ποια είναι η πολιτική της «ρεαλιστικής προσαρμογής» και της «κυβερνητικής λύσης» με «κέντρο» ή «συμμετοχή» του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κόσμος του αγώνα, οι άνεργοι, οι νέοι των συγκρούσεων και των οραμάτων της ανατροπής δεν έδωσαν μάχες για να δοκιμάσουν μία λιγότερο σκληρή εκδοχή της ανελέητης επίθεσης που υφίστανται. Άλλωστε αυτή η εκδοχή ακούγεται περισσότερο σαν νανούρισμα και λιγότερο σαν μία εναλλακτική πολιτική. Η Αριστερά δεν μπορεί να αναζητά συμμαχίες και συνομιλητές στους παράγοντες της πολιτικής που μας εξαθλιώνει.
Καμία πολιτική δεν θα μπορέσει να αντιστρέψει τους όρους προς το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας, αν δεν έχει στο ορίζοντά της την αξιοπρεπή διαβίωση εργαζομένων και ανέργων, την κατάργηση ολόκληρου του νομοθετικού πλαισίου των μνημονιακών νόμων, την άρνηση του χρέους και των μηχανισμών που το αναπαράγουν και το διαιωνίζουν. 
Η λογική αυτή πρέπει να ηττηθεί μέσα στο κίνημα. Μόνη λύση είναι ο μαχόμενος κόσμος του κινήματος και της Αριστεράς να κατακτήσει μια νέα ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική ενότητα για να βρουν δικαίωση οι αγώνες και οι στόχοι των εργαζόμενων.

Πρωτοφανές κλίμα τρομοκρατίας στην Ιερισσό – ΔΙΑΔΩΣΤΕ!

Είναι πραγματικά αδιανόητα αυτά που συμβαίνουν στην Ιερισσό.
Δύο κάτοικοι Ιερισσού προσήχθησαν από την αστυνομία στον Πολύγυρο γύρω στις 5:00 μ.μ. και έχουν έκτοτε “εξαφανιστεί”, καθώς η αστυνομία δεν δίνει καμμία πληροφορία ούτε στο δικηγόρο, ούτε στις οικογένειες, ούτε στη βουλευτή Χαλκιδικής.
Κουκουλοφόροι και τζιπ της αστυνομίας που περιπολούν σε όλη την Ιερισσό κάνοντας τυχαίες προσαγωγές, έχουν σκορπίσει τον τρόμο στο χωριό. Οι άνθρωποι φοβούνται να κυκλοφορήσουν και δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους από το φόβο της απαγωγής και της προσαγωγής τους από τους κουκουλοφόρους.
Αυτή τη στιγμή οι γυναίκες της Ιερισσού συγκεντρώνονται ειρηνικά έξω από το αστυνομικό τμήμα, ζητώντας να μάθουν τι απέγιναν οι άνθρωποι τους και να σταματήσει αυτό το κλίμα τρομοκρατίας και ψυχολογικής βίας.
Ολοι όσοι προσάγονται κρατούνται από την αστυνομία πολλές ώρες χωρίς καμμία κατηγορία, ενώ υπο την απειλή της “απείθειας” πολλοί παραδίδουν και δείγμα γενετικού υλικού.

Ολοι στην απεργία στις 20 Φλεβάρη. Κάτω η κυβέρνηση των μνημονίων και της επιστράτευσης !

Στις 20 Φλεβάρη απεργούμε και διαδηλώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο ενάντια στην κυβέρνηση των μνημονίων και της “επίταξης”. Καλούμε σε πανεργατικό παλλαϊκό ξεσηκωμό για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση και τα βάρβαρα μέτρα της: μείωση μισθών και κατάργηση των Συλλογικών διαπραγματεύσων, αντιδραστική προσπάθεια περιορισμού του δικαιώματος της απεργίας, χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο που θα προστεθούν στο ενάμιση εκατομύριο των ανέργων και θα διαλύσουν όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, ιδιωτικοποιήσεις κοινωνικών αγαθών (νερό, ενέργεια, ελεύθεροι χώροι), ξεπούλημα δημόσιου πλούτου.
Πέρσι, τέτοια εποχή με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Φλεβάρη στείλαμε στα σκουπίδια την άλλη “παντοδύναμη” -τρικομματική και αυτή- κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμου. Φέτος, έχουμε την δύναμη να στείλουμε τον Σαμαρά και τις ...συνιστώσες του, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, να του κάνουν παρέα!
Η επιχείρηση «νόμος και η τάξη» που άρχισε να εφαρμόζει η κυβέρνηση για να σπάσει τις μεγάλες απεργίες του μετρό και των ναυτεργατών δεν είναι αρκετή για να σταματήσει το εργατικό κίνημα που συνεχίζει απεργιακά, τα αγροτικά μπλόκα, τη νεολαία που ξεσηκώνεται ενάντια στη διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΡΓΑΤΩΝ -  ΑΓΡΟΤΩΝ
    Ένα ΜΕΤΩΠΟ που θα διεκδικήσει
Άμεση, μονομερή καταγγελία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ που είναι ο οργανωτής και η δύναμη επιβολής αυτού το εφιάλτη. Διαγραφή του χρέους. Εργατικό έλεγχο στις τράπεζες, στις μεγάλες επιχειρήσεις και σ' ολόκληρη την κοινωνία
Με σκληρούς αγώνες εδώ και τώρα, πέρα από τα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Χρειαζόμαστε  συνδικάτα στα χέρια της βάσης των εργαζόμενων, οργάνωση και συντονισμό από τα κάτω, αγώνες και απεργίες διάρκειας!
    Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λάρισας καλεί τους εργαζόμενους στην προσυγκέντρωση των ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ στις 10.00 π.μ. και στη συνέχεια στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Λάρισας στην κεντρική πλατεία.
    
Καλούμε όλες τις συγκεντρώσεις να  συνεχίσουμε την πορεία μέχρι το μπλόκο των αγροτών στη Νίκαια

ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ  ΜΠΟΡΟΥΜΕ   ΝΑ   ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ   ΤΗΝ  ΑΘΛΙΑ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ   ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΛΑΡΙΣΑΣ

Σύριζα: Συμμαχία με το "διάολο" του ΔΝΤ;

 Από την εφημερίδα "Πριν"

Νέες διαστάσεις απέκτησε αυτή την εβδομάδα η περίφημη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα περί «συμμαχίας με τον διάβολο» αρκεί να σωθεί η χώρα από το Μνημόνιο, καθώς η κεντρική πολιτική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ στηρίχθηκε στην ανακοίνωση του ΔΝΤ περί λάθους πολλαπλασιαστή για τον υπολογισμό της ύφεσης.

Σε επίκαιρη ερώτηση του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος προς τον πρωθυπουργό, ο Αλέξης Τσίπρας άφησε να εννοηθεί ότι πρέπει να αξιοποιηθούν οι αναθέσεις μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ποντάροντας στην εκτίμηση του ΔΝΤ.

Όπως είπε, «η συζήτηση που άνοιξε για το λάθος του πολλαπλασιαστή είναι μια συζήτηση που έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, όμως ήταν ταυτόχρονα και μια ευκαιρία για την ελληνική κυβέρνηση», καθώς «κατά τη δική μας εκτίμηση, ήταν ένα σήμα, ένα σήμα μιας πρόβλεψης, μιας αποδοχής, μιας παραδοχής ότι το Μνημόνιο δεν βγαίνει».

Σε πρακτικό όμως επίπεδο, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την αξιοποίηση της παραδοχής του «λάθους» πάλι «βάλτωσε» με την προληπτική υποχωρητικότητα που τη διακρίνει στην άτολμη και άχρωμη πρόταση για «ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος», η οποία στο πιο ευνοϊκό σενάριο θα αποφάσιζε ένα περαιτέρω κούρεμα του χρέους, χωρίς ασφαλώς να αμφισβητείται μονομερώς καμία παράμετρος των δανειακών συμβάσεων.

Όπως είπε ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «αυτό είναι το βασικό σημείο της ανάλυσης μας, ότι έχετε παραδοθεί απολύτως στη στρατηγική της κυρίας Μέρκελ, η οποία δεν είναι προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων, δεν είναι προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας». Παγιώνοντας ο ΣΥΡΙΖΑ την πολιτική του ανάλυση στον άξονα μερκελιστών - αντιμερκελιστών, η τακτική του πρόταση χαρακτηρίζεται πλέον από ακραία διαχειριστική νοοτροπία μαζί φυσικά με πολιτικό καιροσκοπισμό που στερείται οποιαδήποτε στρατηγική θέση για έξοδο από την κρίση.

Χαρακτηριστικό της πολιτικής τύφλωσης που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ ως προς τις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και του συνολικού ρόλου της, είναι ότι στις επισκέψεις του στα αγροτικά μπλόκα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν βρήκε ούτε μία λέξη για να σχολιάσει τη μήτρα όλων των δεινών της μικρομεσαίας αγροτιάς, που δεν είναι άλλη από την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ: «Όλα τα αιτήματα σας, τα οποία είναι δίκαια, έχουν σχέση με ένα πράγμα, με το Μνημόνιο», είπε στους συγκεντρωμένους αγρότες στη Λάρισα.

Ερωτήματα άφησε όμως και η συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στο BBC όταν ερωτήθηκε για τη Χρυσή Αυγή και τον τρόπο που θα την αντιμετωπίσει: Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είπε μεν θα «θα έχουμε μηδενική ανοχή απέναντι   στη Χρυσή Αυγή που είναι μια συμμορία», όμως συμπλήρωσε ότι «δεν θα ανεχθούμε παραβατικότητα από κανέναν και από καμία ομάδα και απέναντι στις ομάδες εκείνες που χρησιμοποιούν τη βία και μπορεί να ισχυρίζονται ότι ανήκουν στον αναρχικό χώρο», δηλώνοντας χαρακτηριστικά  ότι «κι αυτοί θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου».

Καταγγελία για την παρουσία ένστολων αστυνομικών στη σύσκεψη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα καταγγέλλει στους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, σε όλο τον λαό που εξαθλιώνεται μέρα με την μέρα από την βαρβαρότητα του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-συγκυβέρνησης-τρόικας, την χτεσινή απρόκλητη και πρωτοφανή παρέμβαση της αστυνομίας στην Συνέλευση των εκπροσώπων του Συντονισμού στα γραφεία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών.

Στις 7 περίπου το απόγευμα και ενώ είχε αρχίσει η Συνέλευση, δύο ένστολοι αστυνομικοί παρουσιάστηκαν στην είσοδο των γραφείων  του σωματείου, διέκοψαν την διαδικασία και ρώτησαν αν εκεί διεξάγεται η Συνέλευση του Συντονισμού. Στη δικαιολογημένη αντίδραση των συναδέλφων απάντησαν ότι γνώριζαν ήδη ότι επρόκειτο για Συνέλευση εργαζομένων και όχι για συγκέντρωση αλλά παρόλα αυτά δήλωσαν ότι είχαν εντολή να διερευνήσουν αν τίθενται ζητήματα «τάξης και ασφάλειας»!

Μετά την έντονη διαμαρτυρία των εργαζομένων τα όργανα του «νόμου και της τάξης» αποχώρησαν. Στην παράσταση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε στη συνέχεια από συνδικαλιστές στο Α.Τ Ακρόπολης, ο διοικητής που είχε εσπευσμένα φτάσει στο γραφείο του – προφανώς για να επιληφθεί ο ίδιος της υπόθεσης – παραδέχτηκε ότι είχε δοθεί εντολή στο Α.Τ από τα κεντρικά γραφεία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής για να ελεγχθεί η εργατική συνέλευση του Συντονισμού, αλλά απέδωσε το επεισόδιο, στον υπερβάλλοντα ζήλο των συγκεκριμένων αστυνομικών, ζητώντας συγγνώμη από τους συναδέλφους συνδικαλιστές που του ζητούσαν επίμονα εξηγήσεις.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο λειτουργεί το συνδικαλιστικό της ασφάλειας αλλά και επιλέγει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Το συγκεκριμένο περιστατικό εντάσσεται, στο γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης και στην προσπάθεια κατάργησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο κρατικός ολοκληρωτισμός γίνεται καθημερινά όλο πιο απειλητικός απέναντι στους εργαζόμενους και σε κάθε αγωνιζόμενο. Οι στοιχειώδεις πολιτικές, συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες αμφισβητούνται ευθέως και με σαφήνεια πλέον. Μετά την επιστράτευση των απεργών,  η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει δια νόμου το δικαίωμα των εργαζόμενων στην απεργία!

Δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό και αποφασιστικό τρόπο προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι, το ταξικό εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί, όποιο τρόπο και μέσο κι αν χρησιμοποιήσει, το ολοκληρωτικό καθεστώς των μνημονίων, για να πετύχει  την ισοπέδωση κάθε εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος που έχει κατακτήσει ο εργαζόμενος λαός αυτής της χώρας με αμέτρητους αγώνες και θυσίες.

Θα δώσουμε, διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα, για να ανατραπούν οι πολιτικές που εξαθλιώνουν τις ζωές μας, για να ξεριζωθεί η σύγχρονη «χούντα» κεφαλαίου-κυβέρνησης-Ευρωπαικής Ένωσης.

Καλούμε όλα τα συνδικάτα να καταδικάσουν άμεσα, αποφασιστικά και με κάθε τρόπο, αυτού του είδους τις προκλήσεις. 

ΠΗΓΗ: syntonismos.blogspot.gr

Τα δήθεν μέτρα........

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α  ΛΑΡΙΣΑΣ

Τα δήθεν μέτρα της συγκυβέρνησης είναι κοροϊδία για τους αγρότες. Μόνη λύση η κλιμάκωση του αγώνα

Η συγκυβέρνηση δείχνει την εχθρότητά της στους αγρότες καθώς μιλάει και πάλι για «υποκινητές» λόγω της συνέχισης και κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων. Υποκινητής είναι η ίδια και η αντιαγροτική πολιτική της.

Κανένα από τα αιτήματα των αγωνιζόμενων αγροτών δεν απαντήθηκε με τα μέτρα που εξαγγέλλονται. Οι διεκδικήσεις των αγροτών είναι δίκαιες, αναγκαίες για να μη ρημάξει η ύπαιθρος και να μην πεινάσουν οι πόλεις. Γι’ αυτό πρέπει να δικαιωθεί ο αγώνας για κατώτερες εγγυημένες τιμές στα προϊόντα τους,  ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, αφορολόγητο πετρέλαιο, ώστε να μην κοστίζει 1,40 ευρώ για τους αγρότες όταν κοστίζει μόνο 0,40 για τους εφοπλιστές. Παράλληλα αναγκαίο είναι το φτηνό ηλεκτρικό ρεύμα, η κατάργηση των χαρατσιών και της φορολόγησης των χωραφιών, μαζί με το διπλασιασμό των εξευτελιστικών αγροτικών συντάξεων, την πλήρη ασφάλιση αγροτών και της παραγωγής τους από ΟΓΑ-ΕΛΓΑ  και την άμεση αποζημίωση των πληγέντων από καταστροφές. Ζωτικής σημασίας για την κοινωνία είναι η απαλλοτρίωση της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας και η ανατροπή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ που για το διάστημα 2014-2020 θα είναι ακόμα πιο καταστροφική για την αγροτιά.

Η κυβέρνηση «βάφτισε το κρέας-ψάρι» και απέναντι σε αυτές τις διεκδικήσεις ανακοίνωσε ως δήθεν μέτρα τα χρήματα που οι αγρότες έτσι και αλλιώς θα έπαιρναν (επιστροφή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο 80 εκατ. ευρώ, συνδεδεμένη επιδότηση της ΕΕ στο βαμβάκι).

Η κυβέρνηση με το τρίτο μνημόνιο αφαιρεί από τους αγρότες πάνω από 1 δισ. ευρώ το χρόνο (600 εκατ. ευρώ από την περικοπή των αγροτικών συντάξεων, 200 εκατ. ευρώ από τη μείωση επιστροφής του ΦΠΑ από 11% στο 6%, τα υπόλοιπα από την αύξηση των τιμών στο πετρέλαιο και στο ηλεκτρικό ρεύμα, από τις αυξήσεις των εισφορών στον ΟΓΑ και στον ΕΛΓΑ, τα χαράτσια σε αγροτόσπιτα, αποθήκες, στάβλους και χωράφια).

Η κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή της νέας, πιο αντιδραστικής, Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. (ΚΑΠ 2014-2020) που επιταχύνει το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς σε όφελος της μεγάλης ιδιοκτησίας και των πολυεθνικών.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. συμπαραστέκεται στο δίκαιο αγώνα της αγροτιάς. Τους καλεί σε συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα τους με πραγματικά μπλόκα σε όλη τη χώρα. Καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε συμπαράσταση, σε κοινό αγωνιστικό μέτωπο ανατροπής της αντιαγροτικής πολιτικής και της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.

Η σύναξις των τριών αρχηγών και το σχέδιο εξόντωσης του εχθρού-λαού.

Μέσα, οι τρεις αρχηγοί της κυβέρνησης συζητούσαν για την… «ανάπτυξη»! Έξω, χιλιάδες πολίτες στα όρια της εξαθλίωσης, συνωστίζονταν για μια σακούλα πορτοκάλια.
Μέσα, συζητούσαν "μέτρα για την ανεργία". Έξω, επιστράτευσαν για δεύτερη φορά εργαζόμενους, επιβεβαιώνοντας ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κοινοβουλευτική χούντα.
Μέσα, συζητούσαν για "το σύγχρονο φορολογικό νομοσχέδιο". Έξω, 30% των Ελλήνων είναι άνεργοι, η εξαθλίωση είναι καθημερινή ατζέντα, οι αυτοκτονίες ημερήσια διάταξη.
Μέσα, διαπίστωναν "τόνωση της αγοράς". Έξω, μεγαλοεπιχειρηματίες απειλούσαν δημοσιογράφους επειδή αποκαλύπτουν το ρόλο τους.
Όλο και πιο καθαρά η τρικομματική χούντα δείχνει τις άγριες διαθέσεις της: διάλυση της κοινωνίας, τσουνάμι αυταρχισμού και απολυταρχίας, περισσότεροι και σκληρότεροι φόροι, κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος, ασέλγεια σε βάρος κάθε δημοκρατικής ελευθερίας. Με στρατιωτική συνέπεια εφαρμόζουν το σχέδιο της τρόικας για την εξόντωση του λαού, με δουλική υποταγή για τη δημιουργία ενός κόσμου φτιαγμένου αποκλειστικά και μόνο για το κεφάλαιο.
Θα κάνουν πολλές τέτοιες συνάξεις, εάν τα απλωμένα χέρια, που χτες επαιτούσαν για μια σακούλα τρόφιμα, δε γίνουν γροθιές για να απαιτήσουν τη ζωή που τους κλέβουν οι τρεις υπηρέτες του κεφαλαίου και της τρόικας.
Εάν η Αριστερά δεν σηκώσει το γάντι της σύγκρουσης, οι τρεις αρχηγοί θα μπορούν ανενόχλητοι να επιστρατεύουν μια ολόκληρη κοινωνία στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου και των τραπεζών.

φωτογραφίες από το ΕΡΓΑΤΟΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 6 Φεβρ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

οι αγρότες από το θεσσαλικό  μπλόκο στον κόμβο Νίκαιας εδωσαν δυναμικό παρόν!!!

 ΕΡΓΑΤΕΣ ,ΑΓΡΟΤΕΣ και ΦΟΙΤΗΤΕΣ  μαζί!
.....................................................................................................................................................................................................

 (ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Όχι στη διάλυση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης - Όχι στο σχέδιο "Αθηνά"

Λουκέτο θα μπει σε υπουργείο-κυβέρνηση-τρόικα!

 Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΟΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ(και οχι μονο)

ακολουθεί η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η τρικομματική κυβέρνηση του κοινωνικού πολέμου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, χέρι-χέρι με την ΕΕ, συνεχίζει το καταστροφικό της έργο, στρέφοντας τα πυρά της εναντίον της ανώτατης εκπαίδευσης.

 Το σχέδιο «Αθηνά» που παρουσιάστηκε την Πέμπτη 31/12 από τον υπουργό Παιδείας Αρβανιτόπουλο, θα οδηγήσει στη συρρίκνωση, διάλυση και ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Δεκάδες τμήματα ουσιαστικά καταργούνται και κλείνουν, οι απόφοιτοί τους βρίσκονται με απαξιωμένα πτυχία καταργημένων τμημάτων, η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση και το δικαίωμα στη μόρφωση περιορίζεται σημαντικά, ενώ εντείνονται οι ταξικοί φραγμοί. Υλοποιούνται έτσι οι σχεδιασμοί της ΕΕ, αλλά και η "στρατηγική της Μπολόνια".

Στα υπαρκτά προβλήματα που δημιούργησε η ίδρυση τμημάτων χωρίς σαφές αντικείμενο και επαγγελματική προοπτική, η λύση δεν είναι το κλείσιμο, αλλά η πλήρης στελέχωση με διδακτικό προσωπικό για να ενισχυθούν τα προγράμματα σπουδών (ξεκινώντας από τον άμεσο διορισμό εκατοντάδων εκλεγμένων μελών ΔΕΠ), η χρηματοδότηση των υποδομών και η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων. Αυτά τα προβλήματα έχουν τη σφραγίδα της ΕΕ που με τις χρηματοδοτήσεις μέσω του προγράμματος ΕΠΕΑΕΚ κ.λπ. επέβαλλε το συγκεκριμένο χαρακτήρα στην ανώτατη εκπαίδευση. 

Χιλιάδες φοιτητές αναγκάζονται να αλλάξουν πόλεις και να επιβαρυνθούν οικονομικά. Εκατοντάδες θέσεις εργασίας διδακτικού, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού θα καταργηθούν. Το κλείσιμο σχολών σε επαρχιακές πόλεις επιτείνει την εγκατάλειψη της περιφέρειας. Ότι σε αυτή τη διαδικασία κυρίως πλήττονται οι ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες είναι ενδεικτικό της αγοραίας και επιχειρηματικής αντίληψης για την ανώτατη εκπαίδευση που κυριαρχεί, καθώς προκρίνονται μόνο όσοι τομείς θεωρούνται «αποδοτικοί» για την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή, οι συνεχείς περικοπές στους προϋπολογισμούς, στη σίτιση και στέγαση, στα συγγράμματα καθιστούν αδύνατη τη λειτουργία των πανεπιστημίων, μεταφέρουν τεράστια βάρη στις πλάτες των φοιτητών και των γονιών τους, ωθούν τα πανεπιστήμια στην αναζήτηση ιδιωτών χρηματοδοτών και στην επιβολή διδάκτρων, ενώ την ίδια ώρα ενισχύονται τα κάθε λογής ιδιωτικά «κολλέγια», που πλέον θεσμικά έχουν εξισωθεί με τα δημόσια ανώτατα ιδρύματα μέσα από τις πραξικοπηματικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.

Αν όλα αυτά συνδεθούν με τις προηγούμενες αλλαγές των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, με τα Συμβούλια Διοίκησης (που καθόλου τυχαία στελεχώνονται από κατεξοχήν εκπροσώπους μιας ακραίας φιλομνημονιακής και επιχειρηματικής αντίληψης) και το «εθνικό σχέδιο δράσης για την απασχόληση των νέων», ένα εντελώς νέο μοντέλο φοιτητή-εργαζόμενου αποκρυσταλλώνεται. Πρότυπο της «νέας εποχής», καταλύτης της «ανάπτυξης», μαθημένος στο «νόμος και τάξη». Εξειδικευμένοι, αναλώσιμοι, υπάκουοι και εξαθλιωμένοι θα είναι οι νέοι μισοεργαζόμενοι-μισοάνεργοι που θα παράγει το «εξορθολογισμένο» πανεπιστήμιο του κ. Αρβανιτόπουλου.

Πρόκειται για ένα σχέδιο συνολικής ανατροπής και διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου, που πλήττει τους φοιτητές, τους εργαζόμενους στα ιδρύματα, τους πανεπιστημιακούς καθηγητές, αλλά και όλη τη νεολαία και την κοινωνία, καθώς η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και η δυνατότητα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση είναι μια κατάκτηση δεκαετιών.

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι θα απαντήσουν! Φοιτητές, εργαζόμενοι, νέοι, θα οικοδομήσουν κοινό μέτωπο αγώνα. Θα βάλουν λουκέτο στις τρόικες εσωτερικού και εξωτερικού. Θα απαιτήσουν το δικαίωμα στις σπουδές, την δουλειά και ζωή με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Το σχέδιο «Αθηνά» θα ανατραπεί και θα αποτύχει η εφαρμογή του. Θα ανατρέψουν κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφάλαιο και θα πετάξουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τους δυνάστες των ζωών μας. 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η κοινωνία και οι αγώνες της να γίνουν ασπίδα αλληλεγγύης απέναντι στις απειλές σε βάρος του περιοδικού  Unfollow

Άτομο που συστήθηκε ως «Δημήτρης Μελισσανίδης» και τηλεφώνησε από αριθμό που αντιστοιχεί στα γραφεία της πετρελαϊκής Aegean, απείλησε τη ζωή δημοσιογράφου του περιοδικού Unfollow που υπέγραψε σχετικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο πετρελαίου.

Φυσικά, κανείς από την τρικομματική απολυταρχία δεν καταδίκασε τη «βία από όπου και αν προέρχεται», αφενός γιατί ήταν απασχολημένοι με τα βασανιστήρια σε βάρος 20χρονων κρατούμενων, αφετέρου γιατί προφανώς, όταν η βία (έργω και λόγω) προέρχεται από τους εργοδότες, είναι για την κυβέρνηση και αυτή νόμιμη και αποδεκτή.

Δεν προκαλούν έκπληξη όσα καταγγέλλει το περιοδικό και το μέγεθος και το ύφος των απειλών που εκτόξευσε εναντίον του δημοσιογράφου ο καλών.

Του απείλησε τη ζωή του και τη ζωή των οικείων του, με τον ίδιο τσαμπουκά που ο Μάνεσης σε συνεργασία με την κυβέρνηση έβαλαν τα ΜΑΤ στη Χαλυβουργία, το ίδιο ύφος που ο Βρούτσης και οι συν αυτώ σχεδίασαν τις «καταστροφές» στο γραφείο του μετά από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ, την ίδια θρασυδειλία με την οποία ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ σπεύδουν να καταδικάσουν τη «βία από όπου και αν προέρχεται» και να σιωπούν όταν η βία προέρχεται από την ίδια την κυβέρνηση και τους συνεργάτες της. Ψέματα, διαπόμπευση, διαρκής βία, καταστολή και τρομοκράτηση χρησιμοποιούνται για επιβληθεί η καταστροφική τους πολιτική.

Τώρα, οι συνοδοιπόροι της κυβέρνησης στο δρόμο της «ανάπτυξης» που ισοπεδώνει κάθε εργατικό δικαίωμα και μετατρέπει τον ελληνικό λαό σε περιγραφή του Στάινμπεκ από τα «Σταφύλια της οργής», ξεπέρασαν και το στάδιο του ελέγχου των ΜΜΕ. Πλέον, απειλούν ανοιχτά τη σωματική ακεραιότητα των δημοσιογράφων που με τα ρεπορτάζ τους αποκαλύπτουν την πραγματική εικόνα τους.

Δεν θα τους περάσει όμως. Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία, όσοι δέχονται καθημερινά τον οχετό κατηγοριών από τις ομιλούσες κεφαλές των ΜΜΕ γνωρίζουν πολύ καλά πλέον ποιος είναι υπεύθυνος για την κατάσταση.

Γνωρίζουν επίσης ότι υπάρχουν εργαζόμενοι στα ΜΜΕ που αντιστέκονται στη διαπλοκή και την απαξίωση της ενημέρωσης και μάχονται καθημερινά απέναντι σε τέτοιες πιέσεις από την εργοδοσία ή και σε χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων και απολύσεις.

Η αλήθεια, το δίκιο και ο αγώνας γι’ αυτά, είναι που δεν ανέχονται κυβέρνηση και κεφάλαιο. Από αυτά στο τέλος όμως, θα νικηθούν.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Συμπαράσταση στον αγώνα των ναυτεργατών

Συμπαράσταση στον αγώνα των ναυτεργατών

Η κυβέρνηση Ν.Δ.- ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ προχωράει σε ένα ακόμα επαίσχυντο χτύπημα στην εργατική τάξη και τον λαό.

Με το Σχέδιο Νόμου «Για την Ανασυγκρότηση του ΥΝΑ και άλλες διατάξεις» καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στα κατώτερα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων και σκαφών αναψυχής, αποδέχεται τις προτάσεις των εφοπλιστών για την διάλυση των οργανικών συνθέσεων από ναυτεργάτες με συγκροτημένα δικαιώματα, καταργεί τη δεκάμηνη δρομολόγηση των συμβατικών πλοίων και την 7μηνη των ταχύπλοων.

Παραδίδει το Λιμενικό Σύστημα, τις υποδομές και τις περιοχές της χώρας στο μεγάλο κεφάλαιο, που το καλεί δια μέσου παραχωρήσεων – ξεπούλημα να "επενδύσει" με πιλότο το εργασιακό καθεστώς σκλαβιάς της COSCO. Εκχωρεί τα πάντα στους φίλους τους εφοπλιστές ενάντια στους ναυτεργάτες, σε βάρος της φτηνής, σταθερής και ασφαλούς ακτοπλοϊκής σύνδεσης των νησιών.

Είναι ανάγκη ζωής η ανατροπή της πολιτικής και της τρικομματικής κυβέρνησης, η κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις και συνολικά η άμεση επιστροφή στα επίπεδα του 2009.  Η  ρήξη με την πολιτικές της ΕΕ και η αποδέσμευση από αυτή. Η εθνικοποίηση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών με εργατικό και λαϊκό έλεγχο,  στα πλαίσια του χτυπήματος της μεγάλης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας συνολικά, ώστε η μετακίνηση και η κοινωνική ζωή των νησιών να μην εξαρτώνται από την κερδοσκοπική μανία και τα παιγνίδια των εφοπλιστών, αλλά να ελέγχεται από την κοινωνία. Το ξαναζωντάνεμα των ναυπηγείων που τα κλείνει η πολιτική ΕΕ, ιδιοκτητών και κυβέρνησης κάτω από δημόσιο έλεγχο για την ανανέωση και διεύρυνση της εθνικοποιημένης ακτοπλοΐας είναι μερικά μόνο από τα αιτήματα και τους στόχους που μπορούν να εξασφαλίσουν δουλειά με δικαιώματα στους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στην ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, φτηνή, συχνή και ασφαλή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία για τον λαό. Προϋπόθεση για αυτό είναι να σπάσουμε τα δεσμά του κέρδους  και της ΕΕ.

Ø    ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ.

Ø    ΚΑΤΩ Η ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ

Ø    ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί με τους Θεσσαλούς αγροτες δίπλα στην εθνική οδό

...στο μπλόκο των αγροτών στην Λάρισα(Νίκαια)

 οι δυνάμεις της αστυνομλιας φράζουν με τις κλούβες την είσοδο στην ΠΑΘΕ

 μεγάλη η κινητοποίηση των αγροτών στην Θεσσαλία (κόμβος Νικαιας)

ΝΑΡ: Επίθεση σε συνδικαλιστές στο υπουργείο Εργασίας. Τραυματίες και προσαγωγές

Ο κυβερνητικός και κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός εναντίων εργατικών αγώνων συνεχίζεται. Επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής των ΜΑΤ δέχτηκαν μέλη του ΠΑΜΕ και συνδικαλιστές ταξικών Ομοσπονδιών και σωματείων, που συμβολικά κατέλαβαν το γραφείο του 8ου ορόφου του υπουργείου Εργασίας το πρωί κατά την αποχώρησή τους! Η κυβέρνηση φοβάται τόσο πολύ την ανάπτυξη των εργατικών αγώνων που απαντά με βία και επιθετικότητα απέναντι ακόμα και σε συμβολικές κινήσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας! Αποτέλεσμα της απρόκλητης επίθεσης 8 τραυματίες εργαζόμενοι και πολλές προσαγωγές συνδικαλιστών (περίπου 30 εκτιμούν οι συγκεντρωμένοι). Με πορεία στη ΓΑΔΑ απάντησαν άμεσα οι διαδηλωτές. Αυτή την ώρα σε εξέλιξη συγκέντρωση έξω από τη ΓΑΔΑ με αίτημα να αφεθούν ελεύθεροι οι εργαζόμενοι και συνδικαλιστές.

Την επίθεση και τις προσαγωγές καταδικάζουν το ΝΑΡ και η ν.ΚΑ καθώς και δεκάδες ταξικά σωματεία και σύλλογοι και καλούν σε στήριξη της συγκέντρωσης στη ΓΑΔΑ.

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας και η συμβολική κατάληψη του γραφείου του υπουργού εργασίας πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του υπουργού, ο οποίος ισχυρίστηκε με απύθμενο θράσος ότι το ασφαλιστικό σύστημα οικοδομήθηκε στη βάση των πελατειακών σχέσεων, φωτογραφίζοντας νέες αντιδραστικές αλλαγές στο ασφαλιστικό.

ΠΗΓΗ: narnet.gr

Καταγγελία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την επίθεση στο ΠΑΜΕ

Η σημερινή επίθεση την κυβέρνησης ενάντια στους διαδηλωτές του ΠΑΜΕ στο υπουργείο Εργασίας αποτελεί ένα ακόμα δείγμα μιας φασίζουσας κυβέρνησης που δείχνει σημάδια πανικού μπροστά στις όλο και πιο μαχητικές λαϊκές αντιδράσεις στην δολοφονική πολιτική της.


Οι λαϊκές αντιδράσεις και οι αγώνες, οι απεργίες διαρκείας και οι καταλήψεις θα κλιμακωθούν.



Η ανάπτυξη του κινήματος με στόχο την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης του μνημονίου, του κεφαλαίου και της ΕΕ, η ταξική ενότητα στο εργατικό κίνημα και η κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς έχουν τεράστια δύναμη για να στείλουν τη συμμορία που μας κυβερνάει στα αζήτητα.


Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την κινητοποίηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στη ΓΑΔΑ και ενώνει τη φωνή της για την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΛΑΡΙΣΑΣ

Η ακροδεξιά συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έχει επιλέξει το δρόμο της ευθείας σύγκρουσης με το εργατικό και λαϊκό κίνημα, για να μπορέσει να εφαρμόσει την αντιλαϊκή πολιτική Ε.Ε. και Δ.Ν.T.

Μετά την επίταξη στις απεργιακές κινητοποιήσεις στο ΜΕΤΡΟ και την κήρυξη των απεργιών στις συγκοινωνίες «παράνομων και καταχρηστικών», καταργεί το δικαίωμα των αγροτών να βγούν στην εθνική οδό και να διεκδικήσουν λύσεις στα οξυμένα προβλήματά τους.

Καταργεί στην ουσία το δικαίωμα στον αγώνα μιας αγροτιάς που στοχοποιείται με το Μνημόνιο 3 του μαύρου μετώπου Κυβέρνησης-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ

Το Μνημόνιο Νο 3 του μαύρου μετώπου στοχοποιεί τους αγρότες και καταργεί:

- Την 13^η και 14^η σύνταξη.

- Μειώνει την επιστροφή του ΦΠΑ και του φόρου πετρελαίου.

- Αυξανει τις εισφορές στον ΕΛΓΑ και ΟΓΑ

- Επιβάλλει φορολογία επί του τζίρου από το 1^ο ευρώ καθώς και στα αγροτεμάχια.

- Διαλύει ξεπουλάει οτιδήποτε κρατικοσυνεταιριστικό υπάρχει στην αγροτική

παραγωγή (Εργοστάσια Ζάχαρης, ΔΩΔΩΝΗ, ΣΕΚΑΠ, ΑΓΡΟΤΙΚΗ  κλπ.) στο

ντόπιο και ξένο πολυεθνικό κεφάλαιο.

Ο μόνος δρόμος για την παραγωγική ανασυγκρότηση με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και με εργατικό έλεγχο είναι ο δρόμος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης

Ανατροπή μέσα από ένα παλλαϊκό πανεργατικό – πανεργατικό ξεσηκωμό για την πτώση της κυβέρνησης και θα επιβάλει

- Την έξοδο από την Ε.Ε. και το Ευρώ

- Την εθνικοποίηση-κρατικοποίηση των Τραπεζών και των επιχειρήσεων

στρατηγικής σημασίας, για να περάσει στα χέρια των παραγωγών ο

παραγόμενος πλούτος.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Καλούμε τη φτωχομεσαία αγροτιά, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους άνεργους της Θεσσαλίας να στηρίξουν τα μπλόκα των αγροτών. Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα της περιοχής να κηρύξουν άμεσα απεργιακές κινητοποιήσεις για τη διαμόρφωση ενός πραγματικού και από τα κάτω Αγωνιστικού Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής.

Μόνο ένα τέτοιο μέτωπο μπορεί να επιβάλει τη ριζική αναδιανομή του πλούτου υπέρ της εργαζόμενης πλειοψηφίας και των λαϊκών στρωμάτων και σε βάρος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ- ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ-ΠΑΝΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Ο Λ Ο Ι Σ Τ Α Μ Π Λ Ο Κ Α 

Η ΑΓΡΟΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ